Απόψεις
Ο τουρκικός αναθεωρητισμός, η Ε.Ε. κι εμείς
Ανδρέας Θεοφάνους*
Παρά το γεγονός ότι ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξέφρασαν ικανοποίηση για τα συμπεράσματα του πρόσφατου Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις Βρυξέλλες, η πραγματικότητα είναι ότι οι στόχοι που είχαν τεθεί δεν υλοποιήθηκαν. Οι προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί για τη δημιουργία κόστους στην Τουρκία ήταν υπερβολικές. Τα γεγονότα επιβεβαιώνουν τις συστηματικές προειδοποιήσεις μας ότι η πολιτική των κυρώσεων καθώς και της πρόκλησης κόστους στην Τουρκία έχει τα όριά της. Ως εκ τούτου θα πρέπει να υπάρξει ο ανάλογος προβληματισμός.
Είναι επίσης σημαντικό να συνειδητοποιηθεί ότι η εξωτερική πολιτική πρέπει να ασκείται με γνώμονα την εκπλήρωση των εθνικών επιδιώξεων και όχι με κριτήριο την ικανοποίηση του εσωτερικού ακροατηρίου. Επιπρόσθετα, καθοριστικής σημασίας είναι και η πρόταξη ενός πειστικού αφηγήματος εκ μέρους του επίσημου κράτους. Εδώ και χρόνια η κατοχική Τουρκία έχει αφήγημα το οποίο δυστυχώς πείθει αρκετούς κύκλους στο εξωτερικό, σε αντίθεση με την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία ενώ διαθέτει τα νομικά, πολιτικά και ηθικά ερείσματα δεν τα αξιοποιεί επαρκώς.
Είναι σημαντικό να αξιολογηθούν τα δεδομένα με τρόπο που να υποβοηθά τη χάραξη αποτελεσματικής πολιτικής. Στα πλαίσια αυτά πρέπει, μεταξύ άλλων, να κατανοηθεί ο τρόπος λειτουργίας της ΕΕ. Για χρόνια τώρα τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο είχε καλλιεργηθεί από μια συγκεκριμένη σχολή σκέψης η ιδέα ότι η ΕΕ ως δια μαγείας θα οδηγούσε στην επίλυση όλων των προβλημάτων. Πολύ περισσότερο, όσοι από εμάς μιλούσαμε για την πρωτοκαθεδρία του έθνους-κράτους χαρακτηρίζοντο ως εκφραστές μιας ξεπερασμένης φιλοσοφίας. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι η ΕΕ δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί ως πολιτική οντότητα. Επιπρόσθετα, η ΕΕ δεν είναι μονολιθική και οι αποφάσεις που λαμβάνονται εκφράζουν συγκλίσεις εθνικών συμφερόντων καθώς και της υφιστάμενης αναλογίας δυνάμεων. Στη σημερινή συγκυρία αναμφίβολα τον καθοριστικό ρόλο στην ΕΕ έχει η Γερμανία.
Είναι δεδομένο ότι στην ΕΕ σήμερα υπάρχει ένα σοβαρό έλλειμμα αλληλεγγύης. Επιπρόσθετα, η αναλογία δυνάμεων μέσα στην ίδια την Ένωση είναι τέτοια που επιτρέπει στην Τουρκία να συνεχίζει να κατέχει έδαφος κράτους μέλους και να απειλεί με διεύρυνση και εμβάθυνση της κατοχής και παράλληλα να απειλεί την εδαφική ακεραιότητα ενός άλλου κράτους μέλους, της Ελλάδας. Γίνεται πολλές φορές επίκληση του διεθνούς δικαίου και του ευρωπαϊκού αξιακού συστήματος. Ασφαλώς και δεν τα υποτιμούμε. Όμως είναι απρονοησία να θεωρούμε ότι το διεθνές δίκαιο και το ευρωπαϊκό αξιακό σύστημα από μόνα τους θα οδηγήσουν στην ανάσχεση του τουρκικού αναθεωρητισμού.
Παράλληλα, θα ήταν λάθος να λησμονήσουμε τον τρόπο με τον οποίο η ΕΕ και η Γερμανία αντιμετώπισαν την κρίση χρέους στην Ευρωζώνη καθώς και τις πολιτικές που εφάρμοσαν έναντι της Ελλάδας και της Κύπρου. Δεν θα τολμούσε ποτέ η Γερμανία να επιβάλει τις πολιτικές που εφάρμοσε στην Ελλάδα και την Κύπρο έναντι της Ιταλίας και της Ισπανίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι στη συνάντηση του Eurogroup στις 9 Απριλίου 2020 με κύριο αντικείμενο τη συζήτηση για την αντιμετώπιση της πανδημίας από την ΕΕ, υπήρξε η παραδοχή ότι «οι πολιτικές που είχαν εφαρμοστεί προηγουμένως ήταν ανεπαρκείς». Όμως, ενώ η Ευρωζώνη και η Γερμανία προχώρησαν με χαλαρώσεις στους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας και ταυτόχρονα υιοθέτησαν αρκετές δέσμες μέτρων, δεν προχώρησαν σε μια ριζοσπαστική προσέγγιση όπως η υιοθέτηση ενός Σχεδίου Μάρσιαλ. Η κρίση της πανδημίας επανέφερε όμως στο προσκήνιο τη σημασία του έθνους-κράτους και ανέδειξε και πάλιν την αξία της σωστής παρεμβατικής κρατικής πολιτικής.
Εν κατακλείδι είναι σημαντικό να επαναξιολογήσουμε και να επαναδιαπροσδιορίσουμε την πολιτική μας με διεκδικητικό πραγματισμό. Η συμμετοχή μας στην ΕΕ είναι σημαντική αλλά από μόνη της δεν αρκεί για να διαφυλάξουμε τα συμφέροντά μας. Είναι καθοριστικής σημασίας να αποκατασταθεί η αξιοπιστία της χώρας μας, να αναβαθμισθούν οι συντελεστές ισχύος καθώς και η αποτελεσματικότητα του κράτους. Επίσης ένα πειστικό αφήγημα εφ’ όλης της ύλης είναι εκ των ων ουκ άνευ. Έτσι θα είναι δυνατό, με αγώνες εντός και εκτός της ΕΕ, να προωθήσουμε την εκπλήρωση των εθνικών στόχων. Εν πολλοίς το ίδιο ισχύει και για την Ελλάδα.
Απόψεις
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό της σήμερα, που γνωρίζει, ότι οι Ελίτ του κόσμου έχουν ήδη λάβει τα μέτρα τους για τους ίδιους.
Απόψεις
Ο Γολγοθάς, η Σταύρωση του Νόμου 2321/95 και η Χαμένη του Ανάσταση
Χρήστος Κηπουρός: Αν τα 12 μίλια αποτελούν Εθνικό Τόπο και η ΑΟΖ τους Αγίους Τόπους, εσείς, η διαχρονική επίσημη πολιτική, είστε ο συλλογικός Ισκαριώτης.
Ο Νόμος 2321/1995, αν και αποτελεί τη συμβολαιογραφική πράξη του Δικαίου της Θάλασσας για την Ελλάδα, ανεβαίνει ένα μαρτυρικό Γολγοθά εξαιτίας των διαχρονικών διαχειριστών του. Σε μια συγκλονιστική σύμπτωση, τα 12 ναυτικά μίλια –οι 12 Μαθητές αυτού του «Ιησού» της εθνικής κυριαρχίας σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο– δεν συμπίπτουν μόνο αριθμητικά. Σήμερα, στα 31 του χρόνια, ο Νόμος αυτός βρίσκεται στην ηλικία που ο Ιησούς πλησίαζε προς το Θείον Πάθος. Μόνο που ο Ιησούς Αναστήθηκε, ενώ ο Νόμος 2321, αν αφεθεί στους διαχειριστές του, θα πάει κατά διαβόλου.
Αντί για τη θεσμοθέτηση των 12 μιλίων, επιστρατεύεται η γνωστή ρητορική ανηθικότητα του «αναφαίρετου δικαιώματος»· μια φράση-ναρκωτικό που λειτουργεί ως ένοχο φιλί και άλλοθι απραξίας, την ώρα που ο φόβος του πολέμου επιτρέπει de facto στον εκβιαστή να αφαιρεί ό,τι η Πολιτεία διακηρύσσει ως αδιαμφισβήτητο. Την ίδια στιγμή, οι ξένοι «σύμμαχοι» τύπου Ρούμπιο νίπτουν τας χείρας τους ως Πόντιοι Πιλάτοι, με τους γείτονες να τα τρίβουν, ενώ ο «Αθηναϊκός συλλογικός Ιούδας» –όπως τον είχα περιγράψει από το 1991 στο βιβλίο μου «Θράκη, Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας»– παραδίδει τον Νόμο για τριάντα αργύρια, τα οποία μεταφράζονται στην κυνική μακροημέρευση στην εξουσία. Ποιο είναι το ρεζουμέ για τον συλλογικό Αθηναϊσμό; Μια φορά προδότης, πάντα προδότης.
Η Γλωσσική Χειραγώγηση και το Γεωοικονομικό Bypass
Όπως δίδαξαν ο Μισέλ Φουκώ και ο Ουμπέρτο Έκο, οι λέξεις χρησιμοποιούνται από την εξουσία για να χειραγωγήσουν την κοινωνία. Η λέξη «επέκταση» αναδίδει έναν επιθετικό και φασιστικό τόνο που ενοχοποιεί το δικαίωμα, τη στιγμή που η UNCLOS μιλά ορθώς για «καθορισμό». Μέσα σε αυτό το παιχνίδι, η εμμονική καθήλωση στη λέξη «υφαλοκρηπίδα» θανατώνει το πνεύμα της ΑΟΖ, θάβοντάς την στο σκοτεινό υπέδαφος και μετατρέποντάς την σε μια ακόμη προδομένη Κύπρο και μια υπό προδοσία Θράκη. Η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί τη λέξη ΑΟΖ λόγω διανοητικής αλλεργίας, καθώς στερείται νόμιμων δικαιωμάτων και επιδιώκει να αρπάξει την ελληνική· η δε Ελλάδα, εγκλωβισμένη στη δική της μορφωτική ανεργία, την αποφεύγει εξίσου, μιλώντας μονότονα για υφαλοκρηπίδα και πετώντας μόνο «πότε- πότε» τη λέξη ΑΟΖ ως επικοινωνιακό πυροτέχνημα. Μπορεί η εργασιακή ανεργία να έπεσε κατακόρυφα, αλλά η διανοητική, πολιτική και ηθική ανεργία ανέβηκε κατακόρυφα.
Κι όμως, η σημειωτική σχέση με τον Ιησού κρύβει την υπόσχεση μιας Ανάστασης που θα μπορούσε να μετατρέψει την Ελλάδα σε κεντρική πλατεία του πλανήτη. Καθώς, κατά τον Στράβωνα, «η γεωγραφία είναι η σκηνή πάνω στην οποία παίζεται η ιστορία» και η σκηνή είναι πλέον έτοιμη για το ελληνικό θαύμα.
Όμως, στη σκληρή πραγματικότητα δεν υπάρχουν αυτόματα θαύματα: αν ο Νόμος 2321/95 σταυρωθεί οριστικά, η Ελληνική κυριαρχία δεν πρόκειται να αναστηθεί ποτέ. Η διαφορά από τα 6 ναυτικά μίλια έως τα 12 ανέρχεται σε 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με το ελληνικό υδάτινο μερίδιο στις λίμνες Πρέσπες να είναι 83 τετραγωνικά χιλιόμετρα, αυτό σημαίνει ότι με τη «Σταύρωση» του Νόμου η Ελλάδα χάνει ίσαμε 1.024 λίμνες Πρέσπες!
___________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
GEOPOLITICO
Δε θα αφήσουμε να γίνει Καρκινοτροφείο και Καρκινοπωλείο στον Έβρο, κύριε Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Απέναντι στην “Ελληνικός Χρυσός” με την ενεργό στήριξη Μητσοτάκη, προτείνω ως πρώτο βήμα στα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν και να τον κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”.
Ποιος αφθώδης πυρετός που ρήμαξε την κτηνοτροφία μας και ποια Δαδιά όπου 900.000 στρέμματα έγιναν στάχτη; Σαν το χρυσό καρκινοτροφείο και καρκινοπωλείο που είναι καθ’ οδόν, δεν θα υπάρξει τέτοια καταστροφή.
Αυτή την απόφαση που κανένας Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να πάρει, εσείς γιατί, κύριε Μητσοτάκη; Όταν μάλιστα κάθε άλλο παρά τολμηρός θεωρείστε—κάτι που πιστοποιεί όλος ο θαλάσσιος Ελληνισμός που βλέπει τον Νόμο 2321/95 για τα 12 μίλια, σε έναν παράλληλο βίο, να πηγαίνει να μοιάσει τον Ιησού.
«Μέντες» στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, «επενδύσεις» καρκίνου στη Θράκη.
Αν θέλατε πραγματικά επενδύσεις, υπάρχουν 85.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα θαλάσσιας έκτασης Ελληνικής κυριαρχίας, μόνο από τη διαφορά μεταξύ 6 και 12 ναυτικών μιλίων. Εκεί όμως κάνετε μέντες. Γιατί λοιπόν το γυροφέρνετε στον Έβρο;
Παρακολουθούμε μια κανονική ενορχήστρωση για την ανήκεστο βλάβη του τόπου μας από την ίδια καναδική πολυεθνική (Eldorado Gold) που επί Σημίτη εμφανιζόταν ως «Χρυσωρυχεία Θράκης». Όταν τότε τους αποκρούσαμε, η Αθήνα τους έδωσε το κουτοπόνηρο καμουφλάζ να μετονομαστούν σε «Ελληνικός Χρυσός». Μια εθνικοφροσύνη-βιτρίνα, της οποίας η δική σας είναι πολύμορφος κλώνος. Μιλάτε για «επένδυση», αλλά πρόκειται για πλήρη έκδυση και βίαιο δημογραφικό ξεγύμνωμα. Η εν λόγω εταιρεία αύξησε τα κέρδη της μέσα σε ένα χρόνο 50%. Η Ελλάδα τι πήρε;
Το Κυάνιο του θανάτου και το γεωπολιτικό δώρο
Η λέξη «κυανούν»—το βαθύ γαλάζιο του Θρακικού μας Πελάγους—και η λέξη «κυάνιο» έχουν την ίδια ετυμολογική ρίζα και απόχρωση. Όμως το κυανούν είναι ζωή, το κυάνιο είναι θάνατος. Όταν το κυάνιο ποτίσει τη γη μας και η καρκινική πανδημία αναγκάσει τους Εβρίτες να ξεριζωθούν, ο Έβρος θα μείνει αδειανός. Και ένας τόπος γεωπολιτικά και δημογραφικά γυμνός, μια νεκρή ζώνη δίχως κόσμο –εξ ου και η λέξη κόσμημα– είναι το καλύτερο δώρο στην καιροφυλακτούσα Τουρκία..
Κάποτε, σε μια επίσκεψή σας, είπατε ότι ο Έβρος είναι ο μόνος Νομός που είναι αρσενικός και όρθιος. Σας απάντησα: «Αρκεί να μη μοιάσει με τα δέντρα που πεθαίνουν όρθια».
Προτείνω, ως πρώτο άμεσο βήμα, τα Δημοτικά Συμβούλια του Έβρου να συνεδριάσουν εκτάκτως και να σας κηρύξουν “PERSONA NON GRATA”. Η αγάπη για την πατρίδα του Έβρου είναι η μητέρα των ωραιότερων ιδεών. Δεν θα αφήσουμε να γίνει ο τοξικός τάφος της.
Υ.Γ. Τις επόμενες ημέρες θα αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας το επίσημο Ψήφισμα Πολιτών για προσυπογραφή, ώστε να κατατεθεί θεσμικά σε όλα τα Δημοτικά Συμβούλια του Νομού.
__________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας