Αναλύσεις

Τής κότας τα χρυσά αυγά και… το τουρκικό ΝΑΤΟ

Δημοσιεύτηκε στις

25 Δεκεμβρίου 2020 στις 08:00

από τον

Τα 6 δις “προστασίας” της Τουρκίας από την ΕΕ

Μάριος Ευρυβιάδης

Η Τουρκία μόλις εισέπραξε 6 δις ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να συνεχίζει να “φιλοξενεί” στο έδαφός της ταλαίπωρους πρόσφυγες και μετανάστες, ώστε αυτοί να μην καταλήγουν στην Ευρώπη. Δήθεν. Στην πραγματικότητα η ΕΕ πλήρωσε 6 δις ευρώ για “προστασία” από την Τουρκία του Ερντογάν, η οποία με την επιδρομική της πολιτική στην Συρία και κατά των Κούρδων, ευθύνεται τα μέγιστα για την συνεχιζόμενη ανθρωπιστική τραγωδία στην Συρία.

Η ΕΕ πλήρωσε λεφτά “προστασίας” στον Ερντογάν. Τέλεια. Δηλαδή λεφτά “προστασίας” όπως τέτοια προσφέρονται στον κάθε μικρό ή μεγάλο εκβιαστή μαφιόζο, σε γειτονιές και πόλεις. Για να μην δουν οι πολίτες το βιός τους και την περιουσία τους να μπουρλοτιάζονται, ή ακόμη χειρότερα , για να μην χάσουν τη ζωή τους ή αγαπημένα τους πρόσωπα.

Ο Τούρκος Πρόεδρος προσωπικά και επανειλημμένα έχει δηλώσει και απειλήσει πως κρατά την ΕΕ ως όμηρο. Και κάθε τόσο το δείχνει στην πράξη. Και δεν περιορίζεται μόνο σε αυτό. Επανειλημμένα έχει, με περισσή αλαζονεία, δηλώσει και απειλήσει πως κανένας πολίτης της ΕΕ δεν θα αισθάνεται ασφαλής στους δρόμους- από ισλαμοτρομοκράτες τους οποίους η χώρα του ελέγχει- αν δεν ικανοποιούνται οι όποιες κατά καιρούς απαιτήσεις και εκβιασμοί του. Και επειδή στην Τουρκία όλοι οι παρατρεχάμενοί του συναγωνίζονται ποιος θα είναι “σουλτανότερος” του Σουλτάνου, οι απειλές και οι εκβιασμοί του Ερντογάν αναπαράγονται στο τετράγωνο, με πρώτους και καλύτερους τους ΥΠΕΞ και ΥΠΑΜ…

Με μόνη εξαίρεση την πρακτική της “διπλωματίας των ομήρων”, την οποία ο ισλαμιστής Ερντογάν αντέγραψε από το καθεστώς των Μουλλάδων του Ιράν στην υπόθεση της ομηρίας των 50 διπλωματών με την κατάληψη της Αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη το 1980, οι υπόλοιποι μαφιόζικου τύπου εκβιασμοί έχουν την σφραγίδα της Άγκυρας και χρονολογούνται.

Δεν θα πάω τόσο πίσω για να αναφερθώ στους εκβιασμούς της φίλο- ναζιστικής Άγκυρας και τις πεμτοφαλαγγίτικες τακτικές της στην διάρκεια του Β´ΠΠ. Αναφέρω όμως τούτο. Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα η οποία λόγω της μπαμπεσιάς της στον πόλεμο, απέκτησε χρυσό αξίας 10 εκ. δολαρίων τον οποίο οι Ναζί έκλεψαν από Εβραίους της Ευρώπης και φύλαγαν στην Τουρκία. Και ενώ όλος ο αντίστοιχος κλεμμένος χρυσός καθώς και άλλοι θησαυροί από όλες τις χώρες μαζεύτηκαν για επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες, η Τουρκία αρνήθηκε να επιστρέψει τον κλεμμένο χρυσό. Τον κατακράτησε.

Τα 19 προγράμματα του IMF για την Τουρκία

Κάνω ένα άλμα στο 1979. Η Τουρκική οικονομία είχε καταρρεύσει για ακόμη μια φορά και οι Δυτικοί με τους Αμερικάνους μπροστάρηδες, έτρεχαν να την σώσουν μέσω της Παγκόσμιας Τράπεζας και κυρίως του γνωστού μας Διεθνούς Νομισματικού Δανείου (IMF). Είναι πράγματι εκ πρώτης όψεως φαινομενικά εντυπωσιακό πως από το 1948, η Τουρκική οικονομία τα “έπαιρνε”- κυριολεκτικά, δανεικά και αγύριστα- από το ΙΜF, από την Παγκόσμια Τράπεζα, από τις ΗΠΑ, από την Ατλαντική Συμμαχία, συν Σουηδία, Ιαπωνία και Ν. Κορέα. Και, ταυτόχρονα, υπογραμμίζω πως η Τουρκία υπήρξε ο μεγαλύτερος αποδέκτης Σοβιετικής βοήθειας στον κόσμο- κατά έκθεση της CIA του 1979- με εξαίρεση κράτη του Συμφώνου της Βαρσοβίας και την Κούβα!

Από το 1948 μέχρι το 2005 (όταν η κυβέρνηση Ερντογάν αποπλήρωσε το τελευταίο δάνειο) και, κατά μέσω όρο κάθε τρία χρόνια περίπου, υπήρξαν 19 προγράμματα του IMF για την Τουρκία. Η Τουρκία κατέχει την παγκόσμια πρωτιά ως ο καλύτερος πελάτης του IMF. Αν προστεθούν και οι κατά καιρούς παντός μορφής βοήθειες και τα χαριστικά δάνεια από την Δύση προς την Άγκυρα, τότε το συμπέρασμα είναι αναπόφευκτο:

Η Τουρκία ήταν και παραμένει η πιο κακομαθημένη, η πιο παραχαϊδευμένη και ο μεγαλύτερος αποδέκτης βοήθειας από τη Δύση, χώρα. Η βοήθεια αυτή ξεπερνά και αυτή προς το Ισραήλ, το οποίο έχει σήμερα μια οικονομία τεχνολογικά ανταγωνιστική σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ο λόγος ήταν προφανής τότε και σήμερα: η Τουρκία θα λειτουργούσε ως ανάχωμα κατά του Σοβιετικού κομμουνισμού, της Ρωσία σήμερα και γενικά των κατά καιρούς “βαρβάρων” που απειλούν τον Δυτικό πολιτισμό και του οποίου η Τουρκία δεν είναι απλά μέλος αλλά και δημιουργός!!!

Μετά το τέλος του Β´ΠΠ η Ουάσιγκτον επέλεξε τρεις ειδικά χώρες για τον ρόλο αυτό. Το Ιράν, την Ινδονησία και την Τουρκία. Γνωρίζουμε το ιστορικό του Ιράν και της Ινδονησίας. Αν σήμερα η Τουρκία δεν βρίσκεται σε αυτή την κατηγορία είναι είναι λόγω της θεσμικής της σχέσης με το ΝΑΤΟ και μόνο. Είναι η Ατλαντική Συμμαχία που έφτιαξε την Τουρκία των Κεμαλιστών και συντηρεί την σημερινή του Ερντογανικού ισλαμοφασισμού. Χωρίς τους Ατλαντιστές η Τουρκία σήμερα θα ήταν κάτι μεταξύ Αιγύπτου και Πακιστάν: υπερπληθυσμιακή και φονταμενταλιστική.

Σουλειμάν Ντεμιρέλ: “Πρέπει να πληρώνετε τους λογαριασμούς μας διότι μας έχετε ανάγκη”

Το 1979, λοιπόν, οι Αμερικανοί έτρεχαν και πάλι να σώσουν την Τουρκία. Και τότε έστειλαν ένα πρώην υψηλόβαθμο αξιωματούχο της κυβέρνησης Τζόνσον και γνωστό φιλότουρκο, τον Dankward A. Rustow, να εξετάσει το θέμα από κοντά. Επιστρέφοντας έγραψε ένα άρθρο “Turkey’s Travails”, (Foreign Affairs, Fall, 1979), υποστηρίζοντας να βοηθηθεί η Τουρκία γιατί ήταν τόσο πολύ σημαντική για την ασφάλεια της Δύσης. Για όσους γνωρίζουν η μέθοδος είναι γνωστή και πάγια σε τέτοιες υποθέσεις. Το Foreign Affairs ήταν, τότε κυρίως, το “Άγιο Δισκοπότηρο” για την ακολουθούμενη εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ και τα κείμενα του προϊδέαζαν και εκλογίκευαν ειλημμένες αποφάσεις με στόχο, κυρίως, τους Αμερικάνους νομοθέτες που θα εκταμίευαν τα χρήματα.

Στο κείμενο του Rustow υπάρχει κάτι, φαινομενικά και πάλι, εκπληκτικό. Περιγράφει μια συνάντησή του στην Άγκυρα με ένα πρώην Τούρκο πρωθυπουργό τον οποίο δεν ονοματίζει, αλλά που είναι βέβαιο πως ήταν ο Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ. Κατά λέξει ο Rustow γράφει πως ο Ντεμιρέλ του είπε: “you [the US/West] must pay our bills because you need us” (σελ. 102: “πρέπει να πληρώνετε τους λογαριασμούς μας διότι μας έχετε ανάγκη”). Και ο Αμερικανός τον συμβούλευσε, φιλικά, να μην εκφράζεται τοιουτοτρόπως διότι μπορεί η τοποθέτησή του να εκληφθεί ως εκβιασμός !

Παραμύθια της Χαλιμάς: το Οσμανικό ληστρικό δοβλέτι

Για την Τουρκία του τότε και του σήμερα, η Ατλαντική Δύση ήταν είναι και παραμένει η κότα που γεννά τα χρυσά αυγά. Τα 6 δις της ΕΕ είναι το πιο πρόσφατο δείγμα γραφής. Τα περί δημιουργίας τουρκικού (ισλαμικού) ΝΑΤΟ, τα περί αποχώρησης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και τα λοιπά συναφή και ευτράπελα που ακούγονται και γράφονται, είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Έχουν βέβαια τις σκοπιμότητες αφού εκπορεύονται από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς της Άγκυρας και των σατραπών τους στα Δυτικά κέντρα εξουσίας και αναπαράγονται άκριτα- όπως σχεδόν όλοι η τουρκική προπαγάνδα – σε Ελλάδα και Κύπρο.

Στην Άγκυρα γνώριζαν ανέκαθεν και καλύτερα από όλους ποιος βουτυρώνει το ψωμί τους. Για να συνεχίζεται αυτό το βουτύρωμα, εσαεί, οι Τούρκοι- Κεμαλιστές και ισλαμοφασίστες- εφάρμοζαν και εφαρμόζουν μια στρατηγική δημιουργίας και κατασκευής “ερεισμάτων” και “απειλών” από την Ανατολή κατά της Δύσης- συμπεριλαμβανομένης και της απειλής από την Ρωσία- για να τα εξαργυρώνουν εκβιαστικά στην Ατλαντική Δύση. Το καλύτερο πρόσφατο παράδειγμα είναι οι εκβιασμοί και οι απειλές που εξασκούν κατά μιας εξανδραποδισμένης ΕΕ.

Ιστορικά έτσι λειτουργούσε πάντα το Οσμανικό δοβλέτι: ληστρικά και εκβιαστικά. Η αυτοκρατορία των Οσμανλιδών (Οθωμανών) κατέρρευσε όταν έναντι μιας ισχυρής Δύσης δεν μπορούσε πλέον να λειτουργεί ιμπεριαλιστικά και ληστρικά. Μετά από την λεηλασία της Μικράς Ασίας από το 1923-1945, άρχισε μια νέα μορφή λεηλασίας με την βούλα της Δύσης την οποία περιέγραψα παρά πάνω. Είναι η ίδια λογική η οποία, επί μέρους, άρχισε να εφαρμόζεται και στην Αμμόχωστο. Αφού εξαντλήθηκαν τα λεηλατημένα στην Τουρκονατοϊκά κατεχόμενη Κύπρο, άρχισε η εδαφική λεηλασία από ό,τι “απέμεινε” στην Αμμόχωστο.

Υ.Γ. Γράφτηκε πρόσφατα πως Τούρκος διπλωμάτης (Veizel Filiz) συνελήφθη – κατόπιν “καρφώματος”- κατευθυνόμενος προς Ευρώπη με 100 κιλά ηρωίνης στο αυτοκίνητο του αξίας 5 εκ ευρώ. Το εμπόριο ναρκωτικών, όπλων, λευκής σαρκός, η κυβεία, ο χρηματισμός, το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και οι μαφιόζικες συναλλαγές γενικά, αποτελούν κατεξοχήν δραστηριότητες του τουρκικού βαθέως κράτους. Οι δράσεις αυτές είναι πλέον παγκόσμιες. Άμεσα εμπλεκόμενες στις πλείστες αυτές δραστηριότητες είναι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, με τα κέρδη να μοιράζονται σε όλες τις δομές εξουσίας, αρχίζοντας από την προεδρική.

*Ο Μάριος Ευρυβιάδης είναι Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Νεάπολις Πάφου

Σχετικά θέματα

Σταύρος Καλεντερίδης

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

6 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

36 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Κώστας Μαυρίδης

Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.

Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.

Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.

Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.

Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!