Αναλύσεις

Οι προαγωγοί της τουρκοποίησης της Κύπρου

Δημοσιεύτηκε στις

31 Δεκεμβρίου 2020 στις 13:53

από τον

Πραγματικά έχουν πολύ μεγάλο θράσος! Αναφερόμαστε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον ΓΓ του ΑΚΕΛ και στον Πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Είναι οι τρεις τυμπανιστές και οι σεσημασμένοι προαγωγοί της τουρκοποίησης της Κύπρου. Ιδού, λοιπόν, ξανά στην επικαιρότητα το μηδέποτε πειστικά διαψευθέν σενάριο για λύση δύο κρατών.

Ο προκαθήμενος της Εκκλησίας, Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, σε συνέντευξή του («Πολίτης», 27.12.2020) υποστήριξε πως στο παρελθόν: «Ο Πρόεδρος, σε συζητήσεις που είχαμε, μου έλεγε πως έβλεπε τη λύση δύο κρατών και εγώ διαφώνησα έντονα μαζί του».

Οι ισχυρισμοί του Αρχιεπίσκοπου επανέφεραν στο προσκήνιο όχι μόνο παλαιότερους τουρκικούς ισχυρισμούς για θέσεις του Προέδρου, για λύση δύο κρατών, αλλά και νέα, σκληρή αντιπαράθεση μεταξύ Αναστασιάδη και ΑΚΕΛ. Σε τέτοιο σημείο ώστε βουλευτής του ΑΚΕΛ, ο Χρίστος Χριστοφίδης, σε ανάρτησή του στο φατσοβιβλίο (27.12.20) υποστήριξε:

«Τα δύο κράτη στην Κύπρο, το ξεπούλημα της μισής πατρίδας στην Τουρκία, είναι ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Ο Αναστασιάδης το πρότεινε στον Αρχιεπίσκοπο, σε δεκάδες άλλους και στον ίδιο τον Τσαβούσογλου. Η Κύπρος δεν είναι διαβατήριο για να την πουλά. Όχι άλλες προδοσίες. Η πατρίδα είναι μία και αδιαίρετη. Δεν θα επιτρέψουμε το ξεπούλημα».

«Ο Αναστασιάδης δωρίζει…»

Το ΑΚΕΛ διέβη τον πολιτικό Ρουβίκωνα. Ο Αναστασιάδης, σύμφωνα με τον βουλευτή της Αριστεράς, είναι προδότης επειδή νομίζει ότι μπορεί να ξεπουλήσει την Κύπρο όπως τα «χρυσά διαβατήρια». Δυο μέρες αργότερα (29.12.2020), διά στόματος του Γιώργου Λουκαίδη, Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου του, το ΑΚΕΛ επιτίθεται ξανά οργισμένα κατά του Προέδρου και καταγγέλλει:

«Η αλήθεια είναι ότι ο Νίκος Αναστασιάδης είναι ο πρώτος και ο μόνος Πρόεδρος της Κύπρου που αποτόλμησε όχι μόνο να συζητήσει αλλά να προτείνει ο ίδιος τη διχοτόμηση της πατρίδας μας δια της λύσης δύο κρατών στο Κυπριακό. Ενεργώντας πίσω από τις πλάτες του λαού, φλέρταρε με την ιδέα να δωρίσει οριστικά και αμετάκλητα το 37% της πατρίδας μας στην Τουρκία».

Τον κατηγορεί επίσης ότι «η ζημιά που προξένησε στην υπόθεση της Κύπρου, στην αξιοπιστία της Κυπριακής Δημοκρατίας και της ελληνοκυπριακής κοινότητας, είναι ανυπολόγιστη και δεν έχει ιστορικό προηγούμενο», ότι « τα πράγματα βρίσκονται –και με δικές του ασήκωτες ευθύνες- σε μια πορεία οριακή και επικίνδυνη για το λαό και την πατρίδα μας. Για το μέλλον των επόμενων γενιών». Και καταλήγει πως, «αν ο κ. Αναστασιάδης δεν αλλάξει αμέσως ρότα, θα γραφτεί στα μαύρα κατάστιχα της Ιστορίας ως ο ηγέτης της διχοτόμησης».

Κακόηχο τροπάρι

Η διχοτόμηση είναι η αιχμή του δόρατος της πολιτικής συνθηματολογίας του ΑΚΕΛ. Δεν περνά ημέρα χωρίς να ψαλμωδεί το κακόηχο τροπάρι ότι οδηγούμαστε στη διχοτόμηση. Η υποκρισία και ο φαρισαϊσμός του κόμματος αυτού έχουν ξεπεράσει τα ανεκτά όρια.

Πρώτον, η ηγεσία του ΑΚΕΛ είναι τραγικά ανιστόρητη. Ως εάν να κατοικεί σε άλλον πλανήτη, δεν έχει ακόμα αντιληφθεί ότι: Η τουρκική στοχοθεσία, από το 1938 (μετά την αρπαγή και κατάποση του Σαντζακίου της Αλεξανδρέττας από τον ελληνοκτόνο Ατατούρκ) και ειδικά από το 1956 (δύο εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ προς τον τότε Πρωθυπουργό Μεντερές), το βιβλίο του αρχηγού της τουρκικής ΜΙΤ και πρόσφατα διά του «Στρατηγικού βάθους» του Νταβούτογλου, κυριολεκτικά βροντοφωνάζει:

Οι Τούρκοι δεν θέλουν ούτε διχοτόμηση ούτε διζωνική δήθεν ομοσπονδιακή τερατουργία ούτε δύο κράτη ούτε συνομοσπονδία.

Δεύτερον, οι Τούρκοι εδώ και δεκαετίες ξεκάθαρα διαμηνύουν καθημερινά προς κωφούς ΑΚΕΛικούς, Συναγερμικούς και άλλους ηγέτες και δη προς τον Ν. Αναστασιάδη πως απαιτούν να καταλάβουν και να ελέγχουν ΟΛΗ την Κύπρο.

Τρίτον, ακόμα μόλις πρόσφατα (17.12.2020) ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Τσαβούσογλου, μετά από συνάντησή του με την ειδική απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ, Λουτ, δήλωσε δυνατά ώστε και οι κωφοί τον άκουσαν:

«Στην Κύπρο δίκαιος διαμοιρασμός των υδρογονανθράκων και μόνιμη λύση. Πλέον, πρέπει να διαπραγματευτούμε για λύση δύο κρατών. Επειδή οι διαπραγματεύσεις για ομοσπονδία έχουν εξαντληθεί στα 50 χρόνια. Δεν ωφελεί. Χθες το εξηγήσαμε στην κ. Λουτ με ωραίο τρόπο, πρώτα εγώ και μετά οι συνεργάτες μου».

«Χαλαρή ομοσπονδία»

Τέταρτον, τόσον… ωραίος ήταν ο τρόπος που οι Τούρκοι εξήγησαν τη θέση τους για λύση δύο κρατών ώστε, η ειδική απεσταλμένη του ΓΓ του ΟΗΕ καθώς και οι Εγγλέζοι, διά τριών απανωτών συνεντεύξεων του εδώ Ύπατου Αρμοστή τους, φαίνονται να προϊδεάζουν όπως σε προσεχή, πιθανή επανάληψη των συνομιλιών, μετά από άτυπη ή τυπική νέα πενταμερή, τεθούν όλα στο τραπέζι, πέραν των έξι σημείων Γκουτέρες που υπό συνεχή, καθημερινό ΔΗΣΑΚΕΛικό εκβιασμό κανοναρχεί ο Αναστασιάδης.

Όπως, π.χ. η Αναστασιάδειος εφεύρεση περί της «χαλαρής ομοσπονδίας» που θα οδηγήσει σε συνομοσπονδία.

Πώς θα εμποδιστεί η διχοτόμηση που.. τρέμει το ΑΚΕΛ; Η ηγεσία του κόμματος επιμένει: Να πείσουμε ότι θέλουμε συνομιλίες και προπάντων λύση στηριγμένη στην αγγλοτουρκοδιζωνική τερατουργία.

Από κοντά, ο πολιτικός αυτάδελφος του Άντρου Κυπριανού, Αβέρωφ Νεοφύτου, στριγγλίζει στην διαπασών ότι, από το πρωί μέχρι το βράδυ να φωνάζουμε ότι θέλουμε συνομιλίες και διζωνική επειδή έτσι, δήλωνε, θα εμποδίσουμε την Τουρκία να εποικίσει το Βαρώσι.

Ο Ν. Αναστασιάδης δεν έπεισε ότι θέλει συνομιλίες και διζωνική αυτοκτονία ούτε οι εκβιασμοί του ΑΚΕΛ ούτε οι εκκλήσεις Αβέρωφ, γι΄ αυτό και οι Τούρκοι άνοιξαν το Βαρώσι, το εποικίζουν, το αναβαθμίζουν και θα το αναπτύξουν σύμφωνα με μελέτη εξ 160 σελίδων που αποκάλυψε πέρσι τον Σεπτέμβριο, ο συνάδελφος Γιάννος Χαραλαμπίδης, στη «Σημερινή».

Διζωνική τερατουργία

Προφανώς ούτε ο Πρόεδρος ούτε ο Α. Κυπριανού ούτε ο Αβ. Νεοφύτου μελέτησαν τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Έκαναν κάποια βολικά διαβήματα μέχρι που έμειναν με το στόμα ανοικτό όταν είδαν τον αδίστακτο Ερντογάν να περιφέρεται ως νέος πορθητής στην πόλη του Ευαγόρα.

Αλλά τι είναι η διζωνική τερατουργία, την οποία ο Αναστασιάδης, ο Άντρος και ο Αβέρωφ ανήγαγαν ως την ιδεώδη λύση στο Κυπριακό; Επανειλημμένα προκλήθηκαν δημόσια και οι τρεις και τα κόμματά τους να εξηγήσουν στους πολίτες:

>Σε ποια χώρα του κόσμου ισχύει αυτό το μόρφωμα που αποκαλείται διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία; Σε καμιά! Επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί στη Ν. Αφρική αλλ’ ο Νέλσων Μαντέλα, που ήταν πιο πατριώτης από τους δικούς μας τυμπανιστές και προαγωγούς της τουρκοποίησης, την απέρριψε.

>Πώς ταυτίζεται η διζωνική με τις αρχές και αξίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή έστω με τις αρχές του ΟΗΕ; Δεν ταυτίζεται αλλ’ αποτελεί εγκληματικό εξάμβλωμα.

>Η διζωνική κατοχυρώνει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου; ΟΧΙ! Τα παραβιάζει κατά τον πιο ειδεχθή τρόπο.

>Κατοχυρώνει το δικαίωμα της περιουσίας; Όχι, αφού αναγνωρίζει «δικαιώματα» και στους σημερινούς χρήστες, δηλ. στους Τούρκους κλέφτες.

Κατάλυση της Κ. Δημοκρατίας

>Η διζωνική διασφαλίζει τις θρησκευτικές και εκπαιδευτικές ελευθερίες των Ελλήνων της νήσου; Όχι!

>Θα νομιμοποιήσει, διά της υπογραφής (ποιου νέου εφιάλτη και προδότη; κατά το ΑΚΕΛ) την τουρκική κατοχή και τα τουρκικά τετελεσμένα; Ναι!

>Η διζωνική τερατογένεση ποια σχέση έχει με την πραγματική ομοσπονδία; Καμία!

>Η διζωνική δημιουργεί δύο συνιστώντα κρατίδια διά της κατάλυσης και κατάργησης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό συμφώνησαν (11.2.2014) Αναστασιάδης και κατοχικός Έρογλου σε κοινή δήλωσή τους (παρ. 4).

Άρα, αν ο Αναστασιάδης είναι, κατά το ΑΚΕΛ, προδότης, επειδή τάχα προάγει την διχοτόμηση διά του ξεπουλήματος και δωρεάς της μισής Κύπρου στην Τουρκία και της λύσης δύο κρατών, η ηγεσία του ΑΚΕΛ, όπως και εκείνη του ΔΗΣΥ, που επιμένουν αταλάντευτα και αμετακίνητα στην αγγλοτουρκοδιζωνική τερατουργία, τι είναι; Δύο φορές προδότες;

Θλιβεροί ικέτες-επαίτες

Ο Πρόεδρος, το ΑΚΕΛ και ο ΔΗΣΥ τρέφουν ακόμα την ψευδαίσθηση ότι απευθύνονται σε εσμό προβάτων ή κατοίκων της Γης του Πυρός ή και σε… αμοιβάδες. Βολεμένοι στα συνθήματα αλλά πολλαπλώς ευάλωτοι και εξαρτημένοι, παγιδευμένοι από ξένους και ειδικά τους παντεπόπτες Εγγλέζους, νομίζουν ότι μπορούν να περιπαίζουν τους πολίτες για πάντα.

Ο Ν. Αναστασιάδης έχασε μία κλασική ευκαιρία – όπως παλαιότερα ο μ. Κυπριανού (το 1983) και ο μ. Τάσσος (το 2004) – που του πρόσφεραν οι Τούρκοι με την εισβολή Ερντογάν στο Βαρώσι. Αναστασιάδης, Άντρος και Αβέρωφ, αν ήσαν ηγέτες και όχι θλιβεροί ικέτες και ξεφτιλισμένοι επαίτες:

Πρώτον, θα απέρριπταν την αγγλοτουρκοδιζωνική ως την πιο εγκληματική, αντεθνική, ανθελληνική και καταστροφική λύση, η οποία θα οδηγήσει τον κυπριακό Ελληνισμό στην τουρκοποίηση, διά της υπογραφής των.

Δεύτερον, θα διατράνωναν ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι ο διεθνής πανίσχυρος θώρακάς μας και γι’ αυτό απορρίπτουν διαρρήδην κάθε ιδέα για κατάλυση και διάλυσή της.

Τρίτον, είναι εξωφρενικό ο ΓΓ του ΟΗΕ θα ζητά νέα άτυπη πενταμερή, με απουσία και εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ο Ν. Αναστασιάδης να νομίζει ότι βρέχει… «χρυσά διαβατήρια» και να σπεύδει να παραστεί.

Κραυγαλέα ανεπάρκεια

Τέταρτον, ποιος ηγέτης καίγεται να πάει σε συνομιλίες όταν ο Τούρκος εχθρός μας αλωνίζει ατιμώρητος, ερευνά και τρυπά την ΑΟΖ μας, πολιορκεί το νησί με τον στόλο, εκβιάζει, απειλεί και απαιτεί εκ περιτροπής προεδρία, μισό-μισό το φυσικό αέριο και ισότιμο λόγο της τ/κ μειοψηφίας με την ε/κ πλειοψηφία;

Ένας τέτοιος ηγέτης πρέπει να είναι ανόητος, ανεύθυνος, επιπόλαιος ή, κατά το ΑΚΕΛ, προδότης!

Πέμπτον, Αναστασιάδης, Άντρος και Αβέρωφ, με τους άλλους πολιτικούς, έπρεπε να συνειδητοποιήσουν ότι 46 χρόνια αδιέξοδων συνομιλιών, με παντιέρα το διζωνικό έκτρωμα, απέτυχαν παταγωδώς, όχι μόνο εξαιτίας της τουρκικής αδιστακτότητας αλλά και δικής τους πολιτικής κραυγαλέας ανεπάρκειας.

Έκτον, οφείλουν να καταστρώσουν ένα σχέδιο Β’ για μία νέα στρατηγική. Και αυτή δεν μπορεί να είναι άλλη από τη θαρραλέα αποκήρυξη της διζωνικής και την ομόφωνη χάραξη μίας στρατηγικής απελευθέρωσης, ανεξαρτήτως κόστους, στηριγμένης στην Ελλάδα που δεν δικαιούται να κρύβεται πίσω από το ολέθριο επιχείρημα «η Κύπρος αποφασίζει…», σε στρατιωτικές συνεργασίες και συμμαχίες και σε αξιοποίηση συγκυριών και συμφερόντων με φίλες και γείτονες χώρες, με την ταυτόχρονη αμυντική ισχυροποίηση του τόπου.

Δεν έχουμε ψευδαισθήσεις… Η παρούσα ηγεσία της Κύπρου, ανιστόρητη, ανεπαρκής, αβαθής και σπιθαμιαία, δεν πρόκειται να κάνει ο,τιδήποτε. Βολεύεται με τις καραμπινάτες συνθηματολογικές φλυαρίες 46 χρόνων. Ποδηγετείται από ξένα κέντρα. Υποκύπτει σε εκβιασμούς επειδή είναι ευάλωτη. Αγνοεί τι είναι γνήσιος πατριωτισμός και αγάπη προς την δούλη πατρίδα. Υποτιμά τους τουρκικούς σχεδιασμούς για τουρκοποίηση της Κύπρου. Με τέτοιαν ηγεσία, να αναμένονται χειρότερα δεινά.

sigmalive

Σχετικά θέματα

Σταύρος Καλεντερίδης

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το Ιράν ή οι Χούθι θα αισθάνονται ολοένα και πιο ενθαρρυμένοι να επιτίθενται σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους.

Δημοσιεύτηκε

6 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Από τον Μάρτιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν σταθμεύσει δώδεκα βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς B-1 Lancer στη βάση RAF Fairford στη νότια Αγγλία, προς υποστήριξη του αεροπορικού τους πολέμου εναντίον του Ιράν. Τα αεροσκάφη αυτά είναι ιδιαίτερα πολύτιμα επειδή μπορούν να πετούν με υπερηχητικές ταχύτητες μεταφέροντας τεράστια φορτία κατευθυνόμενων και μη κατευθυνόμενων όπλων. Τα βομβαρδιστικά που είχαν σταθμεύσει στο Fairford αποτιμώνται σε περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο του στόλου B-1 της Ουάσιγκτον.

Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου της 3ης Οκτωβρίου, στρατιωτικοί διοικητές απομάκρυναν αιφνιδιαστικά ολόκληρο τον στόλο των B-1 από το Fairford, λόγω φόβων για επικείμενη ιρανική επίθεση. Η εντολή απομάκρυνσης ήταν τόσο ξαφνική ώστε το Πεντάγωνο φέρεται να μην διέθετε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού για τα βομβαρδιστικά τη στιγμή που αυτά απογειώνονταν. Όπως το περιέγραψε ένας δημοσιογράφος:

«Ήταν απλώς μια λογική του τύπου “βγάλτε τα από το Fairford τώρα και θα βρούμε αργότερα πώς θα τα ανεφοδιάσουμε για να περάσουν τον Ατλαντικό και να επιστρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες”.»

Τι ήταν αυτό που ανησύχησε τόσο το Πεντάγωνο;

Ευαίσθητες πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών υπεδείκνυαν ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) σχεδίαζε μια σύνθετη, πολυφασική επίθεση με drones εναντίον της βάσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν βαν χωρίς σήμανση, σταθμευμένα σε απόσταση περίπου τετρακοσίων μέτρων από την περίφραξη του Fairford, για την εκτόξευση οπλισμένων drones εναντίον των B-1, τα οποία βρίσκονταν εκτεθειμένα σε ανοικτούς χώρους, καθώς και εναντίον των αρκετών εκατοντάδων Αμερικανών στρατιωτικών που υπηρετούσαν στη βάση.

Η ιρανική επιχείρηση παρουσίαζε εντυπωσιακές ομοιότητες με μια παρόμοια προσπάθεια που πραγματοποίησε η Ουκρανία πέρυσι εναντίον της Ρωσίας, γνωστή ως «Operation Spider’s Web» (Επιχείρηση Ιστός της Αράχνης).

Ουκρανοί πράκτορες πέρασαν λαθραία εξαρτήματα drones σε δύο συνεργάτες τους στην βιομηχανική πόλη Τσελιάμπινσκ, περίπου 1.450 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας. Οι δύο πράκτορες συναρμολόγησαν τα εξαρτήματα δημιουργώντας 150 drones και προσέλαβαν ανυποψίαστους οδηγούς φορτηγών για να μεταφέρουν τα αεροσκάφη σε τοποθεσίες κοντά σε πέντε διαφορετικές ρωσικές αεροπορικές βάσεις που βρίσκονταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Την προκαθορισμένη χρονική στιγμή, απομακρυσμένοι χειριστές εξαπέλυσαν ταυτόχρονα τα drones προς τους στόχους τους.

Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, σαράντα ένα ρωσικά αεροσκάφη επλήγησαν και δώδεκα καταστράφηκαν ολοσχερώς, μεταξύ των οποίων επτά στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu-95 με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων.

Συνολικά, η Ουκρανία εξουδετέρωσε το 20% του επιχειρησιακού στόλου βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς της Ρωσίας, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρησιμοποιώντας τοπικά παραγόμενα τετρακόπτερα Osa που κόστιζαν λιγότερο από 1.000 δολάρια το καθένα.

Η Ουκρανία δεν ήταν η μόνη χώρα που πραγματοποίησε μια τέτοια επιχείρηση. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την Επιχείρηση Ιστός της Αράχνης, το Ισραήλ εξαπέλυσε την «Operation Rising Lion» στο Ιράν.

Για μήνες, η Μοσάντ είχε τοποθετήσει κρυφά οπλισμένα drones και εκρηκτικά μέσα σε συνηθισμένα οχήματα, με στόχο στρατιωτικούς αξιωματούχους, πυρηνικούς επιστήμονες και ανώτερα στελέχη του IRGC.

Με το προκαθορισμένο σήμα, το Ισραήλ ενεργοποίησε τα όπλα, εξαπολύοντάς τα εναντίον στόχων που βρίσκονταν «ακόμη στα κρεβάτια τους, στα σπίτια τους», όπως δήλωσε Ισραηλινός αξιωματούχος στην Washington Post.

Η αποστολή σημείωσε μεγάλη τακτική επιτυχία, οδηγώντας στον θάνατο του στρατηγού Μοχαμάντ Μπαγκερί, του ανώτατου στρατιωτικού αξιωματικού του Ιράν, του στρατηγού Χοσεΐν Σαλαμί, επικεφαλής του IRGC, και του Μοχαμάντ Μεχντί Τεχραντσί, ενός από τους κορυφαίους πυρηνικούς επιστήμονες του Ιράν. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις εξελίξεις, το Πεντάγωνο θεώρησε ότι δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει μια αντίστοιχη ιρανική επίθεση εναντίον των βομβαρδιστικών B-1.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αναγνωρίζουν, αλλά δεν παραδέχονται δημόσια, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες ευπάθειες απέναντι σε μικρότερους και πιο ευέλικτους αντιπάλους.

Τι εξηγεί αυτή τη μεταβολή και ποιες είναι οι επιπτώσεις της;

Η εξήγηση είναι απλή:

Οι στρατιωτικές καινοτομίες διαδίδονται ταχύτερα από ποτέ.

Οι οργανισμοί μπορούν πλέον να αποκτούν γνώση και τεχνογνωσία με πρωτοφανή ταχύτητα. Μπορούν να κατεβάσουν σχέδια drones από το διαδίκτυο ή να χρησιμοποιήσουν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης για να δημιουργήσουν εξειδικευμένα σχέδια και στη συνέχεια να τα περάσουν σε έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή ώστε να παράγουν προσαρμοσμένα οπλικά συστήματα.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα ευρύ φάσμα δρώντων διαθέτει ολοένα και περισσότερο τα μέσα για να αμφισβητήσει την κυριαρχία των μεγάλων δυνάμεων.

Η διάδοση των στρατιωτικών καινοτομιών δεν είναι κάτι νέο, αλλά οι συνθήκες αλλάζουν

Η στρατιωτική διάχυση δεν αποτελεί νέα έννοια. Όπως περιγράφω στο βιβλίο μου Bytes and Bullets, είναι βαθιά ριζωμένη στην ιστορία και έχει διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο τα έθνη αναδείχθηκαν ή κατέρρευσαν στο πέρασμα των αιώνων.

Από τη χρήση του αγγλικού μακρού τόξου από τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ εναντίον της γαλλικής αριστοκρατίας στη μάχη του Αζενκούρ το 1415, μέχρι την ανάπτυξη ταχύπλοων θωρηκτών με βαριά πυροβόλα από το ιαπωνικό ναυτικό το 1905, που συνέτριψαν τον ρωσικό στόλο της Βαλτικής, οι αυτοκρατορίες και τα κράτη αποκτούσαν βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα μέσω νέων τεχνολογιών, μόνο για να τα χάσουν αργότερα όταν οι αντίπαλοί τους μελετούσαν τις μεθόδους τους και κάλυπταν το τεχνολογικό χάσμα.

Σε πρακτικό επίπεδο, η διάχυση είναι μια διαδικασία καινοτομίας, μίμησης και προσαρμογής που ξεκινά όταν μια σημαντική καινοτομία, όπως τα drones, φτάνει σε ένα κρίσιμο στάδιο ανάπτυξης και αναγνωρίζεται από μια ευρύτερη κοινότητα.

Αυτό εγκαινιάζει έναν κύκλο τριών σταδίων.

Η διάχυση ξεκινά σταδιακά, καθώς οι πρώτοι χρήστες αξιοποιούν την καινοτομία στην πράξη. Το 2010, μόνο λίγες χώρες, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, χρησιμοποιούσαν συστηματικά οπλισμένα drones στις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις.

Με την πάροδο του χρόνου, η υιοθέτηση εξαπλώνεται και φτάνει σε κρίσιμη μάζα καθώς περισσότεροι δρώντες εφαρμόζουν την καινοτομία.

Μέχρι το 2019, χώρες όπως το Ιράν και η Τουρκία είχαν κατακτήσει τη διαδικασία παραγωγής drones και διέδιδαν φθηνά μοντέλα, από τα τουρκικά TB2 που χρησιμοποιήθηκαν από το Αζερμπαϊτζάν εναντίον των αρμενικών δυνάμεων μέχρι τα ιρανικά Shahed που αναπτύχθηκαν από τους αντάρτες Χούθι εναντίον των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Saudi Aramco.

Στο τρίτο στάδιο, ακόμη και οι πιο καθυστερημένοι ή μεταγενέστεροι χρήστες υιοθετούν την καινοτομία. Καθώς αυτή εξαπλώνεται, οι χρήστες την τροποποιούν ώστε να ανταποκρίνεται στις δικές τους ανάγκες και συνθήκες.

Οι προσαρμογές που προέκυψαν από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τρίτης φάσης.

Όταν οι ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ουκρανία το 2022, η Ουκρανία διέθετε ελάχιστη βιομηχανία παραγωγής drones. Κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε στρατιωτικές εισαγωγές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Τουρκία και άλλες χώρες για να συνεχίσει την αντίσταση απέναντι στις δυνάμεις της Μόσχας.

Σύντομα, όμως, άρχισε να δημιουργεί τη δική της βιομηχανική βάση παραγωγής drones.

Ουκρανοί μηχανικοί τροποποίησαν εμπορικά τετρακόπτερα και δοκίμασαν σε πραγματικές συνθήκες μάχης νέα σχέδια, όπως:

drones πρώτου προσώπου (FPV),
μη επανδρωμένα αεροσκάφη οπτικών ινών,
ακόμη και αεροσκάφη κρούσης μεγάλου βεληνεκούς.

Με την πάροδο του χρόνου, οι προσαρμογές αυτές όχι μόνο επέτρεψαν στην Ουκρανία να αντέξει τις ρωσικές επιθέσεις, αλλά ενέπνευσαν και άλλους να τις μιμηθούν σε ολόκληρο τον κόσμο, από τη Μιανμάρ μέχρι το Μάλι.

Σήμερα, η διαδικασία καινοτομίας και προσαρμογής έχει επιταχυνθεί, με πολλούς δρώντες να μπορούν να αξιοποιήσουν ισχυρές τεχνολογικές δυνατότητες μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τρισδιάστατη εκτύπωση (3D printing) για να δημιουργήσουν «στιγμιαίες αλυσίδες εφοδιασμού», κατασκευάζοντας ηλεκτρονικά εξαρτήματα, drones και ακόμη και πυρομαχικά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε τρισδιάστατη εκτύπωση για να παράγει τη νέα πολεμική κεφαλή BRAKER, μια βόμβα διάτρησης οχυρωμένων στόχων που προσαρμόζεται σε drone αυτοκτονίας.

Τα προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αποτελούν έναν ακόμη καταλύτη αυτής της διάδοσης.

Για παράδειγμα, η έκθεση πληροφοριών απειλών της εταιρείας Anthropic τον Σεπτέμβριο του 2026 αποκάλυψε πώς μια ομάδα μηχανικών των Χούθι χρησιμοποίησε το Claude Code για να αναπτύξει πολυβάθμιους βαλλιστικούς πυραύλους και κατευθυνόμενες ρουκέτες, φτάνοντας τελικά μέχρι τη δοκιμαστική εκτόξευση πυραύλου ακριβείας.

Φαίνεται μάλιστα ότι η δοκιμή απέτυχε και η ομάδα επέστρεψε στο Claude Code για να καταλάβει τι είχε πάει στραβά.

Παράλληλα, στο Μάλι, ένα μόνο άτομο που εργαζόταν για την εθνική υπηρεσία ασφαλείας χρησιμοποίησε το Claude για να δημιουργήσει μια «πλατφόρμα μαζικών υποκλοπών», ικανή να παρακολουθεί επικοινωνίες από όλους τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας της χώρας και να καταρτίζει λίστες στόχων.

Ό,τι άλλοτε απαιτούσε μια ολόκληρη ομάδα μηχανικών για να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί, συχνά με τη βοήθεια κρατών όπως η Κίνα, μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί από έναν μόνο σύμβουλο που πειραματίζεται με ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης.

Η διάχυση λειτουργεί ολοένα και περισσότερο με αποκεντρωμένη λογική

Ιστορικά, οι ειδικοί θεωρούσαν ότι η τεχνολογική καινοτομία ακολουθούσε μια πορεία από πάνω προς τα κάτω.

Οι καινοτομίες αναπτύσσονταν αρχικά στις προηγμένες οικονομίες και στη συνέχεια εξαπλώνονταν προς την περιφέρεια.

Τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη θεωρούνταν ωφελημένα επειδή εισέρχονταν αργότερα στο παιχνίδι, αξιοποιώντας καινοτομίες που είχαν ήδη αναπτυχθεί από άλλους.

Ωστόσο, ένα αναδυόμενο σώμα ερευνών αμφισβητεί την άποψη ότι οι καινοτομίες ρέουν κυρίως από τους τεχνολογικούς πρωτοπόρους προς τους υπόλοιπους.

Αντίθετα, λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη αλλά και μη κρατικοί δρώντες έχουν δημιουργήσει δικά τους οικοσυστήματα καινοτομίας, τα οποία επέτρεψαν σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ ή οι Χούθι να φτάσουν σε «σημεία καμπής δυνατοτήτων».

Σύμφωνα με τον αναλυτή Πίτερ Σάλισμπερι, σε αυτά τα σημεία η «εσωτερική γνώση, τα δίκτυα και η πρόσβαση στις αλυσίδες εφοδιασμού» συνενώνονται σε συστήματα που προσφέρουν σε αυτές τις οργανώσεις μακροχρόνια ανθεκτικότητα και τη δυνατότητα να αμφισβητούν πολύ ισχυρότερες δυνάμεις.

Τι σημαίνει αυτό για το περιστατικό με τα B-1;

Ο επικεφαλής της βρετανικής υπηρεσίας εσωτερικών πληροφοριών MI5, Κεν ΜακΚάλουμ, προειδοποιεί ότι «η ένταση, η κλίμακα και η μορφή» αυτών των απειλών «μεταβάλλονται αυτή τη στιγμή».

Στη νέα εποχή της τεχνολογικής διάχυσης, δεν είναι πλέον ασυνήθιστο:

μαχητές των Χούθι να χρησιμοποιούν το Claude για να σχεδιάζουν drones και πυραύλους,
το Ιράν να απειλεί αμερικανικά βομβαρδιστικά B-1 που βρίσκονται βαθιά στην αγγλική ύπαιθρο,
ή μαχητές της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο να χρησιμοποιούν drones οπτικών ινών, εξελιγμένα στα πεδία μάχης της Ουκρανίας, για να επιτίθενται σε Ισραηλινούς στρατιώτες.

Ο κόσμος πρέπει να αναμένει περισσότερες συγκρούσεις, εντονότερο ανταγωνισμό και αυξανόμενα κόστη που θα βρίσκονται όλο και πιο πέρα από τον έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους.

Τι σημαίνει αυτό για τους Αμερικανούς υπεύθυνους χάραξης πολιτικής;

Οι εξελίξεις αυτές επιβάλλουν δύσκολες συζητήσεις.

Καθώς το στρατηγικό περιβάλλον μεταβάλλεται, μπορεί άραγε οι Ηνωμένες Πολιτείες να προσαρμοστούν;

Μέχρι στιγμής, η απάντηση είναι αποθαρρυντική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να επενδύουν σε εξαιρετικά ακριβά, υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα των οποίων η χρησιμότητα μειώνεται στη νέα εποχή της διάχυσης.

Η πρόταση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για ένα αντιπυραυλικό σύστημα «Golden Dome», του οποίου το κόστος θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και η προώθηση ενός πυρηνοκίνητου θωρηκτού «Trump-class», μιας πλατφόρμας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που θεωρείται ξεπερασμένη, προκαλούν απορία.

Το Πεντάγωνο θα εξυπηρετούνταν καλύτερα εάν επένδυε τους πόρους του στο να μετατραπεί σε έναν πιο προσαρμοστικό και πειραματικό οργανισμό, ικανότερο να αντιμετωπίζει τις απειλές που προέρχονται από ανερχόμενες δυνάμεις και αποκεντρωμένες ομάδες-πληρεξούσιους.

Άλλες χώρες κινούνται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση.

Ένα από τα βασικά διδάγματα του πολέμου με το Ιράν ήταν ότι τα χαμηλού κόστους, αναλώσιμα συστήματα αντιμετώπισης drones, όπως αυτά που αναπτύχθηκαν στην Ουκρανία, αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικότερα στην αποτροπή ιρανικών επιθέσεων με drones και στην προστασία κρίσιμων υποδομών από ό,τι τα ακριβότερα αμερικανικά συστήματα.

Το παγκόσμιο περιβάλλον ασφαλείας υφίσταται έναν βαθύ μετασχηματισμό. Η διάδοση της τεχνολογίας, η τεχνητή νοημοσύνη, η τρισδιάστατη εκτύπωση και οι ταχύτατα εξελισσόμενες αλυσίδες καινοτομίας επιτρέπουν πλέον σε μικρότερους δρώντες να αναπτύσσουν στρατιωτικές δυνατότητες που άλλοτε ήταν αποκλειστικό προνόμιο των μεγάλων δυνάμεων. Το περιστατικό με τα B-1 στην Αγγλία αποτελεί ένα ισχυρό σημάδι αυτής της αλλαγής.

Και, σύμφωνα με τον συγγραφέα, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσαρμοστούν εγκαίρως στη νέα αυτή πραγματικότητα, ενδέχεται να πληρώσουν βαρύ τίμημα στο μέλλον.

Steve Feldstein

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

2 ώρες πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.