Αναλύσεις
Ο Μπάϊντεν και η εξουσία με τη βία
Η κατάληψη του Καπιτωλίου από υποστηρικτές του προέδρου Τραμπ παρουσιάζεται ως απόπειρα πραξικοπήματος, ενώ ο ίδιος βρίσκεται ακόμα στον Λευκό Οίκο. Σε στενότερη ανάλυση, θα μπορούσε να είναι το αντίστροφο. Η ελευθερία της έκφρασης κατασχέθηκε από μια παράνομη εξουσία, προς όφελος του Τζο Μπάϊντεν./div>
Οι συνηθισμένες κουταμάρες

- Για την «The West Australian», για τις τελευταίες μέρες του, ο Ντόναλντ Τραμπ όπως ο Αδόλφος Χίτλερ εύχεται «το λυκόφως των θεών».
Σε κάθε προεδρική εκλογή στις Ηνωμένες Πολιτείες, μας εξηγούν ότι ο απερχόμενος ήταν τέρας, ότι λυπούμαστε για τα εγκλήματα που διέπραξε, αλλά ότι μια νέα αυγή αναδύεται για την ανθρωπότητα με τον ερχομό ενός νέου ηγέτη. Η μόνη εξαίρεση: η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ το 2016. Εκείνη τη στιγμή και πριν ακόμη ορκιστεί, μας εξηγούσαν ότι αυτός ο δισεκατομμυριούχος είχε εκλεγεί μετά από ένα ατυχές λάθος, ότι ήταν μισογύνης, ομοφοβικός, ρατσιστής, ότι δεν ενσαρκώνει τη «γη της ελευθερίας», αλλά τον υπερεκτισμό των «μικρών λευκών» και τα συμφέροντα των πλουσίων. Για τέσσερα χρόνια, δεν έπαψαν να μας πείσουν διαρκώς ότι αυτή η διάγνωση ήταν σωστή. Τον είπαν ψεύτη και αγνοήθηκαν οι ιδέες του και όλα τα επιτεύγματά του.
Αυτή τη φορά, η εξέγερση στο Καπιτώλιο επιτρέπει στα κυρίαρχα πρακτορεία ειδήσεων να προσθέσουν ένα στρώμα. Ο απερχόμενος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ κατηγορείται ομόφωνα ότι κατάστρεψε τη δημοκρατία την οποία φυσικά, θα αποκαταστήσει ο επερχόμενος πρόεδρος Τζο Μπάιντεν. Όσοι θυμούνται τις εκλογές των Τζορτζ Χ. Μπους, Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους και Μπαράκ Ομπάμα μήπως είναι έτοιμοι πάλι να ξεγελαστούν;

- Για την «Milliyet» (Τουρκία), η ενάρετη Αμερική τρελάθηκε.
Ναι, επειδή το σοκ που προκάλεσε η κατάληψη του Καπιτωλίου είναι τέτοιο έτσι ώστε να πιστέψουμε ό τι και να είναι. Εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες κατευθύνονται αναπόφευκτα σε εμφύλιο πόλεμο [1], τι θα γίνουμε εμείς οι Δυτικοί;
.
Γι ’αυτό δεν θέλαμε να δούμε να έρχεται η κρίση που ξεκινά. Μόνο μερικές ελληνικές εφημερίδες είχαν αποκαλύψει πρόσφατα τους λόγους της οργής, την οποία αναλύουμε εδώ και πέντε χρόνια (δηλαδή πριν από την εκλογή του Τραμπ).
.
Γι ’αυτό και δεν θέλουμε να την κοιτάξουμε κατά πρόσωπο και ικανοποιούμαστε με τυφλά σχόλια σύμφωνα με τα οποία αυτό το επαίσχυντο επεισόδιο δεν θα έχει αύριο. Αλλά ποιος μπορεί να το πιστέψει; Σίγουρα τα πράγματα θα ηρεμήσουν για λίγο και η κατασταλτική μηχανή θα συντρίψει τους διαδηλωτές της 6ης Ιανουαρίου, αλλά θα είναι μόνο μια αναβολή, και ο εμφύλιος πόλεμος δεν θα αργήσει.
.
Ήδη, οι μη-Δυτικοί έχουν καταλάβει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν τόσο εσωτερικά προβλήματα έτσι ώστε δεν θα μπορούν πλέον να τίθενται ως πρότυπο για τον κόσμο και ακόμη λιγότερο να δίνουν μαθήματα δημοκρατίας σε εκείνους που θέλουν να υποτάξουν.
Μη δημοκρατικές εκλογές

- Σύμφωνα με την «La Razon» (Ισπανία), η εξέγερση στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι Τραμπιστές κατάλαβαν το Καπιτώλιο.
Στις προεδρικές εκλογές του 2000, άφωνος ο κόσμος είδε την επιλογή του Ανωτάτου Δικαστηρίου να αγνοήσει την επαναμέτρηση των ψήφων στη Φλόριντα. Σύμφωνα με το Σύνταγμα, δήλωνε ότι δεν έπρεπε να παρέμβει στην ψηφοφορία μιας ομοσπονδιακής πολιτείας και περιοριζόταν μόνο από την απόφαση του κυβερνήτη Jeb Bush ο οποίος είχε δηλώσει ότι ο αδερφός του Τζορτζ Μπους είχε εξελέγη από τους δημότες του. Είκοσι χρόνια αργότερα, ο κόσμος παρακολουθεί την απόρριψη των 60 προσφυγών που υπέβαλε ο Ντόναλντ Τραμπ σύμφωνα με τις οποίες υπήρξαν μαζικές απάτες σε πολλές πολιτείες.
.
Όπως έγραψα προηγουμένως, από νομική άποψη των ΗΠΑ, ο Al Gore, και μετά ο Ντόναλντ Τραμπ έχασαν. Αλλά από δημοκρατική άποψη, πιθανότατα να έχουν κερδίσει. Για να πούμε την αλήθεια, είναι αδύνατο να το γνωρίζουμε με ακρίβεια, αλλά λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των άλλων εκλογών που έλαβαν χώρα ταυτόχρονα, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία. Το μόνο πράγμα που μπορεί να επιβεβαιωθεί είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα το δημοκρατικό σε αυτές τις εκλογές: η μέτρηση πραγματοποιείται από τους κυβερνήτες, οι οποίοι, σε πολλές ομοσπονδιακές πολιτείες, επιλέγουν οι ίδιοι τους υπαλλήλους ή τις ιδιωτικές εταιρείες που την κάνουν. Αντίθετα, εάν το σύστημα ήταν δημοκρατικό, η καταμέτρηση θα πραγματοποιούταν από τους πολίτες, δημόσια. Όλοι μπορέσαμε να δούμε κάλπες να μεταφέρονται από τα εκλογικά κέντρα προς ένα κέντρο μέτρησης όπου τις άνοιγαν υπάλληλοι, στη συνέχεια έκλειναν τις κουρτίνες εμποδίζοντας τους πολίτες να γνωρίζουν περισσότερα. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει την ειλικρίνεια αυτών των υπαλλήλων, αλλά κανείς δεν μπορεί να την εγγυηθεί. Δημοκρατικές εκλογές δεν μπορούν να υπάρξουν παρά μόνο με διαφάνεια. Επομένως, αυτές οι εκλογές είναι νόμιμες σύμφωνα με το αμερικανικό δίκαιο, αλλά απλώς δεν είναι δημοκρατικές.
Ανατροπές της κατάστασης

- Σύμφωνα με την «Corriere della Sera» (Ιταλία), η οργή του Τραμπ είναι η επίθεση κατά του Καπιτωλίου.
Για να κατανοήσουμε τα γεγονότα, πρέπει να παρατηρήσουμε δύο ανατροπές της κατάστασης που προηγήθηκαν της επίθεσης στο Καπιτώλιο.
.
Στα μέσα Δεκεμβρίου 2020, ο πρόεδρος Τραμπ φιλοξένησε μια συνάντηση στο Οβάλ Γραφείο στην οποία παρευρέθηκε ο στρατηγός Michael Flynn. Ο τελευταίος εξέθεσε εκεί την ιδέα του στρατιωτικού νόμου για να εξασφαλιστούν διαφανείς εκλογές [2]. Οι περισσότεροι από τους παρόντες συμβούλους αντιτάχθηκαν, παρά τις αλλαγές αξιωματούχων που είχαν γίνει στο Πεντάγωνο. Δύο εβδομάδες αργότερα, στις 4 Ιανουαρίου 2021, οι δέκα πρώην υπουργοί Άμυνας που ζούσαν ακόμα υπέγραψαν ένα σύντομο ανοιχτό άρθρο στην Washington Post [3]. Διαβεβαίωναν ότι όλοι όσοι θα προσπαθούσαν να θεσπίσουν έναν πιθανό στρατιωτικό νόμο θα είχαν να απαντήσουν για αυτό ενώπιον της δικαιοσύνης. Η ομοφωνία των πρώην υπουργών Άμυνας βεβαιώνει ότι αυτό το σχέδιο στρατιωτικού νόμου ήταν εφικτό και πολύ πραγματικό. Σύμφωνα με την Post [4], η οποία εξέτασε αυτήν τη συνάντηση βάσει των εμπιστευτικών στοιχείων από τους πρώην υπουργούς Άμυνας (που δεν παρευρέθηκαν, αλλά ενημερώθηκαν), ο πρόεδρος Τραμπ δεν σκεπτόταν ποτέ να παραμείνει στην εξουσία χρησιμοποιώντας βία. Αντίθετα, υπέβαλε καταγγελίες και υποστήριξε διάφορες νομικές ενέργειες για την ανατροπή των εκλογών. Προετοιμαζόταν να κάνει εκστρατεία για να επιστρέψει στον Λευκό Οίκο το 2025 [5].

- Για τις «Hindustan Times» (Ινδία), οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δεν είναι πλέον ενωμένες, αλλά καίγονται.
Ο αντιπρόεδρος Mike Pence, ο οποίος δέχθηκε μεγάλες πιέσεις από τους θαυμαστές του προέδρου Τζάκσον, γνωστοποίησε τη θέση του στις 6 Ιανουαρίου, την ημέρα που συνήλθαν οι δύο συνελεύσεις του Κογκρέσου σε κοινή σύνοδο [6]. Σημείωσε ότι ο ρόλος του ως προέδρου της συνεδρίασης ήταν καθαρά τελετουργικός και ότι δεν ήταν ο ρόλος του να διευθετήσει τη διαφορά, ακόμη και αν κάποια ανάγνωση του Συντάγματος του δίνει θεωρητικά το δικαίωμα να το κάνει. Ως εκ τούτου, βασίζεται στους βουλευτές. Το αντίθετο θα είχε ανοίξει τον σιγοκαίοντα εμφύλιο πόλεμο. Σε τέτοιες στιγμές, όλοι γνωρίζουν τι μπορούν να χάσουν και λίγοι είναι αυτοί που δέχονται να αναλάβουν έναν τέτοιο κίνδυνο, ειδικά μεταξύ των επισήμων. Μόλις έγινε γνωστή αυτή η θέση, παραιτήθηκαν αρκετά εξέχοντα μέλη της ομάδας Τραμπ. Οι θαυμαστές του προέδρου Τζάκσον έζησαν αυτές τις παραιτήσεις ως δειλία και προδοσία του ιδανικού τους και της πατρίδας τους.
.
Λίγες ώρες αργότερα, ο Ντόναλντ Τραμπ πραγματοποίησε μια συγκέντρωση, όχι μακριά από το Κογκρέσο, για να καταγγείλει για άλλη μια φορά τις «κλεμμένες εκλογές» και να ανακοινώσει την επιστροφή του για την εκστρατεία του 2024. Ποτέ δεν κάλεσε τους υποστηρικτές του να καταλάβουν το Καπιτώλιο, ακόμα και αν κάποιοι το κατάλαβαν έτσι.
Η κατάληψη του Καπιτωλίου

- Σύμφωνα με την «Αυγή» (Ελλάδα), ο τραμπισμός είναι εδώ και απειλεί
Ορισμένες ομάδες που ήταν περιθωριακές κατά τη διάρκεια της συγκέντρωσης προσπάθησαν να εισέλθουν στο Καπιτώλιο. Σύμφωνα με τα βίντεο, η αστυνομία του Καπιτωλίου τις άφησε να περάσουν χωρίς να προβάλλει ουσιαστική αντίσταση. Οι διαδηλωτές συμπεριφέρθηκαν αρχικά με σεβασμό σε αυτό το μέρος, ιερό στα μάτια τους. Ωστόσο, διείσδυσε μια ομάδα Antifas. Χωρίς να γνωρίζουμε γιατί ή πώς, τα πράγματα ξαφνικά εκφυλλίστηκαν, έγινε εισβολή στο ημικύκλιο και λεηλατήθηκαν βουλευτικά γραφεία.
.
Όσοι έχουν ζήσει έναν εμφύλιο πόλεμο γνωρίζουν ότι είναι το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί. Όπως και ο Άγγλος φιλόσοφος Thomas Hobbes, ο οποίος έζησε τον Πρώτο Αγγλικό Εμφύλιο Πόλεμο, όλοι είναι πεπεισμένοι ότι είναι καλύτερο να υποστεί ένα τυραννικό κράτος παρά να στερηθεί ένα κράτος (Το Leviathan [7]). Το να πάρεις το Καπιτώλιο και να ανατρέψεις πιθανά την «τάξη» των ΗΠΑ είναι μια βαριά πράξη με τρομερές συνέπειες. Τα πράγματα δεν πήγαν εξάλλου τόσο μακριά. Η αστυνομία που είχε αφήσει τους διαδηλωτές να εισέλθουν στο κτίριο ξαφνικά τους απώθησε με επιτυχία.
.
Ο ίδιος ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε ηρεμία, αλλά χωρίς τη γυναίκα του. Σύμφωνα με την εθνική θρησκεία των ΗΠΑ, η ευλογία του Θεού – και συνεπώς η ειρήνη και η ευημερία – πρέπει να έρθει μέσω του Προέδρου και της Πρώτης Κυρίας [8] προς τον «εκλεγμένο Λαό». Επιλέγοντας να εκφραστεί μόνος του, ο Ντόναλντ Τραμπ αμφισβήτησε την εθνική θρησκεία.
Αντιδράσεις στις ΗΠΑ

- Σύμφωνα με την «Daily Mirror» (Ηνωμένο Βασίλειο), από τώρα και στο εξής στις Ηνωμένες Πολιτείες, κυβερνά ο όχλος.
Δημοκρατικοί βουλευτές, με επικεφαλής την πρόεδρο της Βουλής Νάνσυ Πελόσι, κατηγόρησαν αμέσως τον πρόεδρο Τραμπ ότι έβαλε τα στρατεύματά του να επιτεθούν στο Κογκρέσο. Πρότειναν να καθαιρέσουν τον πρόεδρο Τραμπ, παρότι του έμειναν μόλις 13 ημέρες θητείας, χάρη στην 25η τροπολογία, παράγραφο 4 του Συντάγματος. Αυτός ο ελιγμός, τον οποίο είχαν ήδη αναφέρει προηγούμενα, θα επέτρεπε να του αφαιρέσει το δικαίωμά να ξαναπαρουσιαστεί.
.
Ωστόσο, το επίμαχο κείμενο δεν θα έπρεπε να εφαρμοστεί σε αυτήν την περίπτωση: σχετίζεται με ανικανότητα που αποδίδεται στην υγεία του προέδρου. Οι συζητήσεις κατά τη διάρκεια της θέσπισης του είχαν επικεντρωθεί στην καρδιακή προσβολή που εμπόδισε τον πρόεδρο Γούντροου Γουίλσον να εκπληρώσει το αξίωμά του στο τέλος της θητείας του (2 Οκτωβρίου 1919 έως 4 Μαρτίου 1921) και στο – λιγότερο σοβαρό – εγκεφαλικό ατύχημα του προέδρου Dwight Eisenhower (24 Σεπτεμβρίου 1955 έως 20 Ιανουαρίου 1961) που τον στέρησε προσωρινά μερικών ικανοτήτων του και τον οδήγησαν να μοιραστεί τις εξουσίες του με τον αντιπρόεδρό του, Richard Nixon.
.
Η άρχουσα τάξη ένιωσε τον αέρα της μπάλας κανονιού που πέρασε. Είτε η κατάληψη του Καπιτωλίου ήταν μια αποτυχία της αστυνομίας του, είτε μια προσπάθεια που οργανώθηκε υπό ψευδή σημαία από τους εχθρούς του Ντόναλντ Τραμπ, όσοι την σχεδίασαν έχουν την ικανότητα να ανατρέψουν τους θεσμούς και να απολύσουν όλο το προσωπικό τους.
Οι αντιδράσεις στο εξωτερικό

- Για την «Boston Herald» (ΗΠΑ), είναι το χάος.
Μετά από έναν αιώνα κυριαρχίας από τις Ηνωμένες Πολιτείες, ο υπόλοιπος κόσμος ακόμα δεν ξέρει τι είναι. Αγνοεί ότι το Σύνταγμα συντάχθηκε για να καθιερώσει ένα καθεστώς βασισμένο στη βρετανική μοναρχία και ότι εξισορροπήθηκε με 10 τροπολογίες που εγγυώνται τα δικαιώματα των πολιτών. Τη χώρα που περιγράφει ο Alexis de Tocqueville στο De la Démocratie en Amérique [9] είναι αυτή αυτού του συμβιβασμού, μια χώρα ελευθερίας, αλλά αυτή η ισορροπία έσπασε κατά τα χρόνια του Ομπάμα. Τυφλωμένος, ο υπόλοιπος κόσμος απέτυχε να δει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες επέστρεψαν σε αυτά που ήταν τα πρώτα τέσσερα χρόνια της ίδρυσής τους: ένα ολιγαρχικό σύστημα, αυτή τη φορά στην υπηρεσία μιας τάξης διεθνών δισεκατομμυριούχων. Αγνόησε σκόπιμα την κατάσταση των πρώην μεσαίων τάξεων, την ανασυγκρότηση των πληθυσμών βάσει των πολιτισμικών σχέσεων τους και την προετοιμασία των δύο τρίτων του πληθυσμού για εμφύλιο πόλεμο.
.
Τα κινεζικά μέσα ενημέρωσης δεν μπορούν παρά να παρατηρήσουν το διπλό πρότυπο όταν συγκρίνουν τις φωτογραφίες της κατάληψης της εθνοσυνέλευσης του Χονγκ Κονγκ από ένα υπερ-ενθουσιασμένο πλήθος με εκείνες της Ουάσιγκτον. Ενώ τα ρωσικά μέσα ενημέρωσης, απασχολημένα με την ορθόδοξη χριστουγεννιάτικη γιορτή, χαμογελούν μελαγχολικά ενώπιον του ιστορικού αντίπαλου τους στην γη.
.
Από την πλευρά τους, τα Δυτικά μέσα ενημέρωσης προσχώρησαν ολόψυχα στον νεο-πουριτανικό «ακυρωτικό πολιτισμό» (cancel culture ) που καταστρέφει όλα τα ρεπουμπλικανικά σύμβολα και τα αντικαθιστά με άλλα που δοξάζουν τις μειονότητες, όχι για αυτό που κάνουν, αλλά επειδή είναι μειοψηφίες. Με αυτόν τον τρόπο, ταυτίστηκαν λίγο περισσότερο με την ιδεολογία που καταπιέζει την «Αμερική» [10]. Υποταγμένοι υποτελείς, παρουσίασαν τις αμερικανικές εκλογές σαν οι αναγνώστες τους να συμμετέχουν σε αυτές και τον Τζο Μπάϊντεν ως τον νέο αφέντη τους.

- Η «Chicago Tribune» (ΗΠΑ) δεν καταγγέλλει την ανταρσία, αλλά βλέπει την εξέγερση.
Αντιδρώντας στα γεγονότα στο Καπιτώλιο, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παίρνουν τα όνειρά τους για πραγματικότητα: ο Γερμανός πρόεδρος και πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Φρανκ-Γουόλτερ Στάινμεϊρ, δήλωσε ότι ένοπλοι διαδηλωτές υπέρ του Τραμπ κατέλαβαν το Καπιτώλιο, ενώ ο Γάλλος πρόεδρος και πρώην γραμματέας ενός διάσημου φιλόσοφου, Εμανουέλ Μακρόν, κατήγγειλε επίθεση στη θεμελιώδη αρχή της δημοκρατίας «Ένας άνθρωπος, μία ψήφος».
.
Όχι. Με μερικές εξαιρέσεις, οι διαδηλωτές του Καπιτωλίου δεν ήταν οπλισμένοι.
Όχι. Το Σύνταγμα των ΗΠΑ δεν καθιερώνει καθόλου την ισότητα μεταξύ των πολιτών κάθε ομοσπονδιακής πολιτείας.
Ναι. Είναι πράγματι η κυρίαρχη τάξη των ΗΠΑ που περιφρονεί τη δημοκρατία και οι θαυμαστές του Τζάκσον που την υπερασπίζονται.

- «Ο Θεός βοηθός!», αναφωνεί η «Philadephia Daily News» (ΗΠΑ). «Ο μη-εμφύλιος πόλεμος έχει φτάσει σε αυτό το σημείο: ταραχοποιοί κατέλαβαν το Καπιτώλιο».
Ήδη οι πολύ μεγάλες περιουσίες που βρίσκονται πίσω από τον Τζο Μπάϊντεν έχουν καταλάβει την εξουσία. Έβαλαν τέρμα στην ελευθερία της έκφρασης. «Προληπτικά» έκλεισαν τους λογαριασμούς Twitter, Facebook, Instagram, Snapchat και Twitch του Λευκού Οίκου, του προέδρου Τραμπ και των υποστηρικτών του, προκειμένου «να τους αποτρέψουν από το να καλέσουν για περαιτέρω βία» (sic). Κατ ’αυτόν τον τρόπο, άρπαξαν τις εξουσίες της Δικαιοσύνης και διέφυγαν από το διάταγμα του Τραμπ της 28ης Ιουνίου 2020, που απαιτούσε από αυτούς να επιλέξουν μεταξύ του καθεστώτος του ουδέτερου μεταφορέα πληροφοριών ή του δεσμευμένου παραγωγού πληροφοριών [11].
[3] “The time for questioning the election results has passed”, Washington Post (United States) , Voltaire Network, 4 January 2021.
[4] “Trump’s final efforts to overturn election create discomfort for the military” (Οι τελικές προσπάθειες του Τραμπ να ανατρέψei τις εκλογές δημιουργούν δυσφορία στον στρατό), Paul Sonne & Missy Ryan & Ellen Narashima, The Washington Post, January 6, 2021.
[5] “‘I’ll See You in Four Years’: Trump and the Ghost of Grover Cleveland” («Θα σας δω σε τέσσερα χρόνια»: Ο Τραμπ και το φάντασμα του Γκρόβερ Κλίβελαντ »), Πέτερ Μπέικερ, The New York Times, January 3, 2021
[6] “Mike Pence letter to Members of Congress” (Επιστολή του Mike Pence προς τα Μέλη του Κογκρέσου), by Mike Pence, Voltaire Network, 6 January 2021.
[7] Leviathan or the matter, forme, & power of a common-wealth ecclesiastical and civil, Thomas Hobbes, 1651
[8] Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, η λειτουργία της «Πρώτης Κυρίας» δεν είναι τελετουργική, αλλά θρησκευτική. Εμπίπτει στη σύζυγο του προέδρου και, εάν είναι άγαμος, διαζευγμένος ή χήρος, στη γυναίκα της οικογένειάς του την οποία ορίζει.
[9] Σχετικά με τη δημοκρατία στην Αμερική, Alexis de Tocqueville, Gosselin (1ο μέρος 1835 2ο μέρος 1840.).
[10] Οι Δυτικοί πιστεύουν ότι οι Μαύροι και οι Ισπανόφωνοι καταψήφισαν όλοι τον Τραμπ. Στην πραγματικότητα, το 18% των ψηφοφόρων του ήταν Αφροαμερικανοί και το 37% Λατίνοι σύμφωνα με τα ινστιτούτα πολιτικής επιστήμης.
[11] “Executive Order on Preventing Online Censorship”, by Donald Trump, Voltaire Network, 28 May 2020.
.
Αναλύσεις
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για συμπαραγωγή LORA, η συνεργασία με την Ινδία και η αμυντική ενίσχυση της Κύπρου.
Ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με επίκεντρο την ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ, περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζοντας πληροφορίες του Directus.gr. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η Τουρκία πιέζει για την κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου, ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, αξιοποιώντας και τη σχέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με την πλευρά Χαφτάρ.
Στην ανάλυσή του, το λιβυκό μέτωπο συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, παρουσίασε πληροφορίες για εξοπλιστικές συζητήσεις με το Ισραήλ και για την ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας.
Πιέσεις στον Χαφτάρ και ισραηλινές παρεμβάσεις
Κατά τον παρουσιαστή, η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την επιρροή του Σαντάμ Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο ίδιος συνέδεσε την κινητικότητα με τις μεταβολές που περιέγραψε στην τοπική πολιτική ισορροπία και με την τουρκική προσπάθεια να αποκτήσει ευνοϊκότερους συνομιλητές.
Στον αντίποδα, επικαλούμενος επαφές με πηγές από το Ισραήλ, υποστήριξε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεννοήσεις με τα Εμιράτα, ώστε το Αμπού Ντάμπι να ασκήσει πρόσθετη επιρροή στην οικογένεια Χαφτάρ για την αποτροπή της επικύρωσης.
«Το Ισραήλ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επικυρωθεί η συμφωνία», ανέφερε, μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, είχε από τις πηγές του. Στην ίδια εξίσωση τοποθέτησε την Αίγυπτο, εκτιμώντας ότι ούτε το Κάιρο επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.
Το συμπέρασμά του για την Αθήνα ήταν σαφές: η σύμπτωση συμφερόντων με άλλες περιφερειακές δυνάμεις δημιουργεί περιθώρια δράσης, τα οποία η ελληνική διπλωματία οφείλει να αξιοποιήσει.
Το ευρωπαϊκό χαρτί της Αθήνας
Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στη δυνατότητα αξιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως υποστήριξε, η ανάγκη της Λιβύης για επενδύσεις, χρηματοδότηση και συνεργασία στο μεταναστευτικό προσφέρει στην Ελλάδα διαπραγματευτικά εργαλεία.
Κατά την προσέγγισή του, η Αθήνα πρέπει να συνδέσει τις ευρωπαϊκές σχέσεις με τη Λιβύη με την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Η παρέμβαση τρίτων χωρών χρειάζεται, επομένως, να συνοδεύεται από ενεργή ελληνική παρουσία και συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες.
LORA: Πληροφορίες για συμπαραγωγή στην Ελλάδα
Στο εξοπλιστικό σκέλος, ο παρουσιαστής μετέφερε πληροφορίες για συζητήσεις με το Ισραήλ σχετικά με το πυραυλικό σύστημα LORA. Όπως ανέφερε, το ενδιαφέρον περιλαμβάνει την προοπτική μεταφοράς τεχνογνωσίας και δημιουργίας παραγωγικής υποδομής στην Ελλάδα.
Στην εκπομπή έγινε λόγος για δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας σε αποστάσεις έως 500 χιλιομέτρων. Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι, εφόσον προχωρήσει η συνεργασία που περιέγραψε, θα ενισχυθούν τόσο οι δυνατότητες αποτροπής όσο και η ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Η συγκεκριμένη αναφορά παρουσιάστηκε ως πληροφορία για διαπραγματεύσεις και σχεδιασμό. Ο ίδιος έθεσε την υλοποίηση της συμφωνίας ως προϋπόθεση για τις επιχειρησιακές δυνατότητες που ανέλυσε.
Ινδία: Κοινές παραγωγές και ναυπηγική συνεργασία
Εκτενή αναφορά έκανε και στην προσέγγιση με την Ινδία. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι επαφές επικεντρώνονται στην κατάρτιση οδικού χάρτη βιομηχανικής συνεργασίας, με προοπτική κοινοπραξιών, συμπαραγωγής αμυντικών προϊόντων και ανάπτυξης τεχνολογιών.
Ανάμεσα στα πεδία ενδιαφέροντος ανέφερε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισής τους, τους πυραύλους και τα στρατιωτικά οχήματα. Ιδιαίτερη θέση απέδωσε στη ναυπηγική συνεργασία και στη σύνδεση της ελληνικής τεχνογνωσίας με την ινδική βιομηχανία.
Στην ανάλυσή του, οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας μπορούν να διαμορφώσουν ένα πλέγμα συνεργασίας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό, με πρακτικό περιεχόμενο στην άμυνα, στην εκπαίδευση και στη θαλάσσια ασφάλεια.
Η Κύπρος και η προοπτική ινδικών πλοίων
Για την Κύπρο, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες για ινδική υποστήριξη στη ναυτική εκπαίδευση, στην τεχνική υποστήριξη και στην ανάπτυξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
Πρόσθεσε ότι εξετάζεται από την ινδική πλευρά η διάθεση μεταχειρισμένων πολεμικών πλοίων σε προσιτό κόστος. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αναμένει περισσότερα στοιχεία για τον τύπο των πλοίων και για το εάν η σκέψη αυτή θα προχωρήσει.
Σχολιάζοντας παράλληλα τις απειλητικές δηλώσεις του Ερχάν Αρικλί, υποστήριξε ότι η Λευκωσία ενισχύει τις διεθνείς συνεργασίες της και ότι τα σημερινά δεδομένα διαφέρουν από εκείνα του 1974.
Δορυφόροι, ναυτικές μονάδες και νέα όπλα
Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τουρκικά δημοσιεύματα για τις ελληνικές δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης. Ο παρουσιαστής στάθηκε στην αξία της συλλογής πληροφοριών και στην προοπτική καλύτερης παρακολούθησης στρατιωτικών δραστηριοτήτων.
Αναφέρθηκε ακόμη σε συζητήσεις για δύο ιταλικά ναρκοθηρευτικά, σε παρουσίαση των συστημάτων SPEAR και SPEAR EW στην Πολεμική Αεροπορία, καθώς και στο γερμανικό ενδιαφέρον για προγράμματα υποβρυχίων και τεθωρακισμένων.
Για τα υποβρύχια, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των προμηθευτών, επιδιώκοντας την καλύτερη επιχειρησιακή λύση και ισχυρότερους όρους συνεργασίας.
Κλείνοντας, σχολίασε την επίσκεψη Δένδια στη Σαουδική Αραβία, σημειώνοντας ότι δεν διέθετε ακόμη το περιεχόμενο των συναντήσεων. Συνέδεσε ως εκτίμηση την κινητικότητα με την ελληνική παρουσία μέσω των Patriot και με τις περιφερειακές αμυντικές συνεννοήσεις.
Το βασικό μήνυμα της εκπομπής ήταν ότι οι διπλωματικές συνεργασίες αποκτούν ουσία όταν συνοδεύονται από παραγωγικές συμφωνίες, τεχνογνωσία και ενίσχυση της αποτροπής. Για τον Μουντζουρούλια, η Ελλάδα έχει μπροστά της ευκαιρίες που απαιτούν ενεργή διπλωματία και συνέχεια στην υλοποίηση.
Αναλύσεις
Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα
Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο της ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη.
Την εξάρτηση της Ουκρανίας από τις αμερικανικές δορυφορικές υπηρεσίες και τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτή στη διεξαγωγή του πολέμου ανέδειξε ο Σταύρος Καλεντερίδης, συνδέοντας τις αναφορές για περιορισμούς στα συστήματα Starlink και Starshield με την πολιτική πίεση της Ουάσιγκτον προς το Κίεβο. Το κεντρικό του συμπέρασμα αφορά και την Ελλάδα: μια χώρα που στηρίζει κρίσιμες στρατιωτικές λειτουργίες σε ξένες υποδομές μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπη με περιορισμούς ακριβώς τη στιγμή που τις χρειάζεται περισσότερο.
Στην εκπομπή της Πέμπτης 15 Οκτωβρίου, ο αναλυτής περιέγραψε μια Ουκρανία που πιέζεται ταυτόχρονα στο πεδίο των επιχειρήσεων, στις ενεργειακές υποδομές και στις σχέσεις της με τους δυτικούς υποστηρικτές της. Κατά την εκτίμησή του, οι εξελίξεις αναδεικνύουν πόσο καθοριστική είναι η πρόσβαση σε επικοινωνίες, πληροφορίες και δεδομένα στόχευσης για έναν στρατό που χρησιμοποιεί εκτεταμένα μη επανδρωμένα συστήματα.
Ο πόλεμος εξαρτάται και από τη σύνδεση
Ο Καλεντερίδης επικαλέστηκε αναφορές Ουκρανών στρατιωτικών και αξιωματούχων για προβλήματα συνδεσιμότητας, διακοπές σήματος και περιορισμούς που επηρεάζουν τη χρήση drones. Όπως μετέφερε, οι επιπτώσεις αφορούν τόσο την εκτέλεση αποστολών όσο και την επικοινωνία μονάδων με τα κέντρα διοίκησης.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε σε όριο περίπου 160 χιλιομέτρων την ώρα, το οποίο παρουσίασε ως κρίσιμο εμπόδιο για τη λειτουργία τερματικών πάνω σε ταχέως κινούμενα μέσα. Το συγκεκριμένο μέγεθος αφορά ταχύτητα κίνησης και δεν αποτελεί μέτρηση της ταχύτητας μεταφοράς δεδομένων.
Σύμφωνα με όσα μετέφερε, Ουκρανοί διοικητές περιγράφουν ακυρώσεις αποστολών και δυσκολίες στην υποστήριξη του πεζικού. Η απώλεια εικόνας, ακόμη και για λίγα δευτερόλεπτα, μπορεί, όπως υπογράμμισε, να αποδειχθεί καθοριστική για την έκβαση μιας επιχείρησης.
Στην προσέγγισή του, οι δορυφορικές υπηρεσίες αποτελούν βασικό μέρος της επιχειρησιακής λειτουργίας του ουκρανικού στρατού. Όταν η πρόσβαση περιορίζεται, πλήττεται ολόκληρη η αλυσίδα επικοινωνίας, παρατήρησης και συντονισμού.
Starlink, Starshield και αμερικανικός έλεγχος
Ο αναλυτής επιχείρησε να διαχωρίσει τον ρόλο του Starlink από εκείνον του Starshield, δίνοντας έμφαση στη διάκριση ανάμεσα στις εμπορικές υπηρεσίες δορυφορικής συνδεσιμότητας και στις υπηρεσίες που προορίζονται για κυβερνητική χρήση.
Στο πλαίσιο αυτό, μετέφερε τη θέση που αποδίδει στον Έλον Μασκ ότι αποφάσεις για περιορισμούς σε κυβερνητικές υπηρεσίες συνδέονται με τις αμερικανικές αρχές. Ο ίδιος ο Καλεντερίδης ερμηνεύει τις εξελίξεις πρωτίστως πολιτικά: θεωρεί ότι η εξάρτηση από αμερικανικές υποδομές προσφέρει στην Ουάσιγκτον ισχυρό μέσο πίεσης προς την ουκρανική ηγεσία.
Το ερώτημα που θέτει είναι ποιος αποφασίζει τελικά για τη διαθεσιμότητα των υπηρεσιών από τις οποίες εξαρτάται μια πολεμική επιχείρηση. Για τον ίδιο, η απάντηση καθορίζει και τα πραγματικά περιθώρια αυτονομίας του Κιέβου.
Η σύγκρουση Τραμπ–Ζελένσκι και το ενεργειακό μέτωπο
Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τους περιορισμούς με τις διαφωνίες Τραμπ–Ζελένσκι για τη διαχείριση του πολέμου και των πληγμάτων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις. Υποστήριξε ότι η ουκρανική ηγεσία βρίσκεται σε δύσκολη θέση όταν επιχειρεί να αμφισβητήσει επιλογές της Ουάσιγκτον, διατηρώντας παράλληλα τόσο μεγάλη εξάρτηση από την αμερικανική υποστήριξη.
Επικαλούμενος δηλώσεις του Ζελένσκι, αναφέρθηκε σε παράπονα του Κιέβου για έλλειψη έγκαιρης προειδοποίησης πριν από ρωσικά πλήγματα. Σημείωσε, πάντως, ότι υπήρξαν και διαβεβαιώσεις από την ουκρανική πλευρά πως η ανταλλαγή πληροφοριών συνεχίζεται.
Παράλληλα, περιέγραψε τη δυσαρέσκεια της ουκρανικής ηγεσίας για τη συνέχιση ρωσικών επιθέσεων, ενώ το Κίεβο, σύμφωνα με όσα μετέφερε, είχε περιορίσει για ένα διάστημα τα δικά του χτυπήματα σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις.
Κατά την εκτίμησή του, η διαφωνία αποκτά μεγαλύτερο βάρος επειδή η Ουκρανία εξακολουθεί να χρειάζεται όπλα, πυρομαχικά και μέσα αεράμυνας. Οι δορυφορικές υπηρεσίες εντάσσονται έτσι σε μια ευρύτερη σχέση εξάρτησης, με άμεσες στρατιωτικές και πολιτικές συνέπειες.
Γιατί δεν βλέπει συμφωνία Τραμπ–Πούτιν
Ο αναλυτής απέρριψε την ερμηνεία ότι κάθε αμερικανική κίνηση που διευκολύνει τη διάθεση ρωσικού πετρελαίου συνιστά απόδειξη συνολικής συνεννόησης Τραμπ–Πούτιν. Υποστήριξε ότι πρέπει να διακρίνονται οι επιμέρους εξαιρέσεις από το ευρύτερο πλαίσιο των κυρώσεων.
Στη δική του ανάγνωση, ο Τραμπ αναζητεί τρόπους περιορισμού του ενεργειακού κόστους, με το βλέμμα και στο εσωτερικό πολιτικό ακροατήριο των ΗΠΑ. Αυτό, όπως εκτιμά, δεν σημαίνει ότι έχουν επιλυθεί οι βασικές διαφορές Ουάσιγκτον–Μόσχας.
Συνέδεσε επίσης την ενεργειακή πίεση με τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, αναφερόμενος σε επιθέσεις κατά της ναυσιπλοΐας και στον ρόλο του Ιράν και των Χούθι. Κατά την εκτίμησή του, η αστάθεια στις θαλάσσιες μεταφορές δυσκολεύει την προσπάθεια συγκράτησης των τιμών.
Η πίεση στην Ευρώπη και οι μειονότητες
Στο ευρωπαϊκό σκέλος, ο Καλεντερίδης στάθηκε στις αντιρρήσεις που, όπως ανέφερε, εκφράζονται για την επιτάχυνση της ενταξιακής πορείας της Ουκρανίας. Επικαλέστηκε πληροφορίες για αλλαγές σε διατυπώσεις ευρωπαϊκού κειμένου και υποστήριξε ότι το οικονομικό βάρος της στήριξης του Κιέβου εντείνει τις πολιτικές διαφωνίες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε και στο ζήτημα των μειονοτήτων, αντιπαραβάλλοντας την ουγγρική διεκδίκηση γλωσσικών και εκπαιδευτικών δικαιωμάτων στην Υπερκαρπαθία με τη στάση της ελληνικής διπλωματίας απέναντι στα δικαιώματα του ελληνισμού της Ουκρανίας.
Στην αρχή της εκπομπής σχολίασε επίσης την καταγγελία του Σπύρου Χαριτάτου περί παρέμβασης για τον περιορισμό της δημοσιογραφικής του κριτικής, την οποία συνέδεσε με συνεργάτη της Σοφίας Ζαχαράκη. Ο Καλεντερίδης ζήτησε δημοσιοποίηση των σχετικών στοιχείων και άσκησε οξεία κριτική στις πολιτικές πιέσεις προς δημοσιογράφους.
Το συμπέρασμα για την Ελλάδα
Το ουσιαστικό μήνυμα της ανάλυσης προς την Αθήνα αφορά την ανάγκη ενίσχυσης της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και των εθνικά ελεγχόμενων δυνατοτήτων.
«Πρέπει να κοιτάξουμε τις δικές μας δυνάμεις, τα δικά μας όπλα», τόνισε, συνδέοντας την ουκρανική εμπειρία με τις ελληνικές εξοπλιστικές επιλογές.
Για τον Καλεντερίδη, η αποτρεπτική ισχύς κρίνεται και από τη δυνατότητα μιας χώρας να χρησιμοποιεί, να υποστηρίζει και να διατηρεί λειτουργικά τα μέσα της υπό συνθήκες κρίσης. Η εξάρτηση από ξένες αποφάσεις για κρίσιμες υπηρεσίες αποτελεί, κατά την εκτίμησή του, στρατηγική αδυναμία που η Ελλάδα οφείλει να περιορίσει.
Αναλύσεις
Ποιος είναι σκληρότερος; Η Προεκλογική μάχη Νετανιάχου – Άιζενκοτ
Ο Γκάντι Άιζενκοτ, κορυφαίος Ισραηλινός πολιτικός που ελπίζει να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκλογές στα τέλη αυτού του μήνα, δεσμεύτηκε την Πέμπτη ότι θα «καταστρέψει τη στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς» εντός 18 μηνών από την ανάληψη των καθηκόντων του. Ο Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ισραήλ, δήλωσε ότι η ήττα της Χαμάς θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω του «πλαισίου του Προέδρου [Ντόναλντ] Τραμπ» για τον αφοπλισμό της οργάνωσης ή «μέσω της χρήσης στρατιωτικών και επιχειρησιακών δυνατοτήτων».
Ο Γκάντι Άιζενκοτ, κορυφαίος Ισραηλινός πολιτικός που ελπίζει να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκλογές στα τέλη αυτού του μήνα, δεσμεύτηκε την Πέμπτη ότι θα «καταστρέψει τη στρατιωτική πτέρυγα της Χαμάς» εντός 18 μηνών από την ανάληψη των καθηκόντων του. Ο Άιζενκοτ, πρώην αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού του Ισραήλ, δήλωσε ότι η ήττα της Χαμάς θα μπορούσε να επιτευχθεί μέσω του «πλαισίου του Προέδρου [Ντόναλντ] Τραμπ» για τον αφοπλισμό της οργάνωσης ή «μέσω της χρήσης στρατιωτικών και επιχειρησιακών δυνατοτήτων».
Το κόμμα Λικούντ του Νετανιάχου πέρασε στην αντεπίθεση υποστηρίζοντας ότι ο Άιζενκοτ θα χρειαζόταν τη βοήθεια αραβικών κομμάτων για να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού. «Πώς θα καταστρέφατε τη Χαμάς χωρίς να λάβετε την άδεια από τους εταίρους σας, τον Μανσούρ [Αμπάς] και τον [Αχμέντ] Τίμπι;» ανέφερε το κόμμα, αναφερόμενο σε δύο από τους πιο πρωτοκλασάτους Άραβες πολιτικούς του Ισραήλ.
Καθώς οι Ισραηλινοί ετοιμάζονται να προσέλθουν στις κάλπες στις 27 Οκτωβρίου, οι επικρατέστεροι υποψήφιοι του Ισραήλ καταβάλλουν σκληρή προσπάθεια για να ξεπεράσουν ο ένας τον άλλον σε σκληροπυρηνική ρητορική. Ο Άιζενκοτ και ο Νετανιάχου ηγούνται έκαστος κομμάτων που αναμένεται να κερδίσουν λίγο πάνω από 20 έδρες στην Κνεσέτ των 120 εδρών. Παραμένει ασαφές εάν κάποιος από τους δύο θα μπορέσει να σχηματίσει πλειοψηφικό συνασπισμό, ιδιαίτερα δεδομένου του σκεπτικισμού τους ως προς τη συνεργασία με τα αραβικά κόμματα, τα οποία αναμένεται να κερδίσουν 13 έδρες έως τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές.
Πρόσφατα σχόλια και από τους δύο επικρατέστερους υποψηφίους υπενθυμίζουν ότι η ισραηλινή πολιτική σκηνή έχει μετατοπιστεί ραγδαία προς τη φιλοπόλεμη δεξιά τα τελευταία χρόνια.
Ακόμη και καθώς οι Αμερικανοί πολιτικοί διατηρούν τη δέσμευσή τους στη λύση των δύο κρατών, ο Άιζενκοτ και ο Νετανιάχου προσπαθούν να κερδίσουν πολιτικούς πόντους κατηγορώντας τον αντίπαλό τους ότι υποστηρίζει ένα παλαιστινιακό κράτος. «Ο Μπενιαμίν είναι η Παλαιστίνη», έγραψε ο Άιζενκοτ σε πρόσφατη ανάρτησή του στο X, στην οποία επέκρινε δριμύτατα τον πρωθυπουργό επειδή μίλησε «υπέρ των δύο κρατών δεκάδες φορές» και επειδή απέτυχε να καταστρέψει τη Χαμάς και το Ιράν. Ο Νετανιάχου, από την πλευρά του, δήλωσε ότι ο Άιζενκοτ θα «ιδρύσει παλαιστινιακό κράτος πριν κυκλοφορήσει το GTA 6», αναφερόμενος σε ένα δημοφιλές βιντεοπαιχνίδι που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον επόμενο μήνα.
Ενημερωτικό Δελτίο (Newsletter)
Εγγραφείτε τώρα στην εβδομαδιαία μας ανασκόπηση και μην χάσετε καμία εξέλιξη από τους αγαπημένους σας συντάκτες και ρεπόρτερ του RS, καθώς και αναλύσεις του προσωπικού, γνώμες και ειδήσεις που προωθούν ένα θετικό, διακομματικό όραμα για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Οι επικρατέστεροι υποψήφιοι συμφωνούν επίσης για τη αναγκαιότητα της συνέχισης της σύγκρουσης με το Ιράν. «Το Ισραήλ πρέπει να κάνει τα πάντα, συμπεριλαμβανομένης της επίθεσης στο Ιράν, για να καταστρέψει την πυρηνική του ικανότητα», δήλωσε ο Άιζενκοτ αυτή την εβδομάδα.
Οι διαφωνίες μεταξύ του Νετανιάχου και του Άιζενκοτ αφορούν ως επί το πλείστον εσωτερικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της διαφθοράς και του αν θα πρέπει να επεκταθεί η υποχρεωτική στρατιωτική θητεία στην υπερορθόδοξη κοινότητα, η οποία αποτελεί επί μακρόν βασική δεξαμενή υποστήριξης για το Λικούντ του Νετανιάχου.
Η σχεδόν απόλυτη ταύτιση απόψεων στην εξωτερική πολιτική αντικατοπτρίζει αυτό που ο Ισραηλινός υποστράτηγος (ε.α.) Ταμίρ Χάιμαν χαρακτήρισε πρόσφατα ως τη «”νέα” έννοια εθνικής ασφάλειας» του Ισραήλ. Παρόλο που το Ισραήλ δεν έχει διακηρύξει επίσημα αλλαγή στη στρατηγική του οπτική, ο Χάιμαν υποστήριξε ότι οι ενέργειές του μετά την 7η Οκτωβρίου αντικατοπτρίζουν μια νέα προσέγγιση η οποία, μεταξύ άλλων, απορρίπτει την ιδέα της μόνιμης ειρήνης με τα αραβικά κράτη. «Ο πόλεμος είναι απαραίτητος και ο προληπτικός πόλεμος είναι προτιμότερος επειδή εξασφαλίζει ένα σημαντικό επίτευγμα εξαρχής», έγραψε ο Χάιμαν, διατυπώνοντας τις απόψεις πολλών συναδέλφων του στον τομέα της εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ.
Άλλες αξιοσημείωτες πτυχές αυτής της νέας έννοιας εθνικής ασφάλειας περιλαμβάνουν την έμφαση στον ιουδαϊκό χαρακτήρα του Ισραήλ έναντι της δημοκρατίας του, τον αυξημένο σκεπτικισμό απέναντι στις σχέσεις ΗΠΑ-Ισραήλ, καθώς και την υιοθέτηση των οικισμών και των πολιτών ως «μέρος του δικτύου άμυνας», σύμφωνα με τον Χάιμαν, ο οποίος είναι εκτελεστικός διευθυντής της κορυφαίας δεξαμενής σκέψης (think tank) του Ισραήλ.
Αυτές οι αλλαγές θα καθιστούσαν ιδιαίτερα δύσκολο είτε για τον Άιζενκοτ είτε για τον Νετανιάχου να σχηματίσουν κυβέρνηση. Το 2021, η κυβέρνηση των Ναφτάλι Μπένετ και Γιαΐρ Λαπίν έγραψε ιστορία σχηματίζοντας συνασπισμό με το κόμμα Ραάμ του Μανσούρ Αμπάς, το οποίο έγινε το πρώτο αραβικό κόμμα στην ιστορία που συμμετείχε σε ισραηλινή κυβέρνηση. Αλλά μετά από τρία χρόνια σκληρού πολέμου, υπάρχουν λίγοι λόγοι να πιστεύει κανείς ότι ένα τέτοιο μπλοκ θα μπορούσε να σχηματιστεί ξανά, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο καμία από τις δύο πλευρές να μην μπορέσει να σχηματίσει πλειοψηφικό συνασπισμό.
responsiblestatecraft.org
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας