Γενικά θέματα
Δεν ελήφθησαν υπ’ όψιν οι προτάσεις για την αμυντική βιομηχανία του Συνεδρίου της Ένωσης Αποστράτων Αεροπορίας
Οι κυβερνήσεις πρέπει να δίνουν σημασία στους ειδικούς, για να επιβιώσει η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία
Γράφει ο αντιπτέραρχος (Μ) ε.α. Θεόδωρος Γιαννιτσόπουλος
Στις 18 Οκτωβρίου 2019, πραγματοποιήθηκε στο αμφιθέατρο του 251 ΓΝΑ το 1ο Συνέδριο Στρατηγικής και Τεχνολογίας της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Αεροπορίας ( ΕΑΑΑ ), με ομιλητές – εισηγητές και εισηγήσεις, που παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα της ΕΑΑΑ (1ο Συνέδριο Στρατηγικής & Τεχνολογίας – Ε.Α.Α.Α. (eaaa.gr).
Στο συνέδριο αυτό είχα την τιμή να συμμετάσχω ως εισηγητής, με την εισήγηση «Η επιβίωση της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας», το πλήρες κείμενο της οποίας μαζί με τις προτάσεις της καθώς και Πρόταση Συμμετοχής της εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας ( ΕΑΒΙ ) στην εξασφάλιση απαιτήσεων υποστήριξης των υπό Αναβάθμιση Αεροσκαφών F – 16 ως πρώτιστη ενέργεια επιβίωσής της, έχουν αναρτηθεί στην ιστοσελίδα της ΕΑΑΑ και έχουν προωθηθεί και από εμένα, προς όλους τους καθ’ ύλη αρμόδιους φορείς του ΥΠΕΘΑ, ΓΕΑ, ΓΔΑΕΕ, ΒτΕ και στον Πρωθυπουργό της Χώρας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη.
Στα συμπεράσματα, οφέλη και προτάσεις του Συνεδρίου για την επιβίωση της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας, αναφέρονται τα ακόλουθα :
α. Να διασφαλισθεί από το ΥΠΕΘΑ, μέσα από τις συμβάσεις των εξοπλιστικών προγραμμάτων, η συνεργασία και συμμετοχή της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας σύμφωνα με την Εθνική Βιομηχανική Στρατηγική, στο μέγιστο βαθμό, τόσο στην υλοποίηση των προγραμμάτων όσο και στην παραγωγή των συστημάτων και στην εξασφάλιση της υποστήριξής τους στη Χώρα ( Security of Supply and Information ), για όλο το όριο ζωής τους, εξασφαλίζοντας για τις ΕΔ :
- Μειωμένο κόστος κύκλου ζωής των συστημάτων
– Αυξημένη Ασφάλεια Εφοδιασμού
- Αυξημένη επιχειρησιακή αυτονομία σε περιόδους κρίσεων.
β. Η Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία μπορεί να αποτελέσει από κοινού με το ΥΠΕΘΑ, στο πλαίσιο της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής – ΕΑΒΣ:
- Τον πυρήνα για την εγκαθίδρυση και διατήρηση μιας εγχώριας Τεχνολογικής – Βιομηχανικής βάσης, συμπεριλαμβανομένων μέτρων, που αφορούν σε έρευνα και ανάπτυξη, σε συγκεκριμένους στρατηγικούς τομείς Άμυνας και Ασφάλειας.
- Ένα αξιόπιστο φορέα της χώρας, ως πιστοποιημένη εγχώρια Τεχνολογική Βιομηχανική Βάση του ΥΠΕΘΑ, για τη συμμετοχή του σε Διακρατικά Ολοκληρωμένα Προγράμματα Ερευνητικής και Αναπτυξιακής Συνεργασίας (ΔΟΠΕΑΣ), σε συνεργασία με άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή/και διεθνών οργανισμών ή υπηρεσιών της, όπως ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Άμυνας (EDA) για να αναπτύξουν νέο αμυντικό εξοπλισμό από κοινού, με στόχο την εξέλιξη νέων Τεχνολογιών και την αντιμετώπιση του υψηλού κόστους έρευνας και ανάπτυξης πολυσύνθετων οπλικών συστημάτων, αξιοποιώντας τις ευκαιρίες που έχουν γεννηθεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης .
γ. Τα οφέλη που επιτυγχάνονται για τις ΕΔ με τη συμμετοχή της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα, είναι μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα :
- Εκμετάλλευση των άμεσα διαθέσιμων στην Ελλάδα δυνατοτήτων παραγωγής, συμπαραγωγής και υποστήριξης καθώς και επέκταση στους νέους τεχνολογικούς τομείς, συμβάλλοντας σημαντικά και άμεσα στην επιβίωση της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας.
- Εστίαση των ανωτέρω υποδομών στις ανάγκες της μελλοντικής υποστήριξης των οπλικών συστημάτων των ΕΔ, πράγμα το οποίο επιτρέπει σημαντικά ταχύτερους χρόνους ανταπόκρισης στην υποστήριξη (επισκευές, συντηρήσεις, επισκέψεις on-site) των νέων υποσυστημάτων, συμβάλλοντας στην αύξηση της διαθεσιμότητας των.
- Μειωμένο κόστος υπηρεσιών υποστήριξης από την εγχώρια βιομηχανία λόγω εκμετάλλευσης υποδομών, μειωμένων μεταφορικών, χαμηλότερο εργατικό κόστος, κλπ. , το οποίο θα συμβάλει καθοριστικά στην μείωση του συνολικού κόστους του κύκλου ζωής των συστημάτων (Life Cycle Cost).
- Δυνατότητα εγχώριας υποστήριξης σε ενδεχόμενες μελλοντικές αναβαθμίσεις / τροποποιήσεις των συστημάτων, κάνοντας χρήση των υπαρχόντων υποδομών.
- Εξασφαλισμένη υποστήριξη κατά την περίοδο Κρίσεων καθώς και διασφάλιση υψηλότερου δυνατού επιπέδου ασφαλείας στη διαχείριση πληροφοριών, που απαιτούνται για την υποστήριξη των Α/Φ.
Τα σημαντικά αυτά οφέλη μπορούν να επιτευχθούν μόνο εφόσον η Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία, μέσω συνεργασιών συμπαραγωγής, εμπλακεί από την έναρξη υλοποίησης των προγραμμάτων. Εάν η απαίτηση συμπαραγωγής δεν προβλεφθεί στις αντίστοιχες συμβάσεις, θα χαθεί για άλλη μία φορά η ευκαιρία για την επιβίωση και ανάπτυξη της, με ότι αυτό συνεπάγεται για την οικονομία της Χώρας μας και τις ΕΔ.
Δυστυχώς από τη μέχρι σήμερα πορεία του προγράμματος αναβάθμισης των αεροσκαφών F – 16 και τις τελευταίες αποφάσεις των αρμοδίων οργάνων του ΥΠΕΘΑ και της ΓΔΑΕΕ, σχετικές με την τροποποίησης Νο 3 ( Τ3) της SSI ( Security of Supply and Information Agreement ) Agreement 1/2019, φαίνεται ότι οι υπόψη προτάσεις ΔΕΝ έχουν ληφθεί στο ελάχιστο υπόψη, αν και, για το θέμα, ενημερώθηκε μέχρι και ο Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης.
Τελικά θα πω το γνωστό απόφθεγμα του σοφού Ελληνικού Λαού:
« Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε »
Το λέω αυτό γιατί έχοντας τοποθετηθεί πάμπολλες φορές με θέσεις, απόψεις και εισηγήσεις μου, για την ουσιαστική ενίσχυση της Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας, όπως μπορείτε να διακρίνετε από την αρθρογραφία μου στο διαδίκτυο, παρουσιάσεις μου σε συνέδρια φορέων της ΠΑ ( ΕΑΑΑ – ΣΑΣΙ ), σχετική μου τοποθέτηση με σχόλιό μου κατά την δημόσια διαβούλευση του Ν. 4650/2019 και σχετικές μου συνεντεύξεις στα Μέσα Επικοινωνίας, δυστυχώς ΔΕΝ αλλάζει τίποτε στη Χώρα μας!!!!
Το λέω αυτό διότι, όπως ακούσαμε και διαβάσαμε στα ΜΜΕ, μόλις στο παρά πέντε λήξης του 2020, παραμονές πρωτοχρονιάς του 2021, έγινε και πάλι το «θαύμα» και τελικά έγιναν αποδεκτά από τη ΓΔΑΕΕ το σύνολο έξι συμπληρωματικών προτάσεων, που έχουν συμπεριληφθεί στο σχέδιο της τροποποίησης Νο 3 ( Τ3) της SSI Agreement 1/2019 του προγράμματος αναβάθμισης των αεροσκαφών F – 16 της ΠΑ και υπογράφηκε η σχετική σύμβαση υλοποίησής τους, μεταξύ ΓΔΑΕΕ και της ανάδοχου εταιρείας!!!!
Έχουμε και πάλι, με την υπογραφή «της τελευταίας πράξης αυτού του έργου» και την αποδοχή των έξι συμπληρωματικών αυτών προτάσεων, που από ΑΩ τα «βαφτίσανε» SSI Agreement ( Security of Supply and Information Agreement ), επανάληψη κακών επιλογών του παρελθόντος, που στοίχισαν πάρα πολλά στην τσέπη του Έλληνα φορολογούμενου, δηλαδή ισχύει αυτό που λέει ο σοφός Λαός μας,… « Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου ».
Εύκολα μπορείτε να διαπιστώσετε για τις συμπληρωματικές αυτές προτάσεις, τα ακόλουθα :
1/ Το σύνολο των έξι συμπληρωματικών προτάσεων, που έγιναν αποδεκτά ως τροποποίηση Νο 3 ( Τ3) της SSI Agreement 1/2019, είναι έξω από το πνεύμα, τις προβλέψεις και τα αντικείμενα του Νόμου Ν.4650/2019, που έπρεπε να εμπεριέχει η υπόψη συμφωνία ως Security of Supply and Information Agreement ( SSI Agreement ) και ως τέτοια ΔΕΝ διασφαλίζουν στο ελάχιστο σε μόνιμη βάση, απαιτήσεις Εφοδιαστικής και Τεχνικής Υποστήριξης των αεροσκαφών F – 16 της ΠΑ από εργοστασιακούς φορείς της Χώρας μας, για όλο το όριο ζωής τους.
2/ Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο του περιεχόμενο των Τροποποιήσεων Νο 1 και 2 και της Τροποποίησης Νο 3 της SSI Agreement 1/2019, φαίνεται πως ΔΕΝ έχουν ληφθεί στο ελάχιστο υπόψη από τους καθ’ ύλη αρμοδίων φορείς του ΥΠΕΘΑ και της ΠΑ, οι προτάσεις του 1ου Συνεδρίου της ΕΑΑΑ, έτσι ώστε να διαμορφωθεί στο σύνολό της η SSI Agreement 1/2019 ως περιεχόμενο, με τα αναγκαία για την ΠΑ επί μέρους τεχνικά και επιχειρησιακά προγράμματα και πληροφορίες, για να διασφαλισθεί η επιχειρησιακή υποστήριξη και συντήρηση των Αεροσκαφών για όλο το όριο ζωής τους, από την Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία.
3/ Το σύνολο και των έξι συμπληρωματικών προτάσεων, ΔΕΝ μπορούν να ενταχθούν ως αποδεκτές παρεκκλίσεις, σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ( ΔΕΕ ) και τις προβλέψεις του άρθρου 346 της ΣΛΕΕ και η αποδοχή τους εκθέτει τη Χώρα μας έναντι των υποχρεώσεών μας προς την ΕΕ, με τον κίνδυνο παραπομπής και καταδίκης της από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
4/ Το σύνολο και των έξι συμπληρωματικών προτάσεων, αφορά στην εφ’ άπαξ παροχή υλικών, που θα μπορούσαν να αγοραστούν με χρήματα του τακτικού προϋπολογισμού του ΥΠΕΘΑ και δεν έχουν καμία σχέση με απόκτηση υποδομών και Τεχνογνωσίας από εργοστασιακούς φορείς της Χώρας μας, για την εξασφάλιση της Εφοδιαστικής και Τεχνικής Υποστήριξης των αεροσκαφών F – 16, για όλο το όριο ζωής τους.
Δυστυχώς φαίνεται ότι και για το πολύ σημαντικό πρόγραμμα απόκτησης των αεροσκαφών RAFALE, που πρόσφατα αποφάσισε η Βουλή των Ελλήνων και επίκειται η υπογραφή των αντιστοίχων συμβάσεων, συνεχίζουμε να κάνουμε τα ίδια λάθη.
Δυστυχώς ακόμη και για αυτό το σημαντικό εξοπλιστικό πρόγραμμα της ΠΑ, φαίνεται ότι ΔΕΝ διασφαλίζεται τουλάχιστο μέχρι σήμερα από το ΥΠΕΘΑ, σύμφωνα με την Εθνική Αμυντική Βιομηχανική Στρατηγική ( ΕΑΒΣ ), ούτε κατ’ ελάχιστο, η συμμετοχή της Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας, στην εξασφάλιση των απαιτήσεων υποστήριξης των αεροσκαφών RAFALE στη Χώρα ( Security of Supply and Information ).
Φαίνεται ότι η Κυβέρνηση ΔΕΝ ακούει ούτε τις κραυγές αγωνίας των εκπροσώπων των επίσημων φορέων της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας, αυτών του ΣΕΚΠΥ και της ΕΕΛΕΑΑ, που κρούει συνεχώς τον κώδωνα κινδύνου για την κατάρρευση, στην οποία κινδυνεύει να επέλθει ο κλάδος.
Αφουγκραστείτε την πολύ πρόσφατη κραυγή αγωνίας του Προέδρου του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού ( ΣΕΚΠΥ ) κ. Αναστάσιου Ροζολή, που εξέπεμψε με επιστολή του προς τον Πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη και σχετικό του άρθρο στο διαδίκτυο, στο οποίο μεταξύ άλλων τονίζει:
« την Εθνική αναγκαιότητα να συμμετέχει ουσιαστικά σε όλα τα εξοπλιστικά προγράμματα η Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία ( ΕΑΒΙ ) με τους ακόλουθους δύο τρόπους :
Μέσω της συμμετοχής των Ελληνικών Αμυντικών Εταιρειών στην παγκόσμια Εφοδιαστική Αλυσίδα των μεγάλων κατασκευαστών ( και όχι μόνο για την Ελληνική αγορά, κάτι που αποδείχθηκε χωρίς οικονομικό νόημα για τις Ελληνικές Εταιρείες ).
Μέσω της ανάληψης από την ΕΑΒΙ , εν όλω ή εν μέρει, της Υποστήριξης των Οπλικών Συστημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων …….Η ανάληψη δε εγχωρίως της Εν Συνεχεία Υποστήριξης, άπτεται και της Εθνικής Ασφάλειας της Χώρας, εξασφαλίζοντας την « Ασφάλεια Εφοδιασμού » των οπλικών συστημάτων των Ενόπλων Δυνάμεων, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων, όπως αυτή που πρόσφατα ζήσαμε.
Καταλήγοντας,…. η ουσιαστική συμμετοχή της ΕΑΒΙ στα εξοπλιστικά προγράμματα, είναι Στρατηγικός Στόχος Εθνικής Σημασίας, γιατί επιφέρει πολλαπλά οφέλη τόσο στις Ένοπλες Δυνάμεις και την Εθνική Ασφάλεια όσο και στη Οικονομία, την Ανάπτυξη και την Απασχόληση. ».
Δυστυχώς, τα αποτελέσματα δείχνουν ότι, ΔΕΝ εισακούστηκε από κανένα επίπεδο. Το επιβεβαιώνει περίτρανα και η πρόσφατη, αδιανόητη κατ’ εμέ, τοποθέτηση του κ. ΥΕΘΑ στη ΒτΕ για την Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία ( ΕΑΒΙ ) της Χώρας μας, κατά την πρόσφατη συνεδρίαση επί του Νομοσχεδίου για τις Συμβάσεις προμήθειας και Υποστήριξης των RAFALE και σχετικής πρότασης τροποποίησης του άρθρου 34.5 του νομοσχεδίου που κατατέθηκε από την αντιπολίτευση για τη συμμετοχή της ΕΑΒΙ σε θέματα υποστήριξης των RAFALE, που απαξιώνει πλήρως την ΕΑΒΙ στο σύνολό της, σε θέματα δυνατοτήτων υποστήριξης των οπλικών συστημάτων των ΕΔ της Χώρας μας!!!!
Σας την παραθέτω όπως αποτυπώνεται στον διαδίκτυο και τα ΜΜΕ :
Η Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία ‘ δεν χωρά ’ στο πρόγραμμα. Εξέφρασε την ελπίδα « σύντομα η Αμυντική μας Βιομηχανία να έρθει σε θέση που να μπορεί να υποστηρίξει, τουλάχιστον σε δεύτερο χρόνο, το έργο που θα προκύψει για την συντήρηση αυτών αλλά και άλλων οπλικών συστημάτων. Αυτός άλλωστε είναι και ένας σκοπός, για τον οποίο όλοι πρέπει να εργαστούμε – και ασφαλώς εμείς θα εργαστούμε»
Δυστυχώς χάθηκε η χρυσή ευκαιρία για την ουσιαστική συμμετοχή της Εγχώριας Αμυντικής Βιομηχανίας, τόσο στο Πρόγραμμα Αναβάθμισης των Αεροσκαφών F – 16 όσο και στην απόκτηση των αεροσκαφών RAFALE, σύμφωνα με το πλαίσιο των προβλέψεων της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής, περί της Ασφάλειας Εφοδιασμού και Πληροφοριών των οπλικών συστημάτων των Ενόπλων μας Δυνάμεων.
Περιμέναμε, οι καθ’ ύλη αρμόδιοι φορείς της Χώρας μας, να αξιοποιήσουν θετικά για τη Χώρα μας και να αποφύγουν επιτέλους επανάληψη των κακών πρακτικών του παρελθόντος, αποδεχόμενοι αντικείμενα παροχών με ουσιαστική συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας σε προγράμματα οπλικών συστημάτων. Δυστυχώς ΔΕΝ το έπραξαν.
ΔΕΝ έπρεπε να χαθεί η σημαντική αυτή ευκαιρία για τη Χώρα μας, για την Αμυντική της Βιομηχανία και για τις Ένοπλες Δυνάμεις της. Έπρεπε να απαιτήσει η Χώρα μας, τόσο από την Αμερικανική Κυβέρνηση όσο και από τη Γαλλική, με μείζονα Γεωπολιτικά και Στρατηγικά συμφέροντα αμφοτέρων στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και τις αναδόχους εταιρείες, να αποδεχθούν τα αυτονόητα. Να εντάξουν κατ’ ελάχιστο στα αντικείμενα των συμβάσεων υλοποίησης των υπόψη εξοπλιστικών προγραμμάτων των αεροσκαφών F 16 και RAFALE , την συνεργασία τους με την Εγχώρια Αμυντική Βιομηχανία ( ΕΑΒΙ ) για εξασφάλιση στη Χώρα με συμμετοχή τους, κατ’ ελάχιστο των απαιτήσεων Εν Συνεχεία Υποστήριξης τους ( Follow On Support ), διασφαλίζοντας μέσα από τις συμβάσεις όλες τις απαιτήσεις Τεχνικο-Εφοδιαστικής υποστήριξης αλλά και της απαιτούμενης Βιβλιογραφίας και πληροφορίες ( security of supply and Information ), για όλα τα κρίσιμα συστήματα των αεροσκαφών, τόσο από λειτουργικής όσο και από επιχειρησιακής σκοπιάς.
Έχοντας βιώσει στο μέγιστο τις ανάγκες Τεχνικής και Εφοδιαστικής Υποστήριξης όλων των Οπλικών Συστημάτων και Αεροσκαφών, μέσα από την πορεία μου στις τάξεις της Πολεμικής μας Αεροπορίας, με επιστέγασμα τη διαχείριση των αναγκών αυτών από τις θέσεις του Διευθυντή Γ’ Κλάδων της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης και του Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας, γνωρίζω πολύ καλά τη σημασία της υλοποίησης των προτάσεων αυτών για τη μεγιστοποίηση της Επιχειρησιακής Διαθεσιμότητας των Οπλικών μας συστημάτων, για όλο το όριο ζωής τους, ιδιαίτερα σε περιόδους κρίσεων, γι’ αυτό και επιμένω στην υλοποίησής τους, χωρίς ίχνος ιδιοτέλειας, όπως ενδεχομένως κάποιοι θα επιχειρούσαν να μου προσάψουν.
Λυπάμαι πραγματικά γιατί οι προτάσεις του 1ου Συνεδρίου Στρατηγικής και Τεχνολογίας της ΕΑΑΑ και οι παρεμβάσεις μου για το θέμα προς όλα τα επίπεδα διοίκησης, υπηρεσιακού ( ΓΕΕΘΑ – ΓΕΑ – ΓΔΑΕΕ ), Κυβερνητικού ( ΥΕΘΑ – ΑΝΥΕΘΑ – ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ) και επιπέδου της Βουλής των Ελλήνων ( Πρόεδρο και Μέλη αρμοδίων Επιτροπών της ΒτΕ – Επιτροπή Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών Υποθέσεων και Επιτροπή Εξοπλιστικών Προγραμμάτων και Συμβάσεων ),
δυστυχώς ΔΕΝ εισακούστηκαν από κανένα επίπεδο, επιβεβαιώνοντας περίτρανα αυτό που λέει ο σοφός Λαός μας,
«Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα».
Αντιπτέραρχος (Μ) ε.α. Θεόδωρος Γιαννιτσόπουλος
Επίτιμος Διευθυντής Γ’ Κλάδου Γενικού Επιτελείου Αεροπορίας
Μέλος της Αεροπορικής Ακαδημίας Ελλάδος ( ΑΑΚΕ )
Μέλος του Συνδέσμου Αποφοίτων Σχολής Ικάρων ( ΣΑΣΙ)
Μέλος του Επιστημονικού Συλλόγου Μηχανικών Αεροπορίας ( ΕΣΜΑ )
Μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών ( ΕΛΙΣΜΕ )
Μέλος του Society of Logistics Engineer ( SOLE )
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας