Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η αμυντική συμφωνία Ελλάδας-Ισραήλ και η σημασία της για τη χώρα μας

Δημοσιεύτηκε στις

Η ολοκλήρωση της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας-Ισραήλ, ύψους 1,68 δισ. δολαρίων, προσδίδει στρατηγική διάσταση στις σχέσεις των δύο χωρών

Γράφει ο Χρήστος Γκουγκουρέλας

Μια είδηση που δυνητικά είναι σε θέση να αλλάξει τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου καλοδεχθήκαμε πριν λίγο καιρό. Η πρεσβεία του Ισραήλ στην Ελλάδα ανακοίνωσε επισήμως την ολοκλήρωση της συμφωνίας, ύψους 1,68 δισ. δολαρίων, μεταξύ των δύο χωρών για τη δημιουργία και λειτουργία (στην Καλαμάτα) Σχολής Πολεμικής Αεροπορίας, με τη μορφή εκπαιδευτικού κέντρου, για την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Η Ελλάδα, επιπροσθέτως, θα προμηθευτεί 10 αεροσκάφη τύπου Μ-346 από το Ισραήλ, το οποίο θα αναλάβει τη συντήρηση των αεροσκαφών Τ-6 (Efroni) και την παροχή προσομοιωτών, εκπαίδευσης και υλικοτεχνικής υποστήριξης.

Σταθμίζοντας κριτικά τη συγκεκριμένη συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών, είναι εξαιρετικά σημαντικό να εντοπίσουμε, κινούμενοι σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συλλογιστικής, συγκεκριμένους λόγους που την καθιστούν πέρα από διμερή συνεργατική δομή,  πιθανόν και μια ‘‘ειδικού βάρους γεωπολιτική μεταβλητή’’ για τις διεθνείς και περιφερειακές εξελίξεις.

Πρώτον, λοιπόν, η συμφωνία με το Ισραήλ είναι βαρύνουσας σπουδαιότητας καθώς το γεγονός ότι αυτό (δηλαδή το Ισραήλ), ως χώρα εντασσόμενη χωρικά στη δική μας γεωγραφική ‘‘γειτονιά’’ και ως έχουσα συμφέροντα και στρατηγικές στοχεύσεις στο ίδιο με το δικό μας χωροθετικό πλαίσιο, ήτοι στο γνωστό πλαίσιο της Ανατολικής Μεσογείου, από μόνο του (το γεγονός αυτό) δίδει την κομβική δυνατότητα στην όποια συνεργασία μας να δρα πολλαπλασιαστικά ως προς την ενίσχυση και του δικού μας ‘‘γεωπολιτικού εκτοπίσματος’’ στην περιοχή και την προβολή και διεκδίκηση των εθνικών γεωστρατηγικών και γεωοικονομικών μας στοχεύσεων. Η σύμπλευσή μας με μια δυνατή και οργανωμένη χώρα, που κι αυτή επηρέασε αποφασιστικά τον Ρου της Ανθρώπινης Ιστορίας, δεν μπορεί παρά να είναι, prima facie τουλάχιστον, ‘‘ευοίωνη προοπτική’’ και συγκριτικό στρατηγικό πλεονέκτημα.

Δεύτερον, αυτή η (αμυντική) συμφωνία μας έρχεται ως ‘‘επικάλυψη’’ και ‘‘επίρρωση’’ ενός ήδη υφιστάμενου ‘‘υποστρώματος συνεργασίας’’ ανάμεσα στις δύο χώρες στον εξαιρετικά σημαντικό και για εμάς αλλά και για το μέλλον της Ανθρωπότητας τομέα της ενέργειας και ενεργειακής, περιφερειακής ασφάλειας. Μαζί με το Ισραήλ, και την Κύπρο βεβαίως, έχουμε ήδη συνυπογράψει στις αρχές του προηγούμενου έτους, μια άλλη ‘‘κορυφαία’’ συμφωνία, ήτοι αυτήν που αφορά την κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου ‘‘Eastmed’’. Από τότε, συλλειτουργούμε όλοι μαζί στο πλαίσιο του λεγόμενου ‘‘Eastmed Gas Forum’’ και δη, το κυριότερο, όχι μόνοι και ερμητικά ‘‘κλειστοί’’ από τα διεθνή τεκταινόμενα, αλλά με τη συμμετοχή της Αιγύπτου, της Ιταλίας, της Ιορδανίας και της Παλαιστινιακής Αρχής, καθώς και υπό το ‘‘βλέμμα’’, ως μονίμων παρατηρητών του forum, της ΕΕ, των ΗΠΑ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων (ΗΑΕ). Συνεπώς, με το Ισραήλ αποκτήσαμε ήδη από κοινού και ρόλο και φωνή και στο ενεργειακό παίγνιο της περιοχής αλλά και σε διαδιεθνικά ενεργήματα στην Ανατ. Μεσόγειο που σίγουρα θα επηρεάσουν τη ‘‘μοίρα’’ των κρατών που απαρτίζουν τον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της.

Επιπλέον, ας μην λησμονείται ότι η Ελλάδα και το Ισραήλ από κοινού προσβλέπουν στη δημιουργία και περάτωση του επονομαζόμενου ‘‘Ευρωασιατικού Διασυνδετήριου Αγωγού’’ (Euro–Asia Interconnector), ο οποίος θα αποτελέσει ένα καθοριστικό σύστημα σύνδεσης των ηλεκτρικών δικτύων της Ελλάδας, του Ισραήλ και της Κύπρου για τη μεταφορά ηλεκτρικού ρεύματος στον ευρωπαϊκό ηπειρωτικό κορμό. Αν και όταν ολοκληρωθεί τούτο το έργο, θα συνιστά τη μεγαλύτερη υποθαλάσσια καλωδιακή διασύνδεση στον Κόσμο!

Τρίτον, η εν λόγω αμυντική συμφωνία συνιστά ‘‘καλής πάστας συγκολλητική ουσία’’ και για τα τριμερή συνεργατικά σχήματα Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου και Ελλάδας – Ισραήλ – Αιγύπτου, επίσης στον τομέα της ενέργειας. Πέραν δηλαδή της ύπαρξης ενός ευρύτερου πλαισίου ενεργειακής συνεργασίας, όπως είναι αυτό που επέφερε το εγχείρημα για τη δημιουργία του Eastmed, τα παραπάνω ενεργειακά σχήματα προσέδωσαν ήδη περισσότερη εξειδίκευση στις σχέσεις μεταξύ των συμμετεχόντων στα σχήματα χωρών αλλά και μεγαλύτερη δυναμική στη σμίλευση και εξέλιξη των οραμάτων τους στην περιοχή. Η αμυντική συνεργασία, λοιπόν, ανάμεσα στην Ελλάδα και το Ισραήλ, τελούσα σε συνάρτηση με τη γενικότερη αλλά και πιο εξειδικευμένη συνεργασία των δύο χωρών στο πεδίο της ενέργειας, ωθεί πρακτικά προς την ακολούθηση ενός συντονισμένου και συμβαδίζοντος ‘‘στρατηγισμού’’ των δύο χωρών στην ευαίσθητη περιοχή στην οποία τους έλαχε να κείτονται.

Τέταρτον, με δεδομένο ότι η ιστορική επαναβίωση των σχέσεων του Ισραήλ με τα ΗΑΕ αποτελεί ένα ελπιδοφόρο ‘‘γεωπολιτικό άνοιγμα’’ του Ισραήλ στον αραβικό κόσμο, παρέχεται η πρόσφορη εκ της συγκυρίας αυτής ευκαιρία στην Ελλάδα να βασίσει σ’ αυτήν την εξέλιξη την εκ μέρους της αξιοποίηση του Ισραήλ ως ‘‘συνδέσμου’’ της με τον αραβικό κόσμο. Τα στρατηγικά συμφέροντα ορισμένων χωρών του αραβικού στερεώματος, ιδίως των ΗΑΕ και της Σαουδικής Αραβίας, σε συμπλέοντα παραλληλισμό με αυτά του Ισραήλ, επιβάλλουν την ουσιαστικότερη προσέγγιση μεταξύ του Ισραήλ και των χωρών αυτών, προκειμένου να αντισταθμίσουν την προκλητική τουρκική επιθετικότητα και κυρίως τον εμφανή, στο επίπεδο του Ισλάμ, τουρκικό θρησκευτικό ηγεμονισμό. Από τις εξελίξεις αυτές μπορούμε να επωφεληθούμε κι εμείς, προφανώς, γι’ αυτό και η συνεργασία με το Ισραήλ στον στρατιωτικό τομέα κάθε άλλο παρά αλυσιτελής και άστοχη μπορεί να θεωρηθεί, ειδικά υπό τις τρέχουσες εξελίξεις.

Επιπλέον, αλλά χωρίς να αποδίδεται σε τούτο ήσσων σημασία, δεν πρέπει να παρακάμπτουμε το γεγονός ότι στο Ισραήλ εδράζεται το ελληνόφωνο Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων, με το οποίο το ελληνικό κράτος έχει πάγιους και άρρηκτους δεσμούς και το οποίο ‘‘κατοχυρώνει’’ την ελληνική παρουσία στην περιοχή. Κατά συνέπεια, η Ελλάδα εκμεταλλευόμενη την πρόοδο στις ισραηλινο-αραβικές σχέσεις και υπό την επιθυμητή και κρίσιμη αρωγή των δύο άλλων Πατριαρχείων της περιοχής, αυτού Αλεξάνδρειας και αυτού της Αντιόχειας, μπορεί να επιταχύνει και ίσως επιτύχει την εκ νέου προσέγγιση μεταξύ αυτής (της Ελλάδας δηλαδή) και όλων των αραβόφωνων Χριστιανών, κάτι το οποίο είναι θρησκειολογικά δέον και γεωπολιτικά αποδοτικό και σπουδαίο.

Πέμπτον, με δεδομένο αφενός ότι το Ισραήλ παραδοσιακά διατηρεί καλές σχέσεις με τις ΗΠΑ και εξασκεί ισχυρό ‘‘lobbying’’ εκεί και αφετέρου η νέα διοίκηση Biden θα θελήσει, τουλάχιστον σε έναν βαθμό, να επαναμιχθεί στην περιοχή, υποστηρίζοντας τα συμφέροντα του Ισραήλ, ευνοείται, στην παρούσα φάση, μια άκρως καθοριστική σμίλευση ενός τριμερούς συνεργατικού σχήματος (ΗΠΑ- Ελλάδα- Ισραήλ) που δεν θα αντικαταστήσει αλλά θα επικαλύψει τις κλασικές διμερείς διεθνείς σχέσεις (Ελλάδας- ΗΠΑ και Ισραήλ – ΗΠΑ) μεταξύ των χωρών αυτών. Πιστεύω δε ότι η δημιουργία μιας τέτοιας τριμερούς συνεργατικής πλατφόρμας μπορεί να αποτελέσει έναν από τους πρωταρχικούς στόχους της δικής μας εξωτερικής πολιτικής. Πάντως, η συνεργατική δομή ανάμεσα στους Έλληνες και τους Ισραηλινούς, όσον αφορά το ‘‘lobbying’’ στις ΗΠΑ, ήδη υφίσταται και είναι η ‘‘Συνεδριακή Ελληνο-Ισραηλινή Συμμαχία’’ (Congressional Hellenic Israel Alliance) που διαμορφώθηκε το 2013. Σ’ αυτό το ‘‘κοινό σχήμα πιεστικής επιρροής’’ στις ΗΠΑ μπορούν οι δύο χώρες να στηρίξουν πολλά ως προς τις προσδοκίες τους επί των εξελίξεων στη Λεκάνη της Λεβαντίνης και στη Μέση Ανατολή και συνεπώς η άμεση συνεργασία Ελλάδας-Ισραήλ και στον τομέα της άμυνας έρχεται τούτη την ώρα ως επιστέγασμα μιας πολλά σημαινόμενης και επιδραστικής κοινής οραματικής αντίληψης και στρατηγικής ατζέντας.

Έκτον, η σύσφιγξη των σχέσεων Ελλάδας- Ισραήλ λειτουργεί αποτρεπτικά, τουλάχιστον στη θεωρία ή έστω πρωταρχικά, στην πιθανολογική αποδυνάμωση του ενδεχομένου να αναθερμανθούν, επικίνδυνα για εμάς και τους στόχους μας στην Ανατολική Μεσόγειο, οι σχέσεις Ισραήλ-Τουρκίας. Oι σχέσεις αυτές είχαν απότομα ‘‘παγώσει’’ το 2010 λόγω της ισραηλινής επίθεσης στα ανοικτά της Γάζας σε νηοπομπή του διεθνούς κινήματος ‘‘Free Gaza’’ και ειδικότερα στο τουρκικό πλοίο ‘‘Mavi Marmara’’ (για αυτό και το περιστατικό έμεινε στην Ιστορία γνωστό ως περιστατικό ‘‘Mavi Marmara’’), η οποία επίθεση επέφερε τη θανάτωση 9 Τούρκων. Αν και μετά από κάποιο χρονικό σημείο έγιναν προσπάθειες επαναπροσέγγισης των δύο χωρών, στο όνομα των γεωπολιτικών συμφερόντων τους στην περιοχή, οι ισραηλινο-τουρκικές σχέσεις δεν γνώρισαν ποτέ από τότε ‘‘άνθηση’’, κάτι το οποίο η Ελλάδα οφείλει δεόντως και προσεκτικά να αξιοποιεί. Η παρούσα αμυντική συμφωνία, λοιπόν, είναι ένα τέτοιο ‘‘δείγμα αξιοποίησης’’ του άνω κομβικής σημασίας γεγονότος.

Μετά όλα τα παραπάνω, κατά επαγωγικό συμπέρασμα, και για τους παραπάνω, ίσως και άλλους, σοβαρούς και κρίσιμους λόγους, η αμυντική συνεργασία Ελλάδας- Ισραήλ είναι απολύτως σημαντική, διότι συνιστά ουσιαστική εμβάθυνση των σχέσεων των δύο χωρών και την πιο αξιόπιστη κεντρομόλο δύναμη στο θέμα της κατά το δυνατόν ή έστω τομεακής κοινής συμπόρευσής τους στο πεδίο των στρατηγικών τους συμφερόντων. Ειδικά, η συνεργασία στον τομέα της άμυνας είναι η πιο δυναμική και επιδραστική παράμετρος σύγκλισης μεταξύ των δύο κρατών και αποτελεί στιβαρή προϋπόθεση ευόδωσης των ευρύτερων διμερών σχέσεων τους. Και τούτο, διότι η αμυντική συνεργασία άπτεται άμεσα της εθνικής ασφάλειας τόσο της Ελλάδας, όσο και του Ισραήλ και, κατά λογικό επακόλουθο, σχετίζεται άρρηκτα και θεμελιωδώς και με την επιβίωσή τους σε μια από τις περίπλοκες και απρόβλεπτες περιοχές του Πλανήτη.

Κατερίνη, 25/1/2021

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΥΓΚΟΥΡΕΛΑΣ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ

LLM IN INTERNATIONAL COMMERCIAL LAW

LLM IN EUROPEAN LAW

Cer. LSE in Business, International Relations and the political science.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή