Γενικά θέματα
Οι πυλώνες της καταστροφής της Κυπριακής Δημοκρατίας
Οι πυλώνες της καταστροφής: Εκ περιτροπής προεδρία, διασταυρούμενη ψήφος, έποικοι και εξαφανισθέντες
γράφει η Φανούλα Αργυρού*
«Η τάξη της κοινωνίας βασίζεται στη Δικαιοσύνη».
Η εκ περιτροπής προεδρία
Η «εκ περιτροπής προεδρία» ήταν τουρκικό αίτημα από τα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα, χρονολογείται αν όχι από το 1974 σίγουρα από το 1975.
Α) Ο Βρετανός ΎπατοςΑρμοστής στην Λευκωσία στις 22 Αυγούστου 1975 σε έκθεσή του προς το Λονδίνο έγραψε μεταξύ άλλων«Ο Μακάριος… δεν δέχτηκε την τουρκική πρόταση για εκ περιτροπής Προεδρία…»
Β) Η εκ περιτροπής Προεδρία συζητήθηκε μεταξύ Γλ. Κληρίδη(Προέδρου τότε του ΔΗΣΥ) και του τότε Βρετανού Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Δρ. David Owen σε συνάντησή τους στο Λονδίνο στις 2 Φεβρουαρίου 1977. Ο Κληρίδης είπε ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν δεχόταν την εκ περιτροπής προεδρία. Μάλιστα ο Κληρίδης πρότεινε δική του εναλλακτική λύση για αντί Έλληνα προέδρου και Τούρκου αντιπροέδρου όπως στο υφιστάμενο σύνταγμα, να υπάρχει ένας πρόεδρος και ένας πρωθυπουργός.
Παραπέμπω και στο άρθρο μου στην «Σημερινή» 1.8.2008 «Η ιστορική αλήθεια για την εκ περιτροπής προεδρία – Ήταν τουρκική απαίτηση από το 1974». Έγραψα τότε μεταξύ άλλων:
«Τον Οκτώβριο του 1975 ο James Callaghan (υπ. Εξωτερικών της Βρετανίας) πρότεινε στην Ελλάδα και την Τουρκία, πακέτο με τρία στοιχεία – Διζωνική ομοσπονδία, αναπροσαρμογή συνόρων και κεντρική κυβέρνηση με αδύνατες εξουσίες, δύο συνιστώντα κράτη (από τότε άρχισαν να προβάλουν τα δύο κράτη υπό μορφή συνιστώντων περιοχών – constituent regions, εξού και ο χάρτης το 1975 που δημοσίευσε το περιοδικό Economist με στενές σχέσεις με το Φόρειν ΄Οφις)».
Στις 24.1.2010 ο κ. Αλέκος Μαρκίδηςδήλωσε στην «Αλήθεια» ότι η εκ περιτροπής προεδρία ήταν αξίωση του Ρ. Ντενκτάς.
Έποικοι
Ο εκτουρκισμός της Κύπρου μέσω της παράνομης από την Τουρκία μεταφοράς ανθρώπων από την Ανατολία ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα με στόχο την αντικατάσταση των 200.000 Ελληνοκυπρίων ξεριζωμένων για αύξηση του Τ/κ στοιχείου για τον νέο-οθωμανικό διζωνικό διαχωρισμό. Κύριο στοιχείο του σχεδίου Δρ. Nihat Erim του 1956. Σχετική η ψευδής δήλωση του Τούρκου υπ. Εξωτερικών F. Zorlu τον Αύγουστο του 1955 ότι τάχα υπήρχαν 300,000 Τούρκοι της Κύπρου στην Τουρκία, που προηγήθηκε του σχεδίου Erim. Βλέπε και έγγραφο για την προετοιμασία πραξικοπήματος για διάλυση της ΚΔ, που βρέθηκε στο γραφείο του Τουρκοκύπριου υπουργού Γεωργίας τον Σεπτέμβριο του 1963…
Στη συνάντηση που είχαν αξιωματούχοι του Φόρεϊν ΄Οφις με τον Δρ Henry Kissinger στην Ουάσιγκτον στις 27 Αυγούστου 1974, όταν πήγαν εκεί για να εξασφαλίσουν την υποστήριξή του στη γραμμή τους για ΔΔΟ, του είπαν (οι Βρετανοί) ότι η Άγκυρα σύντομα θα ξεκινούσε την μεταφορά Τούρκων στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου.
Ο Γλαύκος Κληρίδης τον Ιούλιο του 1988 βρέθηκε στο Λονδίνο προσκεκλημένος του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Τον συναντήσαμε για συνέντευξη (η γράφουσα και ο Δρ. Χάρης Μεττής για λογαριασμό της ομογενειακής τότε εφημερίδας «Παροικιακός Τύπος»). Σε ερώτηση: «Τέθηκε κανένας όρος για να φύγουν οι έποικοι;», απάντησε: «Όχι. Δεν συζητήθηκε ακόμα το θέμα αυτό.
H Βρετανίδα Υφυπουργός Εξωτερικών Linda Chalker σε συνέντευξη που μου παραχώρησε και δημοσιεύσαμε στη «Σ» στις 19.3.1989 σε σχετική ερώτησή μου, απάντησε: «…Εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε εγείρει το θέμα ενώπιον της Τουρκικής Κυβέρνησης».
Τον Σεπτέμβριο του 1993 ο τότε πρόεδρος της περιβόητης ομάδας «Φίλοι της Κύπρου» Βρετανός Nicholas Bethell καθώς στην Κύπρο (πέθανε το 2007, πράκτορας και των μυστικών υπηρεσιών σε σχέση με τη Ρωσία) ωμά και κυνικά υπέδειξε να δεχθούμε τη λύση που απαιτεί η Τουρκία και εξίσωσε τους έποικους με τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες, αμφότερα τα θέματα ανθρωπιστικά είπε, μετά τη λύση θα μπορούν να προσφερθούν αποζημιώσεις σε εποίκους που θέλουν να φύγουν. («Σημερινή» Κ. Βενιζέλου 28.9.1993.)
«Τα Νέα» Λονδίνου 21 Νοεμβρίου 1996. « Ο Πρόεδρος της Βουλής Σπύρος Κυπριανού δήλωσε ότι ο Βρετανός απεσταλμένος Sir David Hannay, υποστήριξε ότι οι έποικοι δεν μπορούν να φύγουν από την Κύπρο γιατί έχουν αποκτήσει δικαιώματα …» Άκρως κυνική η δήλωση του Sir David Hannay καθώς βολικά αγνόησε την εγκληματικότητα που είναι ενσωματωμένη στον εποικισμό.
Την 1.1.2008 ο Κώστας Καρράς, των περιβόητων «Φίλων της Κύπρου» σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» μας κάλεσε να… αυξήσουμε τον αριθμό των Τουρκοκυπρίων στο 24% με αποδοχή εποίκων! Λίγο αργότερα, ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρης Χριστόφιας προτού καν αρχίσει διαπραγματεύσεις, δήλωσε την αποδοχή 50,000 εποίκων (σε περίπτωση λύσης)…
Η παράνομη μεταφορά εποίκων από την Ανατολία συνιστά έγκλημα πολέμου – παραβίαση Διεθνών Συμβάσεων. Ως πολίτες της Τουρκίας οι έποικοι μεταφέρθηκαν στα κατεχόμενα εις παραβίαση των Άρθρων 49.6 και 147 της 4ης Σύμβασης της Γενεύης του 1949. Η απαγόρευση στα άρθρα αυτά ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών μετά το 1945 για τη μη επανάληψη των απάνθρωπων χιτλερικών εθνικών και ρατσιστικών εκκαθαρίσεων…
Διασταυρούμενη ή σταθμισμένη ψήφος
Είναι μια φόρμουλα κατάφωρης παραβίασης της αρχής «ένας άνθρωπος μια ψήφος», με στόχο την επίτευξη τεχνητών αποτελεσμάτων υπέρ της τουρκικής πλευράς. Αρχικά, λέχθηκε ότι πρωτοεμφανίστηκε επί προεδρίας Γ. Βασιλείου το 1989. Ποία η πηγή του; Το ρατσιστικό αυτό σύστημα προώθησε την δεκαετία του 1990 η δορυφορική ομάδα των λεγόμενων «Φίλων της Κύπρου» στο Λονδίνο και στο περιοδικό τους «Report» το 1995. Την επανέφεραν το 2009 όταν ο νέος πρόεδρος τους, λόρδος Robin Corbett (πέθανε το 2012) έστειλε επιστολές στον Alexander Downer (ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ στην Κύπρο), στον τότε πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια και στον τ/κ ηγέτη Mehmet Ali Talat, καλώντας τους να αποδεχθούν το σχέδιο τους για «διασταυρούμενη ψήφο – ένα αναγκαίο συστατικό για μια βιώσιμη διευθέτηση για το κυπριακό», και δεν απέφυγαν στο έντυπό τους να επιβεβαιώσουν «ότι θα βοηθήσει επί τω πλείστον τους Τούρκους να σταθεροποιήσουν το δικό τους «συνιστών κράτος». Γι΄ αυτό και σημείωναν:
«…Εκτός από τα ωφελήματα για όλη την Κύπρο, η διασταυρούμενη ψήφος θα εξασφαλίσει στους Τουρκοκυπρίους τον έλεγχο του ομόσπονδου κράτους τους σε μια ομόσπονδη Κύπρο… Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μοιράζοντας τη Δημοκρατία με μια βόρεια-νότια γραμμή με τέτοιο τρόπο, που αμφότερες… οι περιφέρειες θα έχουν το ίδιο ποσοστό Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων όπως όλη η δημοκρατία…»
Φαίνεται ότι ο πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας μετά την παραλαβή της εν λόγω επιστολής δήλωσε υποστήριξη στην φόρμουλα και ούτε λίγο ούτε πολύ την παρουσίασε και ως δική του… εφεύρεση! Παράλληλα με άρθρο τους «Οι Φίλοι» περιοδικό “Report” αρ. 52, σελ. 8 με τον Κώστα Καρρά, επανήλθαν για να… προωθήσουν τη διασταυρούμενη ψήφο τους με τίτλο «A Guide to Cross-Voting».
Το σχέδιο των Βρετανών «Φίλων της Κύπρου» για διασταυρούμενη ψήφο
Επιπρόσθετα στοιχεία
Σύμφωνα με στοιχεία που βρήκαμε στο διαδίκτυο, ο Κώστας Καρράς πρωτο-εισηγήθηκε την σταθμισμένη ψήφο για την Κύπρο προς το τέλος της δεκαετίας του 1970. Αυτή φαίνεται να συζητήθηκε σε τουλάχιστον τρία συνέδρια.
Σε συνέδριο της World Peace Foundation στο Harvard μεταξύ 12-14 Σεπτεμβρίου 2003. 2) Στο «εργαστήρι» του St. Antony’s College στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μεταξύ 2-3 Οκτωβρίου 2003 (αυτό ήταν το σεμινάριο που διοργανώθηκε για την ωραιοποίηση του Σχεδίου Ανάν τα πρακτικά του οποίου ετοιμάστηκαν αρχές του 2004), και 3) σε συνέδριο που διοργανώθηκε από το European Studies Program στο πανεπιστήμιο Cornell, μεταξύ 7-8 Νοεμβρίου 2003.
Με την διασταυρούμενη ή σταθμισμένη ψήφο ασχολήθηκαν και οι Νεόφυτος Λοιζίδης του πανεπιστημίου Harvard (τώρα στο Πανεπιστήμιο του Kent) και Eser Keskiner του πανεπιστημίου της Pennsylvania τον Δεκέμβριο του 2004.
Σχετικό το άρθρο μου « Η σταθμισμένη ψήφος – και από πού μας ήλθε!» «Σημερινή» 12.1.2010, και σχετικό σχόλιο αγαπητού Σάββα Ιακωβίδη «Σ» 14.2.2010.
Η ιδέα της διασταυρούμενης ψήφου είναι συνταγή για αυστηρό διαχωρισμό ντυμένη με μια έξυπνη ακαδημαϊκή ενδυμασία.
(Ο Κ. Καρράς εκτός από την σχέση του με την βρετανική ομάδα «Φίλοι της Κύπρου» και την CDRSEE στη Θεσσαλονίκη για αλλαγή των ιστορικών βιβλίων υπήρξε και μέλος του Steering Committee της μυστικής οργάνωσης Bilderberg Group).
Εξαφανισμένοι
Το 1981 ιδρύθηκε η ΔΕΑ (Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοούμενους στην Κύπρο) και καθορίστηκαν οι «όροι εντολής» της που συμφωνήθηκαν μεταξύ των «ηγετών» των δύο κοινοτήτων. Σε δύο παραγράφους των «Όρων Εντολής» βρίσκεται και η απάντηση στο ερώτημα γιατί κανένας δεν εμπλέκει την Τουρκία για τα εγκλήματά της. Στην υποβάθμιση του θέματος σε «δικοινοτικό» και γιατί καμία διεθνής καταγγελία έγινε μέχρι τώρα.
Παράγραφος 9 – «΄Ολη η διαδικασία και αποτελέσματα των ερευνών της Επιτροπής θα είναι αυστηρώς εμπιστευτικά. Οιαδήποτε παραβίαση του κανόνα αυτού θα ήθελε θέσει το έργο της Επιτροπής σε κίνδυνο».
Παράγραφος 11 – « Η Επιτροπή δε θα επιχειρήσει να αποδώσει ευθύνη για τους θανάτους οιωνδήποτε αγνοουμένων ή να ερευνήσει την αιτία τέτοιων θανάτων».
Παραπέμπω στα δύο μου άρθρα «Οι ευθύνες του ΟΗΕ για τους αγνοούμενους – Πώς έγινε «δικοινοτικό» το θέμα και πως «θάφτηκε» η δικαιοσύνη» Μέρος Α’ στη «Σ» 11 Νοεμβρίου 2015 και «Το τουρκικό ΥΠΕΞ βραβεύει τον Γκόμπι» Μέρος Β’ «Σ» 12.11.2015.
Έκτοτε καμία απόφαση κυπριακής κυβέρνησης ή της Βουλής των Αντιπροσώπων για επιτακτική αναθεώρηση των «’Ορων Εντολής» της ΔΕΑ ούτως ώστε να περιλαμβάνουν και διερεύνηση και προσαγωγή σε δικαστήριο των υπευθύνων για τις εξαφανίσεις/δολοφονίες. Απεναντίας ο άμεσα υπεύθυνος για τους θανάτους/δολοφονίες –Τουρκία – αντί να λογοδοτήσει για τις παραβιάσεις της Διεθνών Συμβάσεων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, βρίσκεται… χρηματοδότης της ΔΕΑ! Το λιγότερο αυτή η χρηματοδότηση δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων αντίθετη με τις αρχές για δίκαιη διαδικασία.
Σχετικές οι Αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Varnava & Others v Turkey (2009). Σημειώνεται η αναφορά σε «πρόβλημα εξαφανίσεων» (the problem of disappearances) και όχι αγνοουμένων. Το δικαστήριο παρατήρησε την δυσλειτουργία της ΔΕΑ από την ίδρυσή της, τις διαφωνίες και στην αυστηρή μυστικότητα που την διέπει και ότι τελικά το 2005 ξεκίνησε εκταφή και ταυτοποίηση λειψάνων. Το δικαστήριο βρήκε ότι επιβεβαιώνεται η μαρτυρία ότι πολλά άτομα που τώρα αγνοούνται κρατήθηκαν είτε από τουρκικά στρατεύματα ή τουρκοκυπριακές δυνάμεις. Η κράτησή τους έλαβε χώρα σε μια περίοδο που συλλήψεις και δολοφονίες σε ευρεία κλίμακα ακολουθούσαν στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Επιτροπή σωστά χαρακτήρισε την κατάσταση ως να έθετε κίνδυνο στη ζωή…
«Το Δικαστήριο ολοκληρώνει ότι υπήρξε συνεχής παραβίαση του Άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που εγγυάται το δικαίωμα της ζωής, σε σχέση με την αποτυχία της Τουρκίας να επιτρέψει μια αποτελεσματική έρευνα με στόχο να επεξηγηθεί η τύχη των εννέα ανδρών που χάθηκαν το 1974…»
«Με 15 ψήφος έναντι ενός βρήκε ότι υπήρξε συνεχής παραβίαση του Άρθρου της Συνθήκης σε σχέση με τους ενάγοντες…» Οι δύο δικαστικές αποφάσεις στην υπόθεση Varnava & Others vTurkey εδώ:
www.bailii.org/eu/cases/ECHR/2008/30.html
www.bailii.org/eu/cases/ECHR/2009/1313.html
Η Κυπριακή Δημοκρατία υπέγραψε (αλλά δεν επικύρωσε) και Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχουν είτε υπογράψει είτε επικυρώσει την Διεθνή Σύμβαση για την Προστασία όλων των Προσώπων από Καταναγκαστική Εξαφάνιση. Αντιθέτως η Ελλάδα, και υπέγραψε και επικύρωσε.
https://treaties.un.org/pages/ViewDetails.aspx?src=IND&mtdsg_no=IV-16&chapter=4&lang=en
Πενταμερή
Σήμερα, οι Βρετανοί τους προετοιμάζουν για μια νέα Πενταμερή. Γιατί, λένε, δεν μπορούν να αρνηθούν πρόσκληση του ΓΓ του ΟΗΕ! Σέρνονται σαν πρόβατα στο μαντρί από τους εσαεί κηδεμόνες και σχεδιαστές του Φόρειν ΄Οφις. Οι ίδιοι που καθοδηγούν και τον υπηρέτη τους Guterres και κάθε Guterres. Απανωτά τα πρόσφατα πήγαινε-έλα τους στο νησί προετοιμάζοντας για ακόμα μια φορά την διάλυση της ΚΔ και αντικατάστασή της με ένα διζωνικό «ισλαμικό» κράτος.
Γι΄αυτό επανήλθαμε στα πιο πάνω ζωτικής σημασίας θέματα που απορρέουν από τη «λύση» των κηδεμόνων Βρετανών. Συζήτηση των οποίων αποφεύγεται με διαφάνεια, και σχετίζονται και με τις λεγόμενες συγκλίσεις Χριστόφια/Ταλάτ…
Να κάνουν τι στη Πενταμερή ;
Έχουν συζητήσει στις προηγούμενες ποτέ την αποχώρηση των εποίκων που συνιστά έγκλημα πολέμου;
Έχουν συζητήσει και απορρίψει την τουρκική απαίτηση για εκ περιτροπής προεδρία;
Έχουν συζητήσει και απορρίψει ως αντιδημοκρατική την τουρκο-βρετανική ΔΔΟ;
Έχουν συζητήσει και απορρίψει την διασταυρούμενη ψήφο;
Έχουν απαιτήσει την επιστροφή όλων των Ελλήνων εκτοπισθέντων στις κλεμμένες περιουσίες των;
Έχουν απαιτήσει την αποχώρηση όλων των κατοχικών τουρκικών στρατευμάτων αντί να συζητούν νέα συνθήκη για παραμονή τους;
Έχουν απαιτήσει την αναθεώρηση των «Όρων Εντολής» της ΔΕΑ για να βρεθούν και δικαστούν οι ένοχοι για τις εξαφανίσεις και δολοφονίες;
Τότε τι στο διάολο διαπραγματεύσεις θα κάνουν και πάλιν εκτός του να βρουν τρόπους να δεχθούν την νομιμοποίηση των τουρκικών παραβιάσεων από το 1974; Aναγνωρίζοντας ως συνεταιρικό κράτος το έκτρωμα στα κατεχόμενα και την απαίτηση Τατάρ για νομιμοποίηση του αεροδρομίου της Τύμπου! Που με δύο δικαστικές αποφάσεις στην Αγγλία το Φόρειν ΄Οφις δεν μπορεί να τον ικανοποιήσει. Ή μόνη διέξοδος είναι η αναγνώρισή του από την Κυπριακή Δημοκρατία που θα σημάνει και την αναγνώριση του «κράτους» των…
Η απόφαση του Αγγλικού Εφετείου 12.10.2010 που απαγορεύει την αναγνώριση του παράνομου «Ercan»
Στις πολιτισμένες κοινωνίες δεν υπάρχουν χρονικά όρια όταν πρόκειται για φόνο. Μήπως στην νέα Πενταμερή ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε άραγε από τους κηδεμόνες του Λονδίνου πρόνοια για συγκρότηση adhoc Επιτροπής για προσαγωγή στο Διεθνές Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου των δολοφόνων και ηθικών αυτουργών των δολοφονηθέντων εξασφαλισθέντων μας με σφαίρες στο κεφάλι; Σημειώνω ότι αντίθετα με την Κυπριακή Δημοκρατία, οι τρείς «εγγυήτριες» της , Ελλάδα, ΗΒ και Τουρκία, απέτυχαν μέχρι σήμερα να υπογράψουν και να επικυρώσουν το Καταστατικό της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Διερωτάται ένας μήπως αυτή η κραυγαλέα παράλειψη δεν αποτελεί πρώτιστο αίτημα στην διπλωματία;
Ως Έλληνας και δικηγόρος ο κ. Ν. Αναστασιάδης να θυμάται τον Αριστοτέλη, διατύπωση του οποίου κοσμεί τη βιβλιοθήκη του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου: «Η τάξη της κοινωνίας βασίζεται στη Δικαιοσύνη». Γιατί δεν το προτάσσει αυτό στους Βρετανούς και Guterres;
Καμία συνολική διευθέτηση στην Κύπρο δεν μπορεί να επιτευχθεί δίχως ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ στην Κύπρο μόνο με την έστω και καθυστερημένη εφαρμογή των διεθνών νόμων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθυστερημένη αναγνώριση των δικαιωμάτων των θυμάτων της παρανομίας, μπορεί να επιτευχθεί. Δηλαδή με ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Και ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. Τα υπόλοιπα ισοδυναμούν με τουρκοποίηση.
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 07/2/2021
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI
Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...
Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα
Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...
Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;
Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα
Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας
Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας