Άμυνα
”Ειρήνη” πάνω από ”κόκκινες γραμμές” και εθνικές παρακαταθήκες…
Δεν είναι μόνο ότι η ”Γαλάζια Πατρίδα” του στοχεύει στην αποψίλωση της δικιάς μας και τον αφανισμό της Κύπρου μας
Γράφει η Κρινιώ Καλογερίδου
Δεν είναι κάτι πρωτάκουστο αυτό που είπε προ ημερών – σε μια έξαρση του μεγαλοϊδεατισμού του – ο Ταγίπ Ερντογάν ξαφνιάζοντας κάποιους δικούς μας των Μέσων Επικοινωνίας. Τους μύχιους πόθους του να κάνει την Τουρκία περιφερειακή και παγκόσμια δύναμη τούς είχε εκφράσει δημόσια πριν από χρόνια, με επίταση την τελευταία πενταετία μετά την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος εναντίον του (15 Ιουλίου 2016).
Γι’ αυτό η μόνη εξήγηση που μπορώ να δώσω στο αναίτιο ξάφνιασμα μερικών είναι το γεγονός ότι δεν έτυχε να έχουμε στην Ελλάδα ποτέ – απ’ την Μικρασιατική Καταστροφή και ύστερα – ηγέτη που να εκφράζει παρόμοιο… ”μαξιμαλισμό” (κατά Χρήστο Ροζάκη) εκδηλώνοντας την πρόθεσή του να καταστήσει την Ελλάδα στρατιωτικά ικανή, ώστε να είναι σε θέση – με την πρώτη πρόκληση της Τουρκίας – να διεκδικήσει τις κατακτημένες ”Χαμένες Πατρίδες” της.
Ή, έστω, να έχει τη φιλοδοξία να κάνει αυτάρκη και αυτοδύναμη οικονομικά και στρατιωτικά την Ελλάδα, όπως είναι αποφασισμένος να κάνει – και το έχει πετύχει ως ένα βαθμό – ο Τούρκος Πρόεδρος για τη χώρα του, παρά τα πισωγυρίσματα στην Οικονομία της λόγω των πανάκριβων εξοπλιστικών της.
Αυτό που πρέπει να μας προβληματίζει, ωστόσο – στην περίπτωση του Τούρκου Προέδρου – δεν είναι μόνο ότι η ”Γαλάζια Πατρίδα” του στοχεύει στην αποψίλωση της δικιάς μας και τον αφανισμό της Κύπρου μας, αλλά ότι ο ίδιος – με ενισχυμένες της εξουσίες του στο εσωτερικό της Τουρκίας και με επιβολή της δύναμης της πυγμής του στο Εξωτερικό – έχει κάνει σκοπό της ζωής του την μόνιμη έξοδο της χώρας του στις ανοιχτές θάλασσες (βλ. Μεσόγειο), στις οποίες διαφέντευε άλλοτε η ελληνική παρουσία.
Μια παρουσία που έκανε τον Καβάφη να περικλείνει την αγάπη και τη συγκίνηση για την Μεγαλόνησο στο πρώτο τρίστιχο του ποιήματός του ”Επάνοδος από την Ελλάδα” (την πέραν των γεωγραφικών ορίων Ελλάδα, με την έννοια του τοπωνυμικού τρίπτυχου ”Κύπρος, Συρία, Αίγυπτος”):
– Ώστε κοντεύουμε να φθάσουμ’, Έρμιππε. Μεθαύριο, θαρρώ· έτσ’ είπε ο πλοίαρχος. Τουλάχιστον στην θάλασσά μας πλέουμε· νερά της Κύπρου, της Συρίας, και της Αιγύπτου, αγαπημένα των πατρίδων μας νερά…
Για να πετύχει όμως ο Ταγίπ Ερντογάν την αναβάθμιση της Τουρκίας σε Περιφερειακή δύναμη, πρέπει να εκτοπίσει την ισχυρή ναυτική παρουσία της Ελλάδας στο Αιγαίο. Γι’ αυτό και τον βλέπουμε να εντείνει τις προσπάθειές του εδώ και καιρό (αγορά 6 υπερσύγχρονων υποβρυχίων απ’ τη Γερμανία, αίτημα για αγορά αεροπλανοφόρου από Βρετανία, εγχώριες ναυπηγικές επιδόσεις κλπ) προς επίτευξη αυτού του στόχου.
Προς επίτευξη της ανάπτυξης, δηλαδή, ισχυρού Πολεμικού Ναυτικού που θα δώσει στην Τουρκία τη δυνατότητα να επιχειρεί μέσω θαλάσσης – ως ανερχόμενη ναυτική δύναμη – με σκοπό να ”σβήσει” την προϊστορία της ελληνισμού στις γνώριμες θάλασσές του.
Ο Ερντογάν, είναι αλήθεια, δεν αρκείται σε βαρύγδουπα λόγια και μεγαλόστομες ρητορικές, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι πολιτικοί μας. Δεν περιορίζεται στη γνωστή προπαγανδιστική τακτική, για να πείσει ντόπιους και ξένους ότι τα άδικα είναι δίκαια. Μόνο δίνει μάχη κυριολεκτικά με τον χρόνο την τελευταία δεκαετία (στα χρόνια της δημοσιονομικής κρίσης μας), για να καταστήσει τη χώρα του υπολογίσιμη δύναμη και στη θάλασσα.
Για να δημιουργήσει Πολεμικό Ναυτικό αξιόμαχο και να βάλει τις βάσεις του ναυτικού… μύθου των Τούρκων. Να πείσει, δηλαδή, τους ξένους ότι η ναυτοσύνη είναι στο DNA του τουρκικού λαού. Άρα η χώρα του δικαιούται, και για έναν ακόμα λόγο, να αναγνωριστεί ως κυρίαρχη Περιφερειακή δύναμη της Μεσογείου. Κι αν το πετύχει αυτό, θα έχει το δικαίωμα να ”σβήσει” απ’ τον θαλάσσιο χάρτη Ελλάδα και Κύπρο οικειοποιούμενος δια της βίας δικά τους κυριαρχικά δικαιώματα.
Αυτά σκέπτεται και σχεδιάζει ο Ερντογάν όσο Ελλάδα και Κύπρος συμπλέουν στα απόνερα της οικονομικής καχεξίας, της διαφθοράς και της μιζέριας τους, που αφυδατώνουν τον κοινό εθνικό τους κορμό αντικαθιστώντας την πατροπαράδοτη επινοητικότητα και την ευψυχία με την μαλθακότητα, την αβουλία και την δειλία τους να υπερασπιστούν σθεναρά τα κεκτημένα τους με βάση στρατηγικούς σχεδιασμούς ουσίας κι όχι… γονατογραφίας.
Έτσι – απέναντι στους στοχευμένους σχεδιασμούς της Άγκυρας -απαντούμε αμφότεροι, Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριοι, είτε με ηττοπαθή ευχολόγια για καλύτερα αποτελέσματα των συνομιλιών Ελλάδας-Τουρκίας στον 62ο γύρο διερευνητικών επαφών την Άνοιξη στην Αθήνα (μετά τα ανύπαρκτα του 61ου γύρου στην Κωνσταντινούπολη) είτε με ουτοπικές προσδοκίες για το Κυπριακό ενόψει της άτυπης πενταμερούς Διάσκεψης (αρχές Μαρτίου) στο Λονγκ Αϊλαντ της Νέας Υόρκης υπό την αιγίδα του ΟΗΕ.
Κι αυτό τη στιγμή που τίποτα δε δείχνει ευνοϊκό, αφού θα κόβουν και θα ράβουν το Σχέδιο Ανάν Β’ για την Κύπρο η ερντογανική τουρκοκυπριακή ηγεσία υπό τον Ερσίν Τατάρ, η επιθετική και όλο αυτοπεποίθηση (μετά τις στρατιωτικές επιχειρήσεις επεκτατισμού στα ανατολικά σύνορά της) Τουρκία και η φιλότουρκη Βρετανία (εγγυήτριες δυνάμεις οι τελευταίες μαζί με την Ελλάδα, η οποία έχει χαθεί διπλωματικά επιλέγοντας τον μόνιμο ρόλο της φιλειρηνικής ”γλάστρας” που κρατάει τα πολλά τελευταία χρόνια ”άψογη στάση” όταν πρόκειται για το Κυπριακό)…
”Άψογη στάση” (ποντιοπιλατική) όχι μόνο στο Κυπριακό, αλλά και στο Αιγαίο και τη Θράκη, για να μη φτάσω στην Πελοπόννησο και την Κρήτη, περιοχές που δεν απέχουν πολύ απ’ το να χαρακτηριστούν διαφιλονικούμενες απ’ την Άγκυρα, αφού – βλέποντας την ηττοπαθή αφωνία μας (επανάληψη εκείνης που δείξαμε πέρυσι κατά την τρίμηνη παραβίαση των χωρικών μας υδάτων και της υφαλοκρηπίδας μας απ’ το ωκεανογραφικό Oruc Reis) και στην περίπτωση του ΤΣΕΣΜΕ (το οποίο βρίσκεται δυτικά της Λήμνου από χθες [21/02/’21] βράδυ) διαμηνύει στην Αθήνα – δια του τουρκικού πρακτορείου Anadolu ότι θεωρεί “προκλήσεις των Ελλήνων” τις όποιες εργασίες, έρευνες ή ασκήσεις γίνονται στη περιοχή βόρεια της Κρήτης μέχρι τη Πελοπόννησο.” !!!..
Είπατε τίποτα; Α, ναι, θυμηθήκατε τη λαϊκή θυμοσοφία μας ”Δώσε θάρρος στον χωριάτη…”, αν και εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ”χωριάτη” αλλά με ”σουλτάνο” πολεμοχαρή που βρίσκεται σε μόνιμη αφύπνιση, σε αντίθεση με τους δικούς μας (Ελλαδίτες και Ελληνοκύπριους) που κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου.
Σε αντίθεση με τους δικούς μας που… καταπιάνονται με τα ”μικρά” αθηνοκεντρικά ή… βιζα-μιζαδόρικα της Κύπρου αφήνοντας τα μεγάλα για τον νεο-Οθωμανό γείτονα. Αφήνοντας – στην περίπτωση της Ελλάδας – τα της κυριαρχίας της στη Θράκη και το Αιγαίο στην τουρκική βουλιμία, τη στιγμή που τα κατοχυρώσαμε με Διεθνείς Συνθήκες και Συμβάσεις.
Κεκτημένα που δεν είμαστε ικανοί να υπερασπιστούμε, γι’ αυτό και τα απεμπολήσαμε με περισσή ελαφρότητα και απρονοησία (άρνηση της Ελλάδας να επεκτείνει δικαιωματικά τα χωρικά της ύδατα στα 12 μίλια). Κι αυτό τη στιγμή που ο αναθεωρητής της απέναντι όχθης μάς προειδοποιεί από τον Οκτώβριο του 2016 ακόμα ότι:
– Δεν αποδεχθήκαμε αυτοβούλως τα τωρινά μας σύνορα… ”Οι προπάτορές μας γεννήθηκαν εκτός αυτών των συνόρων”…
Είναι φανερό ότι σε κάθε αποστροφή του λόγου του προς τους Τούρκους πολίτες και τους ξένους… παρατηρητές της επιθετικής πολιτικής του ο Ταγίπ Ερντογάν φέρνει κοντύτερα τον στόχο του να πετύχει ετσιθελικά την αναθεώρηση των Συνθηκών [Λωζάνης /Λονδίνου (για την Ελλάδα) και Ζυρίχης/Λονδίνου (για την Κύπρο)] οι οποίες καθόρισαν τα ελληνοτουρκικά σύνορα (1923/1947) και έκαναν ανεξάρτητο κράτος την Κύπρο (1959/1960), με στόχο να αναδείξει μια ώρα γρηγορότερα τη χώρα του σε ”περιφερειακή” και ”παγκόσμια” δύναμη.
Μια δύναμη με προοπτική να σβήσει κάθε ίχνος της ελληνικής (ελλαδικής και ελληνοκυπριακής) παρουσίας στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και να την αντικαταστήσει με την νέα Οσμανική πραγματικότητα, που προϋποθέτει την πλήρη κατάργηση των Συνθηκών που διαμόρφωσαν τα σύνορα του Νεοελληνικού κράτους και αναγνώρισαν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Με δεδομένα αυτά, λοιπόν, και καταγεγραμμένη την ιστορική ρήση του Κοραή και των Οπλαρχηγών της Ελληνικής Επανάστασης ότι ”Ο Τούρκος φίλος δεν πιάνεται”, αναφύονται τρία ερωτήματα:
1. Ποια είναι τα ενδεχόμενα αντιμετώπισης της τουρκικής βουλιμίας στα οποία πρέπει να προσανατολιστεί η Εξωτερική πολιτική Ελλάδας και Κύπρου;
2. Σε ποια είναι αποφασισμένες να υψώσουν ανάστημα η ελληνική και η κυπριακή ηγεσία, για να υπερασπιστούν τα εδαφικά κεκτημένα τους χωρίς να υπολογίζουν οποιοδήποτε κόστος; Και…
3. Είναι διατεθειμένες Ελλάδα και Κύπρος να πάνε σε βραχύβιο ελληνοτουρκικό πόλεμο για την διασφάλιση μιας σταθερής και χωρίς εκβιασμούς ειρήνης ή θεωρούν εκ των ουκ άνευ επιλογή τη διατήρηση μιας εύθραυστης (υπό την δαμόκλειο σπάθη των Τούρκων) και γι’ αυτό είναι διατεθειμένες να υποχωρήσουν στον μονόδρομο κατάκτησής της, έστω κι αν χρειαστεί να αποδεχτούν σε Τραπέζι Διαπραγματεύσεων τον περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων τους, με ενδεχόμενο τον ακρωτηριασμό τους;
Ένα ενδεχόμενο που θα διασφαλίσει μια νόθα και επονείδιστη ”ειρήνη” πάνω απ’ τις ”κόκκινες γραμμές” και τις εθνικές παρακαταθήκες μας. Ένα ενδεχόμενο που θα διαγράψει μονοκονδυλιά τις θυσίες των Πατέρων μας και θα πάει κόντρα στο ρεύμα των αρχαιοελληνικών Αξιών μας απορρίπτοντας αφοριστικά το ρηθέν από τον Δημοσθένη ”Πόλεμος ένδοξος, ειρήνης αισχράς αιρετώτερος (Ο ένδοξος πόλεμος είναι προτιμότερος από την ντροπιαστική ειρήνη)…
Κρινιώ Καλογερίδου (Βούλα Ηλιάδου, συγγραφέας)
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας