Αναλύσεις
Οι διεθνείς σχέσεις σύμφωνα με τον Άντονι Μπλίνκεν
Η Ουάσιγκτον δεν έχει άλλη επιλογή: τα συμφέροντά της δεν έχουν αλλάξει, αλλά αυτά της άρχουσας τάξης ναι. Ο Άντονι Μπλίνκεν, συνεπώς, σκοπεύει να συνεχίσει τη γραμμή που υιοθετήθηκε από τότε που ο πρόεδρος Ρήγκαν προσέλαβε τροτσκιστές για να δημιουργήσουν την NED: να γίνουν όπλο τα ανθρώπινα δικαιώματα ένα αυτοκρατορικό, χωρίς ποτέ να τα σέβονται οι ίδιες οι ΗΠΑ. Για τα υπόλοιπα, θα αποφύγουν να θυμώνουν τους Κινέζους και θα προσπαθήσουν να αποκλείσουν τη Ρωσία από τη διευρυμένη Μέση Ανατολή προκειμένου να μπορέσουν να συνεχίσουν τον ατελείωτο πόλεμο.
.

- Ο Άντονι Μπλίνκεν μεγάλωσε στο Παρίσι με έναν εξαιρετικό άνθρωπο, τον δικηγόρο Samuel Pisar. Στο σχολείο, ήταν συμμαθητής του Robert Malley. Στη συνέχεια, επέστρεψε στις ΗΠΑ και έγινε νεοσυντηρητικός. Βλέπει τα ανθρώπινα δικαιώματα ως όπλο των ΗΠΑ και σκοπεύει να απαιτήσει την εφαρμογή τους απ΄ όλους εκτός από την ίδια τη χώρα του.
Ηκυβέρνηση του Μπάιντεν ολοκλήρωσε τις πρώτες της πράξεις στις Διεθνείς Σχέσεις.
Πρώτα απ ’όλα, ο υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, συμμετείχε σε τηλεδιάσκεψη σε πολλές διεθνείς συναντήσεις, διαβεβαιώνοντας κάθε φορά τους συνομιλητές του ότι «η Αμερική επιστρέφει». Πράγματι, οι Ηνωμένες Πολιτείες ξαναπαίρνουν θέση σε όλους τους διακυβερνητικούς οργανισμούς, ξεκινώντας από τα Ηνωμένα Έθνη.
Τα Ηνωμένα Έθνη
Μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο πρόεδρος Μπάιντεν ακύρωσε την αποχώρηση των ΗΠΑ από τη Συμφωνία του Παρισιού και από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Λίγο αργότερα, ο Άντονι Μπλίνκεν ανακοίνωσε ότι η χώρα του εντάχθηκε στο Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έβαλε υποψήφια για τη Προεδρία του. Ακόμα περισσότερο: κάνει εκστρατεία έτσι ώστε μόνο τα κράτη που ο ίδιος θεωρεί ότι σέβονται αυτά τα δικαιώματα να μπορούν να συμμετάσχουν σε αυτό το Συμβούλιο.
.
Αυτές οι αποφάσεις απαιτούν ορισμένες παρατηρήσεις:
.
Συμφωνίες του Παρισιού
.
Η απόσυρση των ΗΠΑ από τις συμφωνίες του Παρισιού βασιζόταν στο γεγονός ότι οι εργασίες της IPCC δεν ήταν καθόλου επιστημονικές, αλλά πολιτικές, δεδομένου ότι αποτελεί στην πραγματικότητα μια συνέλευση ανώτερων αξιωματούχων με επιστημονικούς συμβούλους. Έχουν οδηγήσει, βέβαια, σε πολλές υποσχέσεις, αλλά στην πραγματικότητα μόνο σε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα: την υιοθέτηση ενός διεθνούς δίκαιου για ρύπανση που διαχειρίζεται από το Χρηματιστήριο του Σικάγου. Ωστόσο, αυτό το Χρηματιστήριο δημιουργήθηκε από τον Αντιπρόεδρο Al Gore και το καταστατικό του εκπονήθηκε από τον τότε μελλοντικό πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα. Η κυβέρνηση Τραμπ δεν αμφισβήτησε ποτέ τις αλλαγές στο κλίμα, αλλά υποστήριζε ότι υπάρχουν άλλες εξηγήσεις παρά τη βιομηχανική εκπομπή αερίων θερμοκηπίου, για παράδειγμα η γεωφυσική θεωρία που διατυπώθηκε τον 19ο αιώνα από τον Μίλουτιν Μιλάνκοβιτς.
Η επιστροφή των Ηνωμένων Πολιτειών στις συμφωνίες του Παρισιού έχει σπείρει τρόμο στο προσωπικό και στις επιχειρήσεις σχιστολιθικού πετρελαίου και φυσικού αερίου των ΗΠΑ. Η διοίκηση Μπάιντεν είναι άκρως αποφασισμένη να απαγορεύσει γρήγορα τα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα, για παράδειγμα. Αυτή η απόφαση δεν θα έχει μόνο αντίκτυπο στην απασχόληση στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και στην εξωτερική τους πολιτική, δεδομένου ότι έχουν γίνει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας πετρελαίου στον κόσμο.
.
Π.Ο.Υ.
.
Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τον ΠΟΥ υποκινήθηκε από τον ηγετικό ρόλο της Κίνας σε αυτό. Ο σημερινός Γενικός Διευθυντής, Δρ. Τέντρος Αδανόμ Γκεμπρέιζε, είναι μέλος του Λαϊκού Απελευθερωτικού Μετώπου του Τίγκρα (φιλοκινέζικου). Εκτός από τη λειτουργική θέση του στον ΟΗΕ, έπαιξε κεντρικό ρόλο στην παροχή όπλων στην εξέγερση του Τίγκρα.
Η αντιπροσωπεία του ΠΟΥ η οποία πήγε στο Γουχάν για να διερευνήσει τη πιθανή κινεζική καταγωγή της Covid-19, είχε ως μοναδικό μέλος από τις ΗΠΑ τον Δρ. Peter Daszak, πρόεδρο της ΜΚΟ EcoHealth Alliance. Ωστόσο, αυτός ο εμπειρογνώμονας έχει χρηματοδοτήσει εργασίες για κορωνοίους και νυχτερίδες στο εργαστήριο P4 στο Γουχάν. Είναι λοιπόν σαφώς δικαστής και διάδικος.
.
Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
.
Η αποχώρηση των ΗΠΑ από το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήταν συνέπεια της καταγγελίας της υποκρισίας του από την κυβέρνηση Τραμπ. Στην πραγματικότητα, το Συμβούλιο είχε χρησιμοποιηθεί, το 2011, από τις ίδιες τις ΗΠΑ για ακροάσεις ψευδών μαρτύρων και για κατηγορίες κατά του «καθεστώτος Καντάφι» ότι βομβάρδισε μια ανατολική περιοχή της Τρίπολης, γεγονός που δεν υπήρχε ποτέ. Αυτή η αξέχαστη σκηνοθεσία είχε μεταδοθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας, το οποίο είχε εγκρίνει ψήφισμα που εξουσιοδοτούσε τη Δύση να «προστατεύσει» τον πληθυσμό της Λιβύης από τον απεχθή δικτάτορά της. Δεδομένης της επιτυχίας αυτής της επιχείρησης προπαγάνδας, διάφορα κράτη και δήθεν ΜΚΟ προσπάθησαν να χειραγωγήσουν το Συμβούλιο με τη σειρά τους, μεταξύ των άλλων εναντίον του Ισραήλ.
Τα Ηνωμένα Έθνη δεν κατανοούν τον όρο «ανθρώπινα δικαιώματα» όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες. Για τις τελευταίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι απλώς μια προστασία έναντι του κρατικού Λόγου (Raison d’État), το οποίο συνεπάγεται την απαγόρευση των βασανιστηρίων. Αντίθετα, για τα Ηνωμένα Έθνη, αυτή η έκφραση περιλαμβάνει επίσης το δικαίωμα στη ζωή, στην εκπαίδευση και το δικαίωμα στην εργασία κ.λπ. Από αυτή την άποψη, η Κίνα έχει να κάνει σημαντική πρόοδο στον τομέα της δικαιοσύνης, αλλά έχει ένα εξαιρετικό ρεκόρ στο τομέα της εκπαίδευσης. Επομένως, έχει εντελώς δικαίωμα θέσης της στο Συμβούλιο, παρότι την αμφισβητεί η Ουάσιγκτον.
Ο Άντονι Μπλίνκεν μόλις εξέφρασε τη «νομολογία Khashoggi». Πρόκειται πλέον να μη χορηγήσει βίζα σε ξένους πολιτικούς ηγέτες που δεν σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα των αντιπάλων τους. Αλλά τι αξία έχει αυτό το δόγμα όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν μια γιγαντιαία υπηρεσία στοχευόμενων δολοφονιών και την χρησιμοποιούν μερικές φορές εναντίον των ίδιων των υπηκόων τους;
Το Ιράν και το μέλλον της ευρύτερης Μέσης Ανατολής
Η κυβέρνηση Μπάιντεν διαπραγματεύεται επίσης την επιστροφή στην πυρηνική συμφωνία 5 + 1 με το Ιράν. Πρόκειται για την επανάληψη των διαπραγματεύσεων που είχαν ξεκινήσει πριν από 9 χρόνια ο Ουίλιαμ Μπερνς, ο Τζέικ Σούλιβαν και η Γουέντυ Σέρμαν, στο Ομάν, με τους απεσταλμένους του Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Ωστόσο, σήμερα έχουν γίνει, αντίστοιχα, Διευθυντής της CIA, Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας και Βοηθός του Υπουργού Εξωτερικών.
.
Εκείνη την εποχή, ήθελε η Ουάσιγκτον την εξάλειψη του προέδρου Μαχμούντ Αχμαντινετζάντ και την επανεκκίνηση της σιιτικο-σουνιτικής αντιπαράθεσης στο πλαίσιο του «ατελείωτου πολέμου» (στρατηγική Rumsfeld / Cebrowski). Για τον Οδηγό Χαμενεΐ, ο σκοπός ήταν να απαλλαγεί από τον Αχμαντινετζάντ ο οποίος είχε τολμήσει να απεργήσει εναντίον του και να επεκτείνει την εξουσία του σε όλους τους Σιίτες της περιοχής.
.
Αυτές οι διαπραγματεύσεις είχαν ως αποτέλεσμα τη χειραγώγηση των ιρανικών προεδρικών εκλογών του 2013 και τη νίκη του φιλο-ισραηλινού Σεΐχη Χασάν Ρουχανί. Μόλις ανέλαβε τα καθήκοντά του, έστειλε τον υπουργό Εξωτερικών του, Mohammad Djavad Zarif, να διαπραγματευτεί στην Ελβετία με τον Υπουργό Εξωτερικών John Kerry και τον σύμβουλό του Robert Malley. Αυτή τη φορά, το θέμα ήταν να κλείσει, ενώπιον μαρτύρων, το ιρανικό στρατιωτικό πυρηνικό ζήτημα, το οποίο, όπως όλοι γνώριζαν, είχε τερματίσει πριν από πολύ καιρό. Στη συνέχεια ακολούθησε ένα έτος μυστικών διμερών διαπραγματεύσεων για τον περιφερειακό ρόλο του Ιράν, που κλήθηκε να επαναλάβει το ρόλο του αστυνομικού της Μέσης Ανατολής που είχε υπό τον Shah Reza Pahlevi. Τέλος, η πυρηνική συμφωνία υπογράφηκε πανηγυρικά.
.
Αλλά τον Ιανουάριο του 2017, οι Αμερικανοί εξέλεξαν τον Ντόναλντ Τραμπ που αμφισβήτησε αυτήν τη συμφωνία. Ο πρόεδρος Ρουχανί δημοσίευσε τότε το πρόγραμμά του για τα σιιτικά και συμμαχικά κράτη (Λίβανος, Συρία, Ιράκ και Αζερμπαϊτζάν): για να τους ενοποιήσει σε μια μεγάλη αυτοκρατορία υπό την εξουσία του ηγέτη της επανάστασης, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ. Σε αυτήν τη νέα βάση, επομένως, θα πρέπει τώρα να διαπραγματευτεί η κυβέρνηση Μπάϊντεν.
.
Ωστόσο, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να τοποθετηθούν στην ευρύτερη Μέση Ανατολή παρά μόνο αφού αποφασίσουν τι να κάνουν με τους δύο αντιπάλους τους: τη Ρωσία και την Κίνα. Το Υπουργείο Άμυνας διόρισε μια Επιτροπή για να εργαστεί επί του θέματος και θα διατυπώσει τις συστάσεις της τον Ιούνιο. Μέχρι τότε, το Πεντάγωνο σκοπεύει να συνεχίσει αυτό που κάνει εδώ και 20 χρόνια: τον «ατελείωτο πόλεμο». Ο στόχος είναι να καταστρέφουν οποιαδήποτε πιθανότητα αντίστασης στην περιοχή, και ως εκ τούτου να εκμηδενίσει όλες τις κρατικές δομές, είτε φιλικές, είτε εχθρικές. Δεν υπάρχει περίπτωση εκ των προτέρων να αποδεχθούν οι ΗΠΑ το σχέδιο Ροχανί.
.
Η Ουάσιγκτον ξεκίνησε τις επαφές τον Νοέμβριο, δηλαδή τρεις μήνες πριν από την ανάληψη της εξουσίας από τον πρόεδρο Μπάιντεν. Ακριβώς το ίδιο είχε κάνει η κυβέρνηση Τραμπ με τη Ρωσία, με αποτέλεσμα να μηνυθεί βάσει του Νόμου Λόγκαν. Αλλά αυτή τη φορά είναι διαφορετικό. Δεν θα υπάρξει δίωξη αφού η κυβέρνηση Μπάιντεν υποστηρίζεται ομόφωνα από όλα όσα μετράνε στην Ουάσινγκτον.
.
Εξάλλου, οι διαπραγματεύσεις Ιράν-ΗΠΑ πραγματοποιούνται με ανατολικό στυλ. Η Τεχεράνη και η Ουάσιγκτον κρατούν όμηρους για να ασκήσουν πίεση ο ένας στον άλλο. Ο καθένας μπαγλαρώνει κατασκόπους, ή ελλείψει τέτοιων, απλούς τουρίστες, και τους φυλακίζει για τη διάρκεια μιας έρευνας που δεν τελειώνει. Είναι σαφές ότι αντιμετωπίζονται καλύτερα στη Δύση παρά στο Ιράν όπου υφίστανται συνεχή ψυχολογική πίεση.
.
Για ξεκίνημα, η Ουάσινγκτον διατήρησε τις κυρώσεις της εναντίον του Ιράν, αλλά ακύρωσε αυτές που είχε πάρει εναντίον των Χούτι στην Υεμένη. Έκλεισε επίσης τα μάτια στον δίαυλο της Νότιας Κορέας που επιτρέπει στο Ιράν να παρακάμψει το εμπάργκο της. Αλλά δεν ήταν αρκετό.
.
Από τις 15 έως τις 22 Φεβρουαρίου, το Ιράν ξεκίνησε – μέσω των ιρακινών θυγατρικών του – δράσεις κομάντο εναντίον των δυνάμεων και των εταιρειών των ΗΠΑ στο Ιράκ, ένας τρόπος να δείξει ότι είναι πιο νόμιμο σε αυτήν τη χώρα από ό, τι είναι ο θείος Σαμ. Όσο για τους Ισραηλινούς, κατηγόρησαν το Ιράν ότι προκάλεσε έκρηξη σε ένα δεξαμενόπλοιο που ανήκει σε μια από τις εταιρείες τους στον Κόλπο του Ομάν, στις 25 Φεβρουαρίου.
.
Στην οποία επιχείρηση ο υπουργός Εξωτερικών απάντησε στέλνοντας το Πεντάγωνο να βομβαρδίσει εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούσαν σιιτικές πολιτοφυλακές στη Συρία · ένας τρόπος να αποδειχτεί ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες καταλαμβάνουν παράνομα αυτήν τη χώρα, της οποίας οι αρχές πάσχουν από ιρανική σεχταριστική βοήθεια – σήμερα το Ιράν δεν βοηθά γενικά τους Σύρους, αλλά μόνο αυτούς που είναι Σιίτες – και ότι «θα πρέπει να το συνηθίσουν».
Η Κίνα
Η κυρίαρχη θέση των Ηνωμένων Πολιτειών δεν απειλείται από την Κίνα, αλλά από την ανάπτυξή της. Παρά όλο τον κυνισμό της, η Ουάσιγκτον δεν έχει την καρδιά να το παίζει αποικιοκρατία βρετανικού τύπου και να στείλει τους Κινέζους πίσω στο λιμό. Θα πρέπει λογικά να θεσπίζει ανταγωνιστικούς κανόνες μεταξύ της ίδιας και του «εργοστασίου του κόσμου». Μπορεί να το κάνει, όπως έδειξε ο πρόεδρος Τραμπ, αλλά δεν θα το κάνει πλέον επειδή η τρέχουσα άρχουσα τάξη επωφελείται πάρα πολύ από αυτές τις άνισες ανταλλαγές. Μήπως ο ίδιος ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν δεν ήταν αυτός που δημιούργησε την εταιρεία WestExec Advisor για να εισαγάγει διακρατικές ΗΠΑ στο κινεζικό κομμουνιστικό κόμμα;
.
Στην πραγματικότητα, δεν παραμένει παρά μόνο μία επιλογή: να αφήσουν την αμερικανική οικονομία να βυθιστεί όσο το δυνατόν πιο αργά, και να συγκρατήσουν την κινεζική στρατιωτική και πολιτική δύναμη σε μια περιορισμένη οριοθετημένη περιοχή επιρροής.
.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο στην πρώτη τηλεφωνική του συνομιλία με τον πρόεδρο Ξι, ο πρόεδρος Μπάιντεν τον διαβεβαίωσε ότι δεν αμφισβητεί ότι το Θιβέτ, το Χονγκ Κονγκ και ακόμη και η Ταϊβάν ανήκουν στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Ωστόσο, υπαινίχθηκε ότι εξακολουθούσε να αμφισβητεί την κινεζική ανάληψη της κυριαρχίας της σε εδάφη που κατείχε πριν από τον ευρωπαϊκό αποικισμό, σε όλη τη θάλασσα της Κίνας. Συνεπώς, θα συνεχίσουν να απειλούνται αλλήλους για τα νησιά Spratly και άλλα εγκαταλελειμμένα νησάκια.
.
Το Πεκίνο δεν το νοιάζει: συνεχίζει να βγάλει τον λαό του από την υπανάπτυξη, όλο και περισσότερο στην ενδοχώρα. Αύριο η τίγρη θα βγάλει τα νύχια της, αλλά θα έχει ήδη εξαπλωθεί κατά μήκος των νέων δρόμων του μεταξιού. Κανείς δεν θα μπορεί πλέον να της επιβληθεί.
Η Ρωσία
Οι Ρώσοι είναι μια ειδική περίπτωση. Αυτός ο λαός είναι ικανός να υπομείνει τις χειρότερες στερήσεις, διατηρεί μια συλλογική συνείδηση που τον κάνει πάντα να ξαναγεννιέται. Η νοοτροπία τους είναι ασυμβίβαστη με αυτήν των αγγλοσαξονικών ελίτ, πάντα ικανών για αγριότητες για να διατηρήσουν το βιοτικό τους επίπεδο. Αυτές είναι δύο αντίθετες αντιλήψεις της τιμής: η μία βασίζεται στην υπερηφάνεια για το τι έχουν κάνει, η άλλη στη δόξα της νίκης.
.
Ακόμα και τριάντα χρόνια μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης και την αλλαξοπιστία της Ρωσίας στο καπιταλισμό, η τελευταία παραμένει, για τις αγγλοσαξονικές ελίτ, έναν οντολογικό εχθρό, απόδειξη ότι οι διαφορές στα οικονομικά συστήματα ήταν μόνο ένα πρόσχημα για την αντιπαράθεσή τους.
.
Έτσι, παρότι λένε, οι αξιωματικοί του Πενταγώνου δεν σχεδιάζουν πόλεμο με την Κίνα παρά μόνο σε απώτερο μέλλον και είναι έτοιμοι σήμερα να πολεμήσουν κατά της Ρωσίας. Ο πρώτος βομβαρδισμός της θητείας του Μπάιντεν ήταν στη Συρία – όπως εξηγήσαμε παραπάνω -. Βάσει των συμφωνιών «αποκλιμάκωσης», το Γενικό Επιτελείο των ΗΠΑ προειδοποίησε εκ των προτέρων τον Ρώσο ομόλογό του. Αλλά το έκανε μόνο πέντε λεπτά πριν από τους βομβαρδισμούς για να βεβαιωθεί ότι η Μόσχα δεν είχε χρόνο να προειδοποιήσει τη Δαμασκό. Είναι αξιοσημείωτο ότι δεν έλαβαν μέτρα για να διασφαλίσουν ότι δεν θα τραυματίσουν ή σκοτώσουν Ρώσους στρατιώτες.
.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν να δέχονται την επιστροφή της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, μια επιστροφή που παραλύει εν μέρει τον «ατελείωτο πόλεμο».
.
Αναλύσεις
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αναλύσεις
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Αναλύσεις
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για συμπαραγωγή LORA, η συνεργασία με την Ινδία και η αμυντική ενίσχυση της Κύπρου.
Ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με επίκεντρο την ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ, περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζοντας πληροφορίες του Directus.gr. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η Τουρκία πιέζει για την κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου, ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, αξιοποιώντας και τη σχέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με την πλευρά Χαφτάρ.
Στην ανάλυσή του, το λιβυκό μέτωπο συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, παρουσίασε πληροφορίες για εξοπλιστικές συζητήσεις με το Ισραήλ και για την ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας.
Πιέσεις στον Χαφτάρ και ισραηλινές παρεμβάσεις
Κατά τον παρουσιαστή, η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την επιρροή του Σαντάμ Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο ίδιος συνέδεσε την κινητικότητα με τις μεταβολές που περιέγραψε στην τοπική πολιτική ισορροπία και με την τουρκική προσπάθεια να αποκτήσει ευνοϊκότερους συνομιλητές.
Στον αντίποδα, επικαλούμενος επαφές με πηγές από το Ισραήλ, υποστήριξε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεννοήσεις με τα Εμιράτα, ώστε το Αμπού Ντάμπι να ασκήσει πρόσθετη επιρροή στην οικογένεια Χαφτάρ για την αποτροπή της επικύρωσης.
«Το Ισραήλ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επικυρωθεί η συμφωνία», ανέφερε, μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, είχε από τις πηγές του. Στην ίδια εξίσωση τοποθέτησε την Αίγυπτο, εκτιμώντας ότι ούτε το Κάιρο επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.
Το συμπέρασμά του για την Αθήνα ήταν σαφές: η σύμπτωση συμφερόντων με άλλες περιφερειακές δυνάμεις δημιουργεί περιθώρια δράσης, τα οποία η ελληνική διπλωματία οφείλει να αξιοποιήσει.
Το ευρωπαϊκό χαρτί της Αθήνας
Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στη δυνατότητα αξιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως υποστήριξε, η ανάγκη της Λιβύης για επενδύσεις, χρηματοδότηση και συνεργασία στο μεταναστευτικό προσφέρει στην Ελλάδα διαπραγματευτικά εργαλεία.
Κατά την προσέγγισή του, η Αθήνα πρέπει να συνδέσει τις ευρωπαϊκές σχέσεις με τη Λιβύη με την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Η παρέμβαση τρίτων χωρών χρειάζεται, επομένως, να συνοδεύεται από ενεργή ελληνική παρουσία και συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες.
LORA: Πληροφορίες για συμπαραγωγή στην Ελλάδα
Στο εξοπλιστικό σκέλος, ο παρουσιαστής μετέφερε πληροφορίες για συζητήσεις με το Ισραήλ σχετικά με το πυραυλικό σύστημα LORA. Όπως ανέφερε, το ενδιαφέρον περιλαμβάνει την προοπτική μεταφοράς τεχνογνωσίας και δημιουργίας παραγωγικής υποδομής στην Ελλάδα.
Στην εκπομπή έγινε λόγος για δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας σε αποστάσεις έως 500 χιλιομέτρων. Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι, εφόσον προχωρήσει η συνεργασία που περιέγραψε, θα ενισχυθούν τόσο οι δυνατότητες αποτροπής όσο και η ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Η συγκεκριμένη αναφορά παρουσιάστηκε ως πληροφορία για διαπραγματεύσεις και σχεδιασμό. Ο ίδιος έθεσε την υλοποίηση της συμφωνίας ως προϋπόθεση για τις επιχειρησιακές δυνατότητες που ανέλυσε.
Ινδία: Κοινές παραγωγές και ναυπηγική συνεργασία
Εκτενή αναφορά έκανε και στην προσέγγιση με την Ινδία. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι επαφές επικεντρώνονται στην κατάρτιση οδικού χάρτη βιομηχανικής συνεργασίας, με προοπτική κοινοπραξιών, συμπαραγωγής αμυντικών προϊόντων και ανάπτυξης τεχνολογιών.
Ανάμεσα στα πεδία ενδιαφέροντος ανέφερε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισής τους, τους πυραύλους και τα στρατιωτικά οχήματα. Ιδιαίτερη θέση απέδωσε στη ναυπηγική συνεργασία και στη σύνδεση της ελληνικής τεχνογνωσίας με την ινδική βιομηχανία.
Στην ανάλυσή του, οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας μπορούν να διαμορφώσουν ένα πλέγμα συνεργασίας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό, με πρακτικό περιεχόμενο στην άμυνα, στην εκπαίδευση και στη θαλάσσια ασφάλεια.
Η Κύπρος και η προοπτική ινδικών πλοίων
Για την Κύπρο, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες για ινδική υποστήριξη στη ναυτική εκπαίδευση, στην τεχνική υποστήριξη και στην ανάπτυξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
Πρόσθεσε ότι εξετάζεται από την ινδική πλευρά η διάθεση μεταχειρισμένων πολεμικών πλοίων σε προσιτό κόστος. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αναμένει περισσότερα στοιχεία για τον τύπο των πλοίων και για το εάν η σκέψη αυτή θα προχωρήσει.
Σχολιάζοντας παράλληλα τις απειλητικές δηλώσεις του Ερχάν Αρικλί, υποστήριξε ότι η Λευκωσία ενισχύει τις διεθνείς συνεργασίες της και ότι τα σημερινά δεδομένα διαφέρουν από εκείνα του 1974.
Δορυφόροι, ναυτικές μονάδες και νέα όπλα
Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τουρκικά δημοσιεύματα για τις ελληνικές δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης. Ο παρουσιαστής στάθηκε στην αξία της συλλογής πληροφοριών και στην προοπτική καλύτερης παρακολούθησης στρατιωτικών δραστηριοτήτων.
Αναφέρθηκε ακόμη σε συζητήσεις για δύο ιταλικά ναρκοθηρευτικά, σε παρουσίαση των συστημάτων SPEAR και SPEAR EW στην Πολεμική Αεροπορία, καθώς και στο γερμανικό ενδιαφέρον για προγράμματα υποβρυχίων και τεθωρακισμένων.
Για τα υποβρύχια, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των προμηθευτών, επιδιώκοντας την καλύτερη επιχειρησιακή λύση και ισχυρότερους όρους συνεργασίας.
Κλείνοντας, σχολίασε την επίσκεψη Δένδια στη Σαουδική Αραβία, σημειώνοντας ότι δεν διέθετε ακόμη το περιεχόμενο των συναντήσεων. Συνέδεσε ως εκτίμηση την κινητικότητα με την ελληνική παρουσία μέσω των Patriot και με τις περιφερειακές αμυντικές συνεννοήσεις.
Το βασικό μήνυμα της εκπομπής ήταν ότι οι διπλωματικές συνεργασίες αποκτούν ουσία όταν συνοδεύονται από παραγωγικές συμφωνίες, τεχνογνωσία και ενίσχυση της αποτροπής. Για τον Μουντζουρούλια, η Ελλάδα έχει μπροστά της ευκαιρίες που απαιτούν ενεργή διπλωματία και συνέχεια στην υλοποίηση.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας