Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Τουρκία: Φτώχεια & τρέλα του μεγαλείου

Δημοσιεύτηκε στις

Γράφει ο Λεωνίδας Κουμάκης

Η σημερινή Τουρκία βαδίζει χέρι-χέρι με μια μεγάλη φτώχεια που πλήττει ευρύτατα λαϊκά στρώματα της τουρκικής κοινωνίας, μαζί με την τρέλα του μεγαλείου από την οποία εμπνέεται η ισλαμική και φασιστή εξουσία της.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αποτελεί στις μέρες μας μια πραγματική απειλή για την ειρήνη και την ασφάλεια ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου, των Βαλκανίων, της Μέσης Ανατολής, του Καυκάσου αλλά και μια πραγματική απειλή για την ίδια την Τουρκία.

Αν και γεννημένος – μεγαλωμένος στις φτωχογειτονιές του Κασίμ Πασά της Πόλης, ζει σε ένα παλάτι χιλίων δωματίων και ετοιμάζει ένα ακόμα, θερινό αυτή τη φορά, τριακοσίων δωματίων στον κόλπο Οκλούκ της Μαρμαρίδας. Βουτηγμένος στην διαφθορά μέχρι τον λαιμό, μαζί με ολόκληρη την οικογένεια του, χρησιμοποιεί την έννοια της «Δημοκρατίας» τόσο, όσο την χρειάζεται ώστε να την επικαλείται όποτε θέλει.

Η μεγάλη δύναμη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,  φρικιαστικού ψυχοπαθή  κατά τον διάσημο Τούρκο μπασκετμπολίστα Ενές Καντέρ (5/11/2020), βρίσκεται στον σχεδόν καθημερινό, πληθωρικό του λόγο. Παθιάζει και μαγνητίζει πλήθη φτωχών, αμόρφωτων αλλά πιστών μουσουλμάνων ανακατεύοντας επιδέξια λόγια και παραβολές από το κοράνι, λόγια του δρόμου, παραμύθια οθωμανικής ιστορίας και τακτικές κατάρες εναντίον εσωτερικών και εξωτερικών «εχθρών» που δημιουργεί συνεχώς. Οι διάφοροι εσωτερικοί «εχθροί» χαρακτηρίζονται αορίστως σαν «τρομοκράτες» ή «Γκιουλενιστές» για να συμπεριλάβουν τόσο τους Κουρδικούς πληθυσμούς που απειλούν την εξουσία του, όσο και το πολύ σημαντικό, δυτικοποιημένο τμήμα της τουρκικής κοινωνίας που ζει κυρίως στην Κωνσταντινούπολη και στα παράλια της Τουρκίας προς το Αιγαίο και την Μεσόγειο.

Η σημερινή Τουρκία διανύει την χειρότερη περίοδο εδώ και ολόκληρες δεκαετίες, με την φτώχεια να απλώνεται σε ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του τουρκικού πληθυσμού:

Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία της τουρκικής κυβέρνησης, το έτος 2019 δέκα επτά εκατομμύρια τούρκοι ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ στο έτος κορονοιού (2020), η αύξηση όσων ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας ήταν δραματική. Η ραγδαία υποτίμηση της τουρκικής λίρας το 2020, σε συνδυασμό με την φυγή ξένων επενδυτών από την χώρα αλλά και τον καρκίνο της πανδημίας (3 περίπου εκατομμύρια επίσημα κρούσματα με 30.000 νεκρούς), παρέλυσε την οικονομία και οδήγησε στην εκτόξευση της ανεργίας, στην αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 57%, στην ραγδαία αύξηση των αυτοκτονιών από κατάθλιψη ή άγχος και στον υψηλότερο δείκτη ανισότητας στο εισόδημα των τούρκων μεταξύ όλων των ευρωπαϊκών χωρών.

Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της «Συνομοσπονδίας Τουρκικών Προοδευτικών Συνδικάτων» σχετικά με την «ανισότητα του εισοδήματος και τη φτώχεια στην Τουρκία», μόνο μέσα σε ένα χρόνο το κατά κεφαλήν εισόδημα μειώθηκε στην Τουρκία κατά 1.500 Δολάρια (συνολικά, επέστρεψε κάπου 22 χρόνια πίσω), ένα στα δύο παιδιά που γεννιούνται κινδυνεύει με φτώχεια και επτά στους δέκα τούρκους πολίτες είναι χρεωμένοι σε τράπεζα.

Μπροστά στην σκληρή αυτή πραγματικότητα, το καθεστώς των ισλαμιστών και των φασιστών που ελέγχει την τουρκική εξουσία, παίρνει τα κατάλληλα μέτρα: Όσοι τολμούν να αναφέρονται στους λόγους της δραματικής ανόδου των αυτοκτονιών κατηγορούνται αμέσως ως «τρομοκράτες» ή «προδότες». Όσοι τολμούν να κάνουν αρνητικές προβλέψεις για την τουρκική οικονομία, το ίδιο. Δεκάδες τούρκοι οδηγούνται στα δικαστήρια γιατί έκαναν το «έγκλημα» να αναρτήσουν σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης ανέκδοτο ή σχόλιο που σχετίζεται με την πτώση της ισοτιμίας της τουρκικής λίρας – ανάμεσα τους και δύο δημοσιογράφοι του πρακτορείου Bloomberg.

Εκκαθαρίζονται όσοι θεωρούνται σαν πιθανή απειλή στην απόλυτη εξουσία ισλαμιστών & φασιστών – μεταξύ τους πρώην πολιτικοί τους σύντροφοι, πολιτικοί αντίπαλοι, στρατιωτικοί κάθε βαθμού που δεν διακρίνονται για πολύ πρόθυμη υπακοή, σημαντικοί επιστήμονες, ικανότατοι και μορφωμένοι δικαστικοί, πεπειραμένα στελέχη των σωμάτων ασφαλείας κάθε βαθμού, διπλωμάτες με πολυετή εμπειρία, σύσσωμος ο τομέας των αντιπολιτευόμενων ΜΜΕ καθώς και κάθε μεμονωμένο στέλεχος του «Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών» (ΗDP) το οποίο αποτελεί επίσημο στόχο ενταφιασμού σαν μια σοβαρή απειλή στην παντοδυναμία Ερντογάν – Μπαχτσελή.

Ο τελικός στόχος είναι να παραμείνουν σε όλες τις δημόσιες θέσεις εξουσίας αποκλειστικά και μόνο πρόσωπα με τυφλή υπακοή στους ισλαμιστές και στους φασίστες, ώστε να κυβερνούν απρόσκοπτα τρομοκρατημένους τούρκους πολίτες.

Η παράλληλη πορεία της ολοένα και μεγαλύτερης φτώχειας και της ολοένα και μεγαλύτερης τρέλας του μεγαλείου που χαρακτηρίζει το καθεστώς των ισλαμιστών και των φασιστών της Τουρκίας, στην προσπάθεια του να «υλοποιήσει» τις φαντασιώσεις νεκρανάστασης οθωμανικής αυτοκρατορίας μέσα στον εικοστό πρώτο αιώνα, προκύπτει ανάγλυφα από την απλή ανάγνωση μερικών μόνο ειδήσεων από την καθημερινή ειδησεογραφία του 2021:

4 Ιανουαρίου 2021: Ο νέος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Joe Biden (ορκίστηκε επίσημα στις 21 Ιανουαρίου 2021) σε απαντητικό του μήνυμα προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, καταλήγει με ιδιόχειρο υστερόγραφο, ως εξής: «Να είστε καλά. Χρειαζόμαστε την ηγεσία σας». Ο μεγαλομανής Ερντογάν περιμένει ακόμα απάντηση (Μάρτιος 2021) από τον πρόεδρο των ΗΠΑ, παρά τις αλλεπάλληλες προσπάθειες επικοινωνίας μαζί του…

5 Ιανουαρίου 2021: Ο αυθαίρετος διορισμός, για πρώτη φορά μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα του 1980, κυβερνητικού πρύτανη στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου, σήμανε την έναρξη φοιτητικών διαμαρτυριών οι οποίες συνεχίζονται και αποτελούν βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του τουρκικού καθεστώτος. Από πολύ νωρίς (9/1/2021), ο Ρ. Τ. Ερντογάν χαρακτήρισε συλλήβδην σαν «τρομοκράτες», τους συμμετέχοντες στις διαμαρτυρίες φοιτητές του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου.

8 Ιανουαρίου 2021: Έγινε γνωστό ότι η ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ υιοθέτησε την ετήσια απόφαση για τους ωκεανούς και το Δίκαιο της Θάλασσας με συντριπτική πλειοψηφία (152 χώρες υπέρ, τέσσερις αποχές). Η Τουρκία ήταν η μία και μοναδική χώρα που καταψήφισε  την απόφαση, επιβεβαιώνοντας πανηγυρικά την πλήρη απομόνωση της στην άρνηση αποδοχής της οικουμενικότητας της Σύμβασης του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας. Κανένα κράτος στον κόσμο δεν μπορεί να καταλάβει όσα απαιτεί θρασύτατα ο τουρκικός επεκτατισμός…

12 Ιανουαρίου 2021: Καθυβρίζοντας χυδαία τον αρχηγό της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης  (άτομο καρικατούρα, χρειάζεται ψυχολογική ανάλυση), ο Ρ. Τ. Ερντογάν κατέθεσε εναντίον του αγωγή ζητώντας «αποζημίωση» ενός εκατομμυρίου τουρκικών λιρών. Αργότερα, (22/2/2021) σε ομιλία του καυχήθηκε πως  «Κερδίζει κάθε μήνυση που υποβάλλει», χωρίς βέβαια να αναρωτηθεί τι περιμένει τους δικαστές αν δεν τις κερδίζει…

15 Ιανουαρίου 2021: Έγινε γνωστό ότι το έτος 2020 περισσότεροι από χίλιοι τούρκοι στρατιώτες σκοτώθηκαν σε μάχες με τους Κούρδους, ενώ παραμένει άγνωστος ο αριθμός των νεκρών σε όλα τα μέτωπα στα οποία επιχειρείται ανασύσταση της πεθαμένης οθωμανικής αυτοκρατορίας. Η τρέλα του μεγαλείου των ανθρώπων που ελέγχουν την τουρκική εξουσία δεν υπολογίζει καθόλου, μα καθόλου την ανθρώπινη ζωή- αρκεί βέβαια να μην είναι η δική τους ή της αυλής των «ημετέρων».

19 Ιανουαρίου 2021: Λίγες μόνο μέρες μετά την απόφαση της ολομέλειας της Γ.Σ. του ΟΗΕ, ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη του σε ελληνικό τηλεοπτικό σταθμό δήλωσε πως «Η απόφαση της Ελλάδος (αφορούσε το Ιόνιο) να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σε 12 ναυτικά μίλια είναι απόλυτα νόμιμη και απορρέει από την Σύμβαση του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας» δημιουργώντας ένα ακόμα σκηνικό τραγωδίας στην καρικατούρα της σουλτανικής αυλής…

30 Ιανουαρίου 2021: Οι άνεμοι τρέλας του μεγαλείου στο κομματικό συνέδριο του ΑΚΡ οδήγησαν τον Ρ. Τ. Ερντογάν σε νέες διακηρύξεις μεγαλομανίας: «Η Τουρκία καθορίζει πλέον τις ισορροπίες στον κόσμο» αποφάνθηκε μπροστά σε πλήθος παραληρούντων συνέδρων. Αλήθεια, τι να πει κανείς; Μήπως… σιγά τα ωά;

3 Φεβρουαρίου 2021: Ο Ρ.Τ.Ερντογάν άρχισε την προετοιμασία που θα οδηγήσει στην απαγόρευση του φιλοκουρδικού «Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών» (ΗDΡ)  με αφορμή την δεύτερη αναθεώρηση του τουρκικού συντάγματος. Όπως είναι γνωστό, για τις ανάγκες τοποθέτησης ενός Δημοκρατικού φερετζέ στο ισλαμο-φασιστικό καθεστώς, το τουρκικό σύνταγμα θα πρέπει να μπει στο κρεβάτι του Προκρούστη μέχρι το 2023 προκειμένου να προσαρμοστεί στις τρέχουσες, μειωμένες εκλογικές «επιδόσεις» ισλαμιστών και φασιστών που ελέγχουν την τουρκική εξουσία.

8 Φεβρουαρίου 2021: Ο Ρ.Τ.Ερντογάν μέσα στην τρέλα του μεγαλείου του θυμήθηκε την γλώσσα των αχθοφόρων του Κασίμ Πασά, απευθυνόμενος στον πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας: «Η Τουρκία βρίσκεται στη Λιβύη μετά από πρόσκληση της Λιβύης και ο Μακρόν να μην ανακατεύεται, δεν έχει μάθει ακόμα τη δουλειά». Βέβαια, ούτε ο πρόεδρος της (εκλεγμένης και όχι διορισμένης) Λιβυκής Βουλής ο οποίος κατήγγειλε στον ΟΗΕ πως η «συμφωνία» με την Τουρκία είναι άκυρη (9 Δεκεμβρίου 2019), ούτε το λιβυκό δικαστήριο που έκρινε άκυρο το τουρκο-λιβυκό «μνημόνιο», ούτε ο Μακρόν, ούτε οποιοσδήποτε άλλος «έμαθαν την δουλειά»– όπως την γνωρίζει μόνο ο Ρ. Τ. Ερντογάν αυτοπροσώπως!

10 Φεβρουαρίου 2021: Νέα κρίση τρέλας μεγαλείου από τον Ρ. Τ. Ερντογάν με υβριστικό παραλήρημα εναντίον της Ελλάδος και του Έλληνα πρωθυπουργού σε αργκό υπόκοσμου: «Ο τουρκικός στρατός στην Κύπρο είναι μόνιμος, δεν πρόκειται να αποσυρθεί… Θα δείτε την τρέλα των Τούρκων… Δεν συζητάμε μαζί σας γιατί μας προκαλείτε». Λίγο αργότερα βέβαια ανακοίνωσε πως η Τουρκία θα συμμετέχει στην 62η παράσταση των «Διερευνητικών συνομιλιών» (Αθήνα, 16/3/2021). Μήπως  έλαβε σοβαρά υπ΄ όψη και την τρέλα των Ελλήνων;

15 Φεβρουαρίου 2020: Μεγάλο επικοινωνιακό κάζο των ισλαμιστών με τον εντοπισμό των πτωμάτων 13 Τούρκων στρατιωτικών που απήχθησαν από το ΡΚΚ. Η «προεξοφλημένη» απελευθέρωση τους από τον «ανίκητο» τουρκικό στρατό που εισέβαλε στο Ιράκ, κατέληξε σε επικοινωνιακό μπούμερανγκ το οποίο αντιμετωπίστηκε εσπευσμένα με το ξεσκόνισμα ενός χάρτη του Stratfor ο οποίος δημοσιεύτηκε πριν από δέκα χρόνια και δείχνει την (πιθανή) «επιρροή» της Τουρκίας το έτος 2050 να καλύπτει πλήρως τα «σύνορα της καρδιάς» (και της μεγαλομανίας) του Ρ. Τ. Ερντογάν. Επιπρόσθετα, τα μεγάλα και άκρως δαπανηρά  διαστημικά σχέδια του Ρ. Τ. Ερντογάν για την σελήνη, επανήλθαν ξαφνικά στην δημοσιότητα των ελεγχόμενων ΜΜΕ για τον αναγκαίο αποπροσανατολισμό της τουρκικής κοινής γνώμης. Εδώ να φάμε δεν έχουμε, ραπανάκια για την όρεξη…

1 Μαρτίου 2021: Αναλυτικό δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού Der Spiegel, με τίτλο «Η Bad Bank του Ερντογάν», αναφέρεται στο τεράστιο σκάνδαλο της τουρκικής τράπεζας Halkbank,  το οποίο θα επανέλθει στις δικαστικές αίθουσες των ΗΠΑ από τις 21 Μαρτίου 2021. Είναι πολλοί πάντως αυτοί που τρέμουν σοβαρές αποκαλύψεις…

3 Μαρτίου 2021 : Η «προετοιμασία» των τούρκων ψηφοφόρων για την φίμωση του «Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών» (ΗDΡ) συνεχίστηκε από τον πρόεδρο της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΑΚΡ με την ξεδιάντροπη επίκληση ακόμα και του Θεού: «Θα κλείσει το HDP, πρώτα ο Θεός». Ταυτόχρονα, ο Ρ. Τ. Ερντογάν ανακοίνωσε ότι προωθεί «μεταρρυθμίσεις» και «άνοιγμα στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων» – δηλαδή λέει με λόγια και επικοινωνιακές παραστάσεις τα ακριβώς αντίθετα από αυτά που κάνει στην πράξη – φυλακίσεις δημοσιογράφων, συγγραφέων, ακτιβιστών, φοιτητών, πολιτικών, δημάρχων, στρατιωτικών κ.ο.κ. Τώρα αν νομίζει πως γίνεται και πιστευτός, αυτό είναι ένα άλλο θέμα…

4 Μαρτίου 2021 : Η τρέλα του μεγαλείου χτύπησε και τον σύμβουλο του Ρ.Τ.Ερντογάν, Χακί Καζίν («Ούτε οι ΗΠΑ ούτε άλλα κράτη μπορούν να σώσουν την Ελλάδα από την οργή της Τουρκίας»), ενώ στην κατεχόμενη Κύπρο πραγματοποιήθηκε (με το σύνθημα «Η ελευθερία έκφρασης είναι τιμή μας») μια πολύ «ενοχλητική» πορεία διαμαρτυρίας Κύπριων μουσουλμάνων δημοσιογράφων. Παραλύουν από τον φόβο τους, σε Ελλάδα και Κύπρο, εθνομηδενιστές και προσκυνημένοι…

5 Μαρτίου 2021 : Ένα νέο επικοινωνιακό κάζο των ισλαμιστών και του «ανίκητου» τουρκικού στρατού προστέθηκε στον σχετικό κατάλογο, όταν ένδεκα τούρκοι στρατιωτικοί (ανάμεσα τους και ο αντιστράτηγος Οσμάν Ερμπάς του 8ου Σώματος Στρατού της Τουρκίας) βρήκαν τραγικό θάνατο από την πτώση ενός ελικοπτέρου στην περιοχή Μπιτλίς. Ταυτόχρονα, από απόρρητα έγγραφα που δημοσιοποίησε η Nordic Monitor προκύπτει ότι η MIT του Φιντάν Χακάν (ο οποίος ήταν «εξαφανισμένος» κατά την διάρκεια του «πραξικοπήματος» του 2016), κατεύθυνε πολεμικά αεροπλάνα σε επιλεγμένους βομβαρδισμούς στην Άγκυρα, ώστε να πιστέψει ο κόσμος πως επρόκειτο για μια πραγματική απόπειρα πραξικοπήματος. Και εμείς νομίζαμε πως το «πραξικόπημα» ήταν πραγματικό…

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Καθημερινά ενισχύεται η εντύπωση πως η κάθοδος της Τουρκίας προς την συντριβή συνεχίζεται κανονικά. Η ισοτιμία ενός ευρώ βρίσκεται και πάλι γύρω στις 9 τουρκικές λίρες, παρά τα τεράστια ποσά που διατίθενται καθημερινά για την υποστήριξη του τουρκικού νομίσματος και παρά την «θυσία» του γαμπρού (και οικονομικού διαχειριστή) της «Φαμίλιας Ερντογάν» από κυβερνητικές θέσεις, πριν από πέντε μήνες. 

Γαλάζιες πατρίδες, σύνορα της καρδιάς νέο-οθωμανικών μεγαλείων και άλλα πράσινα άλογα, δέχονται ισχυρά πλήγματα σε οικονομικό, στρατιωτικό, διπλωματικό και πολιτικό πεδίο.  

Η πεισματική όμως εμμονή σε εξωπραγματικούς στόχους και η τρέλα του μεγαλείου που χαρακτηρίζει την ισλαμο – φασιστική εξουσία της Τουρκίας (τελευταίο κρούσμα η απόφαση ανέγερσης μεγαλοπρεπούς προεδρικού μεγάρου στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας),  την ώρα που ο τουρκικός λαός γονατίζει κυριολεκτικά κάτω από την αφόρητη πίεση της πανδημίας και μια πρωτοφανή οικονομική και πολιτική ασφυξία, οδηγούν την Τουρκία, αργά αλλά σταθερά, στην συντριβή.

Ας ευχηθούμε να μην γίνει αυτή σε βράχια Ελληνικά… 

Πηγή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις30 λεπτά πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις60 λεπτά πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό

Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...

Γενικά θέματα2 ώρες πριν

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα

Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο...

Δημοφιλή