Διεθνή
Τι σημαίνει η πρόθυμη αποδοχή από τους κυβερνώντες του νέου Ευρωπαϊκού Μεταναστευτικού Συμφώνου;
Γράφει ο Περικλής Νεάρχου
“Προχωραμε μπροστά, μέ τή βοήθεια της Ευρωπαϊκης Ενωσης, μέ τήν κατασκευή μόνιιμων εγκαταστάσεων στά νησιά , κάτι πού αποτελει καθοριστική αλλαγή, σέ σχέση μέ τά οσα συνέβαιναν στό παρελθόν.Θά ηθελα νά ευχαριστήσω τήν Ευρωπαϊκή Ενωση γιά τή συνολική στήριξη πού παρέχει στήν αντιμετώπιση αυτου του πολύ σύνθετου προβλήματος “.
Αυτά δήλωσε ο Ελληνας Πρωθυπουργός, μέ τήν ευκαιρία της επισκέψεως στήν Ελλάδα καί στά νησιά του Ανατολικου Αιγαίου της Ευρωπαίας Επιτρόπου γιά τό Ασυλο καί τή Μετανάστευση Υλβας Γιόχανσον.Η τελευταία προέβαλε ως δηθεν λόγο της επισκέψεώς της τή διεξαγωγή διαλόγου μέ τίς τοπικές κοινωνίες, τή στιγμή πού ειχε εξαγγείλει από πρίν , σέ δημοσίευμα σέ ιστοσελίδα , τά σχέδια καί τίς αποφάσεις γιά τή δημιουργία μονίμων εγκαταστάσεων στά νησιά.Εξήγγειλε δηλαδή η ιδια τούς πραγματικούς της στόχους ,πού ειναι η συνέχιση επί τά χείρω της ιδιας πολιτικης, προσπαθώντας νά παρουσιάσει ως δηθεν βοήθεια καί Ευρωπαϊκή “αλληλεγγύη ” τά ποσά που θά δαπανηθουν γιά τήν κατασκευή μονίμων εγκαταστάσεων στά νησιά γιά παράνομους μετανάστες.Μέ αλλα λόγια, η επιδότηση του εποικισμου της χώρας καί καί η δημιουργία γκρίζων ζωνων στήν Ελληνική επικράτεια , παρουσιάζεται παραπλανητικά ως δηθεν ” αλληλεγγύη “.
Ανέφερε, συγκεκριμένα, οτι θά διατεθουν 155 εκ. ευρώ γιά τήν ταχύτατη κατασκευή μονίμων δομων στή Χίο καί τή Λέσβο καί αλλα 110 εκ. ευρώ γιά μικρότερς δομές στή Σάμο, Λέρο καί Κω. Τό νέο Μεταναστευτικό Σύμφωνο, αντί νά επανεξετάσει τήν Ευρωπαϊκή πολιτική ασύλου καί μεταναστεύσεως καί νά προτεινει πραγματικές λύσεις, πού θά αποτρέπουν καί θά αποθαρρύνουν την παράνομη μετανάστευση , εμμένει στήν ιδια πολιτική, τήν οποίαν παρουσιάζει ως πολιτική δηθεν Ευρωπαϊκων αρχων καί αξιων, ως η προαγωγή του Ισλαμισμου στήν Ευρώπη , μέσω της παράνομης μεταναστεύσεως, νά ειναι Ευρωπαϊκή αρχή καί αξία.
Ειδικότερα γιά τήν Ελλάδα, η πολιτική αυτή ειναι ολέθρια, γιατί προωθει τον εποικισμό της χώρας, αλλοιώνει τόν δημογραφικό χαρακτήρα της καί τήν ταυτότητα της καί θέτει σέ κίνδυνο την εθνική της ασφάλεια , επιβάλλοντας , στό ονομα της Ευρώπης , τήν πολιτική των ανοικτων συνόρων μέ μια χώρα , πού προωθει απροκάλυπτα ενα υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος, στοχεύοντας τή διάσπαση της εθνικης της συνοχης καί τήν εγκατάσταση στό εδαφος της Μουσουλμανικων πληθυσμων.
Το νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο φορτώνει, οπως καί πρίν, τό κύριο βάρος της διαχειρίσεως των παρανόμων μεταναστων στίς χωρες πρώτης εισόδου, μέ τό πρόσχημα οτι η αλλη Ευρώπη ερχεται αρωγός μέ χρηματοδοτήσεις για την ” υποδοχή “, ” φιλοξενία ” καί ” ενταξη ” τους στίς τοπικές κοινωνίες. Διατηρειται ακομη ο σκανδαλώδης Κανονισμός του Δουβλίνου, ο οποιος, σέ αδρές γραμμές , προνοει οτι οσοι παράνομοι μετανάστες κατορθώσουν νά μεταβουν σέ μιά αλλη χώρα , η τελευταία εχει τό δικαίωμα νά τόν στείλει πάλι πίσω στή χώρα πρώτης εισόδου.
Η Ευρωπαϊκή Ενωση δηλαδή αποφασίζει νά εχει μιά ” κοινή ” πολιτική γιά ανοικτά σύνορα , αλλά φορτώνει τίς συνέπειες στίς χωρες πρώτης εισόδου.Περιορίζεται μόνο στίς χρηματοδοτήσεις καί στήν ” εθελοντική ” υποδοχή ορισμένου αριθμου μεταναστων από οποια Ευρωπαϊκή χώρα θέλει.Εγιναν εξαγγελίες στό παρελθόν για “ισομερή ” κατανομή των προσφύγων καί μεταναστων σ’ ολες τίς χωρες της Ευρωπαϊκης Ενώσεως.Τά σχέδια ομως αυτά εμειναν στά χαρτιά ενώπιον της απροθυμίας ολων σχεδόν των χωρων νά επωμισθουν πρόσθετα βάρη σ’ αυτό τόν τομέα.Ιδιαίτερα εντονες ηταν οι αντιδράσεις των χωρων της Ανατολικης Ευρώπης , μέ πρωταγωνιστές τήν Ουγγαρία καί τήν Πολωνία, πού αρνουνται κατηγορηματικά νά δεχθουν στό εδαφος τους μή Ευρωπαίους αλλόφυλους καί αλλόθρησκους μετανάστες, πού θά επλητταν , σέ προοπτική , τήν εθνική καί κοινωνική τους συνοχή καί τήν πολιτιστική τους ταυτότητα.
Η αντίδραση ομως στήν πολιτική αυτή εντείνεται σέ πολλες Ευρωπαϊκές χωρες , πού βλέπουν τό μεταναστευτικό πρόβλημα νά παίρνει πολύ ανησυχητικές διαστάσεις.Η Δανία , π. χ., απεφάσισε νά μηδενίσει πρακτικά τή μετανάστευση καί νά μειώσει , μέ διοικητικά μέτρα , τόν αριθμό των Μουσουλμάνων σέ ορισμένες συνοικίες των πόλεων της , οπου φτάνουν η υπερβαίνουν τό 50 %, σέ λιγότερο από 30% , ωστε νά προλάβει εκρήξεις καί ανάπτυξη ακραίου Ισλαμισμου. Ακόμη καί η Σουηδία, πού κολακευόταν νά παρουσιάζεται ως ” ανθρωπιστική υπερδύναμη ” καί ειχε ανοιξει διάπλατα τά σύνορα της, αναγκάσθηκε από τήν πραγματικότητα νά ανακρούσει πρύμνα καί νά πάρει τώρα αυστηρά μέτρα γιά τόν ελεγχο της μεταναστεύσεως. Ο Πρόεδρος Μακρόν στή Γαλλία ,μετά τίς Ισλαμιστικές ιδίως τρομοκρατικές επιθέσεις στή χώρα ,εξήγγειλε αυστηρότατα μέτρα γιά τόν περιορισμό καί τήν καταστολή των χωριστικων κοινοτικων ταυτοτήτων, πού διασπουν τήν εθνική καί κοινωνική συνοχή.Ακόμη καί η Γερμανία της Μέρκελ ,πού ειναι ο στυλοβάτης της πολιτικης των ανοικτων συνόρων καί εχει ως κύρια αναφορά της πολιτικης της τήν παγκοσμιοποίηση, υποστηρίζει μέν τά ανοικτά σύνορα , αλλά εμμένει ταυτόχρονα , ανυποχώρητα , στόν Κανονισμό του Δουβλίνου , πού ” προστατεύει ” τή Γερμανία από τήν ανεξέλεγκτη εισβολή στό εδαφος της των εισερχομένων στίς χωρες πρώτης εισόδου παρανόμων μεταναστων.
Υποτίθεται οτι η Ευρωπαϊκή Ενωση ερχεται αρωγός στόν ελεγχο των Ευρωπαϊκων συνόρων, διαπραγματευόμενη μέ τήν Τουρκία , από τήν οποίαν ερχεται σήμερα ο μεγαλύτερος αριθμός των παρανόμων μεταναστων.Πρόκειται ομως γιά μιά Συμφωνία , πού συμβάλλει ουσιαστικά στόν ελεγχο της παράνομης μεταναστεύσεως η πρόκειται γιά μιά φενάκη , πού εξαργυρώνει γιά τόν Ερντογάν , μέ χρήματα καί διπλωματικά ανταλλάγματα, τόν εκβιασμό πού ασκει στήν Ευρώπη , εργαλειοποιώντας τήν παράνομη μετανάστευση καί διεξάγοντας υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος μέ οπλο τήν παράνομη μετανάστευση ; Αν δει κανείς τόν απολογισμό από τήν εφαρμογή της Συμφωνίας μέχρι τώρα , μπορει νά βγάλει συμπεράσματα.Η Αγκυρα εξασφάλισε 6 δισ. ευρώ , μέ κύρια υποχρέωση νά δέχεται πίσω στό εδαφος της τούς παράνομους μετανάστες , η αιτηση των οποίων γιά παροχή ασύλου απορρίπτεται καί οι οποιοι εισηλθαν στήν Ελλάδα από τό Τουρκικό εδαφος.
Θά επρεπε νά ειναι κανείς βέβαιος εξ αρχης οτι η Αγκυρα δέν θά εφάρμοζε τή Συμφωνία, μέ καλή πίστη καί οτι θ’ αναζητουσε προσχήματα γιά νά την καταστρατηγήσει, με τήν τακτικη της γνωστης Τουρκικης στρεψοδικίας.Πράγματι, εθεσε θέμα οτι η Συμφωνία αφορα μόνο αυτούς πού ειναι στά νησιά καί οχι καί αυτους πού προωθουνται στήν ενδοχώρα.Η προώθηση ομως πολλων απ’ αυτούς στήν ενδοχώρα εγινε αναπόφευκτη λογω της συνεχους καί ανεξέλεγκτης εισόδου νέων παρανόμων μεταναστων από τήν Τουρκία.Η Ευρωπαϊκή Ενωση , πρωτοστατούσης της Γερμανίας, εκανε σιωπηρά δεκτό τόν Τουρκικό ισχυρισμό ,παρά τό γεγονός οτι η Ευρωπαϊκή Συνοριακή Δύναμη FRONTEX καταγράφει οσους εισέρχονται από τήν Τουρκία καί δέν ειναι επομένως δύσκολο να διακριβωθει εάν ενας παράνομος μετανάστης ηρθε η οχι από τήν Τουρκία.
Η Τουρκία ομως βρηκε, ανελπίστως καί σκανδαλωδως , συμπαραστάτη καί αρωγό τήν ιδια τήν Ελληνική Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, πού , αγόμενη από τίς γνωστές ιδεοληψίες γιά τούς μετανάστες, προκάλεσε απόφαση δικαστηρίου, μέ τήν οποία η Τουρκία ανεγνωρίσθη ως ” μή ασφαλής ” χώρα , οπότε δέν επρεπε γι’ αυτό να επαναπροωθουνται σ’ αυτήν οσοι δέν αναγνωρίζονταν ως πρόσφυγες.Μετά από τή στρεψοδικία της Αγκυρας καί τά καμώματα της Ελληνικης Κυβερνήσεως , επαναπροωθήθηκαν στήν Τουρκία από τίς δεκάδες χιλιάδες πού εφτασαν, μόλις 1200 περίπου παράνομοι μετανάστες, αρκετοί από τούς οποίους ειναι βεβαιο οτι γύρισαν μέ τόν ιδιο παράνομο τρόπο.
Αναμενόταν οτι τό νέο Ευρωπαϊκό Μεταναστευτικό Σύμφωνο θά εδινε απαντήσεις στά καίρια προβλήματα πού θέτει η ακολουθούμενη Ευρωπαϊκή πολιτική . Πρωτον , οτι τό πολιτικό ασυλο δέν θά ειναι πρόσχημα γιά τή δημιουργία μιας ανεξέλεγκτης καί απαράδεκτης καταστάσεως στά Ευρωπαϊκά συνορα, πού απειλει ταυτοχρόνως τήν κυριαρχία καί τήν ασφάλεια χωρων – μελων καί οδηγει σέ εκβιασμούς από τρίτες χωρες , οπως η Τουρκία.
Δεύτερον , οτι τό πρόβλημα των διαχειρίσεως των λεγομένων ” μεταναστευτικων ροων ” δέν θά εμενε στούς ωμους των χωρων πρώτης εισόδου, μέ αντάλλαγμα Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις γιά τήν υποδοχή , φιλοξενία καί μόνιμη εγκατάσταση των προσφύγων καί μεταναστων , στίς χωρες αυτές.
Τρίτον, οτι η Ευρωπαϊκή Ενωση θά ανελάμβανε συνολικά τήν ευθύνη γιά τήν επαναπροώθηση – απέλαση οσων δέν δικαιουνται ασύλου καί γιά τήν ισομερή κατανομή των προσφύγων στίς αλλες Ευρωπαϊκές χωρες.
Τέταρτον , οτι θά κατηργειτο ο Κανονισμός του Δουβλίνου, πού θεωρει οτι οι πρόσφυγες καί μετανάστες ειναι ευθύνη των χωρων πρώτης εισόδου, ενω η ανεξέλεγκτη εισοδος τους επιβάλλεται από τήν ” κοινή ” Ευρωπαϊκή πολιτική των ανοικτων συνόρων. Η τελευταία εκπορεύεται δηθεναπό τίς κοινές Ευρωπαϊκές , ανθρωπιστικές αξίες , ενω , στήν πραγματικότητα , εχει επιβληθει από τήν παγκοσμιοποίηση, μέ τήν οποίαν, δυστυχως, η Ευρωπαϊκή Ενωση εχει υπογειως καί ανομολογήτως ταυτισθει, μέ πρωταγωνιστή τή Γερμανία της Μέρκελ.
Αυτός ειναι ο κοινός τόπος πού συνδέει τούς κυβερνωντες στήν Ελλάδα μέ μιά πολιτική , πού ειναι εξώφθαλμα αυτοκαταστροφική γιά τήν Ελλάδα καί απαράδεκτη, γιατί οδηγει στόν Μουσουλμανικό εποικισμό , στή διάσπαση της εθνικης συνοχης της Ελλάδος καί στήν αλλοτρίωση της εθνικης καί της πολιτιστικης της ταυτότητας.
Τό νέο Ευρωπαϊκό Σύμφωνο επιτείνει τόν εποικισμό της χώρας μέ νέες μόνιμες δομές στά σύνορα, πού θά τόν τροφοδοτουν σ’ ολη τή χώρα , μέ τή δημιουργία γκρίζων ζωνων στά νησιά καί αλλου καί μέ τήν επιβολή , υπό Ευρωπαϊκή επιτήρηση, ανοικτων συνόρων μέ μιά χώρα , πού βυσσοδομει καί διεξάγει υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδος.Τό τραγελαφικό ειναι οτι η Αγκυρα θά εισπράξει γιά τό ρόλο της αυτό πολύ περισσότερα ακόμη χρήματα από τήν Ευρωπαϊκή Ενωση καί αλλα ανταλλάγματα, γιά τήν υποτιθέμενη “συνεργασία” της στήν αποτροπή της παράνομης μεταναστεύσεως στήν Ευρώπη.Η Αγκυρα επιδίδεται μάλιστα σέ ασύστολη προπαγάνδα κατά της Ελλάδος , μέ κατηγοπίες για ” απώθηση ” καί ” κακομεταχείριση ” μεταναστων.Τό σημαντικό γιά τήν Αγκυρα, γιά νά μπορει νά παίζει τό παιχνίδι αυτό , ειναι νά διατηρηθει από τήν Ευρώπη η πολιτική των ” ανοικτων συνόρων “.
Η επίσημη Ελλάδα , δυστυχως ,τόσο η προηγούμενη οσο καί η σημερινή , ακολουθουν πολιτική παθητικης συμπλεύσεως μέ τίς Βρυξέλλες, η οποία ειναι στήν ουσία συμπληρωματική της Τουρκικης στρατηγικης καί εγκυμονει τεράστιους κινδύνους γιά τή χώρα.Ειναι η στιγμή πού ο Ελληνικός λαός πρέπει νά ανλάβει πρωτοβουλία , νά κινητοποιηθει μαζικά καί νά ακυρώσει στήν πράξη τίς προωθούμενες πολιτικές, πού απειλουν τό εθνικό του μέλλον καί τήν εθνίκή του ταυτότητα.
Περικλής Νεάρχου
Πρέσβυς ε. τ.
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας