Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Πρωταθλητές οι Ισραηλινοί σε επενδύσεις σε ακίνητα στη Θεσσαλονίκη

Δημοσιεύτηκε στις

Οι ισραηλινές επενδύσεις σε ακίνητα στη Θεσσαλονίκη

Τον τίτλο της εθνικότητας, που έχει τοποθετήσει τα περισσότερα κεφάλαια σε επενδυτικά ακίνητα στην πόλη της Θεσσαλονίκης την τελευταία τριετία, κατέχουν ατύπως οι Ισραηλινοί, που προ της πανδημίας επένδυσαν αρκετά εκατομμύρια ευρώ σε αγορά κτιρίων ξενοδοχείων, μικρών βιοτεχνιών και διαμερισμάτων, εντοπίζοντας ευκαιρίες στις τιμές λόγω της οικονομικής κρίσης του 2009 και διαβλέποντας αναπτυξιακή προοπτική για την περιοχή -και άρα για το real estate της.

   Όπως επισημαίνουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ φορείς της αγοράς, για τους περισσότερους Ισραηλινούς, η αγορά ενός ακινήτου αποτελεί πρωτίστως επένδυση προς αξιοποίηση, οπότε η επιλογή της Θεσσαλονίκης για την τοποθέτηση των κεφαλαίων τους προπανδημικά αποτελούσε τρόπον τινά και ψήφο εμπιστοσύνης στην προοπτική της.

   Πλέον, εν μέσω πανδημίας, πολλοί Ισραηλινοί τηρούν -όπως και οι εγχώριοι επενδυτές- στάση αναμονής, τόσο ως προς τις νέες αγορές ακινήτων, όσο και ως προς την ολοκλήρωση πρότζεκτ που είχαν ήδη ξεκινήσει, μέχρις ότου η αβεβαιότητα γύρω από τι μέλλει γενέσθαι καταλαγιάσει.

   «Parcelacia» σε εγκαταλελειμμένες βιοτεχνίες

   Εν αναμονή των εξελίξεων, τα κεφάλαια που επενδύθηκαν προπανδημικά σε διάφορους τομείς της κτηματαγοράς, παραμένουν στην πόλη. Μαζί με τους Ισραηλινούς επενδυτές «μπήκαν» εντονότερα στην κτηματαγορά της Θεσσαλονίκης και όροι όπως το «parcelacia» (προφέρεται «παρσελάτσια»), δηλαδή η αγορά μεγάλων και εγκαταλελειμμένων -συνήθως βιοτεχνικών- ακινήτων στο κέντρο της πόλης, η ανακαίνιση και κατάτμησή τους σε μικρότερα, ώστε ακολούθως να πουληθούν ως οικιστικά ακίνητα (αυτό που οι αγγλόφωνοι αποκαλούν «parcelation»).

   Τέσσερις-πέντε όμιλοι ισραηλινών συμφερόντων έχουν ήδη «ποντάρει» στην «παρσελάτσια», μεταμορφώνοντας κυριολεκτικά ολόκληρες οδούς, όπως η Πτολεμαίων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

   Μεγάλες επενδύσεις και μικρά διαμερίσματα

   Πόσες είναι όμως τελικά, οι ισραηλινές επενδύσεις στην κτηματαγορά της Θεσσαλονίκης; Όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Θάνος Χαριστός, δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Nexus, που έχει διαχειριστεί πολλές αντίστοιχες συμφωνίες, οι Ισραηλινοί είναι η εθνικότητα που την τελευταία τριετία έχει επενδύσει τα περισσότερα κεφάλαια από κάθε άλλη στη Θεσσαλονίκη.

   Ωστόσο, ο ακριβής αριθμός των ισραηλινών επενδύσεων σε ακίνητα είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί, καθώς πέρα από τις μεγάλες, που είναι εύκολα «ορατές», υπάρχουν δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, αχαρτογράφητες μικρές.

   Αναλυτικότερα, κατά τον κ. Χαριστό, οι ισραηλινές επενδύσεις ύψους άνω του 1 εκατ. ευρώ στην αγορά real estate της Θεσσαλονίκης ανέρχονται σε περίπου 10-15, όμως πάρα πολλές είναι οι αγορές μικρών διαμερισμάτων, αξίας 30.000 ή 40.000 ή 60.000 ευρώ, που οι Ισραηλινοί αγοραστές σπεύδουν να ανακαινίσουν, ώστε να τα αξιοποιήσουν επενδυτικά.

   Πολλά απ’ αυτά τα διαμερίσματα, που «γεννήθηκαν» μέσα σε εγκαταλελειμμένους, φθηνούς, βιοτεχνικούς χώρους στο κέντρο της πόλης, έχουν προ πολλού αγοραστεί και μάλιστα από Ισραηλινούς αγοραστές. «Το πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις αυτά τα ακίνητα, που τα δημιουργούν Ισραηλινοί developers, τα αγοράζουν επίσης Ισραηλινοί πολίτες: μόνο στο γραφείο μας έχουμε κάνει πάνω από 100 μεταβιβάσεις τέτοιων διαμερισμάτων σε Ισραηλινούς την τελευταία τριετία» εξηγεί.

   Οι δύο νεαροί Ισραηλινοί που είδαν στη Θεσσαλονίκη ένα διαμάντι

   Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανάπτυξης με το μοντέλο της parcelacia είναι η περίπτωση της «Pro Greece»: όταν το 2017 δύο εικοσιπεντάρηδες τότε Ισραηλινοί, ο Gal Rubin και ο Tzach Vertzberger, αποφάσισαν να επενδύσουν στον τομέα του real estate στην Ευρώπη, αναζητώντας περιοχές που συνδύαζαν συμφέρουσες τιμές ακινήτων και προοπτική ανάπτυξης για το μέλλον, γρήγορα κατέληξαν στη Θεσσαλονίκη ως ένα «διαμάντι» της γηραιάς ηπείρου -όπως τη χαρακτηρίζει ο πρώτος από τους δύο.

   Απέκτησαν το πρώτο τους ακίνητο στην πόλη το 2018 και σήμερα έχουν ήδη δημιουργήσει 75 διαμερίσματα σε παλιούς εμπορικούς και βιοτεχνικούς χώρους στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, με το ύψος της επένδυσης να ανέρχεται στα 7-8 εκατ. ευρώ την τελευταία τριετία. Στόχος είναι να εντάξουν στο χαρτοφυλάκιό τους άλλα 100 διαμερίσματα ώς το τέλος του 2021, όπως επισημαίνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 29χρονος Γκαλ Ρούμπιν.

   Γιατί επενδύουν στη Θεσσαλονίκη

   Κατά πολλούς, ο λόγος που οι Ισραηλινοί επενδύουν στη Θεσσαλονίκη είναι κατά κύριο λόγο ιστορικός, αφού η πόλη θεωρείται ως η «δεύτερη Ιερουσαλήμ», λόγω της παραδοσιακά ισχυρής παρουσίας του εβραϊκού στοιχείου σε αυτή. Για τους ανθρώπους της αγοράς όμως, αν η ιστορία παίζει κάποιο ρόλο, είναι οι ευκαιρίες που δημιούργησε η πολυετής οικονομική κρίση και η αναπτυξιακή προοπτική της πόλης, που τελικά οδηγούν στην υπογραφή των συμβολαίων.

   Για τον Ισαάκ (Σάκη) Λεών, διευθύνοντα σύμβουλο της Calon Construction, η οποία -μεταξύ άλλων- έχει υλοποιήσει το «Project 151» στην οδό Παπαναστασίου, η επένδυση στη Θεσσαλονίκη είναι ένα είδος επιστροφής προς την πόλη από όπου κατάγεται, όπως λέει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

   «Πιστεύω πάρα πολύ στην πόλη της Θεσσαλονίκης και στις δυνατότητές της. Έχω καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη και πολύ μεγάλη οικογενειακή ιστορία σε αυτή και έχω κάθε καλό λόγο, για να κάνω ένα είδος επιστροφής προς την πόλη, δεδομένου βέβαια και του γεγονότος ότι η Θεσσαλονίκη έχει, κατά την άποψή μου τουλάχιστον, πολύ λαμπρό μέλλον μπροστά της. Η ιστορία πάντα επαναλαμβάνεται κι όταν κάποιος κοιτάζει την ιστορία της Θεσσαλονίκης θα καταλάβει ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι, πολιτικοί και γεωγραφικοί, που είχαν διαμορφώσει την πόλη σε κόμβο εμπορίου της ευρύτερης περιοχής των Βαλκανίων. Όλες οι συνθήκες τείνουν ξανά προς τα εκεί. Η Θεσσαλονίκη έχει όλα τα φόντα και τις συνθήκες για να επανέλθει στη θέση ενός βασικού κόμβου στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο», επισημαίνει και προσθέτει ότι αυτό χρειάζεται πρώτα από όλα να το πιστέψουν οι ίδιοι οι Θεσσαλονικείς.

   Ο όμιλος Calon Construction δίνει το επενδυτικό «παρών» στην πόλη την τελευταία τριετία, με αρκετές σημαντικές επενδύσεις, μεταξύ των οποίων το «Project 151», η ονομασία του οποίου παραπέμπει στην ιστορία της πόλης (λεπτομέρειες παρακάτω), όπως και εκείνες όλων των projects του ομίλου.

   «Θέλουμε να προσθέσουμε πράγματα στην πόλη. Όσο περνάει από το χέρι μας και όσο αντιστοιχεί στο λιθαράκι που θα βάλουμε εμείς,να μπορέσουμε να αναβαθμίσουμε την πόλη. Όταν σχεδίαζα το “Project 151”, είχα στον νου μου ότι θέλω να δημιουργήσω στη Θεσσαλονίκη ένα project πάρα πολύ σύγχρονο, χάρη στο οποίο ένας άνθρωπος που θέλει να έρθει να μείνει στην πόλη, θα έχει στη διάθεσή του, κάτι που αντίστοιχό του δεν υπάρχει στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή», σημειώνει.

   «Επενδύσαμε σε μια πόλη που θα κάνει άλματα»

   Ο Γκαλ Ρούμπιν εκτιμά πως η κτηματαγορά της Θεσσαλονίκης θα κάνει άλματα, με ρυθμό ανάπτυξης στο κέντρο της πόλης κατά 10%-12% ετησίως στα επόμενα τρία-τέσσερα χρόνια και ελαφρώς ηπιότερο, της τάξης του 7%-8%, στα επόμενα επτά-δέκα έτη. «Πιστεύω πως όποιος βάλει σήμερα τα χρήματά του στη Θεσσαλονίκη για την επόμενη δεκαετία, θα τα διπλασιάσει», λέει χαρακτηριστικά.

    Πριν καταλήξουν στη Θεσσαλονίκη, εξηγεί, οι δύο νεαροί επιχειρηματίες έλεγξαν πολλές άλλες πόλεις, μεταξύ των οποίων οι Αθήνα, Λισαβόνα, Βαρκελώνη, Μαδρίτη και Βαρσοβία. «Η απόφαση να επενδύσουμε στη Θεσσαλονίκη ήταν 100% επιχειρηματική και από όσα βλέπω, 100% σωστή. Φυσικά, όταν έφτασα στην πόλη, χάρηκα ακούγοντας ότι υπάρχει μακρά ιστορία στην πόλη για τους Εβραίους, αλλά ήρθα γιατί εδώ είδα τις καλύτερες ευκαιρίες. Όταν ήρθα στη Θεσσαλονίκη, το αεροδρόμιο δεν είχε ακόμα αναπτυχθεί, το Μετρό ήταν πολύ πίσω και ο τουρισμός αυξανόταν με τον μεγαλύτερο ρυθμό από οπουδήποτε αλλού στην Ελλάδα, ναι, επειδή είχε ξεκινήσει από χαμηλά προ δεκαετίας, αλλά προσωπικά δεν με ενδιαφέρει το παρελθόν, με ενδιαφέρει ποιος είναι ο ρυθμός ανάπτυξης», λέει και αναφέρεται και στην προοπτική που θα δημιουργήσει για την πόλη η ολοκλήρωση του τεχνολογικού πάρκου 4ης γενιάς.

   Γρήγορα, ο νεαροί επιχειρηματίες αντιλήφθηκαν ότι η δυναμική του κέντρου της πόλης, «όπου δεν είχε υπάρξει κατασκευή από το 2003-2004», ενώ υπήρχε μεγάλη ζήτηση, μεταξύ άλλων από φοιτητές, ήταν μεγάλη: «Κατάλαβα ότι η δυναμική του να αγοράσω φθηνά εμπορικά ακίνητα και να τα μετατρέψω σε οικιστικά είναι μεγαλύτερη εδώ από ό,τι στην υπόλοιπη Ευρώπη», σημειώνει.

   Πλέον, η Pro Greece αρχίζει να κοιτάζει και προς τα δυτικά, σε οδούς όπως η Λαγκαδά και γενικά στην περιοχή πάνω από την Αγίου Δημητρίου. «Πιστεύω πως στα επόμενα 5-10 χρόνια, με την ολοκλήρωση και του Μετρό, οι περιοχές αυτές θα γνωρίσουν ανάπτυξη (…) Πολλοί άνθρωποι δεν έχουν χρήματα, για να αγοράσουν στο κέντρο και θέλουν να επεκταθούν και εκτός κέντρου αλλά όχι πολύ μακριά του», λέει.

   Πολλαπλάσιες επενδύσεις στην Αττική

   Ο κ. Χαριστός θεωρεί ότι ο λόγος που τα ισραηλινά κεφάλαια επενδύουν στην αγορά ακινήτων της Θεσσαλονίκης, ιδίως την τελευταία τριετία, είναι κυρίως ότι αξιοποιούν τις ευκαιρίες που δημιούργησε η οικονομική κρίση.

   «Τα κίνητρα είναι οικονομικά και επιχειρηματικά, αν ήταν κυρίως ιστορικά, όπως πολλοί υποστηρίζουν, θα είχαν επενδύσει και νωρίτερα. Η εκτίμηση προ κορονοϊού ήταν ότι η Θεσσαλονίκη θα γνωρίσει ανάπτυξη κι αυτό έπαιξε επίσης τον ρόλο του. Οι αντίστοιχες επενδύσεις στην Αθήνα βέβαια, παραμένουν πολλαπλάσιες. Π.χ., ο όμιλος ξενοδοχείων Brown, που στη Θεσσαλονίκη έχει επενδύσει σε τρία ακίνητα, στην Αττική, όπου οι ευκαιρίες είναι περισσότερες και η κτηματαγορά πολύ ωριμότερη, έχει αποκτήσει 20. Η Θεσσαλονίκη έχει επωφεληθεί από μικρό, μόνο, ποσοστό των ισραηλινών επενδύσεων στο real estate, που αν η κτηματαγορά της ήταν ωριμότερη και οι διαδικασίες ευκολότερες, θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερο», σημειώνει.

   Τα μεγάλα πρότζεκτ

   Στο μεταξύ, τα ολοκληρωμένα ή υπό εξέλιξη πρότζεκτ στη Θεσσαλονίκη δίνουν ήδη μια γεύση της πρακτικής υπόστασης που λαμβάνει το επενδυτικό ενδιαφέρον των Ισραηλινών για την αγορά real estate της πόλης.

   Μεταξύ αυτών:

   *Το «Project 151» στην Αλεξάνδρου Παπαναστασίου, που περιλαμβάνει σύγχρονες επιπλωμένες κατοικίες για μίσθωση από νέους επαγγελματίες/φοιτητές. Η ελληνοϊσραηλινή επένδυση ανήκει στο χαρτοφυλάκιο του ομίλου «Calon Constructions». Όπως επισημαίνει ο κ.Χαριστός, η ονομασία του πρότζεκτ προέρχεται από τον «Συνοικισμό 151» στην ίδια περιοχή, όπου μετά τη μεγάλη πυρκαγιά του 1917 μετεγκαταστάθηκαν περίπου 7000 φτωχοί Εβραίοι της πόλης, σε οικόπεδα που αγοράστηκαν από την Εβραϊκή Κοινότητα της Θεσσαλονίκης για τους πυροπαθείς.

   *Η επένδυση της ισραηλινής αλυσίδας ξενοδοχείων «Brown Hotels», η οποία αγόρασε το 2020 την Καπναποθήκη Μιχαηλίδη, στη συμβολή των οδών Δωδεκανήσου και Ναυμαχίας Λήμνου. Η αλυσίδα είχε επίσης αγοράσει το 2019 το διατηρητέο κτήριο «Βιέννη» επί της Εγνατίας. «Τα πρότζεκτ για τα δύο κτήρια, που προβλέπεται να μετατραπούν σε οικιστικούς χώρους, βρίσκονται στη φάση των μελετών. Λόγω συνθηκών, υπάρχει σίγουρα εκ των πραγμάτων μια καθυστέρηση, μια δυσκολία στην υλοποίηση, αλλά θα προχωρήσουν» σημειώνει ο κ.Χαριστός.

   *Η επένδυση ισραηλινού επιχειρηματία του real estate για την αγορά και μετατροπή του πρώην ξενοδοχείου «Νεφέλη» στο Πανόραμα σε πολυτελείς κατοικίες. H ανάπτυξη θα φιλοξενεί ακόμα εμπορικές επιχειρήσεις, γυμναστήριο-spa και εστιατόριο. «Στο Nefeli 1, παρότι το στάδιο υλοποίησης του πρότζεκτ είναι περίπου στο 50%, έχουν ήδη πωληθεί πάνω από τις μισές κατοικίες, και όλοι οι αγοραστές είναι Έλληνες μέχρι στιγμής», γνωστοποιεί ο κ. Χαριστός.

   *Ο ισραηλινός όμιλος Fattal αγόρασε το 2019 σε πλειστηριασμό ημιτελές κτήριο, εμβαδού 5000 τετραγωνικών, στη γωνία των οδών Τσιμισκή και Κατούνη για τη μετατροπή του σε ξενοδοχείο.

   *Σε ισραηλινό επενδυτή έχει πωληθεί ακόμα το ξενοδοχείο τριών αστέρων «Olympic» επί της οδού Εγνατίας, με στόχο -σύμφωνα με πληροφορίες- την αναβάθμιση και μετατροπή του σε τετράστερη ξενοδοχειακή μονάδα.

   *Ολοκληρώθηκε από Ισραηλινό επενδυτή η αγορά μικρού κτηρίου στην περιοχή του Μουσείου Ολοκαυτώματος και του εμπορικού κέντρου «Οne Salonica», με στόχο τη μετατροπή του σε ξενοδοχείο 25 κλινών και ενός ακόμη μικρού ακινήτου στην οδό Αναγεννήσεως.

   Ξένοι, κυρίως, οι αγοραστές, καθώς «οι ντόπιοι συχνά δεν βλέπουν την ευκαιρία»

   Στο ερώτημα ποιες δυσκολίες αντιμετώπισε κατά την επένδυση στην αγορά ακινήτων της Θεσσαλονίκης, ο κ. Ρούμπιν επισημαίνει ότι γενικά στις δουλειές του real estate, ιδίως όταν αλλάζεις χρήσεις σε κτήρια, υπάρχουν εμπόδια, συνήθως γραφειοκρατικής φύσης, «αλλά εδώ στην Ελλάδα η κατάσταση, αν και δεν είναι καλή, είναι καλύτερη από άλλες περιοχές και οι διαδικασίες συγκριτικά γρήγορες». Επιπλέον, κατά τον κ.Ρούμπιν, οι ντόπιοι Θεσσαλονικείς συχνά δεν “διαβάζουν” την τάση στην αγορά και δεν σπεύδουν να αξιοποιήσουν τις ευκαιρίες.

   «Αν δεν λάβουν μέρος σε αυτή την αλλαγή, που συμβαίνει τώρα στη Θεσσαλονίκη, σε 5-10 χρόνια θα βρουν την πόλη γεμάτη από ξένους, πoυ έχουν την ιδιοκτησία του real estate. Είναι πολύ εύκολο για εμάς να συνεχίσουμε να πουλάμε σε Γερμανούς, Ισραηλινούς, Ουκρανούς και Ρώσους που έρχονται να αγοράσουν, αλλά χωρίς τους Ελληνες, δεν θα είναι το ίδιο, θέλουμε ο τοπικός πληθυσμός να είναι μέρος αυτού που κάνουμε», λέει ο νεαρός επενδυτής.

   Πότε θα ανακάμψει η αγορά;

   «Ίσως χρειαστούν δύο-τρία χρόνια για να επανέλθει η αγορά μετά την πανδημία. Το 2021 και το 2022, για παράδειγμα, ο τουρισμός εκτιμάται ότι θα παραμείνει βαθιά επηρεασμένος, οπότε και τα τουριστικά πρότζεκτ των Ισραηλινών επενδυτών λογικά θα παραμείνουν σε αναστολή, όπως συμβαίνει και με τους Έλληνες, γιατί κανείς δεν μπορεί να προδιαγράψει το μέλλον», εκτιμά ο κ. Χαριστός.

   Από την πλευρά του, ο κ. Ρούμπιν σημειώνει πως η πανδημία επηρέασε και την Pro Greece, η οποία όμως ήρθε στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη για να μείνει εδώ και να αναπτυχθεί μαζί με τη χώρα και την πόλη: «Προ πανδημίας, υπήρχε ζήτηση για μικρά διαμερίσματα 25-30 τμ., σήμερα είναι μηδενική, γιατί οι άνθρωποι σου λένε, “αν ξαναγίνει λοκντάουν και κλειστώ μέσα σε 25 τετραγωνικά θα πεθάνω”. Άρα δημιουργούμε πλέον λίγο μεγαλύτερα διαμερίσματα. Επιπλέον, η πανδημία μας επηρέασε, γιατί μέρος της επιχείρησής μας σχετιζόταν με το AirBnB. Νομίζω όμως πως η οικονομία της Ελλάδας και της Θεσσαλονίκης θα το ξεπεράσει αυτό και δεν το λέω επειδή ακούγεται καλά. Πιστεύω πως η δυναμική της Θεσσαλονίκης είναι πολύ ισχυρότερη από την πανδημία και η πόλη θα βγει από την ιστορία με την Covid-19 σε υψηλότερη θέση από αυτή που βρισκόταν πριν»._

   Αλεξάνδρα Γούτα / ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις9 λεπτά πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις24 λεπτά πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις39 λεπτά πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα2 ώρες πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Δημοφιλή