Αναλύσεις
Τρίμηνη αναστολή εκτελέσεως για την Κύπρο
Η Πενταμερής λειτουργεί σαν την Ιερά Εξέταση. Εμφανίζεται ενώπιόν της ως κατηγορούμενος ο κυπριακός λαός και το κράτος του διαρκώς, μέχρι να ομολογήσουν την ενοχή…
.
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
30 Απριλίου 2021
Οφείλουμε, πριν από οτιδήποτε άλλο, να εκφράσουμε τον θαυμασμό μας για τον ομολογουμένως καταπληκτικό τρόπο που βρήκαν, Αθήνα και Λευκωσία (ή όποιος το σκέφτηκε τέλος πάντων), να τιμήσουν τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση του 1821, αστραπή στην ευρωπαϊκή νύχτα της Ιεράς Συμμαχίας, επαναφέροντας τις πρακτικές της τελευταίας στην ευρωπαϊκή ήπειρο και στο περιβάλλον της ΕΕ και εφαρμόζοντάς τες στον εαυτό τους. ‘Η, για να είμαστε ακριβείς, στους λαούς και τα κράτη που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν.
.
Αυτό συνέβη στη μόλις λήξασα προσωρινώς Πενταμερή Διάσκεψη της Γενεύης, της οποίας τη σύγκληση αποδέχτηκαν και στην οποία συμμετείχαν η ελληνική κυβέρνηση και ο «εκπρόσωπος των Ελληνοκυπρίων». Διακόσια χρόνια μετά τη σύγκληση της Εθνοσυνέλευσης της Επιδαύρου, που ψήφισε το πρώτο ελληνικό σύνταγμα, από τα πιο δημοκρατικά και πρωτοποριακά στην Ευρώπη, μια διεθνής διάσκεψη, με τη συμμετοχή τριών ξένων κρατών, εκλήθη να αποφασίσει ποιό Σύνταγμα θα επιβάλλει στην Κύπρο και τον λαό της.
.
Ευτυχώς, η Τουρκία, αν και μόνο προσωρινά, διέσωσε, ακόμα μια φορά, με τις θέσεις που υποστήριξε, την Κυπριακή Δημοκρατία από την απειλή αιφνιδίου θανάτου στη Γενεύη.
.
Αν όμως τη διέσωσε από αιφνίδιο, αύξησε την πιθανότητα να επέλθει τελικά ο θάνατος, είτε στο άμεσο, είτε στο απώτερο μέλλον. Αυτός άλλωστε μοιάζει να ήταν, ευθύς εξ αρχής, ο προγραμματισμός αυτής της φάσης της επιχείρησης κατάλυσης του Κυπριακού κράτους, τη γενική εποπτεία και διεύθυνση της οποίας είχε ασφαλώς, από τα παρασκήνια, η Ουάσιγκτον και η οποία εντάσσεται στην πάγια αμερικανική (και βρετανική) στρατηγική δεκαετιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Δεν μοιάζει σύμπτωση το ότι, η επανεμφάνιση της Πενταμερούς, συμπίπτει με την επανάκαμψη στο Στέιτ Ντηπάρτμεντ της Βικτόρια Νούλαντ, ενός από τα πιο σκοτεινά πρόσωπα του αμερικανικού κατεστημένου, που πρωτοσκέφτηκε, συναρμολόγησε και πρωτοεφάρμοσε αυτή τη διπλωματική καρμανιόλα, ως αναπληρώτρια Υπουργός Εξωτερικών, αρμόδια για το κυπριακό.
.
‘Ηδη ο κ. Γκουτέρες, όχι μόνο ανακοίνωσε τη διεξαγωγή νέας τέτοιας Διάσκεψης εντός τριών μηνών, όχι μόνο απέφυγε να επικρίνει τις τουρκικές απόψεις, παρόλο που εκφεύγουν του πλαισίου των αποφάσεων του ΟΗΕ, των οποίων είναι υποχρεωμένος να προνοεί για την εφαρμογή, όχι μόνο συνέστησε ο ίδιος στους Τούρκους να αφήσουν για το τέλος τα θέματα κυριαρχίας, αλλά και άφησε παράθυρο για τη συζήτηση, αν όχι την αποδοχή των τουρκικών προτάσεων, λέγοντας ότι και οι κύκλοι τετραγωνίζονται καμμιά φορά.
.
Μια σύγχρονη Ιερά Εξέταση
.
Η Πενταμερής λειτουργεί σαν την Ιερά Εξέταση. Εμφανίζεται ενώπιόν της ως κατηγορούμενος ο κυπριακός λαός και το κράτος του διαρκώς, μέχρι να ομολογήσουν την ενοχή τους και να θανατωθούν.
.
Στο διάστημα που μεσολαβεί των ακροαματικών διαδικασιών, ο κατηγορούμενος υποβάλλεται σε «αναίμακτα» βασανιστήρια, όπως συνέβαινε και κατά την ιστορικά πρώτη εμφάνιση της Ιεράς Εξέτασης, ώστε να είναι πιο έτοιμος, την επόμενη φορά, να ομολογήσει την ενοχή του.
.
Στα μεσοδιαστήματα όμως γίνεται συνήθως και κάτι άλλο που έχει πολύ μεγάλη σημασία. Πυρετώδεις διαβουλεύσεις και διαπραγματεύσεις μεταξύ των ίδιων των δικαστών, αλλά και με τους προϊσταμένους τους. Γιατί αν είναι όλοι σύμφωνοι στην επιβολή της θανατικής ποινής, διαφωνούν συχνά ως προς τη μέθοδο εκτέλεσης του κατηγορουμένου και μέλλοντος να εκτελεσθεί και, κυρίως, ως προς το ποιος θα διαμοιραστεί τα ιμάτιά του, ποιός θα κληρονομήσει τα περιουσιακά στοιχεία του. Αυτό υπήρξε και στο παρελθόν ένας βασικός λόγος που δυσκόλεψε τη «λύση του κυπριακού», παρά τις εργώδεις προσπάθειες των «εγγυητριών δυνάμεων» (όρο που αποδεχθήκαμε, δήθεν για να καταργήσουμε !), να επιβάλλουν την ειρήνη στην Αν. Μεσόγειο, όπως άλλωστε έχουν κάνει, οι ίδιοι, σε πλείστες άλλες περιοχές της υφηλίου.
.
Ο ρόλος του Γκουτέρες
.
Στο ζήτημα του Κυπριακού, ο κ. Γκουτέρες δεν ενεργεί ως Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, αλλά μάλλον ως γραμματέας του ΝΑΤΟ και ως εκπρόσωπος του ευρύτερου Ατλαντισμού, της «ευρείας Δύσης» θα μπορούσαμε να πούμε.
.
Λυπάμαι πολύ που τα γράφω αυτά για έναν ευγενέστατο, στην προσωπική του συμπεριφορά, πολιτικό, που κατά καιρούς εκφέρει πολύ μεγάλες αλήθειες για την παγκόσμια κατάσταση. Τον έχω γνωρίσει και του έχω πάρει και δύο συνεντεύξεις. Με υποχρεώνει όμως να το κάνω η πολιτική του στο Κυπριακό. Θα έπρεπε, προερχόμενος μάλιστα και αυτός από μια μικρή χώρα της Νότιας Ευρώπης, αλλά και ως σοσιαλιστής, όπως δηλώνει ότι είναι, να είναι πολύ πιο ευαίσθητος στα θέματα της Κύπρου και να μην δεχτεί να παίξει τον άθλιο ρόλο που παίζει. Δεν γνωρίζω ποιοι λόγοι τον έχουν ωθήσει, ή ποιες πιέσεις ενδεχομένως του έχουν ασκηθεί, ούτε ποιοι δικοί μας τον έχουν ενθαρρύνει σε αυτό τον λόγο. Δεν ξέρω επίσης αν θα τον έπαιζε, αν δεν τον είχαν αφήσει να το κάνει, όπως τον άφησαν, Αθήνα και Λευκωσία
.
Αυτό που γνωρίζω είναι ότι η καταστροφή ενός μικρού ευρωπαϊκού κράτους δεν θα ωφελήσει κανένα άλλο κράτος της Νότιας Ευρώπης, ούτε και την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία ανήκουν και η Κύπρος και η Πορτογαλία.
.
Προσωρινή αναστολή εκτέλεσης με βαρύ κόστος
.
Η προσπάθεια να καταργηθεί το κυπριακό κράτος και να επιβληθεί στον κυπριακό λαό μια λύση που δεν επιθυμεί, λύση που θα θέσει σε πολύ μεγάλο κίνδυνο την ασφάλεια των Ελληνοκυπρίων και της ίδιας της Ελλάδας και την ειρήνη στην ανατολική Μεσόγειο, θα συνεχιστεί όσο δεν βρίσκει αξιοσημείωτη αντίσταση σε Ελλάδα και Κύπρο. Γιατί ανταποκρίνεται σε πάγιες αγγλοαμερικανικές στρατηγικές, όχι δεκαετιών, αλλά αιώνων στη Μεσόγειο, και για σκοπιμότητες πολύ ευρύτερες του τι θα γίνει σε αυτό το μικρό κράτος – νησί.
.
‘Όλα αυτά όμως ήδη, ανεξαρτήτως ακόμα και του που θα καταλήξουν, προσκομίζουν μεγάλα κέρδη για την αμερικανική, βρετανική και τουρκική διπλωματία και συνεπιφέρουν αντίστοιχο βαρύ κόστος για την ελληνική και κυπριακή διπλωματία, για τη διεθνή εικόνα και για το διεθνές πολιτικό και διπλωματικό βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου.
.
Πλήττεται περαιτέρω, ακόμα και από μόνη τη διαδικασία, αλλά και τα όσα διημείφθησαν, πολιτικά, αν όχι και νομικά, η νομιμότητα του ίδιου του κυπριακού κράτους. Πλησιάζει μισός αιώνας από την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, οι νεώτερες γενιές διεθνώς, ακόμα και παρ’ ημίν, δεν έχουν σχεδόν ιδέα για το τι έγινε τότε και η ίδια η ελληνική και κυπριακή διπλωματία έχουν από τη δεκαετία του 1980 να τα θυμίσουν αυτά, αντίθετα μάλιστα δυσφόρησαν όταν πήγαν να τα εισάγουν στη συζήτηση για τις σχέσεις ΕΕ και Τουρκίας η Γερμανία και η Γαλλία… Δεν φρόντισαν να ζητήσουν τουλάχιστον, ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε περαιτέρω συνομιλία για το κυπριακό και για οποιαδήποτε πρόοδο της τουρκικής ενταξιακής πορείας την αναγνώριση της Κύπρου από την Άγκυρα, που ζήτησε ήδη από το 2005 η Γαλλία.
.
Μπήκα τις προάλλες στο σάιτ ενός μεγάλου γερμανικού ειδησεογραφικού οργανισμού. Η Κύπρος αναφέρεται απλώς ως μια διαιρεμένη χώρα, χωρίς καμία αναφορά στο πως έγινε αυτό, ούτε και στις δημογραφικές αναλογίες του πληθυσμού της. Το 1974, όλη η δημοκρατική παγκόσμια κοινή γνώμη καταδίκαζε την Τουρκία και την Αμερική για το έγκλημα της Κύπρου, τώρα το κυπριακό είναι μια ενοχλητική εκκρεμότητα για τις καγκελλαρίες των περισσότερων χωρών, μια διαμάχη στην οποία δεν υπάρχει θύτης και θύμα, δεν έχει γίνει εισβολή ενός κράτους σε άλλο, αλλά δύο πλευρές που τσακώνονται.
.
Οι τουρκικές προτάσεις μπορεί να απορρίπτονται, εντούτοις αρχίζουν να θεωρούνται θεμιτές και από τον ΟΗΕ, παρόλο που έρχονται σε ευθεία σύγκρουση με τις πρόνοιες των δικών του αποφάσεων για την Κύπρο. Ελλάδα και Κύπρος πήγαν στη Γενεύη εν γνώσει αυτών των προτάσεων και δεν έφυγαν από κει όταν επεβλήθησαν. Αν τις θεωρούν όντως απαράδεκτες, όπως λένε, γιατί πήγαν κατ΄ αρχήν στη διάσκεψη, γιατί δεν αποχώρησαν όταν υπεβλήθησαν, γιατί συμφώνησαν από τώρα σε νέα πενταμερή;
.
‘Όχι μόνο αυτό. Ο Αναστασιάδης αντάμειψε την Τουρκία για τη στάση της στο κυπριακό προτείνοντας στην Γενεύη την επαναλειτουργία του αεροδρομίου Τύμπου στα κατεχόμενα και του λιμανιού της Αμμοχώστου, με μόνο δήθεν «αντάλλαγμα» την εκπλήρωση της αυτοτελούς υποχρέωσης της Τουρκίας να δέχεται τον ελλιμενισμό πλοίων της Κύπρου, μέλους της ΕΕ, στα λιμάνια της…
.
Αυτά όλα συμβαίνουν ενώ έχουμε ένα πλήρες πρόγραμμα τουρκικών γεωτρήσεων στα νότια της Κύπρου, αρχή εποικισμού, για πρώτη φορά μετά το 1974, της ελληνικής πόλης της Αμμοχώστου και επιθετικές ασκήσεις στην πράσινη γραμμή. Ακόμα και το να πηγαίνεις, σε τέτοια συγκυρία, σε συνομιλίες, εξουδετερώνει κατ’ ουσίαν τις διαμαρτυρίες σου και επιβεβαιώνει στην ‘Αγκυρα (και σε όλο τον πλανήτη) ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει, χωρίς να καταβάλει κόστος. Την πείθει ότι η μέθοδος αυτή αποδίδει, της αφαιρεί οποιοδήποτε κίνητρο για παραχωρήσεις.
.
Η διεξαγωγή της πενταμερούς θα επιτρέψει στην ΕΕ και στην Τουρκία να αποδεσμεύσουν ουσιαστικά τη συμπεριφορά της Τουρκίας στις θαλάσσιες ζώνες της Κύπρου και στην Αμμόχωστο, από την νέα, υπό διαπραγμάτευση συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας. Η Τουρκία θα πιεστεί αφόρητα από τους Αμερικανούς και πολλούς Ευρωπαίους, για τα θέματα όμως που ενδιαφέρουν αυτούς, όπως τους S400, όχι για όσα ενδιαφέρουν την Κύπρο και την Ελλάδα. Και για να πάρουν από την ‘Αγκυρα ότι θέλουν, θα θυσιάσουν ασφαλώς την ελληνική και ελληνοκυπριακή πρόθυμη Ιφιγένεια.
.
Λυπούμαστε που είμαστε αναγκασμένοι να το γράψουμε, αλλά χώρες που ενεργούν όπως ενεργούν η Ελλάδα και η Κύπρος, είναι καταδικασμένες να μην τις παίρνει κανείς στα σοβαρά, στο κυπριακό ή σε οποιαδήποτε άλλο θέμα. Εκτός των άλλων, αυτή η πολιτική καταστρέφει και την πιθανότητα να μπορεί η Κύπρος να στηριχτεί σε παραδοσιακά της στηρίγματα, που τη διέσωσαν στο παρελθόν, όπως ιδίως η Ρωσία, αλλά επίσης, σε μικρότερο βαθμό, η Γαλλία και η Κίνα. Τους αφαιρεί τους λόγους να στηρίξουν μια Λευκωσία που θέλει να αυτοκτονήσει, τους δημιουργεί κίνητρα να φτιάξουν τις σχέσεις τους με όσους υποθέτουν ότι θα ελέγξουν σύντομα το νησί. Πρόκειται πιθανώς περί σφάλματός τους, ακόμα και για τα δικά τους συμφέροντα, αλλά τους βοηθάμε να το διαπράξουν.
.
Ευχόμαστε οι κυβερνήσεις Αθήνας και Λευκωσίας να βρουν το θάρρος να αρνηθούν ένα νέο αυτοεξευτελισμό και μια αυτοκατάργηση, όπως η ήδη προγραμματισθείσα νέα Πενταμερής, γιατί με την πολιτική τους θέτουν σε πολύ σοβαρό κίνδυνο το μέλλον του ελληνικού λαού και στην Ελλάδα και στην Κύπρο, όπως και την ειρήνη στην περιοχή μας. Ποτέ στην ιστορία τόσο μεγάλες και αυθαίρετες γεωπολιτικές μεταβολές, που δεν παίρνουν υπόψιν τους ούτε τις εθνολογικές πραγματικότητες, ούτε το δίκαιο, ούτε τη λογική, δεν πραγματοποιήθηκαν χωρίς να προκαλέσουν, τελικά, μεγάλους πολέμους.
.
Αναλύσεις
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Αναλύσεις
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αναλύσεις
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας