Την μελλοντική αλλαγή συσχετισμών στους ουρανούς του Αιγαίου επιβεβαιώνει ουσιαστικά αναλυτής που μίλησε σε τουρκικό μέσο ισχυριζόμενος πως για την ώρα δεν έχουν αλλάξει τα δεδομένα ωστόσο η απόκτηση F-16 Viper, Rafale και πιθανώς F-35 εκ μέρος της HAF θα αλλάξει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

«Την ώρα που τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μάχης της Τουρκίας συνεχίζουν να… γίνονται πρωτοσέλιδα για την αποδεδειγμένη επιχειρησιακή τους ικανότητα και την επιτυχία των εξαγωγών τους, η Πολεμική Αεροπορία (TuAF) της χώρας τέθηκε αντιμέτωπη με ερωτήματα σχετικά με ορισμένο από τον εξοπλισμό της που είναι γηρασμένος, παρά την αυξανόμενη υποστήριξη από μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAV)», αναφέρει τουρκικό δημοσίευμα.

Όπως ισχυρίζεται η DailySabah στο δημοσίευμά της: «Σύμφωνα με άλλους, οι καμπάνες που ηχούν απέχουν ακόμη από την πραγματικότητα. Λένε ότι τα UAV παρέχουν πολλά πλεονεκτήματα στην Τουρκία τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα καθώς γίνονται αναπόσπαστο μέρος του στρατού».

«Ο Άρντα Μεβλούτογλου, ειδικός στον τομέα της αεροπορίας, του διαστήματος, των αμυντικών πολιτικών και των τεχνολογιών, σε μια αποκλειστική συνέντευξη με την Daily Sabah δήλωσε ότι η Τουρκία μπορεί εύκολα να αναπληρώσει το κενό που μπορεί να δημιουργηθεί μεταξύ της Τουρκίας και των γειτονικών χωρών με την αποτελεσματική χρήση του ηλεκτρονικού πολέμου (EW), μεγάλης εμβέλειας οπλισμένα συστήματα ακριβείας και προηγμένα αεροσκάφη που παράγονται από την εγχώρια αμυντική βιομηχανία».

Ο Μεβλούτογλου υποστήριξε ότι προσωπικά αναμένει από την Τουρκική Διοίκηση Πολεμικής Αεροπορίας να γίνει μια δύναμη που εκμεταλλεύεται το πλήρες δυναμικό όλων των τύπων μη επανδρωμένων αεροσκαφών, συστημάτων EW και οπλισμένων συστημάτων ακριβείας, μία διοίκηση που να «μπορεί να συνδέσει όλα αυτά τα συστήματα για να επικοινωνούν μεταξύ τους».

Σύμφωνα με το συγκεκριμένο δημοσίευμα: «Η πολεμική αεροπορία της Τουρκίας έχει σήμερα περίπου 240 F-16C / Ds και περίπου 30 F-4E. Τα F-4E βρίσκονται στο τέλος της διάρκειας ζωής τους, είπε ο Μεβλούτογλου , ενώ περίπου 35 αεροσκάφη του στόλου F-16 είναι μοντέλα Block 30 που λαμβάνουν δομικές αναβαθμίσεις για επιπλέον χρήση».

Ο Ισμαήλ Ντεμίρ, επικεφαλής της Προεδρίας των Αμυντικών Βιομηχανιών (SSB), σημείωσε σε προηγούμενες δηλώσεις ότι οι διαρθρωτικές αλλαγές (αναβαθμίσεις) στα αεροσκάφη F-16 Block 30 συνεχίζονται και ότι 1.200 έως 1.500 κομμάτια δομικών εξαρτημάτων ανά αεροσκάφος αντικαθίστανται, ενώ οι εργασίες επισκευής και αντικατάστασης πραγματοποιούνται ως μέρος του έργου.

Το υπόλοιπο του στόλου είναι πιο μοντέρνο, αποτελούμενο από μοντέλα Block 40, Block 50 και Block 50+.

Σύμφωνα με τον Μεβλούτογλου , η απογραφή F-16 της Πολεμικής Αεροπορίας είναι ποιοτικά και ποσοτικά ανώτερη από τους γείτονές της, προς το παρόν.

«Ωστόσο, όσον αφορά τις τελευταίες τάσεις εξοπλισμού στην περιοχή, αυτή η ανωτερότητα κινδυνεύει να εξαλειφθεί. Η Ελλάδα αποκτά σύγχρονα μαχητικά Rafale και αναβαθμίζει τα μαχητικά F-16 σε πιο προηγμένο επίπεδο από την Τουρκία », είπε.

Και το δημοσίευμα συνεχίζει: «Η Αθήνα θέλει επίσης να προμηθευτεί το μαχητικό αεροσκάφος F-35 – πρόγραμμα από το οποίο οι ΗΠΑ εκδίωξαν την Τουρκία, παρά το μήνυμα ότι η κίνηση δεν είχε νομική βάση.

Μεταξύ άλλων, το Ισραήλ, μια παράκτια χώρα κατά μήκος της Ανατολικής Μεσογείου, λαμβάνει παραδόσεις F-35 και «χρησιμοποιεί αυτό το τζετ σε επιχειρήσεις στην περιοχή».

Το Ισραήλ διαθέτει επίσης ένα μεγάλο στόλο μαχητών F-16 και F-15 «χάρη στις ειδικές σχέσεις του με τις Ηνωμένες Πολιτείες» και «εξοπλίζει όλα τα μαχητικά αεροσκάφη με γηγενή όπλα και ηλεκτρονικά συστήματα πολέμου».

Ο Μεβλούτογλου συνέχισε λέγοντας ότι, «η Αίγυπτος, μια άλλη σημαντική περιφερειακή δύναμη, επενδύει υπερβολικά στην αεροπορική της δύναμη με συμβόλαια για Su-35 και MiG-29M από τη Ρωσία, Rafale από τη Γαλλία. Αναφέρονται επίσης διαπραγματεύσεις για Typhoon από την Ιταλία».

Επαναλαμβάνοντας ότι οι τρέχουσες περιφερειακές εξελίξεις φαίνεται να υπονομεύουν την αεροπορική δύναμη, ο Μεβλούτογλου δήλωσε ότι η Τουρκία, ωστόσο, ηγείται της προόδου της τεχνολογίας UAV και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας για την κάλυψη νέων αναγκών, οι οποίες βοηθούν την Άγκυρα να καλύψει εύκολα το κενό».

Εν συνεχεία σημειώνεται: «Ο Μεβλούτογλου είπε ότι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (TSK) και η αεροπορική της δύναμη, ιδίως, έχουν πολύ εκτεταμένη εμπειρία στη διεξαγωγή διαφόρων τύπων επιχειρήσεων, τόσο εθνικών όσο και πολυεθνικών, σε μεγάλες γεωγραφικές περιοχές και ότι «αυτή η εμπειρία εκδηλώνεται στην ανάπτυξη εθνικών συστημάτων και λύσεων.

«Αυτό το γεγονός από μόνο του είναι το κύριο πλεονέκτημα της Τουρκίας», είπε.

Η Τουρκία, πράγματι, έχει αποκτήσει αξιοσημείωτη εμπειρία τα τελευταία χρόνια ενώ πολεμούσε την “τρομοκρατική” (σ.τ.μ. χαρακτηρισμός πουμ αποδίδεται από το τουρκικό μέσο) ομάδα του ΡΚΚ εντός των συνόρων της, την οποία η Άγκυρα επεκτείνεται μέσω γειτονικών Ιράκ και Συρίας μέσω διασυνοριακών αντιτρομοκρατικών επιχειρήσεων.

Η Baykar και η Turkish Aerospace Industries (TAI), μεταξύ των πρωτοπόρων εταιρειών της τοπικής αμυντικής βιομηχανίας, επένδυσαν σε μεγάλο βαθμό στην τεχνολογία UAV – την οποία η χώρα κάποτε δεν μπόρεσε να χρησιμοποιήσει ενάντια στην τρομοκρατική οργάνωση λόγω περιορισμών και εμπάργκο – που πωλούν τώρα στο εξωτερικό.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη μάχης Bayraktar TB2 (Tactical Block 2) (UCAV) που αναπτύχθηκαν από την Baykar χρησιμοποιήθηκαν αρχικά σε επιχειρήσεις με στόχο την εξάλειψη των τρομοκρατών του ΡΚΚ. Κέρδισαν περαιτέρω φήμη όταν λειτουργούσαν ενάντια σε πιο ικανές στρατιωτικές δυνάμεις, όπως το συριακό καθεστώς που υποστηρίζεται από τη Ρωσία σε επιχειρήσεις αντιποίνων. Τα ρωσικά συστήματα αεροπορικής άμυνας, είτε λειτουργούν από το συριακό καθεστώς είτε από τις αρμενικές δυνάμεις κατοχής στην πρόσφατη σύγκρουση Ναγκόρνο-Καραμπάχ, ήταν ιδιαίτερα ευάλωτα στα UCAV της Τουρκίας. Τόσο τα αεροσκάφη του στρατού TSK όσο και του Αζερμπαϊτζάν κατάφεραν με επιτυχία και κυνηγούσαν εχθρικά θωρακισμένα οχήματα και συστήματα αεροπορικής άμυνας.

Μπορεί να μην έχουν καταστρέψει ολοσχερώς τεθωρακισμένα με μικρές κεφαλές, όπως ένας καθοδηγημένος αντιαρματικός πύραυλος, αλλά έκαναν δεκάδες τεθωρακισμένα να υποστούν ανεπανόρθωτες ζημιές.

Κατά συνέπεια, η ζήτηση από το εξωτερικό αυξάνεται επίσης καθώς τα «κρυφά» παιχνίδια που παίζονται μεταξύ drone και τεθωρακισμένων στρατιωτικών εργαλείων επεκτείνονται, ανοίγοντας το δρόμο για την εξαγωγή τους».

Το τουρκικό δημοσίευμα συνεχίζει: «Η Πολωνία τον περασμένο μήνα υπέγραψε συμφωνία για την αγορά 24 Bayraktar TB2 UCAV, σηματοδοτώντας την πρώτη φορά που ένα κράτος μέλος του ΝΑΤΟ ή της ΕΕ απέκτησε drone από την Τουρκία. Πιο πρόσφατα την Τρίτη, η Λετονία σήμαινε ότι ενδέχεται επίσης να αποκτήσει τουρκικά οπλισμένα drone.

Οι ευρωπαϊκές χώρες – συμπεριλαμβανομένης της Ουγγαρίας, της Αλβανίας, της Λευκορωσίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Βουλγαρίας και της Τσεχικής Δημοκρατίας – με τις οποίες η Τουρκία μοιράζεται καλές αμυντικές σχέσεις, λέγεται ότι είναι μεταξύ δυνητικών πελατών των UAV.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη χρησιμοποιούνται σήμερα σε Τουρκία, Κατάρ, Λιβύη, Ουκρανία και Αζερμπαϊτζάν. Ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε τον Μάρτιο ότι η Σαουδική Αραβία ενδιαφέρεται επίσης να αγοράσει drone.

Ο Μεβλούτογλου, εφιστώντας την προσοχή σε τέτοιες εξελίξεις, είπε ότι τα αεροσκάφη, είτε οπλισμένα είτε όχι, μπορούν να λειτουργήσουν με ασφάλεια σε περιοχές όπου υπάρχει φιλική αεροπορική υπεροχή – όπως όταν τα τουρκικά F-16 παρείχαν μια ομπρέλα αέρα από τον εναέριο χώρο της χώρας, ενώ τα UAVs εξάλειφαν στόχους στη Συρία.

Οι αποστολές καταστολής της εχθρικής άμυνας (SEAD), που διεξήχθησαν συμβατικά από μαχητικά αεροσκάφη, εκτελέστηκαν από τουρκικά Anka-S και TB2s. Η χρήση τους χαρακτηρίστηκε ένα καλό παράδειγμα της περίπλοκης και ευρύτερης χρήσης των drone, τα οποία επωφελήθηκαν τόσο από τα μαχητικά αεροσκάφη όσο και από τα στοιχεία EW (συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου) που φέρεται να αντιστέκονταν στα ρωσικά συστήματα».

Ακολούθως σημειώνεται: Παρόλο που η περιορισμένη επίδοση και η επίγνωση της κατάστασης των drones τα καθιστούν ευάλωτα στο σύγχρονο πεδίο της μάχης σε συστήματα αεροπορικής άμυνας και μαχητικά αεροσκάφη – ειδικά αυτά που λειτουργούν και διοικούνται από καλά εκπαιδευμένο προσωπικό – ο Μεβλούτογλου είπε ότι αν τα UAV υποστηρίζονται από προηγμένα συστήματα EW (ηλεκτρονικού πολέμου) και είναι εξοπλισμένα με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, «μπορεί πράγματι να αποτελέσουν απειλή και για τα μαχητικά αεροσκάφη».

«Αυτή η ικανότητα απαιτεί εκτεταμένη ανάπτυξη και δοκιμές και δεν είναι εύκολο να επιτευχθεί», είπε. Ως εκ τούτου, η Τουρκία εργάζεται για τη βελτίωση των δυνατοτήτων της σχεδόν χωρίς διακοπή, δοκιμάζοντας τη νέα τεχνολογία σχεδόν κάθε μήνα.

Η Τουρκία έχει ήδη δοκιμάσει νέες εκδόσεις του έξυπνου μικρού- πυρομαχικού MAM-L (MAM) – ένα σύστημα με καθοδήγηση με λέιζερ που παράγεται για οπλισμένα droneελαφρών επιθέσεων και μαχητικά αεροσκάφη από μια άλλη τουρκική εταιρεία αμυντικής βιομηχανίας, Roketsan – και έχει χρησιμοποιηθεί κατά του συριακού καθεστώτος . Το MAM-L είναι η θερμοβαρική παραλλαγή, ενώ το MAM-C είναι υψηλής εκρηκτικότητας. Το μεγαλύτερο από μια σειρά όπλων, το MAM-T, χρησιμοποιείται σε μεγάλη απόσταση.

Το Akıncı, ένα πρωτοποριακό UCAV από τον φημισμένο κατασκευαστή των TB2, πέρασε με επιτυχία μια δοκιμή εκτόξευσης χρησιμοποιώντας τις τελευταίες εκδόσεις του MAM τον Απρίλιο. Αναμένεται ότι το αεροσκάφος θα φέρει επίσης περισσότερα είδη πυρομαχικών – συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων καθοδήγησης με λέιζερ Cirit της Roketsan και των αντιαρματικών πυραύλων μεγάλης εμβέλειας (L-UMTAS). Bozok WVRAAM (βλήματα αέρος αέρος εντός οπτικού ορίζοντα), Bozdoğan και Gökdoğan BVRAAM (αέρος αέρος πέραν του οπτικού ορίζοντα), που αναπτύχθηκαν με πόρους από το Συμβούλιο Επιστημονικής και Τεχνολογικής Έρευνας της Τουρκίας Ινστιτούτο (SAGE) βλήματα standoff (SOM) και η σειρά Mark 80 βόμβες γενικής χρήσης χαμηλής έλξης (MK-81, MK-82, MK-83).

Εκτός από αυτά τα οπλισμένα drone, ο Μεβλούτογλου πρόσθεσε επίσης ότι όταν τα εθνικά μαχητικά αεροσκάφη (MMU) ανατέθηκαν από το TAI, «η Τουρκία μπορεί εύκολα να αποκαταστήσει την αεροπορική υπεροχή μέσω εγχώριων δυνατοτήτων και συστημάτων

Είναι αλήθεια ότι τα τουρκικά αεροσκάφη ‘έφτιαξαν τη φήμη τους’ αμφισβητώντας κοινές πεποιθήσεις όπως ο καλύτερος κυνηγός τανκ είναι ένα άλλο τανκ.

Δημιούργησαν επίσης νέα ερωτήματα σχετικά με το αν η αεροπορική μάχη θα περιλαμβάνει μη επανδρωμένα σκάφη, εκτός από τη συμβατική μάχη που χρησιμοποιεί μαχητικά αεροσκάφη, ενώ είναι επίσης αλήθεια ότι η Τουρκία θα ακολουθήσει τον δικό της τρόπο, σχεδιάζοντας τις δικές της ιδέες όταν πρόκειται για το μέλλον της αεροπορικής ισχύος».

ΠΗΓΗ: newpost.gr