Άμυνα
ΠΕΝΤΕ ενδείξεις που προκαλούν ισχυρές υποψίες μονοδιάστατης… “πρόσδεσης” της εξωτερικής μας πολιτικής
Λίαν ανησυχητικά είναι τα δείγματα από την άσκηση της εξωτερικής μας πολιτικής το τελευταίο διάστημα. Μια σειρά από κινήσεις σε όλα τα επίπεδα της πολιτειακής και πολιτικής ιεραρχίας, μάλλον καταδεικνύει πως έχει τεθεί σε εφαρμογή ο γνωστός και μη εξαιρετέος “αυτόματος πιλότος” της τυφλής υπακοής στον ξένο παράγοντα, που λαμβάνει ελάχιστα υπόψιν τα στενά εθνικά συμφέροντα, σε μια συγκυρία που αρχίζαμε να πιστεύουμε ότι κάτι πήγαινε να αλλάξει…
Δείγμα πρώτο: Η έντονη δραστηριότητα γύρω από την αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου, που πιστοποιήθηκε με την πρόσφατη επίσκεψη Δένδια στην Πρίστινα. Το “φύλλο συκής” της δήθεν εδραίωσης της ελληνικής επιρροής στον βαλκανικό χώρο μέσω της αναβάθμισης του Γραφείου Εμπορικών και Οικονομικών Υποθέσεων του Κοσόβου, προοίμιο της πλήρους αναγνώρισης, είναι καταφανώς καθρεφτάκια για ιθαγενείς.
Η πρεμούρα της νέας ισραηλινής κυβέρνησης, η οποία δεν στέκει καν καλά στα πόδια της, να αναγνωρίσει το Κόσοβο, ωσάν να ήταν η μέγιστη προτεραιότητα της πολιτικής της αυτή τη στιγμή, επίσης δείχνει και τις προτεραιότητες που έχουν τεθεί.
Όλα δείχνουν ταύτιση και υποταγή στις επιλογές υπερατλαντικού κέντρου, και δη “δημοκρατικού”, το οποίο θέλει να τελειώσει τις υποθέσεις που έχει ανοίξει από την δεκαετία του ’90, φθάνοντας μέχρι και τους βομβαρδισμούς της Σερβίας. Την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη η ελληνική κυβέρνηση σέρνεται σε μια κατεύθυνση με οδυνηρές συνέπειες.
Δεύτερον, η αναγνώριση του Κοσόβου συνεπάγεται ότι αναγνωρίζονται πλέον και οντότητες εντός της Ευρώπης που έχουν προέλθει με την βία και τον πόλεμο. Και μάλιστα τη στιγμή που ο Ερντογάν επιδιώκει να αναγνωρίσει τα κατεχόμενα ως κρατική οντότητα, πριν προχωρήσει στην συνομοσπονδία με την κυπριακή δημοκρατία, σύμφωνα και με το βρετανικό σχέδιο.
Αν αυτό δεν είναι διπλωματικός αυτοχειριασμός, τι άλλο μπορεί να είναι. Εκτός, και συμφωνεί η Αθήνα στην πορεία προς την κυπριακή συνομοσπονδία υπό τουρκική κηδεμονία, και η απόφαση για το Κόσοβο υποβοηθά το σχέδιο… Πώς αλλιώς να εξηγηθεί η απροσδόκητη διαφορά στην πολιτική Ελλάδας και Ισπανίας (λόγω Καραλονίας) για το θέμα;
Δείγμα δεύτερο: Η επίσκεψη του ΥΠΕΞ Δένδια στο Κίεβο, υποτίθεται ότι δικαιολογήθηκε ως πρωτοβουλία με στόχο να περιορίσει τις σχέσεις του με την Άγκυρα. Ειπώθηκε μάλιστα χαρακτηριστικά, ότι δεν αφήνει τους Τούρκους να πάρουν ανάσα και όπου πηγαίνουν ακολουθεί αυτός! Κι εδώ… καθρεφτάκια.
Το ταξίδι μοιάζει επίσης να ενδιαφέρει κυρίως το ίδιο “υπερατλαντικό δημοκρατικό” κέντρο, σε μια στιγμή που η Ουκρανία χρειάζεται τη στήριξη της Δύσης για να «στριμώξει» την Μόσχα. Και οι σχέσεις της με την Τουρκία δεν αποτελούν καμία παρέκκλιση από την πολιτική που ακολουθεί ο βορειοατλαντικός παράγων.
Αντιθέτως, εντάσσονται στην προσπάθεια για δημιουργία ενιαίου αντιρωσικού μετώπου, με ανταλλάγματα προς τους νεοοθωμανούς με μερίδια οικονομικής και πολιτικής επιρροής επί της Ουκρανίας.
Κορυφαία απόδειξη αυτού είναι η παράδοση του ταταρικού στοιχείου της Κριμαίας εκ μέρους του Κιέβου στους Τούρκους. Η αναγνώριση προνομίων προς τους Τάταρους, ως δήθεν γηγενούς στοιχείου, δεν αφορά και τους Έλληνες, κυρίως της Μαριούπολης, οι οποίοι κατάγονται από την Κριμαία, και είναι σαφώς πολύ παλαιότερος πληθυσμός από τους Τάταρους!
Ως εκ τούτου, τι πρόσθεσε το ταξίδι Δένδια, και κατά πόσο πείστηκε η ουκρανική πλευρά ότι πρέπει να υπάρχει παντού τήρηση του διεθνούς δικαίου; Το ερώτημα προφανώς δεν χρήζει καν σχολιασμού.
Δείγμα τρίτο: Στον εν γένει σχεδιασμό μετατροπής της Ουκρανίας σε αντιρωσικό πολιορκητικό κριό, ο ελληνισμός έχει αναλάβει σημαντική εργολαβία. Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως προχώρησε προ τριετίας στην αναγνώριση μιας Ουκρανικής Αυτοκέφαλης Εκκλησίας, με την έντονη παρασκηνιακή δράση των Αμερικανών.
Η απόφαση αυτή δεν επέφερε ούτε την ειρήνη ούτε την ενότητα στους Ορθοδόξους της Ουκρανίας. Παραμένουν τρεις εκκλησίες, και λαμβάνουν χώρα θλιβερά επεισόδια, με καταλήψεις ναών, προπηλακισμούς πιστών και ιερέων και ό,τι άλλο γεννά η μείξη εθνικισμού και θρησκευτικού φανατισμού.
Εντούτοις, ο Οικουμενικός Πατριάρχης προγραμματίζει τον Αύγουστο πανηγυρικό ταξίδι στο Κίεβο, για να εορτάσει το γεγονός. Και μετά από λίγο καιρό ταξίδι στις ΗΠΑ. Στο πλαίσιο μιας ρεαλιστικής, κυνικής πολιτικής κάθε μέσο πίεσης είναι θεμιτό, και αυτό πράττουν οι ΗΠΑ.
Ο θρησκευτικός παράγων είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τον έλεγχο μιας κοινωνίας. Αλλά, ειλικρινά, αδυνατούμε να αντιληφθούμε πώς και γιατί η ελληνική ανάμειξη σε αυτήν την επιχείρηση βοηθά στην αντιμετώπιση της τουρκικής απειλής που είναι το μείζον πρόβλημά μας.
Δείγμα τέταρτο: Η πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για να τον πείσει ότι δεν πρέπει να φέρει αντιρρήσεις στην επίσκεψη του πάπα στην Ελλάδα για τα 200 χρόνια της ελληνικής επανάστασης.
Οι αντιρρήσεις, ωστόσο, εκ μέρους της Ελλαδικής εκκλησίας δεν οφείλονται σε κάποιο δογματικό πείσμα, αλλά στην ίδια την ιστορική πραγματικότητα. Η καθολική εκκλησία όχι μόνον δεν βοήθησε την επανάσταση και τους Έλληνες, αλλά στάθηκε ενάντιά της σε όλη την διάρκεια του αγώνα.
Για ποιον λόγο επομένως να έλθει ο πάπας Φραγκίσκος ακριβώς αυτό το έτος και ακριβώς για αυτόν τον λόγο, αν κάποιος δεν προσπαθεί να το επιβάλλει για άλλους λόγους, που έχουν σχέση με ευρύτερους σχεδιασμούς; Αν ένα κράτος δεν σέβεται την ιστορία του και τις αρχές του μην περιμένει να το σεβαστούν και οι άλλοι.
Δείγμα πέμπτο: Το βραχυκύκλωμα με την αγορά των νέων φρεγατών για το Πολεμικό Ναυτικό. Η αδήριτη ανάγκη για ανανέωση του στόλου φαίνεται ότι έχει κολλήσει στις εξωτερικές πιέσεις και στις εσωτερικές προθέσεις να προτιμηθεί συγκεκριμένη αμερικανική πρόταση, η οποία ωστόσο δεν ικανοποιεί ούτε στο ελάχιστο τις ελληνικές προδιαγραφές.
Για τον λόγο αυτό εμφανίζονται άσχετα επιχειρήματα με την ίδια την αγορά, για να προετοιμάσουν το έδαφος για μια ζημιογόνα επιχειρησιακώς συμφωνία -όπως δήθεν για την επιβίωση των ναυπηγείων ή την υποτιθέμενη προστασία από έξωθεν απειλές.
LCS1 USS FREEDOM
Ο κατάλογος θα μπορούσε να συμπληρωθεί από τη στήριξη στην Βόρεια Μακεδονία, παρά την μη συμμόρφωσή της ακόμη και στους όρους της ετεροβαρούς για εμάς συμφωνίας των Πρεσπών – το πάγωμα της επικύρωσης των πρωτοκόλλων έγινε για εσωκομματικούς λόγους του κυβερνώντος κόμματος.
Συνολικότερα δε, την άνευ όρων παραχώρηση κάθε διευκολύνσεων στον αμερικανικό παράγοντα, χωρίς ουσιαστικά ανταλλάγματα, και, βεβαίως, την παρασκηνιακή πολιτική με την Τουρκία, όπου και εκεί γίνονται κινήσεις υπό την υψηλή εποπτεία Ουάσιγκτον και Βερολίνου, πάντοτε με κριτήριο να παραμείνει η Άγκυρα στο “δυτικό μαντρί”.
Επαναλαμβάνουμε, μια χώρα οφείλει να προχωρά σε κινήσεις που συνάδουν με το εθνικό της συμφέρον. Η λογική να παραδώσεις τα κλειδιά στον ισχυρό προστάτη για να διασωθείς το πιθανότερο είναι να σε οδηγήσει εσένα στην παράδοση.
.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας