Μετά από πολλές χειροδικίες και εκφοβιστική και ομιχλώδη διπλωματία προς τους Ευρωπαίους συμμάχους τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες φαίνεται ότι τελικά εγκατέλειψαν την προσπάθεια να εμποδίσουν το γιγαντιαίο έργο Nord Stream 2 με τη Ρωσία. Ήταν πραγματικά μια επική περιπέτεια, με πλήθος αποκαλύψεων για τις αμερικανικές σχέσεις με την Ευρώπη και τους γεωπολιτικούς στόχους της Ουάσιγκτον, καθώς και, τελικά, για την ιστορική κάμψη της παγκόσμιας δύναμης των ΗΠΑ.
Στο τέλος, η λογική και η φυσική δικαιοσύνη φαίνεται να έχουν επικρατήσει. Ο αγωγός Nord Stream 2 κάτω από τη Βαλτική Θάλασσα θα διπλασιάσει την υπάρχουσα ροή του τεράστιου φυσικού αερίου της Ρωσίας προς τη Γερμανία και την υπόλοιπη Ευρώπη. Το καύσιμο είναι οικονομικό και περιβαλλοντικά καθαρό σε σύγκριση με τον άνθρακα, το πετρέλαιο και το σχιστολιθικό αέριο που οι Αμερικανοί συναγωνίζονταν με τη Ρωσία να εξάγουν.
Οι τεράστιοι ενεργειακοί πόροι της Ρωσίας θα διασφαλίσουν ότι οι οικονομίες και τα νοικοκυριά της Ευρώπης θα τροφοδοτηθούν αξιόπιστα και αποδοτικά για το μέλλον. Η Γερμανία, η οικονομική κινητήρια δύναμη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει ιδιαίτερο ζωτικό συμφέρον να εξασφαλίσει το έργο Nord Stream 2, το οποίο συμπληρώνει έναν υφιστάμενο αγωγό Nord Stream 1. Και οι δύο ακολουθούν την ίδια διαδρομή της Βαλτικής Θάλασσας μήκους περίπου 1.222 χιλιομέτρων – τον μεγαλύτερο αγωγό στον κόσμο – με το ρωσικό φυσικό αέριο μεταφερόμενο από την αρκτική περιοχή του στις βόρειες ακτές της Γερμανίας. Για την οικονομία της Γερμανίας όπου προέχουν οι εξαγωγές , τα ρωσικά καύσιμα είναι απαραίτητα για τη μελλοντική ανάπτυξη και, ως εκ τούτου, ωφελούν την υπόλοιπη Ευρώπη.
Η σύνδεση ήταν πάντα μια φυσική προσαρμογή μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γεωγραφικά και οικονομικά, τα δύο μέρη είναι συμβατοί έμποροι και ο Nord Stream 2 είναι απλώς το αποκορύφωμα δεκαετιών αποδοτικών ενεργειακών σχέσεων.
Και ερχόμαστε στους Αμερικανούς. Η Ουάσιγκτον έβραζε βλέποντας το στρατηγικό εμπόριο ενέργειας μεταξύ Ρωσίας και Ευρώπης. Η αντίδραση κλιμακώθηκε υπό την κυβέρνηση Τραμπ (ενώ ταυτόχρονα τον κατηγορούσαν ότι ήτανε όργανο της Ρωσίας!) όταν ο πρεσβευτής του στη Γερμανία, Ρίτσαρντ Γκρένελ, εκτόξευε απειλητικές επιστολές σε Γερμανικές και άλλες ευρωπαϊκές εταιρείες, προειδοποιώντας αλαζονικά ότι θα πληγούν από κυρώσεις εάν τολμήσουν να προχωρήσουν στον Αγωγό Nord Stream 2. Οι εργασίες τοποθέτησης σωλήνων διακόπηκαν πέρυσι από τις κυρώσεις των ΗΠΑ. (Πάει η ευρωπαϊκή κυριαρχία και η υποτιθέμενη ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις από τη Ρωσία!)
Η φαινομενική αμερικανική λογική ήταν πάντα παράλογη. Η Ουάσιγκτον ισχυρίστηκε ότι η Ρωσία θα εκμεταλλευόταν τον στρατηγικό της ρόλο ως προμηθευτή φυσικού αερίου, για να αποσπά κακόβουλες παραχωρήσεις από την Ευρώπη. Υποστηρίχθηκε επίσης ότι η Ρωσία θα «οπλίσει» το ενεργειακό εμπόριο για να διευκολύνει τις επιθετικές προθέσεις της κατά της Ουκρανίας και άλλων κρατών της Ανατολικής Ευρώπης. Το σκεπτικό αντικατοπτρίζει τη διεστραμμένη μακιαβελική νοοτροπία των Αμερικανών και των υποστηρικτών τους στην Ευρώπη – της Πολωνίας και των κρατών της Βαλτικής, καθώς και τους καθεστώτος του Κιέβου στην Ουκρανία. Μια τέτοια νοοτροπία κυριαρχείται από παράλογη ρωσοφοβία.
Οι γελοίες παρανοϊκές αξιώσεις κατά της Ρωσίας είναι φυσικά μια αντιστροφή της πραγματικότητας. Οι Αμερικανοί και οι Ευρωπαίοι εκπρόσωποί τους είναι αυτοί που οπλίζουν ένα οικονομικό ζήτημα εμπορίου, το οποίο στην πραγματικότητα προσφέρει μια επωφελή σχέση. Μέρος του πραγματικού στόχου είναι να στρεβλωθούν τα οικονομικά δεδομένα της αγοράς δαιμονοποιώντας τη Ρωσία, προκειμένου οι Ηνωμένες Πολιτείες να εξάγουν το δικό τους πολύ πιο ακριβό και περιβαλλοντικά βλαβερό υγροποιημένο φυσικό αέριο στην Ευρώπη. (Πάει ο αμερικανικός καπιταλισμός της ελεύθερης αγοράς!)
Ένας άλλος ζωτικής σημασίας στόχος για την Ουάσιγκτον είναι να ανατρέψει κάθε κανονική σχέση που αναπτύσσεται μεταξύ της Ρωσίας και της υπόλοιπης Ευρώπης. Η αμερικανική ηγεμονία και η υπερστρατιωτική οικονομία της εξαρτώνται από τη διαίρεση και την κυριαρχία άλλων εθνών, των αποκαλούμενων «συμμάχων» και «αντιπάλων». Αυτή ήταν μια μακροχρόνια αναγκαιότητα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο και κατά τη διάρκεια των επόμενων δεκαετιών του Ψυχρού Πολέμου, ο οποίος αναβίωνε συνεχώς από την Ουάσιγκτον κατά της Ρωσίας. ( Αυτά για τους αμερικανικούς ισχυρισμούς ότι η Ρωσία είναι μια «ρεβιζιονιστική δύναμη»!)
Ωστόσο, υπάρχει ένα θεμελιώδες αντικειμενικό πρόβλημα για τους Αμερικανούς. Η εμπειρική παρακμή της παγκόσμιας δύναμης των ΗΠΑ σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να εκφοβίζει άλλα έθνη με τον τρόπο που έχει συνηθίσει να το κάνει εδώ και δεκαετίες. Οι παλιές καρικατούρες του Ψυχρού Πολέμου που δαιμονοποιούν τους άλλους έχουν χάσει τη γοητεία και τη δύναμή τους. Επειδή ο αντικειμενικός κόσμος στον οποίο ζούμε σήμερα απλά δεν τους κάνει αληθοφανείς ή αξιόπιστους. Το ρωσικό εμπόριο φυσικού αερίου με την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ολοκληρωμένη περίπτωση. Εν ολίγοις, η Γερμανία και η ΕΕ δεν πρόκειται να αυτοπυροβοληθούν στο πόδι, από οικονομική άποψη, απλώς διότι το διέταξε ο θείος Σαμ.
Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είχε αρκετή κοινή λογική – σε αντίθεση με τον εγωιστικό Τραμπ – για να συνειδητοποιήσει ότι η αμερικανική αντίθεση στον NordStream 2 ήταν μάταιη. Ο Μπάιντεν είναι πιο συντονισμένος με το κατεστημένο της Ουάσιγκτον από τον πανούργο προκάτοχό του. Ως εκ τούτου, ο Μπάιντεν άρχισε να παραιτείται από τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν υπό τον Τραμπ. Τέλος, αυτή την εβδομάδα, ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσε ότι ήρθε σε συμφωνία με τη Γερμανία για να επιτρέψει στον Nord Stream 2 να προχωρήσει. Οι Financial Times το χαρακτήρισαν «ανακωχή», ενώ η Wall Street Journal έκανε λόγο για «συμφωνία» μεταξύ Ουάσινγκτον και Βερολίνου. (Ειρωνικά, η αμερικανική μη παρέμβαση παρουσιάζεται ως «συμφωνία»!)
Ο υπαινιγμός είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έκαναν μεγαλόψυχα μια «παραχώρηση» στην Ευρώπη. Η πραγματικότητα είναι ότι οι Αμερικανοί παραδέχθηκαν σιωπηρά ότι δεν μπορούν να σταματήσουν τη στρατηγική σύγκλιση μεταξύ της Ρωσίας και της υπόλοιπης Ευρώπης σε ένα ζωτικό ζήτημα του ενεργειακού εφοδιασμού.
Για την συσκότιση των εντυπώσεων, η Ουάσιγκτον συνέχισε να κατηγορεί τη Ρωσία για «οπλοποίηση» του εμπορίου. Προειδοποιεί ότι εάν η Ρωσία θεωρηθεί ότι κάνει κατάχρηση των σχέσεων με την Ουκρανία και την Ευρώπη, τότε οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επιβάλουν περισσότερες κυρώσεις στη Μόσχα. Αυτό ισοδυναμεί με τον ηττημένο Νταή να ξεθυμαίνει με απειλές..
Ένας άλλος γεωπολιτικός παράγοντας είναι η Κίνα. Η κυβέρνηση Μπάιντεν έχει δώσει προτεραιότητα στην αντιπαράθεση με την Κίνα ως την κύρια μακροπρόθεσμη φροντίδα για την αντιμετώπιση της κατολίσθησης των ΗΠΑ. Και πάλι, ο Μπάιντεν είναι πιο συντονισμένος με τους αυτοκρατορικούς σχεδιαστές στην Ουάσιγκτον από ό,τι ο Τραμπ. Γνωρίζουν ότι για να έχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες την ευκαιρία να υπονομεύσουν την Κίνα ως γεωπολιτικό αντίπαλο, οι Ευρωπαίοι πρέπει να ευθυγραμμιστούν με την πολιτική των ΗΠΑ. Η αποδοκιμασία του Τραμπ προς τους Ευρωπαίους και τη Γερμανία ειδικότερα για τους προϋπολογισμούς του ΝΑΤΟ και άλλα ασήμαντα ζητήματα είχε ως αποτέλεσμα μια άνευ προηγουμένου ρήξη στη «διατλαντική συμμαχία» – κατά τον ευφημισμό για την αμερικανική κυριαρχία στην Ευρώπη. Εμφανιζόμενη να παραχωρεί στη Γερμανία τον Αγωγό Nord Stream 2, η Ουάσιγκτον έχει πραγματικά ως στόχο να ενισχύσει την πολιτική της κατά της Κίνας. Και αυτό είναι μια παραδοχή ήττας, σύμφωνα με την οποία η αμερικανική δύναμη δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει μόνη της την Κίνα. Ο Νταής χρειάζεται να τον περιβάλλουν Ευρωπαίους λακέδες, και έτσι είναι υποχρεωμένος να προσφέρει μια «συμφωνία» για το ενεργειακό εμπόριο με τη Ρωσία. .
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά
Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.
Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις
Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.
Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.
Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα
Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.
Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία
Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
