Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Όργανα ξένων δυνάμεων χρηματοδοτήθηκαν για τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας – Μεταξύ αυτών και ο κ. Χρήστος Στυλιανίδης

Δημοσιεύτηκε στις

Προβοκατόρικες ενέργειες ξένων κατά της Kύπρου από το ΠΡΙΟ …

Αθήνα 2002

Δύο σχετικά άρθρα μου το ένα στις 30.10.2020 και σε επανάληψη  20.04.2021 και στα δύο υπάρχει αντίγραφο του πρακτικού  της συνεδρίας 23.10.2002 στην Αθήνα  υπό την ηγεσία του Project leader βρετανού Dan Smith του PRIO για την προετοιμασία «πυρήνος» υποστήριξης του «Σχεδίου Ανάν» με οδηγίες πώς να.. το υποστηρίξουν.

Δες τε τα ονόματα,  μεταξύ των και το όνομα  του κ. Χρήστου Στυλιανίδη.

Η έρευνα αυτή πρωτο-δημοσιεύθηκε  στην “Ελευθερία“ του Λονδίνου στις 4.9.2003.

https://www.onisilos.gr/?p=30311  30.10.2020

https://simerini.sigmalive.com/article/2021/4/20/oi-purenes-paradoses-tes-kuprou-epanerkhontai-me-bretanike-upokinese/  20.04.2021

Ονήσιλος 30 Οκτωβρίου 2020

Με την ευκαιρία που τις ημέρες αυτές δημοσιεύθηκαν στην Αθήνα άρθρα για το ρόλο ξένων οργανισμών όπως την ICG και το  PRIO (του Γεωργίου Βαγγέλη με τίτλο « Ποίοι Ευρωπαίοι ζητούν αποστρατιωτικοποίηση των ελληνικών νησιών» 29.10.2020)  φέρνω στη γνώση των νεότερων και υπενθυμίζω στους παλαιότερους το άρθρο μου πιο κάτω  για τις προβοκατόρικες ενέργειες του περιβόητου ΠΡΙΟ Νορβηγίας.

Το οποίο δημοσίευσα  στην «Ελευθερία» Λονδίνου  4.9.2003 και λίγες ημέρες πριν τα διπλά δημοψηφίσματα  στην «Σημερινή» στην Κύπρο,  Κυριακή 14.3.2004.

Φανούλα Αργυρού Λονδίνο. 30.10.2020

Σημερινή, Κυριακή, 14 Μαρτίου 2004

Προβοκατόρικες ενέργειες ξένων κατά της Kύπρου – Προετοιμασία “πυρήνος“ υποστήριξης εκτρώματος «Ανάν»

Της Φανούλας Αργυρού

Λόγω των ιστορικών ημερών που περνά η Κύπρος και τις νέες, ανανεωμένες προσπάθειες δικών μας και ξένων να μας πείσουν να δεχθούμε το τερατούργημα Ανάν, η πιο κάτω έρευνα πιστεύω είναι επίκαιρα χρήσιμη. Προτού παρουσιαστεί, λοιπόν, ενώπιον μας το διαβόητο βρετανικό σχέδιο Χάνεϊ με την ονομασία “Σχέδιο Ανάν“, έλαβε χώρα στην Αθήνα μεταξύ 22-23 Οκτωβρίου 2002 μία ιδιωτική συνάντηση με διοργανωτή το International Peace Research Institute του Όσλο της Νορβηγίας (PRIO). Στη συνάντηση εκείνη προσκλήθηκαν και παρευρέθηκαν επιλεκτικά Τουρκοκύπριοι και Ελληνοκύπριοι. Έλαβαν μέρος οι ακόλουθοι: Καίτη Κληρίδου, Τάκης Χατζηδημητρίου, Χρίστος Στυλιανίδης και Ανδρούλα Βασιλείου.

Από τουρκοκυπριακής πλευράς: Μουσταφά Ακκιντζί, Βετάτ Σελίκ, Αλή Ερέλ, Κουτλάι Ερκ.

Θέμα της συνάντησης: Aποδοχή “Σχεδίου Ανάν“- Ενημέρωση για το επικείμενο Σχέδιο Ανάν και παρότρυνση για υποστήριξή του δίχως επικρίσεις. Οι παρευρεθέντες πήραν “οδηγίες“ και κατευθυντήριες γραμμές ως προς το πώς τους ήθελαν οι διοργανωτές να δράσουν υπέρ του Σχεδίου. Ουσιαστικά χρησιμοποίησαν τους προαναφερθέντες ως πυρήνα για την προώθηση και αποδοχή του Σχεδίου όταν αυτό θα εμφανιζόταν και θα ενημέρωναν στη συνέχεια άλλους Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, με τους οποίους συνεργάζεται το προαναφερθέν Ινστιτούτο στο Όσλο ή που συμμερίζονται ή δέχονται να υποστηρίξουν τις θέσεις του και που θα ενεργούσαν στο νησί καταλλήλως. Γράφει συγκεκριμένα το πραχτικό της συνεδρίας εκείνης υπό την ηγεσία του Project leader, Dan Smith.

«Ανεπίσημη συνάντηση υπό την ιδιωτική μας υπόσταση μεταξύ 22-23 Οκτωβρίου, 2003, στην Αθήνα με την πρόσκληση του Διεθνούς Ερευνητικού Ινστιτούτου για Ειρήνη, του Όσλο και του Ελληνο-τουρκικού Φόρουμ. Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι συζήτησαν το Κυπριακό πρόβλημα και τις προοπτικές επιτυχίας μιας κοινώς αποδεκτής λύσης.

»Αυτή είναι μια εξαιρετικά σπουδαία περίοδος για την Κύπρο. Η σύνοδος κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κοπεγχάγη μεταξύ 12-13 Δεκεμβρίου παρουσιάζει μια σημαντική ημερομηνία μέχρι την οποία ειλικρινά ελπίζουμε να φθάσουμε σε σημαντική πρόοδο για λύση. Η σημασία της συνάντησης αυτής αποτελεί τόσο ένα χρονικό περιθώριο για πιέσεις για την απόπειρα συμφωνίας όσο και κύρια ευκαιρία… Για να πετύχουμε αυτό χρειάζεται όχι μόνο κοινό όραμα για κοινό μέλλον, αλλά και αποφασιστικότητα, καλή θέληση και καθαρή σκέψη από αμφότερες τις πλευρές. Η επιτυχία θ’ ανοίξει το δρόμο για νέες σχέσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, καθώς μαζί θα απολαμβάνουν τα καλά της συμμετοχής στην Ε.Ε. Αυτό, με τη σειρά του, θα προσφέρει στην περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα…

»Αναμένεται ότι τα Ηνωμένα Έθνη σύντομα θα παρουσιάσουν προτάσεις για λύση του Κυπριακού. Αυτές οι προτάσεις αξίζουν να παρθούν στα σοβαρά και να θεωρηθούν δίχως εκ των προτέρων επικρίσεις. Δεν θα βοηθήσει αν οποιαδήποτε πλευρά τις απορρίψει ασυζητητί. Το περιεχόμενο των προτάσεων αυτών, όταν θα δοθούν, θα πρέπει να κριθεί με τρία τεστ. Με το τεστ των αρχών, το τεστ της κοινής αποδοχής και το τεστ της αντοχής στο χρόνο…”. (Η υπογράμμιση της γράφουσας).

Εδώ να σημειώσουμε και να θυμίσουμε στους αναγνώστες εκείνες τις διάφορες πεισματικά έντονες (κουρδισμένες!) φωνές που ακούστηκαν από ελληνοκυπριακής πλευράς και τις προβολές τους από τα διάφορα ΜΜΕ τόσον της Κύπρου, της Ελλάδας όσον και από τον LGR στο Λονδίνο, για υποστήριξη αποδοχής, ως είχε, του εκτρώματος “Ανάν“. Ορισμένοι στο Λονδίνου περιλαμβανομένης και της γράφουσας, χωρίς καν να γνωρίζουμε περί της μυστικής αυτής προκαταρκτικής συνάντησης στην Αθήνα, είχαμε προβληματιστεί σοβαρά με τις κινήσεις του κ. Στυλιανίδη, ο οποίος αίφνης δεν προλάβαινε να πηγαινοέρχεται στην Αθήνα και να προσπαθεί, μέσω τηλεοπτικών παρουσιάσεων, να πουλήσει το έκτρωμα Ανάν…

PRIO – Διεθνές Ερευνητικό Ινστιτούτο για την Ειρήνη του Όσλο

Σύμφωνα με την περιγραφή που παρουσιάζει το σχετικό πραχτικό «το ενδιαφέρον του προαναφερθέντος οργανισμού της Νορβηγίας ξεκίνησε το 1997 ως μια πρωτοβουλία με στόχο τη διευκόλυνση των εργασιών μιας ομάδας επιχειρηματιών που αποβλέπουν στις δυνατότητες συνεργασίας μεταξύ Ελληνοκυπριακών και Τουρκοκυπριακών εταιρειών. Παρ’ όλες τις πραχτικές απόψεις για συνεργασία, έγινε ξεκάθαρο από ενωρίς το 1999 ότι εμπορική συνεργασία εξαρτάται πρώτα από την εξεύρεση πολιτικής λύσης. Την εποχή εκείνη ο δρόμος για λύση ήταν κλειστός. Παρ’ όλα ταύτα το PRIO συνέχισε τις προσπάθειές του στην Κύπρο, κτίζοντας πάνω στις γνώσεις που έπαιρνε από τοπικές πηγές και δίκτυα.

»Το 1999 τα Ηνωμένα Έθνη δέχθηκαν το PRIO να χρησιμοποιεί τα γραφεία του στο Λήδρα Πάλας για συναντήσεις μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Οι δραστηριότητες το 1999 στόχευαν στη δημιουργία μιας υποδομής, διατηρώντας και μεγεθύνοντας το δίκτυο των διασυνδέσεων και επαφών και προετοιμάζοντας για τον πρώτο διάλογο που έλαβε χώρα τον Ιανουάριο του 2000 στη Νορβηγία.

»Το 2000 και 2001 οι εργασίες του νέου αυτού Φόρουμ για Διάλογο με Τουρκοκύπριους και Ελληνοκύπριους επεκτάθηκε και ανέλαβε ένα μεγάλο πρόγραμμα, συζητώντας και εναλλακτικές απόψεις για συνταγματικές διευθετήσεις βασισμένες στην πείρα άλλων χωρών. Το 2000 η ομάδα επιχειρήσεων ανασυστάθηκε και συνάντησε τους Προέδρους αμφοτέρων, της Δημοκρατίας της Κύπρου και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου…To PRIO ανέλαβε ένα μεγαλύτερο δημόσιο ρόλο στη συζήτηση και στις δύο πλευρές της Κύπρου για τους τρόπους εξεύρεσης λύσης… Στην Κύπρο του γραφείου του PRIO ηγούνται η Γιούλη Τάκη και η Εμινέ Ερκ ως αντιπρόσωποι του οργανισμού».

Δύο κράτη: Αυτά καταγράφονται στο πραχτικό της 23 Οκτωβρίου 2002. Να σημειώσουμε α) ότι αναγνωρίζει τα κατεχόμενα ως “Τ.Δ.Β.Κ.“ δηλαδή δύο κράτη στο νησί και β) υπονοείται ότι και οι δικοί μας συμμετέχοντες συμφωνούν με το πρακτικό! Στη συνέχεια θα δούμε και τι βρήκαμε εμείς από έρευνα που κάναμε για τις δραστηριότητες του οργανισμού αυτού.

Οι χρηματοδότες

Ταυτόχρονη ίδρυση γραφείων στην Λευκωσία και Άγκυρα. Στόχοι του PRIΟ: Τα μέλη του να επηρεάζουν κυβερνήσεις και το κοινό, χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ προς όφελος των θέσεών τους. Στον ετήσιο ισολογισμό του οργανισμού για το 2002 βρήκαμε να καταγράφονται τ’ ακόλουθα.

«…Το Κυπριακό μπήκε σε κρίσιμη φάση το 2002 λόγω της εκκρεμούσας ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε…. Η κυπριακή πρωτοβουλία ξεκίνησε το 1997 στις Βρυξέλλες κατά τη διάρκεια συνάντησης εκεί επιχειρηματιών από αμφότερες τις πλευρές στην Κύπρο. Το PRIO δημιούργησε γραφείο στην Κύπρο το 1998. Μέχρι το φθινόπωρο του 2002, τις εργασίες του γραφείου διεύθυνε ξένος αντιπρόσωπος του PRIO, υποστηριζόμενος από τοπικό προσωπικό. Το 2002 αποφασίστηκε να δοθεί στο σχέδιο μεγαλύτερη τοπική ανάμιξη και να αναβαθμιστούν οι θέσεις των Κυπρίων μελών. Ενδυναμώθηκε το γραφείο. Το PRIO προωθεί διάλογο μεταξύ των δύο κοινοτήτων μέσω διαφόρων καναλιών. Το Ελληνο-Τουρκικό Φόρουμ πρωτο-συναντήθηκε το 1998. Τα μέλη του είναι εξέχουσες φυσιογνωμίες από αμφότερες τις κοινότητες και έχουν πλατιές διασυνδέσεις με την κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα, επιχειρήσεις και ΜΜΕ.

»Το PRIO προμηθεύει τις ατζέντες, διευκολύνσεις και παρακολουθήσεις για τις συναντήσεις. Οι μέθοδοι του φόρουμ είναι να συζητά θέματα και ν’ αναπτύσσει και αργότερα να προβάλει ιδέες. Τα μέλη του είναι σε καλή θέση να προβάλουν ιδέες και ν’ αναλύουν τόσο σε κυβερνήσεις όσο και σε δημόσιες συζητήσεις με τους οποίους έρχονται σε επαφή μέσω των ΜΜΕ. Η δουλειά αυτή στόχο έχει την υποστήριξη, ενθάρρυνση και εισήγηση ενδοκυβερνητικών δραστηριοτήτων για περισσότερη επαναπροσέγγιση. Κατά τη διάρκεια του 2002, ο κύριος στόχος του φόρουμ ήταν το Κυπριακό πρόβλημα. Οι τρεις συναντήσεις του φόρουμ περιλάμβαναν και Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους. Αυτό έδωσε μια περιφερειακή διάσταση στις συζητήσεις για την Κύπρο…

»Το ΤΟSAM (Centre for Research of Societal Problems) ιδρύθηκε στην Άγκυρα το 1997. Έκτοτε το PRIO υποστηρίζει το TOSAM τόσο οικονομικά όσο και με στρατηγικές συμβουλές. Το TOSAM εργάζεται για δημοκρατικές αξίες και αμοιβαία κατανόηση μεταξύ των διαφορετικών ομάδων στην τουρκική κοινωνία, ειδικά μεταξύ Τούρκων και Κούρδων της Τουρκίας. Το κάνει αυτό μέσω διαφόρων πολιτικών-κοινωνικών δραστηριοτήτων, πρωτίστως με μαθήματα εκπαίδευσης, σεμινάρια και ραδιοφωνικά προγράμματα. Το πρόγραμμα Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Ειρήνης στην Τουρκία και την Ανατολική Μεσόγειο χρηματοδοτείται από το ΥΠΕΞ της Νορβηγίας. Δραστηριότητες του Ελληνο-Τουρκικού Φόρουμ επίσης χρηματοδοτούνται από τα Υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας και το Βρετανικό Φόρεϊν Όφις».

Επιστράτευση

Ξεκαθαρίζουν αρκετά πλέον τα πράγματα. Ξεκάθαρα μαθαίνουμε ότι το ίδρυμα αυτό επιστρατεύει δικούς μας, τους εκπαιδεύει στο πώς να μιλούν, πώς να προωθούν τις θέσεις τους χρησιμοποιώντας τα ΜΜΕ (στα οποία έχουν και δικούς τους για ευκολότερη πρόσβαση ειδικά σε κρίσιμες στιγμές), με στόχο την πλύση εγκεφάλου του λαού προς όφελος των θέσεών τους, καθώς την ατζέντα την προμηθεύει το PRIO! Και πώς να παρευρίσκονται με επιτήδειους τρόπους σε διάφορες συναντήσεις για το Κυπριακό…

Ταυτόχρονα με την ίδρυση γραφείου του οργανισμού στην Κύπρο για μεγαλύτερη διείσδυση δικτύωση στην κυπριακή κοινωνία, ίδρυσαν και το ΤΟΣΑΜ στην Τουρκία, το οποίο υποστηρίζουν τόσο οικονομικά όσο και με στρατηγικές συμβουλές και βέβαια ως βιτρίνα (για δημοκρατικές αξίες…) προς όφελος των τουρκικών συμφερόντων.

Ετήσια έκθεση για το 2001 – Η χρηματοδότηση του PRIO είναι απροσδιόριστων πηγών

Ο οργανισμός αυτός, σύμφωνα με τις ετήσιες εκθέσεις του, έχει κρυφούς και απροσδιόριστους χρηματοδότες εκατομμυρίων λιρών και οι οποίοι πληρώνουν και τα έξοδα του γραφείου και προσωπικού στην Κύπρο…

Π.χ. Γράφει σχετική έκθεση: «…Το 2001 το PRIO έχει υπολογισμό 50 εκ. NOK (Νορβηγικών κορόνων). Περίπου το 13% του ποσού αυτού έρχεται ως επιχορήγηση από το Συμβούλιο Ερευνών της Νορβηγίας. Το υπόλοιπο έρχεται υπό τη μορφή υποστήριξης στα διάφορα προγράμματα από άλλες πηγές από τη Νορβηγία και το εξωτερικό, περιλαμβανομένου και του ΥΠΕΞ, του Υπουργείου Άμυνας, του Νορβηγικού Συμβουλίου Έρευνας, τα Ηνωμένα Έθνη και άλλες πηγές».

Επίλυση διαφορών

Η έκθεση για το 2002 γράφει: «Τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό εν πάση περιπτώσει αντιπροσωπεύουν την κύρια βάση των εισοδημάτων του PRIO. Μεταξύ των κυρίων χορηγών του ινστιτούτου εντός της Νορβηγίας είναι το Συμβούλιο Ερευνών, το Υπουργείο Εξωτερικών και το Υπουργείο Αμύνης. Το PRIO παίρνει χρήματα από διάφορες διεθνείς πηγές, περιλαμβανομένης και της Διεθνούς Τράπεζας και ένα αριθμό ιδρυμάτων. Το PRIO θα προσπαθήσει να διατηρήσει και να καλυτερεύσει τις συνεργασίες του με αυτά τα ιδρύματα, καθώς θα εργάζεται για τη δημιουργία σχέσεων και με άλλες πηγές χρηματοδότησης και πιθανόν συνεργατών τόσο στη Νορβηγία όσο και στο εξωτερικό. Το ινστιτούτο έχει στόχο ν’ αυξήσει τα κέρδη του, ούτως ώστε να εξασφαλίσει τα χρήματα εκείνα για δάνειο για την αποπληρωμή και συντήρηση του κτιρίου στο Fuglehauggata 11…. Μέσω του προγράμματος για Επίλυση Διαφορών και Ειρήνη, το PRIO αναμίχθηκε ενεργά στην επίλυση διαφορών και διαλόγου. Το ινστιτούτο σήμερα εργάζεται στον τομέα αυτό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια… Μαζί με το πρόγραμμα για τα Βαλκάνια… Μαζί με το Nansen Academy δρα ως μεσολαβητής στη δημιουργία διαλόγου σε διάφορα κέντρα στην πρώην Γιουγκοσλαβία… ιδρύθηκε γραφείο στο Ζάγκρεπ. Επίσης στην Κύπρο…»

Το τουρκικό ενδιαφέρον του PRIO – το ίδιο με εκείνο που πρόβαλαν το Φόρεϊν Όφις και ο Σερ Ντέιβιντ Χάνεϊ και η Ουάσινγκτον υπέρ της αποδοχής του Σχεδίου Ανάν.

Είναι σημαντικό το ταυτόχρονο ενδιαφέρον του νορβηγικού αυτού πανεπιστημιακού ινστιτούτου για τις προσπάθειες της… κατοχικής Τουρκίας! Γράφει σχετικό κείμενο του ινστιτούτου με τον χαρακτηριστικό τίτλο: Οι προσπάθειες της Τουρκίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση και η Κυπριακή Διένεξη:

«Μία από τις προκλήσεις κλειδί που αντιμετωπίζει η νέα τουρκική κυβέρνηση είναι εκείνη της εξασφάλισης δέσμευσης από την Ευρωπαϊκή Ένωση στη Σύνοδο της Κοπεγχάγης ημερομηνίας έναρξης ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Εδώ, το κύριο πρόβλημα είναι το θέμα λύσης στη διένεξη στην Κύπρο πριν την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. το Δεκέμβριο του 2002. Ως αποτέλεσμα της πίεσης αυτής, η Κύπρος βρίσκεται σε μια από τις πιο ευαίσθητες φάσεις της ιστορίας της με μια πιθανή λύση για τη διένεξη της νήσου να βρίσκεται ενόψη. Όμως, αποτυχία να πιαστεί η ευκαιρία αυτή που παρουσιάζεται σήμερα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το μακρόχρονο διαμελισμό της νήσου με αρνητικές επιπτώσεις όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά επίσης στις προσπάθειες της Τουρκίας σε σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ελληνοτουρκικές σχέσεις».

Εδώ θα πρέπει ένας, για να καταλάβει βαθύτερα τον επιζήμιο ρόλο του PRIO, να δει το νορβηγικό ενδιαφέρον σε συνδυασμό με το εκδηλωθέν βρετανικό και αμερικανικό ενδιαφέρον, κατά τη διάρκεια της περιόδου της εμφάνισης του εκτρώματος “Ανάν“. Και τις αφόρητες φανερές και κρυφές πιέσεις που χρησιμοποίησαν οι Βρετανοί και Αμερικανοί για άμεση αποδοχή του Σχεδίου πριν την σύνοδο της Κοπεγχάγης και τα παρασκήνια εκεί με τις πρόστυχες προσπάθειες του Λόρδου Χάνεϊ κατά τη διάρκεια της συνόδου… Και την αυτόματη υποστήριξη που του δόθηκε από ορισμένους ε/κ κύκλους. Σήμερα, η ίδια πίεση επανήλθε με τις προσκλήσεις Ανάν για τελεσιγραφικό διάλογο κλεισίματος όπως του Κυπριακού προς όφελος της Τουρκίας πριν από την 1η Μαΐου 2004!

Το ενδιαφέρον της Νορβηγίας!

Είναι άξιον απορίας, μετά τα προαναφερθέντα, το… ενδιαφέρον της Νορβηγίας να “βοηθήσει“ με τόση έντονη δραστηριότητα, επιρροή και οικονομική επιβάρυνση, την Κύπρο να γίνει μέλος της Ε.Ε, διχοτομημένη και αναγνωρίζοντας το κατοχικό καθεστώς ως “κράτος“ προς όφελος της Τουρκίας. Και πότε; Όταν η ίδια έχει, διά δημοψηφίσματος, απορρίψει συμμετοχή της στην Ε.Ε.;! (Η Νορβηγία έχει ένα πολύ καλό σύστημα επιδομάτων, το οποίο δεν θέλει να χάσει με την αναγκαία σε περίπτωση συμμετοχής εναρμόνιση και δεύτερο λόγω διαφορών σε θέματα αλιείας. Επίσης, η Νορβηγία μαζί με τη Βρετανία τη δεκαετία του 1950 και μαζί με άλλες πέντε χώρες δημιούργησαν την EFTA –European Free Trade Association (Ευρωπαϊκές Xώρες Ελεύθερου Εμπορίου) – ουσιαστικά σαμποτάροντας την ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, τότε). Με αποτέλεσμα η Ευρώπη να είχε χωριστεί στις 6 μέσα και στις 7 χώρες έξω, όπως είχαν χαρακτηριστεί (inner 6 and outer 7).

Οι κρυφές χρηματοδοτήσεις

Το νορβηγικό αυτό ινστιτούτο όπως βρήκαμε μέσω των ετήσιων ισολογισμών του χρηματοδοτείται τόσο από τα υπουργεία Εξωτερικών και Άμυνας της Νορβηγίας όσο και από ξένες κρυφές και όντως απροσδιόριστες πηγές με εκατομμύρια λίρες. Βρήκαμε ότι ταυτόχρονα με τις κινήσεις τους για το Κυπριακό, το 1997 δημιούργησαν και γραφείο υπέρ των τουρκικών συμφερόντων στην Άγκυρα. Είναι γνωστό ότι τέτοια γραφεία δεν δημιουργούνται από τέτοια ινστιτούτα για τα καλά της… ψυχής των ιδρυτών τους, αλλά για πολιτικούς ή για οικονομικούς λόγους. Και στην περίπτωση αυτή φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο λόγος της ανάμιξης του PRIO στο Κυπριακό είναι πρωτίστως οικονομικός και δεύτερον πολιτικός. Λέγοντας αυτό εννοώ ότι, παίρνοντας την αδρή χρηματοδότηση από τις διάφορες κρυφές και φανερές πηγές, για να καλύπτει τις οικονομικές του ανάγκες, αυτό προωθεί και την πολιτική που ζητούν τα διάφορα ξένα κέντρα και “πελάτες“ των προγραμμάτων του.

Αποκαλύψεις

Το Σεπτέμβριο του 2001 ο συνάδελφος Πάμπος Βάσιλα («Σημερινή»)αποκάλυψε με σειρά δημοσιευμάτων του τα τεκταινόμενα στα περιβόητα αυτά σεμινάρια στο Όσλο. Αρχικά τον είχαν προσεγγίσει και εκείνο και είχε πάει. Αλλά, όταν είδε τι είδους εργασίες περιελάμβαναν τα σεμινάρια αυτά και ποια πολιτική προωθούσαν, διαχώρισε τη θέση του ο άνθρωπος και ως τίμιος πατριώτης και γνήσιος δημοσιογράφος εξάσκησε το καθήκον του και τα έβγαλε στη φόρα.

Σύμφωνα με τις έρευνες του συναδέλφου Πάμπου Βάσιλα το PRIO προηγουμένως χρηματοδοτείτο γι’ αυτές τις διεργασίες και αναμίξεις του και από το αμερικανικό ινστιτούτο Φουλμπράιτ. Και ίσως ακόμα να συνεχίζει να χρηματοδοτείται και από το αμερικανικό Φουλμπράιτ και οι χρηματοδοτήσεις αυτές να είναι μεταξύ όλων των υπολοίπων κρυφών χρηματοδοτήσεων που δέχεται το ινστιτούτο είτε μέσω των Υπ. Εξωτερικών και Άμυνας της Νορβηγίας είτε απευθείας. Παράλληλα κανένας δεν μπορεί να υπογραμμίσει μετά βεβαιότητας ότι το ενδιαφέρον αυτό προς όφελος της Άγκυρας και γενικά των τουρκικών συμφερόντων δεν χρηματοδοτείται και από άλλες πηγές της κεμαλικής Τουρκίας (εκτός της πιο πάνω αναφοράς) και που περιλαμβάνεται στις κρυφές πηγές (“άλλες πηγές“) που χρηματοδοτείται το ινστιτούτο αυτό…

Εμπνευστές οι Άγγλοι

Τέλος, είναι σημαντικό να συμπληρώσω υπογραμμίζοντας ότι τα επαναπροσεγγιστικά αυτά σεμινάρια και θέσεις που εκφράζονται ξεκίνησαν από το Κάμπτεν Τάουν του Λονδίνου αρχές της δεκαετίας του 1980. Από την περιβόητη ομάδα των τάχατες “Φίλων της Κύπρου“ με την καθοδήγηση του Φόρεϊν Όφις. Την ομάδα είχε ιδρύσει ο τελευταίος και διχοτόμος κυβερνήτης της Κύπρου Σερ Χιου Φουτ…

Κλείνω με μια από τις πολλές δηλώσεις ξένων εμπειρογνωμόνων και δικηγόρων.

«Το Σχέδιο Ανάν είναι ένα ηλίθιο έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας που στοχεύει στην επιβολή εθνικού ξεκαθαρίσματος και προνοιών φυλετικών διακρίσεων και είναι μια μανιώδης απόπειρα να αποδυναμωθεί η Κύπρος». (“Annan plan is a ludicrous crime against humanity seeking to impose ethnic cleansing and apartheid provisions and is a manic attempt to further weaken Cyprus”). Δήλωση ξένων εμπειρογνωμόνων σε συνέδριο στη Λευκωσία που διοργάνωσε το Λόμπι για την Κύπρο που εδρεύει στο Λονδίνο (Cyprus Weekly 14 –20/2/2003).

Το PRIO υποσκάπτει τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων προσφύγων και της Κ.Δ.

Στην περίπτωση της δραστηριότητάς του από το 1997 με τα διάφορα σεμινάρια/εργαστήρια και την ίδρυση και γραφείου στην Λευκωσία για το Κυπριακό το ινστιτούτο αυτό υποσκάπτει, με τη βοήθεια δικών μας σε μεγάλο βαθμό, τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων προσφύγων και της ίδιας της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως φανερώνεται και από τις ετήσιες εκθέσεις του, τις δραστηριότητες αυτές χρηματοδότησαν τα Υπουργεία Εξωτερικών και ΄Αμυνας της Νορβηγίας αλλά και τα Υπουργεία Εξωτερικών της Ελλάδας της Τουρκίας και της “κηδεμόνος“ Βρετανίας το γνωστό Φόρεϊν ΄Οφις.

Με αυτά επιβεβαιώνεται για πολλοστή φορά ο ρόλος του Έλληνα ΥΠEΞ Γιώργου Παπανδρέου στην υποστήριξη του εκτρώματος “Ανάν“, τα ζεϊμπέκικά του με τον Τούρκο ομόλογό του και οι αρχικές δηλώσεις Σημίτη υπέρ του Σχεδίου “Ανάν“. Όσον αφορά το βρετανικό Φόρεϊν Όφις δεν χρειάζονται, πιστεύω… διευκρινίσεις για το ρόλο του! Να συμπληρώσω, όμως, ότι με την αποχώρηση της κυβέρνησης Κληρίδη και της διαπραγματευτικής του ομάδας/συμβούλων που ευθύνονται για την ετοιμασία του εκτρώματος Ανάν (Κληρίδη, Βασιλείου, Παπαπέτρου, Μαρκίδη) βλέπουμε μια αλλαγή στη στάση του Α. Παπανδρέου έναντι του Κυπριακού με τις πρόσφατες δηλώσεις στην απάντηση που έδωσε στον Ανάν. Είτε αυτό οφείλεται στην προεκλογική περίοδο που περνά η Ελλάδα όταν και πάντοτε η Κύπρος χρησιμοποιείται ως γεφύρι για τους Ελλαδίτες πολιτικούς είτε γιατί η κυβέρνηση Παπαδόπουλου επηρέασε όντως την ελλαδική στις θέσεις που οφείλει να ακολουθήσει… Θα δούμε.

* Ερευνήτρια/δημοσιογράφος-Λονδίνο.

(Η έρευνα αυτή δημοσιεύθηκε στην “Ελευθερία“ του Λονδίνου στις 4.9.2003).

Υ.Γ. Σχετικά με το θέμα δημοσίευσε επίσης παλαιότερα, διερευνητικά άρθρα και ο αγαπητός Δρ. Μάριος Ευρυβιάδης στο «Φιλελεύθερο» στην Κύπρο όπως αυτό στις 14 και 15 Απριλίου 2011 . «ΜΚΟ: «Κρατικά» Εργαλεία Προπαγάνδας, Ελέγχου και… Πλουτισμού». 

Το πραχτικό της συνεδρίας 23.10.2002 στην Αθήνα  υπό την ηγεσία του Project leader Dan Smith PRIO για την προετοιμασία «πυρήνος» υποστήριξης του «Σχεδίου Ανάν» με οδηγίες πώς να.. το υποστηρίξουν.  (Από το βιβλίο της γράφουσας « TOP SECRET – Η Βρετανική κηδεμόνευση του Κυπριακού… Πως φθάσαμε στο σχέδιο «Ανάν»…»  σελ. 254-256. Το βιβλίο εκδόθηκε το 2004 Εκδόσεις Γερμανός Θεσσαλονίκη σε συνεργασία με την εφημερίδα «Σημερινή» , διανομή Εκδοτικός Οίκος ΔΙΑΣ).

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς

Δημοσιεύτηκε

στις

Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.

Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο

Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.

Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.

Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.

Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές

Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.

Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.

Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς

Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.

Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.

Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών

Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.

Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.

Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.

Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες

Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.

Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.

Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή

Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.

Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.

Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.

Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.

Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.

Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.

Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.

Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.

Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.

Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.

Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.

Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις

Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.

Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.

Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.

Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.

Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας

Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.

Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.

Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.

Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.

Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.

Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.

Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.

Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία

Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.

Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.

Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.

Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.

Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες

Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.

Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.

Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.

Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.

Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.

Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία

Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;

Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.

Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.

Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.

Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.

Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.

Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή