Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Τα πολύ σοβαρά προβλήματα της ελληνογαλλικής συμφωνίας και της συζήτησης για αυτήν

Δημοσιεύτηκε στις

Η μη κάλυψη του όλου ελληνικού χώρου από τις γαλλικές εγγυήσεις αμυντικής συνδρομής αλλά και η απαράδεκτη απουσία της ελληνικής βιομηχανίας

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου            5 Οκτωβρίου 2021

Μερικές μέρες μετά την υπογραφή της ελληνογαλλικής συμφωνίας και προτού αρχίσει η σχετική συζήτηση στη Βουλή, διαπιστώνεται μια σειρά πολύ σοβαρών προβλημάτων σε αυτή την τόσο διαφημιζόμενη συμφωνία. Διαπιστώνεται επίσης μια πολύ μεγάλη και επικίνδυνη σύγχυση, ακόμα και ως προς τα πραγματικά στοιχεία, στη σχετική δημόσια “συζήτηση”, στο μέτρο που υπάρχει τέτοια συζήτηση. Μπορούμε να πούμε ότι η Ελλάδα έχει τώρα βυθιστεί σε μια “Μεγάλη Σύγχυση” για όλα τα θέματα, περιλαμβανομένου του κορυφαίου θέματος της ειρήνης και του πολέμου, όπως και του όλου μέλλοντος της χώρας, με τον ελληνικό λαό να έχει στερηθεί, από ένα ολοκληρωτικό σύστημα “ενημέρωσης”, ακόμα και βασικά στοιχεία που είναι εντελώς αναγκαία για να μορφώσει γνώμη, ενώ τα πολιτικά κόμματα επιτελούν πάρα πολύ λίγο τη λειτουργία σύνθεσης και ανάδειξης των προβλημάτων της χώρας και της επεξεργασίας προτάσεων για τη λύση τους.

Στη συνέχεια θα παρουσιάσουμε συνοπτικά τα κατά τη γνώμη μας σπουδαιότερα σημεία και προβλήματα αυτής της συμφωνίας, από την άποψη των στρατηγικών συνεπειών που θα έχει.

Σήμερα θα αναφερθούμε σε τρία από αυτά τα σημεία, δηλαδή την μη κάλυψη του όλου ελληνικού χώρου από τις γαλλικές εγγυήσεις αμυντικής συνδρομής, την απαράδεκτη απουσία οποιασδήποτε πρόνοιας για την εκτέλεση της προμήθειας από την ελληνική βιομηχανία και το κύριο θετικό στοιχείο της συμφωνίας, δηλαδή την προμήθεια γαλλικών και όχι αμερικανικών όπλων.

Στα επόμενα άρθρα μας θα εξετάσουμε το ερώτημα του κατά πόσον χρειαζόμαστε φρεγάτες, του αν ξέρουμε τι επιδιώκουμε με την Τουρκία, τις πολύ σοβαρές και επικίνδυνες περιπλοκές που εγκυμονεί η προβλεπόμενη συνεργασία με τη Γαλλία στη Μέση Ανατολή και την Αφρική και τέλος τις απερίγραπτες ανοησίες που κυκλοφορούν από κόμματα και πολιτικούς για τα θέματα της ΑΟΖ, της υφαλοκρηπίδας, της Ανατολικής Μεσογείου και των χωρικών υδάτων.

Τα άκρως αρνητικά στοιχεία της συμφωνίας

Σε προηγούμενο άρθρο εξηγήσαμε ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνογαλλικής συμφωνίας είναι ότι οι υποσχέσεις ενόπλου συνδρομής της Γαλλίας αφορούν επίθεση κατά της ελληνικής επικράτειας, ενώ θα έπρεπε να έχει συναφθεί συνθήκη αμυντικής συνδρομής μεταξύ Ελληνικής, Κυπριακής και Γαλλικής Δημοκρατίας, που να αφορά και την ελληνική και την κυπριακή επικράτεια αν δεχθούν επίθεση (Mια γιγαντιαία “τρύπα” στο κέντρο της ελληνογαλλικής συμφωνίας και Ελληνογαλλική συμφωνία: Μεγάλο πλήγμα στην ελληνική οικονομία, τεχνολογία και ανεξαρτησία). Υπενθυμίζουμε ότι για πολύ λιγότερο σοβαρά θέματα, Ελλάδα και Κύπρος έχουν συμμετάσχει σε τριμερή και πολυμερή σχήματα συνεργασίας.

Λόγω του ότι η άμυνα της Κύπρου απέναντι στην Τουρκία είναι αντικειμενικά δυσχερής, η Ελλάδα έχει απευθύνει από το 1987 απειλή πολέμου στην Τουρκία στην περίπτωση που προελάσουν περαιτέρω τα στρατεύματά της στην Κύπρο. Έχει επίσης υιοθετήσει το δόγμα του “ενιαίου αμυντικού χώρου”, που καμιά κυβέρνηση δεν έχει αποκηρύξει, τουλάχιστον επισήμως. Το δόγμα αυτό, στην πραγματικότητα μια αναγνώριση της ίδιας της αντικειμενικής πραγματικότητας, συνιστά το μόνο ελληνικό στρατηγικό προϊόν, αποτέλεσμα ελληνικού σχεδιασμού από Έλληνες και για τις ανάγκες των Ελλήνων. Συνεχίζει να αποτελεί τη βάση του επιχειρησιακού σχεδιασμού των ελληνικών και κυπριακών ενόπλων δυνάμεων.

Αν αύριο σημειωθεί τουρκική επίθεση στην Κύπρο που δεν θα μπορεί να αντιμετωπίσει η κυπριακή Εθνοφρουρά και οι δυνάμεις της ΕΛΔΥΚ, τι θα πράξει η Ελλάδα; Θα βλέπει την προέλαση των τουρκικών στρατευμάτων με σταυρωμένα χέρια, ή θα αναγκαστεί να επιτεθεί η ίδια στην τουρκική επικράτεια, οπότε δεν θα ισχύει φυσικά η ελληνογαλλική συμφωνία;

Να υπενθυμίσουμε στο σημείο αυτό ότι η υπεράσπιση των Ελλήνων της Κύπρου συνιστά μείζονα ηθική υποχρέωση της Ελλάδας, ζωτικό εθνικό της συμφέρον και ισχυρή διεθνή νομική της υποχρέωση, από τις συνθήκες του 1960 που υπέγραψε.

Μόνο ως εγκληματική πολιτική μπορεί επίσης να θεωρηθεί το γεγονός ότι δεν προβλέπεται ούτε η ναυπήγηση ενός σκάφους στην Ελλάδα, ούτε η μεταφορά τεχνολογίας στην Ελλάδα. Το ζήτημα αυτό είναι πάρα πολύ σοβαρό και το αναλύσαμε ήδη σε προηγούμενο άρθρο.

Ένα πολύ θετικό σημείο της συμφωνίας

Το πιο θετικό σημείο της όλης υπόθεσης είναι ότι αγοράζουμε γαλλικά και όχι αμερικανικά όπλα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εμπόδισαν τις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις να προβάλλουν αντίσταση κατά της Τουρκίας το 1974, δια του ελέγχου που ασκούσαν η CIA και το Gladio σε όλο σχεδόν το σώμα των Ελλήνων αξιωματικών και εν συνεχεία διέκοψαν την παροχή ανταλλακτικών στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία. Το 1996 “τύφλωσαν” και την ελληνική και την τουρκική αεροπορία στα Ίμια και μετά, ένας Αμερικανός υπουργός “ενημέρωσε” έναν Έλληνα συνάδελφό του, ότι δεν πρέπει να νομίζει ότι τα αμερικανικά όπλα θα λειτουργήσουν όπως προβλέπεται.

Για αυτούς τους λόγους η κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου αγόρασε γαλλικά Μιράζ και μεταγενέστερες ελληνικές και κυπριακές κυβερνήσεις αγόρασαν ή προσπάθησαν να αγοράσουν ρωσικά όπλα. Σήμερα, οι Αμερικανοί, εκτός του ότι ελέγχουν το ελληνικό κράτος και τις υπηρεσίες του όσο ποτέ άλλοτε στην ιστορία, έχουν και τεράστιες τεχνικές δυνατότητες ελέγχου. Τα νέα F-35 έχουν ενσωματωμένο σύστημα αυτόματης επικοινωνίας με την εταιρεία Lockheed, που σημαίνει ότι ανά πάσα στιγμή οι Αμερικανοί ξέρουν τι κάνουν. Π.χ. ξέρουν αν ένα αεροπλάνο βρίσκεται στο υπόστεγο του αεροδρομίου της Σκύρου και του έχει χαλάσει ένα μπουζί. Υποθέτουμε ότι μπορούν άνετα και να του μεταβιβάσουν αν θέλουν την εντολή “μην πετάς!”. Μπορούν να το κάνουν, άρα θα το κάνουν αν το θελήσουν.

Δυστυχώς βέβαια, το πλεονέκτημα των γαλλικών όπλων από την άποψη αυτή περιορίζεται λόγω του ότι η Γαλλία είναι μετά την εκλογή Σαρκοζί (και παρέμεινε επί Ολάντ και Μακρόν), ένα κράτος που δεν έχει μεγάλη σχέση με τη Γαλλία του Ντε Γκωλ, του Ντ’ Εσταίν, του Μιτεράν και του Σιράκ, έχει δηλαδή απωλέσει την εθνική ανεξαρτησία που διατηρούσε μετά το 1945 και τελεί υπό καθοριστική αμερικανική και ιδίως ισραηλινή επιρροή.

Σύμφωνα ήδη με δημοσιεύματα του τύπου η συμφωνία για τις φρεγάτες δεν περιλαμβάνει το καλύτερο όπλο που είχε προταθεί στην Ελλάδα αρχικά, κατόπιν αμερικανικής απαίτησης. Δεν γνωρίζουμε βέβαια αν ήταν το Παρίσι που το απέσυρε από την προσφορά ή η Αθήνα που, υπακούοντας στους Αμερικανούς, δεν το ζήτησε.

Ακόμα χειρότερα. Φαίνεται ότι γίνεται συζήτηση για παράταση της συμφωνίας για τις αμερικανικές βάσεις στην Ελλάδα επ’ αόριστον. Bye bye for ever δηλαδή, σε ό,τι έχει απομείνει από ελληνική ανεξαρτησία και κυριαρχία.

Ιστολόγιο του Δ. Κωνσταντακόπουλου

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO13 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός13 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις14 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή