Άμυνα
Γιατί η ελληνική εμπλοκή στο Σαχέλ είναι βέβαιη
Οι Γάλλοι υποστήριξαν χθες ότι δεν θα χρειαστεί να αναπτυχθούν ελληνικές δυνάμεις στο Σαχέλ. Ωστόσο στο κείμενο της ελληνογαλλικής συμφωνίας υπάρχει σαφής πρόβλεψη.
Ο Στέλιος Φενέκος πρόεδρος της Κοινωνίας Αξιών εξηγεί σε κείμενο του πως και που θα εμπλακούμε :
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΠΙΘΑΝΗ (ΒΕΒΑΙΗ ΚΑΤ’ ΕΜΕ) ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΕΜΠΛΟΚΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΑΧΕΛ
Όπως πάντα εμείς στην «κοινωνία αξιών» λειτουργούμε προνοητικά. Για αυτό στις αναλύσεις μας έγκαιρα είχαμε επισημάνει:
α) Την αναγκαιότητα της στρατηγικής σημασίας με την Γαλλία,
β) Την μεταστροφή της Αμερικανικής πολιτικής στο ζήτημα της Γαλλίας και των φρεγατών (γιατί οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη την Γαλλία ως στρατηγικό σύμμαχο στην προσπάθεια περιορισμού της Κινεζικής επέκτασης- άρθρο 12 της συμφωνίας: Θα δίνεται επίσης έμφαση στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, τη Ρωσία και την Κίνα),
γ) Όπως επίσης και εκτιμήσεις για τις αναμενόμενες Τουρκικές αντιδράσεις που επιβεβαιώνονται προς το παρόν.
Γι’ αυτό εξετάσαμε την Γαλλική πολιτική στην περιοχή Σαχέλ, που όπως εκτιμάμε θα εμπλακούμε ευρύτερα με δυνάμεις μας στην διεθνή δύναμη και στο επιτελείο που προετοιμάζουν οι Γάλλοι (πριν την αποχώρηση μέσα στο 2022 των 2.000 στρατιωτών ειδικών δυνάμεων από το σύνολο των 5.100 της δύναμης που βρίσκεται εκεί), για να αντιμετωπίσουν τους αντάρτες του ISIS, υπό τους περιορισμούς βέβαια που εύλογα αναδύθηκαν μετά την εσπευσμένη αποχώρηση των ΗΠΑ από το Αφγανιστάν, ως ένα στρατηγικό ανάλογο από το οποίο πρέπει να διδαχθούμε.
ΣΗΜ: Άρθρο 18 (ι) της συμφωνίας: «Συμμετοχή σε κοινές αναπτύξεις δυνάμεων ή αναπτύξεις σε θέατρα επιχειρήσεων προς υποστήριξη κοινών συμφερόντων, όπως, για παράδειγμα, τις υπό γαλλική διοίκηση επιχειρήσεις στο Σαχέλ.»
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΣΑΧΕΛ
Όπως ανακοίνωσε την προηγούμενη εβδομάδα ο Μακρόν, η στρατιωτική δύναμη της Γαλλίας που δρα στην άνυδρη και ασταθή περιοχή Σαχέλ, (εκτείνεται νότια της ερήμου της Σαχάρας και περιλαμβάνει 5 χώρες- Μάλι, Τσαντ, Νίγηρα, Μπουρκίνα Φάσο και Μαυριτανία), στο πλαίσιο της επιχείρησης Barkhane εναντίον του ISIS, και στην οποία συμμετέχουν πάνω από 5.100 στρατιώτες, θα τελειώσει την αποστολή της το πρώτο τρίμηνο του 2022.
Η Γαλλία ως πρώην αποικιακή δύναμη στην περιοχή, έστειλε στρατεύματα στο Μάλι το 2013, στο πλαίσιο της επιχείρησης Serval, για να σταματήσουν την προέλαση των τζιχαντιστών στο Μάλι, εξαναγκάζοντάς τους να καταφύγουν στο βορρά του Μάλι.
Η επιχείρηση Serval αντικαταστάθηκε αργότερα από την επιχείρηση Barkhane και επεκτάθηκε και με άλλες χώρες, για να βοηθήσουν στη σταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής του Sahel αποτρέποντας την δημιουργία Χαλιφάτου από τους τζιχαντιστές του ISIS που κατέφυγαν και ενισχύθηκαν εκεί.
Ο Μακρόν προσπαθούσε να πείσει τους συμμάχους στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ να επωμιστούν το βάρος της αντιτρομοκρατικής μάχης στο Σαχέλ και έπρεπε να γίνει η δολοφονία του ηγέτη του Τσαντ, συμμάχου του Παρισιού, και δύο πραξικοπήματα μέσα σε ένα χρόνο στο Μάλι, για να γίνει αντιληπτή η απειλή για την ειρήνη στην περιοχη, και η συνεχιζόμενη πολιτική αστάθεια.
Τον Δεκέμβριο του 2019, 13 Γάλλοι στρατιώτες και πολλοί άμαχοι σκοτώθηκαν από τρομοκρατική επίθεση στο Μάλι, κατά τη διάρκεια τελετής στο Hotel National des Invalides.
Οι ισλαμιστές μαχητές, συνεχίζουν τις καταστροφικές επιθέσεις εναντίον των στρατιωτικών και όλο και περισσότερο κατά αμάχων. Εκατοντάδες νεκροί πολίτες και στρατιώτες υπήρξαν από τον Ιανουάριο, σε μια σειρά σφαγών και επιθέσεων σε χωριά, στα σύνορα του Νίγηρα, της Μπουρκίνα Φάσο και του Μάλι.
Ενώ οι κυβερνήσεις των χωρών στην περιοχή Σαχέλ αγκάλιασαν τη στρατιωτική βοήθεια της Γαλλίας, αντιλαμβανόμενοι την σημασία της παρουσίας τους, εν τούτοις από πολλούς η παρουσία τους θεωρήθηκε ως απομεινάρι της Γαλλικής αποικιοκρατίας, και η Γαλλική μονάδα αντιμετώπισε αντιδράσεις από ντόπιους.
«Θα θέσουμε τέλος στην επιχείρηση Barkhane το πρώτο τρίμηνο του 2022 με τακτικό τρόπο», δήλωσε ο Μακρόν (μετά τα διδάγματα που πήρε από την χαοτική αποχώρηση των Αμερικανικών και των συμμαχικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν).
«Δεν εγκαταλείπουμε τους Αφρικανούς εταίρους και θα συνεχίσουμε να πολεμάμε τις ομάδες που συνδέονται με την Αλ Κάιντα και το Ισλαμικό Κράτος» ξεκαθάρισε.
Η Γαλλική δύναμη της επιχείρησης Barkhane θα κλείσει τις βάσεις της στο Τιμπουκτού, Τεσσαλίτ και Κιντάλ στο βόρειο Μάλι τους επόμενους έξι μήνες.
Αυτή η μείωση των δυνάμεων όμως δεν σημαίνει και την πλήρη απόσυρση από την περιοχή. Η παρουσία της Γαλλίας στην περιοχή Σαχέλ θα συνεχισθεί με 3.000 στρατιώτες, ως μέρος της λεγόμενης διεθνούς ομάδας εργασίας Takuba στην οποία οι Γάλλοι στρατιώτες θα αποτελούν τη «ραχοκοκαλιά». Έχει μάλιστα αρχίσει να αναθεωρεί τα επιχειρησιακά της σχέδια, για να επικεντρωθεί ιδιαίτερα στην ασταθή συνοριακή περιοχή όπου συναντώνται το Μάλι, η Μπουρκίνα Φάσο και ο Νίγηρας.
ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΑΠΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ
Αν και υπάρχουν πολλές έντονες διαφορές μεταξύ του πολέμου της Αμερικής στο Αφγανιστάν και της Γαλλίας στο Σαχέλ – από το μέγεθος και τη φύση τους έως τους στόχους τους εναντίον των τζιχαντιστων – υπάρχουν επίσης και πολλές ομοιότητες.
α) Και οι δύο επιχειρήσεις περιλαμβάνουν/περιελάμβαναν πολυετή ξένη στρατιωτική συμμετοχή, σε χώρες με αδύναμες και ασταθείς κυβερνήσεις.
β) Και οι δύο επιχειρήσεις έχουν/είχαν να διαχειριστούν την κούραση των στρατευμάτων, τα θύματα ανάμεσά τους και ανάμεσα στους πολίτες που συνεργάζονται μαζί τους και προστατεύουν, και την μειωμένη υποστήριξη από την χώρα τους.
γ) Και οι δύο πολέμησαν/πολεμούν κατά των φανατικών ισλαμιστικών ομάδων, οι οποίοι διατείνονται (και το υποστηρίζουν) ότι έχουν την υπομονή να περιμένουν, μέχρι να φθαρεί ο αντίπαλος ηθικά και πνευματικά, να κουραστεί και να καταναλώσει τεράστιους πόρους (υλικούς και ανθρώπινους), γεγονός που θα τον αναγκάσει να αποσυρθεί από τις περισσότερες περιοχές και τελικά αργά ή γρήγορα θα κυριαρχήσουν σε αυτές, καλύπτοντας το κενό εξουσίας που θα δημιουργηθεί.
ΔΙΔΑΓΜΑ: Όπως έχει αποδειχθεί πολλές φορές στην σύγχρονη εποχή, οι αόριστες στρατιωτικές αποστολές που υπακούουν σε ακόμη πιο ασαφή πολιτικό σκοπό, που δεν έχουν συγκεκριμένο και περιορισμένο στόχο αλλά συνεχώς διευρυνόμενο και ασαφή ως προς το αντικείμενο προσπάθειας, δεν είναι βιώσιμες, όταν μάλιστα επεκτείνονται επί μακρόν.
Σε αντίθεση με τις ΗΠΑ, η Γαλλία προς το παρόν δεν έχει καμία πρόθεση να αποσυρθεί πλήρως από το Σαχέλ. Οι εικόνες χάους και αγωνίας στο αεροδρόμιο της Καμπούλ είναι όμως κάτι που προβλημάτισε τους Γάλλους αξιωματούχους και τους έκανε να σκεφτούν τις συνθήκες υπό τις οποίες πρόκειται να φύγουν.
Εκτιμώ ότι με βάση τα μαθήματα αυτά, μετά την αύξηση των θυμάτων, την εξασθένιση της υποστήριξης της επιχείρησης στο εσωτερικό, την εξάπλωση της εξέγερσης και την αύξηση του αντιγαλλικού αισθήματος σε ορισμένα έθνη της περιοχής Σαχέλ, η ανανεωμένη αποστολή της Γαλλίας θέτει πλέον πιο σαφείς και περιορισμένους στόχους:
α) την αντιτρομοκρατική δράση
β) την ενίσχυση της κυβέρνησης και των τοπικών δυνάμεων για να οργανωθούν, και να εκπαιδευτούν για να αντιμετωπίσουν την τρομοκρατική απειλή
γ) οπωσδήποτε όχι τον έλεγχο και την κατοχή μεγάλων εκτάσεων,
δ) και οπωσδήποτε όχι το ουτοπικό μακροχρόνιο και κοστοβόρο Nation Building.
Η Γαλλία επισης βασίζεται στην συμμετοχή της ΕΕ αλλά και του NATO στην πολυεθνική δύναμη Takuba, που δρα υπό την ηγεσία της Γαλλίας και συνδράμει την Γαλλία στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας στο Μάλι. Η Task Force Takuba είναι μια ευρωπαϊκή στρατιωτική δύναμη, με συμμετοχή από 8 ευρωπαϊκές χώρες και από τις χώρες της Σαχέλ (G5), η οποία βοηθά τις ένοπλες δυνάμεις του Μαλί στον αγώνα τους κατά της τρομοκρατίας.
Αναπτύχθηκε το καλοκαίρι του 2020, και αποτελείται κυρίως από δυνάμεις ειδικών επιχειρήσεων με υψηλό επίπεδο αυτονομίας και σε συντονισμό με άλλες διεθνείς αποστολες στην περιοχη, της αποστολής του ΟΗΕ για την Σταθεροποίηση στο Μάλι (MINUSMA), καθώς και τις αποστολές της ΕΕ EUTM Mali , EUCAP Sahel Mali και EUCAP Sahel Niger.
Η Ελλάδα ήδη έχει υποσχεθεί ότι θα συμμετέχει στην επιχείρηση Takuba, πολύ πριν υπογραφεί η πρόσφατη Ελληνογαλλική στρατηγική συμφωνία
Η Takuba συνεργάζεται επίσης στενά με τον Barkhane και τις τοπικές δυνάμεις του G5-Sahel. Η Takuba Force (TF) ήδη έλαβε μέρος στο ” Operation Solstice “, από κοινού με γαλλικές και νιγηριανές δυνάμεις, εναντίον του ISIS στην Ευρύτερη Σαχαρα, όπου 6 τζιχαντιστές σκοτώθηκαν και άλλοι 2 αιχμαλωτίστηκαν.
α) UN/MINUSMA: Ξεκίνησε τον Απριλιο 2013 με το ψήφισμα 2100 του ΣΑ/ΟΗΕ για τη σταθεροποίηση της χώρας, μετά την εξέγερση των Τουαρέγκ το 2012 . Αναπτύχθηκε επίσημα την 1η Ιουλίου και έγινε η πιο επικίνδυνη ειρηνευτική αποστολή του ΟΗΕ, με 209 κυανόκρανους να έχουν σκοτωθεί από μια δύναμη 15.200 κυανόκρανων.
β) EUTM Mali (ξεκίνησε το 2013) : Ήδη 22 μέλη της ΕΕ (Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία) και 3 χώρες εκτός ΕΕ (Γεωργία, Μολδαβία, Μαυροβούνιο) συμμετέχουν στην αποστολή και έχουν στείλει στρατιώτες στην Δημοκρατία του Μάλι.
γ) Το EUCAP Sahel Mali ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2015, μετά από πρόσκληση της κυβέρνησης του Μάλι ως βασικό συστατικό της περιφερειακή στρατηγικής της ΕΕ για την ασφάλεια και την ανάπτυξη στο Sahel. Η δύναμη αποτελείται από136 Ευρωπαίους και 53 από το Μάλι.
δ) Το EUCAP Sahel Niger: Από την ίδρυσή της το 2012 (με 120 Ευρωπαίους), η αποστολή έχει εντολή να εκπαιδεύσει και να συμβουλεύσει τις δυνάμεις εσωτερικής ασφάλειας της Νιγηρίας, ιδίως την Police Nationale, και το Garde Nationale, με έμφαση στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος.,
ε) ΝΑΤΟ/NSPO: O Οργανισμός Υποστήριξης και Προμηθειών του ΝΑΤΟ (NSPO) υπέγραψε τεχνική συμφωνία -πλαίσιο με το Υπουργείο Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλιας για την παροχή υπηρεσιών στο Μάλι, και υποστήριξη της Task Force Takuba. Η παροχή υποστήριξης στο στρατόπεδο στη Μενάκα, στο ανατολικό Μάλι, περιλαμβάνει υπηρεσίες προμήθειας τροφίμων και υπηρεσίες βάσεως, υπηρεσίες μηχανικού, συντήρηση υποδομών, προμήθεια καυσίμων και ενδο-θεατρικές αεροπορικές και χερσαίες μεταφορές.
Επίσης για να ξεπεραστούν τυχόν αντιρρήσεις της ΕΕ είτε καθυστερήσεις στην λήψη αποφάσεων και στην συμμετοχή, θα υπάρξει αξιοποίηση της European Intervention Initiative (EI2), που βρίσκεται εκτός του συστήματος λήψης αποφάσεων της ΕΕ και μπορεί να ξεπεράσει καθυστερήσεις και αδυναμίες αποφάσεων (μετέχουν 9 χώρες της ΕΕ και 2 του ΝΑΤΟ) και στην οποία έχει δεσμευτεί να συμμετέχει και η Ελλάδα με την συμφωνία :
Άρθρο 18 (ιδ) της συμφωνίας: “Αμοιβαία υποστήριξη αναφορικά με τη συμμετοχή σε πολυεθνικές αμυντικές δομές, όπως για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Επέμβασης (ΕΙΕ).».
ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ
Μένω έκπληκτος με την αδυναμία της αντιπολίτευσης να αρθρώσει ένα σοβαρό επιχείρημα, ώστε να ελέγχει την κυβέρνηση από τυχόν αυθαιρεσίες (βασιζόμενη στην συμφωνία) στην λήψη αποφάσεων, για εμπλοκή δυνάμεων σε άλλες περιοχές του κόσμου (π.χ. Υποσαχάρια Αφρική), με βάση την συμφωνία αυτή.
Αυτή ήταν πάντα μία βασική αρχή της εξωτερικής μας πολιτικής, να υπάρχει σαφής έγκριση από το κοινοβούλιο για την συμμετοχή Ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε επιχειρήσεις εκτός της χώρας, και θα πρέπει να τηρηθεί.
Η πρόσφατη συμφωνία ανοίγει το παράθυρο συμμετοχής σε πολυεθνικές επιχειρήσεις εκτός Ελλάδος και εκτός περιοχής ΝΑΤΟ και ΕΕ, χωρίς να ξεκαθαρίζεται εάν αυτό θα εγκρίνεται από το κοινοβούλιο.
Στο σημείο αυτό εκτιμώ ότι θα έπρεπε να στραφεί η προσοχή της αντιπολίτευσης, διεκδικώντας την δέσμευση της κυβέρνησης στον νόμο που θα επικυρώσει την συμφωνία, ώστε να υποχρεώνεται να ζητάει την έγκριση του κοινοβουλίου σε περιπτώσεις που απαιτηθεί συμμετοχή Ελληνικών δυνάμεων σε περιοχές εκτός της περιοχής ευθύνης του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, λόγω των δεσμεύσεων αυτής της συμφωνίας και οπωσδήποτε σε κάθε περίπτωση που δεν υποστηρίζεται η συμμετοχή των στρατιωτικών μας δυνάμεων από αποφάσεις του ΟΗΕ, είτε του ΝΑΤΟ και της ΕΕ.
Δυστυχώς η αντιπολίτευση παρασύρθηκε από το “τουίτ” Βενιζέλου, που έστρεψε την προσοχή εσφαλμένα, επικίνδυνα και ανούσια στο άρθρο 2 περί επικράτειας (όπως έχω επεξηγήσει αναλυτικά σε άλλο άρθρο μου).
GEOPOLITICO
Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν
Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.
Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.
Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.
Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο
Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.
Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.
Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.
Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.
Είχα σήμερα στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας συνάντηση γνωριμίας με τον Πρέσβη της #Ινδίας, κ. Ravi Shankar.
Συζητήσαμε για τις προκλήσεις ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή, για τις μεγάλες δυνατότητες περαιτέρω εμβάθυνσης της στρατηγικής μας αμυντικής συνεργασίας, καθώς και για τους ισχυρούς δεσμούς φιλίας 🇬🇷– 🇮🇳.
#Greece #India
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 8, 2026
Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο
Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.
Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.
Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.
Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.
Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.
Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.
Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.
Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.
Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.
Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.
Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.
Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο
Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.
Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.
Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.
Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.
Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.
Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία
Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.
Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.
Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.
Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.
Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.
Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα
Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.
Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.
Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.
Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.
Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.
Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.
Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.
Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.
Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.
Άμυνα
Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.
Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.
«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»
Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.
Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.
Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.
«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.
Η κόκκινη γραμμή των Meteor
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.
Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.
Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:
«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».
Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:
Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;
«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»
Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.
Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.
«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.
Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο
Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.
Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.
Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.
«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.
Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.
Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.
Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.
Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:
«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».
Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.
Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ
Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:
- πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
- νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
- υποστήριξη ελληνικών F-16,
- υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
- καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.
Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.
«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»
Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.
«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:
«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».
Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.
Drones και νέος τρόπος πολέμου
Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.
Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.
«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.
Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης
Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.
Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.
Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:
«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».
GEOPOLITICO
Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου
Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου, προβλέπει η NAVTEX 1249/26 της Υδρογραφικής Υπηρεσίας του Πολεμικού Ναυτικού, από τον Σταθμό Ηρακλείου. Πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή στην οποία η Άγκυρα έχει επιχειρήσει να επιβάλει τη μονομερή οριοθέτηση του θαλάσσιου πάρκου Φέτιγιε–Κας.
Η ναυτιλιακή προειδοποίηση εκδόθηκε στις 5 Οκτωβρίου και προσδιόριζε ως χρόνο διεξαγωγής της άσκησης την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου 2026, από τις 05:00 έως τις 09:00 UTC, δηλαδή από τις 08:00 έως τις 12:00 ώρα Ελλάδας.
Στο μήνυμα αναγράφονται ρητά οι γεωγραφικοί προσδιορισμοί «KASTELORIZO SEA» και «SOUTHEAST OF RODOS ISLAND», ενώ διευκρινίζεται ότι οι αεροναυτικές ασκήσεις προβλέπονταν χωρίς εκτέλεση πυρών. Παράλληλα, καλούνται οι ναυτιλλόμενοι να αποφεύγουν τη διέλευση από την αναφερόμενη περιοχή.
Ο έλεγχος των επτά συντεταγμένων επιβεβαιώνει ότι η NAVTEX αφορά τον θαλάσσιο χώρο νοτιοανατολικά της Ρόδου, με το βόρειο τμήμα της περιοχής να προσεγγίζει το σύμπλεγμα Μεγίστης, Ρω και Στρογγύλης. Το πολύγωνο εκτείνεται αρκετά νοτιότερα, έως το γεωγραφικό πλάτος 35°03΄ Βόρεια, και δυτικά έως το γεωγραφικό μήκος 28°10΄ Ανατολικά.
Τα όρια που αναφέρονται στη NAVTEX είναι:
| Σημείο | Βόρειο πλάτος | Ανατολικό μήκος |
|---|---|---|
| 1 | 36°05,00΄ | 28°44,00΄ |
| 2 | 36°02,40΄ | 29°20,58΄ |
| 3 | 36°09,28΄ | 29°29,82΄ |
| 4 | 36°08,50΄ | 29°34,58΄ |
| 5 | 36°06,48΄ | 29°37,77΄ |
| 6 | 35°03,00΄ | 29°38,00΄ |
| 7 | 35°30,00΄ | 28°10,00΄ |
Η γεωγραφική θέση της αναγγελθείσας άσκησης αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω της τουρκικής απόφασης για το θαλάσσιο πάρκο Φέτιγιε–Κας. Η οριοθέτηση που παρουσίασε η Άγκυρα εκτείνεται στη θαλάσσια περιοχή γύρω από το Καστελλόριζο και πέραν των τουρκικών χωρικών υδάτων, προκαλώντας την αντίδραση της Αθήνας.
Το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών είχε επισημάνει ότι η μονομερής ανακήρυξη τουρκικών πάρκων πέραν της τουρκικής αιγιαλίτιδας ζώνης δεν παράγει έννομα αποτελέσματα ούτε μπορεί να δημιουργήσει τετελεσμένα. Στο πεδίο όμως η Τουρκία προσπαθεί να επιβάλλει το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα φαντάσματα της Κάσου διαψεύδουν τις κυβερνητικές δικαιολογίες.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας