Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η Κύπρος ενώπιον των προκλήσεων του μέλλοντος

Δημοσιεύτηκε στις

Ο μόνος τρόπος για να μη βρεθεί η Κύπρος στη θέση των Μηλίων είναι η εγρήγορση, ο εκσυγχρονισμός, η ισχυροποίηση της οικονομίας, η ανάπτυξη αποτρεπτικής δύναμης σε στρατιωτικό επίπεδο

Έμιλυ Γιολίτη

Ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να μη βρεθούμε στη θέση των Μηλίων είναι η εγρήγορση, ο εκσυγχρονισμός, η ισχυροποίηση της οικονομίας μας, η ανάπτυξη αποτρεπτικής δύναμης σε στρατιωτικό επίπεδο, η διεκδίκηση των αυτονόητων από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη θωράκιση των συνόρων μας και η εξασφάλιση ισχυρών συμμαχιών με τολμηρές κινήσεις στη γεωπολιτική σκακιέρα

«Ας συζητήσομε, όμως, για το τι είναι δυνατόν να γίνει έχοντας υπόψη τους πραγματικούς σκοπούς του καθενός και ξέροντας ότι, στις ανθρώπινες σχέσεις, τα νομικά επιχειρήματα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ίσοι σε δύναμη και ότι, αντίθετα, ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του».

Αυτή είναι η απάντηση των Αθηναίων το 416 π.Χ. στην επίκληση από τους Μηλίους των αρχών του διεθνούς δικαίου και της Νικίειου Ειρήνης που είχε πρόσφατα συνομολογηθεί μεταξύ Αθηναίων και Λακεδαιμονίων για κατάπαυση των εχθροπραξιών. Έτσι διατυπώνει ο Θουκυδίδης τον νόμο του ισχυρότερου και τον αμοραλισμό στη «διαπραγμάτευση» μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων, το χάσμα μεταξύ ηθικής και πραγματικότητας λίγο πριν καταλάβουν οι Αθηναίοι τη Μήλο και σφάξουν τους κατοίκους.

Πώς αντιστρέφεται, όμως, ή πώς περιορίζεται η «αλαζονεία» των δυνατών για να αποτραπεί η συνεπαγόμενη διεθνής αναρχία; Λίγες χώρες, λίγοι λαοί έχουν καταφέρει να αντιστρέψουν τον κανόνα και να δημιουργήσουν, παρά τις εμφανείς αντιξοότητες και ανισότητες, τις συνθήκες επιβίωσής τους. Και αυτό είναι αποτέλεσμα συνεχούς εγρήγορσης, διαχρονικών θυσιών, έξυπνων επενδύσεων και δύσκολων αποφάσεων. Σίγουρα, το αποτέλεσμα αυτό δεν προκύπτει από την πολιτική των ίσων αποστάσεων, των χλιαρών παρεμβάσεων, των αργών αντιδράσεων, της μικροπολιτικής, της άμεσης συμμόρφωσης με οικονομικά ασύμφορες υποδείξεις και με το σύνδρομο του καλύτερου μαθητή. Πρακτικών και συνδρόμων εκ των οποίων κατ’ εξοχήν διακατέχεται η Κύπρος.

Η έλλειψη σχεδιασμού και στρατηγικής της Κυβέρνησης σε συνδυασμό με μιαν ανεπαρκή Ευρωπαϊκή Ένωση – και για να είμαι δίκαιη η ανεπάρκεια δεν αφορά μόνο το εθνικό μας ζήτημα, αλλά και μια βαθιά εδραιωμένη θεσμική ανεπάρκεια αντίδρασης σε σωρεία θεμάτων όπως η πανδημία και η μετανάστευση – οδήγησαν σε τετελεσμένα που μας βρίσκουν ανέτοιμους να αντιδράσουμε αποτελεσματικά στην τελετουργική κάθοδο του Ερντογάν την ημέρα της «δεύτερης εισβολής», που σκοπό είχε το άνοιγμα των Βαρωσίων. Περιοριστήκαμε ξανά σε ανακοίνωση πως η επίσκεψη δυναμιτίζει το κλίμα, παραβιάζει τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και ανατρέπει την προσπάθεια εξεύρεσης λύσης στο Κυπριακό. Ο Ζοζέπ Μπορέλ επανέλαβε κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, την οποία εκμαίευσε ο τελευταίος, πως η μόνη αποδεκτή θέση είναι αυτή που συνάδει με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Εφησυχάσαμε πως η διεθνής κοινότητα συντάσσεται με το μέρος μας και συνεχίσαμε με την καθημερινότητά μας. Ακούει κανείς; Ενδιαφέρεται κανείς; Ως και η Ελλάδα είναι πια, δικαιολογημένα (αφού εμείς οι ίδιοι δεν ξέρουμε τι θέλουμε) ή μη (είναι εγγυήτρια δύναμη και οφείλει με το ίδιο και περισσότερο σθένος από την Τουρκία να υπερασπίζεται την ακεραιότητα της Κύπρου) αδιάφορη. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο πρώτος Έλληνας Πρωθυπουργός που δεν αναφέρθηκε στο Κυπριακό στην ετήσια ομιλία του στον ΟΗΕ.

Τι πρέπει να κάνουμε για να επιβιώσουμε, επειδή περί επιβίωσης πρόκειται, έστω την υστάτη;

1. Πρέπει να εγκαταλείψουμε την πολιτική των ίσων αποστάσεων και να ταχθούμε ξεκάθαρα με το μέρος αυτών που μπορούν, και με τις σημερινές συγκυρίες (που όμως μεταλλάσσονται συνεχώς άρα δεν χωράει καθυστέρηση) θέλουν, να συνταχθούν μαζί μας και να συνταχθούμε κι εμείς με τη σειρά μας, μαζί τους. Αναφέρομαι στο Ισραήλ. Μία στρατηγική κίνηση από πλευράς μας θα ήταν η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ, ακολουθώντας το παράδειγμα της Αμερικής. Η πόλη κατελήφθη το 1967 και προσαρτήθηκε αργότερα από την ισραηλινή Κυβέρνηση, που χαρακτηρίζει ολόκληρη την πόλη, συμπεριλαμβανομένου και του ανατολικού της τομέα, «αιώνια και αδιαίρετη» πρωτεύουσά της. Η διεθνής κοινότητα δεν αναγνωρίζει την προσάρτηση. Η Κυπριακή Βουλή ενέκρινε ψήφισμα που καταδικάζει την απόφαση της Κυβέρνησης των ΗΠΑ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ, τονίζοντας ότι “αυτή η ενέργεια αντίκειται στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια στην περιοχή, υπονομεύει τις προσπάθειες για επίλυση του Μεσανατολικού” και καλεί τις ΗΠΑ να αναιρέσουν την απόφασή τους.

Όχι μόνο δηλαδή δεν παραμείναμε ουδέτεροι παρατηρητές, νιώσαμε και την ανάγκη ως Βουλή να «καταδικάσουμε». Συνταχθήκαμε με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας. Το πράξαμε από «φόβο», ίσως, μη δημιουργηθούν συνειρμοί με τα ψηφίσματα που αφορούν τα κατεχόμενά μας εδάφη και καταρριφθεί η προστασία που εδώ και δεκαετίες «απολαμβάνουμε» από το Συμβούλιο Ασφαλείας και τον ΟΗΕ (!). Τι έκανε μέχρι σήμερα το Συμβούλιο Ασφαλείας για να προασπίσει το διεθνές δίκαιο, για να εφαρμόσει τα ψηφίσματα που το ίδιο εξέδωσε, που κατά καιρούς επικυρώνει και επαναλαμβάνει; Τίποτα. Κατήντησε παρατηρητής των διεθνών δρώμενων και, όπως τη δική μας Κυβέρνηση, εκφράζει ανησυχία, παρατηρεί με λύπη, καταδικάζει.

Ενδιαφέρον έχει η στάση της Τουρκίας απέναντι στην αναγνώριση της Ιερουσαλήμ, που επικαλούμενη το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών του 1980 επισημαίνει πως η απόφαση των ΗΠΑ στερείται νομικής ισχύος. Τα ψηφίσματα που την αφορούν, βέβαια, τα αγνοεί επιδεικτικά. Η Αυστραλία, που εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο αναγνώρισης, εξέφρασε την εξής θέση: «Έχουμε δεσμευτεί σε λύση δύο κρατών, αλλά ειλικρινά το πράγμα δεν πάει καλά, δεν σημειώνεται πρόοδος… Δεν κάνεις το ίδιο πράγμα συνέχεια περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα», είπε τότε ο πρωθυπουργός Μόρισον.

2. «Δεν κάνεις το ίδιο πράγμα συνέχεια περιμένοντας διαφορετικά αποτελέσματα». Η αναφορά αυτή του Πρωθυπουργού της Αυστραλίας θα μπορούσε κάλλιστα να αναφερόταν στις εκάστοτε κυβερνήσεις της Κύπρου, που εμμένουν διαχρονικά στα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για μια λύση διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας, έστω και αν στις δεκαετίες που μεσολάβησαν ο κόσμος έχει αλλάξει, οι ελευθερίες που διαφυλάσσονται στις Ευρωπαϊκές Συνθήκες διασφαλίζουν μια Ένωση χωρίς σύνορα, που αντίκειται σε διζωνικές, δικοινοτικές ταμπέλες. Ερώτημα: Πότε και πώς προσπαθήσαμε να εισέλθουμε σε μια διαπραγμάτευση επί της ουσίας; Να ορίσουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές με εθνική ομοθυμία αναγνωρίζοντας, πάντως, πως αυτό που όλοι θα επιθυμούσαμε ως ιδεατό, την επιστροφή όλων όσα τόσο βίαια μας αρπάχτηκαν, δεν είναι εφικτό. Όσοι αναζητούν νέες οπτικές επίλυσης του εθνικού μας ζητήματος, μήπως δεν είναι προδότες, όπως κάποιοι ισχυρίζονται κακόβουλα, αλλά θέλουν να διασώσουν ό,τι μπορούν, έστω και την υστάτη. Διότι, για την υστάτη πρόκειται. Συνεπώς, λογικό είναι να συγκεκριμενοποιήσουμε τις απαιτήσεις μας και να τις διεκδικήσουμε με μεθοδικότητα αναζητώντας λύσεις που ευθυγραμμίζουν τα συμφέροντα και των δύο πλευρών επί τη βάσει της νομιμότητας και όχι της τουρκικής παρανομίας. Οι υδρογονάνθρακες ήταν μια τέτοια νέα οπτική, όμως δεν καταφέραμε να την κεφαλαιοποιήσουμε και, δυστυχώς, η χρησιμότητα και εμπορικότητα των κοιτασμάτων φθίνει με το πέρασμα των χρόνων και τη στροφή στην πράσινη ενέργεια. Ας μας γίνει μάθημα πως η «γενναιόδωρη» προσέγγιση στην αναζήτηση κοινού εδάφους θα μας φέρει πιο κοντά και όχι πιο μακριά από μια δίκαιη και βιώσιμη λύση. Αν ο Μακάριος έδινε τέσσερα αντί τρία Υπουργεία στους Τουρκοκύπριους, όπως ζητούσε με επιστολή του ο Κιουτσούκ, πιθανόν να μην βρισκόμασταν εδώ που είμαστε σήμερα.

Η διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία είναι πια ξεκάθαρο, μετά από τόσες δεκαετίες προσπάθειας, πως δεν είναι κατάλληλη λύση. Τα παιδιά μας, πολίτες που διακινούνται ελεύθερα σε έναν κοινό ευρωπαϊκό χώρο που γεννήθηκαν μεταπολεμικά και δεν έχουν θύμησες, δεν έχουν βιώσει συγκρούσεις και πολέμους, που λειτουργούν διαδικτυακά και διασυνοριακά, που αποδέχονται τη διαφορετικότητα και έχουν θέσει τη θρησκεία σε ένα ορθό πλαίσιο αξιών και όχι συγκρούσεων, που έχουν έγνοια το επόμενο NFT drop και όχι τις ξεχωριστές πλειοψηφίες που απαιτεί το Σύνταγμα για να ψηφίσουμε αξιωματούχους του Κράτους, δεν έχουν ιδέα τι εστί διζωνική, δικοινοτική και γιατί την θέλουμε. Η λύση πρέπει να είναι απλή, δημοκρατική, με ισχυρά κίνητρα / οφέλη για το σύνολο του λαού, και να οδηγεί, σε σύντομο χρονικό διάστημα, σε ένα κανονικό κράτος, όπου ο κάθε πολίτης να μπορεί να διεκδικεί οποιαδήποτε θέση και παράλληλα να ψηφίζει επί ίσοις όροις με τον συμπολίτη του. Ο/η επόμενος/η Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας οφείλει να θέσει προτεραιότητα τον επαναπροσδιορισμό των ζητουμένων σε μία ουσιαστική συζήτηση με τους πολίτες ολόκληρης της Κύπρου. Να τερματίσει το θέατρο του παραλόγου των εθνικών συμβουλίων, όπου ο εκάστοτε Πρόεδρος, πριν μεταβεί σε συνομιλίες, οχυρώνεται πίσω από τις πολιτικές φιλοδοξίες των εκάστοτε κομματικών θιασαρχών, που εξερχόμενοι γυρεύουν βήμα για τον δικό τους μονόλογο και που ουδέποτε λειτούργησε συναινετικά, παρά μόνο ανασταλτικά για την όποια λύση. Ο Πρόεδρος οφείλει να συμβουλεύεται εγκαίρως και στρατηγικά, τους δικούς του συμβούλους και, γιατί όχι, το Υπουργικό του Συμβούλιο, και να αναλαμβάνει το βάρος της ευθύνης της εκάστοτε διαπραγμάτευσης και του τελικού κειμένου που θα θέσει ενώπιον του λαού. Ήμασταν μέχρι τώρα, διαχρονικά, επιεικώς ατυχείς, με την επίδειξη ευθύνης από τους εκλελεγμένους μας αντιπροσώπους.

3. Οφείλουμε να σχεδιάσουμε ένα βιώσιμο μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης, που να κεφαλαιοποιεί τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα, να μας διαφοροποιεί από τους ανταγωνιστές μας και να προστατεύει τους επενδυτές μας. Παρά το ότι διαχρονικά η Κύπρος έχει καταφέρει να προσελκύσει σημαντικές επενδύσεις, εντούτοις δεν «στηρίζουμε» τους επενδυτές μας και δεν προωθούμε με προτεραιότητα τομείς που θα μπορούσαν να φέρουν σημαντικά εισοδήματα στη χώρα μας. Για τους υδρογονάνθρακες και τους λανθασμένους χειρισμούς έχει ήδη γίνει λόγος. Σε ό,τι αφορά την ιατρική κάνναβη, το νομοσχέδιο και οι κανονισμοί για την εισαγωγή, εξαγωγή, καλλιέργεια, συνταγογράφηση, χρήση και επιστημονική έρευνα της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς στην Κύπρο εγκρίθηκαν τον Φεβρουάριο 2019 και ανακοινώθηκε η πρόθεση έκδοσης τριών αδειών καλλιέργειας και παραγωγής. Προέκυψαν κάποια νομικά ζητήματα και έκτοτε το θέμα βρίσκεται στη Νομική Υπηρεσία. Η δημιουργία του τεχνολογικού πάρκου για την προαγωγή της έρευνας και της καινοτομίας «και για τη μετατροπή της Κύπρου σε περιφερειακό κέντρο υψηλής τεχνολογίας» (δεν τα παίρνουμε ένα-ένα να δημιουργήσουμε το πάρκο πρώτα) συζητείται πέραν των δέκα ετών. Απαλλοτριώθηκε γη στο Πεντάκωμο γι’ αυτόν τον σκοπό, όμως η διαδικασία προσέλκυσης επενδυτών οδηγήθηκε σε ναυάγιο. Γιατί; Διότι απαιτούνται περιβαλλοντικές και άλλες μελέτες, που δεν υπάρχουν, με αποτέλεσμα σήμερα να συζητείται η επιστροφή της γης στους ιδιοκτήτες. Να αναφερθούμε μήπως στο Καζίνο, την εταιρεία Wargaming, τη Μαρίνα Αγίας Νάπας, όπου έχουν μείνει εκτεθειμένοι οι επενδυτές, λόγω της απότομης κατάργησης του προγράμματος πολιτογραφήσεων επενδυτών, ως αποτέλεσμα των λανθασμένων χειρισμών μιας μικρής μερίδας τυχοδιωκτών που εκμεταλλεύτηκαν το πρόγραμμα; Επιτρέψαμε σε αυτήν τη μικρή ομάδα να μας οδηγήσει, όχι, απλώς, σε αναστολή και διορθωτικές κινήσεις, αλλά στην κατάργηση, μέσα σε μια μέρα, ενός προγράμματος που έφερνε απτά οφέλη σε όλους τους τομείς της κυπριακής οικονομίας. Είναι αυτοκαταστροφικό να καταργούμε ένα πρόγραμμα και να ζητούμε και τα ρέστα από αξιόπιστους και έντιμους επενδυτές, οι οποίοι σίγουρα δεν ήρθαν στην Κύπρο για να αποκτήσουν διαβατήρια, αλλά για να δραστηριοποιηθούν, να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους, να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας και να προσφέρουν στην ανάπτυξη του τόπου μας. Η Κύπρος οφείλει να ορθώσει ανάστημα απέναντι στην ΕΕ, πλείστες χώρες της οποίας λειτουργούν παρόμοια επενδυτικά προγράμματα με άλλο μανδύα, διορθώνοντας κάποια σημεία του προγράμματος, προασπίζοντας πάντως το κυρίαρχό της δικαίωμα να πολιτογραφεί αυτούς που επιθυμεί επί τη βάσει αξιόπιστων κριτηρίων.

4. Πρέπει να ληφθούν μέτρα και να χαραχθεί αξιόπιστη πολιτική στο Μεταναστευτικό. Δεν μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση για την προοπτική και το μέλλον της Κύπρου, χωρίς την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος εισερχόμενων μεταναστευτικών ροών διά θαλάσσης, αλλά και από τις κατεχόμενες περιοχές. Η Κύπρος φέρει δυσανάλογο βάρος ως χώρα πρώτης υποδοχής και το Μεταναστευτικό είναι άλλος ένας τομέας, που υποδεικνύει την ανεπάρκεια των ευρωπαϊκών θεσμών και την παντελή αδυναμία της ΕΕ να προστατεύσει τα σύνορά της και να κατανείμει με δίκαιο τρόπο το βάρος υποδοχής και φιλοξενίας αιτητών ασύλου. Η Κύπρος ως κράτος μέλος δεν έχει μόνο υποχρεώσεις (που της υποδεικνύονται διαρκώς), αλλά και δικαιώματα και πρέπει αποφασιστικά, μαζί με τα άλλα κράτη πρώτης υποδοχής (η Κύπρος βρίσκεται στη δυσμενέστερη θέση όλων, επειδή δεν είναι ούτε μέλος Σένγκεν) να διεκδικήσει την άμεση υιοθέτηση νέου Συμφώνου για τη Μετανάστευση και το Άσυλο, που να θέτει σε νέα βάση τις αρχές τις δίκαιης κατανομής της ευθύνης και της αλληλεγγύης μεταξύ όλων των κρατών μελών. Παράλληλα, για σκοπούς επιστροφών (και μόνο) η Κύπρος (όπως έπραξε και η Ελλάδα) πρέπει να αναγνωρίσει την Τουρκία ως ασφαλή τρίτη χώρα – χωρίς αυτό να θεωρείται από την ίδια ως ύψιστη προδοσία, αλλά ως ένδειξη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις της. Η ΕΕ είναι αυτή που πρέπει να απαιτήσει από την Τουρκία τις επιστροφές από Κύπρο. Η Κύπρος πληρώνει το μερίδιο που της αναλογεί στο κονδύλι τής ΕΕ για το Μεταναστευτικό, που προωθείται στην Τουρκία για να ενεργεί ως συνοριοφύλακας. Είναι, λοιπόν, αδιανόητο όχι μόνο να μην επωφελείται, αλλά και να κατακλύζεται, ταυτοχρόνως, με παράτυπους μετανάστες από την ίδια τη χώρα, δηλαδή την Τουρκία, την οποία πληρώνουμε να μας «προστατεύει»!

5. Πρέπει να υιοθετηθεί φορολογική πολιτική στη βάση των νέων δεδομένων και ταυτοχρόνως θα πρέπει θα επιλυθεί το θέμα της φορολογίας σε σχέση με την Άμυνα. Η συμφωνία που πρόσφατα επιτεύχθηκε από τους G7 για την παγκόσμια φορολόγηση εταιρειών με επιβολή ενιαίου ελάχιστου συντελεστή 15% και τη μετάθεση της φορολόγησης στον χώρο ανάπτυξης της δραστηριότητας των εταιρειών, μόνο θετικά μπορεί να εκληφθεί και μόνον οφέλη μπορεί να φέρει στη χώρα μας. Ο σημερινός εταιρικός φορολογικός συντελεστής του 12,5% μάς κατατάσσει σε μαύρες και γκρίζες λίστες παγκοσμίως, εμποδίζοντας την εφαρμογή διμερών συμφωνιών, ενώ στην ουσία ο φόρος στον οποίο υπόκειται μια εταιρεία στην Κύπρο φτάνει σχεδόν το 20%, αν συνυπολογίσουμε τον φόρο άμυνας στα μερίσματα και στους τόκους. Στον αντίποδα τού τι κάνει η Κύπρος, που δείχνει χαμηλό συντελεστή και στην ουσία φορολογεί υψηλότερα, η Μάλτα δείχνει εταιρικό συντελεστή 35%, όμως, με το σύστημα πιστώσεων που διενεργεί κατά τη διανομή των μερισμάτων, καταλήγει να φορολογεί το εισπρακτέο εισόδημα με συντελεστή περίπου 5%. Άρα η Κύπρος καλά κάνει να ενοποιήσει και να απλοποιήσει το σύστημά της, να ανεβάσει τον εταιρικό συντελεστή εξισορροπώντας την αύξηση με μείωση των έμμεσων φόρων και με την αλλαγή του συστήματος για τη φορολογία που αφορά στα εξοπλιστικά προγράμματα. Αξιοσημείωτο είναι ότι ο περί Εκτάκτου Εισφοράς για την Άμυνα της Δημοκρατίας Νόμος του 2002 σκοπό είχε την ενίσχυση της αμυντικής θωράκισης της Δημοκρατίας. Όμως, οι εισπράξεις φόρου άμυνας δεν περιορίστηκαν για τον σκοπό αυτό και μάλιστα το 2014 η νομική υπηρεσία γνωμάτευσε πως η εκτελεστική εξουσία έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα ετοιμασίας του προϋπολογισμού και καθορισμού των δαπανών του κράτους, ενώ ο περιορισμός της χρήσης συγκεκριμένου ποσού από το πάγιο ταμείο περιορίζει τη δυνατότητα αυτή και προσκρούει στο Σύνταγμα. Το θέμα συζητήθηκε στη Βουλή, όμως η ρύθμιση, 7 χρόνια μετά την γνωμάτευση, παραμένει ανεφάρμοστη. Ως χώρα υπό κατοχήν, οφείλουμε να αφιερώσουμε επαρκή κονδύλια στην αποτρεπτική θωράκιση της πατρίδας μας και να συνομολογήσουμε συμφωνίες προμήθειας εξοπλισμού που να συγκλίνουν με τις στρατηγικές μας συμμαχίες, παίρνοντας μαθήματα από το φιάσκο των S300. Έκτακτος φόρος για την άμυνα που δεν προορίζεται για την άμυνα, που είναι αντισυνταγματικός και η αδιαφάνεια του οποίου μας κατατάσσει σε χώρες χαμηλού φορολογικού συντελεστή – ενώ δεν είμαστε – πρέπει να καταργηθεί, και τα έξοδα για την αμυντική μας θωράκιση να αντλούνται συνταγματικά από τους εκάστοτε γενικούς εν ισχύι φόρους.

Εγρήγορση, εκσυγχρονισμός και αποτροπή

Το συμπέρασμα από τα πιο πάνω είναι ότι ο μόνος αποτελεσματικός τρόπος για να μη βρεθούμε στη θέση των Μηλίων είναι η εγρήγορση, ο εκσυγχρονισμός, η ισχυροποίηση της οικονομίας μας, η ανάπτυξη αποτρεπτικής δύναμης σε στρατιωτικό επίπεδο, η διεκδίκηση των αυτονόητων από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη θωράκιση των συνόρων μας και η εξασφάλιση ισχυρών συμμαχιών με τολμηρές κινήσεις στη γεωπολιτική σκακιέρα. Όσο εφαρμόζουμε ισορροπίες, που συνιστούν ακροβατικές πολιτικές ίσων αποστάσεων μεταξύ Δύσης και Ανατολής, Αμερικής και Ρωσίας, Ισραήλ και Παλαιστίνης, μειώνουμε τις δυνατότητες πιθανών συμμαχιών. Όσο εμμένουμε σε τακτικές και «λύσεις» που αποδεδειγμένα απέτυχαν και διαίρεσαν, αντί να δημιουργήσουν συμμαχίες και συνέργειες μεταξύ των πολιτών της Κύπρου, δεν θα μπορέσουμε να επιφέρουμε κανένα επιθυμητό αποτέλεσμα στο εθνικό μας ζήτημα. Πριν από ένα σχεδόν χρόνο, τα Abraham Accords μεταξύ Ισραήλ και Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων σηματοδότησαν μια νέα αρχή ανάμεσα στους δύο παλαιούς εχθρούς, που αντιλήφθηκαν το κοινό τους συμφέρον και παραμέρισαν τις διάφορές τους. Η ιστορική αυτή πρόοδος ας μας φωτίσει να βρούμε κι εμείς τις διεξόδους που θα χαρίσουν στα παιδιά μας, όλα τα παιδία της Κύπρου, ένα καλύτερο μέλλον με ασφάλεια και ευμάρεια στη χώρα μας.

Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός15 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις15 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή