Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Η άφιξη των Ραφάλ φέρνει χαρά αλλά… και περίσκεψη για την άμυνα

Δημοσιεύτηκε στις

Πηγή φωτογραφίας

Rafale, ενθουσιασμός και προβληματισμός

Η ανυπομονησία για την ώρα που τα πρώτα έξι γαλλικά μαχητικά 4,5 γενιάς Rafale F3R της Dassault Aviation πλησιάζει. Δεν είναι λίγοι που μετρούν αντίστροφα τις ώρες για τη μεγάλη στιγμή. Τον ενθουσιασμό συμμερίζονται από τον απλό πολίτη ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης μέχρι την πολιτική ηγεσία. Όμως, μια ψύχραιμη προσέγγιση αυτής της πραγματικά μεγάλης στιγμής για την Πολεμική Αεροπορία, επιβάλλει περίσκεψη. Τί έχει γίνει, πώς έχει γίνει, τί πρέπει να ακολουθήσει… Οι εμβληματικές κινήσεις επανεξοπλισμού μετά από υπερδεκαετή απραξία, είναι λογικό να γεμίζουν με αισιοδοξία όσους τουλάχιστον έχουν συναίσθηση της σημασίας που έχει η στρατιωτική διάσταση της αποτροπής.

Του ΖΑΧΑΡΙΑ Β. ΜΙΧΑ από την ιστοσελίδα defence-point.gr
(Διευθυντής Μελετών στο Ινστιτούτο Αναλύσεων Ασφάλειας και Άμυνας – ΙΑΑΑ/ISDA)

Κάποιοι στην Πολεμική Αεροπορία είναι συγκινημένοι, καθώς μέχρι πρότινος έβλεπαν τη διασπορά μαχητικών αεροσκαφών επόμενης γενιάς στην περιοχή, συν την προοπτική απόκτησης F-35 Lightning II από την Τουρκία και έχαναν τον ύπνο τους. Έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, χωρίς να βρίσκουν ευήκοα ώτα. Οι ηγεσίες, παρότι ενίοτε κατανοούσαν, συμβιβάζονταν με τα πολιτικά δεδομένα.

Η 114 Πτέρυγα Μάχης αιμορραγούσε, χάνοντας έντιμα στελέχη που δεν συμβιβάζονταν με την απαξίωση πολεμικών Μοιρών που βρίσκονταν στην πρώτη γραμμή. Με τα στελέχη τους, ιπταμένους και τεχνικούς, να μη γνωρίζουν τι πάει να πει ωράριο και Σαββατοκύριακο. Όποιος έχει επαφή μαζί τους ξέρει τι σκέπτονται. Όσοι έχουν παραμείνει, ζουν μια από τις μεγαλύτερες χαρές στη ζωή τους. Ίσως έχουμε και δάκρυα σήμερα στην Τανάγρα και δεν υπερβάλω…

Διότι στις πολεμικές Μοίρες υπάρχει προσωπικό και εθνικό φιλότιμο σε περίσσευμα. Έχουν συναίσθηση της σημασίας της αποστολής τους και αγωνιούσαν. Κατανοούσαν ότι η βασική απειλή για την εθνική ασφάλεια της Ελλάδας, προερχόμενη σταθερά για μισό αιώνα από την Τουρκία, βρίσκεται σε πρωτοφανή έξαρση. Εάν δεν είχε, μάλιστα, προκύψει η οικονομική κρίση και η διαταραχή των παραδοσιακών ισορροπιών Ουάσινγκτον-Άγκυρας, το τουρκικό bullying στην Ελλάδα θα είχε εξελιχθεί διαφορετικά.

Στόχος, πάντα, είναι να συρθεί η Ελλάδα από θέση αδυναμίας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, όπου η Τουρκία θα κατοχύρωνε διεκδικήσεις σε βάρος του Ελληνισμού. “Ο πόλεμος είναι η συνέχεια της πολιτικής με άλλα μέσα”, είναι η φημισμένη ρήση ενός εκ των κορυφαίων της στρατηγικής, του Πρώσου Καρλ φον Κλαούζεβιτς. Στις μέρες μας η προσφυγή στον πόλεμο δεν είναι τόσο απλή όσο τους προηγούμενους αιώνες για πολλούς λόγους. Όμως, ειδικά στην περίπτωση των ελληνοτουρκικών, το στρατιωτικό εργαλείο αξιοποιείται σε κομβικό ρόλο στην προσπάθεια επίτευξης πολιτικών στόχων.

Τα Rafale, λοιπόν, έρχονται. Σταδιακά, αλλά ταχύτατα συγκριτικά με τους φυσιολογικούς χρόνους παράδοσης των μαχητικών αεροσκαφών, η Πολεμική Αεροπορία θα διαθέτει μία μοίρα ενός εκ των κορυφαίων μαχητικών της υφηλίου, με εξελιγμένες δυνατότητες και συστήματα που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Μέρα χαράς και αισιοδοξίας λοιπόν. Ας μην θεωρήσουμε, όμως, ότι με μια μοίρα Rafale, εκ των οποίων σε βάθος χρόνου στην καλύτερη περίπτωση θα είναι ετοιμοπόλεμα γύρω στα 15, εξασφαλίζεται η εθνική άμυνα.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και στο Πολεμικό Ναυτικό. Η τεράστιας σημασίας συμφωνία και στο ναυτικό τομέα με τη Γαλλία, ανοίγει νέο δρόμο στο Πολεμικό Ναυτικό. Έχοντας –έστω καλά εξοπλισμένα– πλοία 40 ετών σε υπηρεσία στη θάλασσα, ασφαλής δεν μπορείς να αισθάνεσαι. Η δε επικείμενη απόφαση για τον τύπο των κορβετών που θα αποκτηθούν, μπορεί να είναι εξίσου σημαντική με την απόκτηση των φρεγατών Belh@rra.

Το μεγάλο κόστος των κύριων οπλικών συστημάτων που ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής, οδηγούν σε συμβιβασμούς και προσαρμογές. Κορβέτες αγοράζουμε διότι ο προϋπολογισμός δεν επαρκεί για την αντικατάσταση των 12 φρεγατών που υπήρχαν στη δομή ναυτικών δυνάμεων. Η ελπίδα είναι ότι περικόπτοντας οροφές οπλικών συστημάτων και επιδιώκοντας όσα μέσα διαθέτουμε να βρίσκονται σε άριστη ει δυνατόν επιχειρησιακή κατάσταση, θα εξακολουθήσουμε να υψώνουμε αξιόπιστο τείχος αποτροπής.

Η προσπάθεια οφείλει να διαχυθεί και στις χερσαίες δυνάμεις. Το αρματικό δυναμικό οφείλει να εξορθολογιστεί και να αναβαθμιστεί, επιδιώκοντας πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα έναντι λελογισμένου κόστους. Ο κορμός των αρμάτων αποτελείται από γερμανικά Leopard διαφόρων διαμορφώσεων. Λόγω των μεγάλων αριθμών, όσο πιο “ολιστική” είναι η μέθοδος που θα επιλεγεί για την αναβάθμιση του στόλου, τόσο μεγαλύτερες θα είναι οι επιστροφές που θα εξασφαλιστούν για την οικονομία.

Ταυτόχρονα, η χώρα θα μπορέσει να διαπραγματευθεί μεταχειρισμένο υλικό (τεθωρακισμένα, τροχοφόρα, οχήματα γενικών καθηκόντων και άλλα εξειδικευμένα κ.λπ.) που υπάρχει στις αποθήκες χωρών όπως η Γερμανία, το οποίο είναι πιο σύγχρονο από αυτό που χρησιμοποιεί ο ελληνικός Στρατός, ενώ θα κάλυπτε και σημαντικά κενά. Η απόφαση πρέπει να ληφθεί με επιχειρησιακό ορθολογισμό, με τον οποίο, για παράδειγμα, δεν δείχνει να συμβαδίζει η φημολογία ότι εξετάζεται ενδεχόμενο αναβάθμισης των 100 παμπάλαιων αρμάτων M60 που βρίσκονται σε αποθήκευση!

Οι εξοπλιστικές δαπάνες πραγματοποιούνται από το υστέρημα του Έλληνα φορολογούμενου για την ενίσχυση της ασφάλειάς του, την προάσπιση του τρόπου ζωής του και τη δημιουργία πλαισίου που θα επιτρέψει την ανάπτυξη της οικονομίας, ώστε να έρθουν καλύτερες ημέρες. Κατά συνέπεια, αυτός πρέπει να είναι ο προσανατολισμός. Σε αυτό τον κανόνα πρέπει να υπακούει και το περιώνυμο “γεωπολιτικό κριτήριο”.

Φυσικά θα υπάρξουν συνεργασίες με τις αμυντικές βιομηχανίες εταίρων μας. Η συνεργασία, όμως, πρέπει να αναπτύσσεται με προτάσεις που αφενός να είναι πραγματικά ανταγωνιστικές, αφετέρου να εξυπηρετούν τις πραγματικές ανάγκες των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Οτιδήποτε άλλο, με όσο “γεωπολιτικό αφήγημα” και να το μασκαρέψουμε, αποτελεί διασπάθιση πολύτιμων πόρων που διατίθενται για την άμυνα.

Συνοψίζοντας, στην τελετή υποδοχής των Rafale θα παραβρεθούν όλοι, με πρώτο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη. Θα έχει δίκιο να δηλώνει ενθουσιασμένος. Πρέπει, όμως, να δείξει ότι αντιλαμβάνεται ότι μια Μοίρα υπερσύγχρονων αεροσκαφών δεν μπορεί παρά να είναι απλώς η αρχή. Ακόμα και για λόγους οικονομικής διαχείρισης.

Πρέπει να αποδείξει στον λόγο του ότι η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πως ένα κύριο οπλικό σύστημα στο οπλοστάσιο των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί μόνο τη βιτρίνα. Για να αποδώσει ως επένδυση πρέπει να διασφαλιστεί ότι θα διατεθούν οι πιστώσεις ώστε να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη επιχειρησιακή του λειτουργία σε βάθος χρόνου. Διότι είναι πολύ σημαντική η συνήθως τριετής συμφωνία “εν συνεχεία υποστήριξης” (FOS: Follow-on-Support) που υπογράφεται μαζί με την κύρια σύμβαση. Αυτά, όμως, μας καλύπτουν στο περίπου μέχρι το 2030.

Έχουμε συνειδητοποιήσει την ανάγκη που θα προκύψει τότε για τη διάθεση κονδυλίων, μια απόφαση που δεν θα προσφέρει εξαιρετικά από επικοινωνιακής αξίας τηλεοπτικά στιγμιότυπα όπως τώρα; Τα ίδια ισχύουν για τις φρεγάτες. Τα ίδια για τις κορβέτες. Τα ίδια για τις χερσαίες δυνάμεις. Γι’ αυτό ένα νοικοκυρεμένο κράτος προγραμματίζει με βάση το “κόστος κύκλου ζωής” (life cycle cost) ενός οπλικού συστήματος που ανέρχεται μέχρι και στο τριπλάσιο της αρχικής συμβατικής δαπάνης.

Έτσι, όμως, το κράτος ξέρει πόσα θα δαπανήσει, διαπραγματεύεται και εξασφαλίζει τις καλύτερες τιμές, τοποθετώντας παραγγελία εξαρχής για τη συνολική ανάγκη και κατανέμει σε βάθος χρόνου την αποπληρωμή. Με συναίνεση ολόκληρου του πολιτικού κόσμου στην ανάγκη νοικοκυρεμένης διαχείρισης και όχι εφήμερου εντυπωσιασμού. Απαιτείται αντίσταση σε “σειρήνες” συμφερόντων που επιχειρούν να αξιοποιήσουν τη γεωπολιτική συγκυρία, συγκαλύπτοντας και ταυτίζοντας με αυτήν ιδιοτελή ατομικά, συλλογικά ή βιομηχανικά συμφέροντα.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή