Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Αυξανόμενες εντάσεις (4) – Ουάσιγκτον και Λονδίνο πάσχουν από κώφωση

Δημοσιεύτηκε στις

Συνάντηση των αντιπροσωπειών των ΗΠΑ και της Ρωσίας στη Γενεύη, 21 Ιανουαρίου 2022. (Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας)

του Τιερί Μεϊσάν
.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες απάντησαν επιτέλους στη ρωσική πρόταση για μια Συνθήκη που εγγυάται την ειρήνη, αλλά ήταν για να αρνούνται να συζητήσουν τα επιχειρήματα του Κρεμλίνου. Ταυτόχρονα οργάνωσαν μια τεράστια επικοινωνιακή εκστρατεία κατηγορώντας τη Ρωσία ότι σχεδίαζε εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο. Το Κίεβο το αρνήθηκε κατηγορηματικά. Ένα μείγμα υστερίας και σύγχυσης εξαπλώνεται μέσα στο ΝΑΤΟ, το οποίο το Λονδίνο χρησιμοποιεί για να αφυπνίσει τα δίκτυα stay behind. Εντωμεταξύ ενισχύεται ο σινο-ρωσικός άξονας.

Δίκτυο Βολταίρος | Παρίσι (Γαλλία) | 

 Το παρόν άρθρο είναι συνέχεια των:
 1. «  Η Ρωσία θέλει να αναγκάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να σεβαστούν τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών  », 4 Ιανουαρίου 2022.
 2. «  Η Ουάσιγκτον συνεχίζει το σχέδιο της RAND Corporation στο Καζακστάν και μετά στην Υπερδνειστερία  », 11 Ιανουάριο 2022
3. «Η Ουάσιγκτον αρνείται να ακούσει τη Ρωσία και τη Κίνα  », 18 Ιανουαρίου 2022.
.
Η ρωσική πρόταση προς τις Ηνωμένες Πολιτείες για διμερή συνθήκη που ορίζει εγγυήσεις ασφαλείας, που δημοσιοποιήθηκε από το Κρεμλίνο στις 17 Δεκεμβρίου 2021, έλαβε διπλή απάντηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ στις 26 Ιανουαρίου 2022, ήτοι ενάμιση μήνα αργότερα.
.
Η ρωσική πρόταση προϋποθέτει ότι οι δύο χώρες σέβονται τον Καταστατικό Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και, επιπλέον, ότι η Ουάσιγκτον σέβεται τον λόγο που έχει δώσει προφορικά σχετικά με τη μη επέκταση του ΝΑΤΟ πέρα ​​από τη γραμμή Oder-Neisse που χωρίζει τη Γερμανία από την Πολωνία.
.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες κρατούν μυστική την απάντησή τους. Ο υπουργός Εξωτερικών, Άντονι Μπλίνκεν, διαβεβαίωσε ότι η χώρα του αρνείται κάθε περιορισμό στην επέκταση του ΝΑΤΟ. Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας, Μπεν Γουάλας, προχώρησε περαιτέρω, διαβεβαιώνοντας ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων ότι: «Πολλές χώρες εντάχθηκαν στη Συμμαχία όχι επειδή το ΝΑΤΟ τις ανάγκασε να το κάνουν, αλλά λόγω της βούλησης που εκφράστηκε ελεύθερα από τις κυβερνήσεις και τους λαούς αυτών των χωρών».
.
Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ υπενθύμισε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και όλα τα κράτη μέλη του ΟΑΣΕ έχουν υπογράψει τις διακηρύξεις της Κωνσταντινούπολης του 1999 και της Αστανά του 2010. Αυτά τα δύο έγγραφα, που υπογράφηκαν από 57 αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, θεσπίζουν δύο αρχές:
 1. Κάθε χώρα είναι ελεύθερη να συμμετάσχει σε στρατιωτική συμμαχία της επιλογής της·
 2. Κάθε χώρα έχει υποχρέωση να μην ενισχύει την ασφάλειά της εις βάρος της ασφάλειάς των άλλων.
Ωστόσο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η προσχώρηση των πρώην μελών του Συμφώνου της Βαρσοβίας στο ΝΑΤΟ, η οποία συνεπαγόταν την ανάπτυξη ΗΠΑϊκών όπλων στο έδαφός τους, απειλεί την ασφάλεια της Ρωσίας.
.
Η παρατήρηση του Μπεν Γουάλας σχετικά με τη βούληση των λαών να ενταχθούν στο ΝΑΤΟ είναι στην πραγματικότητα ψευδής. Έτσι κατά το δημοψήφισμα της 30ης Σεπτεμβρίου 2018 για την ένταξη των Βορειομακεδόνων στο ΝΑΤΟ, βέβαια το 91,46% των ψηφοφόρων είχε απαντήσει «Ναι», αλλά αντιπροσώπευε μόνο το 33,75% των ψηφοφόρων. Επιπλέον, καμία ένταξη στο ΝΑΤΟ δεν ισχύει μέχρι να γίνει αποδεκτή από κάθε ένα από τα κράτη μέλη αυτού του οργανισμού.
.
Η απάντηση του ΝΑΤΟ, επίσης μυστική, εξηγήθηκε από τον Γενικό Γραμματέα του, Jens Stoltenberg. Περιλαμβάνει τρεις προτάσεις και μία απαίτηση:

  • Να ανοίξουν ξανά οι αντίστοιχες διπλωματικές αποστολές του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας
  • Έναρξη νέων συζητήσεων για τον έλεγχο των όπλων και τους κανόνες για πυραύλους μέσου και μικρού βεληνεκούς
  • Να προταθούν νέοι κανόνες διαφάνειας για τις στρατιωτικές ασκήσεις και τα πυρηνικά δόγματα
  • Να εκκενωθούν η Υπερδνειστερία, η Κριμαία, η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία που καταλαμβάνει ο ρωσικός στρατός στη Μολδαβία, την Ουκρανία και τη Γεωργία.

Αυτές οι τρεις προτάσεις στοχεύουν στη μείωση του κινδύνου πυρηνικού πολέμου. 
.
Διαφέρουν από ό,τι γνωρίζουμε από την απάντηση των ΗΠΑ στο ότι υπόκεινται σε πραγματικές διαπραγματεύσεις. Δείχνουν ότι τα μέλη του ΝΑΤΟ συνειδητοποιούν τους κινδύνους για πυρηνικό πολέμο.
.
Η απαίτηση για εκκένωση της Υπερδνειστερίας, της Κριμαίας, της Αμπχαζίας και της Νότιας Οσετίας δείχνει για άλλη μια φορά ότι το δυτικό μπλοκ αρνείται το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση που ορίζεται στον Χάρτη της ONU. Η Ιστορία αυτών των τεσσάρων εδαφών πιστοποιεί ότι κατοικούνται από διαφορετικούς λαούς από τους Μολδαβούς, Ουκρανούς και Γεωργιανούς. Δεν υπήρξε εθνοκάθαρση. Κάθε λαός επέλεξε την ανεξαρτησία του με δημοψήφισμα. Επιπλέον, η ανεξάρτητη Κριμαία υπέβαλε αίτηση για ένταξη στη Ρωσική Ομοσπονδία, η οποία την αποδέχτηκε.
.
Όλα συμβαίνουν σαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ΝΑΤΟ να ήταν κουφά ενώπιον της Ρωσίας.Για τον πρόεδρο Βολοντιμίρ Ζελένσκι, η Ρωσία δεν απειλεί να εισβάλει στην Ουκρανία. 
.
  Τις τελευταίες εβδομάδες, η Βουλγαρία, η Δανία, η Ισπανία, η Εσθονία, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Ρουμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο έστειλαν όπλα στην Ουκρανία ή ανέπτυξαν στρατεύματα για να την υπερασπιστούν [2]. Όχι μόνο ο ΗΠΑϊκός και ο βρετανικός τύπος βούιξαν με φήμες για πιθανή ρωσική εισβολή στην Ουκρανία τον Φεβρουάριο, αλλά και ο Τύπος στην Κεντρική, Ανατολική Ευρώπη και τη Βαλτική ακολούθησαν το παράδειγμά τους. Ωστόσο, ο Ουκρανός πρόεδρος, Βολοντιμίρ Ζελένσκι, και ο υπουργός Άμυνας του, Ολέκσιι Ρέζνικοφ, επαναλαμβάνουν συνεχώς ότι αυτός ο κίνδυνος δεν υπήρχε, ότι η χώρα τους δεν απειλείται βραχυπρόθεσμα [3].
.
Αυτή η παραφωνία στο δυτικό μπλοκ σοκάρει. Επιβεβαιώνει ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες συλλογίζονται έξω από την πραγματικότητα. Βέβαια, η Ρωσία περίμενε μια άρνηση από τις ΗΠΑ στην πρότασή της για τη Συνθήκη, αλλά όχι εκρήξεις που δεν έφεραν κανένα επιχείρημα και αγνοούσαν τα δικά της. Ο πρόεδρος Μπάιντεν φαίνεται ότι υιοθέτησε τη στρατηγική που επέλεξε ο προκάτοχός του Ρίτσαρντ Νίξον απέναντι στην ΕΣΣΔ, αυτή του τρελού (Madman theory): χρησιμοποιώντας με απειλητικό τόνο ασυνάρτητα λόγια για να εκφοβίσει τον αντίπαλο και να τον κάνει να υποχωρήσει. Ή ακόμη, σύμφωνα με τη διατύπωση του καθηγητή Thomas Schelling, να δηλώσει «μια απειλή που αφήνει περιθώρια στη τύχη». Αυτή η στρατηγική είχε αποτύχει κατά τη διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ. Είναι απίθανο να πετύχει τον στόχο της τη δεύτερη φορά, ειδικά από τη στιγμή που η ομάδα του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν είναι πολύ πιο ικανή από αυτή του Πρώτου Γραμματέα Λεονίντ Μπρέζνιεφ. Είναι η μπλόφα του παίκτη πόκερ ενάντια στον υπολογισμό του σκακιστή.
.
Η ένταση γύρω από την Ουκρανία θα μπορούσε εύκολα να βρει διπλωματική λύση. Πρώτον γιατί αν η Ουάσιγκτον και οι Βρυξέλλες (αρχηγείο του ΝΑΤΟ) συνεχίσουν να επαναλαμβάνουν ότι η Ουκρανία έχει το δικαίωμα να ενταχθεί στη Συμμαχία, δεν τίθεται θέμα σήμερα, ούτε καν μεσοπρόθεσμα. Δεύτερον, γιατί θα αρκούσε για τη Συμμαχία να επαναλάβει τη δήλωσή της του 1996 σύμφωνα με την οποία «δεν έχει καμία πρόθεση, κανένα σχέδιο και κανένα λόγο να αναπτύξει πυρηνικά όπλα στην επικράτεια των νέων μελών της» —των τριών «Όχι»— έτσι ώστε τα πάντα να επιστρέφουν στο κανονικό, βραχυπρόθεσμα, σε στρατιωτικό επίπεδο [ 4 ]. Γεγονός παραμένει ότι το ερώτημα που τίθεται από τη Ρωσία δεν είναι η παρουσία ΗΠΑϊκών όπλων στην Ουκρανία, αλλά με πολύ πιο γενικό τρόπο, ο σεβασμός των Συνθηκών.
.
Ενώ οι δύο Μεγάλοι συμμετέχουν σε αυτό το παράξενο παιχνίδι, ορισμένοι σύμμαχοι των Ηνωμένων Πολιτειών θέτουν τις διαφορές τους.
.
Πρώτον, το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο αφύπνισε ξανά τα δίκτυα stay–behind του Ψυχρού Πολέμου . Συχνά ξεχνάμε ότι η Ατλαντική Συμμαχία είναι ιστορικά μια κοινή δημιουργία των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ηνωμένου Βασιλείου. Βέβαια, σύμφωνα με τη διατύπωση του προέδρου Charles De Gaulle, το ΝΑΤΟ δεν είναι παρά μόνο ένα παραβάν για την ΗΠΑϊκή κυριαρχία στην Ευρώπη, επειδή ο Ανώτατος Διοικητής της Συμμαχίας είναι πάντα ένας  αξιωματικός των ΗΠΑ, αλλά οι πολιτικές αποφάσεις παίρνονται από κοινού στην Ουάσιγκτον και στο Λονδίνο, οι άλλοι σύμμαχοι δεν είναι παρά μόνο υποτελείς. Αυτά δεν τα λέει η Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού, αλλά το επαληθεύσαμε ξανά κατά τη διάρκεια του πολέμου κατά της Λιβύης. Το Ατλαντικό Συμβούλιο δεν συγκλήθηκε για να αποφασίσει για την επίθεση στην Τρίπολη γιατί ορισμένα μέλη ήταν εναντίον της. Η απόφαση λήφθηκε σε μυστική συνάντηση στη Νάπολη μόνο από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, παρουσία λίγων συμμάχων που είχαν επιλέξει.Για να φοβίσει τους συμμάχους του και να δικαιολογήσει την ενίσχυση των δικτύων Stay–Behind, το Ηνωμένο Βασίλειο κατηγόρησε Ουκρανούς πολιτικούς ότι ετοίμασαν μια κυβέρνηση Συνεργασίας μετά τη ρωσική εισβολή. Ο Yevgeniy Murayev απάντησε με χιούμορ, ισχυριζόμενος ότι μόνο οι Βρετανοί θα μπορούσαν να φανταστούν χαρακτήρες σαν τον James Bond. Κάλεσε τους συμπολίτες του να μην χωριστούν σε φιλοδυτικούς και φιλορώσους, αλλά να υπερασπιστούν από κοινού την πατρίδα τους. (Facebook)
.
Αυτός ο ρόλος του επικυρίαρχου της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου τους οδήγησε καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου να διατηρούν δίκτυα stay–behind για να παρέμβουν στην εσωτερική πολιτική των κρατών μελών με την κατ’ αρχήν συμφωνία τους, αλλά εν αγνοία τους [ 5 ]. Αυτές οι επεμβάσεις περιελάμβαναν τόσο τη δολοφονία του Ιταλού πρωθυπουργού Άλντο Μόρο όσο και την ανατροπή του ελληνικού δημοκρατικού καθεστώτος και την εγκατάσταση του στρατιωτικού καθεστώτος των συνταγματαρχών. Στη Γαλλία, το ΝΑΤΟ υποστήριξε την OAS (Οργάνωση του Μυστικού Στρατού) για να πραγματοποιήσει περίπου σαράντα απόπειρες δολοφονίας του προέδρου Ντε Γκωλ. Το Πεντάγωνο αποκάλυψε δημόσια ότι αυτά τα δίκτυα -δεν διαλύθηκαν ποτέ, παρά τις πολλαπλές ανακοινώσεις- είχαν επεκταθεί στην Ουκρανία. Η Ρωσία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είναι de facto μέλος της Συμμαχίας χωρίς ωστόσο να μπορεί να βασιστεί στο άρθρο 5 της Συνθήκης του Βορείου Ατλαντικού που θα διασφάλιζε την ασφάλειά της.
.
Το Λονδίνο ανακοίνωσε επίσης ότι ενίσχυε τη στρατιωτική του αλληλεγγύη με την Πολωνία ως μέρος μιας τριμερούς συμμαχίας με την Ουκρανία [ 6 ]. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, η Βαρσοβία έγινε ο κόμβος από τον οποίο διέρχεται όλη η βοήθεια προς το Κίεβο. Ωστόσο, οι Πολωνοί δεν θέλουν να εκτεθούν εξωφρενικά. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πρότειναν στη Ρωσία να της επιτρέψει να επιθεωρήσει τις αμερικανικές βάσεις στο έδαφός της υπό τον όρο ότι θα μπορούσαν να επιθεωρήσουν αμοιβαία τις ρωσικές βάσεις στον θύλακα του Καλίνινγκραντ [ 7 ].
.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο ανησυχούν για την έλλειψη ενθουσιασμού της νέας γερμανικής κυβέρνησης του καγκελαρίου Όλαφ Σολτς.
 Το Βερολίνο αρνήθηκε να επιτρέψει σε βρετανικά αεροπλάνα να πετούν πάνω από το έδαφός του για να οπλίσουν την Ουκρανία. Σύμφωνα με τις Συνθήκες, οι Γερμανοί δεν θα μπορούσαν να αντιταχθούν αν το αίτημα είχε εκδοθεί από το Πεντάγωνο.  Το Βερολίνο ζητά να αποσυνδεθεί το ουκρανικό ζήτημα από τη θέση σε λειτουργία του αγωγού φυσικού αερίου Nord Stream 2, που είναι απαραίτητος για την οικονομία του.
 Τέλος, δεν σέβεται τη δέσμευσή του να αφιερώσει το 2% του ΑΕΠ του στην Άμυνα του, χρησιμοποιώντας μόνο το 1,5%.
.
Ο υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν ήρθε αυτοπροσώπως για να κατσαδιάζει  την κυβέρνηση Σολτζ, αλλά η Γερμανία, αντί να διαπραγματευτεί με τη Ρωσία, εμπλέκεται σε εσωτερικές διαπραγματεύσεις του κυβερνητικού συνασπισμού της.
.
Παραμένει η γαλλική περίπτωση. Ο πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν άνοιξε εκ νέου τις διαπραγματεύσεις στη μορφή Νορμανδίας για την εφαρμογή των Συμφωνιών του Μινσκ και την ειρήνευση της Ουκρανίας. Μίλησε εκτενώς με τον Ρώσο ομόλογό του, πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Αλλά σε αυτό το φάκελο, το πρόβλημα βρίσκεται αλλού: οι Ουκρανοί είναι αυτοί που αρνούνται να εφαρμόσουν τη Συμφωνία που υπέγραψαν. Αυτοί είναι που συντηρούν τον εμφύλιο στο Ντονμπάς.
.
Επιστροφή στην Ουάσιγκτον. Η πολιτική τάξη είναι ομόφωνη κατά της Ρωσίας, αλλά διχασμένη ως προς τα μέσα που θα την κάνουν να λυγίσει. Για τρεις εβδομάδες, συζητούσε για τρομερές κυρώσεις. Ωστόσο, εάν τις υιοθετήσει από τώρα, η Μόσχα θα υποβληθεί σε κυρώσεις πριν εισβάλει στην Ουκρανία και ως εκ τούτου θα μπορεί να το κάνει χωρίς φόβο αντιποίνων. Πιο σοβαρά, οι Ρεπουμπλικάνοι υποστηρίζουν τις προτάσεις του Heritage Foundation [ 8 ], ενώ οι Δημοκρατικοί προσκολλώνται σε αυτές του Κέντρου για την Αμερικανική Πρόοδο (Center for American Progress ) [ 9 ]. Όλοι γνωρίζουν πλήρως ότι η εφαρμογή των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στον ΟΑΣΕ με την υπογραφή των διακηρύξεων της Κωνσταντινούπολης του 1999 και της Αστανά του 2010 θα ήταν η αρχή του τέλους. Η «Αμερικανική Αυτοκρατορία» απειλείται, όχι από τη Ρωσία, αλλά από το Διεθνές Δίκαιο που μέχρι τώρα παραμένει ανεφάρμοστο.
.
Το ερώτημα που τίθεται συνεπώς είναι: ποια μέσα είναι έτοιμη να εφαρμόσει η Ρωσία για να αναγκάσει την Ουάσιγκτον να σεβαστεί το διεθνές Δίκαιο (με την έννοια του ΟΗΕ και όχι με την έννοια των Ηνωμένων Πολιτειών); Ο Ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριάμπκοφ είχε υπονοήσει μια πιθανή μεταφορά πυραύλων στην Κούβα ή τη Βενεζουέλα. Αλλά, ο αντιπρόεδρος του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Ντμίτρι Μεντβέντεφ δήλωσε ότι «αποκλείεται» γιατί θα ήταν αντίθετο με τα συμφέροντα και των δύο χωρών [10]· ένας τρόπος να τονιστεί ότι η παρουσία ΗΠΑϊκών όπλων στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη έρχεται σε αντίθεση με τα συμφέροντα των χωρών που τα φιλοξενούν. Συριακά και ρωσικά αεροπλάνα επιβεβαίωσαν την συριακή ιδιοκτησία του Γκολάν που κατέχεται παράνομα από το Ισραήλ από το 1981. Υπουργείο Άμυνας της Ρωσίας.Ο Ζανγκ Τζουν, μόνιμος εκπρόσωπος της Κίνας στο Συμβούλιο Ασφαλείας (εδώ συνομιλεί με τον Ρώσο ομόλογό του), αμφισβήτησε με τη σειρά του την ισραηλινή κατοχή του Γκολάν και την παρουσία των ΗΠΑϊακού  και τουρκικού στρατών στη Συρία. UN Photo/Eskinder Debebe.
.
Πρέπει λοιπόν να κοιτάξουμε προς άλλους ουρανούς. Προς τη Συρία για παράδειγμα. Έτσι η συριακή και η ρωσική αεροπορία ξεκίνησαν κοινές μανούβρες πάνω από το Γκολάν, νόμιμα συριακό σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το οποίο όμως το Ισραήλ προσάρτησε παράνομα το 1981. Η ισραηλινή Τσαχάλ (σ.μτφ. ισραηλινός στρατός) δεν τόλμησε να πυροβολήσει αυτά τα αεροπλάνα. Η τήρηση των Συνθηκών δεν αφορά μόνο τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και το Ισραήλ.
.
Η αργή απάντηση της Ουάσιγκτον στην πρόταση της Ρωσίας στα τέλη του 2021 και η ορατή υστερία στο Κογκρέσο έχουν αφυπνίσει την Κίνα. Το  Κογκρέσο κατέγραψε τον Νόμο για την για Εξουσιοδότηση στην Εθνική Άμυνα του 2022 (2022 National Defense Authorization Act, NDAA), που εκδόθηκε στις 27 Δεκεμβρίου 2021. Προβλέπει έναν τεράστιο αμυντικό προϋπολογισμό (χωρίς την ατομική βόμβα) 768 δισεκατομμυρίων δολαρίων! Κανείς δεν έχει διαβάσει ολόκληρο αυτό το κείμενο (2.186 σελίδες), αλλά η φιλοσοφία του είναι ξεκάθαρα να απομονώσει το Πεκίνο. Συνεπώς, ο Γουάνγκ Γι, Κινέζος Υπουργός Εξωτερικών, δεν παρέλειψε να προειδοποιήσει τον Αμερικανό ομόλογό του, Άντονι Μπλίνκεν… να απαντήσει στα «δικαιολογημένα» αιτήματα της Μόσχας. Βήμα προς βήμα, η Σινο-Ρωσική Αντάντ επιβεβαιώνεται· ένας άξονας πολύ ισχυρός για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους.
.
Τελευταία παρατήρηση. Όταν η Ουάσιγκτον ενημέρωσε τη Μόσχα ότι οριστικοποιούσε τη γραπτή απάντησή της, στις 23 Ιανουαρίου, κατέστησε σαφές ότι ήθελε να την κρατήσει μυστική [ 11 ]. Το δέχτηκε η Ρωσία. Η μόνη πιθανή εξήγηση για αυτή την προσέγγιση είναι ότι ο Λευκός Οίκος ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει διαφορετικές ομιλίες με τους συνομιλητές του. Η Δύση αφήνει τη Δημοκρατία από τώρα και στο εξής  για να εισέλθει στην μυστική διπλωματία.
.
Τιερί Μεϊσάν
.
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)
.
[1] “Jens Stoltenberg Press Conference”, by Jens Stoltenberg, Voltaire Network, 26 January 2022.
[2] « L’Europe dans les tranchées contre l’ennemi inventé », par Manlio Dinucci, Traduction Marie-Ange Patrizio, Il Manifesto (Italie) , Réseau Voltaire, 25 janvier 2022.
[3] « US warns Russian attack may be ’imminent,’ Ukraine disagrees : Here’s why », Conor Finnegan, ABC News, January 26, 2022.
[4] « Nato honesty on Ukraine could avert conflict with Russia », Samuel Charap (Rand), Financial Times, January 14, 2022.
[5] Nato’s Secret Armies : Operation Gladio and Terrorism in Western Europe. Frank Cass (2004). Version française : Les Armées secrètes de l’Otan, Demi-Lune, disponible en épisode sur Voltairenet.org.
[6] “Liz Truss’ speech to the Lowy Institute”, by Liz Truss, Voltaire Network, 21 January 2022.
[7] « Poland ready to make deal with Russia – media », Jonny Tickle, Russia Today, January 28, 2022.
[8] « Seven Rules for Exiting Misplaced U.S. and NATO Talks with Russia », Daniel Kochis & Luke Coffey, Heritage Foundation, January 14, 2022.
[9] « How the United States Should Respond if Russia Invades Ukraine », Max Bergmann, Center for American Progress, January 25, 2022.
[10] « Rusia considera que la reacción de Estados Unidos a sus exigencias “no es positiva” », Javier G. Cuesta, El País, 25 de enero de 2022.
[11] Аккаунт полковника Кассада в Telegram, 23 января 2022 г

.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μάζης: Το μπαλάκι στην Ελλάδα για το καλώδιο – Προσοχή στην παγίδα της τουρκικής «άδειας»

Θετικό βήμα των ΗΠΑ προς την Ελλάδα χαρακτηρίζει την επίσκεψη Ρούμπιο ο καθηγητής, αλλά προειδοποιεί ότι η Αθήνα πρέπει να υπερασπιστεί έμπρακτα τα συμφέροντά της. Θεωρεί επαρκή τη NAVTEX για τις εργασίες του καλωδίου και επισημαίνει τον κίνδυνο μια πρόσθετη ενημέρωση της Άγκυρας να αξιοποιηθεί ως προηγούμενο αποδοχής των τουρκικών αξιώσεων.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τη σημασία της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο στην Ελλάδα, αλλά και τα όρια της αμερικανικής στήριξης, ανέλυσε ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας και Γεωπολιτικής Θεωρίας, Ιωάννης Μάζης, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική». Στο επίκεντρο της τοποθέτησής του βρέθηκαν η ηλεκτρική διασύνδεση, η στάση απέναντι στην Τουρκία και η συναλλακτική λογική που, κατά την εκτίμησή του, καθορίζει την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης Τραμπ.

Ο καθηγητής χαρακτήρισε την επίσκεψη «θετικό βήμα των Ηνωμένων Πολιτειών προς την Ελλάδα», υπογραμμίζοντας ωστόσο ότι η αποτίμησή της απαιτεί εξέταση των αμερικανικών κινήτρων. Η Ουάσιγκτον, όπως εξήγησε, προσεγγίζει τις συνεργασίες με όρους αμοιβαίων ανταλλαγμάτων και στρατηγικής χρησιμότητας.

Η Ελλάδα και οι ρίζες της Δύσης

Ο Ιωάννης Μάζης απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία Ρούμπιο με φόντο την Ακρόπολη και στη σύνδεση της Δύσης με τις ελληνικές πολιτισμικές ρίζες της.

Όπως επισήμανε, η προβολή της ελληνικής παιδείας, της οικουμενικότητας του ελληνικού πολιτισμού και των αξιών του αποτελεί θετικό στοιχείο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η αναγνώριση αυτής της παρακαταθήκης από την αμερικανική υπερδύναμη έχει, σύμφωνα με τον ίδιο, τη δική της βαρύτητα.

Παράλληλα, συνέδεσε το αμερικανικό ενδιαφέρον με ευρύτερους στρατηγικούς σχεδιασμούς. Εξέφρασε την εκτίμηση ότι προετοιμάζεται θερμή ρήξη με το Ιράν μετά τις ενδιάμεσες αμερικανικές εκλογές, εντάσσοντας σε αυτό το πλαίσιο τη σημασία βάσεων στην Ελλάδα, την Ισλανδία και τις Αζόρες.

Το μήνυμα Ρούμπιο και η ελληνική ευθύνη

Στην ανάγνωση του καθηγητή, ο αμερικανικός πραγματισμός δίνει προτεραιότητα στο αποτέλεσμα. Για την Ελλάδα, αυτό σημαίνει ότι η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου πρέπει να συνοδεύεται από αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση των συμφερόντων της.

Ερμηνεύοντας τη στάση Ρούμπιο για το καλώδιο, ο Μάζης υποστήριξε ότι η Αθήνα καλείται να προχωρήσει γνωρίζοντας πως η Τουρκία θα αντιδράσει. Εκτίμησε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα επέτρεπαν μια θερμή ρήξη στην περιοχή.

Στην ανάλυσή του, επομένως, το κρίσιμο στοιχείο είναι η ελληνική πρωτοβουλία και οι επιλογές της κυβέρνησης: «Το μπαλάκι είναι στο δικό μας τερέν πλέον».

Κατά τον ίδιο, η Ουάσιγκτον αξιολογεί και τις αντοχές της Ελλάδας, προκειμένου να προσδιορίσει πόσο μπορεί να στηριχθεί σε αυτήν ως στρατηγικό εταίρο. Η συγκεκριμένη προσέγγιση αποτελεί ερμηνεία του καθηγητή για τα αμερικανικά μηνύματα.

Η προειδοποίηση για την τουρκική «άδεια»

Η πιο αιχμηρή τοποθέτηση του Ιωάννη Μάζη αφορούσε τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσουν οι έρευνες και οι εργασίες για την ηλεκτρική διασύνδεση.

«Αλίμονό μας εάν κρυφτούμε πίσω από τη γαλλική εταιρεία», προειδοποίησε, ζητώντας καθαρή ελληνική στάση. Κατά την άποψή του, η ενημέρωση για τις εργασίες πρέπει να γίνεται μέσω NAVTEX.

Ο κίνδυνος, όπως τον περιέγραψε, είναι ένα πρόσθετο έγγραφο προς την Τουρκία να παρουσιαστεί από την Άγκυρα ως αίτημα λήψης άδειας. Έτσι, υποστήριξε, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως προηγούμενο υπέρ της τουρκικής αντίληψης ότι καμία σχετική δραστηριότητα στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς τη συναίνεσή της.

Επικαλούμενος την οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας–Αιγύπτου, ο καθηγητής υποστήριξε ότι στην περιοχή των εργασιών που συζητείται η Ελλάδα διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα και δεν πρέπει να εμφανιστεί να ζητά τουρκική άδεια.

Έδωσε επίσης έμφαση στην ευθύνη του ελληνικού διαχειριστή του έργου, του ΑΔΜΗΕ. Η παρουσία ξένων εταιρειών, κατά την ανάλυσή του, δεν απομακρύνει τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει ένα έγγραφο με ελληνική υπογραφή προς την Άγκυρα.

Οι υποχωρήσεις στην Κάσο δεν πρέπει να γίνουν κανόνας

Απαντώντας σε ερώτηση για τις προηγούμενες υποχωρήσεις στην Κάσο, ο Μάζης συμφώνησε ότι έχουν δημιουργήσει αρνητικό προηγούμενο. Τόνισε, όμως, ότι η επανάληψη μιας υποχώρησης δεν αποτελεί λόγο να παγιωθεί ως κανόνας.

Η θέση του ήταν ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει με σοβαρότητα, αποφεύγοντας χειρισμούς που θα ενίσχυαν τις τουρκικές αξιώσεις.

Η «σκληρή λογική ισχύος» της κυβέρνησης Τραμπ

Σχολιάζοντας την παρασκηνιακή διπλωματία, ο καθηγητής την ενέταξε στη λογική του «δίνω και παίρνω», που θεωρεί κυρίαρχη στην αμερικανική πολιτική.

Υποστήριξε ότι επί Τραμπ η πρακτική άσκηση της διπλωματίας καθορίζεται από συναλλακτικές σχέσεις και συσχετισμούς ισχύος. Η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου εξακολουθεί, στην ανάλυσή του, να έχει αξία για την καταγραφή των ελληνικών θέσεων, αλλά δεν αρκεί για να εξασφαλίσει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

«Είναι σκληρή λογική ισχύος», ανέφερε χαρακτηριστικά, επιμένοντας ότι η Αθήνα πρέπει να κατανοήσει αυτό το περιβάλλον και να κινηθεί ανάλογα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η νύφη της Αλάσκας

Τέτοιο πικρό γεωπολιτικό γέλιο δεν θα έχει ξαναϋπάρξει.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Του Αριστόβουλου

Σαββατιάτικα κατά το λαϊκώς λεγόμενο ανακοινώθηκε μια αξιοπρόσεκτη συμφωνία, τουλάχιστον ως προς εντυπώσεις. Ο πρόεδρος Τράμπ με τον ομόλογο του Πούτιν συμφώνησαν όπως διοχετευθεί στην παγκόσμια αγορά μια ποσότητα ρωσικού πετρελαίου. Δεν είναι απαραίτητο να σταθούμε στις ποσότητες και την χρονική διάρκεια αυτής της παροχής. Ακράδαντα πιστεύουμε ότι για μια ακόμα φορά πρέπει να δούμε «πέρα από τον λόφο». Και να εντοπίσουμε ποιους αφορά και ποιες καμπάνες χτυπούν…. Τα δεδομένα της εποχής είναι τα εξής. Στην μεγάλη εικόνα αυτό που είδαμε προ έτους στην Αλάσκα, διαπιστώνουμε ότι δεν ήτανε ένα πυροτέχνημα. Με την αστάθεια να βασιλεύει , λόγω της γεωοικονομικής σύγκρουσης στον Περσικό κόλπο και πέριξ αυτού, η παγκόσμια ανεφοδιαστική αλυσίδα ζητά λύσεις και μάλιστα με τρόπο επιτακτικό. Οι καταστάσεις που εξελίσσονται, σε συνθήκες ταλάντωσης του παγκόσμιου συστήματος και θα συνεχιστούν στο μεγαλύτερο μέρος του πρώτου μισού του αιώνα που διατρέχουμε, προσπαθούν να (προ)διαγράψουν τις τροχιές που θα ακολουθήσουν κατά το δεύτερο μισό του. Στην μικρή εικόνα οι τιμές των υγρών καυσίμων θα συνεχίσουν να είναι τσουχτερές με τις σημερινές συνθήκες. Η θέρμανση πανευρωπαϊκώς αποτελεί πονοκέφαλο ήδη, αν και του χρόνου μετά την οριστική διακοπή της ρωσικής παροχής θα δείξει τα δόντια της. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, βαίνει αισίως να κλείσει τα πέντε χρόνια χωρίς ακόμα ορατό σημείο περάτωσης, όπως είχαμε συμπεράνει προ πολλών μηνών σε σχετικό μας άρθρο (21 & 28/12/25). Η απουσία της πολιτικής με την παραγωγική της έννοια (policy) κι όχι της ευτελούς διαχειριστικής της μορφής (politics), συνεχίζει να είναι παρούσα εντός της «ευρωπαϊκής απουσίας». Οι επερχόμενες αμερικανικές εκλογές είναι ένα ερώτημα για τον Πρόεδρο Τραμπ, που δέχεται κοινωνικές πιέσεις λόγω των τιμών των καυσίμων. Εδώ να πούμε ότι το γαλόνι (= 4 λίτρα) στις ΗΠΑ κοστίζει 6$. Με την τρέχουσα ισοτιμία προς το € ( 1$ = 0,89 €) και την σχετική αναγωγή βλέπουμε πως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού το λίτρο πετρελαίου κοστίζει 1,34 € όταν στην Ευρώπη είναι στα 2€. Απλή αριθμητική είναι…. Την παραγωγό Ρωσία δεν την καταγράφουμε, διότι η διαφορά προς τα κάτω στις τιμές καυσίμων προκαλούν ίλιγγο …. πάντα επικίνδυνο, πόσο μάλλον σαββατιάτικα.

Να δούμε λίγο τους κερδισμένους και χαμένους αυτής της συμφωνίας? Μεγάλη κερδισμένη είναι η Ρωσία. Επανεμφανιζόμενη ηχηρά στο διεθνές προσκήνιο πέρυσι στην Αλάσκα, δραστικά κεφαλαιοποιεί την παρουσία της. Με σύμμαχο την αλάνθαστη Γεωγραφία, επαναπροωθεί προς τα δυτικά το βασικό αγαθό που διαθέτει προς πώληση. Αν και οι ΗΠΑ με το σχιστολιθικό πετρέλαιο έχουν πάψει να έχουν την βάσανο της αυτάρκειας, ξαναπαίρνουν ρωσικό πετρέλαιο από το οποίο για δεκαετίες συμπλήρωναν τα στρατηγικά τους αποθέματα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 7%. Η Ρωσία δείχνει να αποκαθιστά ισορροπίες με τον βασικό (μοναδικό ουσιαστικά) πάροχο ασφαλείας για τον δυτικό κόσμο, τις ΗΠΑ. Οι οποίες επίσης κερδισμένες, δείχνουν για μια ακόμα φορά την αποφασιστικότητα τους προς την υπόλοιπη Δύση η οποία περί άλλων τυρβάζει… Σε μετρήσιμο πολιτικό επίπεδο ο Τράμπ προσπαθεί να ρεφάρει ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών και να προστατεύσει τα ποσοστά του. Σε στρατηγικό (μη μετρήσιμο) επίπεδο, δείχνει την ευελιξία του …. απλά. Οι γεωπολιτικές συνθήκες καμιά φορά παίζουν περίεργα παιχνίδια. Με την συγκεκριμένη προοπτική, οι ΗΠΑ δύνανται να διατηρήσουν τη στάση τους έναντι του Ιράν στο Ορμούζ και να μην νερώσουν το κρασί τους έναντι του γεωοικονομικού αντιπάλου τους. Ταυτόχρονα όμως και το Ιράν μπορεί να (αυτό)επιβεβαιώνεται για την σθεναρή του στάση στο Ορμούζ. Διότι πολύ απλά η αλάνθαστη Γεωγραφία συνδυάζεται πρωτίστως με την Οικονομία και μετά με την Γεωπολιτική, δίνοντας κατευθυντήριες γραμμές και άξονες στην Στρατηγική.

Όπου κερδισμένοι, δεν γίνεται να μην υπάρχουν και χαμένοι. Εκκινούμε από εκείνον που έχει χάσει κι ακόμα (…) δεν το ξέρει. Την Ουκρανία. Ο Τράμπ δείχνει πως δεν νοιάζεται και πολύ για την τύχη της. Όχι βέβαια πως θα κάνει πλάτες στον Πούτιν, αλλά σίγουρα δεν θα φέρει προσκόμματα κι εμπόδια στην ρωσική ειδική επιχείρηση (sic). Όποτε κι όπως τελειώσει αυτή, τα αμερικανικά συμφέροντα έχουν εδραιωθεί στην Ουκρανία. Φυσικά προς τέρψη του «συνδαιτυμόνος» έγινε και η ανάλογη σύσταση προς τον Ζελένσκι ώστε να μην στοχοποιεί ρωσικά διυλιστήρια. Τώρα εάν αυτός το ακούσει, είναι άλλο θέμα. Αφού ο πόλεμος και μόνον αυτός εξυπηρετεί την πολιτική του επιβίωση. Ο οποίος από την επανεκλογή Τράμπ και μετά έχει βρει αποκούμπι στους ευρωπαίους πολιτικούς κι επικεφαλής που έχουν προ πολλού διαζευχθεί με τον όρο του ηγέτη. Αν η πολύπαθη Ουκρανία είναι χαμένη, η Ευρώπη είναι πολλαπλά χαμένη. Και το χειρότερο είναι πως μυωπικά δεν το βλέπει, οπότε και δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει. Εκτός αν κάποιοι επικεφαλής ηγετίσκοι έχουν καταλάβει το μέγεθος της βλακείας που διέπραξαν και δεν έχουν θάρρος κι ανάστημα να το πούνε νέτα/σκέτα στους ψηφοφόρους τους. Οπότε θα συνεχίσουν υπό την παρούσα ανεπαρκέσταση έως εντελώς ανύπαρκτη ηγεσία των θεσμικών ευρωπαϊκών οργάνων, να ρίχνουν δεκάδες δισεκατομμύρια από τους κοινοτικούς πόρους σε ένα κυριολεκτικά τρύπιο (ουκρανικό) σταμνί, τα οποία έχουν κι αμφίβολη πορεία χρησιμοποίησης. Φυσικά χαμένοι είναι και οι ευρωπαίοι πολίτες, οι οποίοι απλά θα πρέπει να καταλάβουν ότι θα ξεχάσουν για τα επόμενα (το ολιγότερο) είκοσι χρόνια τα φθηνά καύσιμα του πρόσφατου παρελθόντος. Κι επαναλαμβάνουμε πως τα ζόρια δεν είναι για τον φετινό χειμώνα αλλά για του χρόνου και μετά, οπότε παύει η ροή ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου.

Τότε θα καταλάβουν όπως και οι Έλληνες πολίτες πως, μπαρούφες του στυλ «πάρε το φυσικό σου αέριο και κάντο ότι θες, δεν σε έχουμε ανάγκη» είναι βαρύγδουπες μαγκιές που όταν λέγονται χωρίς λογική επιστρέφουν ως δυνατές φάπες που τσούζουν πολύ. Εδώ σκόπιμα δεν θα παραθέσουμε ποια επίσημα χείλη το είπανε, θα πρέπει να το ξέρει κάθε Έλληνας ή/και Ευρωπαίος ψηφοφόρος. Σπεύσαμε να παρακολουθήσουμε τις «αντιδράσεις – τοποθετήσεις» διαφόρων «πολιτικών» και λογής αυτοανακηρυχθέντων «αναλυτών», που μας προκάλεσαν το λιγότερο απορία….. με την κενότητα τους. Θα έπρεπε η Ελλάδα να διατρανώνει συνεχώς την ανάγκη εξόρυξης υδρογονανθράκων που βρίσκονται στην υφαλοκρηπίδα και δυνητική της ΑΟΖ, που η δεύτερη αποτελεί φυσικό τμήμα της ευρωπαϊκής ΑΟΖ. Κάποτε θα πρέπει και η ΕΕ να ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα, διότι αφορά την υπόσταση της. Κλείνοντας και για να κάνουμε πικρό χιούμορ θα πούμε το εξής, που αν συμβεί θα είναι ο νέος ορισμός του τραγέλαφου, πανευρωπαϊκά. Με τον nord stream νεκρό όπως τον ξέραμε (από Ρωσία προς Γερμανία), ας αναλογιστούμε μήπως Βλαδίμηρος και Ντόναλντ, μεταβάλλουν το «ιδιοκτησιακό καθεστώς» του αγωγού…. Κι αρχίσει να ρέει προς την Ευρώπη ακριβό πετρέλαιο και φυσικό αέριο, το οποίο θα είναι το ίδιο ακριβώς που κάποτε ήτανε φθηνό…. στραγγίζοντας τις οικονομίες των κ-μ της ΕΕ και γεμίζοντας τις αντίστοιχες ΗΠΑ & Ρωσίας. Τέτοιο πικρό γεωπολιτικό γέλιο δεν θα έχει ξαναϋπάρξει. Το οποίο θα είναι και πολύ ακριβό διότι στους γάμους από παλιά στους γάμους πλήρωναν τις νύφες και τα χατίρια τους, ενώ ξυρίζανε τον γαμπρό….. Κι όπως φαίνεται η νύφη της Αλάσκα είναι πολύ απαιτητική και κάποιος πρέπει να πληρώσει τη νύφη. Βοήθεια μας.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Σε νέα εποχή η παγκόσμια ναυτιλία! Κίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή και την ασφάλεια των λιμένων – Μπροστά σε κρίσιμη πρόκληση η Ελλάδα

Σε μια εποχή όπου οι τεχνολογικές εξελίξεις προηγούνται συχνά της θεσμικής και επιχειρησιακής προσαρμογής, η ναυτιλιακή ασφάλεια οφείλει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Του Νίκου Ι. Σπανού, Ναυάρχου Λ.Σ.–ΕΛ.ΑΚΤ. ε.α. – Διεθνούς Πραγματογνώμονα Ναυτιλιακών Θεμάτων

Η παγκόσμια ναυτιλία εισέρχεται σε μια νέα εποχή. Τα πλοία καλούνται να περιορίσουν δραστικά τις εκπομπές τους, να εγκαταλείψουν σταδιακά τα συμβατικά καύσιμα και να υιοθετήσουν τεχνολογίες φιλικότερες προς το περιβάλλον.

Πίσω όμως από τη μεγάλη υπόσχεση της πράσινης μετάβασης αναδύεται ένα κρίσιμο ερώτημα:

Μήπως, στην προσπάθειά μας να προστατεύσουμε το περιβάλλον, δημιουργούμε νέους κινδύνους για την ανθρώπινη ζωή και την ασφάλεια των λιμένων;

Δεν πρόκειται για κινδυνολογία. Πρόκειται για ένα ζήτημα που απασχολεί πλέον σοβαρά τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα.

Το καύσιμο του μέλλοντος μπορεί να γίνει ο κίνδυνος του παρόντος

Η αμμωνία, η μεθανόλη και το υδρογόνο βρίσκονται στο επίκεντρο της ενεργειακής μετάβασης της ναυτιλίας.

Κάθε καύσιμο, ωστόσο, παρουσιάζει διαφορετικά χαρακτηριστικά επικινδυνότητας.

Η αμμωνία είναι ιδιαίτερα τοξική και μια ανεξέλεγκτη διαρροή μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Η μεθανόλη είναι εύφλεκτη και τοξική, ενώ το υδρογόνο απαιτεί εξαιρετικά αυστηρές προδιαγραφές αποθήκευσης και διαχείρισης, λόγω της υψηλής ευφλεκτότητάς του.

Φανταστείτε ένα εμπορικό πλοίο που ανεφοδιάζεται με αμμωνία σε λιμάνι κοντά σε κατοικημένη περιοχή.

Ένα τεχνικό σφάλμα, μια αστοχία σύνδεσης ή η ανεπαρκής εφαρμογή διαδικασιών ασφαλείας θα μπορούσαν, υπό δυσμενείς συνθήκες, να οδηγήσουν σε επικίνδυνη έκλυση αερίου.

Τότε το ζήτημα δεν θα αφορούσε αποκλειστικά το πλήρωμα.

Θα αφορούσε τους χρήστες λιμένων, τις γειτονικές εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης και ενδεχομένως τον πληθυσμό της ευρύτερης περιοχής.

Ποιος θα αντιμετωπίσει το πρώτο μεγάλο περιστατικό;

Τον Σεπτέμβριο του 2026, ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός επανέφερε στο επίκεντρο την ανάγκη εκπαίδευσης των ναυτικών στα εναλλακτικά καύσιμα και την αποτελεσματική αντιμετώπιση περιστατικών ρύπανσης που συνδέονται με αυτά.

Το μήνυμα είναι ουσιαστικό.

Δεν αρκεί να σχεδιάζουμε πλοία νέας τεχνολογίας. Πρέπει να εξασφαλίζουμε ότι τα πληρώματα και οι λιμενικές υπηρεσίες είναι πραγματικά προετοιμασμένα να διαχειριστούν τους νέους κινδύνους.

Ένα συμβατικό περιστατικό διαρροής πετρελαιοειδών δεν αντιμετωπίζεται με τις ίδιες επιχειρησιακές μεθόδους που απαιτεί μια διαρροή αμμωνίας.

Η αντιμετώπιση προϋποθέτει διαφορετικό εξοπλισμό, ειδική εκπαίδευση, κατάλληλα μέσα ατομικής προστασίας, σχέδια έκτακτης ανάγκης και σαφείς διαδικασίες συνεργασίας μεταξύ εμπλεκόμενων αρχών.

Η Ελλάδα μπροστά σε μια κρίσιμη πρόκληση

Για την Ελλάδα, με τη μεγάλη εμπορική ναυτιλία, τα πολυάριθμα λιμάνια και τη στενή σύνδεση λιμενικών δραστηριοτήτων με αστικές περιοχές, το θέμα αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Η προετοιμασία δεν μπορεί να περιοριστεί στην εγκατάσταση νέων υποδομών ανεφοδιασμού.

Απαιτείται προηγουμένως ολοκληρωμένη εκτίμηση επικινδυνότητας, καθορισμός ζωνών ασφαλείας, επικαιροποίηση σχεδίων αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών και συστηματική εκπαίδευση του προσωπικού.

Το Λιμενικό Σώμα, οι φορείς διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένων, οι πυροσβεστικές υπηρεσίες και οι ναυτιλιακές εταιρείες θα πρέπει να διαθέτουν σαφώς προσδιορισμένες αρμοδιότητες και επιχειρησιακά δοκιμασμένες διαδικασίες.

Η περιβαλλοντική πρόοδος δεν μπορεί να επιτυγχάνεται εις βάρος της ανθρώπινης ασφάλειας.

Η πράσινη μετάβαση χρειάζεται πρώτα μια κόκκινη γραμμή

Η απανθρακοποίηση της ναυτιλίας αποτελεί αναγκαίο στρατηγικό στόχο. Δεν πρέπει όμως να εξελιχθεί σε αγώνα τεχνολογικής ταχύτητας χωρίς αντίστοιχη εξέλιξη των κανόνων ασφαλείας.

Η πραγματική πρόοδος δεν μετριέται μόνο σε μειωμένες εκπομπές ρύπων, αλλά και στην ικανότητα πρόληψης ατυχημάτων, προστασίας της ανθρώπινης ζωής και αποτελεσματικής διαχείρισης κρίσεων.

Το μεγάλο στοίχημα δεν είναι απλώς να κατασκευάσουμε το πλοίο του μέλλοντος. Είναι να διασφαλίσουμε ότι το πλοίο του μέλλοντος δεν θα μεταφέρει μαζί με το φορτίο του και έναν νέο, ανεπαρκώς ελεγχόμενο κίνδυνο.

Γιατί η ναυτιλία δεν θα γίνει πραγματικά πράσινη εάν προηγουμένως δεν παραμείνει απολύτως προσηλωμένη στην ασφάλεια.

Και το επόμενο μεγάλο ναυτικό ατύχημα δεν πρέπει να αποτελέσει την αφορμή για να ανακαλύψουμε όσα οφείλαμε να έχουμε προβλέψει σήμερα.

Σε μια εποχή όπου οι τεχνολογικές εξελίξεις προηγούνται συχνά της θεσμικής και επιχειρησιακής προσαρμογής, η ναυτιλιακή ασφάλεια οφείλει να παραμείνει αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα. Η διεθνής ναυτιλιακή κοινότητα δεν πρέπει να περιμένει την εκδήλωση ενός σοβαρού ατυχήματος για να αναγνωρίσει τις αδυναμίες της. Χρειάζεται προληπτικός σχεδιασμός, διαρκής αξιολόγηση των νέων κινδύνων και ουσιαστική επένδυση στον ανθρώπινο παράγοντα. Γιατί η μεγαλύτερη ευθύνη της σύγχρονης ναυτιλίας δεν είναι μόνο να παραδώσει στις επόμενες γενιές καθαρότερες θάλασσες, αλλά και να διασφαλίσει ότι οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτές, καθώς και οι κοινωνίες που ζουν δίπλα τους, θα παραμείνουν ασφαλείς. Η πράσινη μετάβαση θα αποτελεί πραγματική επιτυχία μόνο όταν η περιβαλλοντική βιωσιμότητα συμβαδίζει με την προστασία της ανθρώπινης ζωής.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO52 λεπτά πριν

Μάζης: Το μπαλάκι στην Ελλάδα για το καλώδιο – Προσοχή στην παγίδα της τουρκικής «άδειας»

Θετικό βήμα των ΗΠΑ προς την Ελλάδα χαρακτηρίζει την επίσκεψη Ρούμπιο ο καθηγητής, αλλά προειδοποιεί ότι η Αθήνα πρέπει να...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Η νύφη της Αλάσκας

Τέτοιο πικρό γεωπολιτικό γέλιο δεν θα έχει ξαναϋπάρξει.

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Σε νέα εποχή η παγκόσμια ναυτιλία! Κίνδυνοι για την ανθρώπινη ζωή και την ασφάλεια των λιμένων – Μπροστά σε κρίσιμη πρόκληση η Ελλάδα

Σε μια εποχή όπου οι τεχνολογικές εξελίξεις προηγούνται συχνά της θεσμικής και επιχειρησιακής προσαρμογής, η ναυτιλιακή ασφάλεια οφείλει να παραμείνει...

GEOPOLITICO4 ώρες πριν

Και πάλι μόνοι: Το παγκόσμιο κράτος και η αυταπάτη της αιώνιας ειρήνης

Ποιος ερμηνεύει τις οικουμενικές αρχές και ποιος διαθέτει την ισχύ να τις επιβάλει; Μέσα από την κριτική του Παναγιώτη Κονδύλη,...

Αναλύσεις5 ώρες πριν

Κατασκοπευτικό θρίλερ στην Ινδία: Συνέλαβαν γυναίκα για διαρροή στρατιωτικών μυστικών στην πακιστανική ISI – Εμπλέκονται δύο στρατιωτικοί στα σύνορα με την Κίνα

Σοβαρή υπόθεση κατασκοπείας ερευνούν οι ινδικές αρχές στην πολιτεία Παντζάμπ. Μία γυναίκα συνελήφθη ως ύποπτη για τη διαβίβαση απόρρητων στρατιωτικών...

Δημοφιλή