Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Αυξανόμενες εντάσεις (5) – Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο προσπαθούν να διατηρήσουν την κυριαρχία τους στην Ευρώπη

Δημοσιεύτηκε στις

του Τιερί Μεϊσάν
.
Σήμερα, τα καλύτερα κρυμμένα μυστικά αποκαλύπτονται γρήγορα. Ωστόσο δεν εξαπλώνονται. Αυτή την εβδομάδα όμως, διέρρευσαν οι εμπιστευτικές επιστολές από τις Ηνωμένες Πολιτείες και του ΝΑΤΟ προς τη Ρωσία και διαβάστηκαν ευρέως. Ενώ στο μπροστινό μέρος της σκηνής κυριαρχεί ο θόρυβος των μποτών του ΝΑΤΟ, τα δυτικά παρασκήνια είναι το πυρετώδες θέατρο της οργάνωσης δικτύων παρακολούθησης των συμμάχων από τους ΗΠΑιούς και Βρετανούς άρχοντές τους. Γιατί η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο είναι πεπεισμένα ότι η Ρωσία δεν θα τους επιτεθεί, αλλά θα προσπαθήσει να εκτρέψει τους συμμάχους τους.

Δίκτυο Βολταίρος | 7 Φεβρουαρίου 2022

Το 1921, το Ηνωμένο Βασίλειο σκόπευε να εμποδίσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να αναπτύξουν τον στόλο τους και να γίνουν η κορυφαία ναυτική δύναμη στον κόσμο. Τα δύο κράτη έφτασαν σχεδόν σε πόλεμο, αλλά σοφά προτίμησαν να συμμαχήσουν. Μαζί θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν στον κόσμο. Αυτή ήταν η αρχή αυτού που ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ αποκάλεσε το 1946 «ειδική τους σχέση» (Special Relationship). Για να την τελέσουν, ένα άγαλμα του πρώτου Αμερικανού προέδρου, Τζορτζ Ουάσιγκτον, στήθηκε στην καρδιά του Λονδίνου, στην πλατεία Τραφάλγκαρ. Αυτή η «ειδική σχέση» είναι η βάση του ΝΑΤΟ. 
.
Το παρόν άρθρο είναι συνέχεια των:
 1. «  Η Ρωσία θέλει να αναγκάσει τις Ηνωμένες Πολιτείες να σεβαστούν τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών  », 4 Ιανουαρίου 2022.
 2. «  Η Ουάσιγκτον συνεχίζει το σχέδιο της RAND Corporation στο Καζακστάν και μετά στην Υπερδνειστερία  », 11 Ιανουάριο 2022
3. « Η Ουάσιγκτον αρνείται να ακούσει τη Ρωσία και τη Κίνα  », 18 Ιανουαρίου 2022.
4. « Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο πάσχουν από κώφωση  », 2 Φεβρουαρίου 2022.
.
Οι απαντήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών και του ΝΑΤΟ στη ρωσική πρόταση για μια Συνθήκη που εγγυάται την ασφάλεια [ 1 ] αποκαλύφθηκαν από την ισπανική εφημερίδα El País  [ 2 ], τάχα χάρη σε μια ουκρανική πηγή που φέρεται να φοβάται να δει τη χώρα της να μεταμορφώνεται σε θέατρο αντιπαράθεση Δύσης-Ανατολής.
.
Η απάντηση του ΝΑΤΟ αντιστοιχεί από κάθε άποψη στην παρουσίαση που έκανε ο Γενικός Γραμματέας του, Γενς Στόλτενμπεργκ. Αυτό είναι φυσιολογικό, διότι αυτό το κείμενο είχε υποβληθεί στα 30 κράτη μέλη και δεν μπορούσε να παραμείνει μυστικό για πολύ. Αφενός, η Συμμαχία προτείνει μέτρα για τη μείωση του κινδύνου πυρηνικού πολέμου, αφετέρου θέτει υπό αμφισβήτηση το δικαίωμα των λαών στην αυτοδιάθεση στην Υπερδνειστερία (Μολδαβία), την Αμπχαζία και την Οσετία Νότια (Γεωργία) και τέλος στην Κριμαία (Ουκρανία). Με άλλα λόγια, οι Σύμμαχοι απορρίπτουν το διεθνές δίκαιο. Αυτός είναι ο λόγος που δεν το αναφέρουν πλέον, αλλά λένε ότι είναι προσκολλημένοι σε «κανόνες» που θέτουν μόνοι τους. Σκοπεύουν να παραμείνουν υπό την προστασία των Ηνωμένων Πολιτειών που υποστηρίζονται από το Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν θέλουν να ρισκάρουν έναν Παγκόσμιο Πόλεμο.
.
Η απάντηση των Ηνωμένων Πολιτειών, από την άλλη, αποτελεί έκπληξη. Ήταν άγνωστη σε όλους, συμπεριλαμβανομένων των Συμμάχων και της Ουκρανίας. Γι’ αυτό, σύμφωνα με τον τίτλο της, είναι «non-paper» (sic) που δεν χρειάζεται να τους υποβληθεί και πρέπει να παραμείνει μυστικό. Επομένως, είναι πολύ απίθανο να αποκαλύφθηκε από ουκρανική πηγή. Μπορεί να είναι μόνο ΗΠΑϊκή. Αυτό το «non-paper» εστιάζει σε «Τομείς δέσμευσης για βελτίωση της ασφάλειας». Η Ουάσιγκτον παρουσιάζεται ότι αρνείται να αφήσει οτιδήποτε, αν και είναι πρόθυμη να διαπραγματευτεί για να παγώσει την τρέχουσα κατάσταση. Θα διατηρήσει τα σχέδια της χωρίς να προσπαθεί να κερδίσει έδαφος
.
Αυτό το έγγραφο ρίχνει φως στις πρόσφατες δημόσιες ενέργειες του ΝΑΤΟ: μια εκστρατεία προπαγάνδας που καταγγέλλει μια επικείμενη ρωσική εισβολή, την ανάπτυξη στρατιωτών γύρω από την Ουκρανία και τη μεταφορά όπλων στην ίδια την Ουκρανία. Αλλά το πιο σημαντικό είναι αλλού: αυτά τα στρατεύματα και αυτά τα όπλα δεν είναι απολύτως ικανά να αντισταθούν σε μια ρωσική εισβολή, αν αυτή γίνει. Από την άλλη, αυτή η ατμόσφαιρα πανικοβάλλει τους Ευρωπαίους ηγέτες (με την ευρεία έννοια, όχι μόνο αυτούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο γνωρίζουν ότι μπορεί να μην ανταποκριθούν στην ουσία του αιτήματος της Ρωσίας για σεβασμό των Συνθηκών και ότι η Μόσχα δεν θα τους επιτεθεί παρά ταύτα. Ο φόβος τους είναι αλλού, όπως προσπάθησε ο Βλαντιμίρ Πούτιν το 2007 στο Μόναχο, η Μόσχα μπορεί να προσπαθήσει να ανατρέψει τους συμμάχους έναν προς έναν. Αλλά, αυτή τη φορά, η πτώση της ισχύος των ΗΠΑ μπορεί να τους κάνει να σκέπτονται. Μπορεί να διαπιστώσουν ότι έχουν ελάχιστα να κερδίσουν από την αφοσίωση τους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΗΠΑϊκή CIA και η βρετανική MI6 αναδιοργανώνουν τα δίκτυα stay–behind με τη συγκατάθεση ορισμένων Ευρωπαίων ηγετών που φαντάζονται ότι σύντομα θα ζήσουν σε χώρες κατεχόμενες από τη Ρωσία.
.
Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ακόμη και πριν από τη δημιουργία του ΝΑΤΟ, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν φανταστεί έναν τρόπο να κυριαρχήσουν στη δυτική ευρωπαϊκή ήπειρο μέχρι τα σύνορα Oder-Neisse, που καθορίστηκαν από τη Διάσκεψη του Πότσνταμ, λίγες μέρες μετά την κατάληψη του Βερολίνου από τους Σοβιετικούς και τη συνθηκολόγηση των Ναζί. Είναι αυτό το σύνορο που ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρτσιλ περιέγραψε, το 1946, ως «σιδερένιο παραπέτασμα» που χωρίζει την ευρωπαϊκή ήπειρο στα δύο [ 3 ]. Στη συνέχεια ο πρόεδρος των ΗΠΑ Χάρι Τρούμαν οργάνωσε τον Ψυχρό Πόλεμο για να αποτρέψει μια πιθανή προέλαση των Σοβιετικών στη ζώνη επιρροής που τους είχε δοθεί στη Γιάλτα και το Πότσνταμ. Οι ΗΠΑίοι και οι Βρετανοί είχαν την ιδέα να δημιουργήσουν δίκτυα αντίστασης στο κόρφο των συμμαχικών διοικήσεων και να τα προετοιμάσουν να αναλάβουν δράση κατά την «αναπόφευκτη» σοβιετική εισβολή. Αυτά τα δίκτυα διοικούνταν από Αγγλοσάξονες, αλλά οι στρατιώτες τους ήταν αντισοβιετικοί υπήκοοι, συμπεριλαμβανομένων πολλών επιζώντων των ναζιστικών στρατών, που ανακυκλώθηκαν για τον «καλό σκοπό».
.
Όταν δημιουργήθηκε το ΝΑΤΟ το 1949, αυτά τα δυτικοευρωπαϊκά δίκτυα ενσωματώθηκαν σε αυτό. Εξακολουθούν να υπακούουν αποκλειστικά στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο με την κατ’ αρχήν σύμφωνη γνώμη των συμμάχων κρατών που αγνοούν τις λεπτομέρειες της δράσης τους. Όποτε έρχονται στο φως, υπόσχονται να τα διαλύσουν, ωστόσο πάντα διαιωνίζονται. Το τελευταίο «περιστατικό» είναι η ανακάλυψη, το 2020, ότι όλοι οι ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών παρακολουθούνταν από τη Δανία για λογαριασμό του ΝΑΤΟ [ 4 ].
.
Η CIA και η MI6 έχουν επίσης επεκτείνει αυτά τα δίκτυα στην πλειονότητα του πλανήτη. Είναι εκείνοι που οργάνωσαν την Παγκόσμια Αντικομμουνιστική Ένωση [ 5 ] κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, εγκαθιστώντας αιματηρές δικτατορίες από την Ταϊβάν έως τη Βολιβία, περνώντας από το Ιράν και το Κονγκό.
.
Οι δραστηριότητες της CIA εκτός ΝΑΤΟ επισημάνθηκαν από το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών (Επιτροπή Church [ 6 ]) μετά την παραίτηση του προέδρου Ρίτσαρντ Νίξον. Αυτά τα δίκτυα είχαν αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό που είχαν καταφέρει να σχηματίσουν κράτος εν κράτει, φτάνοντας μάλιστα στο σημείο να οργανώσουν το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ για να ανατρέψουν τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών [ 7 ]. Ο πρόεδρος Τζίμι Κάρτερ ενθάρρυνε τη συνέχιση αυτών των αποκαλύψεων και ανέλαβε τον έλεγχο της CIA με τον ναύαρχο Στάνσφιλντ Τέρνερ.
.
Εκατοντάδες βιβλία έχουν αφιερωθεί, πρώτα από δημοσιογράφους και σήμερα από ιστορικούς, στα εγκλήματα της CIA και της MI6. Αλλά αυτά είναι βιβλία και διατριβές για αυτήν ή εκείνη την επιχείρηση. Κάποιοι προσπάθησαν να δημιουργήσουν συνοπτικούς καταλόγους αυτών των γεγονότων, αλλά κανένας δεν τόλμησε να γράψει την ιστορία αυτού του συστήματος και των ανθρώπων του. Γιατί είναι οι ίδιοι άνθρωποι που έχουν ταξιδέψει για να τα πραγματοποιήσουν σε διάφορα μέρη του πλανήτη.
.
Οι πρόεδροι Ρόναλντ Ρίγκαν και Τζορτζ Χ. Μπους ο πρεσβύτερος γαλούχησαν δημόσια αυτά τα δίκτυα στις χώρες του Συμφώνου της Βαρσοβίας, οργανώνοντας τεράστιες επιχειρήσεις οικονομικού και στρατιωτικού σαμποτάζ. Μόνο μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ ήρθαν στο φως και κλήθηκαν να παίξουν πολιτικό ρόλο. Ήταν πολύ ενεργά για την ένταξη στο ΝΑΤΟ των χωρών της Κεντρικής, Βαλκανικής, Ανατολικής και Βαλτικής Ευρώπης. Η υποστήριξη της προέδρου της Λετονίας, Vaira Vike-Freiberga, σε ναζιστικές διαδηλώσεις [ 8 ] ή η είσοδος στην ουκρανική κυβέρνηση ηγετών Ναζί [ 9 ] δεν είναι επομένως ανεξήγητα ατυχήματα, αλλά δημόσιες εκδηλώσεις μυστικών δικτύων που μερικές φορές καταφέρνουν να ανέλθουν στο κορυφή των κυβερνήσεων.
.
Στο τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ήταν προφανές σε όλους ότι τον είχε κερδίσει η Σοβιετική Ένωση (22 έως 27 εκατομμύρια νεκροί) με την πολύ σχετική βοήθεια των Αγγλοσαξόνων (λιγότεροι από ένα εκατομμύριο θάνατοι από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο, συμπεριλαμβανομένων των αποικιών). Ο πρώτος γραμματέας Τζόζεφ Στάλιν – που είχε εξαλείψει τους κουλάκους και μετά τους μενσεβίκους στα γκουλάγκ – σφυρηλάτησε την εθνική συμφιλίωση και το σοβιετικό εθνικό αίσθημα γύρω από την ισότητα όλων ενώπιον του συστήματος φυλετικής ιεραρχίας των Ναζί (ρατσισμός), των ΗΠΑ (φυλετικός διαχωρισμός) και της Νότια Αφρική (απαρτχάιντ). Οι συζητήσεις για τους «ολοκληρωτισμούς του 20ου αιώνα» και τα αρνητιστικά ψηφίσματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [ 10 ] στοχεύουν αποκλειστικά στο να καταστραφεί η εικόνας που άφησε ο Στάλιν, συγχωνεύοντας τα ναζιστικά και τα σοβιετικά εγκλήματα, ωστόσο πολύ διαφορετικά στη φύση και από διαφορετικές περιόδους (η μεγάλη περίοδος των Γκουλάγκ δεν τελείωσε το 1953 με το θάνατο του «μικρού πατέρα των λαών», αλλά το 1941 με τη συμφωνία μεταξύ του Ιωσήφ Στάλιν και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας για την υπεράσπιση της χώρας. Δεν είναι συνεπώς χαρακτηριστική ούτε του σταλινισμού ούτε της ΕΣΣΔ). Επιτρέπει να κρύβει την ανακύκλωση των χειρότερων ναζί εγκληματιών από τη CIA και την MI6 σε κράτη του Τρίτου Κόσμου. Αποκρύπτει επίσης τη χρήση Ναζί από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο για να επεκτείνουν την κυριαρχία τους, με παράδειγμα τα βρετανικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Κένυα κατά τη δεκαετία του 1950.
.
Όλα αυτά τα στοιχεία μαρτυρούν ότι, για να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στον κόσμο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν δίστασαν να ανακυκλώσουν τους χθεσινούς εχθρούς και να τους ζητήσουν να συνεχίσουν το έργο τους, υπό τις διαταγές τους, με τις ίδιες εγκληματικές μεθόδους. .
.
Έχοντας κατά νου αυτό το παρελθόν, τίθεται το ερώτημα για τον πραγματικό ρόλο του ΝΑΤΟ. Η κυρίαρχη σκέψη διαβεβαιώνει ότι αυτή η συμμαχία δημιουργήθηκε για να πολεμήσει ενάντια στους Σοβιετικούς. Όμως, πέρα από το γεγονός ότι οι τελευταίοι μόλις είχαν καταλάβει το Βερολίνο και νικήσει τους Ναζί, το ΝΑΤΟ δεν τους πολέμησε ποτέ και σήμερα οι Σοβιετικοί δεν υπάρχουν πια. Αντίθετα, το ΝΑΤΟ δεν έχει κάνει επίσημα παρά μόνο δύο συμβατικούς πολέμους, τον πρώτο στη Γιουγκοσλαβία, τον δεύτερο στη Λιβύη. Ολόκληρη η ιστορία του ήταν να παρεμβαίνει στην εσωτερική ζωή των μελών του για να τα ευθυγραμμίσει με τα αγγλοσαξονικά συμφέροντα μέσω έγχρωμων επαναστάσεων (Μάιος 68 στη Γαλλία), πολιτικών δολοφονιών (του πρόεδρου του ιταλικού συμβουλίου Aldo Moro) και πραξικοπημάτων (η Ελλάδα των συνταγματαρχών).
.
Κάτω από αυτές τις συνθήκες, πρέπει να αναρωτηθεί κανείς εάν όλος αυτός ο θόρυβος για έναν πιθανό πόλεμο στην Ουκρανία δεν κρύβει κάτι άλλο: την ενίσχυση της λαβής της Ουάσιγκτον και του Λονδίνου στους συμμάχους τους, παρότι αυτές οι δύο δυνάμεις είναι σε πτώση ταχύτητας.
.
Πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί η Ρωσία, η οποία στις 17 Δεκεμβρίου 2021 κάλεσε το ΝΑΤΟ να συμμορφωθεί με τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, δεν εγείρει πλέον αυτό το ζήτημα. Η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο δεν θέλουν να εγκαταλείψουν τη θέση τους ως επικυρίαρχοι και οι Σύμμαχοι τη θέση τους ως υποτελείς. Η διάλυση του ΝΑΤΟ δεν θα είχε νόημα γιατί κάθε μέλος εξακολουθεί να σκοπεύει να παίξει τον ρόλο του και όχι να αποκτήσει ανεξαρτησία και ατομική ευθύνη. Εάν εξαφανιζόταν το ΝΑΤΟ, θα το διαδεχόταν μια δομή ίδιας μορφής. Το πρόβλημα επομένως δεν είναι η Ατλαντική Συμμαχία, αλλά ο τρόπος με τον οποίο λογίζονται οι Αγγλοσάξονες ηγέτες και οι σύμμαχοί τους.
.
Είναι πιθανό ότι αυτή η διαφορά στη σκέψη δεν είναι μόνο πολιτισμική, αλλά αναφέρεται στην πληροφοριακή επανάσταση. Κάθετες αντιλήψεις, αναλύσεις σε περιοχές επιρροής, γεωπολιτικές θεωρίες ανήκουν στη βιομηχανική εποχή, ενώ οι πολυπολικές αποφάσεις, οι εξατομικευμένες αναλύσεις και οι θεωρίες των δικτύων είναι χαρακτηριστικά των κοινωνιών που χτίζονται σήμερα. Σε αυτή την περίπτωση, η Μόσχα και το Πεκίνο είναι απλώς μπροστά από τη Δύση..

Αφού αμφισβήτησε τα δίκτυα Stay–Behind του ΝΑΤΟ, ο πρόεδρος Charles De Gaulle ανακοίνωσε στις 21 Φεβρουαρίου 1966 ότι, χωρίς να αμφισβητηθεί η προσχώρησή της στη Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού, η Γαλλία «θα επανακτήσει] στο έδαφός της την πλήρη άσκηση της κυριαρχίας της» αποχωρώντας από την ολοκληρωμένη διοίκηση του ΝΑΤΟ και εκδιώκοντας της δυνάμεις του ΝΑΤΟ από το έδαφός της. Στη συνέχεια, πεπεισμένος ότι η ΕΣΣΔ δεν απειλούσε τη Δύση, πήγε ο ίδιος εκεί για να απευθυνθεί απευθείας στον ρωσικό λαό εκφωνώντας μια σύντομη ομιλία στα ρωσικά στην τηλεόραση.
.
Εν τέλη, κάποια στιγμή, ο ένας ή ο άλλος σύμμαχος θα σταματήσει να υποκύπτει στην Ουάσιγκτον και το Λονδίνο. Οι φιλοκινεζικές δηλώσεις του Πολωνού προέδρου Andrzej Duda ή οι φιλορωσικές δηλώσεις του Κροάτη προέδρου Zoran Milanović δίνουν μια πρόγευση του τι μπορεί να συμβεί. Το 1966, οι σύμμαχοι εξεπλάγησαν όταν ο Γάλλος πρόεδρος Σαρλ Ντε Γκωλ κατήγγειλε τα δίκτυα stay-behind και απέλασε τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ από τη χώρα του. Η αντίδρασή τους θα ήταν διαφορετική σήμερα εάν, και πάλι, ένα μέλος του ΝΑΤΟ έφευγε από την ολοκληρωμένη διοίκηση χωρίς να αμφισβητήσει τη Συνθήκη του Βορείου Ατλαντικού. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες που συχνά εκδηλώνουν «αγελαία συμπεριφορά» θα μπορούσαν να ακολουθήσουν αυτό το νέο μοντέλο και να φύγουν σε μπλοκ.
.
Όπως και να έχει, η Μόσχα και το Πεκίνο συνεχίζουν την προσέγγισή τους. Δεν έχουν σκοπό να ενωθούν για να συντρίψουν κανέναν, αλλά να υπερασπιστούν μαζί το όραμά τους για τις διεθνείς σχέσεις και την οικονομική ανάπτυξη για όλους. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Κινέζος πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ εξέδωσαν νέα κοινή δήλωση στις 4 Φεβρουαρίου [ 11 ]. Στην πορεία, χλευάζουν τον δυτικό ισχυρισμό ότι καθιερώνεται ένας «ελεύθερος κόσμος» που βασίζεται στη δημοκρατία. Επισημαίνουν ότι, κάθε άλλο παρά τέλειες, και οι δύο χώρες τους εκτιμούν τους πολίτες τους πολύ περισσότερο από ό,τι το κάνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο.
.
Οι Δυτικοί, που δεν ακούνε παρά μόνο τον εαυτό τους, δεν αντέδρασαν στον λόγο των Ρώσων και των Κινέζων. Αν τον άκουγαν, θα τον περιφρονούσαν και θα αναρωτιούνταν πώς μπορούν αυτοί οι άνθρωποι να μιλάνε έτσι, αλλά όχι γιατί μιλάνε έτσι.
.
Τιερί Μεϊσάν
.
Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά
Πηγή Ινφογνώμων Πολιτικά (Ελλάδα)
___________________________________________________________________
.
[1] “Draft Treaty betweeen the USA and Russia on Security Guarantees” & “Draft Agreement on measures to ensure the security of Russia and NATO”, Voltaire Network, 17 December 2021.
[2] « Documentos entregados por laOTAN y EE UU en respuesta al tratado que les presentó Rusia el 17 de diciembre de 2021 », El País, Réseau Voltaire, 2 février 2022.
[3] « Discours de Fulton sur le “rideau de fer“ », par Winston Churchill, Réseau Voltaire, 5 mars 1946.
[4] « Continuation des réseaux Stay-Behind de l’Otan au Danemark », « Le Danemark a espionné les dirigeants européens pour les USA », Réseau Voltaire, 20 novembre 2020 et 31 mai 2021.
[5] « La Ligue anti-communiste mondiale, une internationale du crime », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 12 mai 2004.
[6] The 14 Church Committee Reports, Mary Ferrell Foundation.
[7] « Le Watergate était un complot contre Richard Nixon », Réseau Voltaire, 26 novembre 2021.
[8] « La présidente de la Lettonie réhabilite le nazisme », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 16 mars 2005.
[9] « Qui sont les nazis au sein du gouvernement ukrainien ? », par Thierry Meyssan, Réseau Voltaire, 2 mars 2014.
[10] Par exemple : « Le Parlement européen affirme que l’Union soviétique est responsable de la Seconde Guerre mondiale », Réseau Voltaire, 19 septembre 2019.
[11] “Russia & China Joint Statement on the International Relations Entering a New Era and the Global Sustainable Development”, Voltaire Network, 4 February 2022

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα κρίνει την αποφασιστικότητα της Αθήνας – Προβληματισμός για τους Meteor στην Τουρκία

Την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου ως κρίσιμη δοκιμασία για την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ανέδειξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκαν οι τουρκικές απειλές για το έργο, η αμυντική συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και οι πληροφορίες για πιθανή γαλλική συναίνεση στην αποδέσμευση πυραύλων Meteor προς την Άγκυρα.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τις συμμαχίες, τις ενεργειακές υποδομές και τους εξοπλισμούς της σε πραγματική γεωπολιτική ισχύ. Αυτό ήταν το βασικό μήνυμα του Ανδρέα Μουντζουρούλια στην εκπομπή «Direct News», κατά την οποία συνέδεσε τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο με το ζήτημα της πολιτικής βούλησης στην Αθήνα.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, η αναβάθμιση της χώρας στον αμερικανικό σχεδιασμό δημιουργεί σημαντικές δυνατότητες. Ωστόσο, η αξιοποίησή τους προϋποθέτει αποφασιστικότητα απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις, ιδιαίτερα όταν αυτές επιχειρούν να επιβάλουν περιορισμούς στην υλοποίηση έργων όπως ο Great Sea Interconnector.

Το GSI και η απαίτηση της Άγκυρας για «άδεια»

Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην τουρκική αρθρογραφία για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Ο δημοσιογράφος παρουσίασε δημοσιεύματα που, όπως ανέφερε, συνοδεύουν την απαίτηση για προηγούμενη τουρκική έγκριση με απειλές σύγκρουσης.

Κατά την ανάλυσή του, η Άγκυρα επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από την κατασκευή ενός ενεργειακού έργου στην αποδοχή των δικών της θαλάσσιων διεκδικήσεων. Η επιδίωξη να ζητηθεί τουρκική άδεια, υποστήριξε, αποσκοπεί στη δημιουργία προηγουμένου που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον της Ελλάδας και της Κύπρου.

Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε τις τοποθετήσεις του Τζιχάτ Γιαϊτζί περί «τουρκικής υφαλοκρηπίδας» και ενός άξονα Αθήνας–Λευκωσίας–Ιερουσαλήμ που δήθεν επιδιώκει την περικύκλωση της Τουρκίας.

Ο Μουντζουρούλιας χαρακτήρισε αυτή τη ρητορική μέρος μιας προσπάθειας άσκησης ψυχολογικής πίεσης. Όπως εξήγησε, στόχος είναι να καλλιεργηθεί στην ελληνική πολιτική ηγεσία και στην κοινή γνώμη η αντίληψη ότι η συνέχιση του έργου συνεπάγεται αναπόφευκτα πολεμική αναμέτρηση.

Απέναντι σε αυτή την τακτική ζήτησε σαφή ελληνική στάση και, εφόσον απαιτηθεί, παρουσία ναυτικών και αεροπορικών δυνάμεων για την προστασία των εργασιών. Το ουσιαστικό ερώτημα, κατά τον ίδιο, είναι πώς θα ενεργήσει η Αθήνα απέναντι στην απόπειρα επιβολής τουρκικού ελέγχου.

Η αναφορά στη διάψευση της Nexans

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην επιστολή της Nexans προς την «Καθημερινή», την οποία παρουσίασε ως διάψευση δημοσιεύματος για επαφές της εταιρείας με τις τουρκικές αρχές.

Σύμφωνα με όσα μετέφερε στην εκπομπή, η γαλλική εταιρεία ξεκαθάρισε ότι δεν είχε πραγματοποιήσει και δεν σχεδίαζε τέτοιες επαφές, ενώ ο συντονισμός της γινόταν με την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Ο Μουντζουρούλιας απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στη συγκεκριμένη τοποθέτηση, καθώς, όπως υποστήριξε, δημοσιεύματα για αναζήτηση τουρκικής έγκρισης δημιουργούν εντυπώσεις γύρω από τον ρόλο της Άγκυρας στο έργο. Παράλληλα, άσκησε κριτική στον τρόπο διαχείρισης των σχετικών πληροφοριών, επιμένοντας στην ανάγκη διασταύρωσης των πηγών.

Προβληματισμός για τη γαλλική στάση και τους Meteor

Ένα δεύτερο κεντρικό θέμα ήταν η στάση της Γαλλίας απέναντι στην Τουρκία. Ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε σε πληροφορίες που απέδωσε σε ρεπορτάζ του Χρήστου Μαζανίτη στο enikos.gr, σύμφωνα με τις οποίες το Παρίσι εξετάζει θετικά την αποδέσμευση πυραύλων Meteor για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι πρόκειται για πληροφορίες που αναμένουν περαιτέρω επιβεβαίωση ή διάψευση. Επισήμανε, ωστόσο, ότι μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλούσε σοβαρό προβληματισμό στην Αθήνα, καθώς οι Meteor αποτελούν σημαντικό στοιχείο του ποιοτικού πλεονεκτήματος των ελληνικών Rafale.

Συνέδεσε το ζήτημα με την ευρύτερη προσέγγιση Γαλλίας–Τουρκίας στην αμυντική βιομηχανία και με το τουρκικό ενδιαφέρον για το γαλλοϊταλικό σύστημα αεράμυνας SAMP/T.

Κατά την εκτίμησή του, η ελληνική πλευρά χρειάζεται να αξιολογεί τις συμμαχίες με βάση τις συγκεκριμένες αποφάσεις των εταίρων της. Η στενή αμυντική σχέση με τη Γαλλία, υποστήριξε, δεν αναιρεί την επίδραση των βιομηχανικών και οικονομικών συμφερόντων στις επιλογές του Παρισιού.

Οι ΗΠΑ, τα νέα όπλα και ο ενεργειακός ρόλος της Ελλάδας

Στην εκπομπή εξετάστηκε επίσης η επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, την οποία ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε ως σημαντικό σταθμό για την ελληνοαμερικανική συνεργασία.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η ατζέντα συνδέεται τόσο με το πρόγραμμα των F-35 όσο και με το ελληνικό ενδιαφέρον για προηγμένα όπλα που θα ενισχύσουν τις δυνατότητες της Πολεμικής Αεροπορίας.

Αναφέρθηκε σε πυραύλους αέρος–αέρος, όπλα κρούσης μεγάλης εμβέλειας, αντιπλοϊκούς πυραύλους και κατευθυνόμενα πυρομαχικά. Παρουσίασε τις σχετικές επιλογές ως αντικείμενο ελληνικού ενδιαφέροντος και συζητήσεων, δίνοντας έμφαση στη σημασία του οπλισμού που συνοδεύει την απόκτηση και την αναβάθμιση των μαχητικών.

Παράλληλα, έκανε λόγο για ενδιαφέρον για τροχοφόρα τεθωρακισμένα Stryker, συνδέοντάς το με τις ανάγκες κινητικότητας και προστασίας του πεζικού.

Στο ενεργειακό σκέλος, περιέγραψε την Ελλάδα ως δυνητικό κόμβο για τη διαφοροποίηση των πηγών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Ο Κάθετος Διάδρομος, οι υποδομές LNG, η Αλεξανδρούπολη, η ηλεκτρική διασύνδεση με την Κύπρο και οι έρευνες υδρογονανθράκων αποτέλεσαν τους βασικούς άξονες της επιχειρηματολογίας του.

Η γεωγραφική θέση της χώρας, υπογράμμισε, μπορεί να αποκτήσει μόνιμη στρατηγική αξία εφόσον συνοδευτεί από υποδομές, επενδύσεις και συνεπή σχεδιασμό.

Εγχώρια αμυντική παραγωγή και ενίσχυση του στόλου

Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε και στην ανάγκη ανάπτυξης ελληνικών αμυντικών συστημάτων, με ιδιαίτερη αναφορά στην αντιμετώπιση μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παρουσίασε τον «Κένταυρο», τον «Υπερίωνα», τον «Τηλέμαχο» και τον «Τεύκρο» ως στοιχεία μιας ευρύτερης ελληνικής προσπάθειας στον τομέα της επιτήρησης και της αντιμετώπισης drones. Κατά τον ίδιο, η χώρα διαθέτει επιστημονικό δυναμικό και τεχνογνωσία, αλλά χρειάζεται να ξεπεράσει διοικητικά εμπόδια και καθυστερήσεις.

Στο ναυτικό σκέλος αναφέρθηκε στις φρεγάτες FDI, στον εκσυγχρονισμό των MEKO, στις επιλογές για τις πυραυλακάτους και στις συζητήσεις με την Ιταλία για ναρκοθηρευτικά. Έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στη διασύνδεση αισθητήρων, ηλεκτρονικών συστημάτων και όπλων, ώστε οι μονάδες να λειτουργούν αποτελεσματικότερα απέναντι σε σύνθετες απειλές.

Συμμαχίες με εγρήγορση και πολιτική βούληση

Η εκπομπή επεκτάθηκε στις σχέσεις ΗΠΑ–Κύπρου, στη συνεργασία της Λευκωσίας με τη Σερβία και στις περιφερειακές κινήσεις της Τουρκίας. Ο δημοσιογράφος αντιμετώπισε θετικά την ενίσχυση της αμερικανικής παρουσίας στην Ανατολική Μεσόγειο, διατηρώντας παράλληλα επιφυλάξεις για την πάγια επιδίωξη της Ουάσιγκτον να κρατά ισορροπίες.

Αντίστοιχα, αμφισβήτησε την παρουσίαση της συνεργασίας Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν ως «ισλαμικού ΝΑΤΟ». Κατά την εκτίμησή του, η πραγματική έκταση των δεσμεύσεων και η προθυμία στρατιωτικής εμπλοκής θα κρίνουν την ουσία αυτών των σχημάτων.

Το βασικό συμπέρασμα της παρέμβασής του αφορούσε την ελληνική στάση: οι εξοπλισμοί και οι συμμαχίες αποκτούν αποτρεπτική αξία όταν συνοδεύονται από σαφή πρόθεση υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων. Στην περίπτωση του GSI, υποστήριξε, η Αθήνα καλείται να αποδείξει στην πράξη ότι οι τουρκικές απειλές δεν μπορούν να καθορίζουν τις αποφάσεις της.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Αϋφαντής–Μαρτζούκος: Το καλώδιο, η Τουρκία και το μεγάλο ερώτημα της συμμαχικής συνδρομής

Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής και ο αντιναύαρχος ε.α. και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Βασίλειος Μαρτζούκος αναλύουν στο ΑΡΤ τις κρίσιμες εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου και την ατζέντα της επίσκεψης του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Δημοσιεύτηκε

στις

Στα κρίσιμα ζητήματα που ανοίγουν στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, στην πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου, στην επικείμενη επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα αλλά και στα πραγματικά όρια των αμυντικών συμμαχιών της Ελλάδας αναφέρθηκαν ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής και ο αντιναύαρχος ε.α. και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Βασίλειος Μαρτζούκος, σε παρέμβασή τους στο ΑΡΤ.

Κοινός παρονομαστής των τοποθετήσεών τους ήταν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζει την ασφάλειά της στην προσδοκία ότι, σε περίπτωση κρίσης με την Τουρκία, οι σύμμαχοι θα εμφανιστούν αυτομάτως στο πεδίο. Αντίθετα, όπως υπογράμμισαν από διαφορετικές αφετηρίες, η χώρα πρέπει να διαθέτει δική της ισχύ, ξεκάθαρη στρατηγική και συγκεκριμένους στόχους στις επαφές της με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αϋφαντής: Τι θα ζητήσει η Αθήνα από τον Ρούμπιο;

Ο Γιώργος Αϋφαντής εμφανίστηκε επιφυλακτικός απέναντι στις προσδοκίες που καλλιεργούνται γύρω από την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, επισημαίνοντας ότι δεν έχει δημοσιοποιηθεί επισήμως η πλήρης ημερήσια διάταξη των συνομιλιών.

Κατά την εκτίμησή του, σημαντικό μέρος του αμερικανικού ενδιαφέροντος αφορά την προώθηση αμερικανικών οπλικών συστημάτων. Ο πρέσβης ε.τ. έθεσε, ωστόσο, ως βασικό ζήτημα όχι το τι θα ζητήσει η Ουάσιγκτον από την Αθήνα, αλλά τι θα απαιτήσει η ελληνική πλευρά ως αντάλλαγμα της στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ.

Στο επίκεντρο έβαλε την τουρκική στάση απέναντι στην πόντιση του καλωδίου και γενικότερα στις θαλάσσιες ζώνες. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Αθήνα θα πρέπει να επιδιώξει μία ξεκάθαρη δημόσια τοποθέτηση του Ρούμπιο από ελληνικό έδαφος απέναντι στην Άγκυρα και ειδικότερα απέναντι στη χρήση στρατιωτικής πίεσης για την προβολή τουρκικών διεκδικήσεων.

Ο Αϋφαντής αναφέρθηκε επίσης στις τουρκικές θέσεις για τα ελληνικά νησιά, την αποστρατιωτικοποίηση και τα κυριαρχικά τους δικαιώματα, επισημαίνοντας ότι η Άγκυρα έχει καταθέσει τις σχετικές θέσεις της ακόμη και σε έγγραφα προς τον ΟΗΕ.

Για τον ίδιο, συνεπώς, το κρίσιμο ερώτημα είναι αν ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών θα πάρει σαφή θέση για τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών και απέναντι στις τουρκικές αξιώσεις.

Μαρτζούκος: Ενέργεια, άμυνα και οικονομία στην ατζέντα

Ο Βασίλειος Μαρτζούκος εκτίμησε ότι η επίσκεψη Ρούμπιο θα κινηθεί κυρίως σε τρεις άξονες: ενέργεια, άμυνα και οικονομία.

Παράλληλα, προειδοποίησε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν υπερβολικές προσδοκίες για θεαματική μεταβολή της αμερικανικής στάσης στα ελληνοτουρκικά, σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ παραδοσιακά επιδιώκουν να διατηρούν ισορροπίες μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας.

Υπογράμμισε όμως ότι ο ίδιος ο Ρούμπιο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ανατολική Μεσόγειο, τις Συμφωνίες του Αβραάμ και το σχήμα στρατηγικής συνεργασίας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ, κάτι που, όπως είπε, η Αθήνα οφείλει να αξιοποιήσει.

Στον ενεργειακό τομέα, ο αντιναύαρχος ε.α. αναφέρθηκε στον Κάθετο Διάδρομο φυσικού αερίου, στον ρόλο της Ελλάδας ως ενεργειακού κόμβου, στις έρευνες στο Ιόνιο και κυρίως στο ηλεκτρικό καλώδιο, για το οποίο θεωρεί σημαντικό να υπάρξει ισχυρή αμερικανική τοποθέτηση.

Τα F-35 και το κρίσιμο θέμα των όπλων

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε ο Μαρτζούκος στα F-35, τονίζοντας ότι η απόκτηση μιας προηγμένης πλατφόρμας δεν αρκεί από μόνη της.

Όπως επισήμανε, κρίσιμο είναι με ποια οπλικά συστήματα θα συνοδευθούν τα αεροσκάφη, εκτιμώντας ότι στις ελληνοαμερικανικές συνομιλίες πρέπει να τεθεί το ζήτημα των όπλων που θα μπορεί να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία, ιδιαίτερα στον τομέα αέρος-αέρος.

Έθεσε επίσης στην εξίσωση την ασφάλεια λιμένων και αεροδρομίων, την περαιτέρω αναβάθμιση της Σούδας και το ενδεχόμενο διεύρυνσης της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ελλάδα.

«Στο πεδίο δεν πρέπει να περιμένουμε άλλους να πολεμήσουν για εμάς»

Ιδιαίτερα καθαρός ήταν ο Μαρτζούκος όταν τέθηκε το ερώτημα τι θα συνέβαινε σε περίπτωση θερμού επεισοδίου με την Τουρκία.

«Η ιστορία μας λέει ότι δεν θα την έχουμε», σημείωσε αναφερόμενος στην πιθανότητα άμεσης στρατιωτικής συμμετοχής συμμάχων δίπλα στις ελληνικές δυνάμεις.

Διευκρίνισε ότι μπορεί να υπάρξει διπλωματική, πολιτική ή εφοδιαστική υποστήριξη, αλλά εμφανίστηκε εξαιρετικά επιφυλακτικός απέναντι στην προσδοκία ότι ξένες στρατιωτικές δυνάμεις θα πολεμήσουν αυτομάτως στο πλευρό της Ελλάδας.

Για το Ισραήλ τόνισε ότι Ελλάδα και Ισραήλ διαθέτουν αμυντική συνεργασία και όχι συνθήκη αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής, ενώ προειδοποίησε ότι κάθε στρατηγική σχέση πρέπει να στηρίζεται στην αμοιβαιότητα και στα ελληνικά εθνικά συμφέροντα.

Αϋφαντής: «Βοηθούν αυτόν που μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του»

Στο ίδιο ζήτημα ο Γιώργος Αϋφαντής προχώρησε ένα βήμα παραπέρα.

Υποστήριξε ότι ακόμη και όταν υπάρχει συμφωνία αμυντικής συνδρομής, αυτή πρέπει να στηρίζεται σε πραγματικά αμοιβαία συμφέροντα και να προσδιορίζει με σαφήνεια τι θεωρείται επίθεση και με ποιον τρόπο ενεργοποιείται η βοήθεια.

Αναφερόμενος στην ελληνογαλλική συμφωνία, εκτίμησε ότι παραμένουν «γκρίζες περιοχές» ως προς τον τρόπο εφαρμογής της στρατιωτικής συνδρομής.

Το κρισιμότερο, όμως, μήνυμα του πρώην διπλωμάτη ήταν άλλο: οι συμμαχίες λειτουργούν αποτελεσματικά όταν το κράτος που δέχεται επίθεση δείχνει ότι είναι αποφασισμένο να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Κατά τον Αϋφαντή, κανένας σύμμαχος δεν θα θελήσει να εμπλακεί σε μια υπόθεση που θεωρεί εκ των προτέρων χαμένη. Αντίθετα, η Ελλάδα πρέπει να εκπέμπει την εικόνα ότι διαθέτει την πολιτική και στρατιωτική βούληση να αποκρούσει μια επίθεση και, εφόσον απαιτηθεί, να κλιμακώσει.

Όπως το συνόψισε χαρακτηριστικά: «Βοηθάνε κάποιον που μπορεί να βοηθήσει τον εαυτό του».

Τα τρία μέτωπα που απαιτούν προσοχή

Ο Βασίλειος Μαρτζούκος προσδιόρισε τρεις περιοχές στις οποίες, κατά την άποψή του, η Ελλάδα πρέπει να έχει στραμμένη την προσοχή της το επόμενο διάστημα:

την εξέλιξη γύρω από τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα» και την πιθανή προσπάθεια εφαρμογής της στην πράξη, την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου και τις εξελίξεις στο Κυπριακό.

Ιδιαίτερα για την Κύπρο, υπογράμμισε ότι αποτελεί ζωτικό ελληνικό εθνικό συμφέρον και δεν πρέπει να μένει εκτός της συνολικής στρατηγικής απέναντι στην Τουρκία.

«Η επιφύλαξη για τα 12 μίλια κρατά δεκαετίες»

Ο αντιναύαρχος ε.α. αναφέρθηκε, τέλος, και στο δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια.

Κατά την άποψή του, η επί δεκαετίες θέση ότι η χώρα «επιφυλάσσεται να ασκήσει το δικαίωμά της όταν κρίνει κατάλληλο» πρέπει κάποια στιγμή να μετατραπεί σε συγκεκριμένη εθνική στρατηγική και χρονοδιάγραμμα.

Για να συμβεί αυτό, όπως υποστήριξε, απαιτείται συνολική ενίσχυση της εθνικής ισχύος: στο διπλωματικό, νομικό και στρατιωτικό επίπεδο, στους εξοπλισμούς, στις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και στο φρόνημα της κοινωνίας.

Η συζήτηση Αϋφαντή και Μαρτζούκου κατέληξε έτσι σε ένα κεντρικό συμπέρασμα: οι συμμαχίες είναι απαραίτητες, αλλά δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την εθνική ισχύ και την αποφασιστικότητα μιας χώρας να υπερασπιστεί η ίδια τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

Άμυνα

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις κρίσιμες εξελίξεις γύρω από την άμυνα και τα ελληνοτουρκικά.

Δημοσιεύτηκε

στις

Σοβαρό προβληματισμό για τη διεύρυνση της αμυντικής συνεργασίας της Γαλλίας με την Τουρκία εξέφρασε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Γιάννης Μπαλτζώης, σε παρέμβασή του στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου, βάζοντας στο επίκεντρο το ενδεχόμενο η Άγκυρα να αποκτήσει κρίσιμα οπλικά συστήματα ευρωπαϊκής προέλευσης, όπως οι πύραυλοι αέρος-αέρος Meteor.

Παράλληλα, αναφέρθηκε στην επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, στις νέες αμερικανικές προτάσεις για εξοπλιστικά προγράμματα δισεκατομμυρίων, αλλά και στην ανάγκη να ενισχυθεί επιτέλους ο Στρατός Ξηράς, τον οποίο χαρακτήρισε ουσιαστικά τον «μεγάλο αδικημένο» των ελληνικών εξοπλισμών.

«Υπάρχει πικρία για τη Γαλλία»

Με αφορμή τον οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας Γαλλίας–Τουρκίας, ο Γιάννης Μπαλτζώης εμφανίστηκε επιφυλακτικός, σημειώνοντας ότι το πλήρες περιεχόμενο της συμφωνίας πρέπει πρώτα να γίνει γνωστό.

Δεν έκρυψε, ωστόσο, την «πικρία» του από τις εξελίξεις, υπενθυμίζοντας ότι η Ελλάδα έχει επενδύσει τεράστια ποσά στην αμυντική σχέση με τη Γαλλία μέσω προγραμμάτων όπως οι φρεγάτες και τα μαχητικά Rafale.

Η Αθήνα, όπως υποστήριξε, θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει ότι ορισμένα στρατηγικής σημασίας οπλικά συστήματα δεν θα καταλήξουν στα χέρια της Τουρκίας.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ έκανε μάλιστα σύγκριση με το παρελθόν, υποστηρίζοντας ότι επί δεκαετίες η Γαλλία απέφευγε να προμηθεύει την Τουρκία με συγκεκριμένα συστήματα που είχε αγοράσει η Ελλάδα, αναφέροντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τα Mirage.

«Στο παρελθόν απαιτούσαμε και δεν έπαιρναν οι Τούρκοι αυτά τα οπλικά συστήματα», τόνισε.

Η κόκκινη γραμμή των Meteor

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στους πυραύλους Meteor, οι οποίοι βρίσκονται στο ελληνικό οπλοστάσιο μέσω των Rafale και θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντικό πολλαπλασιαστή ισχύος και για τα τουρκικά Eurofighter.

Ο Μπαλτζώης περιέγραψε τον Meteor ως ένα εξαιρετικά προηγμένο όπλο αέρος-αέρος, με πολύ μεγάλη εμβέλεια και υψηλή ταχύτητα, υπογραμμίζοντας τη σημασία του για την εναέρια μάχη πέραν του οπτικού ορίζοντα.

Για το ενδεχόμενο παραχώρησης του συγκεκριμένου όπλου στην Τουρκία ήταν κατηγορηματικός:

«Τότε θα αισθανθούμε προδομένοι».

Έθεσε, όμως, και ένα κρίσιμο ερώτημα προς την ελληνική πλευρά:

Ζήτησε πράγματι η Αθήνα από το Παρίσι να αποκλειστεί η Τουρκία από συγκεκριμένα γαλλικά οπλικά συστήματα;

«Αν δεν συμφωνήσαμε σε αυτό, τότε κάπου πρέπει να ψαχτούμε. Κάτι δεν κάνουμε καλά», ανέφερε, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύεται η Ελλάδα τις μεγάλες αμυντικές συμφωνίες της.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς»

Ο αντιστράτηγος ε.α. στάθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της Άγκυρας να εισέλθει βαθύτερα στο ευρωπαϊκό αμυντικό οικοσύστημα.

Η συνεργασία τουρκικών εταιρειών με μεγάλους ευρωπαϊκούς ομίλους, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προμήθειας Eurofighter και τη διεύρυνση των σχέσεων με τη Γαλλία, δημιουργεί, κατά τον ίδιο, νέα δεδομένα για την Ελλάδα.

«Το ότι παίρνουν και οι Τούρκοι δεν είναι καλό για εμάς», ήταν η χαρακτηριστική του τοποθέτηση.

Γιατί θεωρεί τόσο σημαντική την επίσκεψη Ρούμπιο

Μεγάλο μέρος της συζήτησης αφορούσε την επίσκεψη του Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Μπαλτζώης τόνισε ότι η παρουσία του ίδιου του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στον στρατηγικό διάλογο έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, σε αντίθεση με προηγούμενες περιπτώσεις κατά τις οποίες οι ΗΠΑ εκπροσωπούνταν από χαμηλότερου επιπέδου αξιωματούχους.

Υπενθύμισε επίσης ότι ο Ρούμπιο, από την περίοδο που ήταν γερουσιαστής, είχε ταχθεί επανειλημμένα υπέρ ελληνικών και κυπριακών θέσεων στο Κογκρέσο.

«Τα εθνικά θέματα τα ξέρει πάρα πολύ καλά», επισήμανε.

Την ίδια ώρα, εξέφρασε την εκτίμηση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα των καλών σχέσεων Τραμπ–Ερντογάν τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.

Κατά την ανάλυσή του, παρά τη θερμή ρητορική της Ουάσιγκτον απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να καθυστερούν κρίσιμα εξοπλιστικά ζητήματα της Τουρκίας.

Μπαλτζώης για ΗΠΑ και Τουρκία: «Παίζουν καθυστερήσεις»

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις καθυστερήσεις ως μέσο άσκησης πίεσης απέναντι στην Άγκυρα.

Αναφέρθηκε στα F-16 και στα κιτ εκσυγχρονισμού, λέγοντας ότι η Τουρκία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκολίες ως προς την υλοποίηση όσων επιδιώκει.

Παρομοίασε μάλιστα την αμερικανική τακτική με τις καθυστερήσεις σε έναν ποδοσφαιρικό αγώνα:

«Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και καθυστερεί ο αγώνας. Αυτό κάνουν αυτή τη στιγμή».

Κατά τον Μπαλτζώη, πρόκειται για συνειδητή πρακτική της αμερικανικής διοίκησης, όταν δεν επιθυμεί να προχωρήσει γρήγορα στην υλοποίηση μιας συμφωνίας.

Πακέτο δισεκατομμυρίων από τις ΗΠΑ

Ο Γιάννης Μπαλτζώης αναφέρθηκε εκτενώς και στις νέες εξοπλιστικές ανάγκες της Ελλάδας από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε στην εκπομπή, στο τραπέζι βρίσκονται προγράμματα συνολικής αξίας αρκετών δισεκατομμυρίων, που αφορούν μεταξύ άλλων:

  • πυραύλους και κατευθυνόμενα όπλα,
  • νέα συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου για τα F-16 Viper,
  • υποστήριξη ελληνικών F-16,
  • υποστήριξη των ελικοπτέρων MH-60 του Πολεμικού Ναυτικού και των Black Hawk,
  • καθώς και πιθανή ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με τεθωρακισμένα οχήματα Stryker.

Έδωσε ιδιαίτερο βάρος στην ανάγκη να αποκτήσει η Πολεμική Αεροπορία πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς για τα F-16 Viper και τα μελλοντικά F-35.

«Ο Στρατός Ξηράς είναι ο μεγάλος αδικημένος»

Ο Μπαλτζώης χαιρέτισε επίσης τις συζητήσεις για ενίσχυση του Στρατού Ξηράς με Stryker.

«Μακάρι να τα πάρουμε, γιατί υστερούμε πάρα πολύ», σημείωσε, προσθέτοντας:

«Ο Στρατός είναι ο μεγάλος αδικημένος».

Η παρατήρηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς μεγάλο μέρος των ελληνικών εξοπλιστικών προγραμμάτων των τελευταίων ετών έχει επικεντρωθεί στην Πολεμική Αεροπορία και το Πολεμικό Ναυτικό.

Drones και νέος τρόπος πολέμου

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα των drones, καθώς τα πεδία των συγκρούσεων από την Ουκρανία μέχρι τη Μέση Ανατολή έχουν αναδείξει τον καθοριστικό ρόλο των μη επανδρωμένων συστημάτων.

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ εμφανίστηκε συγκρατημένα αισιόδοξος για τις ελληνικές κινήσεις στον συγκεκριμένο τομέα.

«Κάτι κάνουμε. Προχωράμε», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η χώρα αρχίζει να εισέρχεται πιο ενεργά στην ανάπτυξη και παραγωγή τέτοιων συστημάτων.

Η «βόμβα» στο τέλος της συνέντευξης

Λίγο πριν από την ολοκλήρωση της παρέμβασής του, ο Γιάννης Μπαλτζώης προχώρησε και σε μία πολιτική αναφορά, επικαλούμενος δημοσίευμα του Αλέξη Τάρκα.

Μετέφερε τον ισχυρισμό ότι στην Ουάσιγκτον υπάρχει εκτίμηση για τις μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα και συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την προσπάθεια να κλείσουν εγκαίρως σημαντικές συμφωνίες κατά την επίσκεψη Ρούμπιο.

Πρόκειται για ισχυρισμό που ο ίδιος απέδωσε ρητά σε σχετικό δημοσίευμα και όχι για επίσημη θέση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Η αναφορά προκάλεσε την αντίδραση της Βασιλικής Πολίτου, η οποία σχολίασε χαρακτηριστικά:

«Ρίξατε μία βόμβα, κύριε Μπαλτζώη».


 

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO16 λεπτά πριν

Το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα κρίνει την αποφασιστικότητα της Αθήνας – Προβληματισμός για τους Meteor στην Τουρκία

Την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου ως κρίσιμη δοκιμασία για την υπεράσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων ανέδειξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Αϋφαντής–Μαρτζούκος: Το καλώδιο, η Τουρκία και το μεγάλο ερώτημα της συμμαχικής συνδρομής

Ο πρέσβης ε.τ. Γιώργος Αϋφαντής και ο αντιναύαρχος ε.α. και αντιπρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Βασίλειος Μαρτζούκος αναλύουν στο ΑΡΤ τις κρίσιμες...

Άμυνα2 ώρες πριν

Μπαλτζώης: «Αν δώσουν Meteor στην Τουρκία, θα αισθανθούμε προδομένοι»

Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ Γιάννης Μπαλτζώης παρεμβαίνει στον Θήτα FM και τη Βασιλική Πολίτου και αναλύει τις...

GEOPOLITICO14 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις15 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

Δημοφιλή