Διεθνή
Αντιμετώπιση λαθρομετανάστευσης & παραπληροφόρησης: Διδαχθέντα μαθήματα από τη Βουλγαρία
Η κυπριακή αντιπροσωπία έχει αντλήσει διδαχθέντα μαθήματα από τον τρόπο με τον οποίο η Βουλγαρία αντιμετωπίζει τη λαθρομετανάστευση στα σύνορα με την Τουρκία
Η σημασία της πρώτης επίσημης επίσκεψης Κύπριου ΥΠΕΣ στη χώρα-κλειδί των Βαλκανίων: Η Κύπρος ως δυνητικό ανθρωπιστικό hub πολιτικής προστασίας και περιφερειακής πυρασφάλειας & αντιμετώπιση υβριδικών απειλών.
Εξέχουσας σημασίας ήταν η επίσκεψη στις 6 Απριλίου 2022 του Υπουργού Εσωτερικών Νίκου Νουρή στη Βουλγαρία, καθώς είναι η πρώτη επίσημη επίσκεψη Κύπριου ΥΠΕΣ στη χώρα των Βαλκανίων. Η επίσκεψη, που ήταν συνέχεια της επίσκεψης του Προέδρου Νίκου Αναστασιάδη τον Φεβρουάριο του 2020, χαιρετίστηκε ενθέρμως από βουλγαρικής πλευράς και ήταν αποτέλεσμα επίσημης πρόσκλησης που είχε λάβει ο ΥΠΕΣ παλαιότερα από τον Βούλγαρο ομόλογο του, ωστόσο η πανδημία δεν επέτρεψε την πραγματοποίηση της επίσκεψης νωρίτερα.
Ο Ν. Νουρής συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Βουλγαρίας, Πτέραρχο ε.α. Rumen Radev και με τον ομόλογό του Boyko Rashkov. Οι δύο αντιπροσωπίες αντάλλαξαν απόψεις για θέματα κοινού ενδιαφέροντος όπως το μεταναστευτικό, τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ για το οποίο οι δύο χώρες έχουν πολλές ιδιαιτερότητες, αλλά και θέματα πολιτικής προστασίας, καθώς και το Ουκρανικό.
Η κυπριακή αντιπροσωπία είχε την ευκαιρία να αντλήσει διδαχθέντα μαθήματα από τον τρόπο με τον οποίο η Βουλγαρία αντιμετωπίζει το πρόβλημα στα σύνορα με την Τουρκία, αφ’ ενός, και αφ’ ετέρου να ενημερώσει για τις κυπριακές θέσεις, υπό το πρίσμα της συνεχιζόμενης παράνομης τουρκικής κατοχής.

«Οδός της Ανατολικής Μεσογείου» & ιδιαιτερότητες ΓΚΠ
Σύμφωνα με τη «Μεταναστευτική πολιτική της ΕΕ», Ελλάδα, Κύπρος και Βουλγαρία αποτελούν τη λεγόμενη «Οδό της Ανατολικής Μεσογείου» (“Eastern Mediterranean Route”) για πρόσφυγες/μετανάστες από τη Συρία. Ως εκ τούτου, το ζήτημα της παράτυπης μετανάστευσης έχει ήδη μια ενιαία ταυτότητα όσον αφορά τις τρεις χώρες.
Άλλωστε, όπως αναλύθηκε και προηγουμένως («Σημερινή», «Πρωτοβουλία των Τριών Θαλασσών: Βουλγαρική πρόταση για συμπερίληψη Κύπρου & Ελλάδας», 25/10/2020), μια πρώτη «τριμερής» μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου-Βουλγαρίας για το μεταναστευτικό καταγράφηκε σε κοινό έγγραφο τον Οκτώβριο του 2019 με θέμα τον εν λόγω διάδρομο, όπου οι τρεις ΥΠΕΣ ζήτησαν ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και δικαιότερη κατανομή βαρών, καθώς και αποτελεσματική εφαρμογή της Κοινής Δήλωσης Τουρκίας-ΕΕ της 18ης Μαρτίου του 2016, για διασφάλιση αποτελεσματικών επιστροφών και εκρίζωση των δικτύων λαθροδιακινητών.
Επίσης, η Βουλγαρία, μαζί με την Κύπρο, την Ελλάδα και άλλες χώρες της ΕΕ, συνυπέγραψαν στο Βίλνιους της Λιθουανίας την κοινή δήλωση της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης σε θέματα διαχείρισης εξωτερικών συνόρων, με στόχο τη φυσική ενίσχυση και επιτήρησή τους. Σημαντικό να αναφερθεί είναι πως στο επίσημο έγγραφο έχει υπογραμμιστεί το γεγονός πως στην Κύπρο δεν υπάρχουν χερσαία σύνορα, αλλά η «Πράσινη Γραμμή», δηλαδή η Γραμμή Κατάπαυσης του Πυρός, αποτέλεσμα της παράνομης τουρκικής εισβολής και κατοχής (βλ. «Σημερινή», 30/01/2022 & 06/02/2022).

Κυβερνητικές πηγές αναφέρουν πως «η ιδιαιτερότητα της Κύπρου με την ύπαρξη ΓΚΠ έχει πλέον εμπεδωθεί στους Ευρωπαίους εταίρους και στις επαφές του ΥΠΕΣ στη Βουλγαρία, όσο και στη Σλοβενία (όπου μετέβη αμέσως μετά, στις 8 Απριλίου), επισημάνθηκε εκ νέου η τακτική εργαλειοποίησης των μεταναστών από την Τουρκία σε μια νέα υβριδική απειλή της απέναντι στην Κυπριακή Δημοκρατία». Αναφέρθηκε επίσης πως «η θέση αυτή έτυχε της πλήρους κατανόησης από τους ομολόγους του, οι οποίοι συμφώνησαν ότι θα πρέπει να υπάρξει ανάλογη διαχείριση της Πράσινης Γραμμής, όπως αυτή της οποίας τυγχάνουν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης, επισημαίνοντας εμφατικά ωστόσο ότι αντιλαμβάνονται απόλυτα ότι η ΓΚΠ δεν είναι το σύνορο της Κύπρου». Πρόσθετα, οι δύο ομόλογοί του επέδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε σχέση με την τακτική της Τουρκίας, «καταγράφοντας ότι θα πρέπει να τερματίσει αυτή την τακτική και να συνεργαστεί με την ΚΔ».
Οι ίδιες πηγές υπογράμμισαν ότι το πρόβλημα της παράτυπης μετανάστευσης διά μέσου της ΓΚΠ «αναγνωρίστηκε, ενδεχομένως και για πρώτη φορά επί της ουσίας, από την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή». Ενδεικτικές είναι οι δηλώσεις τόσο του Αντιπροέδρου της Επιτροπής Μαργαρίτη Σχοινά, όσο και της Επιτρόπου Ylva Johansson, κατά τις πρόσφατες επισκέψεις τους στο νησί, όπως σημειώθηκε, και «είναι ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινητοποιήθηκε προκειμένου να παράσχει τη μέγιστη δυνατή υποστήριξη στην ΚΔ για την αντιμετώπιση του προβλήματος».

Αστυνόμευση συνόρων, υβριδικός πόλεμος & το βουλγαρικό δόγμα άμυνας-ασφάλειας
Τα γεγονότα στον Έβρο κατά τους μήνες Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2020 ορθώς χαρακτηρίστηκαν σε Ελλάδα και Κύπρο ως παράδειγμα υβριδικού πολέμου. Τότε, όμως, η τουρκική πίεση με τους εργαλειοποιημένους μετανάστες ασκήθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην Ελλάδα, με τη Βουλγαρία να καταφέρνει να αποφεύγει την πίεση. Τι γίνεται διαφορετικά στη Βουλγαρία;
Από τον Ιανουάριο του 2014 η Βουλγαρία ξεκίνησε την ανέγερση κατά μήκος των τουρκοβουλγαρικών συνόρων φράκτη από συρματόπλεγμα μήκους 259 χιλιομέτρων, επιτηρούμενου από εποχούμενα περίπολα και σύστημα παρακολούθησης με κάμερες. Τον Αύγουστο και τον Νοέμβριο του 2021 ανακοινώθηκε ότι ο Βουλγαρικός Στρατός (Bulgarska Armiya) ενίσχυσε τη Συνοριακή Αστυνομία (Granichna Politsiya), που είναι ένα ιστορικό Σώμα Ασφαλείας, συγκροτηθέν το 1887, με καθήκοντα συνοριοφυλακής. Κατά καιρούς αποστέλλονται στα σύνορα και δυνάμεις Χωροφυλακής (Zhandarmeriya), που υπάγονται στην Εθνική Αστυνομία (Natsionalna Politsiya).


Στις φωτογραφίες που εξασφάλισε αποκλειστικά η «Σημερινή» διακρίνεται ο φράκτης στην περιοχή του χωριού Καπιτάν Αντρέεβο στα ελλαδο-βουλγαρο-τουρκικά σύνορα, που είναι και σημείο εισόδου στην ΕΕ. Εκεί εδρεύει από τον Νοέμβριο του 2016 και το Κοινό Κέντρο Επαφής, για συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αστυνομικών υπηρεσιών και των τελωνειακών Αρχών των τριών χωρών.


Δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο αναφέρουν πως στη Βουλγαρία υπάρχουν οργανωμένες ομάδες πολιτών, εν είδει πολιτοφυλακής, που επιτηρούν τα τουρκοβουλγαρικά σύνορα, αποτρέποντας την είσοδο λαθρομεταναστών, με τις βουλγαρικές Αρχές να δείχνουν μια κάποια ανοχή σε αυτές.
Ταυτόχρονα, σε ανώτατο επίπεδο, η Βουλγαρία έχει εντάξει από το 2016 στο στρατηγικό δόγμα άμυνας τον εξοπλισμό των στρατιωτικών της δυνάμεων για αντιμετώπιση προκλήσεως υβριδικού πολέμου και από το 2018 η στρατηγική εθνικής ασφάλειας περιλαμβάνει υβριδικές απειλές.

Κύπρος: Πού «σκοντάφτει» το θέμα των απελάσεων;
Στη Βρετανία, με πληθυσμό άνω των 67 εκατομμυρίων, αποτέλεσε σκάνδαλο η άφιξη 1.185 λαθρομεταναστών σε μια μέρα τον Νοέμβριο του 2021 και 300 σε μια μέρα τον Μάρτιο του 2022. Στην ημικατεχόμενη Κύπρο, με πληθυσμό λιγότερο του εκατομμυρίου, έφτασαν σε μια μέρα τον ίδιο μήνα 317 άτομα. Είναι προφανές ότι η χώρα μας δέχεται δυσανάλογα μεγάλους αριθμούς. Από την άλλη, οι απελάσεις είναι σαφώς λιγότερες από τις αφίξεις.
Η «Σημερινή» απηύθυνε το ερώτημα «πού “σκοντάφτει” το θέμα των απελάσεων;» σε αρμόδια πηγή, που απάντησε πως ο ΥΠΕΣ επανειλημμένα ανέφερε δημοσίως ότι, παρά το γεγονός ότι ο αριθμός των επιστροφών έχει αυξηθεί τα τελευταία 2 χρόνια αισθητά, εντούτοις είναι δυσανάλογος με τον αριθμό των νέων αφίξεων σε βαθμό που δεν αφήνει ικανοποιημένο τον ίδιο.
Άλλη πηγή αναφέρει πως «η Κύπρος, ως μικρό κράτος-μέλος της ΕΕ, και με περιορισμένη πολιτική δύναμη και επιρροή, αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες και εμπόδια με τρίτες χώρες, ιδιαίτερα της Αφρικής και της Ασίας, οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στις συνεχείς εκκλήσεις και ενέργειες της Κύπρου για συνεργασία προκειμένου να επιστραφούν οι ίδιοι τους οι υπήκοοι, οι οποίοι σήμερα διαμένουν παράνομα στην Κύπρο». Ένα από τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος στην προσπάθειά της αυτή είναι η άρνηση των τρίτων χωρών να παραχωρήσουν άδειες προσγείωσης στα αεροσκάφη που πρόκειται να επαναπατρίσουν τους υπηκόους τους. Τέτοιες χώρες, σύμφωνα με την ίδια πηγή, «είναι η Ινδία, το Μπανγκλαντές, το Κονγκό αλλά και το Πακιστάν, γνωστό για την ιδιαίτερα φιλική και στενή σχέση του με την Τουρκία, παράγοντας που φαίνεται να είναι καθοριστικός στην άρνησή του να συνεργαστεί με την ΚΔ». Ο Κύπριος ΥΠΕΣ διεκδικεί εμφατικά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα τελευταία δύο χρόνια όπως η διαπραγμάτευση της ΕΕ με τρίτες χώρες γίνεται κεντρικά, προκειμένου να συναφθούν συμφωνίες επιστροφών που θα καλύπτουν όλα τα κράτη-μέλη. Η θέση και η διεκδίκηση αυτή του Ν. Νουρή, κατά την ίδια πηγή, «φαίνεται να κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος ανάμεσα στους Ευρωπαίους ομολόγους του, οι οποίοι άρχισαν να εντάσσουν τη διεκδίκηση αυτή και στις δικές τους ατζέντες». Για παράδειγμα, κατά τις επαφές με τον B. Rashkov έγινε αναφορά και στο ενδεχόμενο κοινών πτήσεων επιστροφών λαθρομεταναστών.

Βούλγαροι στην Κύπρο: Επιτυχημένο παράδειγμα μετανάστευσης
Στην Κύπρο, τουλάχιστον από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, υπάρχει μια μεγάλη και ακμάζουσα βουλγαρική κοινότητα μεταναστών. Σύμφωνα με αρμόδια πηγή, υπολογίζεται πως διαμένουν νόμιμα στην Κύπρο περίπου 35.000 Βούλγαροι υπήκοοι.
Κατά τα φαινόμενα, οι σχέσεις τους με τους Κύπριους Έλληνες είναι εξαιρετικές και υπάρχει μεγάλος βαθμός ενσωμάτωσης. Υπάρχουν βουλγαρικά καταστήματα και καφενεία, τελούνται λειτουργίες Βούλγαρων Ορθοδόξων σε κυπριακές εκκλησίες και έχουν συναφθεί πάμπολλοι μεικτοί γάμοι. Σε Λευκωσία, Δάλι, Λεμεσό, Παραλίμνι, Πάφο και Πόλη Χρυσοχούς λειτουργούν πέντε βουλγαρικά σχολεία, τα οποία λαμβάνουν κονδύλια του βουλγαρικού Υπουργείου Παιδείας μέσω του Συνδέσμου Βουλγάρων Κύπρου. Παράλληλα, πάμπολλοι Κύπριοι έχουν φοιτήσει τις τελευταίες δεκαετίες σε βουλγαρικά πανεπιστήμια.

Πληροφορίες της «Σημερινής» αναφέρουν πως στις μεταξύ τους συζητήσεις στη Σόφια, οι δύο ΥΠΕΣ αναφέρθηκαν και στο γεγονός πως η νόμιμη βουλγαρική μετανάστευση στην Κύπρο και το γεγονός της αρμονικής ενσωμάτωσής τους στην κυπριακή κοινωνία σε μεγάλο βαθμό και με ομαλότητα, είναι ένα παράδειγμα επιθυμητής μετανάστευσης που είναι πολλές φορές ωφέλιμη για τον τόπο. Ωστόσο, ο Κύπριος ΥΠΕΣ επεσήμανε, τόσο στον Βούλγαρο ομόλογό του όσο και σε άλλες επαφές του, ότι οι υπέρμετρες παράτυπες μεταναστευτικές ροές που δέχεται η Κύπρος, αλλά και η φυσιογνωμία των ροών αυτών, είναι τέτοιες που δεν επιτρέπουν την ενσωμάτωση των ανθρώπων αυτών στην κοινωνία της Κύπρου.

Κυπριακές προτάσεις πολιτικής προστασίας: Ανθρωπιστικό «hub» & βάση πυρόσβεσης
Μεταξύ άλλων σημαντικών ζητημάτων που συζητήθηκαν, βασικό αντικείμενο αποτέλεσε το ενδεχόμενο συνεργασίας των δυο χωρών σε θέματα πολιτικής προστασίας. Πληροφορίες της «Σημερινής» αναφέρουν ότι ο Ν. Νουρής ανέπτυξε στον Βούλγαρο ομόλογό του την πρόθεση της Κυβέρνησης να καταστεί η Κύπρος επιχειρησιακό κέντρο (hub) για την εκκένωση Ευρωπαίων υπηκόων από τρίτες χώρες, κυρίως της Μέσης Ανατολής, σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, αλλά και να επαναφέρει την παλαιότερη διεκδίκησή της για δημιουργία περιφερειακής βάσης πυρόσβεσης στην Κύπρο για τη συνδρομή των γειτονικών χωρών στις περιπτώσεις μεγάλων πυρκαγιών.

Ο B. Rashkov εξέφρασε το ενδιαφέρον της Βουλγαρίας για τη συγκεκριμένη πρόταση, χαρακτηρίζοντας την πρωτοβουλία της Κύπρου πολύ σημαντική για την περιοχή. Οι δυο ΥΠΕΣ συμφώνησαν την έναρξη διαλόγου σε τεχνοκρατικό επίπεδο μεταξύ των υπουργείων τους, ώστε να επεξεργαστούν τόσο την πρόταση του Ν. Νουρή όσο και άλλους τομείς περαιτέρω συνεργασίας.
Ο Κύπριος ΥΠΕΣ διαβεβαίωσε επίσης τη βουλγαρική πλευρά πως η χώρα μας εκφράζει την ένθερμη υποστήριξή της στην ένταξη της Βουλγαρίας στη ζώνη του Schengen.

«Βουλγαρική Συμμαχία κατά της Παραπληροφόρησης»
Η Βουλγαρία θα δημιουργήσει μια ειδική Αρχή επιτήρησης και ανάλυσης των τάσεων για fake news στο διαδίκτυο και στα ΜΚΔ, όπως ανέφερε πρόσφατα στο βουλγαρικό κοινοβούλιο ο Υπουργός Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης Bozhidar Bojanov. Η νέα υπηρεσία δεν θα παρακολουθεί πολίτες διότι «ο στόχος δεν είναι η δημιουργία ενός κατασταλτικού μηχανισμού», ξεκαθάρισε, και πρόσθεσε: «Η στοχευμένη παραπληροφόρηση κατά ανυποψίαστων πολιτών αποτελεί συστημικό κίνδυνο προς την κοινωνία μας και είναι αναγκαία η ύπαρξη επαρκών αντιμέτρων. Αυτά τα μέτρα πρέπει να είναι καλά στοχευμένα λόγω του ότι αποτελούν κίνδυνο για την ελευθερία της έκφρασης».
Η πρωτοβουλία «Bulgarian Coalition against Disinformation» παρουσιάστηκε την 1η Απριλίου και στηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. «Μας οδηγεί μια βασική αρχή – ούτε η κυβέρνηση ούτε καμία μεγάλη εταιρεία δεν θα πρέπει να αποφασίζει το τι είναι αλήθεια και τι δεν είναι και να μπλοκάρει περιεχόμενο. Δεν πρέπει να δημιουργούμε μηχανισμούς για τέτοια συμπεριφορά διότι μπορεί πολύ εύκολα να χρησιμοποιηθούν προς την λάθος κατεύθυνση», υπογράμμισε ο B. Bojanov.
Σύμφωνα με το «Euractiv» (11/04/2022), ο Βούλγαρος Υπουργός ανέφερε πως οι Αρχές της χώρας του έχουν επίγνωση πως «το Κρεμλίνο, άμεσα και έμμεσα, χρηματοδοτεί παραπληροφόρηση, διατηρεί “εργοστάσια” από τρολλς και διανέμει αυτό το υλικό με συντονισμένο τρόπο στα κοινωνικά δίκτυα». Αυτά τα «τρολλς» είναι συχνά άνθρωποι «που εργάζονται από το σπίτι και δημιουργούν ψεύτικα προφίλ με τα οποία μοιράζονται “ειδήσεις” σε ομάδες και σελίδες και επίσης σχολιάζουν κάτω από άρθρα ειδήσεων».
Η Βουλγαρία μέχρι στιγμής δεν έχει κρατική υποδομή για την προστασία του πληθυσμού από υβριδικές απειλές και παραπληροφόρηση, αναφέρει το δημοσίευμα.
Όπως μετέδωσε το κρατικό BTA (01/04/2022), κατά την παρουσίαση της πρωτοβουλίας, ο Επικεφαλής της Αντιπροσωπίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στη Σόφια, Cvetan Kyulanov, ανέφερε πως η παραπληροφόρηση έχει άμεσες επιπτώσεις στην οικονομική ζωή της χώρας. Ο Αναπληρωτής Υπουργός Άμυνας Yordan Bozhilov στήριξε την πρωτοβουλία αναφέροντας: «Μπορούμε να δούμε ότι ένας πόλεμος μπορεί να διεξαχθεί με όλα τα μέσα – με στρατιωτικά μέσα, καθώς και διαμέσου της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας».
Η βουλγαρική πρωτοβουλία, που έχει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είναι διυπηρεσιακή, με αντιπροσώπους από διάφορες εθνικές Αρχές, υπηρεσίες και υπουργεία, καθώς και βουλγαρικά ΜΜΕ. Το βουλγαρικό ΥΠΑΜ θα σχεδιάσει και θα δημιουργήσει ειδική μονάδα που θα ασχολείται με θέματα στρατηγικής επικοινωνίας (strategic communications).
* Αστυνομικές Σπουδές, Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου
(δημοσιεύθηκε στη «Σημερινή της Κυριακής», 17/04/2021, στήλη «Άμυνας & Ασφάλειας Αφηγήματα»)
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

