Γενικά θέματα
Handelsblatt: Κάτι περισσότερο από εκφοβιστικός ο ρόλος του Γερμανικού Στρατού στη Λιθουανία
H σημασία της παρουσίας του γερμανικού στρατού (Βundeswehr) στη Λιθουανία
Μία εκτενή ανάλυση για τη σημασία της παρουσίας του γερμανικού στρατού (Βundeswehr) στη Λιθουανία παρουσιάζει η Handelsblatt. Σύμφωνα με αυτή, η άσκηση του ΝΑΤΟ στο Pabrade της Λιθουανίας, λίγα μόλις χιλιόμετρα από τα σύνορα με τη Λευκορωσία, διαρκεί αρκετές ημέρες.
Η Γερμανία ηγείται της λεγόμενης “Ομάδας Μάχης” του ΝΑΤΟ στις χώρες της Βαλτικής και παρέχει το μεγαλύτερο μέρος των στρατευμάτων. Όταν οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των κρατών μελών συναντηθούν την επόμενη εβδομάδα στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, η επέκταση της Ομάδας Μάχης θα είναι ένα από τα κεντρικά σημεία της ημερήσιας διάταξης.
Άλλωστε, καμία άλλη περιοχή δεν είναι τόσο σημαντική για το ΝΑΤΟ όσο η ανατολική του πλευρά και η Λιθουανία βρίσκεται σε στρατηγική θέση. Οι αυξανόμενες εντάσεις σχετικά με τον γειτονικό ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ κατέστησαν αυτό ξαφνικά σαφές: η Λιθουανία έχει περιορίσει τη διαμετακόμιση αγαθών προς το Καλίνινγκραντ που εμπίπτουν στο εμπάργκο της ΕΕ.
Η Ρωσία απειλεί με απροσδιόριστα αντίμετρα. Η επηρεαζόμενη σιδηροδρομική γραμμή, η οποία συνδέει το Καλίνινγκραντ με τη Μόσχα μέσω Λευκορωσίας, δεν απέχει πολύ από τον λεγόμενο διάδρομο Suwalki, τη συνοριακή περιοχή μεταξύ Πολωνίας και Λιθουανίας, η οποία συνορεύει με το Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία.
Μόνο 65 χιλιόμετρα συνόρων συνδέουν τα κράτη της Βαλτικής με το υπόλοιπο ΝΑΤΟ. Εάν ξεσπάσει πόλεμος μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ τις επόμενες εβδομάδες, είναι πολύ πιθανό να ξεκινήσει από εδώ.
Οι απειλές από τη Μόσχα τροφοδοτούν νέους φόβους και συγκεκριμένα ότι η Ρωσία θα χρησιμοποιήσει τη σύγκρουση για τη διέλευση ως ευκαιρία για να καταλάβει το διάδρομο και να αποκόψει έτσι τις χώρες της Βαλτικής από την υπόλοιπη Ευρώπη – και ότι η επίθεση της Ρωσίας σε ένα κράτος του ΝΑΤΟ θα προκαλέσει τον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Σε κάθε περίπτωση, τα στρατεύματα στο έδαφος προετοιμάζονται για το γεγονός ότι η καθαρή αποτροπή θα μπορούσε να μετατραπεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Αλλά δεν πάνε όλα ομαλά.
Πολλά εξαρτώνται από την παρουσία του ΝΑΤΟ στο έδαφος. “Το ΝΑΤΟ είναι σαφώς η ασφάλεια ζωής των κρατών της Βαλτικής”, εξηγεί η Claudia Major, επικεφαλής της Μονάδας Έρευνας για τη Διεθνή Ασφάλεια στο Γερμανικό Ινστιτούτο Διεθνών Υποθέσεων και Ασφάλειας (SWP). Ο εμπειρογνώμονας είναι βέβαιος: “Χωρίς προστασία και υποστήριξη από άλλους, τα κράτη της Βαλτικής δεν είναι σε θέση να αμυνθούν μόνα τους”.
Ο Toms Rostoks, διευθυντής του Κέντρου Έρευνας Ασφάλειας και Στρατηγικής της Λετονικής Ακαδημίας Εθνικής Άμυνας, επιβεβαιώνει αυτό: “Η παρουσία του ΝΑΤΟ στη Βαλτική είναι απαραίτητη για την ασφάλειά μας”.
Ο φόβος της Ρωσίας στη Λιθουανία βασίζεται επίσης σε αυτό το κομμάτι της ιστορίας. Σήμερα είναι απαραίτητο να αμυνθούμε κατά της Ρωσίας με όλα τα δυνατά μέσα, λένε οι άνδρες στην Ιγναλίνα, και το ΝΑΤΟ είναι απαραίτητο σε αυτό. Λίγες γωνίες πιο πέρα, ο λιθουανικός στρατός διαφημίζει για νέα μέλη με μεγάλα πανό.
Η προοπτική περισσότερων στρατευμάτων στο έδαφος
Περίπου 1600 στρατιώτες του ΝΑΤΟ σταθμεύουν σήμερα στη Λιθουανία, εκ των οποίων περίπου 1000 από τη Γερμανία. Ωστόσο, όπως ανακοίνωσε ο καγκελάριος Όλαφ Σολτς (SPD) κατά την επίσκεψή του στη Λιθουανία πριν από δύο εβδομάδες, η γερμανική δέσμευση πρόκειται να αναπτυχθεί “προς την κατεύθυνση μιας ισχυρής ταξιαρχίας μάχης” με δύναμη περίπου 3.000 στρατιωτών.
Από τις πρόσθετες δυνάμεις, ένα μεγάλο μέρος θα σταθμεύσει στη Γερμανία, αλλά θα τοποθετηθεί μόνιμα στη χώρα της Βαλτικής. Η τελική απόφαση για την εφαρμογή θα ληφθεί στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη – όπως και για την αύξηση των στρατευμάτων σε ολόκληρη την περιοχή της Βαλτικής. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γενς Στόλτενμπεργκ δήλωσε ήδη στα μέσα του μήνα ότι το ΝΑΤΟ σχεδιάζει μια αναβάθμιση στην ανατολική του πλευρά.
Επειδή πολλοί Εσθονοί και Λετονοί, πολίτες των δύο γειτονικών κρατών της Βαλτικής, βλέπουν επίσης τις εξελίξεις στην Ουκρανία με μεγάλη ανησυχία για τη δική τους ασφάλεια. Υπάρχει, για παράδειγμα, η Τίνα, 25 ετών, η οποία μεγάλωσε κοντά στην πόλη Adazi της Λετονίας, όπου βρίσκεται άλλη μια βάση του ΝΑΤΟ. Στο παρελθόν, δεν θα την πείραζαν οι ασκήσεις. “Αλλά τώρα, όταν ακούω τις εκρήξεις, αισθάνομαι διαφορετικά απ’ ό,τι πριν. Τώρα ξέρω για ποιο λόγο οι στρατιώτες εξασκούνται”, λέει.
Αλλά είναι επίσης σαφές στους περισσότερους από αυτούς ότι το μέγεθος των στρατευμάτων από μόνο του δεν εγγυάται την επιτυχία της αποστολής στις χώρες της Βαλτικής. Στο πεδίο εκπαίδευσης στο Pabrade, οι περισσότεροι στρατιώτες αισθάνονται καλά προετοιμασμένοι για μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης – αλλά αναφέρουν και προβλήματα.
Για παράδειγμα, όταν δύο γερμανικές ομάδες εξασκούνται στη φόρτωση και εκφόρτωση του οπλοφόρου Ozelot με αντιαεροπορικούς πυραύλους Stinger. Ένας στρατιώτης σταματά τον χρόνο, ο αρχηγός της άσκησης παρακολουθεί κάθε κίνηση. Στο τέλος της άσκησης είναι ικανοποιημένος, αλλά ένας από τους στρατιώτες επικρίνει αργότερα τον εξοπλισμό.
Άλλα έθνη θα είχαν πολύ περισσότερο ψηφιακό εξοπλισμό, μεγαλύτερες οθόνες στο εσωτερικό, καλύτερη εποπτεία για την αναγνώριση των θέσεων άλλων οχημάτων. Αντίθετα, η οθόνη του έχει το μέγεθος μιας καρτ ποστάλ.
Προβλήματα με την ψηφιοποίηση και τη γλώσσα
Δεν είναι μυστικό ότι η Bundeswehr αντιμετωπίζει προβλήματα ψηφιοποίησης σε σύγκριση με άλλες χώρες του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, εδώ, στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ, γίνεται γρήγορα σαφές τι σημαίνει αυτό.
Ο διοικητής Andrä επιβεβαιώνει επίσης αυτό. Όταν τον ρωτούν τι θα ήθελε να δει, η απάντησή του είναι σαφής: “Εξοπλισμός διοίκησης και ελέγχου”, ο οποίος στην ορολογία της Bundeswehr περιλαμβάνει όλα τα είδη εξοπλισμού επικοινωνίας, ξεκινώντας από τους ασυρμάτους. “Εδώ έχουμε πολλά να καλύψουμε σε σύγκριση με τους πολυεθνικούς εταίρους μας”, λέει ο Andrä.
Λοχαγός της Bundeswehr το επιβεβαιώνει αυτό, δείχνοντας επιδεικτικά τον χάρτινο χάρτη του. “Είμαστε σε κακή ψηφιακή θέση”, λέει. Και γι’ αυτόν, επίσης, ο νέος ραδιοεξοπλισμός θα ήταν πολύ σημαντικός. “Υπάρχουν κομμάτια του εαυτού μας που δεν είναι συμβατά με τις άλλες ομάδες”. Το περασμένο φθινόπωρο, οι Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις ανακατασκεύασαν ασυρμάτους του 1982 έναντι 600 εκατομμυρίων ευρώ – επειδή η προμήθεια νέου ψηφιακού εξοπλισμού καθυστέρησε επανειλημμένα.
Συνολικά, η Λιθουανία είναι “σε πολύ καλή θέση”, εξηγεί ο Andrä. “Αλλά πρέπει επίσης να πούμε: τα πράγματα που είναι διαθέσιμα μόνο μία φορά στη Γερμανία δεν είναι πλέον διαθέσιμα στη Γερμανία για εκπαίδευση και άσκηση μόλις έρθουν εδώ”.
Εξάλλου, το ΝΑΤΟ έχει ήδη πρόβλημα χώρου όταν πρόκειται να ασκήσει τη δραστηριότητά του στη Λιθουανία. Σύντομα πρόκειται να κατασκευαστεί ένας επιπλέον στρατώνας. Για μια μόνιμη αύξηση των στρατευμάτων, θα χρειαστούν συνολικά “περισσότερες υποδομές”, λέει ο διοικητής Andrä. Αλλά η Λιθουανία είναι “πρόθυμη και ανήσυχη” να δημιουργήσει τις απαραίτητες συνθήκες.
Αυτό αντικατοπτρίζεται επίσης στις δυνατότητες κατάρτισης. “Για μένα, η περιοχή είναι πολύ μικρή”, λέει για παράδειγμα ο καπετάν Τομπάιας. “Είναι ήδη πολύς κόσμος εδώ. Και όλα τα έθνη θέλουν να προπονούνται συνεχώς”. Από τους έξι μήνες ανάπτυξης, συνολικά περίπου δύο μήνες είναι σήμερα καθαρός χρόνος εξάσκησης, μας λέει. “Από τη δική μου άποψη, αυτό θα μπορούσε ήδη να είναι περισσότερο”.
Επιπλέον, οι στρατιώτες αναφέρουν επανειλημμένα γλωσσικά προβλήματα- η κοινή επικοινωνία με τα άλλα έθνη εδώ γίνεται στα αγγλικά. “Εκεί που μπορούμε να βελτιωθούμε, ακόμη και εμείς οι Γερμανοί, είναι οι γλωσσικές δεξιότητες”, λέει ο διοικητής Andrä.
Ο lίδιος λοχαγός, ο οποίος είναι υπεύθυνος για τμήματα του συντονισμού κατά τη διάρκεια της άσκησης, επισημαίνει τις διαφορετικές στρατιωτικές “γλώσσες” εκτός από τη γλωσσική επικοινωνία. “Σε διαφορετικά έθνη υπάρχουν διαφορετικά στρατιωτικά δόγματα. Υπάρχει κάτι περισσότερο από τη γλώσσα – πρόκειται για επικαλυπτόμενες τακτικές”, εξηγεί όταν τον ρωτούν πού βλέπει περιθώρια βελτίωσης.
Οι προσδοκίες για τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ είναι υψηλές
Τα κράτη της Βαλτικής ειδικότερα έχουν τώρα υψηλές προσδοκίες από τη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στη Μαδρίτη, στην οποία θέλει να συμμετάσχει και ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Σελένσκι. Η εξέταση της εναλλαγής που προτείνει η Γερμανία θα στήριζε έτσι τα κράτη της Βαλτικής και θα εξακολουθούσε να είναι σύμφωνη με την Πράξη Νατο-Ρωσίας του 1997, σύμφωνα με την οποία δεν μπορούν να σταθμεύουν μόνιμα σημαντικές πολεμικές δυνάμεις στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ.
Η Ρωσία είχε επιμείνει σε αυτό εκείνη την εποχή, όπως εξηγεί ο εμπειρογνώμονας του ΝΑΤΟ Ταγματάρχης. Ωστόσο, επισημαίνει ρητά ότι δεν θεωρεί ότι το ΝΑΤΟ είναι πλέον υποχρεωμένο να τηρεί αυτή την ιδρυτική πράξη, αφού η Ρωσία την παραβίασε με τον τρέχοντα πόλεμο και ήδη το 2014.
Ο επικεφαλής του ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ είχε πρόσφατα ανακοινώσει ότι τουλάχιστον τα βαρέα όπλα και ο στρατηγικός εξοπλισμός στην ανατολική πλευρά θα βρίσκονται στο μέλλον μόνιμα στο σημείο και μόνο οι στρατιώτες θα εναλλάσσονται.
Πέρα από αυτό, πρόκειται για θεμελιώδη ζητήματα: “Στη Μαδρίτη, θα πρόκειται τελικά για το μεγάλο ζήτημα του πώς αντιδρά το ΝΑΤΟ στο γεγονός ότι η Ρωσία διεξάγει πόλεμο στην Ευρώπη, δηλαδή ότι δείχνει μεγάλη προθυμία για κλιμάκωση, συμπεριλαμβανομένης της πυρηνικής, και πρακτικά πλησιάζει γεωγραφικά τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ”, λέει ο Ταγματάρχης. “Έτσι, μετά τις αρχικές αντιδράσεις, τι απομένει ως νέα, μακροπρόθεσμη στρατηγική;”
Σύμφωνα με τον Τομς Ρόστοκς, ωστόσο, η έκβαση των διαπραγματεύσεων είναι εντελώς ανοιχτή: “Φυσικά, τα κράτη της Βαλτικής θα ήθελαν πολύ να αυξηθεί η παρουσία σε μια ταξιαρχία. Αλλά το αν θα συμβεί αυτό είναι ένα άλλο ερώτημα. Τα χρήματα δεν παίζουν ρόλο – η διαθεσιμότητα των στρατευμάτων είναι το πρόβλημα”.
Συνολικά, ωστόσο, δεν ανησυχεί ιδιαίτερα: “Η Ρωσία δεν θα ήταν σήμερα σε θέση να απειλήσει σοβαρά τις χώρες της Βαλτικής, διότι ο στρατός της έχει αποδυναμωθεί σημαντικά από τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας”.
Σύμφωνα με τον Ρώσο οικονομολόγο και πολιτικό επιστήμονα Αλεξάντερ Λίμπμαν, ο οποίος ζει και εργάζεται στη Γερμανία εδώ και πολλά χρόνια, υπάρχει τουλάχιστον ένα “δυναμικό κλιμάκωσης” στην τρέχουσα κατάσταση.
“Από την άποψη του Πούτιν, το Καλίνινγκραντ κινδυνεύει, ακόμη και αν δεν υπάρχει πραγματικός αποκλεισμός. Από την άποψή του, τα μέτρα της Λιθουανίας θα μπορούσαν να είναι μια πολύ ευπρόσδεκτη κλιμάκωση”, λέει ο Libman. Σύμφωνα με τον Λίμπμαν, οι τρέχουσες εντάσεις συγκαταλέγονται πλέον “μεταξύ εκείνων των σεναρίων που αυξάνουν το πραγματικό επίπεδο απειλής. Τώρα υπάρχει ένα ακόμη ασταθές σημείο σε ένα ήδη ασταθές συνολικό μείγμα. Η ρωσική προπαγάνδα μπορεί – και θα το εκμεταλλευτεί – αυτό”.
Το κατά πόσον η σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ θα καταφέρει να μειώσει αυτό το ενδεχόμενο κλιμάκωσης θα φανεί την επόμενη εβδομάδα. Στο Pabrade, οι στρατιώτες πακετάρουν το υλικό τους στο στρατόπεδο μετά την άσκηση, και σύντομα θα ξεκινήσουν και πάλι την εναλλαγή τους. Στη συνέχεια, πολλοί από αυτούς θα επιστρέψουν στη Γερμανία – και μια νέα ομάδα θα ξεκινήσει στη Λιθουανία.
capital.gr
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία
Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...
Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»
Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας