Ακολουθήστε μας

Η άγνωστη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. και η «βασίλισσα των κρυπτονομισμάτων»

Δημοσιεύτηκε στις

Πέντε χρόνια μετά την εξαφάνιση της Ρούγια Ιγκνάτοβα, η οποία είναι γνωστή και ως «βασίλισσα» του OneCoin, το ανθρωποκυνηγητό για τον εντοπισμό της παραμένει πιο ενεργό από ποτέ – Η άγνωστη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. στη χώρα μας πριν από έναν μήνα

Στις 25 Οκτωβρίου του 2017, η Ρούγια Ιγκνάτοβα, επονομαζόμενη και «βασίλισσα των κρυπτονομισμάτων», επιβιβάστηκε σε πτήση της Ryanair στη Σόφια με προορισμό την Αθήνα. Αυτό ήταν το τελευταίο στίγμα της. Πριν εξαφανιστεί από προσώπου γης, η Ιγκνάτοβα κατάφερε να αποσπάσει τουλάχιστον 4 δισ. δολάρια από ανυποψίαστα θύματα, μέσω μιας περίτεχνης απάτης με το ψεύτικο κρυπτονόμισμα OneCoin.

Πέντε χρόνια αφότου χάθηκαν τα ίχνη της, το ανθρωποκυνηγητό που έχουν εξαπολύσει FBI, Europol και Interpol για να την εντοπίσουν είναι πιο ενεργό από ποτέ. Μάλιστα, πριν από λίγες ημέρες, ένα επεισόδιο της επιχείρησης εντοπισμού της «βασίλισσας των κρυπτονομισμάτων» διαδραματίστηκε στην Ελλάδα. Η χώρα μας άλλωστε ίσως να είναι, σύμφωνα με στελέχη της ΕΛ.ΑΣ., ο «μίτος της Αριάδνης» για την εξιχνίαση της υπόθεσης.

Η επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ.

Σύμφωνα με πηγές της ΕΛ.ΑΣ, πριν από κάποιες μέρες (λιγότερο από ένας μήνας) συγκλίνουσες πληροφορίες από το εξωτερικό και την Ελλάδα, εμφάνιζαν την Ιγκνάτοβα να βρίσκεται στη χώρα μας και να πραγματοποιεί συναντήσεις με συγκεκριμένα άτομα.

Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, το Τμήμα Αναζητήσεων της ΕΛ.ΑΣ. έστησε άμεσα επιχείρηση για τη σύλληψή της. Ωστόσο, έπειτα από εκτεταμένες αναζητήσεις, οι πληροφορίες δεν επιβεβαιώθηκαν, παρατείνοντας το θρίλερ εντοπισμού της καταζητούμενης.

Την 1η Ιουλίου 2022, όταν και το FBI έβαλε τη Ρούγια στη λίστα με τους δέκα πιο καταζητούμενους φυγάδες στον κόσμο, (η μοναδική γυναίκα στη δεκάδα), σημείωσε πως: «Η Ιγκνάτοβα επιβιβάστηκε σε μια πτήση για την Ελλάδα και στη συνέχεια εξαφανίστηκε. Μπορεί να έχει ταξιδέψει με γερμανικό διαβατήριο στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, στη Βουλγαρία, στη Γερμανία, στη Ρωσία, στην Ελλάδα και/ή στην Ανατολική Ευρώπη».

Η άγνωστη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. και η «βασίλισσα των κρυπτονομισμάτων»-1

 

Ένα ευρύ δίκτυο πληροφοριοδοτών απλώνεται από χώρα σε χώρα

Πηγές της ΕΛ.ΑΣ. σημειώνουν στο kathimerini.gr ότι για τον εντοπισμό της Ιγκνάτοβα συνεργάζονται στενά δεκάδες χώρες σε επιχειρησιακό επίπεδο, ανταλλάσσοντας υλικό και πληροφορίες. «Η πληροφορία από μια χώρα “ξεκλειδώνει” την εξέλιξη της έρευνας σε μια άλλη. Είναι μια έρευνα που παρόλο που έχουν περάσει 5 χρόνια από την εξαφάνιση της Ιγκνάτοβα, παραμένει ενεργή και σε πλήρη εξέλιξη, με τις διωκτικές αρχές διαφόρων χωρών να κλιμακώνουν τις ενέργειες τους σε μια προσπάθεια να σφίξει ο κλοιός γύρω από την Νο1 γυναίκα – φυγά».

 

Να σημειωθεί πως από τα μέσα του περασμένου Μαΐου, η Ιγκνάτοβα… φιγουράρει επίσης στη λίστα της Europol με τους πλέον καταζητούμενους, ενώ η Interpol εξέδωσε ερυθρά αγγελία εις βάρος της, η οποία συνοδεύεται με χρηματική αμοιβή. Το FBI προσφέρει αμοιβή 100.000 δολαρίων σε όποιον έχει πληροφορίες που θα οδηγήσουν στη σύλληψή της.

Ο «ιστός των θυμάτων» της Ιγκνάτοβα στην Ελλάδα

Ρεπορτάζ της «Κ» και του Γιάννη Παπαδόπουλου αποκάλυπτε τον τρόπο με τον οποίο εξαπατήθηκαν συμπολίτες μας από την Ιγνάτονα, επενδύντας το πρώτο εξάμηνο του 2016, το ποσό των 211.970 ευρώ στο υποτιθέμενο κρυπτονόμισμα OneCoin.

Οπως αναφέρεται στο ρεπορτάζ, τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς μια αφίσα με το σλόγκαν «Πάρτε μέρος στην οικονομική επανάσταση!» προσκαλούσε τους ενδιαφερόμενους σε συνέδριο για την προώθηση του OneCoin στην Αθήνα. Η εκδήλωση επρόκειτο να πραγματοποιηθεί σε ξενοδοχείο στις 27 Αυγούστου 2016. Παρόμοιες ενέργειες έγιναν και τα επόμενα χρόνια. Εργαζόμενη σε εταιρεία της Αθήνας, η οποία είχε μιλήσει στον Γιάννη Παπαδόπουλο υπό τον όρο της ανωνυμίας γιατί παραμένει συνάδελφος με τη γυναίκα που αποπειράθηκε να τη στρατολογήσει, δηλώνει για την εν Ελλάδι επιχείρηση της Ιγκνάτοβα: «όσοι είχαν ήδη επενδύσει προσπαθούσαν να πείσουν άλλους. Αρχικά στόχευαν στον περίγυρό τους. “Η συνάδελφός μου με προσέγγισε την άνοιξη του 2018. Δεν ήξερα εάν ήταν θύτης ή θύμα. Μου είπε ότι ο άντρας της έχει επενδύσει σε ένα κρυπτονόμισμα που θα γίνει πιο μεγάλο από το bitcoin. Μου έδειξε φωτογραφίες από συνέδρια. Εάν ρωτούσα κάτι παραπάνω, όπως για τους σέρβερ της εταιρείας, έλεγε εξωφρενικά πράγματα. Αρνήθηκα την κατήχηση».

 

Η απάτη του OneCoin

Η Ρούγια Ιγκνάτοβα, η οποία θεωρείται πια από τους πιο «αινιγματικούς» απατεώνες παγκοσμίως, είναι σήμερα 42 ετών. Γεννήθηκε σε οικογένεια Ρομά, στην πόλη Ruse της Βουλγαρίας. Όταν ήταν δέκα ετών μετανάστευσε με την οικογένειά της στην Γερμανία. Εκεί απέκτησε και τη γερμανική υπηκοότητα.

Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το 2005 έκανε και το διδακτορικό της στο ιδιωτικό και διεθνές δίκαιο. Για ένα διάστημα, εργάστηκε για την McKinsey & Company.

H καριέρα της είχε αρχίσει να γίνεται σκιώδης ήδη από το 2012 όταν και καταδικάστηκε μαζί με τον πατέρα της στη Γερμανία για απάτη που σχετιζόταν με την εξαγορά μιας εταιρείας που λίγο αργότερα κηρύχθηκε σε πτώχευση. Τότε, της επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 14 μηνών με αναστολή. Ένα χρόνο μετά, ενεπλάκη σε μια απάτη μάρκετινγκ πολλαπλών επιπέδων η οποία ονομαζόταν Big Coin.

Το 2014, δημιούργησε την επενδυτική πυραμίδα του OneCoin και γρήγορα άρχισε να ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο, δίνοντας ομιλίες σε γεμάτα αμφιθέατρα, παροτρύνοντας υποψήφιους επενδυτές να συμμετάσχουν σε μια «χρηματοοικονομική επανάσταση» όπως αποκαλούσε η ίδια την απάτη της.

Η άγνωστη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. και η «βασίλισσα των κρυπτονομισμάτων»-2
Τα στοιχεία που παραχώρησε στην «Κ» ο Βρετανός δημοσιογράφος Τζέιμι Μπάρτλετ για τις επενδύσεις στο OneCoin από την Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο του 2016. 

Σύμφωνα με το FBI, η Ρούγια Ιγκνάτοβα παρουσιάζε ένα εξαιρετικό βιογραφικό, με πτυχίο νομικής από την Οξφόρδη και στέλεχος της McKinsey. Πλέον φιγουράρει στη λίστα με τους top-10 καταζητούμενους, δίπλα σε ναρκοβαρώνους και δολοφόνους. Το OneCoin που «δημιούργησε» είναι μια από τις μεγαλύτερες απάτες «τύπου πυραμίδας». Η Ιγκνάτοβα ισχυριζόταν ότι το OneCoin στηριζόταν στο blockchain, όμως στην πραγματικότητα το νόμισμα δεν υπήρχε καν, σύμφωνα με τα επίσημα έγγραφα.

Η ισοτιμία του OneCoin διαμορφωνόταν εσωτερικά, καθιστώντας το ψευδο-νόμισμα πλήρως χειραγωγήσιμο από τους δημιουργούς του. Το αποτέλεσμα ήταν τα χρήματα των επενδυτών να τοποθετούνται στην ουσία σε πλασματικές αποδόσεις. Στην πραγματικότητα, το OneCoin ήταν μια απάτη πυραμίδας και μέσω ενός πολυεπίπεδου δίκτυου marketing που πλήρωνε προμήθειες σε περισσότερα από 3 εκατομμύρια μέλη του παγκοσμίως με στόχο να πείσουν και άλλους να αγοράσουν «πακέτα OneCoin».

Σύμφωνα με τις αμερικανικές αρχές, το ψευδο-νόμισμα έφτασε να έχει τζίρο 3,4 δισ. ευρώ από το τέταρτο τρίμηνο του 2014 έως το τρίτο τρίμηνο του 2016, χωρίς όμως να μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αγορές.

Η ελίτ του Λονδίνου στο πάρτι της Ιγκνάτοβα

Για τουλάχιστον τρία χρόνια- από το 2014 μέχρι το 2017- η νομιμοποίηση των εργασιών της Ignatova ήταν ολοκληρωτική και μάλιστα η «κρυπτοβασίλισσα» έχριζε πλήρους αποδοχής από το παγκόσμιο κατεστημένο σύστημα. Τέτοιας αποδοχής, που το 2016 έφτασε να διοργανώσει τα 36α γενέθλια της στο «Victoria and Albert Museum» σε ένα πολυτελέστατο πάρτι με όλη τη λονδρέζικη ελίτ να δίνει το παρών.

 

Η Ιγκνάτοβα, την οποία όσοι γνώρισαν από κοντά περιέγραψαν ως «άκρως χαρισματική και ικανή ομιλήτρια, η οποία μπορούσε να αιχμαλωτίσει μέσα σε λίγα λεπτά τους συνομιλητές της», υποσχόταν πως το OneCoin θα άλλαζε τη ζωή όσων δεν έχουν πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα.

Άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πίστεψαν το αφήγημα της για σίγουρο κέρδος και έπεσαν στην παγίδα της, πείθοντας συγγενείς τους να επενδύσουν στο OneCoin αποταμιεύσεις μιας ζωής, να πάρουν δάνεια ή να πουλήσουν ακίνητα. Στην πραγματικότητα, η Ιγκνάτοβα εκμεταλλεύτηκε τον υπέρμετρο ενθουσιασμό που επικρατούσε για τα κρυπτονομίσματα.

Το παραμύθι κυλούσε χωρίς προβλήματα μέχρι τις αρχές του 2017, όταν πολλοί από τους ανυποψίαστους πολίτες που είχαν πιστέψει την «βασίλισσα των κρυπτονομισμάτων» άρχισαν να αναφέρουν στις αρχές πως κάτι δεν πηγαίνει καλά με τις επενδύσεις τους.

Σε αυτή τη φάση, η δραστηριότητα της Ιγκνάτοβα είχε αρχίσει να γίνεται έντονη και στις ΗΠΑ- εκεί μάλιστα, ο Αμερικανός δικηγόρος, πρώην συνεργάτης της Βουλγάρας, κρίθηκε ένοχος για ξέπλυμα εκατομμυρίων δολαρίων. Μόλις υποψιάστηκε πως οι αμερικανικές αρχές την παρακολουθούν, έβαλε μπρος τον επόμενο μεγάλο στόχο της: να εξαφανιστεί για πάντα από τον χάρτη. Η εξέλιξη του παραμυθιού που στην πορεία έγινε θρίλερ, αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον.

ΠΗΓΗ: Kathimerini.gr

Η άγνωστη επιχείρηση της ΕΛ.ΑΣ. και η «βασίλισσα των κρυπτονομισμάτων»-3
Η δημιουργός του OneCoin λατρεύεται, ακόμη και σήμερα παρά τις αποκαλύψεις και την εξαφάνισή της, σε πολλά σημεία του κόσμου.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Αναλύσεις

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για τον κίνδυνο επιθέσεων εντός της ΕΕ. Η Κίνα αρχίζει εξαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά κατά μήκος των ακτών της.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για τον κίνδυνο επιθέσεων εντός της ΕΕ. Η Κίνα αρχίζει εξαήμερες στρατιωτικές ασκήσεις με πραγματικά πυρά κατά μήκος των ακτών της.

Όλα αυτά μέσα σε μία εβδομάδα. Για τον Γκίντεον Ράχμαν, επικεφαλής σχολιαστή διεθνών υποθέσεων των Financial Times, η παράθεσή τους αποτυπώνει μια βαθύτερη αλλαγή: περιοχές που επί δεκαετίες θεωρούσαν την ειρήνη δεδομένη βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με την προοπτική ή την πραγματικότητα του πολέμου.

Το ερώτημα που θέτει στην ανάλυσή του είναι ευθύ: Υπνοβατεί ο κόσμος προς έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Η απάντηση ανησυχητική: Οι μηχανισμοί που θα μπορούσαν να την αποτρέψουν αποδυναμώνονται, ενώ ενισχύονται επικίνδυνα οι πιθανότητες ενός καταστροφικού λάθους υπολογισμού.

Όταν το αδιανόητο γίνεται πραγματικότητα

Ο Ράχμαν επιστρέφει στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου τον Φεβρουάριο του 2022, λίγες ημέρες πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.

Οι αμερικανικές και βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών ήταν κατηγορηματικές: ο Βλαντίμιρ Πούτιν επρόκειτο να επιτεθεί. Κι όμως, ορισμένοι Ευρωπαίοι και Ουκρανοί συνομιλητές εξακολουθούσαν να ελπίζουν ότι επρόκειτο για μπλόφα ή για λανθασμένη εκτίμηση.

Αυτή η συνύπαρξη γνώσης και δυσπιστίας είναι κρίσιμη για την επιχειρηματολογία του. Οι προειδοποιήσεις μπορεί να είναι σαφείς, αλλά η πεποίθηση ότι «αυτά δεν συμβαίνουν πια» να παραμένει ισχυρότερη.

Περισσότερα από τέσσερα χρόνια αργότερα, η διεθνής ατμόσφαιρα έχει μεταμορφωθεί. Η αναφορά σε έναν παγκόσμιο πόλεμο έχει περάσει στο καθημερινό λεξιλόγιο των ηγετών, οι οποίοι, ωστόσο, διαφωνούν ριζικά για το πώς μπορεί να αποτραπεί.

Τραμπ και Ζελένσκι φοβούνται διαφορετικό δρόμο προς τον ίδιο πόλεμο

Στη σύγκρουσή τους στο Οβάλ Γραφείο τον Φεβρουάριο του 2025, ο Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι ότι διακινδυνεύει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στη λογική του Αμερικανού προέδρου, η δυτική υποστήριξη προς την Ουκρανία μπορεί να παρασύρει τις ΗΠΑ σε άμεση αναμέτρηση με τη Ρωσία.

Ο Ζελένσκι βλέπει τον κίνδυνο από την αντίθετη κατεύθυνση: η αποτυχία αναχαίτισης της ρωσικής επιθετικότητας θα ενθαρρύνει νέες επιθέσεις και θα φέρει πιο κοντά μια γενικευμένη σύρραξη.

Η ανησυχία δεν περιορίζεται στο Κίεβο. Ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, έχει προειδοποιήσει τους Ευρωπαίους ότι πρέπει να προετοιμαστούν για πόλεμο στην κλίμακα που γνώρισαν προηγούμενες γενιές.

Στην Ασία, ο Σι Τζινπίνγκ επικαλείται την «παγίδα του Θουκυδίδη»: τον κίνδυνο σύγκρουσης ανάμεσα σε μια κυρίαρχη και μια ανερχόμενη δύναμη. Ταυτόχρονα, όμως, σημειώνει ο Ράχμαν, η στρατιωτική ενίσχυση της Κίνας και η αυξανόμενη πίεση στην Ταϊβάν τροφοδοτούν την ένταση για την οποία προειδοποιεί.

SHUTTERSTOCK

Τα δύο όρια που δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί

Τι θα συνιστούσε, όμως, παγκόσμιο πόλεμο; Ο αρθρογράφος των FT θέτει δύο βασικές προϋποθέσεις: οι ισχυρότερες χώρες του κόσμου να συγκρουστούν άμεσα και η αναμέτρηση να εκτείνεται σε περισσότερες ηπείρους.

Κατά την εκτίμησή του, αυτά τα όρια δεν έχουν ακόμη ξεπεραστεί. Οι υφιστάμενοι πόλεμοι, ωστόσο, συνδέονται όλο και περισσότερο.

Η συμμετοχή Βορειοκορεατών στρατιωτών στο πλευρό της Ρωσίας έχει ήδη προσδώσει μια νέα διεθνή διάσταση στον πόλεμο της Ουκρανίας. Παράλληλα, ο πόλεμος ΗΠΑ–Ιράν διασταυρώνεται με την ουκρανική σύγκρουση: η Τεχεράνη θεωρείται ότι έχει λάβει ρωσική βοήθεια για τον εντοπισμό αμερικανικών στόχων, ενώ η Ουκρανία έχει προσφέρει τεχνογνωσία αντιμετώπισης drones στις χώρες του Κόλπου.

Στην Ευρώπη, οι δολιοφθορές, οι εμπρησμοί και οι άλλες μορφές υβριδικών επιχειρήσεων που αποδίδονται στη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο ακούσιας κλιμάκωσης.

Το όριο ανάμεσα στην ειρήνη και στον πόλεμο γίνεται έτσι ολοένα πιο δυσδιάκριτο.

Ο «άξονας» των αντιπάλων της Δύσης

Ρωσία, Κίνα, Ιράν και Βόρεια Κορέα δεν αποτελούν έναν απολύτως ενιαίο συνασπισμό. Οι δεσμοί τους, όμως, είναι πραγματικοί και ενισχύονται.

Η Μόσχα και η Πιονγιάνγκ υπέγραψαν το 2024 συνθήκη αμοιβαίας άμυνας. Βλαντίμιρ Πούτιν και Σι Τζινπίνγκ έχουν διακηρύξει μια εταιρική σχέση «χωρίς όρια» ανάμεσα σε Ρωσία και Κίνα, ενώ η κινεζική οικονομική και τεχνολογική υποστήριξη έχει βοηθήσει τη Μόσχα να αντέξει τις δυτικές κυρώσεις.

Κοινό τους στοιχείο, κατά τον Ράχμαν, είναι η αμφισβήτηση της διεθνούς τάξης ασφαλείας υπό αμερικανική ηγεσία.

Η Ρωσία θέλει να περιορίσει το ΝΑΤΟ. Η Κίνα επιδιώκει να ανατρέψει την αμερικανική πρωτοκαθεδρία στον Ειρηνικό. Το Ιράν έχει επιτεθεί σε αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή. Η Βόρεια Κορέα απειλεί τη Νότια Κορέα, η οποία στηρίζεται στην αμερικανική προστασία.

Η πιθανότητα συντονισμένων κρίσεων στην Ευρώπη και στην Ασία περιπλέκει ακόμη περισσότερο τους σχεδιασμούς της Δύσης.

Γιατί πολλαπλασιάζονται οι συγκρούσεις

Η ανάλυση των FT συνδέει την αύξηση της πολεμικής βίας με τη μετατόπιση της παγκόσμιας ισορροπίας ισχύος.

Το 1989, οι χώρες της G7 αντιπροσώπευαν περίπου τα δύο τρίτα της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής. Το 2022, το μερίδιό τους είχε υποχωρήσει περίπου στο 43%. Αντίστοιχη ήταν η σχετική υποχώρησή τους στις παγκόσμιες στρατιωτικές δαπάνες.

Η μεταβολή αυτή έχει διευρύνει τα περιθώρια δράσης δυνάμεων που επιθυμούν να αναθεωρήσουν την υφιστάμενη τάξη. Παράλληλα, η απογοήτευση των Αμερικανών από τους πολέμους στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν ενίσχυσε την πολιτική πίεση για περιορισμό των διεθνών στρατιωτικών δεσμεύσεων.

Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον στο οποίο περισσότεροι ηγέτες εμφανίζονται διατεθειμένοι να δοκιμάσουν τα όρια των αντιπάλων τους. Σύμφωνα με την καταμέτρηση του International Crisis Group που επικαλείται το άρθρο, στον κόσμο βρίσκονται σε εξέλιξη 65 συγκρούσεις, οι περισσότερες από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Οι «σφαίρες επιρροής»

Ένας ακόμη παράγοντας είναι η επιστροφή της αντίληψης ότι η ισχύς νομιμοποιεί τις διεκδικήσεις.

Ο Ράχμαν εντάσσει σε αυτό το πλαίσιο τόσο τις εδαφικές φιλοδοξίες της Ρωσίας και της Κίνας όσο και τις δηλώσεις Τραμπ για τη Γροιλανδία και τον Καναδά.

Πίσω από αυτή την προσέγγιση βρίσκεται μια θεωρία: αν οι μεγάλες δυνάμεις αναγνωρίσουν η μία τη σφαίρα επιρροής της άλλης, μπορούν να αποφύγουν τη μεταξύ τους σύγκρουση.

Ο σχολιαστής των FT απορρίπτει αυτή τη λογική ως επισφαλή. Πρώτον, επειδή αγνοεί τη βούληση των μικρότερων χωρών. Η Ουκρανία έχει ήδη αποδείξει ότι μια χώρα μπορεί να αντισταθεί στρατιωτικά στην υποταγή της σε έναν ισχυρότερο γείτονα.

Δεύτερον, επειδή τα συμφέροντα των μεγάλων δυνάμεων δεν χωρίζονται σε καθαρές γεωγραφικές ζώνες. Η Ταϊβάν έχει κρίσιμη σημασία για την παγκόσμια βιομηχανία προηγμένων ημιαγωγών. Και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να αποδεχθεί την επιστροφή κρατών-μελών της στη ρωσική σφαίρα επιρροής.

Το πιο επικίνδυνο ερώτημα

Στον πυρήνα της ανάλυσης βρίσκεται η αξιοπιστία της αποτροπής.

Επί δεκαετίες, η αμερικανική στρατιωτική ισχύς, οι συμμαχικές δεσμεύσεις και ο φόβος πυρηνικής αναμέτρησης περιόριζαν τον κίνδυνο άμεσης σύγκρουσης μεταξύ μεγάλων δυνάμεων.

Σήμερα, όμως, ο Ράχμαν θέτει ένα ερώτημα που δεν έχει αυτονόητη απάντηση: θα πολεμούσαν οι ΗΠΑ του Τραμπ για να υπερασπιστούν τις χώρες της Βαλτικής, την Πολωνία, την Ιαπωνία ή τη Βρετανία;

Η αβεβαιότητα μπορεί να ενθαρρύνει έναν αντίπαλο να αναλάβει ένα ρίσκο που διαφορετικά θα απέφευγε.

Εδώ βρίσκεται και η ιστορική προειδοποίηση. Το 1914, η Γερμανία υποτίμησε την πιθανότητα βρετανικής επέμβασης για το Βέλγιο. Το 1939, ο Χίτλερ πίστεψε ότι η Βρετανία και η Γαλλία θα υποχωρούσαν ξανά, παρά την εγγύηση ασφαλείας προς την Πολωνία. Και στις δύο περιπτώσεις, ο υπολογισμός αποδείχθηκε λανθασμένος.

Σήμερα, ο Πούτιν πρέπει να σταθμίσει την αξιοπιστία του Άρθρου 5 του ΝΑΤΟ και ο Σι την πιθανότητα αμερικανικής αντίδρασης σε επίθεση στην Ταϊβάν.

Ο κίνδυνος, καταλήγει ο Ράχμαν, είναι κάποιος να θεωρήσει μια εγγύηση ασφαλείας κενή περιεχομένου — και να ανακαλύψει το λάθος του αφού έχει αρχίσει ο πόλεμος.

Συνέχεια ανάγνωσης

Newsroom

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Δημοσιεύτηκε

στις

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo.

Ο νέος όμιλος, με περίπου 25.000 εργαζομένους και εκτιμώμενα ετήσια έσοδα 6,5 δισ. ευρώ, φιλοδοξεί να ενισχύσει την ευρωπαϊκή διαστημική αυτονομία. Η Ευρώπη επιχειρεί να αλλάξει τις ισορροπίες στη διεθνή διαστημική βιομηχανία, προωθώντας τη συνένωση των διαστημικών δραστηριοτήτων τριών από τους μεγαλύτερους αεροδιαστημικούς ομίλους της: της ευρωπαϊκής Airbus, της γαλλικής Thales και της ιταλικής Leonardo.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Bloomberg, που αναπαράχθηκε από διεθνή μέσα ενημέρωσης, οι ευρωπαϊκές αρχές επιδιώκουν την ταχύτερη εξέταση του ανταγωνιστικού σκέλους του σχεδίου Project Bromo, μετά από πολύμηνες επαφές με τις εμπλεκόμενες εταιρείες. Στόχος είναι να εντοπιστούν και να αντιμετωπιστούν εγκαίρως πιθανές ενστάσεις για τον ανταγωνισμό. Η επίσημη κοινοποίηση της συμφωνίας δεν έχει ακόμη κατατεθεί, ενώ οι αρμόδιοι στις Βρυξέλλες αναμένουν τις σχετικές διαδικασίες τις επόμενες εβδομάδες.

Η νέα εταιρεία θα συγκεντρώσει δραστηριότητες που αφορούν την κατασκευή δορυφόρων, τα διαστημικά συστήματα και τις συναφείς υπηρεσίες. Οι εφαρμογές τους καλύπτουν τις τηλεπικοινωνίες, την πλοήγηση, την παρατήρηση της Γης και την εθνική ασφάλεια. Η συμφωνία δεν περιλαμβάνει τις δραστηριότητες κατασκευής διαστημικών πυραύλων.

Με βάση τον αρχικό σχεδιασμό, η Airbus θα κατέχει το 35% της νέας εταιρείας, ενώ η Thales και η Leonardo θα διαθέτουν από 32,5%. Το εγχείρημα προβλέπεται να απασχολεί περίπου 25.000 εργαζομένους και να εμφανίζει ετήσιο κύκλο εργασιών της τάξης των 6,5 δισ. ευρώ. Η έναρξη λειτουργίας τοποθετείται στο 2027, υπό την προϋπόθεση των απαιτούμενων εγκρίσεων.

Η στρατηγική επιδίωξη είναι να δημιουργηθεί ένας ευρωπαϊκός ανταγωνιστής με μεγαλύτερη κλίμακα απέναντι στην αμερικανική SpaceX και σε κινεζικούς ομίλους, περιορίζοντας παράλληλα την εξάρτηση της Ευρώπης από μη ευρωπαϊκές διαστημικές υποδομές.

Οι ενστάσεις για τον ανταγωνισμό

Η προοπτική συγχώνευσης προκαλεί, ωστόσο, προβληματισμό σε ανταγωνιστές και προμηθευτές. Η γερμανική OHB έχει εκφράσει ανησυχίες για τη συγκέντρωση ισχύος στην αγορά και έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο νομικών ενεργειών σε περίπτωση έγκρισης. Παράλληλα, η Airbus φέρεται να έχει προτείνει την εκποίηση ορισμένων περιουσιακών στοιχείων για να αντιμετωπιστούν οι επιφυλάξεις των ευρωπαϊκών αρχών.

Το Project Bromo αποτελεί, επομένως, δοκιμασία για την προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνδυάσει τη δημιουργία ισχυρών βιομηχανικών πρωταθλητών με τη διατήρηση του ανταγωνισμού. Η ταχύτητα της διαδικασίας θα είναι σημαντική, αλλά η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από τους όρους που θα θέσουν οι αρμόδιες αρχές.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ πλησιάζουν, ο τρόπος με τον οποίο θα δομηθούν αυτές οι επενδύσεις ενδέχεται να αποτελέσει πρότυπο για όσα θα ακολουθήσουν και να καταδείξει κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει αυτό το νέο μοντέλο συμμαχικών σχέσεων.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

 

Τον Νοέμβριο του περασμένου έτους, η Νότια Κορέα συμφώνησε να μεταφέρει 350 δισεκατομμύρια δολάρια στρατηγικών επενδύσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες με αντάλλαγμα χαμηλότερους δασμούς. Για μήνες, η δέσμευση αυτή δεν ήταν τίποτε περισσότερο από ένας εντυπωσιακός αριθμός στους τίτλους των ειδήσεων. Τώρα, όμως, τα κεφάλαια αρχίζουν να μεταφέρονται.

Η Σεούλ έχει ήδη αποστείλει τα πρώτα 2,4 δισεκατομμύρια δολάρια και έχει κατονομάσει τα έργα που θα χρηματοδοτήσει: μια μονάδα ηλεκτροπαραγωγής με φυσικό αέριο, σχεδιασμένη να τροφοδοτεί κέντρα δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης στο Τέξας, καθώς και οκτώ μεγάλους πυρηνικούς αντιδραστήρες που θα εγκαταστήσουν για πρώτη φορά κορεατικό σχέδιο αντιδραστήρα σε αμερικανικό έδαφος.

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ πλησιάζουν, ο τρόπος με τον οποίο θα δομηθούν αυτές οι επενδύσεις ενδέχεται να αποτελέσει πρότυπο για όσα θα ακολουθήσουν και να καταδείξει κατά πόσο μπορεί να λειτουργήσει αυτό το νέο μοντέλο συμμαχικών σχέσεων.

Αυτή η ανάλυση εξετάζει τι χρηματοδοτείται, πώς η Νότια Κορέα επιχειρεί να περιορίσει τους κινδύνους και ποια ζητήματα παραμένουν ακόμη ανοιχτά.

Οι πολυαναμενόμενες λεπτομέρειες σχετικά με το πρώτο κύμα επενδύσεων που συνδέεται με τη συμφωνία που επιτεύχθηκε μεταξύ της Νότιας Κορέας και των Ηνωμένων Πολιτειών τον περασμένο Νοέμβριο δημοσιοποιήθηκαν επιτέλους.

Η επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Εμπορίου, Βιομηχανίας και Πόρων της Νότιας Κορέας (MOTIR) δείχνει ότι το πρώτο πακέτο επενδύσεων θα κατευθυνθεί:

  • στην κατασκευή ενός σταθμού ηλεκτροπαραγωγής συνδυασμένου κύκλου με φυσικό αέριο (Project Star),
  • στην κατασκευή οκτώ μεγάλων πυρηνικών αντιδραστήρων (Project Power),

ενώ το έργο ανάπτυξης αγωγού και εγκαταστάσεων υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) στην Αλάσκα (Project North) θα υποβληθεί σε περαιτέρω αξιολόγηση.

Οι τελευταίες πληροφορίες δείχνουν ότι η πρώτη μεταφορά ύψους 2,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων έχει ήδη πραγματοποιηθεί για το έργο του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής φυσικού αερίου.

Παρότι επικριτές στη Νότια Κορέα αμφισβητούν:

  • την εμπορική βιωσιμότητα των έργων,
  • την οικονομική τους αποδοτικότητα,
  • και την επάρκεια των μηχανισμών εποπτείας,

η επιλογή των έργων και η δομή της χρηματοδότησής τους υποδεικνύουν ότι η Σεούλ κατέβαλε σημαντική προσπάθεια ώστε να διαχειριστεί τους σχετικούς κινδύνους και παράλληλα να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε τον Νοέμβριο του 2025.

Τα Έργα

Είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό το ευρύτερο πλαίσιο που περιβάλλει την πρόσφατη ανακοίνωση αυτών των έργων ώστε να γίνει αντιληπτή η κριτική που ασκείται προς τη νοτιοκορεατική κυβέρνηση.

Λίγες εβδομάδες πριν από την ανακοίνωση, ο Πρόεδρος Τραμπ προχώρησε σε μια σειρά δημοσίων δηλώσεων σχετικά με:

  • τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις,
  • τη Βόρεια Κορέα,
  • και τα Στενά του Ορμούζ,

οι οποίες έμοιαζαν να συνδέονται με την επενδυτική δέσμευση που είχε αναλάβει η Σεούλ τον προηγούμενο Νοέμβριο.

Μάλιστα, τουλάχιστον μία δημοσιογραφική αναφορά υποστήριζε ότι η αμερικανική πλευρά άρχιζε να χάνει την υπομονή της με τον αργό ρυθμό υλοποίησης των νοτιοκορεατικών επενδύσεων και ότι οι δηλώσεις αυτές στόχευαν στην εξασφάλιση συγκεκριμένων αποτελεσμάτων.

Παρότι η κριτική προς την κορεατική κυβέρνηση μπορεί να θεωρηθεί εύλογη, η επιλογή των έργων και οι δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν δείχνουν ότι προηγήθηκε σημαντική επεξεργασία πριν γίνουν οι ανακοινώσεις.

Project Star (Μονάδα Ηλεκτροπαραγωγής Συνδυασμένου Κύκλου με Φυσικό Αέριο)

Τοποθεσία: Encinal, Τέξας
Συνολικό κόστος: 22,3 δισ. δολάρια

Το Project Star προβλέπει την κατασκευή και λειτουργία μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας ισχύος 6.472 MW για την τροφοδοσία κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης στην περιοχή Encinal του Τέξας.

Η μονάδα αξίας 22,3 δισ. δολαρίων θα ξεκινήσει να παρέχει ηλεκτρική ενέργεια το 2029 και θα φτάσει σε πλήρη επιχειρησιακή ικανότητα έως το 2032.

Στο έργο θα συμμετέχουν αρκετές μεγάλες διεθνείς εταιρείες, μεταξύ των οποίων:

  • Related Companies,
  • NextEra Energy,
  • Lewis Energy Group,

καθώς και ακόμη μη κατονομαζόμενες «ανταγωνιστικές κορεατικές εταιρείες», οι οποίες θα συμβάλουν σε όλα τα στάδια του έργου μέσω παροχής εξοπλισμού, μηχανολογικού σχεδιασμού, κατασκευών, τεχνικής υποστήριξης και συντήρησης.

Project Power (8 Μεγάλοι Πυρηνικοί Αντιδραστήρες)

Το Project Power αφορά επένδυση ύψους 120 δισεκατομμυρίων δολαρίων για:

  • δύο αντιδραστήρες APR1400 κορεατικού σχεδιασμού,
  • έξι αντιδραστήρες AP1000 σχεδιασμένους από τη Westinghouse.

Η ανακοίνωση αναφέρει ότι η κατασκευή θα πραγματοποιηθεί σε φάσεις.

Πρώτη φάση

Κατασκευή δύο αντιδραστήρων AP1000.

Δεύτερη φάση

  • Δύο αντιδραστήρες APR1400.
  • Δύο επιπλέον AP1000.

Το διάστημα μεταξύ των δύο φάσεων δεν θα υπερβεί τους έξι μήνες.

Τρίτη φάση

Κατασκευή των δύο τελευταίων AP1000.

Η συγκεκριμένη δομή επιτρέπει στη Νότια Κορέα να εγκαταστήσει τον δικό της σχεδιασμό πυρηνικού αντιδραστήρα (APR1400) στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ παράλληλα μοιράζεται τα οφέλη από την ανάπτυξη των αντιδραστήρων AP1000 της Westinghouse.

Οι δύο χώρες ελπίζουν ότι το Project Power θα δώσει νέα ώθηση στο προεδρικό εκτελεστικό διάταγμα για την πυρηνική ενέργεια, το οποίο στοχεύει στην έναρξη κατασκευής δέκα νέων μεγάλων πυρηνικών αντιδραστήρων έως το 2030.

Από το συνολικό ποσό:

  • 100 δισ. δολάρια θα καλύψουν το κόστος κατασκευής,
  • 20 δισ. δολάρια θα παραμείνουν ως αποθεματικό απρόβλεπτων δαπανών.

Επιπλέον, οι δύο πλευρές συμφώνησαν να επιτρέψουν προκαταβολικές πληρωμές έως 10 δισ. δολαρίων μέχρι το τέλος του έτους για εξοπλισμό μακράς προμήθειας.

Project North (Αγωγός και Τερματικός Σταθμός LNG στην Αλάσκα)

Το Project North είναι το πιο αμφιλεγόμενο από τα τρία έργα, καθώς η κατασκευή ενός αγωγού LNG μήκους 800 μιλίων (περίπου 1.287 χιλιομέτρων) και εγκαταστάσεων υγροποίησης σε ένα αφιλόξενο περιβάλλον όπως η Αλάσκα καθιστά το έργο ιδιαίτερα απαιτητικό. Αυτό σημαίνει ότι το τελικό κόστος μπορεί να αποδειχθεί σημαντικά υψηλότερο από τις σημερινές εκτιμήσεις.

Υπάρχει επίσης ο κίνδυνος το έργο να μην ολοκληρωθεί εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίζοντα των 20 ετών για την έναρξη παραδόσεων LNG, γεγονός που θα απαιτούσε αναδιάρθρωση του χρηματοδοτικού σχήματος ώστε η νοτιοκορεατική κυβέρνηση να μπορέσει να ανακτήσει την επένδυσή της.

Η ζήτηση για LNG ενδέχεται επίσης να μεταβληθεί σημαντικά με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι μακροπρόθεσμες συνθήκες της αγοράς παραμένουν αβέβαιες.

Ενδεικτικά, κατά τη δεκαετία του 2010, μεγάλες ενεργειακές εταιρείες που συμμετείχαν αρχικά στο έργο, όπως οι ExxonMobil, BP και ConocoPhillips, αποφάσισαν τελικά να μην συμμετάσχουν, επικαλούμενες οικονομικούς λόγους.

Η ανακοίνωση του Προέδρου Τραμπ σχετικά με τη συμμετοχή της Νότιας Κορέας στο έργο, η οποία αργότερα αμφισβητήθηκε από τον Πρόεδρο Λι Τζε-Μιούνγκ, φαίνεται να υποδηλώνει ότι το αναμενόμενο ύψος της νοτιοκορεατικής επένδυσης ανέρχεται σε 54 δισεκατομμύρια δολάρια.

Μέχρι στιγμής, η επίσημη ανακοίνωση της νοτιοκορεατικής πλευράς αναφέρει απλώς ότι οι δύο χώρες θα εξετάσουν το έργο πριν λάβουν οριστική απόφαση.

Η επιλογή και η κατάσταση των τριών αυτών έργων φαίνεται να επιβεβαιώνουν ότι η νοτιοκορεατική κυβέρνηση έχει προετοιμαστεί επαρκώς ώστε να εκπληρώσει τη συμφωνία που συνήφθη τον περασμένο Νοέμβριο, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι μόνο τα πλέον υποσχόμενα έργα θα προχωρήσουν.

Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό του επενδυτικού πακέτου είναι ότι μεγάλο μέρος των επενδύσεων επικεντρώνεται στις ενεργειακές υποδομές. Αυτό είναι μάλλον αναμενόμενο δεδομένης της τεράστιας ανάγκης για παραγωγή ενέργειας ώστε να καλυφθούν οι διαρκώς αυξανόμενες απαιτήσεις υπολογιστικής ισχύος της τεχνητής νοημοσύνης.

Απουσιάζουν από το παρόν πακέτο επενδύσεις που σχετίζονται με:

  • τη ναυπηγική βιομηχανία,
  • τους ημιαγωγούς,
  • τα φαρμακευτικά προϊόντα,
  • τα κρίσιμα ορυκτά,
  • την κβαντική πληροφορική,
  • και την τεχνητή νοημοσύνη.

Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι σε ορισμένους από αυτούς τους τομείς οι επενδύσεις έχουν ήδη πραγματοποιηθεί από τον ιδιωτικό τομέα, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των ημιαγωγών, ή ότι η Νότια Κορέα δεν διαθέτει ακόμη επαρκές συγκριτικό πλεονέκτημα κλίμακας, όπως στους τομείς της τεχνητής νοημοσύνης και της κβαντικής υπολογιστικής.

Οι επενδύσεις στη ναυπηγική φαίνεται να αποτελούν ξεχωριστό σκέλος του πρόσθετου επενδυτικού πακέτου των 150 δισεκατομμυρίων δολαρίων, γεγονός που σημαίνει ότι αναμένονται περισσότερες ανακοινώσεις τις επόμενες ημέρες.

Τέλος, είναι σημαντικό να ληφθούν υπόψη και οι πολιτικές προεκτάσεις αυτής της ανακοίνωσης από την οπτική των Νοτιοκορεατών φορολογουμένων.

Η διοχέτευση κρατικά χρηματοδοτούμενων επενδύσεων για τη δημιουργία θέσεων εργασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι δύσκολο να δικαιολογηθεί πολιτικά όταν τα ίδια κεφάλαια θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για ανάγκες στο εσωτερικό της χώρας.

Με απλά λόγια, η επιχειρηματολογία υπέρ αυτών των επενδύσεων γίνεται πιο πειστική όσο πιο άμεσα και ορατά είναι τα οφέλη για τους Νοτιοκορεάτες φορολογουμένους.

Αυτό ενδέχεται να αποτελεί έναν από τους λόγους για τους οποίους η παρούσα δέσμη ανακοινώσεων επικεντρώθηκε κυρίως στις ενεργειακές υποδομές, δεδομένου ότι κρατικές εταιρείες όπως:

  • η Korea Electric Power Company (KEPCO),
  • και η Korea Hydro & Nuclear Power (KHNP),

κατέχουν δεσπόζουσα θέση στον συγκεκριμένο τομέα.

Χρηματοδότηση

Όπως προβλεπόταν στο Μνημόνιο Κατανόησης του Νοεμβρίου, οι επενδύσεις διοχετεύονται μέσω δύο οχημάτων ειδικού σκοπού (Special Purpose Vehicles – SPV):

  • του Investment Special Purpose Vehicle (I-SPV),
  • και του Project Special Purpose Vehicle (P-SPV).

Το πρώτο διαχειρίζεται η Korea-U.S. Strategic Investment Corporation σε συνεργασία με την αμερικανική κυβέρνηση και είναι υπεύθυνο για τη συγκέντρωση, κατανομή και αναδιανομή των κεφαλαίων προς και από τα επιμέρους P-SPV.

Η ετήσια συνεισφορά της νοτιοκορεατικής κυβέρνησης έχει οριστεί στα 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, με ανώτατο συνολικό όριο τα 200 δισεκατομμύρια δολάρια.

Το σημαντικό στοιχείο αυτής της συμφωνίας είναι ότι τα κεφάλαια που παρέχει η κορεατική κυβέρνηση αποτελούν ανακτήσιμη επένδυση διάρκειας 20 ετών.

Συγκεκριμένα, οι αποδόσεις που προκύπτουν από τα P-SPV μεταφέρονται κάθε χρόνο στο I-SPV και στη συνέχεια κατανέμονται ισόποσα μεταξύ των κυβερνήσεων της Νότιας Κορέας και των ΗΠΑ μέχρι να ανακτηθεί συνολικά το ποσό που αντιστοιχεί στη λεγόμενη «Τεκμαρτή Κατανομή» (Deemed Allocation).

Μετά την ανάκτηση αυτού του ποσού, η νοτιοκορεατική κυβέρνηση δικαιούται εγγυημένη απόδοση 10% επί της επένδυσης.

Σε περίπτωση που η Νότια Κορέα δεν καταφέρει να ανακτήσει το πλήρες ποσό της Τεκμαρτής Κατανομής εντός 20 ετών, οι δύο κυβερνήσεις μπορούν να διαπραγματευθούν τροποποιήσεις στον τρόπο κατανομής των αποδόσεων.

Με λίγα λόγια, το χρηματοδοτικό μοντέλο έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε η Νότια Κορέα να μπορεί να ανακτήσει ολόκληρο το επενδυμένο κεφάλαιο καθώς και τους σχετικούς τόκους.

Οι τόκοι θα υπολογίζονται με βάση την απόδοση των αμερικανικών κρατικών ομολόγων 20ετούς διάρκειας, προσαυξημένη κατά ένα επιπλέον περιθώριο (spread), το οποίο θα συμφωνείται ξεχωριστά για κάθε έργο.

Η συμφωνία περιλαμβάνει επίσης πρόβλεψη που απαιτεί από τις δύο πλευρές να παρέχουν προνομιακή μεταχείριση σε κορεατές προμηθευτές και αναδόχους έναντι αντίστοιχων ξένων προμηθευτών κατά την υλοποίηση των έργων.

Σύμφωνα με αρχικές πληροφορίες, το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών και η Τράπεζα της Κορέας σχεδίαζαν να συγκεντρώνουν έως και 20 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως μέσω:

  • των εσόδων από τόκους,
  • των μερισμάτων που προέρχονται από τα συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας,
  • και των ομολόγων εκφρασμένων σε δολάρια.

Πρόσφατα δημοσιεύματα φαίνεται να επιβεβαιώνουν τη συγκεκριμένη προσέγγιση.

Εάν αυτό ισχύει, η κυβέρνηση θα μπορέσει να διατηρήσει τη δημοσιονομική πειθαρχία χωρίς να επηρεάσει σημαντικά την αγορά συναλλάγματος.

Μέχρι τον Αύγουστο, τα συναλλαγματικά αποθέματα της Νότιας Κορέας ανέρχονταν σε περισσότερα από 442 δισεκατομμύρια δολάρια, αν και νεότερα στοιχεία δείχνουν μικρή μείωση κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.

Οι τοποθετήσεις της χώρας σε ξένα χρεόγραφα, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών κρατικών ομολόγων, παρέμειναν σχετικά σταθερές στα περίπου 387 δισεκατομμύρια δολάρια.

Οι ετήσιες αποδόσεις αυτών των τοποθετήσεων θα κατευθύνονται στο στρατηγικό επενδυτικό ταμείο.

Εάν τα έσοδα από τόκους δεν επαρκούν για την κάλυψη του ετήσιου ορίου επένδυσης των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, η κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να εκδώσει επιπλέον ομόλογα για να καλύψει τη διαφορά.

Σχεδόν έναν χρόνο μετά το Κοινό Ενημερωτικό Δελτίο του 2025, η Νότια Κορέα έχει περάσει από τις γενικές δεσμεύσεις σε συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, ανακοινώνοντας το πρώτο σύνολο έργων που θα χρηματοδοτήσει και πραγματοποιώντας ήδη την πρώτη μεταφορά κεφαλαίων.

Μια αρχική αξιολόγηση της επιλογής των έργων και της χρηματοδοτικής δομής δείχνει ότι η Σεούλ προχώρησε σε ενδελεχή προετοιμασία.

Επέλεξε έργα με έμπειρους εταίρους και σαφή ζήτηση, διασφαλίζοντας παράλληλα μηχανισμούς προστασίας όπως:

  • η επιμερισμένη διαχείριση κινδύνου μεταξύ των έργων,
  • και ένα νομικά δεσμευτικό ετήσιο ανώτατο όριο δαπανών.

Οι κινήσεις αυτές αποδεικνύουν τόσο τη σοβαρότητα των προθέσεων της Νότιας Κορέας όσο και την επιθυμία της να εξασφαλίσει την επιτυχή ολοκλήρωση των έργων.

Αυτό είναι απολύτως λογικό, καθώς η δυνατότητα της χώρας να ανακτήσει τα επενδυμένα κεφάλαιά της και να αποκομίσει ενδεχομένως κέρδος εξαρτάται από την επιτυχία των συγκεκριμένων έργων.

Παρ’ όλα αυτά, πολλά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά, μεταξύ των οποίων:

  • ο τρόπος κατανομής των υπόλοιπων κεφαλαίων,
  • η μορφή και η έκταση της συμμετοχής της Νότιας Κορέας στο έργο LNG της Αλάσκας,
  • καθώς και οι επενδύσεις στη ναυπηγική βιομηχανία.

Ωστόσο, η συμφωνία φαίνεται να διαθέτει πραγματική δυναμική σε μια περίοδο κατά την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες εισέρχονται σε μια κρίσιμη φάση, καθώς οι ενδιάμεσες εκλογές βρίσκονται πλέον πολύ κοντά.

stimson.org

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις24 λεπτά πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom44 λεπτά πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Αναλύσεις53 λεπτά πριν

350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

«Εδώ αρμόδιος είμαι εγώ»: Η τουρκική υστερία για τις NAVTEX και το ευρωπαϊκό πλέγμα προστασίας του GSI

Ως νέα αναμέτρηση για τον έλεγχο της Ανατολικής Μεσογείου παρουσιάζει ο τουρκικός Τύπος την αντιπαράθεση Ελλάδας και Τουρκίας με αφορμή...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα

Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...

Δημοφιλή