Διεθνή
Το παρασκήνιο της συνάντησης στο Σότσι
Ο Τσαβούσογλου είχε χειροφιλήματα με τον Καντίροφ στο Σότσι
Κανείς δεν λέει τίποτα γι’ αυτό. Ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας, και ο Χακάν Φιντάν, ο πρίγκιπας των μυστικών υποθέσεων, συναντήθηκαν με τον ηγέτη της Τσετσενίας Ραμζάν Καντίροφ στο Σότσι.
Η κίνηση του προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας Βλαντιμίρ Πούτιν να έχει δίπλα του τον Καντίροφ, στην αντιπροσωπεία του, ενώ φιλοξενούσε μουσουλμάνους ηγέτες, μέχρι τώρα δεν αφορούσε την Τουρκία. Το γεγονός ότι στη συνάντηση αυτή ο Πούτιν συμπεριέλαβε στην αντιπροσωπεία του τον Καντίροφ, σημαίνει ότι οι σχέσεις έχουν ανέβει σε νέο επίπεδο. Ο Καντίροφ, ο οποίος ανέλαβε τα όπλα από τους Ρώσους ενάντια στην αντίσταση της Τσετσενίας, είναι ένα ανεπιθύμητο όνομα στην Τουρκία, όπου υπάρχει σοβαρή διασπορά από διάφορες περιοχές του Καυκάσου. Επίσης, διαπράχθηκαν δολοφονίες στην Τουρκία από Ρώσους πράκτορες, με στόχο Τσετσένους αντικαθεστωτικούς. Η κυβέρνηση Ερντογάν μέχρι τώρα απέφευγε να συναντηθεί να κάνει συνομιλιτής της τον Καντίροφ.
Ενώ ο Ερντογάν πέρασε 4 ώρες μόνος συνομιλώντας με τον Πούτιν, ο Καντίροφ είχε μια συνομιλία με τον Τσαβούσογλου και τον Φιντάν. Το μοιράστηκε ο ίδιος στον λογαριασμό του στο Telegram. Αν περιμέναμε από το Υπουργείο Εξωτερικών, δεν θα ξέραμε τίποτα.
Ο Καντίροφ λέει στην ανάρτησή του: “Είχαμε μια άτυπη, ικανοποιητική και παραγωγική συνάντηση, στην οποία συμφωνήσαμε ότι θα πρέπει να καθιερωθεί στενή συνεργασία μεταξύ της Τουρκίας και της Τσετσενικής Δημοκρατίας σε διάφορα θέματα. Ο Τσαβούσογλου εξέφρασε την ελπίδα ότι αυτή η άτυπη συνάντηση θα είναι η αρχή για την ανάπτυξη των σχέσεων και την εδραίωση των μελλοντικών μας επαφών. Και οι δύο πλευρές θα ωφεληθούν από κοινές πρωτοβουλίες. Στο τέλος της συνάντησης οι εκλεκτοί προσκεκλημένοι με κάλεσαν στην Τουρκία. Φυσικά και δέχτηκα την πρόσκλησή τους».
Ελπίζουμε ότι αυτή η συνεργασία θα χρησιμεύσει για την ανάπτυξη οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δεσμών καθώς και των σχέσεων μεταξύ της τσετσενικής διασποράς και της Τσετσενίας. Και ελπίζουμε να μην εξελιχθεί σε συνεργασία με επιχειρησιακές διαστάσεις. Όταν ο Φιντάν και ο Καντίροφ μπαίνουν στο ίδιο κάδρο, χίλια και ένα πράγματα έρχονται στο μυαλό. Ο Καντίροφ είναι σαν τον Πούτιν στην Τσετσενία.
Γιατί δεν έγινε συνέντευξη τύπου, το κοινό ανακοινωθέν γιατί είναι συνοπτικό, γιατί δεν υπήρχε ενημέρωση;
Ενώ καθόμουν στο τραπέζι να γράψω τα αποτελέσματα της συνόδου, ο Καντίροφ με σαμποτάρησε!
Ας περάσουμε στο κύριο θέμα. Τι προέκυψε από την 4ωρη συνάντηση Ερντογάν με τον Πούτιν;
Μετά από αυτή τη συνάντηση που διήρκεσε πολύ, στην οποία εξετάστηκαν πολλά θέματα, περιμέναμε να ακολουθήσει μια μακρά συνέντευξη Τύπου, ένα λεπτομερές κοινό ανακοινωθέν και λεπτομερής ενημέρωση των δημοσιογράφων κατά το ταξίδι επιστροφής.
Το πρώτο δεν έγινε, το δεύτερο ήταν σύντομο, το τρίτο χωρίς περιεχόμενο.
Σε τι πρέπει να αποδοθεί η ακύρωση της κοινής συνέντευξης Τύπου;
- Η κατάσταση της υγείας του Ερντογάν, του οποίου οι κινήσεις επιβραδύνθηκαν, όπως τόνισαν τα ρωσικά ΜΜΕ;
- Για να αποφύγουν τη διάδοση των θεμάτων με τα οποία διαφωνούσαν παρουσία του Τύπου;
- Ή μήπως επειδή ο Ερντογάν, απολαμβάνοντας τη νέα του θέση με τους δυτικούς εταίρους του, ενώ ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας διαρκούν, δεν θέλει να εμφανιστεί ως ο άνθρωπος που έσωσε τον Πούτιν;
Μπορούμε να πούμε ότι αυτές οι επαφές ικανοποίησαν και τους δύο ηγέτες, αλλά ορισμένα ζητήματα απαιτούν περαιτέρω διαπραγματεύσεις.
Σύμφωνα με την Kommersant, οι ηγέτες έλαβαν επίσης τεχνική βοήθεια από τις αντιπροσωπείες τους όταν αντιμετώπισαν δυσκολίες στην κατ’ ιδίαν συνάντησή του. Δύσκολα θέματα ήταν στο τραπέζι.
Στην κοινή δήλωση, δόθηκε έμφαση στην αύξηση του όγκου του εμπορίου σε ισορροπημένη βάση, την ενίσχυση της συνεργασίας σε διάφορους τομείς, την πλήρη εφαρμογή της Συμφωνίας της Κωνσταντινούπολης, συμπεριλαμβανομένης της αδιάλειπτης εξαγωγής ρωσικών προϊόντων σιτηρών και λιπασμάτων, καθώς και των θεμάτων που αφορούν στη Συρία και τη Λιβύη .
Το «Μνημόνιο Κατανόησης Οικονομικής Συνεργασίας» που υπογράφηκε από τον υπουργό Εμπορίου Mehmet Muş και τον Ρώσο αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Aleksandr Novak, είναι το μόνο συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Άγνωστο επίσης το περιεχόμενό του. Ο Ερντογάν χαρακτήρισε τη συμφωνία ως οδικό χάρτη για τις σχέσεις των δύο χωρών. Ο στόχος σε όγκο εμπορίου είναι τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια. Το 2021, ο όγκος ήταν 33 δισεκατομμύρια δολάρια, αυξημένος κατά 57%. Η αύξηση συνεχίζεται και φέτος.
Ενώ η Τουρκία έχει γίνει ο νέος αγωγός αναπνοής της Ρωσίας υπό το εμπάργκο, υπάρχουν έρευνες για να διευκολυνθεί η πληρωμή ή η μεταφορά χρημάτων των Ρώσων. Αφού οι επικεφαλής των Κεντρικών Τραπεζών συνσαντήθηκαν και στο Σότσι μετά την Τεχεράνη, σημαίνει ότι γίνεται η επεγεργασία για σημιουργία ενός μηχανισμού. Επιπλέον, η Κωνσταντινούπολη πρέπει να ανταγωνιστεί το Ντουμπάι, που είναι πιο έμπειρο σε αυτά τα θέματα. Είναι η πόρτα που ανοίγει για τους Ρώσους και η σανίδα σωτηρίας για τον Ερντογάν. Οι προσδοκίες του Ερντογάν από τον άξονα Σαουδικής Αραβίας – Εμιράτων αποδείχτηκαν κενές περιεχομένου. Εάν η ρωσική πρωτεύουσα αγκυροβολήσει στην Κωνσταντινούπολη και ο Πούτιν μεταφέρει τα αναμενόμενα χρήματα για τον Πυρηνικό Σταθμό Ακκούγιου, ίσως ο Ερντογάν να επιβιώσει τον χειμώνα χωρίς να παγώσει και να διαλύσει την κατήφεια δυο εκλογικό σώμα στις εκλογές του 2023. Τι μίζερο να προσπαθεί να σώσει τον εαυτό του με τα λεφτά του άλλου!
Πρόβλημα στον πυρηνικό σταθμό του Άκκουγιου
Ένα από τα κρίσιμα ζητήματα ήταν ο πυρηνικός σταθμός του Akkuyu. Η καταγγελία της σύμβασης της IC İçtaş, της αναδόχου εταιρείας στη τουρκο-ρωσική σύμπραξη της Akkuyu Nuclear AŞ, ιδιοκτήτη του σταθμού ηλεκτροπαραγωγής, δημιούργησε μια κακοφωνία ότι το έργο είναι πλέον εντελώς ρωσικό. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην Τουρκία καταγγέλλουν το γεγονός. Ωστόσο, το θέμα είναι ότι η Τουρκία είναι η πλευρά που πρέπει να κάνει βήματα για το 49% του τουρκικού μεριδίου. Όπως είπε ο Ερντογάν, «δεν θα ήταν δυνατό να μην συζητήσουμε αυτό το θέμα με τον Πούτιν».
Και ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Πώς θα επιλυθούν τα προβλήματα στο εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, του οποίου ο στόχος ανοίγματος έχει τεθεί για το 2023; Πώς θα είναι η συμμετοχή της Τουρκίας, η οποία δεν μπορεί να καλύψει το μερίδιο του 49 τοις εκατό;
Από τη δήλωση του ίδιου του Ερντογάν συμπεραίνουμε ότι τα επιχειρήματα των Ρώσων δεν μπορούν να διαψευστούν: «Θα παρακολουθήσω τη δουλειά στο Akkuyu επί τόπου. Μετά από αυτό, θα μεταφέρω την κατάσταση στον Πούτιν. Με βάση την κατάσταση, θα του πω να καθορίσουμε τον οδικό μας χάρτη».
Με άλλα λόγια, ο Ερντογάν πήγε στο Σότσι χωρίς να έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του και επέστρεψε με άδεια χέρια. Η Τουρκία κοιμάται και ξυπνάει εδώ και μέρες με την είδηση ότι η ROSATOM έχει μεταφέρει 5 δισ. δολάρια από την επένδυση 15 δισ. δολαρίων στην Τουρκία για την ολοκλήρωση του Akkuyu. Όμως αυτό το θέμα είναι ακόμα στο σκοτάδι. Πώς ήρθαν τα χρήματα, σε ρούβλια ή σε δολάρια, και πού πήγαν αυτά τα λεφτά;
Ενώ η ενεργειακή κρίση κλιμακώνεται, η Τουρκία δεν ζει σε θερμοκοιτίδα. Τι δρόμο ακολουθεί η Τουρκία στις διαπραγματεύσεις για το φυσικό αέριο, τι είδους προετοιμασία κάνει; Πώς θα γίνονται οι πληρωμές φυσικού αερίου; Προτάθηκε να γίνουν οι πληρωμές με την πώληση ομολόγων στους Ρώσους; Δεν είναι σίγουρο. Στην αρχή της συνάντησης στο Σότσι, ο Πούτιν επέστησε την προσοχή στην αδιάλειπτη παροχή φυσικού αερίου στην Ευρώπη από τον Turkish Stream. Χλεύασε τους Ευρωπαίους λέγοντας: «Θα έπρεπε να είναι ευγνώμονες στην Τουρκία».
Αποφασίστηκε ότι οι πληρωμές για το φυσικό αέριο θα γίνουν εν μέρει σε ρούβλια. Αυτό που ήθελε ο Ερντογάν ήταν η αμοιβαία χρήση σε κάποιο βαθμό τοπικών νομισμάτων στο εμπόριο, όμως αυτό δεν συνφωνήθηκε στο Σότσι. «Φυσικά, μια από τις καλύτερες πτυχές αυτής της επίσκεψης είναι αυτό. Συμφωνήσαμε για το ρούβλι με τον Πούτιν». Είπε ότι αυτό θα ενισχύσει και τις δύο χώρες. Ο Ερντογάν ανέφερε επίσης μια άλλη συμβολή ως μηχανισμό αποφυγής κυρώσεων: «Υπάρχει επίσης η κάρτα Mir της Ρωσίας. Συνεχίζει να γίνεται δεκτή σε πέντε από τις τράπεζές μας. Για να μπορούν οι Ρώσοι έμποροι και οι τουρίστες να πληρώνουν άνετα…»
Η προϋπόθεση πληρωμής σε ρούβλια είναι για «μη φιλικές» χώρες. Και ο μηχανισμός πληρωμής σε ρούβλια έκανε τα ρωσικά χρήματα πολύτιμα. Τι θα κερδίσει η Τουρκία σε αυτή την περίπτωση; Οι δαπάνες των Ρώσων σε ρούβλια στην Τουρκία ή η είσπραξη των χρημάτων τους σε ρούβλια σε Τούρκους επιχειρηματίες στη Ρωσία θα ικανοποιήσουν το απαιτούμενο ποσό για πληρωμές φυσικού αερίου; Ο διακανονισμός περιλαμβάνει μείωση τιμής; Αγνωστο.
Η Kommersant σχολιάζει: «Εάν το παλιό καθεστώς πληρωμών με την Τουρκία είχε συνεχιστεί, θα φαινόταν ότι υπήρχε ειδική ποινή για την Ευρώπη». Είναι δακρύβρεχτο να πιστεύει κανείς ότι ο Πούτιν ήταν τόσο διακριτικός. Φυσικά και όχι.
Ο Πούτιν στριμώχνει τον Ερντογάν: Τι θα γίνει με τα δικά μας σιτηρά και λιπάσματα;
Η χημεία με τον Πούτιν έκανε τον Ερντογάν τον περιζήτητο ηγέτη μεταξύ Δύσης και Ρωσίας στην κρίση της Ουκρανίας. Ο Ερντογάν θέλει να χρησιμοποιήσει το διπλωματικό κεφάλαιο που απέκτησε με τη συμφωνία για το σιτάρι για μεσολάβηση που θα σταματήσει τον πόλεμο. Επανέλαβε την πρότασή του να μεσολαβήσει για συνάντηση του Πούτιν με τον Ουκρανό ηγέτη Volodymyr Zelensky στο Σότσι. Δεν έλαβε θετική απάντηση. Ο Πούτιν κρατά στην εφεδρεία την προσφορά του Ερντογάν μέχρι να δει το τέλος του τι μπορούν να κάνουν οι Δυτικοί για το Κίεβο. Ο Ζελένσκι δεν μπορεί επίσης να ξεκολλήσει από το γάντζο του τριγώνου Ουάσιγκτον-Λονδίνο-Βαρσοβία και να αποφασίσει μόνος του. Ο Ερντογάν δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν δεν είναι έτοιμος.
Σχετικά με τη συμφωνία για το σιτάρι, είναι η σειρά των Ρώσων ασκήσουν πιέσεις. Ο Ερντογάν μίλησε για τις προσδοκίες του Πούτιν. Δηλώνοντας ότι μετά το πρώτο πλοίο που πέρασε από τον Βόσπορο, υπήρχαν περίπου 20 πλοία στη σειρά για να φορτώσουν, είπε τι του ζήτησε η Ρωσία: «Έχω πάρα πολλά αγαθά. Μπορώ να εξαγάγω τουλάχιστον 40 εκατομμύρια τόνους αγαθών. Πότε θα μεσολαβήσετε για μας;». Τα αρμόδια υπουργεία μας εργάζονται γρήγορα. Φυσικά, υπάρχουν μαύρες γάτες ανάμεσά μας». Αν μας έλεγε και ποιες είναι αυτές οι μαύρες γάτες…
Διάλογος των μυστικών υπηρεσιών Δαμασκού-Άγκυρας
Δεν υπάρχει πράσινο φως για νέα στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία. Αλλά για πρώτη φορά, ο Ερντογάν έδωσε διαφορετική έμφαση στις επαφές σε επίπεδο υπηρεσιών πληροφοριών. Είπε ακριβώς αυτό: «Ο Πούτιν διατηρεί μια δίκαιη προσέγγιση απέναντι στην Τουρκία. Δηλώνει ότι θα είναι πάντα μαζί μας στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Στο θέμα αυτό υπονοεί ότι: «Εάν είναι δυνατόν, θα ήταν πολύ πιο αποδοτικό αν προτιμούσατε να επιλύσετε τα ζητήματα σε συμφωνία με το καθεστώς της Δαμασκού». Λέμε ότι η υπηρεσία πληροφοριών μας ασχολείται ήδη με αυτά τα ζητήματα μαζί με τη συριακή υπηρεσία πληροφοριών, αλλά το όλο θέμα είναι να έχουμε αποτελέσματα. Ενώ οι μυστικές υπηρεσίες μας πραγματοποιούν αυτό το έργο με τις συριακές υπηρεσίες πληροφοριών, λέμε ότι εάν οι τρομοκρατικές οργανώσεις εξακολουθούν να κάνουν ό,τι θέλουν, πρέπει να μας υποστηρίξετε. Έχουμε συμφωνία και για αυτό».
Η προϋπόθεση για μια νέα αρχή με τη Δαμασκό, είναι η συνεργασία με κοινό εχθρό τους Κούρδους. «Θα πολεμήσεις εναντίον των Κούρδων όπως πολεμώ εγώ», λέει ο Ερντογάν. Με άλλα λόγια, θα τελειώσει η de facto αυτονομία, δεν θα δοθεί καθεστώς αυτονομίας στους Κούρδους! Το Κρεμλίνο πριν από τη σύνοδο κορυφής δήλωσε ότι οι ανησυχίες της Τουρκίας ήταν δικαιολογημένες, αλλά προειδοποίησε ότι μια πιθανή επιχείρηση δεν θα είχε καλά αποτελέσματα. Δεν υπήρχε κάποιος νέος λόγος να ανάψει το πράσινο φως στο Σότσι που δεν άναψε στη σύνοδο κορυφής της Αστάνα στην Τεχεράνη στις 19 Ιουλίου. Η συνέχεια των στρατηγικών σχέσεων δεν παράγει πάντα αποτελέσματα που θα φτιάξουν τη διάθεση του Ερντογάν.
Οι κοινές δηλώσεις δεν σημαίνουν ότι υπάρχει σύγκρουση στις προτάσεις λύσης. Οι οδικοί χάρτες, οι ορισμοί των τρομοκρατικών οργανώσεων και οι προτάσεις λύσης των μερών δεν ταιριάζουν μεταξύ τους.
Ο Πούτιν προς τον Ερντογάν για τον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης
Ενδιαφέρον είχε το γεγονός ότι αυτό το θέμα δεν υπήρχε στην κοινή δήλωση, ενώ οι εντάσεις κλιμακώθηκαν στο θέμα του Καραμπάχ. Η αρμενική πλευρά πιστεύει ότι το Αζερμπαϊτζάν ψάχνει μια δικαιολογία για να τερματίσει το de facto καθεστώς του Καραμπάχ με ένα νέο τετελεσμένο γεγονός. Η πλευρά του Αζερμπαϊτζάν, από την άλλη, πιστεύει ότι τα γεράκια παίζουν παιχνίδια στο Καραμπάχ, που θέλουν να σαμποτάρουν την αποφασιστικότητα του Ερεβάν να εξομαλύνει τις σχέσεις με το Μπακού και την Άγκυρα. Αυτό το θέμα έχει συζητηθεί. Αλλά είναι σαφές ότι και οι δύο ηγέτες δεν θέλουν να δουν το Καραμπάχ ως μια μαύρη γάτα μεταξύ τους. Τα όνειρα του Ερντογάν για τον Καύκασο συνδέθηκαν με τη ρωσική εγγύηση με τη Συμφωνία εκεχειρίας της 9ης Νοεμβρίου 2020. Γι’ αυτό δεν θέλει να εκνευρίσει τον Πούτιν.
Ο Ερντογάν είπε επίσης ότι έλαβε πρόσκληση από τον Πούτιν για τη συμμετοχή στη«Σύνοδο του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης» στο Ουζμπεκιστάν τον Σεπτέμβριο. Ο αριθμός των μελών είναι 8, όχι 5, όπως ήταν στην αρχή. Με το Ιράν, θα γίνουν εννιά. Ο Ερντογάν χρειάζεται μια «ενημέρωση» για το θέμα.
Είναι θεσμική πεποίθηση στη Ρωσία ότι η Τουρκία θα ταχθεί με τη Δύση όταν πρόκειται για ένα σταυροδρόμι. Ούτε ο Πούτιν εμπιστεύεται τον Ερντογάν, αλλά πιστεύει στα στρατηγικά κέρδη που θα τον κρατήσουν στη ζωή. Η Σαγκάη σήμερα, ίσως οι BRICS αργότερα.
Θα σώσει ο Πούτιν τον Ερντογάν το 2023;
Ο Πούτιν απολαμβάνει την απόγνωση του Ερντογάν. Το μοντέλο της συνεργασίας εν μέσω διαφωνιών λειτούργησε πολύ καλά για τον Πούτιν. Χάρη στις αμέτρητες περιπέτειες του Ερντογάν, δημιούργησε πρόβλημα στη Συρία, πρόσθεσε νέους δρόμους στις σχέσεις με τις χώρες του Κόλπου, έβαλε πόδι στη Λιβύη, επέκτεινε τις επιχειρήσεις στην Αφρική και επέστρεψε σε ρόλο ηγεμόνα στο Νότιο Καύκασο. Ο Ερντογάν κοιτάζει τις προθέσεις του Πούτιν στη Συρία, τη Λιβύη και τον Καύκασο. Ποιος κέρδισε;
Με βάση αυτό, ορισμένοι βλέπουν τον Πούτιν ως τον ηγέτη που θα σώσει τον Ερντογάν στις εκλογές του 2023. Οι Ρώσοι πίστευαν ότι στις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας υπήρχε ένας γκρίζος δρόμος μεταξύ φιλίας και εχθρότητας. Αυτή η πεποίθηση έχει και το αντίστοιχο στην Τουρκία. Και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι η πτώση του ενός ηγέτη και η άνοδος του άλλου δεν θα φέρει τον κατακλυσμό.
Πηγή: gazeteduvar.com.tr
Διεθνή
Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.
Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.
Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.
«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.
Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας

