Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία: Ο Μεγάλος Ασθενής μιας χώρας που βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο

Δημοσιεύτηκε στις

Ο Πάνος Αγερίδης παρουσιάζει την αξιοθρήνητη κατάσταση της αμυντικής μας βιομηχανίας

Πάνος Αγερίδης

Δεν περνάει μέρα που να μην ακούσουμε τις ιταμές προκλητικές, προσβλητικές και απειλητικές δηλώσεις του Προέδρου και των Υπουργών του, κατά τη γνώμη πολλών σχολιαστών, ισλαμοφασιστικού καθεστώτος της γείτονος, σε πλήρη αναπαραγωγή από τα ελληνικά ΜΜΕ. Συνήθως, η αναπαραγωγή γίνεται μόλις τελειώσει κάποιο τουρκικό σίριαλ.

Οι Τούρκοι ιθύνοντες, πολιτικοί και στρατιωτικοί, αντιλαμβάνονται τα ελληνικά νησιά ως κολιέ στον παχουλό λαιμό της χανούμ Τουρκίγιε και καταλαμβάνονται από αμόκ. Προσφάτως, ο Ερντογάν δήλωνε ότι «η Ελλάδα δεν μπορεί να σταθεί απέναντί μας ούτε πολιτικά, ούτε οικονομικά, ούτε στρατιωτικά», απείλησε με επανάληψη της Μικρασιατικής Καταστροφής και ανέφερε ότι η Ελλάδα αποτελεί μηδαμινό μέγεθος στο ΝΑΤΟ, ενώ, αντιθέτως, το ΝΑΤΟ χωρίς την Τουρκία δεν υφίσταται.

Η ιταμότητα αυτή και το θράσος έχουν συγκεκριμένη βάση: την τουρκική πρωτοκαθεδρία, σε κάποιες περιπτώσεις παγκοσμίως, σε στρατιωτικά τεχνολογικά προϊόντα. Θα χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο για να περιγράψω τα τουρκικά επιτεύγματα σε μη επανδρωμένα αεροσκάφη και σκάφη, σε πυραύλους όλων των τύπων, σε πλοία επιφανείας και σε μέσα ηλεκτρονικού πολέμου. Κάτι δηλαδή σαν τον Turkish Defence Industry Product Catalogue των 600+ σελίδων, που εκδίδει κάθε χρόνο η Προεδρία Αμυντικών Βιομηχανιών (Presidency of Defence Industries / Savunma Sanayii Başkanlığı-SSB). Η τελευταία υπάγεται στην Προεδρία της Δημοκρατίας και επικεφαλής της είναι ο, απόφοιτος του ΜΙΤ, δόκτωρ İsmail Demir. Αυτός που την είσοδό του στις ΗΠΑ απαγόρευσε, λόγω της αγοράς των ρωσικών S400 από την Τουρκία, ο άγιος (για τη μικρόνοη χώρα μας) Bob Menendez, γερουσιαστής των Δημοκρατικών και πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας.

Προστίθεται στην SSB και το Επιστημονικό και Τεχνολογικό Ερευνητικό Συμβούλιο της Τουρκίας (TÜBİTAK) που απασχολεί 2.500 ερευνητές σε 15 επιμέρους ερευνητικά ινστιτούτα. Οι ερευνητές αυτοί παράγουν πραγματικό έργο (τυχαίνει να έχω προσωπική γνώση) και δεν αποτελούν κομματικοσυνδικαλιστικό κηφηναριό, όπως συμβαίνει σε άλλες γνωστές μας περιπτώσεις.

Έτσι, τo 2020 η Τουρκία βρέθηκε να έχει, στον κατάλογο των 100 Κορυφαίων Αμυντικών Βιομηχανιών, 7 περισσότερες εταιρείες από το Ισραήλ, τη Ρωσία, τη Σουηδία και την Ιαπωνία μαζί. Καλύπτει πλέον το 70% των στρατιωτικών αναγκών της με εγχώρια παραγωγή από 300 βιομηχανίες οι περισσότερες από τις οποίες ανήκουν στο Ταμείο των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Όσο για τη χώρα μας, συμβαίνουν τα εξής:

Υπάρχουν μια δυo κρατικές αμυντικές βιομηχανίες (Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία & Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα), σε σταθερή πορεία αποσύνθεσης, πνιγμένες στο δημόσιο νομικό πλαίσιο λειτουργίας, στον κομματοσυνδικαλισμό και στη διοικητική ασυνέχεια, με αλλεπάλληλες κομματικά οριζόμενες διοικήσεις, συχνά αποτελούμενες από αποτυχόντες πολιτευτές.

Πώς είναι τα καρντάσια Özdemir & Selçuk Bayraktar, οι ιδιοκτήτες της Baykar (από το Bayraktar Kardeşler), αμφότεροι απόφοιτοι του ΜΙΤ (Massachusetts Institute of Technology); Ε, καμία σχέση! Βέβαια η Baykar, που κάνει θαύματα με τα Bayraktar TB2 & Bayraktar Akıncı, είναι ιδιωτική.

Στην Ελλάδα, υπάρχουν επίσης δυο τρεις μεγάλες βιομηχανίες πρώην κρατικές ή με αποτυχημένη ιδιωτικοποίηση (Ναυπηγεία Σκαραμαγκά & Ελευσίνας και Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων), που αγωνίζονται να σηκώσουν κεφάλι με νέους ιδιοκτήτες ενώ τα ποικίλα αποπαίδια των τοπικών μας σοβιέτ πολεμούν λυσσαλέα το ενδεχόμενο, μπας και τις κλείσουν οριστικά, για «το καλό των εργαζομένων».

Γιατί; Μα διότι ο άδολος και πεινασμένος άνεργος είναι πιθανότερο να γίνει μαχητικό μέλος της αριστερής αδελφότητας, από τον ικανοποιημένο κυρ-Παντελή της επάρατης «κανονικότητας». Δεν λείπουν βέβαια οι εξαιρέσεις και σε αυτόν τον κανόνα. Παράδειγμα ο ευτραφής πελάτης του Μπαϊρακτάρη στο Μοναστηράκι (οι αδελφοί Bayraktar είναι απλή συνωνυμία), που εσχάτως εξέπεμψε χρησμούς, εξερχόμενος της βουδιστικής και ραφινάτης νιρβάνας του. Αυτός, που μέσα στην «τούρλα του Σαββάτου», κατηφόρισε στην Κρήτη, για να τιμήσει το αποθανόν στέλεχος της ΝΔ, που ο ίδιος διέγραψε, όταν καταδικάστηκε ως υπερασπιστής χασισοκαλλιεργητών, και τώρα τον έπιασε άξαφνα ο πόνος για την παρακολούθηση Ανδρουλάκη.

Υπάρχουν επίσης τα 147 μέλη του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Πολεμικού Υλικού τα οποία κάνουν και ξανακάνουν προτάσεις προς τα Υπουργεία, χωρίς συγκεκριμένα αποτελέσματα. Παρεμφερείς σύνδεσμοι είναι η Ένωση Ελληνικών Εταιρειών Αεροδιαστημικής & Άμυνας με 32 μέλη, και η Ένωση Ελληνικών Βιομηχανιών Διαστημικής Τεχνολογίας και Εφαρμογών με 40 μέλη.

Πώς όμως οι διάφορες προτάσεις θα μπορούσαν να φέρουν αποτελέσματα, χωρίς απολύτως καμία εθνική στρατηγική στο θέμα; Η Εθνική Αμυντική Βιομηχανική Στρατηγική, που εκδόθηκε από το ΥΠΕΘΑ τον Ιανουάριο του 2017 δεν έχει επικαιροποιηθεί ποτέ και ενώ μνημονεύεται στην εισαγωγή της η δυνατότητα της Τουρκίας στα Μη Επανδρωμένα Αεροσκάφη, η κατασκευή ΜΕΑ και η αντιμετώπισή τους δεν περιλαμβάνεται στους «κρίσιμους τεχνολογικούς και βιομηχανικούς τομείς» της ΕΑΒΣ. Κλαυσίγελος!

Προχωρώ. Για την υλοποίηση της ΕΑΒΣ θεσμοθετήθηκε τον Μάρτιο του 2018 η λειτουργία του Συμβουλίου Αμυντικής Έρευνας, Τεχνολογίας & Βιομηχανίας. Αυτό έκανε μια «πρώτη συνεδρίαση» στις 4 Δεκεμβρίου 2019 και μια δεύτερη, ακόμη πανηγυρικότερη, «πρώτη συνεδρίαση» στις 3 Φεβρουαρίου 2021. Έκτοτε η τύχη του αγνοείται.

Ξαναπροχωρώ. Είχαμε τα ερευνητικά κέντρα των τριών Όπλων: το Κέντρο Έρευνας και Τεχνολογίας Στρατού, το Γραφείο Έρευνας και Τεχνολογικών Εξελίξεων Ναυτικού και το Κέντρο Εφαρμοσμένης Τεχνολογίας και Ανάπτυξης Αεροπορίας, τα οποία προβλεπόταν να συγχωνευθούν στον Ενιαίο Φορέα Αμυντικής Έρευνας και Τεχνολογίας από το 2014. Από όσο γνωρίζω, δεν έχει γίνει τίποτε. Το ελληνικό TÜBİTAK «δεν μας προέκυψεν». Όπως δεν μας προέκυψε και το Συμβούλιο Αμυντικής Έρευνας Τεχνολογίας & Βιομηχανίας του Ν.2919/2001, το οποίο «θα αναλάμβανε τον συντονισμό όλων των εμπλεκόμενων φορέων με απώτερο στόχο την ανάπτυξη της αμυντικής έρευνας, τεχνολογίας και βιομηχανίας της χώρας». Οπές εις το ύδωρ κατ’ εξακολούθηση. Μόνο κυβερνητικά μπλα μπλα —μπλα μπλα από όλα τα κόμματα. Εξαιρείται το τιμημένο ΚΚΕ, που θα τα έλυνε όλα με την ενσωμάτωση της χώρας στην ΕΣΣΔ αλλά του προέκυψε ο Γκορμπατσόφ και δεν επρόκανε.

Έχει κι άλλα ψαράκια η ελληνική αμυντική μπουγιαμπέσα; Όρεξη να ’χετε και ξετρυπώνουμε όσα θέτε, όπως έλεγε ο Γκιωνάκης. Έχομεν και την Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων, με τρεις διευθύνσεις, όχι μία. Αν όμως αναπτυχθεί ένα αμυντικό προϊόν στην Ελλάδα, καμιά από δαύτες δεν αναλαμβάνει να το πιστοποιήσει. Έτσι, για παράδειγμα, μαίνεται ο καβγάς στην ΕΑΒ για το ρανταράκι «Τηλέμαχος», που αναπτύχθηκε κατά των drones, χωρίς κανείς αρμόδιος να απαιτεί δοκιμές για να βάλει την υπογραφή του πιστοποιώντας την αξία του.

Σας κούρασα; Μπορείτε να ξεκουραστείτε διασκεδάζοντας με τους άφθονους ιστότοπους των Ελλήνων «στρατόφιλων» (για να μην το πω αλλέως), που διαλαλούν «τον πανικό των Τούρκων» με την ανάπτυξη του «Αγήνορα», ενός drone σπιθαμιαίας επιχειρησιακής αξίας, από διάφορα πανεπιστήμια και από την ΕΑΒ. Ο καγχασμός των απέναντι ακούγεται ως εδώ αλλά κανείς δεν αναρωτιέται γιατί η Ελλάδα ανέπτυξε το ικανότατο, για την εποχή του, ΜΕΑ «Πήγασος» στη δεκαετία του ’80 και έκτοτε εκοιμήθη τον ύπνο του δικαίου.

Τα παραπάνω ίσως σας δώσουν την εξήγηση.

Πηγή: athensvoice.gr

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός11 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή