Απόψεις
Υπερδνειστερία: Το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας ως «εργαλείο» για την ερμηνεία και εκτίμηση της εξέλιξης της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» της Ρωσίας στην Ουκρανία
Γράφει ο Κουκάκης Γεώργιος*
Αφορμή της παρούσας ανάλυσης στάθηκαν οι δηλώσεις σχετικά με την Υπερδνειστερία[1] (Transdniestria ή Transnistria) στις οποίες προέβη ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov στις 31 Αυγούστου 2022 κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικού μαραθωνίου στη Μόσχα. Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της ιστοσελίδας του Υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η ερώτηση που τέθηκε στον Υπουργό Εξωτερικών ήταν: «Ο ρωσικός θύλακας είναι αποκλεισμένος μεταξύ Μολδαβίας και Ουκρανίας εδώ και 30 χρόνια. Πότε θα ενσωματώσει η Ρωσία την Υπερδνειστερία; Έχουν διεξαχθεί πολλά δημοψηφίσματα για την ενσωμάτωση της Υπερδνειστερίας στη Ρωσία και το τελευταίο δείχνει ότι πάνω από το 97% των ερωτηθέντων θέλει να ενταχθεί στη Ρωσία. Να περιμένουμε να τελειώσει η ειδική στρατιωτική επιχείρηση; Ή θα γίνει νωρίτερα αυτή η ένταξη;»[2]
Απαντώντας στην προαναφερθείσα ερώτηση, ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών δήλωσε ότι: «Δεν θα αποκαλούσα την Υπερδνειστερία ρωσικό θύλακα. Αυτή η περιοχή είναι μέρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας και έχει κυρίως Ρωσικό και ρωσόφωνο πληθυσμό, συμπεριλαμβανομένων περίπου 200.000 πολιτών της Ρωσικής Ομοσπονδίας. […] Φτάσαμε κοντά στην επίτευξη ειρηνευτικής διευθέτησης πριν από περίπου 20 χρόνια. […] Μιλώντας για το μέλλον, η ηγεσία της Υπερδνειστερίας και της Ρωσίας ζητούν τώρα την επανέναρξη του άμεσου διαλόγου. […] Οι δημόσιες δηλώσεις της Προέδρου Maia Sandu και της ομάδας της δείχνουν ότι ενεργούν υπό την καθοδήγηση των Η.Π.Α. και της ΕΕ, δεν θέλουν αυτόν τον άμεσο διάλογο και βασίζονται σε κάποια μη διπλωματική επιλογή για την επίλυση αυτού του προβλήματος. Παρακολουθούμε στενά την κατάσταση. Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να προστατεύσουμε τα συμφέροντα του ρωσόφωνου πληθυσμού. […] Θα επιμείνουμε σε αυτήν ακριβώς την προσέγγιση στο παρόν στάδιο».[3]
Πόσο πιθανή είναι όμως η επέκταση της συνεχιζόμενης Ρωσικής «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» στην Υπερδνειστερία και κατ’ επέκταση μία νέα πολεμική σύγκρουση της Ρωσίας με τη Μολδαβία; Η απάντηση που θα δώσουμε βασίζεται στη λειτουργία του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των δύο αυτών κρατών.[4] Το Ανώτατο Συμβούλιο Ασφάλειας (ΑΣΑ) [Supreme Security Council (SSC)] της Μολδαβίας ιδρύθηκε το 1997.[5] Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας της Μολδαβίας είναι «ένα συμβουλευτικό όργανο που αναλύει το έργο των Υπουργείων και των Τμημάτων που σχετίζονται με τον τομέα της Εθνικής Ασφάλειας και υποβάλλει συστάσεις στον Προέδρο της Μολδαβίας όσον αφορά τα θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής του κράτους».[6] Περιλαμβάνει επίσης την Υπηρεσία του ΑΣΑ (Service of the SSC) η οποία είναι το επιτελικό όργανο του Συμβουλίου, επικεφαλής της οποίας είναι ο Γραμματέας του ΑΣΑ (Secretary of the SSC), ο οποίος διορίζεται απευθείας από τον/την Πρόεδρο και είναι άμεσα υπαγόμενος σε αυτόν/αυτήν. [7]
Το Ανώτατο Συμβούλιο Ασφάλειας της Μολδαβίας, σύμφωνα με το Προεδρικό Διάταγμα 69 του 2017, αποτελείται από 18 μέλη. Αυτά περιλαμβάνουν τον Προέδρο της Δημοκρατίας της Μολδαβίας (ο οποίος τελεί χρέη Προέδρου του Συμβουλίου), τον Σύμβουλο Ειδικών Υποθέσεων του Προέδρου, τον Σύμβουλο του Προέδρου για την Άμυνα και Εθνική Ασφάλεια[8] (ο οποίος τελεί χρέη Γραμματέα του Συμβουλίου),[9] τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου, τον Πρωθυπουργό, τον Πρόεδρο και Αντιπρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας, Άμυνας και Δημόσιας Τάξης, τον Υπουργό Εσωτερικών, τον Υπουργό Άμυνας, τον Διευθυντή της Υπηρεσίας Ασφάλειας και Πληροφοριών, τον Γενικό Εισαγγελέα, τον Διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας της Μολδαβίας, τον Κυβερνήτη της Γκαγκαουζίας (Gagauzia), τον Γενικό Γραμματέα του Δημόσιου Τομέα, τον Σύμβουλο του Προέδρου για την Επανένταξη, τον Σύμβουλο του Προέδρου για Οικονομικά Ζητήματα, τον Σύμβουλο του Προέδρου για Νομικές και Θεσμικές Υποθέσεις-Αντιπρόσωπο του Προέδρου για τις Σχέσεις με το Κοινοβούλιο και την Κυβέρνηση και τον Σύμβουλο του Προέδρου για την Εκπαίδευση, τον Πολιτισμό και την Έρευνα.[10]
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να επισημάνουμε ότι η Μολδαβία δεν είναι το μοναδικό κράτος που διαθέτει Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας. Για την ακρίβεια συμβαίνει το αντίθετο, καθώς τα περισσότερα σύγχρονα κράτη διαθέτουν παρόμοια θεσμικά όργανα συμβουλευτικού χαρακτήρα, η ονομασία των οποίων διαφέρει από κράτος σε κράτος. Τα εν λόγω όργανα είναι επιφορτισμένα με διάφορες αρμοδιότητες που σχετίζονται με τον τομέα της Εθνικής Ασφάλειας, μεταξύ των οποίων η χάραξη της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας, η καθημερινή ενημέρωση του Προέδρου ή Πρωθυπουργού – ανάλογα με το πολιτικό σύστημα του κάθε κράτους – σχετικά με ζητήματα που επηρεάζουν την Εθνική Ασφάλεια του κράτους και η συμβολή στη λήψη απόφασης μέσα από συγκεκριμένες διαδικασίες που ακολουθούνται κατά τις τακτικές ή έκτακτες συνεδριάσεις των μελών τους.
Το πρώτο Κράτος που θέσπισε ένα τέτοιο επιτελικό όργανο ήταν οι Η.Π.Α., οι οποίες σύμφωνα με το Νόμο Εθνικής Ασφάλειας (National Security Act)[11] που ψηφίστηκε το 1947 προχώρησαν στην ίδρυση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας (National Security Council). Το εν λόγω Συμβούλιο – αφενός επειδή ήταν το πρώτο που δημιουργήθηκε και αφετέρου λόγω της παγκόσμιας επιρροής των Η.Π.Α. – αποτέλεσε το πρότυπο βάση του οποίου άλλα κράτη ίδρυσαν αντίστοιχες δομές, όπως το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας[12] [Milli Güvenlik Kurulu (MGK)] της Τουρκικής Δημοκρατίας το 1962, το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας[13] (National Security Council) του Ηνωμένου Βασιλείου το 2010, η Κεντρική Επιτροπή Εθνικής Ασφάλειας[14] (Central National Security Commission) της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας το 2014, το Συμβούλιο Άμυνας και Εθνικής Ασφάλειας[15] (Defence and National Security Council) της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2019 και πολλά άλλα.
Το σημαντικότερο έγγραφο που εκπονεί κάθε Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας ονομάζεται Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας (National Security Strategy). Όπως καταλαβαίνει κανείς πρόκειται για ένα κείμενο στρατηγικού χαρακτήρα, το οποίο αποτελεί τη βάση για την εκπόνηση της Εθνικής Στρατηγικής των επιμέρους κρατικών Φορέων-Υπουργείων. Στο κείμενο αυτό – όπως και στις περισσότερα στρατηγικά κείμενα – συνήθως περιγράφεται το περιβάλλον εντός του οποίου καλείται να δράσει το εν λόγω κράτος, καθορίζονται τα εθνικά συμφέροντα, προσδιορίζονται οι εθνικές απειλές και τέλος παρέχονται οι γενικές κατευθύνσεις όσον αφορά τους στόχους (ends) που επιδιώκονται, τα μέσα (means) που απαιτούνται και τους τρόπους (ways) με τους οποίους θα επιτευχθούν, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό το πλαίσιο εντός του οποίου θα ασκηθεί η Εσωτερική και Εξωτερική Πολιτική.[16]
Στις 26 Απριλίου 2022, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας συγκάλεσε το Ανώτατο Συμβούλιο Ασφάλειας της χώρας προκειμένου να εξεταστεί η κατάσταση που επικρατούσε στην Υπερδνειστερία, έπειτα από εκρήξεις που είχαν σημειωθεί εκείνο το διάστημα σε σημαντικές υποδομές της εν λόγω περιοχής.[17] Κατά την ανακοίνωση που εξέδωσε με το πέρας της συνεδρίασης, η Πρόεδρος δήλωσε μεταξύ άλλων ότι «[…] Η ανάλυσή μας μέχρι στιγμής δείχνει ότι υπάρχουν εντάσεις μεταξύ διαφορετικών δυνάμεων στην περιοχή που ενδιαφέρονται να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση. Αυτό καθιστά την περιοχή της Υπερδνειστερίας ευάλωτη και δημιουργεί κινδύνους για τη Δημοκρατία της Μολδαβίας […]».[18]

Εικόνα 1: Χάρτης της Μολδαβίας στον οποίο διακρίνεται και η Υπερδνειστερία (Transdniestria)
(Πηγή: https://www.britannica.com/place/Transdniestria)
Η διαμορφωθείσα κατάσταση μάλιστα θεωρήθηκε από την ηγεσία της Μολδαβίας τόσο επικίνδυνη, ώστε το Συμβούλιο Ασφάλειας πρότεινε την εφαρμογή μέτρων όπως «[…] Η αύξηση της έντασης των ελέγχων κίνησης κοντά στη ζώνη ασφαλείας της Υπερδνειστερίας, η αύξηση της έντασης των περιπολιών και των ελέγχων στο έδαφος της Δημοκρατίας της Μολδαβίας και στα σύνορα, η αύξηση του επιπέδου συναγερμού για την ασφάλεια των υποδομών ζωτικής σημασίας και η αύξηση του επιπέδου εγρήγορσης όλων των φορέων που είναι αρμόδιοι για τη διασφάλιση της δημόσιας τάξης και ασφάλειας […]»[19].
Η Πρόεδρος της Μολδαβίας τόνισε επίσης ότι είναι αποφασισμένη «[…] να πάρει κάθε απαραίτητο μέτρο προκειμένου να εμποδίσει την κλιμάκωση της κατάστασης, να διατηρήσει την ασφάλεια και να προστατέψει τους πολίτες της Μολδαβίας […]»,[20] ζητώντας από όσους συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης να είναι πολύ προσεκτικοί ως προς τις πληροφορίες που δημοσιεύουν, ώστε να μη αποτελέσουν μέρος της επιχειρούμενης εκστρατείας παραπληροφόρησης των πολιτών. Τέλος επεσήμανε ότι αν και η συγκεκριμένη περιοχή δεν ελέγχεται από τις Αρχές της Μολδαβίας, αποτελεί τμήμα αυτής και τόπο κατοικίας Μολδαβών πολιτών, η προστασία των οποίων αποτελεί προτεραιότητα του κράτους.
Τον συγκεκριμένο κίνδυνο επιβεβαίωσαν και οι δηλώσεις της Διευθύντριας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών[21] (Director of National Intelligence) των Η.Π.Α. κατά τη διάρκεια ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας (Senate Armed Services Committee) που έλαβε χώρα στις 10 Μαΐου 2022. Σύμφωνα με αυτές η Διευθύντρια δήλωσε πως εκτιμάται ότι «[…] ο Πρόεδρος Πούτιν προετοιμάζεται για μια παρατεταμένη σύγκρουση στην Ουκρανία, κατά την οποία σκοπεύει να επιτύχει στόχους πέρα από το Ντονμπάς. […] Η Ρωσία δεν θα αρκεστεί απλώς στην κατάκτηση του Ντονμπάς […]. Ο Πούτιν σκοπεύει να καταλάβει τη νοτιοανατολική Ουκρανία, να συνδεθεί με την κατεχόμενη από τη Ρωσία Κριμαία και να χτίσει μια χερσαία γέφυρα στην Υπερδνειστερία […]».[22]
Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η θέση του Διευθυντή της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών [Director of National Intelligence (DNI)] δημιουργήθηκε μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 με σκοπό τον ενιαίο συντονισμό όλων των Αμερικανικών Υπηρεσιών Πληροφοριών. Πράγματι, ο εκάστοτε Διευθυντής ηγείται της κοινότητας των Υπηρεσιών Πληροφοριών των Η.Π.Α., αποτελώντας συνάμα τον κατεξοχήν σύμβουλο του Προέδρου των Η.Π.Α., του Αμερικανικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας και των λοιπών θεσμικών οργάνων, σύμφωνα με το Nόμο για τη Μεταρρύθμιση των Πληροφοριών και την Πρόληψη της Τρομοκρατίας [Intelligence Reform and Terrorism Prevention Act (ΙRTPA)] που ψηφίστηκε το 2004. [23]
Όσον αφορά τη Ρωσία, το θεσμικό της όργανο που ασχολείται με την Εθνική Ασφάλεια ονομάζεται Συμβούλιο Ασφάλειας[24] (ΣΑ) [Sovet Bezopasnosti (SB)] της Ρωσικής Ομοσπονδίας και ιδρύθηκε το 1992. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Προέδρου της Ρωσίας το Συμβούλιο Ασφάλειας «[…] είναι ένα συνταγματικό συμβουλευτικό όργανο που προετοιμάζει τις αποφάσεις του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε θέματα ασφάλειας, αμυντικής οργάνωσης, στρατιωτικών έργων, αμυντικής παραγωγής, στρατιωτικής-τεχνικής συνεργασίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας με ξένα κράτη, άλλα θέματα που σχετίζονται με την προστασία της συνταγματικής τάξης, την κυριαρχία, την ανεξαρτησία και την εδαφική ακεραιότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, καθώς και σε θέματα σχετικά με τη διεθνή συνεργασία στον τομέα της ασφάλειας».[25] Περιλαμβάνει επίσης τη Γραμματεία (Secretariat) η οποία είναι το επιτελικό όργανο του Συμβουλίου, επικεφαλής της οποίας είναι ο Γραμματέας του ΣΑ (Secretary of the SC), ο οποίος «[…] είναι ο υπάλληλος που είναι αρμόδιος για την επίβλεψη και εκτέλεση των καθηκόντων που ανατίθενται στο Συμβούλιο Ασφαλείας.[…] διορίζεται και απολύεται από τον πρόεδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στον οποίο υπάγεται απευθείας».[26]
Το Συμβούλιο Ασφάλειας της Ρωσίας απαριθμεί 30 μέλη[27] (13 τακτικά και 17 μη τακτικά). Τα τακτικά μέλη περιλαμβάνουν τον Προέδρο της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τον Αναπληρωτή Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, τον Πρωθυπουργό της Ρωσίας, την Πρόεδρο του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, τον Διευθυντή της Υπηρεσίας Πληροφοριών Εξωτερικού, τον Πρόεδρο της Κρατικής Δούμας, τον Επιτελάρχη του Επιτελικού Γραφείου του Προέδρου, τον Ειδικό Προεδρικό Εκπρόσωπο για την Προστασία του Περιβάλλοντος, την Οικολογία και τις Μεταφορές, τον Γραμματέα του Συμβουλίου Ασφάλειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, τον Υπουργό Άμυνας, τον Υπουργό Εξωτερικών, τον Υπουργό Εσωτερικών και τον Διευθυντή της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφάλειας.[28]
Στο πλαίσιο της λειτουργίας του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφάλειας, συγκροτούνται επίσης μόνιμες ή προσωρινές Διυπηρεσιακές Επιτροπές[29], οι οποίες εξετάζουν τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας σε γεωγραφικό (ανά περιοχή) ή θεματικό (σύμφωνα με κάποιο τομέα όπως πχ. οικονομία, τρομοκρατία, κλπ) επίπεδο. Συμπληρωματικά με το Συμβούλιο Ασφάλειας λειτουργεί επίσης το Επιστημονικό Συμβούλιο, το οποίο αποτελείται από Ρώσους της ακαδημαϊκής κοινότητας (επιστήμονες, μέλη εκπαιδευτικών ινστιτούτων, ειδικούς, κλπ) και έχει ως σκοπό την παροχή εξειδικευμένων επιστημονικών γνώσεων.[30] Στο πλαίσιο της λειτουργίας του, το ΣΑ εκπονεί από το 2009 και μετά τη Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας[31] (National Security Strategy), η οποία κατά τα προηγούμενα έτη ονομαζόταν Δόγμα Εθνικής Ασφάλειας (National Security Concept).
Όσον αφορά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, θα πρέπει να ληφθεί υπόψιν η Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας του 2021,[32] στην οποία το ΝΑΤΟ χαρακτηρίζεται ως μία από τις κυριότερες στρατιωτικές απειλές της Ρωσικής Εθνικής Ασφάλειας. Για την αντιμετώπιση της εν λόγω απειλής μάλιστα, ορισμένα από τα μέτρα που καθορίζονται είναι η ικανότητα πυρηνικής αποτροπής και η προστασία όχι μόνο των εθνικών συμφερόντων της Ρωσίας αλλά και των πολιτών της που βρίσκονται εκτός της Ρωσικής επικράτειας. Η εισβολή επομένως της Ρωσίας στην Ουκρανία με την πρόφαση της προστασίας των Ρωσόφωνων κατοίκων αυτής, βασίζεται στις προβλέψεις της Ρωσικής Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας.
Έχοντας επομένως ως δεδομένο τους ιστορικούς δεσμούς που διατηρεί η Ρωσική Ομοσπονδία με την περιοχή της Υπερδνειστερίας, τις προαναφερθείσες διατάξεις της Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας, τις δηλώσεις της Διευθύντριας της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών των Η.Π.Α. αλλά και τις πρόσφατες δηλώσεις του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών, συμπεραίνουμε ότι η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» της Ρωσίας δεν αποκλείεται να επεκταθεί μελλοντικά και στην περιοχή της Υπερδνειστερίας. Το γεγονός επίσης ότι η Μολδαβία – τμήμα της οποίας αποτελεί η εν λόγω περιοχή – δεν αποτελεί κράτος μέλος του ΝΑΤΟ καθιστά μία ενέργεια σαν και αυτή πιο «ασφαλή» για την Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς δεν δίνει το «δικαίωμα» στα κράτη-μέλη του να κάνουν χρήση του άρθρου 5 της Βορειοατλαντικής Συνθήκης, σύμφωνα με το οποίο:
«Τα Συμβαλλόμενα Μέρη συμφωνούν ότι ένοπλη επίθεση εναντίον ενός ή περισσοτέρων από αυτών στην Ευρώπη ή τη Βόρεια Αμερική θα θεωρηθεί επίθεση εναντίον όλων και συνεπώς συμφωνούν ότι, σε περίπτωση τέτοιας ένοπλης επίθεσης, καθένα από αυτά, […] θα συνδράμει το Μέρος ή Μέρη που δέχονται την επίθεση με τη λήψη άμεσων, μεμονωμένων και ε συμφωνία με τα υπόλοιπα Μέρη, τέτοιων μέτρων τα οποία θεωρεί αναγκαία, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης ένοπλης βίας, για την αποκατάσταση και διατήρηση της ασφάλειας της περιοχής του Βορείου Ατλαντικού».[33]
Επιπλέον, μία επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στην Υπερδνειστερία παρέχει στη Ρωσική Ομοσπονδία σημαντικά πλεονεκτήματα σε τακτικό επίπεδο, καθώς αφενός αποκλείει την Ουκρανία από το Νότο (βλέπε Εικόνα 2) δημιουργώντας ενιαίο μέτωπο με τον θύλακα που έχει δημιουργηθεί Βόρεια της Κριμαίας (Supporting effort 2) – όπως πολύ σωστά είχε επισημάνει σε παλαιότερη ανάλυσή του ο κ. Γέροντας Παναγιώτης[34] – και αφετέρου δημιουργεί έναν επιπλέον μέτωπο, αναγκάζοντας την Ουκρανία να στείλει στην περιοχή επιπλέον στρατεύματα είτε από αυτά που τηρεί ως εφεδρεία και δεν έχουν εμπλακεί ακόμα σε επιχειρήσεις είτε από αυτά που μάχονται στον τομέα της κύριας προσπάθειας (Main effort), ενέργεια που δεν ενδείκνυται από τακτικής άποψης, καθώς θα αποδυναμώσει την Ουκρανική ενέργεια δίνοντας «το πάνω χέρι» στη Ρωσία.

Εικόνα 2: Χάρτης Καταστάσεως στο Θέατρο Επιχειρήσεων της Ουκρανίας της 1ης Σεπτεμβρίου 2022
(Πηγή: https://www.understandingwar.org/backgrounder/ukraine-conflict-updates)
Ένα ακόμα πιο ακραίο σενάριο που σχετίζεται με την διαμορφωθείσα κατάσταση, αφορά στην πιθανή αναγνώριση της κυριαρχίας της Υπερδνειστερίας από τη Ρωσία κατά τρόπο αντίστοιχο με την αναγνώριση της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Ντόνετσκ» [Donetsk People’s Republic (DPR)] και της «Λαϊκής Δημοκρατίας του Λουγκάνσκ» [Lugansk People’s Republic (LPR)], έπειτα δηλαδή από συνεδρίαση του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφάλειας.[35] Η υπογραφή στη συνέχεια μίας παρόμοιας «Συνθήκης Φιλίας, Συνεργασίας και Αμοιβαίας Βοήθειας» με την Υπερδνειστερία, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί (και πάλι) ως δικαιολογία για μία δεύτερη «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» στο έδαφος της Υπερδνειστερίας. Επειδή ωστόσο η Ρωσία έχει ήδη χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη τακτική στο Ντονμπάς (Donbas), μία τέτοια ενέργεια κρίνεται σχετικά απίθανη καθώς θα της στερήσει τη δυνατότητα αιφνιδιασμού, ενός παράγοντα που είναι καθοριστικής σημασίας για την επιτυχία για κάθε στρατιωτικής επιχείρησης.
Ολοκληρώνοντας την ανάλυσή μας, οφείλουμε να επισημάνουμε για ακόμα μία φορά τον κυρίαρχο ρόλο που διαδραματίζει το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας κάθε κράτους στη χάραξη και εφαρμογή της Εξωτερικής του Πολιτικής. Για το λόγο αυτό – ειδικά όσον αφορά την κατάσταση στην Ουκρανία – θα πρέπει να έχουμε στραμμένη την προσοχή μας στο Συμβούλιο Ασφάλειας της Ρωσικής Ομοσπονδίας και το Ανώτατο Συμβούλιο Ασφάλειας της Μολδαβίας. Σε περίπτωση που ανακοινωθεί στο προσεχές μέλλον η έκτακτη σύγκληση κάποιου εξ αυτών ή και των δύο με σκοπό την εξέταση της κατάστασης στην Υπερδνειστερία, η ενέργεια αυτή θα πρέπει να εκληφθεί ως μία ένδειξη κλιμάκωσης της έντασης στην ευρύτερη περιοχή, η οποία με τη σειρά της ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντικές αλλαγές τόσο σε στρατηγικό όσο και σε τακτικό επίπεδο.
*Αναλυτής στο Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ)
Μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.)
Research Associate of Hermes Institute of International Affairs, Security & Geoeconomy (I.I.A.S.GE.)
Master of Arts στη «Διακυβέρνηση, Ανάπτυξη και Ασφάλεια στη Μεσόγειο» του Πανεπιστημίου Αιγαίου
—————————————
[1] Transdniestria, Britannica, https://www.britannica.com/place/Transdniestria (02/09/2022).
[2] Foreign Minister Sergey Lavrov’s remarks and answers to questions at a meeting with participants in the Znaniye educational marathon, Moscow, August 31, 2022, The Ministry of Foreign Affairs of the Russian Federation, https://www.mid.ru/en/foreign_policy/news/1827982/ (02/09/2022).
[3] Οπ.π.
[4] Τα εν λόγω Συμβούλια αν και έχουν ελαφρώς διαφορετική ονομασία από τα περισσότερα Συμβούλια Εθνικής Ασφάλειας των υπόλοιπων κρατών ανά τον κόσμο, εν τούτοις επιτελούν την ίδια λειτουργία.
[5] Presidency of the Republic of Moldova, Supreme Security Council, Legal Framework, Normative acts regulating the activity of the Supreme Security Council, https://presedinte.md/eng/cadrul-normativ (02/09/2022).
[6] Presidency of the Republic of Moldova, Supreme Security Council, Press Releases, Moldovan president signs decree creating new composition of Supreme Security Council, https://presedinte.md/eng/css-comunicate-de-presa/presedintele-nicolae-timofti-a-semnat-un-decret-privind-constituirea-consiliului-suprem-de-securitate-intr-o-noua-componenta-50338 (02/09/2022).
[7] Presidential Decree No. 331 on the approval of the Regulation of the Supreme Security Council http://lex.justice.md/index.php?action=view&view=doc&lang=1&id=290266 (02/09/2022).
[8] Στα περισσότερα κράτη ονομάζεται Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας.
[9] Presidency of the Republic of Moldova, Supreme Security Council, Legal Framework, οπ.π.
[10] President of the Republic of Moldova, Decree No. 69, 10 March 2017, http://lex.justice.md/index.php?action=view&view=doc&lang=1&id=369418 (03/09/2022).
[11] National Security Act of 1947, https://www.govinfo.gov/content/pkg/COMPS-1493/pdf/COMPS-1493.pdf (02/09/2022).
[12] Presidency of the Republic of Türkiye, Secretariat-General of the National Security Council, https://www.mgk.gov.tr/en/index.php/secretariat-general/about-us (02/09/2022).
[13] Government of the United Kingdom, National Security Council, https://www.gov.uk/government/groups/national-security-council (02/09/2022).
[14]Qin Liwen, Securing the “China Dream”: What Xi Jinping wants to achieve with the National Security Commission (NSC), Mercator Institute for China Studies, 24 February 2014, https://merics.org/sites/default/files/2020-05/China%20Monitor%20No_4.pdf (31/08/2022).
[15] Defence and National Security Council, https://www.elysee.fr/en/french-presidency/defence-and-national-security-council (02/09/2022).
[16] Cavanaugh ML, It’s time to end the tyranny of Ends, Ways, and Means, 24 July 2017, Modern War Institute, United States Military Academy, https://mwi.usma.edu/time-end-tyranny-ends-ways-means/ (02/09/2022).
[17] Presidency of the Republic of Moldova, Message of President Maia Sandu on the incidents in the Transnistrian region after the meeting of the Supreme Security Council, https://presedinte.md/eng/presa/mesajul-presedintei-maia-sandu-dupa-sedinta-css-cu-privire-la-incidentele-din-regiunea-transnistreana (02/09/2022).
[18] Οπ.π.
[19] Οπ.π.
[20] Οπ.π.
[21] Office of the Director of National Intelligence, Director of National Intelligence, https://www.dni.gov/index.php/who-we-are/leadership/director-of-national-intelligence (02/09/2022).
[22] Knox Olivier, Russia will take ‘years’ to recover from early Ukraine setbacks, 11 May 2022, The Washington Post, https://www.washingtonpost.com/politics/2022/05/11/russia-will-take-years-recover-early-ukraine-setbacks/ (02/09/2022).
[23] Public Law 108-458-Dec. 17,2004, Intelligence Reform and Terrorism Prevention Act of 2004, https://www.govinfo.gov/content/pkg/PLAW-108publ458/pdf/PLAW-108publ458.pdf (02/09/2022).
[24] President of Russia, Security Council, General Information, http://www.en.kremlin.ru/structure/security-council (02/09/2022).
[25] Ομοσπονδιακός Νόμος περί Ασφάλειας, http://scrf.gov.ru/security/docs/document111/ (03/09/2022).
[26] President of Russia, Security Council, General Information, http://www.en.kremlin.ru/structure/security-council (03/09/2022).
[27] President of Russia, Security Council, Members, http://www.en.kremlin.ru/structure/security-council/members (03/09/2022)
[28] President of Russia, Security Council, Members, οπ.π.
[29] Security Council of the Russian Federation, Interdepartmental Commissions of the Security Council of the Russian Federation, http://scrf.gov.ru/about/commission/ (03/09/2022).
[30] Security Council of the Russian Federation, Regulations on the Scientific Council under the Security Council of the Russian Federation, http://scrf.gov.ru/about/NS_spis_organ/polozh_NS/(03/09/2022).
[31] Russia: National Security Strategy to 2020, Center for Security Studies, https://css.ethz.ch/en/services/digital-library/publications/publication.html/154915 (03/09/2022).
[32] Security Council of the Russian Federation, National Security Strategy of the Russian Federation, http://scrf.gov.ru/security/docs/document133/ (02/09/2022).
[33] North Atlantic Treaty Organization, Η Συνθήκη Του Βόρειου Ατλαντικού, https://www.nato.int/cps/en/natohq/official_texts_17120.htm?selectedLocale=el (03/09/2022).
[34] Γέροντας Παναγιώτης, Η Μολδαβία είναι ο στόχος ή αλλιώς το μεγάλο παιχνίδι της Ρωσίας, 25 Ιουλίου 2022, Geopolitics & Daily News, https://geopolitics.iisca.eu/2022/07/25/%ce%b7-%ce%bc%ce%bf%ce%bb%ce%b4%ce%b1%ce%b2%ce%af%ce%b1-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%bf-%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%87%ce%bf%cf%82-%ce%ae-%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%8e%cf%82-%cf%84%ce%bf-%ce%bc%ce%b5/ (02/09/2022).
[35] Κουκάκης Γεώργιος, Ουκρανία: Χρησιμοποιώντας την ειρήνη ως όπλο, 22 Φεβρουαρίου 2022, Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ), https://kedisa.gr/oukrania-chrisimopoiontas-tin-eirini-os-oplo/ (02/09/2022).
ΠΗΓΗ: geopolitics.iisca.eu
GEOPOLITICO
Γιάννης Ιωαννίδης στα 150 χρόνια της «Εστίας»: Αριστεία, ελευθερία και οι χρόνιες παθογένειες της Ελλάδας
Ο καθηγητής Ιατρικής του Stanford άσκησε αιχμηρή κριτική στην ελληνική πραγματικότητα, μιλώντας για εκπαίδευση, brain drain, ελευθερία και την ανάγκη να αποκτήσει ξανά ουσιαστικό περιεχόμενο η έννοια της αριστείας
Με μια ομιλία που κινήθηκε πέρα από τον καθιερωμένο επετειακό λόγο, ο καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Stanford Γιάννης Ιωαννίδης παρενέβη στην εκδήλωση για τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την ίδρυση της εφημερίδας «Εστία», θέτοντας στο επίκεντρο κρίσιμα ζητήματα για τη σύγχρονη Ελλάδα.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος ακαδημαϊκός αναφέρθηκε στην αριστεία, στην ελευθερία, στην εκπαίδευση, στο brain drain, αλλά και στις διαχρονικές παθογένειες που, όπως υπογράμμισε, εμποδίζουν τη χώρα να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό της.
Η ομιλία του είχε σαφή κριτική διάσταση, καθώς ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν περιορίστηκε σε γενικές διαπιστώσεις, αλλά έθεσε το ζήτημα της απόστασης που συχνά χωρίζει τη δημόσια ρητορική από την πραγματική λειτουργία των θεσμών.
Η αριστεία δεν είναι σύνθημα
Κεντρική θέση στην παρέμβασή του είχε η έννοια της αριστείας.
Ο καθηγητής στάθηκε στην ανάγκη η αριστεία να πάψει να χρησιμοποιείται ως κενό σύνθημα και να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο μέσα από θεσμούς που επιτρέπουν στους ικανότερους να προχωρούν χωρίς κομματικές, κοινωνικές ή διοικητικές εξαρτήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, η κριτική του στράφηκε στις στρεβλώσεις της ελληνικής πραγματικότητας, όπου η αξιοκρατία συχνά υποχωρεί μπροστά σε μηχανισμούς γνωριμιών, εξαρτήσεων και εσωτερικών ισορροπιών.
Το πρόβλημα, όπως αναδείχθηκε στην ομιλία του, δεν είναι η έλλειψη ικανών ανθρώπων.
Είναι η αδυναμία του συστήματος να τους αναγνωρίσει, να τους αξιοποιήσει και να τους κρατήσει στη χώρα.
Η ελευθερία ως προϋπόθεση δημιουργίας
Ο Γιάννης Ιωαννίδης συνέδεσε την αριστεία με την ελευθερία.
Χωρίς ελεύθερη σκέψη, ελευθερία της έρευνας και δυνατότητα έκφρασης διαφορετικών απόψεων, η πρόοδος –επιστημονική, κοινωνική ή πολιτική– περιορίζεται.
Η ελευθερία, υπό αυτή την έννοια, δεν παρουσιάστηκε απλώς ως συνταγματικό δικαίωμα, αλλά ως βασική προϋπόθεση για να μπορεί μια κοινωνία να παράγει ιδέες, γνώση και ανθρώπους που δεν φοβούνται να αμφισβητήσουν τις κυρίαρχες αντιλήψεις.
Η επιστημονική δημιουργία, αλλά και συνολικά η πνευματική ζωή, δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε περιβάλλον που τιμωρεί την ανεξάρτητη σκέψη ή αντιμετωπίζει την κριτική ως απειλή.
Η εκπαίδευση στο επίκεντρο
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ελληνική εκπαίδευση.
Ο καθηγητής έθεσε εμμέσως αλλά σαφώς το ερώτημα εάν το εκπαιδευτικό σύστημα δημιουργεί ανθρώπους με ανεξάρτητη κρίση ή αν αναπαράγει ένα μοντέλο που περιορίζει τη δημιουργικότητα και την πραγματική αξιοκρατία.
Η εκπαίδευση, όπως προέκυψε από την παρέμβασή του, δεν μπορεί να περιορίζεται στη μετάδοση γνώσεων.
Οφείλει να καλλιεργεί κριτική σκέψη, υπευθυνότητα και τη δυνατότητα των νέων να κινηθούν πέρα από την πεπατημένη.
Σε διαφορετική περίπτωση, ακόμη και οι πιο ταλαντούχοι αναζητούν διέξοδο εκτός Ελλάδας.
Το brain drain ως σύμπτωμα βαθύτερου προβλήματος
Ακριβώς εκεί ο Γιάννης Ιωαννίδης έφερε στο προσκήνιο το brain drain.
Η φυγή νέων επιστημόνων και επαγγελματιών στο εξωτερικό δεν αποτελεί μόνο οικονομικό ή δημογραφικό ζήτημα.
Αποτελεί ένδειξη ότι ένα σημαντικό τμήμα του πιο παραγωγικού ανθρώπινου δυναμικού της χώρας δεν βρίσκει στην Ελλάδα τις συνθήκες για να εξελιχθεί.
Το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με οικονομικά κίνητρα.
Αφορά το συνολικό περιβάλλον: τις ευκαιρίες, την αξιοκρατία, την ελευθερία στην εργασία και στην έρευνα, την ποιότητα των θεσμών και τη δυνατότητα ενός νέου ανθρώπου να πιστέψει ότι η προσπάθειά του θα ανταμειφθεί.
Η Ελλάδα, με άλλα λόγια, δεν χάνει μόνο ανθρώπους.
Χάνει γνώση, δημιουργικότητα, πρωτοβουλία και ένα μέρος της μελλοντικής της προοπτικής.
Αιχμές για τις ελληνικές παθογένειες
Η ομιλία του Ιωαννίδη είχε και σαφές μήνυμα αυτοκριτικής.
Οι χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους και της κοινωνίας –η γραφειοκρατία, η αναξιοκρατία, η δυσπιστία προς την καινοτομία και η αδυναμία ουσιαστικής μεταρρύθμισης– εξακολουθούν να επιβαρύνουν την πορεία της χώρας.
Και όσο οι ίδιες δομές αναπαράγονται, τόσο δυσκολότερο γίνεται να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον στο οποίο η αριστεία να είναι πραγματικά επιθυμητή και όχι απλώς ανεκτή.
Το ζήτημα, τελικά, δεν είναι εάν η Ελλάδα διαθέτει ικανούς ανθρώπους.
Το ζήτημα είναι εάν μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε αυτοί οι άνθρωποι να θέλουν να μείνουν, να επιστρέψουν και να προσφέρουν.
Το μήνυμα από την επέτειο της «Εστίας»
Στην επετειακή εκδήλωση για τα 150 χρόνια της «Εστίας», η παρέμβαση του Γιάννη Ιωαννίδη λειτούργησε ως υπεν
GEOPOLITICO
Γιατί ο φόβος του “φράχτη ελληνικης κυριαρχίας” δεν αντέχει νομικά – Απάντηση στον Ροζάκη για το “άπιαστο όραμα”
Η ίδια η UNCLOS έχει προβλέψει ειδικά, μέσω του καθεστώτος των διεθνών στενών, τη συνύπαρξη της παράκτιας κυριαρχίας με την απρόσκοπτη διεθνή διέλευση. Του Νικόδημου Καλλιντέρη.
Του Νικόδημου Καλλιντέρη
Η θέση του Καθηγητή Χρήστου Ροζάκη («Το άπιαστο όραμα των δώδεκα μιλίων», Τα ΝΕΑ, 3-4/10/2026), ότι ενδεχόμενη επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε «ελληνική λίμνη» και θα δημιουργούσε έναν «φράχτη ελληνικής κυριαρχίας» που θα παρεμπόδιζε την ελεύθερη διεθνή ναυσιπλοΐα, χρήζει νομικής αποσαφήνισης.
Πρόκειται, άλλωστε, για επιχείρημα που προβάλλεται διαχρονικά και από την τουρκική πλευρά κατά της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.
Η UNCLOS, πέραν του δικαιώματος της αβλαβούς διέλευσης (innocent passage), θεσπίζει στα άρθρα 34-44 ειδικό καθεστώς για τα στενά που χρησιμοποιούνται για τη διεθνή ναυσιπλοΐα: τη διέλευση τράνζιτ (transit passage).
Στα στενά αυτά όλα τα πλοία και αεροσκάφη απολαμβάνουν δικαίωμα συνεχούς και ταχείας διέλευσης και υπέρπτησης. Τα παράκτια κράτη μπορούν μεν να θεσπίζουν κανόνες για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και τη ρύθμιση της θαλάσσιας κυκλοφορίας, την πρόληψη της ρύπανσης, την αποτροπή αλιευτικών δραστηριοτήτων κατά τη διέλευση και την εφαρμογή τελωνειακών, δημοσιονομικών, μεταναστευτικών και υγειονομικών κανόνων, δεν μπορούν όμως οι ρυθμίσεις αυτές να έχουν ως πρακτικό αποτέλεσμα την άρνηση, παρεμπόδιση ή αποδυνάμωση του δικαιώματος transit passage. Κυρίως, το άρθρο 44 UNCLOS ορίζει κατηγορηματικά ότι η διέλευση τράνζιτ δεν μπορεί να ανασταλεί (“There shall be no suspension of transit passage”).
Η Ελλάδα, εξάλλου, ήδη κατά την υπογραφή της UNCLOS το 1982 και εκ νέου κατά την κύρωσή της το 1995, δήλωσε ότι σε περιοχές με πολυάριθμα διάσπαρτα νησιά και πολλά εναλλακτικά στενά που εξυπηρετούν ουσιαστικά την ίδια διεθνή ναυτιλιακή οδό, το παράκτιο κράτος μπορεί να καθορίζει συγκεκριμένες διαδρομές μέσω των οποίων πλοία και αεροσκάφη τρίτων κρατών θα ασκούν το δικαίωμα transit passage, ώστε να συνδυάζονται οι ανάγκες της διεθνούς ναυσιπλοΐας και υπέρπτησης με τις απαιτήσεις ασφαλείας. Η ίδια η ελληνική δήλωση, επομένως, προϋποθέτει τη διατήρηση της διεθνούς ναυσιπλοΐας ακόμη και μέσα σε θαλάσσιες περιοχές που τελούν υπό ελληνική κυριαρχία.
Ένας θαλάσσιος χώρος μπορεί, συνεπώς, να βρίσκεται υπό την κυριαρχία της Ελλάδας και ταυτόχρονα να επιβαρύνεται από ένα ισχυρό και μη αναστελλόμενο δικαίωμα διελεύσεως υπέρ τρίτων κρατών.
Η επέκταση στα 12 ν.μ. θα μετέβαλε πράγματι ριζικά τη νομική γεωγραφία του Αιγαίου και θα αύξανε σημαντικά τη θαλάσσια έκταση υπό ελληνική κυριαρχία. Δεν θα δημιουργούσε, όμως, έναν «αδιαπέραστο φράχτη» ούτε θα απέκλειε τη διεθνή ναυσιπλοΐα, διότι η ίδια η UNCLOS έχει προβλέψει ειδικά, μέσω του καθεστώτος των διεθνών στενών, τη συνύπαρξη της παράκτιας κυριαρχίας με την απρόσκοπτη διεθνή διέλευση.
Απόψεις
Η αναδρομική απάντηση στην εθνική κλώνο του Φαλμεράιερ, πρόεδρο της Κομισιόν Φοντερλάιεν
Κύριε Μητσοτάκη, ενόψει της συμπλήρωσης δύο αιώνων του Ελληνικού Κράτους το 2030, μελετήστε, αν θέλετε, την πρόταση δημιουργίας Εθνικού Εικονοστασίου με την Ιστορωνυμία των Περιφερειών της χώρας. Νομίζω ότι είναι δραστική απάντηση και στις ξεδιάντροπες προκλήσεις της φίλης σας κυρίας Ούρσουλα. Χ. Κηπουρός
«Οὐ πολλῷ δέω χάριν ἔχειν τῇ Κομισιονάρια, που επίσπευσε το παρόν γραπτό, που ήδη της το έχω στείλει»
Όταν με τις καλλικρατικές μεταρρυθμίσεις το κράτος ολοκλήρωσε την ιστορική ονοματοδοσία στους Δήμους, ξέχασε τις Περιφέρειες. Ακολουθώντας τα ανιστόρητα χνάρια των ξένων κέντρων, όπως οι πρόγονοι της Φον ντερ Λάιεν που βάφτισαν «Βυζάντιο» τη χιλιετή Ρωμανία των Ρωμιών, αλλά και των εγχώριων Κωλέττηδων και Μαυροκορδάτων που συναίνεσαν στο «Στερεά Ελλάδα» σβήνοντας το Ρούμελη, η σημερινή επίσημη Ελλάδα οφείλει να απαντήσει για το προτεινόμενο φυλαχτό με τα 12 Άγια Ιστορωνύμια των Περιφερειών.
-
Περιφέρεια Αττικής: Ενσωματώνεται ο επίσημος ιστορικός όρος της Πρωτεύουσας, με τη νέα ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Αττική – Αθήναι».
-
Περιφέρειες Μακεδονίας (Κεντρικής και Δυτικής): Ενσωματώνεται ενιαία ο ιστορικός όρος «Αλεξάνδρου», με την επίσημη ονοματολογία να σφραγίζεται ως: «Μακεδονία – Αλεξάνδρου».
-
Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης: Ενσωματώνονται οι ιστορικοί όροι «Αλεξάνδρου» και «Ρωμανία», με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Ανατολική Μακεδονία Αλεξάνδρου και Θράκη – Ρωμανία».
-
Περιφέρεια Ηπείρου: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Ρωμανία» (προς τιμήν της χιλιετούς ιστορικής ταυτότητας), με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Ήπειρος – Ρωμανία».
-
Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Ανατολική Ρούμελη», με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Στερεά Ελλάδα – Ανατολική Ρούμελη».
-
Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Ρούμελη» (προς τιμήν της ιστορικής και ηρωικής προσφοράς της Ιερής Πόλης του Μεσολογγίου), με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Δυτική Ελλάδα και Ρούμελη».
-
Περιφέρεια Πελοποννήσου: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Μοριάς» (τον οποίο ο A. Ortelius στο χάρτη του 1584 τον επιγράφει MOREAS), χρησιμοποιώντας το “A” από τη λέξη Argos, κατά την προσφιλή του συνήθεια, να παίζει με τα γράμματα, με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Πελοπόννησος – Μοριάς».
-
Περιφέρεια Ιονίων Νήσων: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Επτάνησος», με τη νέα επίσημη ονομασία να εναρμονίζεται με το Οργανόγραμμα ως: «Ιόνια Επτανήσου».
-
Περιφέρεια Θεσσαλίας: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Ρήγα», με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Θεσσαλία – Ρήγα».
-
Περιφέρεια Κρήτης: Λόγω των δυο προσόψεων, ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος του Νοτίου Αιγαίου και των πέριξ της Κρητικών Πελάγων, προεξάρχοντος πλην εξόριστου και αόριστου για την επίσημη Αθήνα Νότιου Κρητικού Πελάγους και της Ανατολικής Μεσογείου. Με τη νέα επίσημη ονομασία, να διαμορφώνεται Ομηρικά, ως: «Κρήτη – Πελαγόεσσα Ανατολικής Μεσογείου», κατά το πρότυπο επίσης της αείποτε Αμπελόεσσας Ελλάδας.
-
Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Αρχιπέλαγος», με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται ως: «Βόρειον Αιγαίον Αρχιπέλαγος».
-
Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου: Ενσωματώνεται ο ιστορικός όρος «Αρχιπέλαγος», με τη νέα επίσημη ονομασία να διαμορφώνεται επίσης ως: «Nότιον Αιγαίον Αρχιπέλαγος».
Σημείωση του συγγραφέα για την ορολογία:
Ιστορωνυμία: Είναι ένας νεολογισμός, όπως λέμε «Τοπωνυμία». Αφορά στη μελέτη και απόδοση ονομασιών στις Περιφέρειες, βάσει ιστορικών, γεωιστορικών, γεωμυθολογικών (Ομηρικών) καθώς και ιστορικοπολιτικών δεδομένων. Σημειώνεται ότι ο όρος «Πελαγόεσσα» της Κρήτης ακολουθεί τους ομηρικούς κανόνες αφθονίας, κατά το πρότυπο της «αμπελόεσσας» της Ομήρου Ιλιάδας (Ραψωδία Ι, στίχοι 152 & 294) για την αρχαία Πήδασο (τη σημερινή Μεθώνη). Αυτό συμβαίνει διότι οι όμορφοι και παράλληλα σημειωτικοί νεολογισμοί προϋποθέτουν πάντοτε επεξεργασμένους λογισμούς. Ένα άλλο παράδειγμα τέτοιου προσωπικού μου λογισμού είναι η φιλομνήμη.
Κομισιονάρια: Ο όρος αποτελεί επίσης νεολογισμό, ολίγον κομισάρια και ολίγον πασιονάρια, αν και απέχει έτη φωτός από την Ισπανίδα που είπε το «¡No pasarán!». Αυτή λέει Πασαράν Πασαράν και πάσης Γερμανίας.
______________________
Διδυμότειχο, Οκτώβριος 2026,
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
