Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Υπερείδης, ο αντιμακεδονίζων ρήτορας και ο οραματιστής της πολιτικής ακεραιότητας και του ηγετικού ρόλου της Αθήνας στην πανελλήνια πολιτική σκηνή

Δημοσιεύτηκε στις

Υποναύαρχος (Ο) Δ. Γεωργαντάς ΠΝ ε.α.

Ιωάννα – Θεοδοσία Γεωργαντά

Αντί Προλόγου

Ήταν γιος εύπορης οικογένειας. Είχε μεγάλο εύρος γνώσεων. Ήταν σημαντικός επαγγελματίας λογογράφος, αλλά ασκούσε ως κατήγορος σημαντικές πολιτικές δίκες, όπως του Φιλοκράτη το 343 π.Χ.

Διατήρησε την αιώνια εχθρότητά του στη Μακεδονία και ήταν υποστηρικτής του Λαμιακού πολέμου (322 π.Χ.). Εκφώνησε τον «Επιτάφιο» λόγο για τους Αθηναίους πεσόντες στο Λαμιακό πόλεμο. Συμφιλιώθηκε με τον ρήτορα Δημοσθένη, με τον οποίο μετά την ήττα στην Κραννώνα, εξοντώθηκαν από τους Μακεδόνες.

Το μικρό διασωθέν τμήμα του έργου του μας προσφέρει δείγμα της πνευματικής του ανωτερότητας στην εποχή του.

«Η μεγαλύτερη ένδειξη απαιδευσίας είναι το να βρίζει κάποιος» Υπερείδης

Ο Βίος του

«Όταν υπάρχει η εκδήλωση άδικης συμπεριφοράς πρέπει να κλείνονται οι δρόμοι προς αυτόν» Υπερείδης

«Άπαξ και ριζώσει το κακό και πολυκαιρίσει σαν χρόνια νόσος, τότε είναι δύσκολο να το καταστείλεις» Υπερείδης

Ο Υπερείδης ήταν ρήτορας και πολιτικός της κλασικής Αθήνας. Γεννήθηκε το 390 π.Χ. στο δήμο Κολλυτού. Ήταν γιος του πλούσιου γαιοκτήμονα Γλαύκιππου και παππούς του ήταν ο Διόνυσος. Η καλή οικονομική κατάσταση της οικογενείας του, του έδωσε τη δυνατότητα να λάβει σποδαία μόρφωση. Διδάχθηκε ρητορική από τον Ισοκράτη και υπήρξε και μαθητής του Πλάτωνα. Ανάμεσα στους συμμαθητές του, στον Πλάτωνα, ήταν και ο Λυκούργος, που μετέπειτα ήταν σε αρκετές υποθέσεις του αντίδικος, αλλά και σε ορισμένες και υπερασπιστής του.

Ξεκίνησε την σταδιοδρομία του στη ρητορική, ασχολούμενος με το επάγγελμα του λογογράφου. Κέρδισε αρκετά χρήματα, με τα οποία αργότερα αγόρασε κτήματα στην Ελευσίνα. Αύξησε τα έσοδά του από τα αγροκτήματα και από κέρδη από δικά του μεταλλεία. Εντάσσονταν στους πλούσιους Αθηναίους, ώστε να ζει με πολυτέλεια και να προσφέρει χορηγίες υπέρ της Αθήνας.

Το 360 π.Χ. μπαίνει στο δημόσιο βίο της Αθήνας και αναπτύσσει πολιτική δραστηριότητα. Σημαντικό λόγος του είναι «Κατά του στρατηγού Αριστοφώντα», τον οποίο κατηγόρησε για την πολιτική του. Για τον Υπερείδη, ο ανωτέρω λόγος του υπήρξε σημαντική πράξη για την οποία πάντοτε υπερηφανεύονταν. Η κατηγορία του για προδοσία εναντίον του Φιλοκράτη το 343 π.Χ., αρχηγό της ομώνυμης ειρήνης, οδήγησαν την πολιτική του ένταξη. Από τότε ακολούθησε τον Δημοσθένη στην αντιμακεδονική παράταξη και αποδείχθηκε σημαντικότατο μέλος της.

Ως αντιπολιτευόμενος τους μακεδονίζοντες της Αθήνας, δημιούργησε την φήμη δημόσιου άντρα και ανέλαβε αρκετές αποστολές. Στη διαμάχη Αθηναίων και Δήλου για το ιερό του Απόλλωνα εκπροσώπησε την Αθήνα. Ήταν διπλωματικός απεσταλμένος στη Θάσο και αντιπρόσωπος στο Συμβούλιο των Αμφικτιονιών. Εστάλη αρκετές φορές ως πρέσβης σε ελληνικές πόλεις, αλλά και σε πελοποννησιακές και νησιά, για να τους παρακινήσει σε συμμαχία κατά των Μακεδόνων. Ακόμη και με προσωπικές εισφορές του βοήθησε στη δημιουργία στόλου για την προστασία έναντι του Φιλίππου Β΄, όταν αυτός προετοίμαζε επιχειρήσεις κατά της Εύβοιας (340/339 π.Χ.). Σημαντική θέση κράτησε κατά την περίοδο της πολιορκίας του Βυζαντίου, όταν εκλέχθηκε τριήραρχος και κατευθύνθηκε σε βοήθεια του αθηναϊκού στόλου, υπό την προστασία του Χάρητα.

Το 338 π.Χ. διεξήχθη η καταστροφική μάχη της Χαιρώνειας για τους Αθηναίους από τους Μακεδόνες του Φιλίππου Β΄. Ο Φίλιππος ήταν πανέτοιμος να εισβάλλει στην Αθήνα. Ο Υπερείδης, λόγω του ότι ήταν βουλευτής, απαγορεύονταν να βρεθεί εκτός πόλης, για να πάρει μέρος στη μάχη. Υποστήριξε την ανάληψη έκτακτων μέτρων και συγκρούστηκε με τον ρήτορα Δημάδη. Με πολιτική τολμηρότητα, αναλογιζόμενος τη δεινή θέση που βρίσκονταν η Αθήνα, πρότεινε με ψήφισμα να γίνουν Αθηναίοι πολίτες οι μέτοικοι και να ελευθερωθούν όλοι οι δούλοι, ώστε να εξοπλίσουν σημαντικό στράτευμα που θα μπορούσε να προβάλλει μεγάλη αντίσταση στον Φίλιππο Β΄. Η πρότασή του απορρίφθηκε και μάλιστα οδηγήθηκε σε δίκη, ο ίδιος με την «γραφή παρανόμων», που υπέβαλλε εναντίον του ο Αριστογείτων. Ο ρήτορας αθωώθηκε, αλλά το πολιτικό κλίμα της Αθήνας δεν ευνόησε την συνέχιση των αγώνων του. Την ίδια περίπου εποχή ανταπεξήλθε επιτυχώς και σε δεύτερη «γραφή παρανόμων» του Διώνδα, ο οποίος τον κατηγόρησε για την πρότασή του να δοθεί τιμητικό στεφάνι στον Δημοσθένη.

Ο Υπερείδης ασχολήθηκε περισσότερο με την λογογραφία. Δεν ξεπούλησε όμως τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Μετά τον θάνατο του Φιλίππου Β΄ (330 π.Χ.), δημιουργήθηκε ζήτημα αποχώρησης της Αθήνας από το συνέδριο της Κορίνθου, με σκοπό την πολιτικοστρατιωτική ανασυγκρότηση της Αθήνας κατά των Μακεδόνων. Ο Δημοσθένης καταγγέλθηκε για δωροδοκία στην υπόθεση του Άρπαλου (324 π.Χ.). Ο Υπερείδης ως σημαντικό στέλεχος της αντιμακεδονικής παράταξης, ήταν στη δίκη κατήγορός του, που οδήγησε σε εξορία του Δημοσθένη στην Τροιζήνα. Οι σχέσεις του Υπερείδη με τον Δημοσθένη είχαν δοκιμαστεί έντονα και ήρθαν πολλές φορές σε ρήξη. Η διάστασή τους όμως σε κάποιο σημείο γεφυρώθηκε και αντιμετώπιζε ο ένας τον άλλον ως συνάδελφο / φίλο.

Ο θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου (323 π.Χ.) τοποθέτησε στον Υπερείδη και στην αντιμακεδονική παράταξη την ελπίδα ότι η Αθήνα θα ήταν δυνατόν να αποκτήσει την πολιτική ανεξαρτησία της και να αναλάβει τον παραδοσιακό ηγετικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας. Ο Υπερείδης ξεκίνησε περιοδείες στην Πελοπόννησο, στην προσπάθεια αναζήτησης συμμάχων. Στις περιοδείες αυτές συναντήθηκε και συμβιβάστηκε με τον Δημοσθένη, ο οποίος επέστρεψε στην Αθήνα από την εξορία του. Οι δύο ανωτέρω συνεργάτες μαζί με τον στρατηγό Λεωσθένη, αποτέλεσαν τους πρωταγωνιστές της αντιμακεδονικής εξέγερσης, η οποία εξελίχθηκε στον Λαμιακό πόλεμο (322 π.Χ.).

Ο Λαμιακός πόλεμος έθαψε τις τελευταίες ελπίδες της αντιμακεδονικής παράταξης. Αυτό, γιατί οι εξελίξεις ήταν αδύνατον να σταματήσουν και με την ήττα στην Κραννώνα τέλειωσαν. Ο Υπερείδης, μαζί με τον Δημοσθένη βρίσκονταν πλέον στο στρατόπεδο των ηττημένων. Οι συνεργάτες τους συνελήφθησαν και θανατώθηκαν από τους Μακεδόνες. Ο Δημοσθένης ξέφυγε, αλλά αναγκάστηκε αργότερα να αυτοκτονήσει μπροστά στους διώκτες του. Ο Υπερείδης, πρόλαβε να εκφωνήσει τον φλογερό του «Επιτάφιο» για τους πεσόντες στη μάχη. Υποχρεώθηκε δε να αποχωρήσει, άμεσα από την Αθήνα, καταδικασμένος σε θάνατο από τον Δημάδη, τον αιώνιο αντίπαλό του. Κατέφυγε στην Αίγινα ως ικέτης στον ναό του Αιακού. Στη συνέχεια αναγκάστηκε να παραδοθεί στον Αντίπατρο και να θανατωθεί με βασανιστήρια (322 π.Χ.). Σύμφωνα με την παράδοση φαίνεται να δάγκωσε και να έκοψε την γλώσσα του με τα δόντια του, για να μην καταδώσει μυστικά της Αθήνας.

Η Προσωπικότητά του

«Στο πρόσωπο του ανθρώπου δεν υπάρχει κανένα σημάδι των αντιλήψεών του» Υπερείδης

«Ο Θεός συμβουλεύτηκε τον νου του για να δημιουργήσει τον άντρα. Και την καρδιά του, όταν δημιούργησε την γυναίκα» Υπερείδης

Η ζωή του Υπερείδη ήταν πλούσια σε γεγονότα. Ήταν καλοζωιστής. Αγαπούσε το καλό φαγητό, το κρασί και τις γυναίκες. Έκανε ταραχώδεις δεσμούς με διάσημες εταίρες της εποχής του. Για να εγκαταστήσει στο σπίτι του την εταίρα Μυρρίνη, έδιωξε τον γιο του Γλαύκιππο. Είχε εγκαταστήσει στα κτήματά του στην Ελευσίνα την εταίρα Φίλτη, για την απελευθέρωση της οποίας πλήρωσε ακριβά. Στον Πειραιά, τη γνωστή εταίρα Φρύνη (το όνομά της προήλθε από το υπόλευκο σώμα της), με την οποία συνεργάστηκε σε γνωστό περιστατικό στο δικαστήριο της Ηλιαίας. Η ωραία εταίρα, το πραγματικό της όνομα ήταν Μνησαρέτη, είχε εμπνεύσει τον Απελλή για την δημιουργία του πίνακά του «Αναδυόμενη Αφροδίτη». Ο ρήτορας ανέλαβε για την αθώωσή της όταν καταγγέλθηκε για ασέβεια στους θεούς. Όταν αντιλήφτηκε ότι τα αποδεικτικά του ευρήματα δεν θα καταφέρουν να δείξουν στο δικαστήριο την αθωότητά της, κατέφυγε στον αποτελεσματικότερο τρόπο του. Τράβηξε τον χιτώνα της Φρύνης, γυμνώνοντάς την μπροστά στο δικαστήριο και λέγοντας «Ποιος από εσάς θα καταδικάσει τη δύναμη και το κάλλος της θεάς;». Θαμπωμένοι οι δικαστές την αθώωσαν.

«Η γυναίκα που βγαίνει από το σπίτι της πρέπει να βρίσκεται σε τέτοιο στάδιο της ηλικίας της, ώστε όσοι τη συναντούν να ρωτούν όχι τίνος κόρη είναι, αλλά τίνος μητέρα είναι» Υπερείδης

«Όταν η γυναίκα στολίζεται για τον άντρα της, ας κάνει όπως θέλει. Όταν όμως στολίζεται για να βγει έξω, πρέπει να φοβόμαστε, γιατί οι στολισμοί δεν είναι για τον άντρα της, αλλά για άλλους» Υπερείδης

Το Καλλιτεχνικό του Ύφος

«Η αγωνία είναι τροχοπέδη του λόγου» Υπερείδης

«Μη κινείν κακόν ευ κείμενον» Υπερείδης

Χαρακτηριστικά του είναι η σαφήνεια των έργων του. Ήταν ικανότατος να αναπτύξει τους αποδεικτικούς του συλλογισμούς και να εκθέσει απλά και άμεσα τα γεγονότα του. Από τα έργα του γίνεται φανερό ότι πήρε αρκετά στοιχεία από τον Δημοσθένη και τον Λυσία. Στη γλώσσα του ενσωματώνει τύπους της καθημερινής ομιλίας, που αποτέλεσε σταθμό στην εξέλιξη της ελληνιστικής κοινής.

Αν τα αποτελέσματα των λόγων του ελέγχονταν βάσει του πλήθους και όχι με βάσει την ουσία τους, ο Υπερείδης θα υπερείχε του Δημοσθένη και των άλλων Αττικών ρητόρων. Έχει περισσότερη πολυφωνία και αρετές και πλησιάζει την κορυφή ως πρωταθλητής. Ενώ ως προς τους άλλους αθλητές δεν έχει την πρωτιά σε κάποιο αγώνισμα, ξεπερνάει όμως τους άλλους ανθρώπους. Εκτός από την σύνθεση του Δημοσθένη, ο Υπερείδης μιμείται τα επιτεύγματά του. Από τον Λυσία απορροφά με δεξιοτεχνία τις αρετές και την χάρη του λόγου. Μιλάει απλά, χωρίς να απαριθμεί μονότονα τα στοιχεία του. Περιγράφει τους χαρακτήρες του γλυκά και τους κοσμεί με λιτότητα. Κάνει αστεία με επιτυχία, χλευάζει λεπτά, έχει ανωτερότητα, ειρωνεύεται έντεχνα και κοροϊδεύει με χάρη και αγωγή. Είναι ειδικός να διασύρει, δίνοντας σημασία στο κωμικό στοιχείο και κεντρίζει εύστοχα. Είναι ικανός να προκαλεί οίκτο. Επιδέξιος να αφηγηθεί διεξοδικά τους μύθους. Ειδικός να ανάβει κάποιο θέμα άμεσα, όπως στη Λητώ με το ποιητικό στοιχείο και στον «Επιτάφιο» με το επιδεικτικό.

Από τον Διονύσιο τον Αλικαρνασέα συγκρίθηκε με τον Λυσία, ενώ ο Ερμογένης σημειώνει την ατημελησία και την έλλειψη εγκράτειας στο λεξιλόγιό του. Χρησιμοποιεί ιδιωματισμούς και λεξιλόγιο, που προέρχονται από την κωμωδία και κάνει χρήση χυδαίας γλώσσας. Χρησιμοποιεί πολλές μεταφορές και παρομοιώσεις. Χαρακτηριστικά που αποτελούν τα έξυπνα ευφυολογήματά του. Η ειρωνεία και ο σαρκασμός του είναι άφθονα. Δεν ξεπέφτει σε χυδαίες προσωπικές επιθέσεις, αλλά έχει εμπιστοσύνη στην αντίληψή του και την φυσική ικανότητα να δημιουργεί αίσθηση αυθορμητισμού.

Ο ρήτορας, λίγο ενδιαφέρεται για την αποφυγή της χασμωδίας. Στον «Επιτάφιο» λόγο του χρησιμοποιεί περιοδικό ύφος που μας θυμίζει τον Ισοκράτη. Σε επόμενες εκφράσεις του χρησιμοποιεί ύφος περιοδικό και ρέον και οι προτάσεις του είναι μικρές και κοφτές.

Τα Έργα του

«Μας συνοδεύει η ελπίδα, η οποία είναι εφόδιο των ατυχούντων» Υπερείδης

«Για δύο λόγους οι άνθρωποι αποφεύγουν αδικήματα: ή από φόβο ή από αισχύνη» Υπερείδης

Συνέθεσε λόγους για ευρύς δικαστικές υποθέσεις και στις οποίες συμμετείχε και ο ίδιος προσωπικά. Στο λόγο του «Υπέρ Λυκόφρονος» υποστηρίζει έναν Αθηναίο αξιωματικό που κατηγορείται για μοιχεία, και στην οποία κατήγορος ήταν ο Λυκούργος. Γνωστή υπόθεση είναι η υπεράσπιση της εταίρας Φρύνης, για μία δίκη ασέβειας, και όπου ο Υπερείδης αποκάλυψε τα κάλλη της Φρύνης στους δικαστές.

Κατά τους κριτικούς της αρχαιότητας ο λόγος του «Κατά Αθηνογένους» υπήρξε ένας από τους καλύτερούς του. Ο πελάτης του Υπερείδη ερωτεύτηκε έναν δούλο και ισχυρίστηκε ότι εξαπατήθηκε αγοράζοντας την καταχρεωμένη αρωματοποιία του Αθηνογένους, ώστε ν’ αποκτήσει τον δούλο του. Ο ρήτορας στηρίχθηκε στην παράκληση για δίκαιη αντιμετώπιση, παρά σε συγκεκριμένο νόμο. Ο λόγος του όμως είχε ζωντάνια και λεπτότητα, με μεγάλη σκιαγράφηση του χαρακτήρα των εμπλεκόμενων προσώπων. Η αρχή του εν λόγω λόγου χάθηκε. Το τμήμα που σώθηκε έχει αφηγηματικό μέρος, ένα αποδεικτικό και τον επίλογο. Ο λόγος βρέθηκε σε έναν πάπυρο του δευτέρου π.Χ. αιώνα και είναι από τα παλαιότερα σωζόμενα χειρόγραφα της κλασικής εποχής

Από τον λόγο του «Κατά Φιλιππίδου», που αφορά δίωξη για «γραφή παρανόμων», έχει σωθεί μόνο το τέλος. Στο λόγο του «Υπέρ Ευξένιππου», εκφωνεί τον λόγο για υπεράσπιση ενός εύπορου Αθηναίου, που κατηγορείται ότι μετέφερε σκόπιμα λάθος το όνειρο που είδε όταν κοιμήθηκε στο ιερό του Αμφιάραου, ώστε να μάθει από τον θεό αν ένα κομμάτι γης στον Ωρωπό ήταν ιερό. Ένας από τους κατηγόρους του ήταν πάλι ο Λυκούργος, ενώ ο Ευξένιππος είχε φιλομακεδονικές διαθέσεις.

Στον «Επιτάφιο» λόγο του που είχε συνήθη στοιχεία, περιλαμβανομένων και επαίνων για την Αθήνα και τους εν ζωή. Διακρίνεται όμως για τον προσωπικό φόρο τιμής στον στρατηγό Λεωσθένη. Έκανε σημαντική καινοτομία σε ένα θέμα που ήταν σκόπιμα απρόσωπο. Επικεντρώνεται σε πραγματικά γεγονότα και όχι σε μυθικά και ο λόγος του είναι πλήρης σαφήνειας.

Ο Υπερείδης συνέγραψε εβδομήντα δύο (72) λόγους, από τους οποίους θεωρούνται γνήσιοι, τουλάχιστον οι πενήντα δύο. Το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα σε αιγυπτιακούς παπύρους, σώζονται μεγάλα αποσπάσματα πέντε – έξι λόγων του, από τα οποία εξάγονται σημαντικά στοιχεία για το έργο του. Οι λόγοι αυτοί είναι:

  1. «Κατά Δημοσθένους υπέρ του Αρπάλου». Αφιερωμένος εναντίον του Δημοσθένη και άλλων πολιτικών για την διαφθορά τους από τα χρήματα του Αρπάλου. Δεν διαθέτουμε την απολογία του Δημοσθένη, ώστε να σχηματίσουμε αντικειμενική και τεκμηριωμένη γνώμη. Ο Κων. Τσάτσος υποστηρίζει την αθωότητα του Δημοσθένη με σειρά επιχειρημάτων του. Άλλωστε ο Φιλόξενος, που εστάλη από τον Μέγα Αλέξανδρο στην Αθήνα, συνέλαβε τον ταμία του Άρπαλου στη Ρόδο και δημιούργησε τον κατάλογο των πολιτικών που χρηματίστηκαν και μέσα σε αυτούς δεν βρίσκονταν ο Δημοσθένης.

  2. «Απολογία Υπέρ Λυκόφρους». Αφιερωμένος σε «εισαγγελία» για μοιχεία σε συνδυασμό με κληρονομικά θέματα. Ποινές που μπορούσαν να υποβληθούν στον Λυκόφρονα, ήταν εξορία ή καταδίκη σε θάνατο. Ο παρών λόγος σώζεται αποσπασματικά. Δυσχεραίνεται η εξαγωγή συμπερασμάτων για την φύση της υπόθεσης και την έκβασή της.

  3. «Υπέρ Ευξενίππου Εισαγγελίας Απολογία προς Πολύευκτον». Αφιερωμένος στις διαφορές που ενέσκηψαν κατά την διάρκεια κτηματικής περιουσίας. Μετά τη μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.) η περιοχή του Ωρωπού δόθηκε στην Αθήνα και χωρίστηκε σε 5 μέρη, τα οποία δόθηκαν στις δέκα φυλές. Στην περιοχή όμως βρίσκονταν και το ιερό του Αμφιάραου και υφίστατο ζημία από την νέα κατάσταση. Έγινε αντίδραση για το ύψωμα, το οποίο ανήκε τώρα σε δύο φυλές, στην Ιπποθοωντίδα και στην Ακαμαντίδα φυλή. Η εκκλησία του δήμου, εξέλεξε τρεις πολίτες και τους ανέθεσε να κοιμηθούν τη νύχτα στο ναό του Αμφιάραου και να ανακοινώσουν το πρωί τη βούληση του θεού.

Μεταξύ των τριών πολιτών ήταν και ο Ευξένιππος. Αυτός ανακοίνωσε ενώπιον του λαού το όνειρό του, που δεν ήταν ευνοϊκό για τις δύο ανωτέρω αναφερόμενες φυλές. Ο Πολύευκτος πρότεινε ψήφισμα για επιστροφή του υψώματος στο ιερό του Αμφιάραου και την αποζημίωση των φυλών. Ο Πολύευκτος καταδικάστηκε για το προτεινόμενο ψήφισμα «γραφή παρανόμων». Ο Πολύευκτος, με την βοήθεια του Λυκούργου στράφηκε κατά του Ευξένιππου, καταγγέλλοντάς τον με «εισαγγελία». Ο Ευξένιππος ζήτησε την βοήθεια του Υπερείδη, ο οποίος συνέγραψε τον λόγο του και αποτελεί το πλήρες σωζόμενο έργο του. Ο Υπερείδης υποστήριξε στον λόγο του ότι η πράξη του Ευξένιππου δεν μπορεί να υπαχθεί στην εισαγγελική παραγγελία.

  1. «Κατά Φιλιππίδου». Αφιερωμένος εναντίον κάποιου υποστηρικτή των μακεδονικών συμφερόντων. Μετά την μάχη της Χαιρώνειας (338 π.Χ.) η φιλομακεδονική παράταξη της Αθήνας έκανε πρόταση στην εκκλησία του δήμου την απονομή τιμών σε Μακεδόνες. Ο μεν Φιλιππίδης, ο οποίος ήταν ένας από τους δέκα από τους ψηφίσαντες την πρόταση, πρότεινε με ψήφισμά του να τιμηθούν και οι πρόεδροι με στεφάνι. Η αντιμακεδονική παράταξη τον κατήγγειλε με «γραφή παρανόμων». Ο Υπερείδης έγραψε τον λόγο, από τον οποίο σώζεται κυρίως το τέλος του. Η υπόθεση χρονολογείται μεταξύ 338-336 π.Χ. και η έκβασή της δίκης δεν είναι γνωστή.

  2. «Κατά Αθηνογένους». Λόγος με αστική δίκη, όσον αφορά την συμφωνία αγοραπωλησίας. Ο Αιγύπτιος Αθηνογένης είχε στην Αθήνα τρία μυροπωλεία. Σε ένα από αυτά εργάζονταν ο δούλος Μίδας με τους δύο γιους του. Ο νεαρός Επικράτης ερωτεύτηκε τον ένα γιο του Μίδα και θέλησε να πληρώσει για την απελευθέρωσή του. Ο Αθηνογένης με τη βοήθεια της εταίρας Αντιγόνας πούλησε στον Επικράτη τους δούλους του, καθώς και το μυροπωλείο με το ενεργητικό και το παθητικό του. Όταν ο Επικράτης κατάλαβε ότι αναλάμβανε μεγάλο βάρος των υποχρεώσεων του Αθηνογένους, κατέφυγε στον Υπερείδη για την συγγραφή λόγου. Ο λόγος σώζεται αποσπασματικά. Περιγράφει τους χαρακτήρες του Αθηνογένη και του Επικράτη και προσπαθεί να ακυρώσει το πλεονέκτημα του αντίδικου. Ο λόγος τοποθετείται περί το 330 π.Χ. και η έκβασή του είναι άγνωστη.

  3. «Επιτάφιος». Αφιερωμένος το 322 π.Χ. για τους πεσόντες στον Λαμιακό πόλεμο. Το 323 π.Χ. ήρθε στην Αθήνα η είδηση για τον θάνατο του Μεγάλου Αλεξάνδρου και η πόλη της Αθήνας ξεσηκώθηκε. Κινήσεις κατά των Μακεδόνων έγιναν και σε άλλα μέρη της Ελλάδος (πχ. Ρόδο). Στην ηγεσία της αντιμακεδονικής παράταξης ήταν ο Υπερείδης. Περιόδευσε για αναζήτηση συμμάχων. Συναντήθηκε και συμφιλιώθηκε με τον Δημοσθένη, που γύριζε από την εξορία του. Συμφώνησε για την ανάθεση της στρατιωτικής ηγεσίας στον Λεωσθένη. Σύντομα έγινε ευρύς αντιμακεδονικός συνασπισμός. Η σύγκρουση κλιμακώθηκε.

Ο Λεωσθένης νίκησε τον Αντίπατρο, ο οποίος κλείστηκε στα φρούρια της Λαμίας. Ζήτησε ειρήνη από τον Λεωσθένη, αλλά αυτός την απέρριψε. Η παράδοση του Αντιπάτρου ήταν βέβαιη. Σε κάποια όμως μικροσυμπλοκή σκοτώθηκε ο Λεωσθένης και τη διοίκηση του στρατού ανέλαβε ο Αντίφιλος. Εν τω μεταξύ ο Αντίπατρος ενισχύθηκε με 20.000 πεζούς και 1.500 ιππείς από τον Λεοννάτο. Οι Μακεδόνες είχαν επιτύχει στις θαλάσσιες επιχειρήσεις τους. Επιπλέον, ήρθε στη Θεσσαλία και ο Κρατερός και ενώθηκε με τον Αντίπατρο. Η τελική σύγκρουση έλαβε χώρα στον Κραννώνα το 322 π.Χ. Η ήττα των Αθηνών έδωσε στον Αντίπατρο τη δυνατότητα να επιβάλλει τους σκληρούς του όρους. Λίγο μετά βρήκαν τον θάνατο ο Δημοσθένης και ο Υπερείδης.

Λίγο πριν το τέλος του Λαμιακού πολέμου (322 π.Χ.), έγινε στην Αθήνα η ταφή των πεσόντων. Ο Υπερείδης εκφώνησε τον «Επιτάφιο» λόγο του, στον οποίο έφθασε στις ανώτερες στιγμές της τέχνης του, δημιουργώντας το καλύτερο έργο του.

Σώζονται βέβαια και επιπλέον εξήντα έξι (66) τίτλοι των έργων του και μερικά αποσπάσματά τους:

  1. «Κατ΄ Αθηνογένους Β’»

  2. «Υπέρ Ακαδήμου»

  3. «Κατ΄ Αντίου Ορφανικός»

  4. «Προς Απέλλαιον Περί του Θησαυρού»

5 και 6. «Κατ’ Αρισταγόρας Απροστασίου»

  1. «Προς Αριστογείτονα»

  2. «Κατά Αριστόφωντος Παρανόμων»

  3. «Υπέρ Αρπάλου»

  4. «Κατ’ Αρχεστρατίδου»

  5. «Κατ’ Αυτοκλέους Προδοσίας»

  6. «Προς Δάμιππον»

  7. «Δηλιακός»

  8. «Κατά Δημάδου Παρανόμων»

  9. «Κατά Δημέου Ξενίας»

  10. «Προς Δημέαν»

  11. «Κατά Δημήτριας Αποστασίου»

  12. «Υπέρ Δημοποιητού»

  13. «Κατά Διοπειθούς»

  14. «Προς Διώνδαν»

  15. «Κατά Δωροθέου»

  16. «Προς Επικλέα περί Οικίας»

  17. «Περί των Ευβούλου Δωρεών»

  18. «Προς Θασίους»

25 και 26. «Περί του Ιππέως Κλήρου»

27. «Υπέρ Καλλίππου προς Ηλείους»

28. «Κατά Κόνωνος»

29. «Υπέρ Κρατίνου»

30. «Κυθνιακός»

31. «Υπέρ των Λυκούργου Παίδων»

32. «Προς Λυσίδημον»

33. «Κατά Μαντιθεόυ Αικείας»

34. «Κατά Μειδίου Παρανόμων»

35. «Υπέρ Μίκας»

36. «Υπέρ Ξενίππου»

37 και 38. «Υπέρ Ξενοφίλου»

39. «Περί των Ορίων»

40. «Περί Οχετού»

41. «Προς Πάγκαλον»

42. «Κατά Πασικλέους»

43. «Περί Αντιδόσεως προς Πασικλέα»

44. «Κατά Πατροκλεόυς (Προαγωγείας)

45. «Πλαταϊκός»

46. «Κατά Πολυεύκτου Περί του Διαγράμματος»

47. «Περί του Πολυεύκτον Στρατηγείν»

48. «Προς Πολύευκτον»

49. «Περί του Πυρράνδρου Κλήρου»

50. «Ροδιακός»

51. «Υπέρ Σιμμίου προς Πυθέαν και Λυκούργον»

52. «Περί των Στρατηγών»

53. «Συνηγορικός»

54. «Προς Τιμάνδραν»

55. «Περί των Τριήρων»

56. «Περί της Φυλακής των Τυρρηνών»

57. «Προς Υγιαίνοντα»

58. «Κατά Φιλοκράτους Εισαγγελία»

59. «Υπέρ Φορμισίου»

60. «Υπέρ Φρύνης»

61 και 62. «Υπέρ Χαιρεφίλου Περί του Ταριχούς»

63. «Προς Χάρητα επιτροπικός»

64. «Υπέρ Χάρητος Περί του επί Ταινάρωι Ξενικού»

65. «Χιακός»

66. «Απαράσημα»

Αρχή Επιλόγου

«Ο έντιμος άνθρωπος πρέπει να φανερώνει με τα λόγια του αυτά που σκέπτεται και με τα έργα του αυτά που κάνει» Υπερείδης

Οι αρχαίοι συγγραφείς κατέταξαν τον Υπερείδη, δεύτερο Αττικό ρήτορα της κλασικής Αθήνας, μετά τον Δημοσθένη. Ο ανώνυμος συγγραφέας της πραγματείας «Περί Ύψους» τον συγκρίνει με τον πρώτο αθλητή που χάνει την πρωτιά, αλλά είναι ο καλύτερος ανάμεσα στους μη ειδικούς.

Πολλά στοιχεία της ζωής και της σταδιοδρομίας του έχουν ομοιότητες με τα στοιχεία του Λυκούργου και του Δημοσθένη. Ήταν και αυτός μαθητής του Ισοκράτη και συμφωνούσε με τις αντιμακεδονικές θέσεις του Δημοσθένη και του Λυκούργου. Στην ιδιωτική ζωή του ήταν τελείως αντίθετος του Λυκούργου και του Δημοσθένη. Ήταν λαίμαργος, με προτίμηση στα ψάρια και είχε χαλαρά ήθη.

Βιβλιογραφικές Αναφορές

  • Αλεξίου, Γεωργία. Φρύνη, Η καλλίστη εταίρα της αρχαιότητας, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: https://www.creatorfarts.com, 17-9-2022.

  • Edwards, Michael. (2002). Οι Αττικοί Ρήτορες, μετάφραση Δ. Σπαθάρας, Αθήνα: Καρδαμίτσα.

  • Υπερείδης. (1997). Υπερείδης. Άπαντα. μετάφραση Φιλολογική Ομάδα Κάκτου, Αθήνα: Κάκτος

  • Χανιώτης, Άγγελος. (2022). Δημοκρατίες στην αρχαία Ελλάδα: Γένεση και εξέλιξη, διατίθεται στο διαδικτυακό τόπο: https://www.mathesis.cup.gr, 12-9-2022.

  • Υπερείδης. (1997). Υπερείδης. Άπαντα. μετάφραση Φιλολογική Ομάδα Κάκτου, Αθήνα: Κάκτος

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός6 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή