Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Τσακίρης: Eυκαιρία για Κύπρο η συμφωνία Ισραήλ – Λιβάνου

Δημοσιεύτηκε στις

Νέα δεδομένα στην Ανατολική Μεσόγειο μετά τη συμφωνία Ισραήλ- Λιβάνου

Ανδρούλα Ταραμουντά   

Δημιουργεί νέα δεδομένα για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου η συμφωνία Ισραήλ- Λιβάνου για την οριοθέτηση των μεταξύ τους θαλασσίων περιοχών; Λειτουργεί θετικά για τη χώρα μας αυτός ο συμβιβασμός ή ενέχει κινδύνους, γνωρίζοντας πως καταλυτικός είναι ο ρόλος των Αμερικανών. Μια πρώτη ανάγνωση του τοπίου επιχειρούμε με τον Αναπληρωτή Καθηγητή Γεωπολιτικής & Ενεργειακής Πολιτικής στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας, Θεόδωρο Τσακίρη, που παρακολουθεί τις εξελίξεις στα ενεργειακά. Έχει απόψεις και δεν διστάζει να τις δημοσιοποιεί. Ο κ. Τσακίρης επισημαίνει ότι στη Λευκωσία παρέχεται μια ευκαιρία για κλείσει μια εκκρεμότητα που χρονολογείται από το 2007 με τον Λίβανο. Υπογραμμίζει ότι δεν είναι συγκρίσιμα τα δεδομένα με Κύπρο και επισημαίνει πως η νέα γραμμή οριοθέτησης θα πρέπει να αποτελέσει και το νέο σύνορο αμφότερων των συμφωνιών που έχει υπογράψει η Κύπρος με τον Λίβανο (2007) και το Ισραήλ (2010).

-Απρόσμενα θετική εξέλιξη για την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου η συμφωνία Ισραήλ- Λιβάνου για οριοθέτηση των μεταξύ τους θαλασσίων ζωνών. Τι σημαίνει στην ουσία αυτή η συμφωνία στον ταραγμένο κόσμο που ζούμε; 

-Η συμφωνία που υπογράφεται παράλληλα από τις δύο χώρες με τις ΗΠΑ, και όχι μεταξύ τους καθώς Ισραήλ και Λίβανος παραμένουν νομικά σε εμπόλεμη κατάσταση, επιδιώκει να επιλύσει μια μακροχρόνια διαμάχη επί ενός πολύ μικρού τμήματος 860χλμ2 των ΑΟΖ των δύο χωρών στο οποίο δεν υφίσταται κανένα «επίδικο» κοίτασμα. Η συμφωνία δεν επιδιώκει να επιλύσει το σύνολο των διμερών διαφορών ή να οδηγήσει σε ειρηνευτική συμφωνία. Εάν τελικά εγκριθεί θα αφαιρέσει μια εστία δυνητικής κρίσης που ωστόσο είχε πολύ μικρές πιθανότητες είτε να οδηγήσει σε σύρραξη – παρά τις απειλές της Hizballah – είτε να παρεμποδίσει την εξερεύνηση της ισραηλινής ΑΟΖ νοτίως μιας σειράς θαλασσοτεμαχίων τα οποία εφάπτονταν της αρχικής γραμμής των λιβανικών διεκδικήσεων όπως αυτές διατυπώθηκαν το 2011 και όπου το ίδιο το Ισραήλ είχε παγώσει κάθε δραστηριότητα από το 2012.  

 Το υπό ανάπτυξη πεδίο Karish όπου έχει ήδη ξεκινήσει η παραγωγή αλλά και το Karish North όπου η παραγωγή αναμένεται να ξεκινήσει του χρόνου και από το οποίο θα τροφοδοτηθεί το ελπιδοφόρο σχέδιο της Energean που αφορά την Κύπρο, βρίσκονταν κάτω από την επίμαχη ζώνη. Για να τεθούν αυτά τα πεδία υπό αμφισβήτηση θα έπρεπε το Ισραήλ να λάβει το 0% της επίμαχης περιοχής, ενώ τώρα, εάν τώρα επιβεβαιωθεί η πρόταση που έγινε το 2012 από τον τότε αμερικανό διαπραγματευτή FrederickHof τότε το Ισραήλ θα καταλήξει να λαμβάνει το 42% της επίδικης περιοχής.  

Για να ετίθετο σε αμφισβήτηση η ισραηλινή κυριότητα επί των πεδίων Karish/Karish North που αφορούν άμεσα την Energean αλλά -θέλω να ελπίζω- την Κύπρο και (ως αγοραστή) την Ελλάδα, τότε ο Λίβανος θα έπρεπε να πάρει όχι μόνο το 100% της επίδικης περιοχής των 860 χλμ2 αλλά μια επιπρόσθετη έκταση 1430 χλμ2 που η κυβέρνηση της Βηρυτού διεκδίκησε για πρώτη φορά μετά την έναρξη της διαφοράς το 2011, τον Σεπτέμβριο του 2022! Αυτό γίνεται σαφές στο χάρτη 1. Όταν ο Λίβανος έθεσε ως γραμμή διεκδίκησης το σημείο 29 το Ισραήλ πολύ απλά (και πολύ καλά) σηκώθηκε και έφυγε από το τραπέζι. 

 -Ποιος κερδίζει και ποιος χάνει από την προσέγγιση των δύο χωρών που έγινε μετά από συμβιβασμό και των δύο πλευρών; 

-Ο συμβιβασμός είναι σαφώς ετεροβαρής υπέρ του Ισραήλ παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της διαφιλονικούμενης ζώνης δίνεται κατά τα φαινόμενα στον Λίβανο.  Ο Λίβανος κερδίζει το μεγαλύτερο μέρος της διαφιλονικούμενης ζώνης αλλά σε καμία περίπτωση τη δυνατότητα ή το δικαίωμα να αμφισβητήσει οτιδήποτε κάνει το Ισραήλ νότια της γραμμής συμβιβασμού. Δεν έχει να λάβει και θα έπρεπε να λάβει μέρισμα από τα πεδία Karish και Karish North αλλά αντιθέτως εάν τελικά βρεθεί φυσικό αέριο από την Total στο δυνητικό πεδίο Κανά (Qana) θα αναγκαστεί το Λίβανο να δώσει μέρισμα από τα έσοδα που θα προκύψουν στο Ισραήλ καθώς το θεωρητικό αυτό κοίτασμα φαίνεται ότι τέμνει τη γραμμή οριοθέτησης. Να υπογραμμίσω ότι ακόμη δεν έχει γίνει καμία γεώτρηση στο Qana! 

-Αυτή η συμφωνία θα έχει διάρκεια ανεξαρτήτως του ποίος είναι στην εξουσία και ποίος θα ανέλθει; Το Ισραήλ οδηγείται σε εκλογές τον επόμενο μήνα. Και στον Λίβανο έχουμε τον παράγοντα Hizballah που δεν αντέδρασε μεν αλλά είναι απρόβλεπτος. 

-Η πολιτική επιρροή της Hizballah στο Λίβανο είναι τέτοια που ο Πρόεδρος Aoun δεν θα είχε τολμήσει να αποδεχθεί τη συμφωνία χωρίς την σιωπηρή αποδοχή της. Τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά στο Ισραήλ όπου την 1η Νοεμβρίου πηγαίνει σε γενικές εκλογές με αυξημένη την πιθανότητα επιστροφής του Νετανιάχου στην πρωθυπουργία. Η στάση του Νετανιάχου και των κομμάτων που τον στηρίζουν είναι καταγγελτική εναντίον της συμφωνίας.  

Στις 12 Οκτωβρίου το υπουργικό συμβούλιο έδωσε κατά πλειοψηφία την αρχική του έγκριση στη συμφωνία αλλά το ζήτημα θα κριθεί στο κοινοβούλιο το οποίο θα πρέπει να ψηφίσει έως τις 26 Οκτωβρίου λιγότερο μια εβδομάδα πριν τις εκλογές εξουσιοδοτώντας ή όχι την κυβέρνηση μειοψηφίας του κ.Lapid να δώσει την τελική της έγκριση. Ο Lapid μπορεί να θεωρεί ότι θα περάσει τη συμφωνία με τις ψήφους των αραβικών κομμάτων της Ενωμένης Λίστας που έχουν 6 βουλευτές στην αντιπολίτευση και του αραβικού κόμματος της Ενωμένης Αραβικής Λίστας (Ra’ad) που έχει συνολικά 4 βουλευτές εκ των οποίων η μία πέρασε στην αντιπολίτευση τον Μάιο οδηγώντας τη χώρα σε νέες εκλογές την 1 Νοεμβρίου. Είναι ασαφές το πώς θα τοποθετηθούν οι 10 Άραβες βουλευτές της Κνεσσέτ αλλά εάν τελικά στηρίξουν τη συμφωνία αυτό θα είναι ένα μεγάλο πολιτικό δώρο για τον Νετανιάχου. 

-Για την Κυπριακή Δημοκρατία σημαίνει κάτι αυτή η συμφωνία; Σε ότι αφορά τη χώρα μας εκκρεμεί για καιρό η επικύρωση από το κοινοβούλιο του Λιβάνου της οριοθέτησης των ΑΟΖ μεταξύ των δύο χωρών. 

-Από τη στιγμή που οι δύο χώρες καταλήξουν σε μια γραμμή οριοθέτησης η γραμμή αυτή θα πρέπει να αποτελέσει και το νέο σύνορο αμφότερων των συμφωνιών που έχει υπογράψει η Κύπρος με το Λίβανο (2007) και το Ισραήλ (2010) οι οποίες θα πρέπει να υπογραφούν και να επικυρωθούν εκ νέου ως προς τη νέα γραμμή οριοθέτησης. Το γεγονός αυτό αποτελεί και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την Κύπρο να επαναφέρει το θέμα στη λιβανική πλευρά και να κλείσει την εκκρεμότητα του 2007. 

– Ο παράγοντας Ουάσινγκτον έπαιξε καταλυτικό ρόλο σε αυτή την προσέγγιση και τη συμφωνία. Ποιες είναι οι εξηγήσεις γιατί δεν έγινε κάτι ανάλογο σε ό,τι αφορά την Κύπρο;  

-Συγκρίνουμε εντελώς ανόμοια πράγματα. Ποιος θα ήταν ο συνομιλητής μιας τέτοιας πιθανής διαπραγμάτευσης στην περίπτωση της Κύπρου η κατοχική Τουρκία ή το κατοχικό καθεστώς; Πώς μπορεί να γίνει μια διαπραγμάτευση από τη στιγμή που η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία; Ποια ακριβώς θα ήταν η συμβιβαστική γραμμή οριοθέτησης τη στιγμή που τα τουρκικά γεωτρύπανα παγιώνουν την Mavi Vatan; Και σε ποιο μέρος της κυπριακής ΑΟΖ αυτό που διεκδικεί η Τουρκία ή αυτό που διεκδικεί το ψευδοκράτος;  Ο στόχος του Λιβάνου ήταν να διεκδικήσει μερίδιο δυνητικών εσόδων. Ο στόχος της Τουρκίας είναι να «καταλάβει» θαλάσσιες ζώνες. Η «συμβιβαστική» της πρόταση είναι να παγώσουμε εμείς το γεωτρητικό μας πρόγραμμα για να πάψει να μας (παρα)βιάζει αλλά εάν βρούμε κάτι εκμεταλλεύσιμο ακόμη και στις περιοχές που δεν διεκδικεί θα πρέπει να το μοιραστούμε με το ψευδοκράτος ή να δεχθούμε ότι το ψευδοκράτος θα πρέπει να έχει δικαίωμα βέτο σε όλες μας τις ενέργειες. Πού ακριβώς βρίσκεται το πεδίο ενός δυνητικού συμβιβασμού εν προκειμένω; 

Αφαιρείται το ρίσκο για Total 

-Δημιουργείται όντως δυναμική για το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου; Μήπως είναι μια απλή πολιτική κίνηση που μένει να διαπιστωθεί η αξία της επί του εδάφους; 

-Δεν αλλάζει ουσιαστικά τα δεδομένα. Απλώς αφαιρεί έναν παράγοντα ρίσκου που είχε η Total για να προχωρήσει στη γεώτρηση στο δυνητικό πεδίο Qana καθώς η ανάπτυξη των Karish/KarishNorth θα προχωρούσε με ή χωρίς συμφωνία. 

-Η Λευκωσία αναμένει ακόμη το πράσινο φως από τους Ισραηλινούς για την εξαγωγή φυσικού αερίου στη χώρα μας, την ώρα που αναμένεται ακόμη και ρύθμιση της διαφοράς για το οικόπεδο Αφροδίτη. Τι εκτιμάτε επί αυτών των θεμάτων; 

-Ότι πρέπει να λυθεί άμεσα γιατί έχει χαθεί μια δεκαετία σχεδόν σε καθυστερήσεις. Το θετικό είναι ότι έχει αποφασισθεί το 2023 να γίνει η πολυπόθητη τρίτη γεώτρηση στην Αφροδίτη κάτι που συζητούσαμε από το 2014 αλλά πιστεύω ότι μπορούμε να συμβιβασθούμε επί του θέματος και πριν τη γεώτρηση, ιδίως εάν τελικά περάσει η συμφωνία με τον Λίβανο από την Knesset.  

Φιλελεύθερος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Προειδοποίηση της Ελβετίας: Το υψηλό ευρωπαϊκό χρέος θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κρίση του ευρώ

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Τα αυξανόμενα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη και πέραν αυτής εγκυμονούν κινδύνους για την οικονομική σταθερότητα και θα μπορούσαν να πυροδοτήσουν μια κρίση του ευρώ, δήλωσε την Παρασκευή η Ελβετίδα υπουργός Οικονομικών, Κάριν Κέλερ-Σούτερ.

Μιλώντας στον ελβετικό δημόσιο ραδιοτηλεοπτικό φορέα SRF, στην Μπανγκόκ —στο περιθώριο των ετήσιων συναντήσεων του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας—, η Κέλερ-Σούτερ ανέφερε ότι και οι τιμές της ενέργειας εντείνουν τις ανησυχίες μεταξύ των υπευθύνων χάραξης πολιτικής.

Η Ελβετία διαθέτει ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα δημόσιου χρέους στην Ευρώπη, ωστόσο η Κέλερ-Σούτερ τόνισε ότι, στο τρέχον περιβάλλον, είναι σημαντικό να εξετάζεται η ευρύτερη εικόνα.

«Είμαστε τόσο στενά διασυνδεδεμένοι σε διεθνές επίπεδο, ώστε καθιστάμεθα επίσης ευάλωτοι, για παράδειγμα, στην περίπτωση που προκύψει κρίση χρέους εξαιτίας του δημόσιου χρέους μεγάλων χωρών. Σκέφτομαι συγκεκριμένα τις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και την Ευρώπη. Υπάρχει η περίπτωση της Γαλλίας — κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε κρίση του ευρώ», δήλωσε η Κέλερ-Σούτερ στο δίκτυο SRF.

Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας, τα δημοσιονομικά ελλείμματα και η υποτονική οικονομική ανάπτυξη έχουν εντείνει τις ανησυχίες για την κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της, καθώς ο πολιτικός κατακερματισμός έχει καταστήσει πιο περίπλοκες τις προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες

Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.

Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.

Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.

Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.

Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.

Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία

Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.

Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.

Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».

Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.

Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.

Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC

Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.

Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.

Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.

Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.

Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.

Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.

Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.

Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία

Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.

Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.

Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.

Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.

Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.

Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.

Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ

Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.

Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.

Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.

Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.

Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.

Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας

Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.

Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.

Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.

Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.

Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.

Το μήνυμα προς το Πακιστάν

Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.

Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.

Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.

Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.

Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Διεθνή22 λεπτά πριν

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη...

Αναλύσεις53 λεπτά πριν

Από τη Σαρία στην Ατομική Ελευθερία; Η Αλλαγή που Συντελείται στη Μέση Ανατολή

Μεταξύ 2000 και 2020, επέβλεψα μια σειρά ερευνών στη Μέση Ανατολή, πραγματοποιώντας προσωπικές συνεντεύξεις με αντιπροσωπευτικά δείγματα πληθυσμού σε πέντε...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

FT: Πώς υπνοβατούμε προς τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Το αεροδρόμιο του Ριάντ κλείνει έπειτα από φονικές πυραυλικές επιθέσεις. Ρωσία – Ουκρανία ανταλλάσσουν πολύνεκρα πλήγματα. Η Πολωνία προειδοποιεί για...

Newsroom2 ώρες πριν

Project Bromo: Η Ευρώπη επιταχύνει τη δημιουργία διαστημικού γίγαντα απέναντι στη SpaceX

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιδιώκει να επιταχύνει την αντιμονοπωλιακή αξιολόγηση της συμφωνίας μεταξύ Airbus, Thales και Leonardo. Ο νέος όμιλος, με...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

350 Δισ. Δολάρια στην Αμερική: Η Νότια Κορέα ενεργοποιεί τη μεγαλύτερη στρατηγική επένδυση της συμμαχίας τους

Καθώς στη Σεούλ διατυπώνονται επικρίσεις σχετικά με τους κινδύνους και την εποπτεία των επενδύσεων αυτών, ενώ οι ενδιάμεσες εκλογές στις...

Δημοφιλή