Διεθνή
Τα πρακτικά του κρίσιμου πολεμικού συμβουλίου που συγκάλεσε ο Μουσολίνι πριν την επίθεση στην Ελλάδα το 1940
Η άφρων -όπως αποδείχθηκε ακολούθως- απόφαση των Ιταλών να επιτεθούν κατά της χώρας μας τα ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου 1940, ελήφθη σύμφωνα με τα ιστορικά ντοκουμέντα της εποχής, δεκατρείς ημέρες νωρίτερα, στη Ρώμη. Ήταν Πέμπτη 15 Οκτωβρίου όταν ο δικτάτορας πρωθυπουργός και ηγέτης του φασιστικού κόμματος της Ιταλίας Μπενίτο Μουσολίνι δήλωνε κατά τη διάρκεια μυστικής σύσκεψης που είχε συγκαλέσει στο γραφείο του (στο επιβλητικό Παλάτσο Βενέτσια), πως «αναλαμβάνω την ευθύνη πολέμου εναντίον της Ελλάδος».
Ο υπερφίαλος τρόπος σκέψης των Ιταλών

Τα πρακτικά αυτού του σημαντικού πολεμικού συμβουλίου, αποκαλύπτουν τον υπερφίαλο τρόπο σκέψης που διακατείχε την πολιτική και στρατιωτική ηγεσία, η οποία εκτιμούσε ότι η νίκη θα ήταν εύκολη, καθώς οι Έλληνες «δεν διαθέτουν άρματα και αξιόμαχη αεροπορία», ενώ «μπορούν να παρατάξουν το πολύ μέχρι 30.000 άνδρες, ενώ εμείς 70.000, χώρια τις συμμορίες των Τσάμηδων (υποομάδας Αλβανών, κυρίως μουσουλμάνων στο θρήσκευμα, που κατοικούσαν στην περιοχή της Ηπείρου)». Δεν υπολόγισαν όμως την ψυχή και το σθένος του Έλληνα στρατιώτη που πολεμούσε για να μην κατακτηθεί ο τόπος του.
Παράλληλα φανερώνεται η δολιότητα που χρησιμοποιήθηκε από τους Ιταλούς για να δικαιολογηθεί η εισβολή, μέσω μιας σειράς προβοκατόρικων ενεργειών που εξυφάνθηκαν. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι όπως προκύπτει από τους διαλόγους, αρχικά είχε αποφασιστεί ως ημέρα γενικής επίθεσης εναντίον μας, η 26η Οκτωβρίου 1940, αλλά τελικά κρίθηκε σκόπιμη η αναβολή για 48 ώρες. Αυτό έγινε για λόγους τακτικής, προκειμένου να υπάρξει η μέγιστη δυνατή εκμετάλλευση της προβοκάτσιας που στηνόταν, και γίνεται αναφορά σε αυτή από τους παριστάμενους της σύσκεψης, αλλά και για συναισθηματικούς λόγους, προκειμένου να μην συμπέσει με την 18η επέτειο δημιουργίας του φασιστικού κινήματος.
Ποιοι συμμετείχαν στο πολεμικό συμβούλιο

Το πολεμικό συμβούλιο ξεκίνησε στο Παλάτσο Βενέτσια στις 11:00 το πρωί της 15ης Οκτωβρίου του 1940 («το φασιστικό έτος XVIII», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, δηλαδή το 18ο από τη δημιουργία της Φασιστικής Ιταλίας) και διήρκεσε μιάμιση ώρα.
Σε αυτό μετείχαν:
- ο «Ντούτσε» Μπενίτο Μουσολίνι (Benito Mussolini), δικτάτορας πρωθυπουργός της Ιταλίας,
- ο κόμης Γκαλεάτσο Τσιάνο (Galeazzo Ciano), υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας και γαμπρός του Μουσολίνι,
- ο Πιέτρο Μπαντόλιο (Pietro Badoglio), στρατάρχης – αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού,
- ο Ουμπάλντο Σοντού (Ubaldo Soddu), στρατηγός, υφυπουργός του Υπουργείου Πολέμου και μετέπειτα διοικητής των ιταλικών δυνάμεων στην Αλβανία,
- ο Φραντσέσκο Τζακομόνι (Francesco Jacomoni), κυβερνήτης (γενικός τοποτηρητής) του ιταλικού προτεκτοράτου της Αλβανίας,
- ο Μάριο Ροάττα (Mario Roatta), στρατηγός – υπαρχηγός του Γενικού Επιτελείου Στρατού
- και ο Βισκόντι Πράσκα (Visconti Prasca), στρατηγός – διοικητής των ιταλικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Αλβανία (και ακολούθως αρχιστράτηγος του ελληνοϊταλικού πολέμου).
Χρέη γραμματέα επιτελούσε ο αντισυνταγματάρχης Γιόζεφ Τρομπέττι (Joseph Trombetti).
Τα πρακτικά έχουν ως ακολούθως:
«ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΣΚΕΨΕΩΣ 15ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1940
Απόρρητο ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΤΗΣ ΣΥΣΚΕΨΕΩΣ
Η σύσκεψη έλαβε χώρα στην αίθουσα συνεδριάσεων του «Ντούτσε» στο Παλάτσο Βενέτσια την 15η Οκτωβρίου 1940 – (φασιστικό έτος XVIII ) – Ώρα 11:00.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Ο σκοπός της συσκέψεως αποβλέπει στην αποσαφήνιση του τρόπου ενεργείας, τον οποίο σε γενικές γραμμές έχω αποφασίσει να εφαρμόσω εναντίον της Ελλάδος. Η ενέργεια αυτή σε ένα πρώτο χρόνο πρέπει να προβλέπει αντικειμενικούς σκοπούς τόσο στη θάλασσα όσο και στην ξηρά. Οι εδαφικοί σκοποί είναι να καταλάβουμε ολόκληρη την έναντι των Ιονίων Νήσων ακτή, ως και τας νήσους αυτάς (Ζάκυνθο, Κεφαλλονιά, Κέρκυρα) καθώς και τη Θεσσαλονίκη. Όταν εκπληρώσουμε τους σκοπούς αυτούς, θα έχουμε βελτιώσει τις έναντι των Άγγλων θέση μας στη Μεσόγειο.
Σε δεύτερο χρόνο ή σε συνδυασμό με αυτές τις ενέργειες, θα επιδιώξουμε την ολοκληρωτική κατάληψη της Ελλάδος, θέτοντάς την εκτός μάχης, προκειμένου να διασφαλίσουμε, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, την παραμονή της στον δικό μας πολιτικοοικονομικό χώρο. Έτσι, προσδιορίζοντας σαφώς το θέμα, έχω καθορίσει ακόμη και την ημερομηνία, η οποία πιστεύω ότι δεν θα πρέπει να καθυστερήσει ούτε μια ώρα: την 26η του παρόντος μηνός (σ.σ. Οκτωβρίου 1940).
Αυτή είναι μια ενέργεια την οποία επεξεργάζομαι εδώ και μήνες, πριν ακόμη από τη συμμετοχή μας στον πόλεμο και την έκρηξη του πολέμου (σ.σ. δηλαδή πριν τις 3 Σεπτεμβρίου 1939, άρα η κατάληψη της Αλβανίας καταδεικνύεται πως είχε άμεση σχέση με την επίθεση κατά της Ελλάδας περίπου ενάμιση χρόνο αργότερα). Αφού καταχωρήθηκαν αυτά τα βασικά σημεία, τώρα ήρθε η ώρα να εξετάσουμε πώς θα πρέπει να εξελιχθεί αυτή η ενέργεια και γι’ αυτό κάλεσα τον τοποτηρητή μας στην Αλβανία (σ.σ. τον Τζακομόνι) και τον στρατιωτικό διοικητή των δυνάμεών μας στην Αλβανία (σ.σ. τον Βισκόντι Πράσκα), για να μας χαράξουν ένα σχέδιο πολιτικό και στρατιωτικό, ούτως ώστε να καταλήξουμε σεις προσφορότερες μεθόδους και τους καταλληλότερους χρονικούς προσδιορισμούς για την επιτυχία των σκοπών μας. Προσθέτω ότι δεν βλέπω περιπλοκές στον Βορρά. Η Γιουγκοσλαβία έχει κάθε συμφέρον να παραμείνει αμέτοχη, όπως άλλωστε έχουν δημόσια διακηρύξει τα επίσημα όργανά της, τα οποία αποκλείουν την περίπτωση εμπλοκής της, εκτός εάν πρόκειται για την άμυνα της χώρας.

Επίσης, προβλήματα από τουρκικής πλευράς τα αποκλείω, ειδικά από τότε που οι μεν Γερμανοί έχουν εγκατασταθεί στη Ρουμανία, η δε Βουλγαρία έχει ενισχυθεί. Η τελευταία μπορεί να παίξει τον ρόλο του πιονιού στη σκακιέρα μας και θα προβώ στα απαραίτητα διαβήματα για να μη χαθεί αυτή η μοναδική ευκαιρία να πραγματοποιήσει τις βλέψεις της στη Μακεδονία και στην έξοδό της στη θάλασσα. Καλώ τον τοποτηρητή μας στην Αλβανία να εκθέσει τις απόψεις του.
ΤΖΑΚΟΜΟΝΙ: Στην Αλβανία αναμένουν την ενέργεια με ανυπομονησία. Η χώρα έχει ξεσηκωθεί, διακατέχεται από πλήρη ενθουσιασμό (σ.σ. δεν εννοεί από τον λαό αλλά από την πολιτικοστρατιωτική διοίκηση, που απαρτίζεται από Ιταλούς). Μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι ο ενθουσιασμός τους είναι τόσο ζωηρός, που τον τελευταίο καιρό έχουν κάπως δυσαρεστηθεί επειδή η ενέργεια δεν έχει ακόμη εκδηλωθεί. Έχουμε λάβει σοβαρότατα μέτρα για τον ανεφοδιασμό της χώρας. Υπάρχει ο κίνδυνος του «λιμένα του Δυρραχίου», υπό την έννοια ότι αν βομβαρδισθεί θα έχουμε δυσκολίες στους ανεφοδιασμούς. Το πρόβλημα των οδικών συγκοινωνιών έχει αισθητά βελτιωθεί και δυνάμεθα να θεωρήσουμε ότι το θέμα έχει λήξει. Ποια είναι η κατάσταση της Ελλάδος από αλβανικής πλευράς τώρα.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Αυτό ακριβώς θέλουμε να μάθουμε.
Το ενδεχόμενο εμπλοκής των Άγγλων
ΤΖΑΚΟΜΟΝΙ: Είναι πολύ δύσκολο να το διευκρινίσω. Η κοινή γνώμη (σ.σ. στην Αλβανία) είναι προδήλως αδιάφορη. Είχαμε δημοσιεύσει την είδηση ότι είχε δολοφονηθεί με απάνθρωπο τρόπο (από Έλληνες) η ανιψιά ενός γνωστού Αλβανού πατριώτη, αλλ’ οι Έλληνες μας διέψευσαν (σ.σ. αναφέρεται στο ανακοινωθέν του Αθηναϊκού Πρακτορείου της 28ης Σεπτεμβρίου 1940). Πάντως, από πληροφορίες πρακτόρων μας προκύπτει ότι, ενώ πριν δύο μήνες οι Έλληνες δεν φαίνονταν διατεθειμένοι να προβάλουν σοβαρή αντίσταση, τώρα παρουσιάζονται αποφασισμένοι να αντιδράσουν στην ενέργειά μας (λέγοντας «πριν δύο μήνες», αναφέρεται στον τορπιλισμό του καταδρομικού «Έλλη» ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου στην Τήνο). Ο μυστικός ραδιοφωνικός πομπός που έχουμε εγκαταστήσει στο Αργυρόκαστρο, με τον οποίο αναπτύσσουμε μια δραστήρια προπαγάνδα, ακούγεται πολύ και έχει αποτελέσματα. Πιστεύω ότι η ελληνική αντίδραση θα επηρεασθεί αναλόγως του ρυθμού της δράσεώς μας: αν δηλαδή αυτή είναι ταχεία, αποφασιστική και επιβλητική ή βραδεία και περιορισμένη. Δέον επίσης να ληφθεί υπόψη ποια βοήθεια θα έχουν οι Έλληνες από τους Άγγλους από τη θάλασσα (σ.σ. αναφέρεται στις βρετανικές εγγυήσεις της 13ης Απριλίου 1939).
ΝΤΟΥΤΣΕ: Αποκλείω με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αποστολή ενισχύσεων εις άνδρας (σ.σ. από τους Άγγλους). Ακόμη και η Αεροπορία τους δεν έχει δυνάμεις αποτροπής.
ΤΖΑΚΟΜΟΝΙ: Η μοναδική ανησυχία θα μπορούσε να προκύψει από τη μερική μόνο κατάληψη της Ελλάδας, επειδή οι Άγγλοι, από τις εναπομείνασες βάσεις, θα ήταν σε θέση να εξαπολύουν αεροπορικές επιθέσεις, τόσο κατά της νότιας Ιταλίας όσο και κατά της Αλβανίας. Η Ελληνική Αεροπορία διαθέτει 144 αεροσκάφη, αριθμός που δεν μας φοβίζει σοβαρώς.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Ποια είναι η κατάσταση του ηθικού του ελληνικού πληθυσμού;
ΤΖΑΚΟΜΟΝΙ: Φαίνεται σοβαρώς αποκαρδιωμένος.
ΤΣΙΑΝΟ: Υπάρχει ένας σαφής διαχωρισμός μεταξύ του πληθυσμού και μιας ηγετικής τάξεως πολιτικών και πλουτοκρατών η οποία εμπνέει την αντίσταση και καλλιεργεί το αγγλόφιλο πνεύμα στη χώρα. Η μικροτάτη αυτή τάξη είναι πλουσιοτάτη. Ο λοιπός πληθυσμός είναι αδιάφορος για όλα τα συμβαίνοντα, συμπεριλαμβανομένης και της (επικείμενης) εισβολής μας.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Καλώ τον διοικητή των εις Αλβανία δυνάμεων να εκθέσει την στρατιωτική κατάσταση.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Έχουμε προπαρασκευάσει μια επιχείρηση κατά της Ηπείρου, η οποία θα είναι έτοιμη να διεξαχθεί στις 26 Οκτωβρίου υπό αισιοτάτους οιωνούς. Η γεωγραφική διαμόρφωση της Ηπείρου δεν παρέχει τη δυνατότητα σε άλλες (σ.σ. πέραν των υπαρχόντων) ελληνικές δυνάμεις να παρέμβουν, επειδή από τη μια πλευρά είναι η θάλασσα και από την άλλη μια δυσπρόσιτη αλπική ζώνη (Πίνδος). Το επιλεγέν σχέδιο προβλέπει μια σειρά μέτρων παραπλανητικών των Ελληνικών Δυνάμεων -υπολογιζόμενων περί που τους 30.000 άνδρες – δεδομένο το οποίο μας δίδει τη δυνατότητα καταλήψεως της Ηπείρου σε βραχύ χρονικό διάστημα, 10 έως 15 ημερών. Αυτή η επιχείρηση – που πιθανόν να μας επιτρέψει να εξοντώσουμε όλες τις ελληνικές δυνάμεις – έχει προπαρασκευασθεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια και είναι κατά το ανθρωπίνως δυνατόν, τέλεια. Η επιτυχία της επιχείρησης θα μας επέτρεπε να βελτιώσουμε τις θέσεις μας, θα μας έδινε ασφαλέστερα σύνορα καθώς και την απόκτηση του λιμένος της Πρέβεζας, η οποία θα άλλαζε πλήρως την κατάσταση υπέρ μας. Αυτή θα ήτο η πρώτη φάση των δράσεών μας, επιχειρητέα εντατικώς και κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εν τούτοις, η ενέργεια υπόκειται στις καιρικές συνθήκες. Εντός ολίγων εβδομάδων η εποχή των βροχών θα μπορούσε να μας προκαλέσει σοβαρές δυσχέρειες στην κατάκτηση της Ηπείρου και της βάσεως της Πρέβεζας.
Επίσπευση της εισβολής
ΝΤΟΥΤΣΕ: Η ημερομηνία ενάρξεως των επιχειρήσεων, δυνατόν να επισπευσθεί αλλά όχι να επιβραδυνθεί.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Το ηθικό του στρατεύματος είναι υψηλότατο και ο ενθουσιασμός στον ανώτερο δυνατό βαθμό. Ουδέποτε είχα παράπονα για τα στρατεύματά μας της Αλβανίας. Η μοναδική εκδήλωση απειθαρχίας την οποία συνάντησα ήταν η ανυπομονησία των αξιωματικών και των στρατιωτών να βαδίσουν προς τη μάχη.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Πόσες δυνάμεις διαθέτετε;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Περίπου 70.000 άνδρες και επιπλέον τα ειδικά τάγματα (σ.σ. εννοεί τις συμμορίες των Τσάμηδων). Εν συγκρίσει με τις δυνάμεις του αντιπάλου, που διαθέτουν περίπου 30.000 άνδρες, έχουμε μια υπεροχή δύο προς ένα.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Και όσον αφορά στα μέσα, τεθωρακισμένα άρματα και αμυντική οργάνωση του εχθρού;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Η μοναδική ανησυχία έγκειται στην υποστήριξη την οποία θα μπορούσε να παράσχει στον αντίπαλο η αγγλική αεροπορία, αφού η ελληνική για μένα δεν ανύπαρκτη. Όσον αφορά στο μέτωπο προς τη Θεσσαλονίκη, απαιτείται μια επιφύλαξη λόγω της εποχής. Θα πρέπει να δοθεί όλη η προσοχή μας στην ενέργεια προς Ήπειρο.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Η ενέργεια προς Θεσσαλονίκη είναι σημαντική, γιατί είναι ανάγκη να εμποδίσουμε τη μετατροπή της σε αγγλική βάση (σ.σ. ο Ντούτσε ήξερε ότι ο Χίτλερ ανησυχούσε μήπως οι Βρετανοί καταλάμβαναν τη Θεσσαλονίκη και τη μετέτρεπαν σε αεροπορική βάση μέσω της οποίας θα έστελναν αεροπλάνα να βομβαρδίσουν τις πολύτιμες για τους Γερμανούς πετρελαιοπηγές στη Ρουμανία).
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Γι’ αυτήν την ενέργεια απαιτείται κάποιος χρόνος. Ο λιμένας εκκινήσεως, το Δυρράχιο, απέχει από τη Θεσσαλονίκη περίπου 300 χιλιόμετρα. Συνεπώς θα χρειασθεί χρόνος περίπου δύο μηνών.
«Οι Έλληνες δεν είναι άνθρωποι που θα τους άρεσε να πολεμήσουν»

ΝΤΟΥΤΣΕ: Είναι δυνατόν εντούτοις να εμποδισθούν οι Άγγλοι να αποβιβασθούν στη Θεσσαλονίκη. Είναι σημαντικό να κατευθυνθούν σ’ αυτό το μέτωπο δύο (σ.σ. επιπλέον) μεραρχίες, ώστε να προκαλέσουμε τη βουλγαρική συνδρομή.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Ακόμη, για να αρχίσουμε την πορεία προς την Αθήνα, βάση των πάντων είναι η κατάληψη της Ηπείρου και του λιμένος της Πρέβεζας.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Και η κατάληψη των τριών νήσων Ζακύνθου, Κεφαλληνίας και Κερκύρας.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Βεβαίως.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Αυτές οι ενέργειες πρέπει να εξελιχθούν συγχρόνως. Γνωρίζετε ποιο είναι το ηθικό των Ελλήνων στρατιωτών;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Δεν είναι άνθρωποι που θα τους άρεσε να πολεμήσουν.
ΝΤΟΥ͂ΤΣΕ: Τώρα, θα θέσω ένα ζήτημα ακόμη. Έχοντας καθορίσει την ημερομηνία, θα πρέπει να δούμε την εντύπωση ότι η ενέργειά μας ήταν μοιραία. Μία γενική δικαιολογία είναι ότι η Ελλάδα είναι σύμμαχος των εχθρών μας (σ.σ. της Αγγλίας), οι οποίοι χρησιμοποιούν τις βάσεις της κ.λπ. Χρειάζεται όμως και ένα επεισόδιο, με βάση το οποίο θα ισχυρισθούμε ότι εισβάλαμε για να επιβάλλουμε την τάξη. Εάν αυτό το επεισόδιο μπορούμε να το σκηνοθετήσουμε, έχει καλώς, εάν όχι, θα προσποιηθούμε ότι δημιουργήθηκε, οπότε είναι το ίδιο.
ΤΖΑΚΟΜOΝΙ: Εγώ δύναμαι να δημιουργήσω κάτι στα σύνορα, όπως επεισόδια μεταξύ των κατοίκων της Τσαμουριάς (Θεσπρωτίας) και των ελληνικών αρχών.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Έχουμε στη διάθεσή μας όπλα και χειροβομβίδες γαλλικής προελεύσεως προκειμένου να σκηνοθετήσουμε μια επίθεση.
Στήσιμο προβοκατόρικου επεισοδίου

ΝΤΟΥΤΣΕ: Όλα αυτά έχουν επουσιώδη αξία για μένα. Πρόκειται μόνο για δώσουμε ένα προπέτασμα καπνού. Παρ’ όλα αυτά είναι καλό αν μπορέσετε να προκαλέσετε το άναμμα του «φιτιλιού».
ΤΣΙΑΝΟ: Πότε επιθυμείτε να λάβει χώρα το επεισόδιο;
ΝΤΟΥΤΣΕ: Στις 24 (σ.σ. Οκτωβρίου).
ΤΣΙΑΝΟ: Στις 24 να είσθε βέβαιος ότι θα υπάρχει το επεισόδιο.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Κανένας δεν θα πιστέψει σ’ αυτήν τη μοιραία σύμπτωση, αλλά για μια δικαιολογία μεταφυσικού χαρακτήρα, μπορεί να λεχθεί ότι ήταν αναγκαία κατάληξη. Εκείνο το οποίο επιβάλλεται σε αυτού του είδους τις ενέργειες είναι να δράσουμε με τη μέγιστη δυνατή αποφασιστικότητα, διότι αυτό είναι το μυστικό της επιτυχίας, ακόμη και έναντι εκείνων που θα ηδύναντο να βοηθήσουν τον εχθρό (σ.σ. εννοεί τυχόν βοήθεια της Ελλάδας από τους Άγγλους). Πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό το «άλλοθι» ώστε να μπορούμε να πούμε: «Δεν γίνεται πλέον τίποτε. Θέλετε να βοηθήσετε ανθρώπους που είναι ήδη ηττημένοι;». Αυτή είναι μια άποψη την οποία οι Τούρκοι θα μπορούσαν να διατυπώσουν και την οποία ακόμη και οι Άγγλοι θα εύρισκαν βολική.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Η επιχείρηση είναι προπαρασκευασμένη κατά τρόπο ώστε να δοθεί η εντύπωση μιας ραγδαίας επιτυχίας εντός ολίγων ημερών.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Λόγω της ευθύνης που αναλαμβάνω στην υπόθεση αυτή, σας λέγω να μην φεισθείτε ανθρωπίνων απωλειών, αν και ενδιαφέρομαι για τη ζωή και του τελευταίου Ιταλού στρατιώτη. Το λέγω αυτό, επειδή υπάρχουν στρατιωτικοί ηγέτες που σταματούν μπροστά στο κόστος των απωλειών.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Η διαταγή μου είναι, τα τάγματα να επιτίθενται πάντα, ακόμη και εναντίον μεραρχιών.
ΜΠΑΝΤΌΛΙΟ: Το θέμα έχει δύο ζητήματα. Το ένα είναι το ελληνικό και το άλλο το αγγλικό. Προσωπικά, συμφωνώ απολύτως με την αντίληψη ότι σχεδόν αποκλείεται η περίπτωση αποβιβάσεως αγγλικών ενισχύσεων. Οι Άγγλοι είναι πολύ περισσότερο απορροφημένοι με την Αίγυπτο παρά με την Ελλάδα, την οποία θα μπορούσαν να βοηθήσουν μόνο με την αεροπορία τους και όχι αποστέλλοντας στρατό σ’ αυτήν.
Για το λόγο αυτό, πρέπει να συνδυάσουμε την επίθεση μας κατά της Ελλάδας με ταυτόχρονη επίθεση μας στην Μάρσα Ματρούχ (σ.σ. πόλη της Αιγύπτου με στρατηγικής σημασίας λιμάνι). Έτσι, θα είναι δύσκολο για τους Άγγλους να αφαιρέσουν αεροπλάνα από την Αίγυπτο για να τα στείλουν στην Ελλάδα. Τη δε 26η Οκτωβρίου δύναται και ο Γκρατσιάνι (σ.σ. επικεφαλής των ιταλικών δυνάμεων στην Αίγυπτο) να είναι έτοιμος να επιτεθεί.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Εγώ θα ήμουν υπέρ της επισπεύσεως κατά μερικές ημέρες της δράσεως του Γκρατσιάνι. Η κατάκτηση της Μάρσα Ματρούχ θα καταστήσει ακόμη δυσχερέστερη τη δυνατότητα αγγλικής (σ.σ. αεροπορικής) αρωγής προς την Ελλάδα, δεδομένου μάλιστα ότι δεν θα σταματήσουμε την προέλασή μας. Άμα χάσει την Αίγυπτο, κι αν ακόμη κρατηθεί το Λονδίνο, η αγγλική αυτοκρατορία θα βρεθεί σε κατάσταση ήττας. Οι Ινδίες διέρχονται μια κατάσταση αστάθειας και οι Άγγλοι δεν θα μπορούν πλέον να λάβουν ενισχύσεις από τη Νότιο Αφρική και από την Ερυθρά Θάλασσα. Προσθέτω και μια ψυχολογική άποψη: ότι η αφρικανική επιτυχία θα ενθάρρυνε τους στρατιώτες μας στην Αλβανία. Ιδού γιατί επιθυμώ ένα συγχρονισμό των δύο ενεργειών, με ελαφρά προτεραιότητα της αφρικανικής.
Σχεδιασμός κατάληψης Πελοποννήσου και Κρήτης

ΜΠΑΝΤΟΛΙΟ: Εξετάζοντας ήδη το ελληνικό πρόβλημα, επισημαίνω ότι η κατάληψη μόνο της Ηπείρου δεν ικανοποιεί τα σχέδιά μας. Δεν υπερβάλλω λέγοντας ότι εάν θέλουμε να καταλάβουμε την Ελλάδα, πρέπει να καταλάβουμε και την Κρήτη και την Πελοπόννησο. Η σχεδιασμένη από τον Βισκόντι Πράσκα επιχείρηση στην Ήπειρο, βαίνει καλώς. Αφού θα έχουμε εξασφαλίσει την αριστερή μας πτέρυγα (σ.σ. τη Δυτική Μακεδονία), οι δυνάμεις του αντιπάλου δεν θα μας δημιουργήσουν πολλές δυσκολίες. Έχουμε και την Αεροπορία…
ΝΤΟΥΤΣΕ: Θα ρίξουμε στις επιχειρήσεις τουλάχιστον 400 αεροπλάνα προκειμένου να καλύψουμε και την ενδεχόμενη αγγλική αρωγή.
ΜΠΑΝΤΟΛΙΟ: Πρέπει να καταλάβουμε ολόκληρη την Ελλάδα αν θέλουμε να ρυθμιστεί το πρόβλημα. Προς τούτο, απαιτούνται 20 μεραρχίες, ενώ στην Αλβανία έχουμε εννέα και μια ιππικού. Είναι φανερό ότι υπ’ αυτές τις συνθήκες, απαιτείται χρόνος τριών μηνών (σ.σ. για τη συγκέντρωση και τη μεταφορά τους).
ΡΟΑΤΤΑ: Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα προαναφερθέντα, μπορούμε να υπολογίζουμε σε μία δύναμη ισοδύναμη με 11 μεραρχίες. Για να μη σταματήσουμε με την κατάληψη μόνο της Ηπείρου, παρίσταται ανάγκη να εντείνουμε τον ρυθμό της αποστολής στρατευμάτων. Αυτό, ακόμη και για να μη δώσουμε την εντύπωση ότι δεν έχουμε πλέον δυνάμεις για να συνεχίσουμε την προώθησή μας. Γι’ αυτό ας εξετάσουμε ευθύς αμέσως το πρόβλημα της πλήρους καταλήψεως της Ελλάδος.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Έχοντας καθορίσει την έναρξη των επιχειρήσεων για την 26η (σ.σ. Οκτωβρίου) και προβλεπομένης της εκκαθαρίσεως της Ηπείρου περίπου στις 10 – 15 Νοεμβρίου, έχουμε έως τότε άλλο ένα μήνα για την αποστολή νέων στρατευμάτων.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Η αποστολή επιπροσθέτων δυνάμεων εξαρτάται από την εξέλιξη του σχεδίου (επιχειρήσεων) και δεν μπορούν να αποσταλούν παρά μόνον αφού καταληφθεί η Ήπειρος. Δεν θα πρόκειται για μια σαρωτική ενέργεια, αλλά για μια επιχείρηση ασφαλείας. Σ’ αυτήν την εποχή δεν μπορούν να διεξαχθούν επιχειρήσεις, παρά μόνον στη νότιο Ελλάδα. Διατηρώντας το Δυρράχιο ως βάση για να προωθηθούμε στη Θεσσαλονίκη, χρειαζόμαστε ένα μήνα για την αποστολή κάθε (σ.σ. νέας) μεραρχίας.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Για να αποσαφηνίσουμε τα εκτιθέμενα θέματα, ερωτώ, πώς αντιμετωπίζεται η προέλαση προς προς την Αθήνα, αφού θα έχει καταληφθεί η Ήπειρος.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Δεν τη βλέπω δυσχερή. Μία (πρόσθετη) δύναμη 5 ή 6 μεραρχιών θα ήταν επαρκής.
ΜΠΑΝΤΟΛΙΟ: Εγώ θεωρώ επείγουσα την προέλαση προς την Αθήνα παρά προς τη Θεσσαλονίκη, ιδίως από τη στιγμή που δεν φαίνεται ως πιθανή εκεί μια αποβίβαση αγγλικών δυνάμεων στη Θεσσαλονίκη.
ΤΣΙΑΝΟ: Περισσότερο πιθανή θεωρείται μια επέμβαση των Βουλγάρων.
POATTA: Χρειάζεται μια άσκηση πιέσεως και προς αυτήν την πλευρά.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Εκτιμάτε ότι δύο (σ.σ. επιπλέον) μεραρχίες είναι αρκετές (σ.σ. για την προέλαση προς τη Θεσσαλονίκη);
POATTA: Ναι.
Συζήτηση για τη μορφολογία της Πίνδου

ΝΤΟΥΤΣΕ: Τώρα, μου φαίνεται ότι οι ιδέες μας αποκρυσταλλώνονται. Ήτοι, επιχείρηση προς Ήπειρο. Θεσσαλονίκη, πιθανή βουλγαρική επέμβαση. Πλήρης συμφωνία για την κατάληψη της Αθήνας.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Κατόπιν, μετά την Αθήνα μπορούμε να επιτεθούμε στη Θεσσαλονίκη, πηγαίνοντας εκεί από την ελληνική πρωτεύουσα.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Ποια είναι η απόσταση από το νοτιότερο σημείο της Ηπείρου μέχρι την Αθήνα;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: 250 χιλιόμετρα, σ’ ένα μετρίας καταστάσεως οδικό δίκτυο.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Και πώς είναι το έδαφος;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Ψηλοί και τραχείς λόφοι.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Και η κατεύθυνση των κοιλάδων;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Εξ ανατολών προς δυσμάς, ήτοι κατάλληλος για την προέλαση προς την Αθήνα.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Τούτο είναι σπουδαίο.
POATTA: Αυτό είναι σωστό μέχρις ενός σημείου, γιατί σε ένα ορισμένο σημείο απαιτείται η διάβαση οροσειράς ύψους 2.000 μέτρων (σ.σ. στο σημείο αυτό δείχνει στον ντούτσε Μπενίτο Μουσολίνι έναν στρατιωτικό χάρτη της περιοχής με τα βουνά της Πίνδου).
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Είναι εδάφη με αρκετούς ημιονικούς δρόμους.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Τους έχετε διασχίσει αυτούς τους δρόμους;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Ναι, πολλάκις.
ΝΤΟΥ͂ΤΣΕ: Τώρα, ας δούμε δύο άλλα ζητήματα. Έχοντας καθορίσει όλα αυτά, πόσες επιπλέον μεραρχίες νομίζετε ότι απαιτούνται να στείλουμε στην Αλβανία για να καταλάβουμε όλη την περιοχή μέχρι την Αθήνα;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Σε ένα πρώτο χρόνο εκτιμάται ότι είναι αρκετές τρεις ορεινές μεραρχίες, αν κι αυτό θα το καθορίσουν οι πραγματικές συνθήκες. Τα στρατεύματα αυτά θα μπορούσαν να μεταφερθούν στον λιμένα της Άρτας (σ.σ. κάνει λάθος, εννοεί την Πρέβεζα) μέσα σε μια νύχτα.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Δίνω σημασία στην αλβανική συνδρομή, τόσο σε τακτικό στρατό όσο και σε συμμορίες.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Για το θέμα αυτό έχουμε καταρτίσει ανάλογο σχέδιο. Προτείνουμε την οργάνωση συμμορίες ατάκτων από 2.500 έως 3.000 άνδρες, καθοδηγούμενες από αξιωματικούς μας.
ΤΖΑΚΟΜOΝΙ: Οι αιτήσεις τους (σ.σ. των Τσάμηδων για κατάταξη) είναι άπειρες. Αλλά δεν πρέπει να στείλουμε πολλούς μουσουλμάνους, για να αποφύγουμε τις πολυάριθμες πράξεις εκδικήσεων εκ μέρους τους.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Συνεπώς δύνασθε να οργανώσετε κάποιον αριθμό συμμοριών.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Όλα είναι οργανωμένα. Έχω ήδη στείλει σχετική διαταγή να ετοιμασθούν τα πάντα και να ειδοποιηθούν τα άτομα (σ.σ. με ατομικές προσκλήσεις).
ΝΤΟΥΤΣΕ: Πώς θα τους εξοπλίσετε;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Με ελαφρά μυδραλιοβόλα και βόμβες (σ.σ. εννοεί χειροβομβίδες).
ΝΤΟΥΤΣΕ: Τώρα, μια άλλη πλευρά της καταστάσεως. Ποια μέτρα έχετε λάβει σύνορα με τη Γιουγκοσλαβία;
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Έχουμε δύο μεραρχίες και ένα τάγμα καραμπινιέρων και τελωνοφυλάκων. Στην ουσία, μια ικανή προκάλυψη.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Δεν πιστεύω ότι θα δεχθούμε επίθεση από αυτήν την πλευρά. Άλλωστε τα στρατεύματά μας καλύπτονται από τα αμυντικά έργα που έχουν ήδη κατασκευασθεί.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Θα πρέπει επίσης να προστεθεί ότι το έδαφος εκεί προσφέρεται για άμυνα. Θα μπορούσε να υπάρξει κάποια διείσδυση μικρών αποσπασμάτων δια μέσου των θάμνων, αλλά δεν έχουμε τίποτα να φοβηθούμε επειδή φρουρούμε όλα τα σύνορα: Υπάρχει ένα φυλάκιο τελωνοφυλάκων ανά 500 ή 600 μέτρα.
ΤΖΑΚΟΜOΝΙ: Στην Αλβανία θα ήταν επιθυμητή κάποια πρόσκληση μερικών κλάσεων (σ.σ. στρατευσίμων οπλιτών).
ΝΤΟΥΤΣΕ: Τί αποδίδει κάθε κλάση;
ΤΖΑΚΟΜΟΝΙ: Περίπου 7.000 άνδρες.
«Μια μικρή συμβολή των αλβανικών στοιχείων θα ήταν πρόσφορη»

ΝΤΟΥΤΣΕ: Αυτό πρέπει να το δούμε με προσοχή. Δεν πρέπει να αγνοήσουμε τις δυνάμεις αυτές, αλλά και δεν πρέπει να υπερτιμήσουμε την βοήθεια τους, ώστε να νομίζουν ότι αυτές κατέλαβαν την Ήπειρο. Μια μικρή συμβολή των αλβανικών στοιχείων θα ήταν πρόσφορη. Εγώ θα καλούσα δύο με τρεις κλάσεις. Επίσης πρέπει να προσέξουμε την αντιαεροπορική άμυνα ώστε να αποφευχθούν βομβαρδισμοί των πετρελαιοφόρων περιοχών της Αλβανίας. Γι’ αυτό πρέπει να τοποθετηθούν αποτελεσματικά αντιεροπορικά μέσα ικανών διαστάσεων και κατ’ επέκταση, λόγω ενδεχομένης απειλής, να βελτιώσουμε την αντιαεροπορική προστασία των πόλεων της Απουλίας (σ.σ. της ανατολικής περιοχής της Ιταλίας που βρέχεται από το Ιόνιο και την Αδριατική θάλασσα). Συνεπώς πρέπει να τοποθετηθούν αντιαεροπορικά μέσα ικανών διαστάσεων.
ΣΟΝΤΟΥ: Έχω ήδη λάβει μέτρα να αποσταλούν 75 (σ.σ. πυροβόλα) Skoda, που είχαμε παραλάβει από τη Γερμανία.
ΒΙΣΚΟΝΤΙ ΠΡΑΣΚΑ: Η αντιαεροπορική άμυνα των Τιράνων περιορίζεται σε δύο ομάδες (σ.σ. μοίρες), ενώ σε όλη την Αλβανία υπάρχουν μόλις πέντε ομάδες.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Χρειάζονται για την Αλβανία, τουλάχιστον 100 αντιαεροπορικά πυροβόλα για να αποφευχθεί η απώλεια του ηθικού από (σ.σ. εχθρικούς) βομβαρδισμούς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Στείλτε όλα τα πυροβόλα Skoda και Airlikon.
ΣΟΝΤΟΥ: Δεν τα έχουμε ακόμη παραλάβει όλα. Μόλις φθάσουν θα τα στείλω. Τα Airlikon θα τα στείλω αεροπορικώς.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Πρέπει να προστεθούν στην άμυνα και τα καταδιωκτικά αεροσκάφη. Ευτυχώς, έχουμε αρκετά διαθέσιμα. Την 1η Οκτωβρίου υπήρχαν στην Αλβανία 87 αεροπλάνα, από τα οποία 52 αμέσως διαθέσιμα.
ΤΣΙΑΝΟ: Είναι καθ’ οδόν και ο 14ος στολίσκος (σ.σ. αεροπλάνων που σχεδιαζόταν να σταλούν στην Αλβανία).
ΝΤΟΥΤΣΕ: Μου φαίνεται ότι εξετάσαμε όλες τις πλευρές του προβλήματος.
ΜΠΑΝΤΟΛΙΟ: Οι λεπτομέρειες (σ.σ. για την επιχείρηση κατά της Ελλάδος) θα καθορισθούν από το Γενικό Επιτελείο.
ΝΤΟΥΤΣΕ: Ανακεφαλαιώνω: Επίθεση στην Ήπειρο. Πίεση προς Θεσσαλονίκη και σε δεύτερο χρόνο, προέλαση προς την Αθήνα.
Η σύσκεψη τελείωσε στις 12.30 μ.μ.
Το παρόν κείμενο εγκρίθηκε από τον Ντούτσε στο Παλάτσο Βενέτσια την 16η Οκτωβρίου 1940 – XVIII, την 14.00 ώρα.
Ο Γραμματέας, αντισυνταγματάρχης Τρομπέττι».
Το 1955 έγινε η πρώτη δημοσιοποίηση των διαλόγων
Τα απομαγνητοφωνημένα πρακτικά δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στην εφημερίδα «Tempo» της γειτονικής χώρας, στις 14 Ιουνίου 1955. Στην ελληνική γλώσσα έγιναν γνωστά στο ευρύ κοινό από το βιβλίο «Διπλωματική Ιστορία του Ελληνικού Πολέμου 1940 – 1945» του πρέσβη Βασίλειου Π. Παπαδάκη που εκδόθηκε το 1956, ενώ υπάρχουν και ως παράρτημα στον Δ’ τόμο του Ημερολογίου του δικτάτορα πρωθυπουργού Ιωάννη Μεταξά που κυκλοφόρησε το 1960 από τις εκδόσεις Ίκαρος. Τέλος τα πρακτικά εμπεριέχονται και στο βιβλίο «Η αρχή του τέλους – Η επιχείρηση κατά της Ελλάδος» (1980, εκδόσεις Εστία), που έγραψε ο Εμμανουέλε Γκράτσι, ο πρέσβης της Ιταλίας στην Αθήνα, όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος του 1940.
- Ο Γεώργιος Σαρρής είναι δημοσιογράφος – μέλος της ΕΣΗΕΑ, τιμηθείς με το Βραβείο Αθ. Μπότση για την αντικειμενική και με πληρότητα παρουσίαση ιστορικών πολιτικών θεμάτων
ΠΗΓΗ: iefimerida.gr
Αναλύσεις
Η Κίνα βρίσκει δρόμο που παρακάμπτει το Πακιστάν – Ο διάδρομος Ουαχάν αλλάζει τις γεωπολιτικές ισορροπίες
Μία νέα οδική αρτηρία μήκους 121 χιλιομέτρων στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν δημιουργεί τις προϋποθέσεις για απευθείας χερσαία σύνδεση με την Κίνα, χωρίς διέλευση από το Πακιστάν. Η ολοκλήρωση του δρόμου στον ιστορικό διάδρομο Ουαχάν αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς το Πεκίνο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ασφαλείας με τις επενδύσεις του στο Πακιστάν, ενώ η Καμπούλ επιδιώκει να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ.
Μία σημαντική εξέλιξη στις χερσαίες μεταφορές και στις γεωπολιτικές ισορροπίες της Κεντρικής Ασίας καταγράφεται στο Αφγανιστάν, με την ολοκλήρωση νέου δρόμου στον στρατηγικής σημασίας διάδρομο Ουαχάν.
Σύμφωνα με ανάλυση του Imran Khurshid που δημοσιεύθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο Asia Times, οι αφγανικές αρχές εγκαινίασαν οδική διαδρομή 121 χιλιομέτρων, η οποία εκτείνεται από την περιοχή Μπρογκίλ έως τα σύνορα με την Κίνα, στην επαρχία Μπανταχσάν.
Το έργο κόστισε περίπου 365 εκατομμύρια αφγάνι, ποσό που αντιστοιχεί σε περίπου 5,5 εκατομμύρια δολάρια.
Κατά τις αφγανικές ανακοινώσεις, κατασκευάστηκε από ντόπιους μηχανικούς και εργαζομένους, χωρίς τη συμμετοχή ξένων τεχνικών συμβούλων.
Η νέα διαδρομή φθάνει στα σινοαφγανικά σύνορα. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι λειτουργεί ήδη πλήρης διεθνής εμπορευματικός διάδρομος, καθώς εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικοί τεχνικοί και συνοριακοί περιορισμοί.
Γιατί ο διάδρομος Ουαχάν έχει στρατηγική σημασία
Ο διάδρομος Ουαχάν αποτελεί μια στενή λωρίδα αφγανικού εδάφους ανάμεσα στο Τατζικιστάν, το Πακιστάν και την Κίνα.
Η γεωγραφική του διαμόρφωση συνδέεται με τον ανταγωνισμό της Βρετανικής και της Ρωσικής Αυτοκρατορίας κατά τον 19ο αιώνα.
Η περιοχή διατηρήθηκε ως ζώνη διαχωρισμού των δύο αυτοκρατορικών σφαιρών επιρροής, αποτελώντας ένα από τα χαρακτηριστικότερα γεωγραφικά κατάλοιπα του λεγόμενου «Μεγάλου Παιχνιδιού».
Σήμερα, η ίδια περιοχή αποκτά νέα σημασία, αυτή τη φορά λόγω της προσπάθειας σύνδεσης της Κίνας με το Αφγανιστάν και ευρύτερα με την Κεντρική Ασία.
Ο δρόμος ανοίγει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας εναλλακτικής οδού μεταφορών, περιορίζοντας δυνητικά την ανάγκη διέλευσης από το πακιστανικό έδαφος.
Το πρόβλημα της Κίνας με τον οικονομικό διάδρομο CPEC
Το ενδιαφέρον της εξέλιξης εντοπίζεται κυρίως στην προσπάθεια του Πεκίνου να περιορίσει την εξάρτησή του από ευάλωτες υποδομές.
Ο Οικονομικός Διάδρομος Κίνας–Πακιστάν, γνωστός ως CPEC, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προγράμματα της κινεζικής πρωτοβουλίας Belt and Road.
Μέσω του συγκεκριμένου σχεδίου, η Κίνα επιχειρεί να ενισχύσει τις εμπορικές και ενεργειακές συνδέσεις της με τη Νότια Ασία και την Αραβική Θάλασσα.
Ωστόσο, η υλοποίηση των έργων έχει αντιμετωπίσει σοβαρές δυσκολίες.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, οργανώσεις αυτονομιστών έχουν πραγματοποιήσει επανειλημμένες επιθέσεις εναντίον κινεζικών συμφερόντων, εγκαταστάσεων και εργαζομένων.
Οι επιθέσεις αυτές έχουν επιβαρύνει την ασφάλεια των υποδομών και έχουν αυξήσει το κόστος προστασίας των κινεζικών επενδύσεων.
Παράλληλα, έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για καθυστερήσεις, κακοδιαχείριση και προβλήματα διαφάνειας σε επιμέρους προγράμματα του CPEC.
Η εδαφική διαμάχη με την Ινδία
Μια επιπλέον γεωπολιτική δυσκολία συνδέεται με τη διέλευση του CPEC από το Γκιλγκίτ–Μπαλτιστάν.
Η περιοχή διοικείται από το Πακιστάν, αλλά διεκδικείται από την Ινδία, στο πλαίσιο της ευρύτερης διαμάχης για το Κασμίρ.
Το Νέο Δελχί έχει αντιταχθεί επανειλημμένα σε έργα που διέρχονται από εδάφη τα οποία θεωρεί τμήμα της δικής του επικράτειας.
Αυτό σημαίνει ότι ο οικονομικός διάδρομος Κίνας–Πακιστάν δεν αποτελεί μόνο αναπτυξιακό πρόγραμμα, αλλά συνδέεται με μία από τις πιο ευαίσθητες εδαφικές αντιπαραθέσεις της Ασίας.
Η δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών μέσω του Αφγανιστάν θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να προσφέρει στο Πεκίνο μεγαλύτερη ευελιξία.
Δεν υπάρχει, πάντως, ένδειξη ότι ο δρόμος του Ουαχάν μπορεί σήμερα να αντικαταστήσει τις μεγάλες μεταφορικές υποδομές του CPEC.
Η Καμπούλ επιχειρεί να μειώσει την εξάρτησή της από το Ισλαμαμπάντ
Για την κυβέρνηση των Ταλιμπάν, το έργο έχει και μία σαφή πολιτική διάσταση.
Το Αφγανιστάν εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από συνοριακές διαβάσεις και μεταφορικούς άξονες που περνούν από το Πακιστάν.
Οι επανειλημμένες εντάσεις ανάμεσα στις δύο χώρες έχουν προκαλέσει κλείσιμο συνοριακών περασμάτων, διακοπές εμπορικών ροών και επιβάρυνση της αφγανικής οικονομίας.
Μια εναλλακτική χερσαία διέξοδος προς την Κίνα θα μπορούσε, εφόσον αναπτυχθεί και καταστεί λειτουργική, να μειώσει τη δυνατότητα του Πακιστάν να χρησιμοποιεί τη γεωγραφική του θέση ως μέσο πίεσης προς την Καμπούλ.
Η αφγανική πλευρά αντιμετωπίζει το έργο ως σημαντική υποδομή οικονομικής και στρατηγικής αυτονομίας.
Η στάση της Κίνας και της Ρωσίας
Παρά την προοπτική άμεσης σύνδεσης, το Πεκίνο δεν έχει εγκαταλείψει τον οικονομικό διάδρομο CPEC ούτε έχει ανακοινώσει ότι ο Ουαχάν θα τον αντικαταστήσει.
Η Κίνα εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα στο Πακιστάν.
Αντίστοιχα, η Ρωσία ενδιαφέρεται για τη σταθερότητα του Αφγανιστάν και για την ανάπτυξη νέων δικτύων επικοινωνίας στην Κεντρική Ασία.
Η δημιουργία περισσότερων επιλογών διασύνδεσης ενδέχεται να περιορίσει την αποκλειστική σημασία ορισμένων παραδοσιακών μεταφορικών διαδρομών.
Η πραγματική αξία του Ουαχάν θα εξαρτηθεί από τη βελτίωση των οδικών υποδομών, τη λειτουργία συνοριακών και τελωνειακών εγκαταστάσεων, τις καιρικές συνθήκες και τις πολιτικές αποφάσεις της Κίνας.
Το μήνυμα προς το Πακιστάν
Η νέα διαδρομή αναδεικνύει μια σημαντική γεωπολιτική πραγματικότητα: η γεωγραφική θέση ενός κράτους προσφέρει στρατηγικά πλεονεκτήματα, αλλά η αξιοποίησή τους εξαρτάται από την ασφάλεια και την αξιοπιστία των μεταφορικών του δικτύων.
Το Πακιστάν εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο εταίρο της Κίνας, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του CPEC.
Ταυτόχρονα, όμως, η αστάθεια, οι επιθέσεις σε κινεζικά συμφέροντα και οι αντιπαραθέσεις με το Αφγανιστάν δημιουργούν κίνητρα αναζήτησης εναλλακτικών επιλογών.
Ο διάδρομος Ουαχάν δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε μεγάλο εμπορικό πέρασμα. Η κατασκευή του δρόμου, ωστόσο, καταδεικνύει ότι το Αφγανιστάν επιχειρεί να αποκτήσει πρόσθετες διεθνείς συνδέσεις και ότι η αποκλειστική εξάρτηση από το Πακιστάν δεν αποτελεί πλέον τη μοναδική γεωγραφική επιλογή.
Για το Ισλαμαμπάντ, η εξέλιξη αποτελεί μια νέα στρατηγική παράμετρο που θα πρέπει να συνυπολογίσει στις σχέσεις του με το Πεκίνο και την Καμπούλ.
Διεθνή
Γερμανία: Το ρωσικό φυσικό αέριο επιστρέφει έμμεσα μέσω των λιπασμάτων, παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς
Οι εισαγωγές ρωσικών αζωτούχων λιπασμάτων μειώθηκαν κατά 66% το 2025-2026, αλλά παραμένουν 53% υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία διατηρεί ανταγωνιστικά τα ρωσικά προϊόντα, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η Berliner Zeitung. Η Γερμανία εξακολουθεί να συνδέεται εμπορικά με το ρωσικό φυσικό αέριο, παρά τις ευρωπαϊκές προσπάθειες περιορισμού της ενεργειακής εξάρτησης από τη Μόσχα.
Αυτή τη φορά, η σύνδεση δεν αφορά αποκλειστικά την άμεση προμήθεια φυσικού αερίου, αλλά τις εισαγωγές λιπασμάτων που παράγονται με τη χρήση ρωσικού αερίου ως πρώτης ύλης και πηγής ενέργειας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας, που βασίζεται σε στοιχεία του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου και του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι εισαγωγές αζώτου μέσω ρωσικών λιπασμάτων μειώθηκαν σημαντικά κατά το 2025-2026. Ωστόσο, εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω από τα επίπεδα που καταγράφονταν πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία.
Τα στοιχεία των εισαγωγών και η σύγκριση με την προπολεμική περίοδο
Το 2025-2026, η Γερμανία εισήγαγε 48.800 τόνους αζώτου μέσω λιπασμάτων ρωσικής προέλευσης. Η ποσότητα αυτή είναι μειωμένη κατά περίπου 66% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, αλλά παραμένει κατά 53% υψηλότερη από τους 31.800 τόνους που είχαν καταγραφεί το 2020-2021, πριν από τον πόλεμο.
Η εξέλιξη των εισαγωγών δείχνει πόσο έντονη ήταν η αύξηση μετά το 2022. Το 2021-2022 οι εισαγωγές έφτασαν τους 56.800 τόνους αζώτου, ενώ το 2022-2023 εκτοξεύθηκαν στους 185.100 τόνους. Στη συνέχεια καταγράφηκαν 140.200 τόνοι το 2023-2024 και 143.800 τόνοι το 2024-2025, προτού σημειωθεί η μεγάλη υποχώρηση της τελευταίας περιόδου. Τα στοιχεία αφορούν την ποσότητα του αζώτου που περιέχεται στα εισαγόμενα λιπάσματα και όχι το συνολικό βάρος των προϊόντων.
Τα λιπασματικά έτη υπολογίζονται από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Η ποσότητα αζώτου που εισήχθη στη Γερμανία μέσω ρωσικής ουρίας μειώθηκε από 71.600 τόνους σε 27.600 τόνους, καταγράφοντας πτώση άνω του 61%. Παρά τη μείωση, η ποσότητα εξακολουθεί να είναι σχεδόν τριπλάσια από τους 9.900 τόνους του 2020-2021. Η συγκεκριμένη εξέλιξη αναδεικνύει το βασικό πρόβλημα της ευρωπαϊκής πολιτικής περιορισμού των εμπορικών δεσμών με τη Ρωσία. Ακόμη και όταν περιορίζονται οι εισαγωγές συγκεκριμένων προϊόντων, οι οικονομικές σχέσεις μπορούν να διατηρούνται μέσω άλλων κατηγοριών αγαθών, ιδιαίτερα όταν αυτά έχουν χαμηλότερο κόστος παραγωγής.
Γιατί οι ρωσικές εισαγωγές παραμένουν ανταγωνιστικές
Καθοριστικός παράγοντας είναι το υψηλό ενεργειακό κόστος στη Γερμανία και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Η παραγωγή αζωτούχων λιπασμάτων απαιτεί μεγάλες ποσότητες φυσικού αερίου, το οποίο χρησιμοποιείται τόσο ως πρώτη ύλη όσο και ως πηγή ενέργειας. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA), οι ευρωπαϊκοί δασμοί, που τέθηκαν σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, περιόρισαν σημαντικά τις εισαγωγές ρωσικών λιπασμάτων. Ωστόσο, δεν εξάλειψαν το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ρωσικών προϊόντων. Ο σύνδεσμος επισημαίνει ότι οι υψηλές τιμές ενέργειας δυσκολεύουν τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να αυξήσουν την εγχώρια παραγωγή και να καλύψουν μεγαλύτερο μέρος των αναγκών της αγοράς. Ως αποτέλεσμα, τα ρωσικά λιπάσματα εξακολουθούν να παραμένουν ελκυστικά, ακόμη και μετά την επιβολή πρόσθετων δασμών.
Παράλληλα, σύμφωνα με τον IVA, είναι πιθανό ορισμένες ποσότητες ρωσικών προϊόντων να φτάνουν στη γερμανική αγορά μέσω άλλων κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το μέγεθος αυτών των έμμεσων εισαγωγών, ωστόσο, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ακρίβεια από τα διαθέσιμα στοιχεία.
Δεν αποδίδονται οι αυξήσεις των τιμών αποκλειστικά στους δασμούς
Το ζήτημα έχει άμεση σημασία για τους Γερμανούς αγρότες, καθώς το κόστος των λιπασμάτων επηρεάζει την παραγωγή και, τελικά, την οικονομική βιωσιμότητα των καλλιεργειών. Ο IVA υποστηρίζει ότι η μείωση των ρωσικών εισαγωγών δεν έχει προκαλέσει μέχρι στιγμής σαφή αύξηση των τιμών εξαιτίας των δασμών. Σύμφωνα με τον σύνδεσμο, η εγχώρια παραγωγική δυναμικότητα και οι εισαγωγές από άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων η Αίγυπτος, επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών της αγοράς. Την ίδια στιγμή, ο σύνδεσμος αποδίδει τις υψηλές τιμές των λιπασμάτων το 2026 στις διεθνείς ενεργειακές αναταράξεις, στον πόλεμο με το Ιράν και στην κρίση γύρω από τα Στενά του Ορμούζ, παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος μεταφοράς και τις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και λιπασμάτων.
Οι εκτιμήσεις αυτές αποτελούν τις θέσεις του κλαδικού συνδέσμου και δεν συνιστούν από μόνες τους ανεξάρτητη αξιολόγηση όλων των παραγόντων που διαμορφώνουν τις τιμές.
Νέες πιέσεις για περιορισμό των ρωσικών εισαγωγών
Με αφορμή τα στοιχεία, ο IVA ζητά να εξεταστεί η επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές καλιούχων λιπασμάτων από τη Ρωσία και τη Λευκορωσία. Το κάλιο αποτελεί βασικό θρεπτικό στοιχείο για τις καλλιέργειες και αντιπροσωπεύει μια ακόμη κατηγορία προϊόντων στην οποία η ευρωπαϊκή αγορά διατηρεί εμπορικές σχέσεις με τις δύο χώρες.
Ο σύνδεσμος εκτιμά ότι η ευρωπαϊκή βιομηχανία μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της γεωργίας χωρίς να εξαρτάται από τις συγκεκριμένες εισαγωγές και υποστηρίζει ότι πρόσθετοι δασμοί δεν θα πρέπει να οδηγήσουν αναγκαστικά σε αυξήσεις τιμών. Η συζήτηση, ωστόσο, αποτυπώνει το ευρύτερο δίλημμα της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής. Η μείωση της εξάρτησης από τη Ρωσία απαιτεί όχι μόνο εμπορικούς περιορισμούς, αλλά και ανταγωνιστική εγχώρια παραγωγή, προσιτό ενεργειακό κόστος και εναλλακτικές πηγές προμήθειας.
Τα δεδομένα της γερμανικής αγοράς δείχνουν ότι οι δασμοί μπορούν να περιορίσουν σημαντικά τις εισαγωγές, χωρίς όμως να εξαλείψουν αυτομάτως τις οικονομικές σχέσεις που στηρίζονται σε διαφορές κόστους παραγωγής. Για τη Γερμανία και την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πρόκληση παραμένει η εξισορρόπηση τριών στόχων: της ενεργειακής και οικονομικής ασφάλειας, της στήριξης της εγχώριας βιομηχανίας και της διατήρησης προσιτού κόστους για τον αγροτικό τομέα.
Με πληροφορίες του Συνδέσμου Αγροτικής Βιομηχανίας (IVA) και του Γερμανικού Ομοσπονδιακού Στατιστικού Γραφείου.
Αναλύσεις
Πακιστάν: Μειώθηκαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις, αλλά αυξάνονται οι απειλές – Αντάρτικες οργανώσεις αναπτύσσουν νέες τακτικές και στρατολογούν γυναίκες
Η νέα έκθεση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS) αποκαλύπτει ένα αντιφατικό περιβάλλον ασφαλείας: Λιγότερες επιθέσεις και θύματα, αλλά αναδιοργάνωση ένοπλων ομάδων, χρήση drones, εσωτερικές συγκρούσεις και αυξανόμενη αστάθεια στο Μπαλουχιστάν. Η πολιτική κρίση επιβαρύνει την προσπάθεια αντιμετώπισης της τρομοκρατίας.
Μια εξαιρετικά σύνθετη εικόνα για την ασφάλεια στο Πακιστάν αποτυπώνει η νέα εβδομαδιαία ανάλυση του Pakistan Institute for Conflict and Security Studies (PICSS), η οποία δημοσιεύθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2026. Παρά τη μείωση των επιθέσεων από ένοπλες οργανώσεις κατά την πρώτη εβδομάδα του μήνα, οι εξελίξεις στο εσωτερικό των εξτρεμιστικών και αυτονομιστικών ομάδων δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για την πραγματική αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων ασφαλείας.
Η έκθεση με τίτλο «Pakistan’s Security Paradox: Militant Attacks Decline as Militant Groups Signal New Developments» καταγράφει υποχώρηση των επιθέσεων, αλλά παράλληλα εντοπίζει ενδείξεις οργανωτικής αναδιάρθρωσης, νέων επιχειρησιακών μεθόδων και εντατικοποίησης της προπαγανδιστικής δραστηριότητας.
Μείωση 18% στις επιθέσεις – Παραμένει σοβαρή η απειλή
Σύμφωνα με το PICSS, από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου καταγράφηκαν συνολικά 46 επιθέσεις ενόπλων οργανώσεων στο Πακιστάν, έναντι 56 την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα.
Η μείωση ανέρχεται στο 18%, ενώ αισθητή είναι και η υποχώρηση του αριθμού των θυμάτων.
Οι νεκροί μειώθηκαν από 52 σε 42 και οι τραυματίες από 53 σε 23.
Ωστόσο, η εικόνα δεν είναι ομοιόμορφη σε ολόκληρη τη χώρα.
Στην επαρχία Μπαλουχιστάν, όπου δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα ενεργές αυτονομιστικές οργανώσεις, οι απώλειες αυξήθηκαν παρά τη μείωση του αριθμού των επιθέσεων.
Το στοιχείο αυτό δημιουργεί προβληματισμό για το κατά πόσον οι ένοπλες ομάδες μεταβάλλουν τις τακτικές τους, πραγματοποιώντας λιγότερες αλλά δυνητικά πιο φονικές επιχειρήσεις.
Οι Πακιστανοί Ταλιμπάν αλλάζουν τακτική – Drones και ελεύθεροι σκοπευτές
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Tehrik-i-Taliban Pakistan (TTP), της οργάνωσης που είναι γνωστή ως Πακιστανοί Ταλιμπάν.
Σύμφωνα με την ανάλυση, η TTP επέβαλε περιορισμούς στη χρήση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης από τα μέλη της.
Η συγκεκριμένη απόφαση αποκτά σημασία σε μια περίοδο κατά την οποία οι ένοπλες οργανώσεις χρησιμοποιούν τις ψηφιακές πλατφόρμες τόσο για προπαγάνδα όσο και για την προβολή των επιχειρησιακών τους δυνατοτήτων.
Την ίδια στιγμή, η TTP δημοσιοποίησε οπτικό υλικό στο οποίο υποστηρίζει ότι καταγράφονται επιθέσεις με τετρακόπτερα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και ενέργειες ελεύθερων σκοπευτών.
Οι ισχυρισμοί αυτοί δεν συνιστούν ανεξάρτητη επιβεβαίωση της αποτελεσματικότητας ή της έκτασης χρήσης των συγκεκριμένων μέσων.
Παρ’ όλα αυτά, η προβολή τέτοιων επιχειρήσεων εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των οργανώσεων να παρουσιάσουν εικόνα τεχνολογικής προσαρμογής και να ενισχύσουν την επιρροή τους.
Εσωτερικές συγκρούσεις στις ένοπλες οργανώσεις
Την ίδια περίοδο, η Jamaat-ul-Ahrar, οργάνωση που έχει συνδεθεί με το δίκτυο των Πακιστανών Ταλιμπάν, ανακοίνωσε ότι πραγματοποίησε 122 επιθέσεις κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου.
Πρόκειται για αριθμό που προέρχεται από τους ισχυρισμούς της ίδιας της οργάνωσης και δεν πρέπει να συγχέεται με τα ανεξάρτητα καταγεγραμμένα περιστατικά του PICSS.
Παράλληλα, αναφέρθηκαν αιματηρές συγκρούσεις ανάμεσα σε μαχητές της Jamaat-ul-Ahrar και αντίπαλης φράξιας της TTP στην περιοχή Ορακζάι.
Οι πληροφορίες αυτές αναδεικνύουν ένα επιπλέον πρόβλημα για την ασφάλεια του Πακιστάν: τον κατακερματισμό του περιβάλλοντος των ενόπλων οργανώσεων.
Οι εσωτερικές συγκρούσεις ενδέχεται να αποδυναμώνουν προσωρινά ορισμένα δίκτυα, αλλά μπορούν επίσης να προκαλέσουν νέες αντιπαραθέσεις, ανακατατάξεις και αποσχίσεις.
Μπαλουχιστάν: Ένοπλη γυναικεία μονάδα και κλιμάκωση της προπαγάνδας
Σημαντικές εξελίξεις καταγράφονται και στο Μπαλουχιστάν, την επαρχία του νοτιοδυτικού Πακιστάν που συνορεύει με το Ιράν και το Αφγανιστάν και έχει στρατηγική σημασία λόγω των φυσικών πόρων και της πρόσβασής της στην Αραβική Θάλασσα.
Το Balochistan Liberation Front (BLF), μία από τις οργανώσεις που επιδιώκουν την ανεξαρτησία του Μπαλουχιστάν, δημοσιοποίησε υλικό για τη συγκρότηση νέου γυναικείου ένοπλου σχηματισμού.
Η συγκεκριμένη κίνηση προβάλλεται από την οργάνωση ως οργανωτική εξέλιξη. Δεν υπάρχουν, ωστόσο, επαρκή ανεξάρτητα στοιχεία στο δημόσιο απόσπασμα της έκθεσης για τον αριθμό των μελών ή τις πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητες της νέας μονάδας.
Παράλληλα, ο Balochistan Liberation Army (BLA), άλλη σημαντική αυτονομιστική ένοπλη οργάνωση, απέρριψε κατηγορίες περί συνεργασίας με την TTP.
Ο BLA δημοσιοποίησε επίσης οπτικό υλικό από επιχειρήσεις που ισχυρίζεται ότι πραγματοποίησαν μέλη του.
Άλλες οργανώσεις των Μπαλούχων προχώρησαν σε ανάλογες κινήσεις, προβάλλοντας τη δράση τους και διατυπώνοντας ισχυρισμούς για δραστηριότητες συλλογής πληροφοριών.
Οι εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η σύγκρουση στο Μπαλουχιστάν δεν περιορίζεται στις ένοπλες επιθέσεις, αλλά περιλαμβάνει και έναν παράλληλο αγώνα επιρροής, επικοινωνίας και πολιτικής νομιμοποίησης.
Πολιτική κρίση και αντιτρομοκρατία
Πέρα από την ένοπλη βία, η έκθεση του PICSS επισημαίνει ότι η εσωτερική πολιτική αστάθεια δυσχεραίνει τη διαμόρφωση αποτελεσματικής πολιτικής ασφαλείας.
Η κατάρρευση των διαπραγματεύσεων μεταξύ της κυβέρνησης και του Pakistan Tehreek-e-Insaf (PTI), του κόμματος που ίδρυσε ο πρώην πρωθυπουργός Ιμράν Χαν, περιπλέκει τις προσπάθειες συντονισμού στην επαρχία Χάιμπερ Παχτούνχβα.
Η περιοχή αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μέτωπα της δράσης των Πακιστανών Ταλιμπάν, λόγω της εγγύτητάς της με το Αφγανιστάν και της μακρόχρονης παρουσίας ένοπλων δικτύων.
Οι πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ κεντρικής κυβέρνησης και αντιπολίτευσης μπορούν να δυσχεράνουν τον συντονισμό, τη διοικητική συνεργασία και τη διαμόρφωση κοινής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.
Το πρόβλημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία όταν συνδυάζεται με την ανάγκη προστασίας παραμεθόριων περιοχών και αντιμετώπισης οργανώσεων με διασυνοριακές διασυνδέσεις.
Αφγανιστάν, Ινδία και περιφερειακές αμυντικές συμφωνίες
Οι προκλήσεις που αντιμετωπίζει το Ισλαμαμπάντ δεν περιορίζονται στο εσωτερικό της χώρας.
Οι σχέσεις με το Αφγανιστάν παραμένουν κρίσιμος παράγοντας ασφαλείας, καθώς το Πακιστάν αποδίδει σε ένοπλα δίκτυα που δρουν από αφγανικό έδαφος σημαντικό μέρος των επιθέσεων εναντίον του.
Την ίδια στιγμή, η αντιπαράθεση με την Ινδία εξακολουθεί να επηρεάζει τον στρατηγικό σχεδιασμό των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων.
Στο περιφερειακό περιβάλλον προστίθενται οι νέες αμυντικές διευθετήσεις και οι προσπάθειες του Πακιστάν να διατηρήσει ή να ενισχύσει τις στρατηγικές του συνεργασίες.
Η συνύπαρξη εσωτερικών απειλών, πολιτικής αβεβαιότητας και εξωτερικών δεσμεύσεων δημιουργεί αυξημένες απαιτήσεις για τον στρατιωτικό μηχανισμό και τις υπηρεσίες ασφαλείας.
Οι αριθμοί δεν λένε ολόκληρη την ιστορία
Η εβδομαδιαία έκθεση του PICSS θέτει ένα ουσιαστικό ερώτημα: αποτελεί η μείωση των τρομοκρατικών επιθέσεων ένδειξη βελτίωσης της ασφάλειας ή πρόκειται για προσωρινή υποχώρηση της βίας, ενώ οι οργανώσεις αναπροσαρμόζουν τις τακτικές και τις δομές τους;
Η απάντηση δεν μπορεί να προκύψει αποκλειστικά από την καταμέτρηση των επιθέσεων.
Η χρήση νέων επιχειρησιακών μέσων, οι εσωτερικές διαμάχες, η συγκρότηση νέων ένοπλων σχηματισμών και η αυξημένη προπαγανδιστική δραστηριότητα συνθέτουν μια εικόνα που απαιτεί διαρκή παρακολούθηση.
Άλλωστε, τα στοιχεία του PICSS για ολόκληρο τον Σεπτέμβριο είχαν καταγράψει 225 επιθέσεις, τον υψηλότερο μηνιαίο αριθμό εδώ και δώδεκα χρόνια, γεγονός που αναδεικνύει τη σοβαρότητα της κατάστασης παρά την πρόσφατη εβδομαδιαία υποχώρηση.
Το Πακιστάν βρίσκεται αντιμέτωπο με μια πολυεπίπεδη κρίση ασφαλείας, στην οποία αλληλεπιδρούν τζιχαντιστικές οργανώσεις, αυτονομιστικά κινήματα, πολιτικές αντιπαραθέσεις και περιφερειακοί ανταγωνισμοί.
Η μείωση της συχνότητας των επιθέσεων αποτελεί θετική ένδειξη σε επίπεδο εβδομαδιαίων στατιστικών. Δεν αρκεί, όμως, από μόνη της για να αποδείξει ότι οι απειλές περιορίζονται σε βάθος χρόνου.
Το κρίσιμο ζήτημα για το Ισλαμαμπάντ δεν είναι μόνο πόσες επιθέσεις καταγράφονται, αλλά κατά πόσον το κράτος μπορεί να αντιμετωπίσει τις οργανώσεις που εξακολουθούν να διαθέτουν δυνατότητα στρατολόγησης, προσαρμογής και πραγματοποίησης νέων επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
