Γενικά θέματα
Η επεισοδιακή συνέντευξη Τσίπρα στον δημοσιογράφο της Frankfurter Allgemeine Zeitung
Μια συνέντευξη που δεν τελείωσε ποτέ, αφού ο κ. Τσίπρας εξεδίωξε πολύ …δημοκρατικά τον Γερμανό δημοσιογράφο, επειδή, λέει, τον πρόσβαλε. Σκεφτείτε να πάρει και την εξουσία!
Ο δημοσιογράφος σε σημερινό του άρθρο, παραθέτει τον απομαγνητοφωνημένο διάλογο που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα στις 21 Ιουλίου. Η συζήτηση ξεκινάει ομαλά, περνάει από τη σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με τους ΑΝ.ΕΛ (ημί-φασίστες για τον δημοσιογράφο, λαϊκή δεξιά για τον Α. Τσίπρα που υπερασπίζεται μετά μανίας τους ΑΕροψεκασμένους). Ακολουθεί ερώτηση για τη δημοσίευση στην Αυγή σκίτσων που συνδέουν τη Γερμανία με τους ναζί, με κατάληξη στα περί υποστολής της σημαίας που ο Τσίπρας αμφισβήτησε ενώ είχε πει σε ομιλία του στην Ομόνοια.
Τίτλος του άρθρου είναι «Και αν δεν θέλεις να είσαι αδερφός μου…»- γερμανική έκφραση για τη μισαλλοδοξία. Ουσιαστικά πρόκειται για μία συνέχεια του email που έστειλε ο δημοσιογράφος προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ισχυριζόμενος ότι στέλεχος του κόμματος του τηλεφώνησε για να τον ρωτήσει αν είχε έρθει σε επαφή με τον Αλ. Παπαχελά ή άλλους δημοσιογράφους της «Καθημερινής». Στο ίδιο email ο κ. Μάρτινς επεσήμανε ότι η αναφορά του κ. Τσίπρα στην παράδοση της σημαίας, έγιναν κατά την προεκλογική του ομιλία στην Αθήνα. Οι ισχυρισμοί του κ. Μάρτενς-όπως είχαν συμπεριληφθεί στο mail του- δεν έχουν διαψευστεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η Αυγή σχολίασε «”Αν οι Γερμανοί δημοσιογράφοι έχουν μάθει να φέρονται έτσι στους ψοφοδεείς μνημονιακούς που μας κυβερνούν, πρέπει να μάθουν ότι αυτά στον ΣΥΡΙΖΑ δεν περνάνε.». Επίσης έδωσε στη δημοσιότητα βίντεο σύμφωνα με το οποίο ο Γερμανός δημοσιογράφος αναφέρεται, στο πλαίσιο εκδήλωσης, απαξιωτικά στις οικονομικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.»
Η πλήρης συνέντευξη, στα ελληνικά και τα γερμανικά:
FAZ Η πρώτη ερώτηση, παραδέχομαι ότι ισως είναι περίεργη “πρώτη ερώτηση” για μια συνέντευξη, αλλά θα καταλάβετε στη συνέχεια γιατί σας τη θέτω. Θα περιγράφατε τον εαυτόν σας σαν άνθρωπο με χιούμορ;
„Ανθρωπο με χιούμορ;“
Ναι, σαν άνθρωπο που διαθέτει αίσθηση του χιούμορ.
„Είναι δύσκολο να περιγράψει κάποιος τον εαυτόν του. Αλλά πιστεύω ότι έχω αίσθηση του χιούμορ, αν και δεν συνηθίζω, να επαινώ τον εαυτόν μου.“
Κατάλαβα. Ο λόγος που σας ρωτάω είναι οι καρικατούρες της ΑΥΓΗΣ. Πχ. στις 14 Απριλίου είχαν, στην εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, ένα σκίτσο, όπου απεικονίζεται ο Χίτλερ στην κόλαση, να μιλάει στο τηλέφωνο και να λέει: „Ανγκέλα εσύ είσαι;Δεν πιστεύω να δώσεις στους Έλληνες λεφτά;“ Και αυτή απαντάει: „Φυσικά όχι, μόνο μας χρωστάνε Φύρερ μου!“ Αυτό το βρίσκετε αστείο; Γελάτε με τέτοια;
„Πρέπει να παραδεχθώ οτι δεν το είδα. Αλλά πιστεύω ότι δεν πρέπει να υπάρχει λογοκρισία στη σάτιρα. Πρεπει να παραδεχθούμε ότι χιουμοριστικά σκίτσα που δημοσιεύθηκαν από όλες τις πλευρές, τόσο από το ,Focus‘ όσο κι από το ,Spiegel‘ ή σε ελληνικές εφημερίδες, χαρακτηρίζονται συχνά από λεπτή αίσθηση του χιούμορ, που όμως αδικούν τις πολιτικά ορθές σκέψεις που πρέπει να έχουμε στις σχέσεις των δύο χωρών.“
Το ρωτάω γιατί θέλω να θέσω μια γενική ερώτηση που δεν αφορά μόνο τα σκίτσα και μερικά σχόλια στην ΑΥΓΗ. Υπάρχουν πολλές δηλώσεις -δικές σας, δικές σας, μελών του κόμματός σας, ανθρώπων κοντά στο κόμμα, συνδικαλιστικών ηγετών ενταγμένων στο κόμμα σας ή φίλα προσκείμενων- για „τέταρτο ράιχ“, που θέλει να καταλάβει ή να κάνει αποικία του την Ελλάδα. Άλλοι αποκαλούν τον πρώην Πρωθυπουργό ή τον τωρινό σαν Κουίσλινγκ. Πιστεύετε ότι αυτή είναι η γλώσσα που πρέπει να χρησιμοποιούν οι πολιτικοί ηγέτες στην Ευρώπη το 2013;
„Διαπιστώνω ότι δεν είστε καλά πληροφορημένος. Τέτοιες πολιτικές απόψεις δεν υποστηρίζονται ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε από την ΑΥΓΗ. Είναι πολιτικές απόψεις, που δυστυχώς υπάρχουν στην Ελλάδα, αλλά υποστηρίζονται από κόμματα της εθνικιστικής δεξιάς. Η άποψη του ΣΥΡΙΖΑ είναι πως το πρόβλημα δεν είναι η σχέση των δύο χωρών, αλλά είναι ένα ευρωπαϊκό πρόβλημα που απαιτεί ευρωπαϊκή λύση. Ο ΣΥΡΙΖΑ αντιστέκεται στην πολιτική της κυρίας Μέρκελ, γιατί αυτή η πολιτική δεν καταστρέφει μόνο την Ελλάδα αλλά ολόκληρη την Ευρώπη.“
Αν αυτές οι απόψεις εκφράζονται μόνο από εθνικιστές, γιατί γλυκοκοιτάζετε ημι-φασιστικά κόμματα όπως τους „Ανεξάρτητους Έλληνες“;
„Γλυκοκοιτάζουμε;“
Με ημι-φασιστικά κόμματα.
„Ημι…“
…φασιστικά κόμματα.
„Και εδώ δεν είστε καλά πληροφορημένος. Δεν μπορείτε να χαρακτηρίζετε ημι-φασιστικό ένα κόμμα που εκπροσωπείται στη Βουλή και το οποίο έχει στην πολιτική μια καθορισμένηδημοσκρατική παρουσία. Ακόμα και αν δεν συμφωνούμε με τις απόψεις τους σε μια σειρά θεμάτων, δεν επιτρέπεται σε κανέναν να χαρακτηρίζει ημι-φασιστικό ένα κόμμα που εκφράζει μια πολιτικά σωστή θέση για την κυρία Μέρκελ. Και θα ήθελα να σας παρακαλέσω να αλλάξετε τη διατύπωση των ερωτημάτων σας.“
Τον Ιούνιο του 2012 είπατε πως τα κυβερνητικά κόμματα Νεα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ „υπέστειλαν την ελληνική σημαία και την παρέδωσαν στην Αγκέλα Μέρκελ“. Τουλάχιστον έτσι μετάδωσαν τα λόγια σας τα μέσα. Μπορείτε να εξηγήσετε τι σημαίνει αυτό που είπατε;
„Τον Ιούνιο?“
Τον Ιούνιο του 2012 είπατε σύμφωνα με την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ότι το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία υπέστειλαν την ελληνική σημαία και την παρέδωσαν στην Αγκέλα Μέρκελ. Αν τα λεγόμενά σας αποδόθηκαν σωστά, κάτι το οποίο δεν το γνωρίζω, τι σήμαιναν;
„Δεν θυμάμαι να είπα κάτι τέτοιο.“
Εκεί ο Αλέξης σηκώθηκε και “τελείωσε” τη συνέντευξη….
Ακολουθεί το σημερινό δημοσίευμα της FAZ στα γερμανικά και τα αγγλικά
Und willst du nicht mein Bruder sein
Acht Minuten oder fünf Fragen lang dauert es, dann beendet Griechenlands Oppositionsführer Alexis Tsipras ein Interview und wirft mich hinaus. Die Geschichte einer Kommunikationsstörung.
Am 21. Juli veröffentlichte die Athener Zeitung „Avgi“ (Morgenröte) einen Bericht, der so begann: „Die F.A.Z. ist eine der größten und renommiertesten Zeitungen Deutschlands. Daher ist es logisch, dass sie sich für die Entwicklungen in Griechenland interessiert und darüber berichtet. Ihr Berichterstatter für Griechenland und den Balkan, M. Martens, scheint aber von dem Stil eines Prokonsuls inspiriert zu sein, mit welchem seine Landsleute, Politiker sowie Funktionäre der Troika, aufzutreten pflegen, wenn sie in den Büros der griechischen Regierung herumspazieren.
Er glaubte wohl, ein solches Auftreten werde auch von allen anderen geduldet. Daher dachte er, der Oppositionsführer sei allgemein sogar für Interviews politisch verantwortungsloser Natur verfügbar…“ Der Oppositionsführer ist Alexis Tsipras, Chef der griechischen Linkspartei Syriza, der größten Oppositionsfraktion in Athen. „Avgi“ ist seine Parteizeitung, sozusagen der „Bayernkurier“ von Syriza.
Was die Leser aus dem Bericht nicht erfuhren: Tsipras hatte dieser Zeitung ein Interview gegeben, es aber nach sieben Minuten und fünfzig Sekunden (respektive der fünften Frage) abgebrochen und den Journalisten hinausgeworfen. Dazu schrieb Danae Badogianni, Tsipras’ Pressesprecherin, in einer E-Mail an einen der Herausgeber dieser Zeitung (Betreff: „Beschwerdeschreiben im Auftrag von Alexis Tsipras zum abgebrochenen Interview mit der F.A.Z.“), der Fragesteller habe „die Grenzen journalistischer Arbeitsethik weit überschritten“, er arbeite mit „Gerüchten, Aussagen Dritter und ungeprüft übernommenen Informationen“. Da er der „Klatschpresse“ keine Interviews gewähre, habe Tsipras sich „genötigt“ gesehen, das Gespräch abzubrechen.
Dass ein Politiker ein Interview beendet und den Journalisten hinauswirft, ist in Ordnung. Kein Journalist hat ein Grundrecht auf Interviews. Bei den „Gerüchten, Aussagen Dritter und ungeprüft übernommenen Informationen“ handelt es sich allerdings um Aussagen von Tsipras selbst. Sie sind auf der Internetseite seiner Partei und in „Avgi“ zu finden.
Hier aber zunächst ein Transkript der Audioaufnahme des Interviews in einer Übersetzung aus dem Griechischen. Es handelt sich um eine unredigierte, wortgetreue Rohfassung des Gesagten.
Die erste Frage ist vielleicht, zugegeben, eine seltsame erste Frage für ein Interview, aber Sie werden später verstehen, warum ich sie gestellt habe. Würden Sie sich als humorvollen Menschen beschreiben?
„Als humorvoll?“
Ja, als humorvollen Menschen. Als Menschen, der einen Sinn für Humor hat.
„Es ist schwer, sich selbst zu beschreiben. Aber ich glaube, ich habe Sinn für Humor, auch wenn ich nicht pflege, mich selbst zu loben.“
Verstehe. Der Grund, warum ich das frage, sind die Karikaturen in „Avgi“. Zum Beispiel hatten Sie am 14. April dieses Jahres in der Syriza-Zeitung eine Karikatur, in der Hitler in der Hölle zu sehen war, am Telefon, und er sagte: „Angela, bist du es? Du wirst doch den Griechen kein Geld geben?“ Und sie antwortete: „Nein, natürlich nicht, wir stehen nur in Ihrer Schuld, mein Führer!“ Finden Sie das lustig? Können Sie darüber lachen?
„Ich muss zugeben, dass ich das nicht gesehen habe. Aber ich glaube, dass es im Rahmen der Satire keine Zensur geben darf. Wir müssen einsehen, dass humoristische Karikaturen, die von allen Seiten veröffentlicht wurden, sowohl im ,Focus‘ als auch im ,Spiegel‘ oder in griechischen Zeitungen, häufig von einem feinen Sinn für Humor gekennzeichnet sind, der aber den politisch korrekten Gedanken, die wir in den Beziehungen der beiden Völker haben müssen, oft Unrecht tut.“
Ich frage das, weil ich eine allgemeinere Frage stellen möchte. Es geht nicht nur um die Karikaturen und einige Kommentare in „Avgi“. Es gibt viele Aussagen – von Ihnen, Mitgliedern Ihrer Partei, Menschen, die Ihrer Partei nahestehen, Gewerkschaftsführern, die Ihrer Partei angegliedert sind oder als Syriza nahestehend gelten – zum „vierten Reich“, das Griechenland dominieren oder kolonisieren wolle. Andere nennen (den früheren griechischen Regierungschef) Papandreou oder jetzt Samaras einen griechischen Quisling. Glauben Sie, dass dies die Sprache ist, die politische Führer im Europa 2013 benutzen sollten?
„Ich stelle fest, dass Sie nicht gut informiert sind. Solche politischen Ansichten werden weder von Syriza noch von ,Avgi‘ vertreten. Es sind politische Ansichten, die leider präsent sind in Griechenland, aber von politischen Parteien im Bereich der nationalistischen Rechten vertreten werden. Syriza vertritt die Meinung, dass das Problem nicht die Beziehung zwischen beiden Ländern ist, sondern es sich um ein Problem europäischer Natur handelt, das einer europäischen Lösung bedarf. Syriza widersetzt sich der Politik von Frau Merkel, da diese Politik nicht nur Griechenland, sondern ganz Europa zerstört.“
Der prospektive Ministerpräsident Griechenlands spricht ruhig und gelassen, seine Mimik und Körpersprache zeigen aber, dass er ungehalten ist. Vermutlich weiß er genau, dass die Behauptung, seine Parteizeitung bediene sich der unsäglichen NS-Vergleiche nicht, falsch ist. Selbst eine flüchtige Lektüre von „Avgi“ beweist das. Nicht nur Karikaturen wie das Hitler-Merkel-Telefonat künden davon.
Über den Besuch von Finanzminister Schäuble in Athen berichtet „Avgi“ am 20. Juli unter dem Titel: „Gauleiter Schäuble unterstützt seine Schüler.“ Keine NS-Terminologie? Eines indes stimmt: Die Nazi-Vergleiche kommen auch von der griechischen Rechten, vor allem der Partei „Unabhängige Griechen“ und ihrem Chef Panos Kammenos. Als Beispiel einige Kammenos-Kommentare von der Internetseite seiner Partei:
„Jene, die mit dem ökonomischen vierten deutschen Reich kooperieren, müssen wissen, dass die Deutschen ihre Kollaborateure töteten, als sie abzogen“ (Rede am 10. 6. 2013).
„Wir haben uns als Fraktion gebildet mit den ersten zehn Abgeordneten, die ,nein‘ zu allem zu sagen wagten, ,nein‘ zur Kapitulation Griechenlands, ,nein‘ zum deutschen Joch…Wir werden die Griechen einen, um die fremde Besatzung durch Banker, Kredithaie und ihre einheimischen Quislinge zu beenden“ (Rede am 27. 4. 2013).
Außer Deutschen sind für Kammenos Asylanten die gefährlichsten Feinde Griechenlands. Am 13. Juni 2012 sagte er dem TV-Sender „Kontra-Channel“: „Wir sehen, wie sie mit Kalaschnikows in die Häuser kommen, was es früher nicht gab in Griechenland.“ Wenn es der EU nicht gelinge, Druck auf die Türkei auszuüben, müsse Griechenland seine Asylanten eben nach Deutschland abschieben – Schäuble solle sich um sie kümmern: „Sie müssen alle gehen.“
Dass der Linkspopulist Tsipras und der Rechtspopulist Kammenos gemeinsame Sache machen, kann nicht überraschen. Sie leben in ähnlichen Welten. Eine Syriza-Delegation kam zum Parteitag der „Unabhängigen Griechen“, bei einem Treffen am 22. März diskutierten Tsipras und Kammenos Möglichkeiten der Kooperation. Daher meine vorletzte Frage:
Wenn diese Aussagen nur von Nationalisten stammen, warum flirten Sie dann mit semi-faschistischen Parteien wie den „Unabhängigen Griechen“?
„Flirten mit?“
Mit semi-faschistischen Parteien.
„Semi…“
…faschistischen Parteien.
„Auch hier sind Sie nicht gut informiert. Sie können nicht eine Partei als semi-faschistisch bezeichnen, die im Parlament vertreten ist und im politischen Leben eine differenzierte demokratische Präsenz aufweist. Auch wenn wir mit Ihren Ansichten in einer Reihe von Themen nicht übereinstimmen, darf niemand eine Partei, die eine politisch korrekte Meinung zu Frau Merkel vertritt, als semi-faschistisch bezeichnen. Und ich möchte Sie bitten, die Formulierung Ihrer Frage zu ändern.“
Tsipras hat recht. Das Wort „semi-faschistisch“ ist unangemessen, eine törichte Übertreibung. „Rechtspopulistisch“ wäre als Charakterisierung der Partei besser gewesen. Ich habe mich kurz nach dem Interview bei Tsipras schriftlich für die Wortwahl entschuldigt. Aber darum ging es ihm nicht. Zum Rauswurf führte die fünfte Frage. Sie lautete:
Im Juni 2012 sagten Sie, (die Regierungsparteien) Nea Dimokratia und Pasok hätten „die griechische Flagge erniedrigt und an Angela Merkel ausgeliefert“. So sind Sie zumindest von Medien zitiert worden. Können Sie erläutern, was das bedeutete?
„Im Juni?“
Im Juni 2012 sagten Sie, laut (der Athener Zeitung) „Kathimerini“, dass Pasok und Nea Dimokratia die griechische Flagge erniedrigt und an Angela Merkel ausgeliefert hätten. Wenn das ein korrektes Zitat ist, was ich natürlich nicht weiß – was bedeutete es?
„Ich kann mich nicht daran erinnern, so etwas je gesagt zu haben.“
Mit diesem Satz beendet Alexis Tsipras das Interview. Er beschwert sich über bösartige Fragen und sagt, er habe „niemals“ behauptet, Athener Regierungen hätten die griechische Flagge Frau Merkel übergeben. Eine Videoaufzeichnung seiner vom griechischen Fernsehen übertragenen Abschlusskundgebung vor der Parlamentswahl im Juni 2012 beweist jedoch das Gegenteil.
Am 14. Juni 2012 sprach Tsipras auf dem Omoniaplatz in Athen und sagte vor Tausenden Anhängern wörtlich, Nea Dimokratia und Pasok hätten „die griechische Flagge erniedrigt und als Beute an Angela Merkel ausgeliefert“. Eine Presseerklärung von Syriza enthält denselben Satz, nur ohne das Wort „Beute“.
Seltsam geht es auch nach dem Interview weiter. Etwa drei Stunden nach dem Rauswurf ruft Pressesprecherin Danae Badogianni an. Sie verlangt zu erfahren, mit welchen griechischen Journalisten ich mich an diesem Tag getroffen habe und wer meine Informanten zur Vorbereitung der Fragen waren. Sie nennt den Namen eines namhaften Athener Kollegen. Man habe ihr gesagt, dass ich mich mit ihm getroffen habe, ob das stimme?
Griechische Journalisten werden ebenfalls von Syriza kontaktiert und gefragt, ob sie mit dem Deutschen gesprochen hätten. Als ich mehrfach verneine, einen bekannten Journalisten der Zeitung „Kathimerini“ getroffen zu haben, hakt Frau Badogianni nach: „Sind Sie sicher, dass Sie heute mit niemandem von ,Kathimerini‘ gesprochen haben?“
Gegenfrage: Wenn Alexis Tsipras und seine Leute einen Journalisten, der sie mit ihren eigenen Aussagen konfrontiert, unethisch nennen – sagt das nicht am Ende mehr über sie selbst und die Kultur ihres politischen Dialogs aus als über denjenigen, der sie zitiert?
========================================================
And if you do not want to be my brother…
It takes eight minutes or five questions until Greece’s opposition leader Alexis Tsipras breaks off an interview and throws me out. The story of a communication disorder.
By Michael Martens
On July 21st the Athens newspaper “Avgi” (“Dawn”) published a report that began like this: “The F.A.Z. is one of the largest and most prestigious newspapers in Germany. Therefore, it is logical that they are interested in the developments in Greece and report about it. But their reporter for Greece and the Balkans, M. Martens, seems to have been inspired by the style of a proconsul, which his countrymen, politicians and officials of the troika have the habit of displaying, when they walk around in the offices of the Greek government. He probably believed that such an appearance would be tolerated by all others as well. Thus he thought, the opposition leader was generally available for interviews even of a politically irresponsible nature (…).” The Opposition leader is Alexis Tsipras, head of the Greek Left party SYRIZA, the largest opposition faction in Athens. “Avgi” is his party newspaper, the “Bayernkurier” of SYRIZA so to speak. What the readers of the report were not told: Tsipras had given an interview to this newspaper, but stopped it after seven minutes and fifty-seconds (respectively the fifth question) and kicked the journalist out. Commenting the incident, Danae Badogianni, Tsipras’s spokeswoman, wrote in an e-mail to the editor of this paper (subject: “letter of complaint on behalf of Alexis Tsipras about the aborted interview with the Frankfurter Allgemeine Zeitung”), that the questioner “had exceeded the limits of journalistic work ethics by far” and was posing his questions based on “rumours, statements of third persons and information taken without double-checking”. As he does not grant interviews to “yellow press”, Mr. Tsipras had been “compelled” to break off the conversation.
That a politician finishes an interview and throws out the journalist is fine. No journalist has a basic right to an interview. However, the “rumours, statements of third persons and information taken without double-checking” are statements of Tsipras himself. They can be found on the website of his party and in “Avgi”.
To begin with, let us have a look at the transcript of the audio recording of the interview in a translation from Greek language. It is an unedited, word-for-word rough draft of what was said:
FAZ: “The first question admittedly is maybe a strange first question for an interview, but you will understand later on why I asked it. Would you describe yourself as a humorous man?
Tsipras: “As a humorous man?”
FAZ: “Yes, as a humorous man. As a man who has a sense of humour.”
Tsipras: “It’s hard to describe oneself. But I think I have a sense of humour, even though I do not tend to praise myself. “
FAZ: “I understand. The reason I am asking it is because of the cartoons in “Avgi”. For example, on 14th of April this year you had a cartoon in the Syriza-newspaper, in which you could see Hitler, in hell, on the phone, saying: “Angela, is that you? You’re not going to give any money to the Greeks, are you? And she replied: “No, no, of course not, we are only in your indebted to you, mein Führer”. Do you find that funny? Can you laugh about that?”
Tsipras: “I have to admit that I have not seen it. But I think that there should be no censorship in the context of satire. We must realize that humorous cartoons, which were published from all sides – In “Focus” as well as in “Spiegel” and in Greek newspapers –, are often characterized by a fine sense of humour, which however is doing wrong to the politically correct thoughts that we must have in the relations of the two people.”
FAZ: “I am asking this because I want to ask a more general question. It’s not only about the cartoons and some comments in “Avgi”. (There are) numerous statements – by you, by members of your party, by people close to your party, by union leaders affiliated to your party or which are considered to be close to SYRIZA. We have comments of the “fourth Reich” wanting to “dominate” or “colonize” Greece. Others calling (former Greek Prime Minister) Papandreou or now Samaras “a Greek Quisling”. Do you believe this is the language political leaders in Europe of 2013 should use?”
Tsipras: “I realize that you are not well informed. Such political views are supported neither by SYRIZA nor by “Avgi”. They are political views which unfortunately are present in Greece, but they are represented by political parties in the sphere of the nationalist right. SYRIZA is of the opinion that the problem is not in the relationship between the two countries, but is rather a problem of European nature that requires a European solution. SYRIZA opposes the policies of Mrs. Merkel, because these policies are destroying not only Greece, but all of Europe. “
The prospective Prime Minister of Greece speaks quietly and calmly, his facial expressions and body language, however, show that he is annoyed. He probably knows exactly that the claim according to which his party newspaper is not making use of the annoying Nazi-comparisons, is wrong. Even a cursory reading of “Avgi” proves that. Not only cartoons like the Hitler-Merkel-call demonstrate it. About the visit of Finance Minister Schäuble in Athens “Avgi” reports on July 20th under the headline: “Gauleiter Schäuble supports its students.” No Nazi-terminology?
One thing, however, is true: The Nazi-comparisons stem from the Greek right as well, especially from the party “Independent Greeks” and their president Panos Kammenos. As an illustration, here are some of Kammenos´ comments taken from the website of his party:
“Those who cooperate with the economic fourth German Reich must know that the Germans killed their collaborators as they withdrew” (speech on June 10th, 2013).
“We have formed as a group with the first ten MPs who dared to say “no” to everything, “no” to the capitulation of Greece, “no” to the German yoke (….) We will unite the Greeks to end the foreign occupation by bankers, loan sharks and their local quislings” (Speech on April 27th, 2013).
Except Germans, the most dangerous enemies of Greece, according to Kammenos, are asylum seekers. On June 13th 2012 he told the TV station “contra-Channel”: “We see how they enter into the houses with Kalashnikovs, which previously did not exist in Greece.” If the EU was failing to exert pressure on Turkey, Greece must, after all, deport its asylum seekers to Germany – Schäuble should take care of them: “They all must go.”
It is not surprising that the left-wing populist Tsipras and the right-wing populist Kammenos make common cause. They live in similar worlds. A delegation of Syriza came to visit the party Congress of the “Independent Greeks”, and at a meeting on March 22nd Tsipras and Kammenos discussed possibilities of cooperation. Hence my penultimate question:
FAZ: “If these comments are only coming from nationalists, why then are you flirting with semi-fascist parties like “Independent Greeks”?
Tsipras: “Flirt with?”
FAZ: “Flirt with semi-fascist parties.”
Tsipras: “Semi …?”
FAZ: .”.. fascist parties.”
Tsipras: “Again you are not well informed. You can not call a party semi-fascist, which is represented in parliament and has a differentiated democratic presence in political life. Even if we do not agree with their views on a range of topics, no one is allowed to label a party that represents a politically correct opinion about Mrs. Merkel, semi-fascist. And I would ask you to change the wording of your question. “
Tsipras is right. The word “semi-fascist” is inappropriate, a foolish exaggeration. “Populist Right-wing” would have been better as a characterization of the party. Shortly after the interview, I apologized to Tsipras in writing for my choice of words. But that was not the point for him. What led to me being kicked out was the fifth question. It read:
FAZ: “In June 2012 you said, (the government parties) Nea Dimokratia and PASOK had “lowered the Greek flag and surrendered it to Angela Merkel.” At least that is how you were quoted by media. Can you explain what that meant?”
Tsipras: “In June…?”
FAZ: “In June 2012 you said, according to (the Athens newspaper) “Kathimerini”, that Pasok and Nea Dimokratia Democracy lowered the Greek flag and surrendered it to Angela Merkel. If this is a correct quote – of course I don’t know – what did it mean?
Tsipras: “I cannot remember to have ever said such a thing.”
With this sentence, Alexis Tsipras ends the interview. He complains about malicious questions and says he has “never” claimed Athenian governments had surrendered the Greek flag to Mrs. Merkel. However, a video recording of his final rally before the general election in May 2012, translated by Greek television, proves the opposite. On June 14th, 2012, Tsipras spoke at the Omonia Square in Athens and literally said in front of thousands of followers, Nea Dimokratia and PASOK had “lowered the Greek flag and surrendered it as booty to Angela Merkel.” A press release from SYRIZA contains the same sentence, only without the word “booty”.
Things continue in a strange way after the interview as well. About three hours after my dismissal, Tsipras spokeswoman Danae Badogianni calls. She demands to be told with which Greek journalists I had met that day and who were my informants to prepare the questions. She mentions the name of a well known Athenian colleague. She says she had been told that I had met with him and wants to know whether that was true. Greek journalists are also contacted by Syriza and asked if they had talked to the German guy. After I repeatedly deny having met a well-known journalist of the newspaper “Kathimerini”, Mrs. Badogianni stays persistent: “Are you sure that you have not spoken to anyone else from “Kathimerini” today?”
Counter question: If Alexis Tsipras and his people call a journalist confronting them with their own statements “unethical” – doesn’t this, after all, say more about them and their culture of political dialogue than about the person who cited them?
Πηγή: Δεξί Εξτρέμ
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας