Γενικά θέματα
Washington Post: Το Ιράν συμφώνησε με τη Ρωσία στην κατασκευή drones για τον πόλεμο στην Ουκρανία
Η αμερικανική εφημερίδα ανέφερε ότι Ρώσοι και Ιρανοί αξιωματούχοι ολοκλήρωσαν τη συμφωνία κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Ιράν στις αρχές Νοεμβρίου
Η Ρωσία έχει καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν για την έναρξη της κατασκευής εκατοντάδων μη επανδρωμένων όπλων αεροσκαφών σε ρωσικό έδαφος, ανέφερε η Washington Post το Σάββατο 19 Νοεμβρίου, επικαλούμενη πηγές απο μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και άλλων δυτικών υπηρεσιών ασφαλείας.
Η εφημερίδα ανέφερε ότι Ρώσοι και Ιρανοί αξιωματούχοι ολοκλήρωσαν τη συμφωνία κατά τη διάρκεια συνάντησης στο Ιράν στις αρχές Νοεμβρίου.
Η Ρωσία και το Ιράν κινούνται με ταχείς ρυθμούς στη μεταφορά τεχνογνωσίας και βασικών εξαρτημάτων που θα μπορούσαν να επιτρέψουν την έναρξη της παραγωγής εντός μηνών, δήλωσαν τρεις αξιωματούχοι που γνωρίζουν το θέμα, σύμφωνα με την εφημερίδα.
Εμβάθυνση της συμμαχίας
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της Washington Post, η συμφωνία, εάν υλοποιηθεί πλήρως, θα αντιπροσωπεύει μια περαιτέρω εμβάθυνση της συμμαχίας Ρωσίας-Ιράν που έχει ήδη παράσχει κρίσιμη υποστήριξη για την στρατιωτική εκστρατεία της Μόσχας στην Ουκρανία, δήλωσαν οι αξιωματούχοι.
Με την απόκτηση της δικής της γραμμής συναρμολόγησης, η Ρωσία θα μπορούσε να αυξήσει δραστικά το απόθεμά της σε σχετικά φθηνά αλλά εξαιρετικά καταστροφικά οπλικά συστήματα που, τις τελευταίες εβδομάδες, άλλαξαν τον χαρακτήρα του πολέμου στην Ουκρανία.
Η Ρωσία έχει αναπτύξει περισσότερα από 400 ιρανικά επιθετικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη κατά της Ουκρανίας από τον Αύγουστο, επισημαίνουν αξιωματούχοι των μυστικών υπηρεσιών, με πολλά από τα αεροσκάφη να χρησιμοποιούνται σε επιδρομές εναντίον στόχων μη στρατιωτικής υποδομής, όπως σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής.
Αφού αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ουκρανικό έδαφος που οι δυνάμεις της κατελήφθησαν νωρίς στον πόλεμο, η Μόσχα έχει στραφεί σε μια στρατηγική ανελέητων αεροπορικών επιθέσεων στις ουκρανικές πόλεις, χρησιμοποιώντας έναν συνδυασμό πυραύλων κρουζ και «καμικάζι» μη επανδρωμένων αεροσκαφών γεμάτων με εκρηκτικά για να εξουδετερώσουν την ηλεκτρική ενέργεια και το τρεχούμενο νερό. για εκατομμύρια ανθρώπους.
Οικονομικά και πολιτική οφέλη
Για τη Μόσχα, η συμφωνία θα μπορούσε να καλύψει μια κρίσιμη ανάγκη για οπλισμό μετη δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας, τα οποία είναι σε έλλειψη μετά από εννέα μήνες μάχης.
Η συμφωνία προσφέρει επίσης σημαντικά οικονομικά και πολιτικά οφέλη για το Ιράν, λένε οι αξιωματούχοι.
Ενώ η Τεχεράνη προσπάθησε να εμφανιστεί ως ουδέτερη στον πόλεμο της Ουκρανίας, η εμφάνιση ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών πάνω από πόλεις της Ουκρανίας πυροδότησε απειλές για νέες οικονομικές κυρώσεις από την Ευρώπη.
Οι ηγέτες του Ιράν μπορεί να πιστεύουν ότι μπορούν να αποτρέψουν νέες κυρώσεις εκ μέρους της Δύσης εάν τα drones συναρμολογηθούν φυσικά στη Ρωσία, δήλωσαν οι αξιωματύχοι.
Το χρονικό της συμφωνίας
Οι λεπτομέρειες της συμφωνίας Ιράν-Ρωσίας οριστικοποιήθηκαν στη συνάντηση στις αρχές Νοεμβρίου, στην οποία συμμετείχαν μια ομάδα ρωσικών διαπραγματευτών της αμυντικής βιομηχανίας που ταξίδεψαν στην Τεχεράνη για να επεξεργαστούν τα logistics του όλου project , σύμφωνα με αξιωματούχους ασφαλείας από δύο χώρες που παρακολούθησαν τα γεγονότα.
Οι αξιωματούχοι συμφώνησαν να συζητήσουν το θέμα υπό τον όρο να μην αποκαλυφθούν οι ταυτότητες και οι εθνικότητες τους, επικαλούμενοι την ανάγκη προστασίας των ευαίσθητων και συνεχιζόμενων προσπαθειών συλλογής πληροφοριών.
Μια ξεχωριστή αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον γραμματέα του Ρωσικού Συμβουλίου Ασφαλείας Nikolai Patrushev ταξίδεψε στην Τεχεράνη στις 9 Νοεμβρίου για να συζητήσει, μεταξύ άλλων, τις οικονομικές κυρώσεις και άλλες «δυτικές παρεμβάσεις» στις υποθέσεις των κυβερνήσεών τους, σύμφωνα με κρατικά μέσα ενημέρωσης της Ρωσίας και του Ιράν.
Ένας από τους αξιωματούχους που ενημερώθηκαν για τη μυστική συμφωνία περιέγραψε μια επιθετική προσπάθεια και από τις δύο χώρες να επιταχύνουν n την παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών ιρανικής σχεδίασης εντός της Ρωσίας.
Τι λένε οι ΗΠΑ
Πολλές χώρες του ΝΑΤΟ, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν επίσης τις σχετικές πληροφορίες, αλλά κυβερνητικοί αξιωματούχοι αρνήθηκαν να συζητήσουν τις λεπτομέρειες.
Ο Λευκός Οίκος αρνήθηκε να σχολιάσει τη συγκεκριμένη αποκάλυψη για τη συνεργασία Ρωσίας-Ιράν.
Ωστόσο, η εκπρόσωπος του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας Adrienne Watson δήλωσε στη Washington Post: «Το Ιράν και η Ρωσία μπορούν να πουν ψέματα στον κόσμο, αλλά δεν μπορούν να κρύψουν τα γεγονότα: Η Τεχεράνη βοηθά στη δολοφονία Ουκρανών αμάχων μέσω της παροχής όπλων και βοηθώντας τη Ρωσία. τις λειτουργίες του.
Είναι άλλο ένα σημάδι του πόσο απομονωμένα κράτη είναι, τόσο το Ιράν όσο και η Ρωσία».
«Οι Ηνωμένες Πολιτείες – με συμμάχους και εταίρους – επιδιώκουν όλα τα μέσα για να εκθέσουν, να αποτρέψουν και να αντιμετωπίσουν την παροχή αυτών των πυρομαχικών από το Ιράν και τη χρήση τους από τη Ρωσία εναντίον του ουκρανικού λαού.
Θα συνεχίσουμε να παρέχουμε στην Ουκρανία την κρίσιμη βοήθεια ασφαλείας που χρειάζεται για να αμυνθεί, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων αεράμυνας», πρόσθεσε ο Watson.
Εκπρόσωπος της Ρωσικής Πρεσβείας στην Ουάσιγκτον παρέπεμψε τους δημοσιογράφους στο Υπουργείο Άμυνας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το οποίο δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό.
«Προτεραιοποίηση» της αμυντικής συνεργασίας με τρίτες χώρες
Η αποστολή του ΟΗΕ του Ιράν στη Νέα Υόρκη, απαντώντας σε ερωτήσεις σχετικά με την αναφερόμενη συμφωνία ανταλλαγής τεχνογνωσίας, αρνήθηκε να εξετάσει τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς. Ωστόσο, ένας εκπρόσωπος αναγνώρισε ότι το Ιράν και η Ρωσία «διατήρησαν διμερή αμυντική, επιστημονική και ερευνητική συνεργασία. είναι η έναρξη της ουκρανικής σύγκρουσης».
Ενώ η Τεχεράνη έχει δηλώσει δημόσια την ουδετερότητά της στον πόλεμο, το Ιράν έχει «προτεραιοποιήσει την αύξηση της αμυντικής συνεργασίας με άλλες χώρες» τα δύο χρόνια από τη λήξη του ψηφίσματος του ΟΗΕ που περιορίζει την ικανότητα του Ιράν να πουλά όπλα, δήλωσε ο Mahdi Nourian, σύμβουλος της αποστολής.
«Μετά τους φερόμενους ισχυρισμούς για χρήση ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη σύγκρουση της Ουκρανίας, το Ιράν ζήτησε μια κοινή συνάντηση εμπειρογνωμόνων με τις αρχές της Ουκρανίας για να εξετάσει τέτοιους ισχυρισμούς», είπε ο ίδιος.
«Έχουν γίνει σημαντικά βήματα μέχρι στιγμής στον διάλογο μεταξύ Ιρανών και Ουκρανών εμπειρογνωμόνων στον τομέα της άμυνας και θα συνεχίσει να ξεκαθαρίζει οποιαδήποτε παρεξήγηση σχετικά με αυτό το θέμα».
Το πολεμικό υλικό
Ο Ουκρανός πρόεδρος Volodymyr Zelensky επέκρινε δριμύτατα την απόφαση του Ιράν να προμηθεύσει όπλα στη Ρωσία και ζήτησε νέες κυρώσεις κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας.
«Η συνενοχή στη ρωσική τρομοκρατία πρέπει να τιμωρηθεί», είπε σε τηλεοπτική ομιλία του στις 6 Νοεμβρίου.
Αφού προηγουμένως αρνήθηκε ότι προμήθευε μη επανδρωμένα αεροσκάφη ή πυραύλους στη Ρωσία, Ιρανός εκπρόσωπος νωρίτερα αυτό το μήνα αναγνώρισε ότι η Τεχεράνη είχε πουλήσει μερικά από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη της στη Μόσχα, αλλά το έκανε πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου.
Μερικά από τα drones εντούτοις περιείχαν ιρανικά εξαρτήματα με ημερομηνία κατασκευής τον Φεβρουάριο του 2022, δημιουργώντας αμφιβολίες για το εάν το αεροσκάφος θα μπορούσε να είχε συναρμολογηθεί, αποσταλεί στη Ρωσία και είχε αναπτυχθεί πριν από την έναρξη του πολέμου.
Το Ιράν έχει μακρύ ιστορικό προμήθειας όπλων σε ομάδες πολιτοφυλακών που υποστηρίζουν την Τεχεράνη, καθώς και στο να βοηθά βασικούς συμμάχους να ξεκινήσουν την εγχώρια παραγωγή πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών ιρανικής κατασκευής.
Oι κυβερνήσεις και οι σιιτικές πολιτοφυλακές στον Λίβανο, την Υεμένη και τη Συρία έχουν λάβει οπλισμό, δήλωσε ο Michael Knights ειδικός στον στρατό και την ασφάλεια στη Μέση Ανατολή στο Ινστιτούτο της Ουάσιγκτον για την Πολιτική Εγγύς Ανατολή.
Στα χέρια των πολιτοφυλακών, τα ιρανικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη αναδεικνύονται ως ισχυρό νέο μπαλαντέρ στη Μέση Ανατολή
«Σε αυτή την περίπτωση, το Ιράν λειτουργεί ως γραφείο σχεδιασμού για μια μεγάλη δύναμη», επισήμανε ο Knights.
«Ο οικονομικός σχεδιασμός του Ιράν και ο μισός αιώνας κρυφών προμηθειών δυτικής τεχνολογίας ”παντρεύονται” με τη βιομηχανική κλίμακα μιας μεγάλης δύναμης – της Ρωσίας. Αυτό θα έχει οφέλη τόσο για τη Ρωσία όσο και για το Ιράν».
Τα ρωτικά οπλικά συστήματα
Η Ρωσία διαθέτει ήδη μια σειρά από άοπλα εναέρια οχήματα, ή UAV, τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως για επιτήρηση και εντοπισμό πυροβολικού.
Όμως η Μόσχα δεν έχει επενδύσει σε μεγάλους στόλους οπλισμένων μη επανδρωμένων αεροσκαφών του τύπου που οι αμερικανικές δυνάμεις χρησιμοποιούν συνήθως σε στρατιωτικές εκστρατείες στο Αφγανιστάν και τη Μέση Ανατολή.
Αφού ξόδεψε χιλιάδες από τους κατευθυνόμενους πυραύλους ακριβείας της σε πλήγματα κατά της Ουκρανίας, η Ρωσία στρέφεται όλο και περισσότερο στον Ιρανό εταίρο της για επιθετικά drones που ο Knights περιγράφουν ως «το όπλο του μέλλοντος: φθηνό, γρήγορο και αρκετά καλό».
Τα ρωσικά εργοστάσια είχαν προηγουμένως πραγματοποιήσει μικρές τροποποιήσεις σε ορισμένα από τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που αγοράστηκαν από το Ιράν, αλλάζοντας, για παράδειγμα, την ονοματολογία και το χρωματικό σχέδιο, ώστε να μοιάζουν με τα ρωσικά οπλικά συστήματα.
Ωστόσο, μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει εγχώρια παραγωγή UAV σχεδιασμένων από το Ιράν σε ρωσικό έδαφος, σύμφωνα με τους αξιωματούχους ασφαλείας που ενημερώθηκαν για τη νέα συμφωνία ανταλλαγής τεχνολογίας.
Τα ανταλλάγματα στην Τεχεράνη
Οι αξιωματούχοι δήλωσαν ότι δεν είναι σαφές τι είδους βοήθεια αναζητά η Τεχεράνη από τη Μόσχα σε αντάλλαγμα, πέρα από τα χρήματα και τα πλεονεκτήματα που προέρχονται από μια ενισχυμένη συμμαχία.
Στο παρελθόν, η Ρωσία παρείχε στο Ιράν έναν δορυφόρο επιτήρησης για να του επιτρέψει να κατασκοπεύει τους γείτονές του, καθώς και βασικά στοιχεία για τον πυρηνικό σταθμό Μπουσέρ.
Δυτικά ειδησεογραφικά πρακτορεία ανέφεραν ότι το Ιράν μπορεί να αναζητά πρόσθετη ”πυρηνική” βοήθεια σε αντάλλαγμα για τη βοήθειά του στη στρατιωτική εκστρατεία της Ρωσίας.
.«Σαφώς οι Ρώσοι προσφέρουν διπλωματική και οικονομική βοήθεια.
Γνωρίζουν επίσης τη διεθνή πίεση στο Ιράν και θέλουν να βοηθήσουν να μετριαστεί αυτό».
Ένα βασικό ερώτημα, λένε οι ειδικοί στα όπλα, είναι εάν η Ρωσία μπορεί να αποκτήσει ή να κατασκευάσει τα είδη ηλεκτρονικών συστημάτων και συστημάτων ανίχνευσης που επιτρέπουν στα μη επανδρωμένα αεροσκάφη του Ιράν να πραγματοποιούν επιτυχώς χτυπήματα ακριβείας σε μεγάλες αποστάσεις.
Οι οικονομικές κυρώσεις που επιβλήθηκαν κατά του Ιράν και της Ρωσίας έχουν περιορίσει σοβαρά την πώληση ευαίσθητης τεχνολογίας και στις δύο χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών συστημάτων εξ αποστάσεως οδήγησης.
Tα εξαρτήματα των drones από ΗΠΑ, Κϊνα και Γερμανία…
Ανεξάρτητη ανάλυση των ιρανικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών που ανακτήθηκαν από το πεδίο μάχης της Ουκρανίας αποκάλυψε την έκταση της συνεχιζόμενης εξάρτησης του Ιράν από ξένες χώρες για βασικά εξαρτήματα.
Μια έκθεση του Οκτωβρίου που βασίστηκε σε εξετάσεις τριών τύπων μη επανδρωμένων αεροσκαφών ιρανικής κατασκευής – των Mohajer-6, Shahed-131 και Shahed-136 – εντόπισε την ύπαρξη εξαρτημάτων κινητήρα και ηλεκτρονικών ειδών που κατασκευάστηκαν από αμερικανικές, γερμανικές και κινεζικές εταιρείες, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Science and International Security, μια μη κερδοσκοπική εταιρεία με έδρα την Ουάσιγκτον που διεξήγαγε την ανάλυση.
Παράκαμψη των κυρώσεων
Αν και δεν είναι σαφές πώς ακριβώς το Ιράν απέκτησε τα εξαρτήματα, η Τεχεράνη έχει μακρά ιστορία της παράκαμψης των διεθνών κυρώσεων με σκοπό να διαταραχθεί η εργασία στα οπλικά συστήματα καθώς και στις εγκαταστάσεις πυρηνικής ενέργειας της, ανέφερε η έκθεση.
Η εκκρεμής λήξη του embargo του ΟΗΕ στις πωλήσεις ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων θα μπορούσε να δώσει στην Τεχεράνη μια πρόσθετη ώθηση να κασταστεί έμπορος οπλικών συστημάτων, πράγμα που σημαίνει ότι «θα είναι ελεύθερη να συνεχίσει να πουλά τα όπλα της στη Ρωσία και σε άλλους», ανέφερε η έκθεση..
www.bankingnews.gr
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας