Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Άντρο τρομοκρατίας οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Ο αρχηγός αντικατασκοπείας της Τουρκίας συνδέεται με την τρομοκρατική ομάδα της Αλ Κάιντα

Δημοσιεύτηκε στις

Ο επικεφαλής του τμήματος αντικατασκοπείας της MIT διατηρεί στενούς δεσμούς με μια τουρκική φιλανθρωπική οργάνωση η οποία είναι γνωστή ως προμηθευτής υλικοτεχνικής υποστήριξης για ομάδες της Αλ Κάιντα παγκοσμίως και έχει εδώ και καιρό αντισημιτικές απόψεις, σύμφωνα με έρευνα του Nordic Monitor.

Ο Nuh Yılmaz, ένας 48χρονος σκληροπυρηνικός ισλαμιστής, έχει συνεργαστεί στενά με το ίδρυμα Ανθρώπινα Δικαιώματα και Ελευθερίες και Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας (İnsan Hak ve Hürriyetleri ve İnsani Yardım Vakfı, ή IHH), που περιγράφεται ως ο προμηθευτής υλικοτεχνικής υποστήριξης για τις παγκόσμιες επιχειρήσεις της Αλ Κάιντα.

Ο Yilmaz, ο οποίος δεν είχε καμία εμπειρία στον χώρο των  πληροφοριών, τοποθετήθηκε σε ανώτερη θέση στη MIT υπό καθεστώς ειδικού διορισμού από την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις 15 Αυγούστου 2013 και έγινε το δεξί χέρι του αρχηγού των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών Χακάν Φιντάν, ενός φιλοϊρανού ισλαμιστή, που επιλέχθηκε για να διευθύνει την MIT τον Μάιο του 2010.

Αν και η επίσημη θέση  του ήταν σύμβουλος τύπου, ο Yılmaz διεξήγαγε μυστικές επιχειρήσεις που ξεπερνούσαν τις δικαιοδοσίες της επίσημης θέσης του, επανασχεδίασε το τοπίο των μέσων ενημέρωσης στην Τουρκία και τοποθέτησε βασικούς πράκτορες σε ανώτερες θέσεις σε διάφορα μέσα ενημέρωσης στο πλαίσιο της καταστολής των μέσων μαζικής ενημέρωσης από την κυβέρνηση Ερντογάν. Βοήθησε να κλείσουν σχεδόν 200 μέσα ενημέρωσης, συμπεριλαμβανομένων των κορυφαίων εφημερίδων της χώρας και των τηλεοπτικών δικτύων.

Αποκαλύφθηκαν στοιχεία τα οποία έδειχναν ότι ήταν υπεύθυνος για την προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης, σχετικά με το ψευδές πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, προώθησε την επίσημη αφήγηση που κατηγορούσε το κίνημα του Γκιουλέν, ο οποίος είναι επικριτής της κυβέρνησης, και σκιαγράφησε το προφίλ  δημοσιογράφων-ερευνητών που θα φυλακίζονταν έτσι ώστε να τους εμποδίσει να ανακαλύψουν τη συμμετοχή της MIT στα γεγονότα της 15ης Ιουλίου.

Ο Yılmaz ανταμείφθηκε για αυτήν την υπηρεσία με μια νέα, υψηλού κύρους θέση μέσα στη MIT. Τον Απρίλιο του 2017 διορίστηκε επικεφαλής του τμήματος αντικατασκοπείας, ένα κρίσιμο πόστο στην υπηρεσία το οποίο καθορίζει φίλους και εχθρούς, αναπτύσσει πολιτικές και επιλογές για την ηγεσία της κυβέρνησης και διαθέτει πόρους για την παρακολούθηση ατόμων που θεωρεί πράκτορες  των χωρών που έχουν στοχοποιηθεί.

Ο προηγούμενος ρόλος του ως συντονιστής του παρασκηνίου της τεράστιας μηχανής των μέσων ενημέρωσης στην Τουρκία ανατέθηκε στον αναπληρωτή του, Temel Yücel Öztürk, πράγμα που σημαίνει ότι στην ουσία διατήρησε τον έλεγχο και αυτού του τμήματος. Μέσω του υβριδικού του αυτού ρόλου, λοιπόν, ο Yılmaz συμμετέχει σε επιχειρήσεις εναντίον στόχων που φέρεται να αποτελούν πολιτικούς κινδύνους για την κυβέρνηση Ερντογάν. Οι λεπτομέρειες τέτοιων επιχειρήσεων διέρρευσαν αργότερα σε δημοσιογράφους που συνδέονται με τη MIT για να διαμορφώσουν απόψεις στην Τουρκία και στο εξωτερικό.

Με άλλα λόγια, η MIT είχε κατεύθυνση να διεξάγει μυστικές επιχειρήσεις για να εξουδετερώσει τις πολιτικές απειλές για την ισλαμιστική-εθνικιστική κυβέρνηση του Ερντογάν αντί να αντιμετωπίσει πραγματικούς κινδύνους που αποτελούν θεμελιώδεις απειλές για την εθνική ασφάλεια της Τουρκίας και των συμμάχων της.

Στο δημοσίως διαθέσιμο βιογραφικό του, ο Yılmaz φρόντισε να κρύψει το σκοτεινό παρελθόν του καθώς και τους δεσμούς του με το IHH. Ωστόσο, ένα έγγραφο που υποβλήθηκε από το IHH στην Εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης στις 15 Ιουνίου 2015 ως μέρος ποινικής έρευνας του 2014 περιέγραφε τον Yılmaz ως υποστηρικτή του στολίσκου Mavi Marmara το 2010, οι προσπάθειες του οποίου να παραβιάσει τον ισραηλινό αποκλεισμό της Γάζας κατέληξαν σε αιματηρή σύγκρουση με Ισραηλινούς καταδρομείς και απώλεια ζωών. Δεκάδες άτομα από το διοικητικό προσωπικό, υπάλληλοι και υποστηρικτές του IHH αποτέλεσαν το κόκκινο πανί για τις αρχές κατά τη διάρκεια μιας πολυετούς έρευνας που διεξήχθη για το δίκτυο των Φρουρών της Επανάστασης.

Οι τηλεφωνικές συνομιλίες του Yılmaz με γνωστά μέλη των Φρουρών της Επανάστασης στην Τουρκία υποκλέπτονταν από αξιωματικούς της αστυνομίας που διερευνούσαν πυρήνες των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) στην Τουρκία. Η εν λόγω έρευνα, που διεξήχθη από το 2011 έως το 2014, αποκάλυψε ότι ορισμένοι ανώτεροι αξιωματούχοι της κυβέρνησης Ερντογάν είχαν στενούς δεσμούς με στελέχη των IRGC. Η εμπιστευτική έρευνα για τους Φρουρούς της Επανάστασης διεκόπη από την κυβέρνηση Ερντογάν τον Φεβρουάριο του 2014 προτού απαγγελθούν κατηγορίες σε Τούρκους και Ιρανούς υπόπτους και, ως εκ τούτου, δεν οδηγήθηκαν ποτέ σε δίκη. Η κυβέρνηση απέταξε τους αρχηγούς της αστυνομίας και τους εισαγγελείς που είχαν κάνει την έρευνα για τους Φρουρούς της Επανάστασης και ενορχήστρωσε στημένες δίκες για να τους βάλει στη φυλακή επειδή απλώς έκαναν τη δουλειά τους βάσει του νόμου.

Σε αίτηση που κατέθεσε στην εισαγγελία μέσω του δικηγόρου του στις 26 Φεβρουαρίου 2015, ο Yılmaz παραπονέθηκε για αξιωματικούς που υπέκλεπταν τις τηλεφωνικές κλήσεις του. Επίσης, περιέγραψε το τουρκικό δίκτυο, Tevhid-i Selam, των Φρουρών της Επανάστασης, το οποίο έχει χαρακτηρισθεί ως τρομοκρατική οργάνωση στην Τουρκία εδώ και χρόνια, ως ψευδή τρομοκρατική οντότητα και ζήτησε την τιμωρία των αρχηγών της αστυνομίας και των εισαγγελέων που διεξήγαγαν την έρευνα.

Αφού εξασφάλισε τη θέση του στην MIT, ο Yılmaz έφερε αρκετούς υπαλλήλους και εθελοντές του IHH στον τομέα των πληροφοριών. Η ειδησεογραφική ιστοσελίδα Nordic Monitor έχει δημοσιεύσει στο παρελθόν αναφορές για απόρρητες υποκλοπές που έδειχναν πώς ο πρόεδρος του IHH, Bülent Yıldırım, βρισκόταν σε στενή επαφή με την MIT, εκτελώντας επιχειρήσεις στη Συρία υπό τις οδηγίες της εν λόγω υπηρεσίας. Ο Yilmaz ήταν ο άνθρωπος κλειδί σε αυτές τις επικοινωνίες.

Η Συρία είναι μια ειδική περίπτωση για τον Yılmaz, ο οποίος έγραψε εκτενώς περί αυτής πριν ενταχθεί στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες. Σε ένα άρθρο γνώμης για την φιλοκυβερνητική καθημερινή εφημερίδα Star στις 26 Ιουνίου 2011, εξέφρασε τη λύπη του για το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση είχε αρνηθεί την προσφορά του Χίτλερ να παραδώσει τη Συρία στην Τουρκία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Το άρθρο είχε τίτλο «Τι είχε προτείνει ο Χίτλερ στην Τουρκία».

Ήταν της άποψης ότι η Τουρκία αναπτύσσει τις δυνατότητές της χάρη στις εξελίξεις στη Συρία  οι οποίες υποστήριξε ότι θα οδηγούσαν την Τουρκία στο επόμενο επίπεδο. Προώθησε τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (ΜΑ) ως την πιο ισχυρή και οργανωμένη ισλαμιστική ομάδα στη Συρία και θεωρούσε ότι η Μουσουλμανική Αδελφότητα θα κερδίσει τα μέγιστα αν είναι η νικήτρια του εμφυλίου πολέμου στην αραβική χώρα.

Τρέφει ξεκάθαρα αντισημιτικές απόψεις και μισεί το Ισραήλ. Στη δεκαετία του 1990 είχε εργαστεί για ένα τουρκικό περιοδικό ονόματι Yeryüzü, το οποίο χρηματοδοτήθηκε από το ιρανικό καθεστώς για να προωθήσει τις απόψεις του Μουλά στον τουρκικό κοινό. Ένα άρθρο υπογεγραμμένο από τον Yilmaz στο τεύχος Απριλίου του 1994 έφερε τον τίτλο «Το Ισραήλ πρέπει να εξαλειφθεί». Το άρθρο αφορούσε μια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 11 Μαρτίου 1994 στο Γενικό Προξενείο του Ιράν στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία ο Yılmaz ήταν προσκεκλημένος.

Σε ένα άλλο τεύχος, που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 1994, ο Yılmaz έγραψε για τον Mustafa Dirani, ένα φιλοϊρανικό στέλεχος που επιχειρούσε στον Λίβανο, το οποίο συνελήφθη από τις ισραηλινές δυνάμεις το 1994. Χαρακτήρισε το Ισραήλ κράτος τρομοκρατίας και καταδίκασε τις επιθέσεις (του Ισραήλ) στη Hezbollah. Παραπονέθηκε για την φιλοϊσραηλινή κάλυψη στον τουρκικό Τύπο και την περιγραφή των μαχητών της Hezbollah ως φανατικών.

Περιέγραψε τα δημοφιλή τουρκικά μέσα ενημέρωσης ως σιωνιστικά και προδοτικά και είπε ότι μια μέρα η Hezbollah θα τους νικήσει. Ως εγκέφαλος πίσω από το σχεδιασμό μιας νέας προοπτικής των μέσων ενημέρωσης στην Τουρκία υπό την κυβέρνηση Ερντογάν, ο Yilmaz έχει πλέον εκπληρώσει όσα είχε υποσχεθεί το 1994. Εκατοντάδες δημοσιογράφοι που θεωρήθηκαν φιλοδυτικοί ή φιλοϊσραηλινοί είτε φυλακίστηκαν ή αναγκάστηκαν να οδηγηθούν σε εξορία όταν τα μέσα ενημέρωσής τους κατασχέθηκαν, έκλεισαν ή μετατράπηκαν σε κυβερνητικά φερέφωνα. Στη δεκαετία του 1990 ο Yılmaz παρακολουθούσε στενά τις δικαστικές υποθέσεις ισλαμιστών μαχητών που κατηγορήθηκαν και δικάστηκαν, υπερασπίζοντάς τους σε άρθρα που έγραψε για το περιοδικό Yeryüzü.

Το Yeryüzü είχε αποτελέσει αντικείμενο πολλαπλών αστυνομικών ερευνών για διασπορά τρομοκρατικής προπαγάνδας. Μάλιστα τα δικαστήρια είχαν διατάξει πολλές φορές την κατάσχεση των αντιτύπων του περιοδικού μετά από καταγγελίες των τουρκικών αρχών. Στον αρχισυντάκτη, Burhan Kavuncu, ο οποίος συνδεόταν με πυρήνες των Φρουρών της Επανάστασης, και στον ιδιοκτήτη του περιοδικού ονόματι Ahmet Mayali, αφού δικάστηκαν, τους επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης και πρόστιμα. Το περιοδικό έκλεισε τελικά τον Ιούλιο του 1995, μετά από πέντε χρόνια δημοσιεύσεων, με τον Yılmaz να εμφανίζεται στο ειδικό αποχαιρετιστήριο τεύχος.

Σε ένα άρθρο τριών σελίδων που έγραψε στο τελευταίο τεύχος με τον τίτλο «Η τελευταία λέξη», ο Yılmaz περιέγραψε το περιοδικό ως επαναστατικό, βοηθώντας στη δημιουργία ενός βήματος για ένα μαζικό ισλαμικό κίνημα στην Τουρκία, αγκαλιάζοντας διάφορες ομάδες τόσο από την αριστερά όσο και από την δεξιά. Προώθησε την άποψη ότι οι Τούρκοι πρέπει να αναπτύξουν μια συνειδητοποίηση της αντίστασης προκειμένου να οικοδομήσουν μια μαζική αντίσταση και ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με τη συμμετοχή σε θέματα που απευθύνονται σε ποικίλες ομάδες στην Τουρκία.

Με τον ρόλο του στην καθοδήγηση της κάλυψης στα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και τη διεξαγωγή μυστικών επιχειρήσεων πληροφοριών με τους τεράστιους πόρους που διαθέτει η MIT, ο Yılmaz εφαρμόζει όλες τις ιδέες που είχε στη δεκαετία του ’90 στη σημερινή Τουρκία. Έχει την πλήρη υποστήριξη της κυβέρνησης Ερντογάν για να μετατρέψει την Τουρκία σε ένα καθεστώς ζηλωτών που θέλουν να μετατρέψουν τη χώρα σε ένα νέο Ιράν.

 

 

Μετάφραση: Γιάννης Λιναρδάτος

Πηγη: https://nordicmonitor.com/2022/09/turkeys-counterespionage-chief-linked-to-al-qaeda-group-harbors-anti-semitic-views/

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή