Γενικά θέματα
Νέα παρέμβαση του Πιερ Ντε Γκωλ για τη σύγκρουση στην Ουκρανία και το μέλλον των γαλλορωσικών σχέσεων!
Είναι κάπως μεγάλο το κείμενο, που ακολουθεί, αλλά συνιστώ ενθέρμως την μελέτη του. Κρίνω ότι περιλαμβάνει εξαιρετική, όσο και αντικειμενική ανάλυση, σχετικά με τα όσα συμβαίνουν στον πόλεμο στην Ουκρανία, από την έκβαση των οποίων θα εξαρτηθεί το μέλλον της υφηλίου, και πρωτίστως της Ευρώπης. Πρόκειται για κείμενο υψηλών απαιτήσεων, που περιλαμβάνει τη φινέτσα, καθώς και τη δυνατότητα της διείσδυσης στην ουσία των προβλημάτων, κυρίαρχα χαρακτηριστικά της γραφής των μορφωμένων Γάλλων.
Μαρία Νεγρεπόντη-Δελιβάνη
,
***SPAM*** Νέα ομιλία του Pierre De Gaulle για τη σύγκρουση στην Ουκρανία και για το μέλλον των γαλλορωσικών σχέσεων! – AgoraVox τα ΜΜΕ των πολιτών
=============
***Νέα παρέμβαση του Πιερ Ντε Γκωλ για τη σύγκρουση στην Ουκρανία και το μέλλον των γαλλορωσικών σχέσεων! – AgoraVox τα μέσα ενημέρωσης των πολιτών
=====================================================================================================
Κείμενο : μεταφρασμένο με www.deepl.com/translator (δωρεάν έκδοση)
Irina Dubois :
Καλημέρα κ. Ντε Γκωλ. Σας ευχαριστούμε που βρίσκεστε σήμερα μαζί μας στο γαλλορωσικό διάλογο. Είστε σύμβουλος στρατηγικής και εταιρικών οικονομικών, έχετε 15ετή εμπειρία στο private banking και είναι μάλλον περιττό να θυμηθείτε τα επιτεύγματα του παππού σας, του στρατηγού ντε Γκωλ. Βρισκόμαστε στο 2022 και είναι μια πρωτοφανής και πολύ, πολύ περίπλοκη χρονιά, δύσκολη για τις γαλλορωσικές σχέσεις. Θα έλεγα ότι είναι κατά κάποιον τρόπο μια αντιρωσική χρονιά, για να μην αναφερθώ στην πολιτική.
Και όμως, από τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο και μετά, υπάρχουν όλο και περισσότερες προσωπικότητες, μιλώντας σεμνά, που μιλούν υπέρ της εξομάλυνσης των σχέσεών μας μεταξύ της Γαλλίας και της Ρωσίας, και εσείς είστε ένας από αυτούς. Γιατί πιστεύετε ότι είναι τόσο σημαντικό για τη Γαλλία να μην αποσχιστεί από τη Ρωσία;
Pierre De Gaulle :
Καλημέρα κυρία. Σας ευχαριστώ για την υποδοχή σας και για την ευκαιρία που μου δώσατε να μιλήσω σε αυτό το σπίτι του πολιτισμού, το οποίο γιορτάζει όλα όσα ενώνουν τον γαλλικό και τον ρωσικό λαό μέσω του πολιτισμού.
Βεβαίως πιστεύω ότι είναι εξαιρετικά σημαντικό για τη Γαλλία να διατηρήσει και να διαφυλάξει, να προωθήσει μια σχέση κατανόησης και συνεργασίας με τη Ρωσία, πρώτα απ’ όλα λόγω των ιστορικών δεσμών, της κοινότητας των πεπρωμένων που μας ενώνει, αλλά και επειδή η διατήρηση μιας σχέσης με τη Ρωσία είναι η εγγύηση της σταθερότητας και της ευημερίας στην Ευρώπη και στον κόσμο, και δυστυχώς οι συνέπειες της τρέχουσας κρίσης γίνονται αισθητές στην Ευρώπη, στον κόσμο και στη Γαλλία, και όλοι υποφέρουν, Όλοι υποφέρουν, και αυτό αποδυναμώνει σε μεγάλο βαθμό την ισορροπία που ο παππούς μου προσπαθούσε πάντα να διατηρήσει, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας και καθ’ όλη τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, αλλά και κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Καθώς η Ρωσία ήταν μία από τις χώρες που ήταν στην πλευρά των νικητών μαζί με τη Γαλλία κατά των ναζιστών κατακτητών, ο παππούς μου προσπαθούσε πάντα να διατηρεί αυτή τη σχέση με τη Ρωσία, πάντα, πάντα.
Και νομίζω ότι είναι προς το συμφέρον της Γαλλίας να συνεχίσει αυτή την πολιτική και να συνεχίσει αυτή την ισορροπία, διότι είναι απαραίτητη για τη σταθερότητα της Ευρώπης. Νομίζω ότι η κοινή γνώμη αρχίζει να συνειδητοποιεί το διεστραμμένο παιχνίδι και τα ψέματα των Αμερικανών και ιδίως του ΝΑΤΟ, να χρησιμοποιήσουν αυτή την ουκρανική κρίση για να αποσταθεροποιήσουν την Ευρώπη, ότι η Ευρώπη, συμμαχώντας με τη Ρωσία, αντιπροσωπεύει ένα ισχυρό μπλοκ, πολιτικά, οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά, με περίπου 500 εκατομμύρια ανθρώπους, ότι μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ και μετά τις οικονομικές κρίσεις που ακολούθησαν, οι οποίες συνδέονται ιδίως με την εγκατάλειψη του κανόνα χρυσού για το δολάριο, οι Αμερικανοί προσπαθούσαν πάντοτε με τη βία, με πονηριά και με την πολιτική τους να αναπληρώσουν αυτή την απώλεια επιρροής, τόσο οικονομικής όσο και πολιτικής, να αναπληρώσουν την απώλεια επιρροής του δολαρίου ως του μοναδικού συναλλαγματικού νομίσματος στον κόσμο, και ότι αυτή η πολιτική συνεχίζεται.
Θα ήθελα να πω… Επαναστατώ και διαφωνώ με αυτή τη διανοητική ανεντιμότητα στην ουκρανική κρίση, διότι οι πολεμοκάπηλοι είναι οι Αμερικανοί, οι πολεμοκάπηλοι είναι το ΝΑΤΟ, και θα ήθελα να αναφέρω ως απόδειξη τις πρόσφατες δηλώσεις της κ. Μέρκελ, η οποία είπε ότι δεν είχε ποτέ την πρόθεση να εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μινσκ, τις συμφωνίες του Μινσκ, οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και υπογράφηκαν για να εγγυηθούν την ασφάλεια, την ακεραιότητα και τον σεβασμό των ρωσόφωνων πληθυσμών του Ντονμπάς και ότι οι Γερμανοί και οι Γάλλοι στάθηκαν πίσω από αυτές τις συμφωνίες για την ισορροπία, τη σταθερότητα και την προστασία των πληθυσμών στην περιοχή αυτή.
Η κ. Μέρκελ, λέγοντας ότι δεν είχε ποτέ την πρόθεση να εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μινσκ, έκανε τα πάντα για να αφήσει το ΝΑΤΟ να εξοπλίσει την Ουκρανία, έκανε τα πάντα για να θέσει τα θεμέλια αυτής της σύγκρουσης και νομίζω ότι αυτό είναι σοβαρό, διότι υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι που υποφέρουν.
Επιτρέποντας αυτή την ουκρανική εθνικιστική επέκταση, επέτρεψε να σκοτωθούν και να βομβαρδιστούν 16 έως 18.000 άνθρωποι. Επέτρεψε σε αυτούς τους εθνικιστικούς ουκρανικούς πληθυσμούς να εκμηδενίσουν τη ρωσική κουλτούρα, να εκμηδενίσουν την ίδια την αίσθηση ότι ανήκουν στη Ρωσία. Εκμηδένισε τη δυνατότητά τους να εξασκούν τη γλώσσα και δυστυχώς επέτρεψε τη διάπραξη αυτών των εγκλημάτων. Αυτό σημαίνει ότι συνειδητά συνέβαλαν σε αυτόν τον πόλεμο και συνειδητά συνέβαλαν σε αυτή την κλιμάκωση. Δυστυχώς, οι Ηνωμένες Πολιτείες συνεχίζουν αυτή τη στρατιωτική κλιμάκωση, από την οποία υποφέρει πρώτος ο ουκρανικός λαός, αλλά και οι ευρωπαϊκοί λαοί.
Το εύρος, ο αριθμός και το βάθος των κυρώσεων δείχνουν ότι όλα αυτά είχαν οργανωθεί από πολύ καιρό πριν και ότι πρόκειται στην πραγματικότητα για έναν οικονομικό πόλεμο, του οποίου οι Αμερικανοί είναι οι ωφελημένοι. Οι Αμερικανοί πουλάνε το φυσικό αέριο τους στους Ευρωπαίους 4 με 7 φορές ακριβότερα από ό,τι στη χώρα τους και δυστυχώς όλοι στην Ευρώπη υποφέρουν από αυτό στην καθημερινή τους ζωή, γιατί όλα αυτά προκαλούν μια οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση που είναι απολύτως πρωτοφανής και, φυσικά, ο κόσμος θα πει: Αλλά οι Ρώσοι υπερασπίζονται τον εαυτό τους, επειδή τους έχουν επιβληθεί 11.000 κυρώσεις, συν μια ένατη σειρά κυρώσεων που αποφασίστηκε χθες.
Βρισκόμαστε στο σημερινό μοντέλο, θα έλεγα, όπου οι θεμελιώδεις ιδιότητες του πατριωτισμού, της αγάπης για την πατρίδα και της υπεράσπισης του λαού θεωρούνται αφύσικες, και νομίζω ότι αυτό είναι πολύ σοβαρό, Χαίρομαι που ορισμένα πολιτικά πρόσωπα από τον πνευματικό κόσμο, τον οικονομικό κόσμο και τις ελίτ επιστρέφουν σε σκέψεις ισορροπίας, σε μια ορισμένη λογική και σε αυτό που ήταν πάντα η ιστορία των σχέσεων μεταξύ Γαλλίας και Ρωσίας, δηλαδή στη διατήρηση αυτής της ισορροπίας, στη διατήρηση της κατανόησης, στη διατήρηση της συνεργασίας, στη διατήρηση του διαλόγου των πολιτισμών και σκέφτομαι, καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, όλα όσα μας ενώνουν για το μέλλον και για την κοινότητα του πεπρωμένου μας.
Για μένα, λοιπόν, αυτή η αναγκαιότητα, αυτή η επιτακτική ανάγκη να διατηρήσουμε μια καλή σχέση με τη Ρωσία και, πίστη μου, δεν είναι μόνο απολύτως θεμιτή, αλλά είναι και καθήκον για την Ευρώπη και τη σταθερότητα στον κόσμο και στην Ευρώπη.
Irina Dubois :
Ακριβώς, αφού μιλάτε για σταθερότητα, μιλάμε πολύ για την κυριαρχία στο γαλλορωσικό διάλογο, την κυριαρχία των κρατών. Αυτή η περίφημη φόρμουλα του στρατηγού Ντε Γκωλ, η Ευρώπη των εθνών δεν υπάρχει πλέον, δεν υπάρχει. Πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε μια ανεξάρτητη διεθνή σχέση στον σημερινό παγκοσμιοποιημένο κόσμο;
Pierre De Gaulle :
Λοιπόν, όσον αφορά την Ευρώπη, ο παππούς μου ήταν πράγματι υπέρ μιας Ευρώπης των εθνών, δηλαδή όπου κάθε χώρα θα συνεργαζόταν με στόχο την Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο οικονομικά όσο και πολιτικά, αλλά και με μια ορισμένη αυτονομία, προφανώς πολιτική και όσον αφορά τη λήψη αποφάσεων.
Βρισκόμαστε σε ένα σύστημα όπου μια τεχνοκρατία επιβάλλει οδηγίες που πρέπει να εφαρμόζονται σε κάθε κράτος μέλος, μια τεχνοκρατία που είναι δυστυχώς εξαιρετικά διεφθαρμένη. Δεν το συζητάμε τώρα, αλλά τότε, όταν διορίστηκε Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, άφησε πίσω της μια πλάκα περίπου 100 εκατομμυρίων ευρώ σε ανεξήγητες δαπάνες για τη χρήση εξωτερικών συμβούλων, συμβουλευτικών εταιρειών, όταν ήταν Υπουργός Άμυνας.
Τα θέματα αυτά έχουν περάσει κάτω από το χαλί. Πολλά έχουν επίσης ειπωθεί για τις σχέσεις μεταξύ της Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της φαρμακοβιομηχανίας. Σας θυμίζω ότι ο γιος της εργάζεται για μια αμερικανική εταιρεία βιοτεχνολογίας και ότι πρόσφατα, όσον αφορά τους δεσμούς μεταξύ της κ. Van der Leyen και του διευθύνοντος συμβούλου της Pfizer, ο διευθύνων σύμβουλος της Pfizer κλήθηκε δύο φορές να καταθέσει, να εκθέσει τη γνώμη του ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Δύο φορές αρνήθηκε.
Θα ήθελα να δω λίγη περισσότερη ειλικρίνεια και διαφάνεια από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία θεσπίζει ορισμένους νόμους. Είναι άνθρωποι που δεν έχουν εκλεγεί, που δεν σέβονται τον λόγο τους. Αυτό είναι δυστυχώς το πρόβλημα. Οι σημερινοί Ευρωπαίοι ηγέτες. Θα ήθελα να δω λίγη περισσότερη διαφάνεια.
Πρόσφατα, στην υπόθεση του Κατάρ, είδαμε βαλίτσες με χρήματα που περιέργως κατέληξαν στο σπίτι ενός από τους προέδρους της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Σε μια εποχή λοιπόν που βρισκόμαστε σε μια μεγάλη κρίση, μια πολιτική κρίση, μια οικονομική κρίση, για άλλη μια φορά απόλυτα επιθυμητή και σκόπιμα ενορχηστρωμένη από τους Αμερικανούς και το ΝΑΤΟ, θα ήθελα για άλλη μια φορά λίγη περισσότερη διαφάνεια και ειλικρίνεια στο διάλογο και πάνω απ’ όλα σεβασμό στο λόγο που δόθηκε. Για άλλη μια φορά, αν η Γερμανία, αν η Γαλλία, αν ο ΟΑΣΕ, ο οποίος είχε εγγυηθεί τις συμφωνίες του Μινσκ, είχαν κρατήσει το λόγο τους, δεν θα βρισκόμασταν στη σημερινή κατάσταση.
Irina Dubois:
Ο στρατηγός ήθελε πάντα να επιδιώκει, και μόλις το είπατε, τη σχέση με τη Ρωσία ανά πάσα στιγμή. Και στα πολεμικά του απομνημονεύματα, μόλις χθες πριν από τη συνάντησή μας, διάβαζα τα αποσπάσματα από το ταξίδι του στη Ρωσία, το 1944, όταν συνάντησε τον Στάλιν και επιτρέψτε μου να παραθέσω:
“Σημείωσα σε ποιο βαθμό το γεγονός ότι η Ρωσία και η Γαλλία είχαν χωριστεί η μία από την άλλη είχε επηρεάσει την απελευθέρωση των γερμανικών φιλοδοξιών. Μπροστά στον γερμανικό κίνδυνο η κοινή δράση της Ρωσίας και της Γαλλίας ήταν στη φύση των πραγμάτων.
Ο στρατηγός θεωρούσε τη γαλλορωσική σχέση φυσική και το επαναλαμβάνει αρκετές φορές σε διάφορα αποσπάσματα των απομνημονευμάτων του.
Θα ήθελα να σας ρωτήσω αν πιστεύετε ότι ο γκωλισμός είναι ακόμη ζωντανός στη Γαλλία σήμερα; Ποιοι νομίζετε ότι είναι αυτοί οι πολιτικοί, αν θέλετε να τους κατονομάσετε ή όχι, ή ακριβώς ως κληρονομιά του στρατηγού.
Pierre De Gaulle :
Κοιτάξτε, δεν πρόκειται να πάρω θέση υπέρ κάποιου συγκεκριμένου πολιτικού στη Γαλλία, εκτός από το ότι είμαι αντίθετος με την πολιτική που ασκείται σήμερα από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και την κυβέρνησή του, ιδίως όσον αφορά τη σχέση με τη Ρωσία. Νομίζω ότι, όπως έχω πει συχνά σε συνεντεύξεις, δεν μπορείς να κάνεις “ταυτόχρονα” με χώρες τόσο ισχυρές, τόσο ολοκληρωμένες, τόσο σημαντικές όσο η Ρωσία, η Κίνα ή ακόμη και η Αλγερία.
Δεν καταλαβαίνεις τη ρωσική κουλτούρα και δεν καταλαβαίνεις τη νοοτροπία. Επίσης, δεν σέβεται όλη την ιστορία, όλη την αρχαιότητα, όλη τη στενότητα των σχέσεων που είχαμε με τη Ρωσία.
Όσο για τον Γκωλισμό, λοιπόν, είναι μια κληρονομιά, είναι ένα παράδειγμα, είναι η ικανότητα να προωθείται το μεγαλείο της Γαλλίας, του έθνους και της χώρας, που είναι φυσιολογικές και θεμελιώδεις αξίες, οι οποίες δυστυχώς σήμερα αποδοκιμάζονται.
Ο πρόεδρός σας εγκαινίασε ένα πρόγραμμα, νομίζω ότι ονομαζόταν Βασικές Αξίες ή Βασικές Πραγματικότητες, το οποίο απευθυνόταν στη ρωσική νεολαία και στο οποίο τιμούσε την πατρίδα, την ύψωση της σημαίας και τις πατριωτικές αξίες και την αγάπη για το έθνος. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Μεγάλωσα σε αυτό το περιβάλλον.
Σε πολλές χώρες, όπως η Αλγερία, η Κίνα, το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες, γιορτάζουν την ύψωση των σημαιών, τη σημαία, την αγάπη για την πατρίδα. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό και τώρα γίνεται αφύσικο από ένα σύστημα που τείνει να αποδομήσει τις βασικές αξίες της οικογένειας, της παράδοσης και της θρησκείας, και ευτυχώς στη χώρα σας ο πρόεδρος Πούτιν διατηρεί αυτές τις αξίες και θα ήθελα να υπήρχε στη Γαλλία ένας πολιτικός ηγέτης που θα προωθούσε αυτές τις αξίες και το μεγαλείο της Γαλλίας.
Η κληρονομιά του στρατηγού ντε Γκωλ είναι πράγματι μια ορισμένη ιδέα για τη Γαλλία. Η Γαλλία είναι παρούσα στη διεθνή σκηνή, αλλά και η Γαλλία που δίνει στον εαυτό της τα μέσα της πολιτικής της. Είναι επίσης η κληρονομιά ενός χαρισματικού ηγέτη με όραμα, πραγματική στρατηγική και δημοκρατική νομιμοποίηση.
Νομίζω ότι η ανάπτυξη μιας ανεξάρτητης διεθνούς σχέσης σημαίνει προφανώς να έχει κανείς τα μέσα της πολιτικής του, αλλά και όλη αυτή την προοπτική της πρόβλεψης των αποφάσεων, της σαφούς στρατηγικής, του σαφούς οράματος, των σαφών μηνυμάτων, μιας πραγματικής στρατηγικής για τους Γάλλους και τους πολίτες, την οποία εκπροσωπούν αυτοί οι ηγέτες, διότι βρίσκονται στην υπηρεσία των πολιτών.
Είναι στην υπηρεσία του έθνους, είναι στην υπηρεσία της χώρας και πρέπει σε κάθε περίπτωση να προωθούν και να μεταφέρουν τις αξίες της χώρας τους.
Δυστυχώς, δεν βλέπω αναδυόμενες προσωπικότητες στη Γαλλία που να παίρνουν αυτή τη σκυτάλη, αλλά ο παππούς μου εργάστηκε όλη του τη ζωή για το μεγαλείο της Γαλλίας, άφησε επίσης μια κληρονομιά και αυτή η κληρονομιά βρίσκεται στα χέρια των Γάλλων. Η ιστορία το έχει γράψει και εναπόκειται στον καθένα από εμάς να συνεχίσει αυτό το έργο και να πάρει τη σκυτάλη.
Irina Dubois :
Η κοινωνία στη Γαλλία είναι διχασμένη σε σχέση με την κατάσταση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, σε κατηγορίες ανθρώπων που πιστεύουν ότι ούτως ή άλλως δεν έχει σημασία τι κάνει η Ρωσία, είναι εναντίον της επειδή τη θεωρούν δικτατορία, μια χώρα που δεν έχει καμία σχέση με τις δημοκρατικές αξίες της Ευρώπης, υπάρχει μια άλλη κατηγορία που πιστεύει ότι τελικά τα οικονομικά συμφέροντα της Γαλλίας δεν βρίσκονται στην Ουκρανία και δεν συνδέονται με αυτή τη σύγκρουση, και, τέλος, υπάρχουν και αυτοί που, νομίζω, είναι αρκετά αδιάφοροι σε σχέση με τη σύγκρουση. Και υπάρχει μια κατηγορία ανθρώπων που πραγματικά πιστεύουν ότι πρόκειται για τη μάχη του πολιτισμού, κάτι που υπερβαίνει τον πόλεμο στην Ουκρανία και μιλήσατε γι’ αυτό ακριβώς στην αρχή, θα μπορούσατε να αναπτύξετε αυτή την πτυχή λίγο περισσότερο;
Pierre De Gaulle :
Ναι, η σύγκρουση αυτή έχει επιπτώσεις στον κόσμο και στην Ευρώπη. Προκαλείται από τη βούληση των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ και συντηρείται σε μεγάλο βαθμό από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πρόκειται για μια θεμελιώδη και μείζονα κρίση που επηρεάζει την καθημερινή ζωή όλων μας.
Ναι, έχω ακούσει από μικρούς βιοτέχνες, μικρούς εμπόρους, ανθρώπους που υποφέρουν από αυτή την κατάσταση, αρτοποιούς. Περίπου το 50% από αυτούς έχουν χρεοκοπήσει στη Γαλλία, καθώς και στο Βέλγιο και στην Ευρώπη, επειδή ο λογαριασμός του ηλεκτρικού ρεύματος αυξήθηκε από 1.500 ευρώ το μήνα σε 5.000 ευρώ, γεγονός που καθιστά εντελώς αδύνατο να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους και το οποίο πρόκειται να ρίξει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στην Ευρώπη στην ανεργία και στην κρίση.
Αυτή η κρίση είναι σοβαρή, διότι οι επιπτώσεις της είναι πολύ περισσότερες, τις οποίες δυστυχώς αποκρύπτουν οι δημοσιογράφοι και η πνευματική κοινότητα, η οποία κατηγοριοποιεί τους ανθρώπους σε φιλορώσους ή φιλοαμερικανούς ή φιλοπούτιν ή επικαλείται κάποια δικτατορία, προκειμένου να αποφύγει κάθε συζήτηση ή κάθε διάλογο. Λοιπόν, πρέπει να ξέρετε ότι λιγότερο από το 50% της βοήθειας που…, λοιπόν, η βοήθεια, ή ακριβέστερα οι επιδοτήσεις που χορηγούνται στους Ουκρανούς φτάνουν στους Ουκρανούς. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι το 50% των όπλων που δόθηκαν στους Ουκρανούς πωλούνται στις διεθνείς αγορές για να τροφοδοτήσουν τρομοκράτες, να τροφοδοτήσουν πολιτικές κρίσεις, συγκρούσεις, να τροφοδοτήσουν επαναστάσεις. Πρόσφατα, η ουκρανική κυβέρνηση δημοσίευσε έναν κατάλογο σχεδόν 1.000 σελίδων με όπλα που προορίζονται να πωληθούν στη Νότια Αμερική, την Αφρική, τις αραβικές χώρες και που θα τροφοδοτήσουν την τρομοκρατία σε όλο τον κόσμο. Πρόκειται για βαρέα και ελαφρά όπλα.
Είναι δυστυχώς μια από τις πιο διεφθαρμένες χώρες στον κόσμο. Δεν επικρίνω σε καμία περίπτωση τους Ουκρανούς, αλλά το καθεστώς που έβαλαν οι Αμερικανοί το 2014 με αυτό το περίφημο πραξικόπημα ή η κυρία Νούλαντ, η οποία είναι Ουκρανή στην καταγωγή, όπως και αυτός ο Μπάιντεν, εκφράστηκε λέγοντας “Γάμα την ΕΕ!”. Συγχωρέστε με, την αναφέρω, την αναφέρω αυτολεξεί, δηλαδή ότι αψηφώντας κάθε εκτίμηση, ακόμη και για τους Ουκρανούς, εγκαθίδρυσε μια δικτατορία.
Είμαι εξοργισμένος και σκανδαλισμένος που στη Γαλλία και στην Ευρώπη, οι άνθρωποι επαινούν ένα τάγμα που ονομάζεται Αζόφ, το οποίο χρησιμοποιεί τα ίδια εμβλήματα με εκείνα της μεραρχίας Das Reich!
Οι γονείς μου πολέμησαν κατά του ναζισμού, οι παππούδες μου, απελάθηκαν ακόμη και για λόγους αντίστασης και για μένα είναι απολύτως σκανδαλώδες να προωθούμε ανθρώπους που σφαγίασαν, σκότωσαν, έκαναν διακρίσεις σε βάρος πληθυσμών στο Ντόνμπας.
Το 2019, οι δηλώσεις του στενότερου συμβούλου του μετέπειτα προέδρου Ζελένσκι, του Αρέστοβιτς, σε συνέντευξή του τον Φεβρουάριο του 2019, έλεγαν ότι ήταν απολύτως απαραίτητο να γίνει πόλεμος εναντίον της Ρωσίας, ότι ο ίδιος ήθελε να το κάνει και ότι σε κάθε περίπτωση θα λάμβαναν επιδοτήσεις, όπλα, υποστήριξη από την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποστήριξη από το ΝΑΤΟ και ότι η Ουκρανία δεν μπορούσε να χάσει.
Οι Αμερικανοί παραπλάνησαν εντελώς τον ουκρανικό πληθυσμό και την ουκρανική κυβέρνηση σχετικά με την μη ρεαλιστική νίκη της Ουκρανίας σε αυτόν τον πόλεμο, διότι σε κάθε περίπτωση ο μεγάλος χαμένος αυτού του πολέμου είναι ο ίδιος ο ουκρανικός πληθυσμός και κατά συνέπεια και η Ευρώπη με όλη την κρίση στην οποία έχει περιέλθει από τη θέληση των πολιτικών.
Irina Dubois :
Είναι πολύ, πολύ θλιβερό στην πραγματικότητα, είναι ο πόνος της Ευρώπης, είναι ο πόνος των ανθρώπων…
Pierre De Gaulle:
Είναι λυπηρό, αλλά πιστεύω σε αυτή την ανάκαμψη, σε αυτή την επιστροφή στην πραγματικότητα, γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό για μένα να καταγγείλω όλα αυτά τα ψέματα και όλη τη λογική που οδήγησε σε αυτή τη σύγκρουση.
Αλλά σε αυτή τη σύγκρουση προσπαθούν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι η Ρωσία είναι απομονωμένη.
Αυτό είναι εντελώς ψευδές, πρώτα απ’ όλα επειδή υπάρχουν άνθρωποι που γνωρίζουν τα διακυβεύματα και τις πραγματικότητες τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ευρώπη και στον κόσμο, επειδή αυτοί οι άνθρωποι είναι υπεύθυνοι για την αποκατάσταση των θεμελιωδών αληθειών, την καταγγελία των ψεμάτων και την καταγγελία της λογικής που οδήγησε στην
Τώρα πιστεύω επίσης στην ανανέωση, πιστεύω επίσης στην ανασυγκρότηση που θα ακολουθήσει, απλώς και μόνο επειδή επιστρέφω σε αυτό που είπατε για τον παππού μου: δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς τη Ρωσία, δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτή την ήπειρο από μόνη της. Δεν είναι ακριβώς ήπειρος, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι η μεγαλύτερη χώρα του κόσμου, η οποία λόγω της γεωγραφίας, του πολιτισμού και της ιστορίας της αντιπροσωπεύει ένα απολύτως σημαντικό οικονομικό, πολιτικό, βιομηχανικό, γεωπολιτικό και πολιτιστικό δυναμικό.
Κατά τη γνώμη μου, η Ρωσία δικαίως εκμεταλλεύεται αυτή την κρίση, αναπροσανατολίζοντας τα πολιτικά, οικονομικά και χρηματοπιστωτικά της συμφέροντα προς την Ανατολή και θα είναι ένας από τους διαιτητές αυτού που είναι γνωστό ως Ευρασία, δηλαδή μιας φανταστικής ηπείρου που συγκεντρώνει τόσο την Ευρώπη όσο και την Ασία και στην οποία θα αναδυθούν νέα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Δυστυχώς, η Ευρώπη θα χάσει αυτή την απολύτως φανταστική ευκαιρία, γνωρίζοντας ότι η Ευρασία είναι μια ήπειρος που είναι αυτάρκης.
Θα ήθελα επίσης να καταγγείλω την υποκρισία αυτού του καθεστώτος κυρώσεων, διότι συνεχίζουμε να αγοράζουμε ρωσικό πετρέλαιο, προφανώς δεν μπορούμε να κάνουμε χωρίς αυτό. Συνεχίζουμε να αγοράζουμε ρωσικό φυσικό αέριο, συνεχίζουμε να αγοράζουμε βιομηχανικά μέταλλα. Το 60% των βιομηχανικών μετάλλων στις παγκόσμιες αγορές κυριαρχείται, θα έλεγα, από τη Ρωσία.
Συνεχίζουμε να αγοράζουμε ουράνιο. Οι Αμερικανοί συνέχισαν επίσης να προμηθεύουν, να αγοράζουν μαγνήτες για τους πυρηνικούς αντιδραστήρες νέας γενιάς και ευτυχώς συνεχίζουμε σε αυτό που μας ενώνει, δηλαδή το κοινό ιστορικό μας πεπρωμένο και όλα όσα συνθέτουν την επιστημονική κοινότητα, που συνθέτουν τις ανταλλαγές της πνευματικής κοινότητας.
Ο Διεθνής Διαστημικός Σταθμός συνεχίζεται χάρη σε αυτή τη συνεργασία που υπερβαίνει αυτή τη σύγκρουση και αυτό είναι που μας ενώνει και που πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσουμε.
Irina Dubois :
Υπάρχουν ακόμα πράγματα που μας ενώνουν και αυτό είναι ιδιαίτερα πολιτιστικό την παραμονή των Χριστουγέννων. Οι Γάλλοι θα γιορτάσουν τα Χριστούγεννα λίγο νωρίτερα, δηλαδή πριν από τα ρωσικά ορθόδοξα Χριστούγεννα, τα οποία θα γιορτάσουμε στις 7 Ιανουαρίου, και ακριβώς στο πλαίσιο του γαλλο-ρωσικού διαλόγου, καθώς πιστεύουμε στους πολύ ισχυρούς ιστορικούς και πολιτιστικούς δεσμούς μας, διοργανώνουμε μια χριστουγεννιάτικη συναυλία στις 22 Δεκεμβρίου. Και μήπως είναι μόνο ο πολιτισμός που μας μένει αυτή τη στιγμή, που μας ενώνει;
Pierre De Gaulle :
Υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μας ενώνουν. Σας έλεγα, και αυτό ήταν που τόνιζε ο παππούς μου, ότι η Γαλλία και η Ρωσία ήταν και οι δύο κόρες της Ευρώπης, είχαν κοινή καταγωγή και συνδέονταν με μια κοινότητα πεπρωμένου και συμφερόντων.
Αυτό υπερβαίνει κατά πολύ τον πολιτισμό. Ως εκ τούτου, ο πολιτισμός και οι οικονομικές ανταλλαγές είναι αυτά που φέρνουν τα έθνη κοντά, αυτά που μας ενώνουν και αυτά που παραμένουν πέρα από τις συγκρούσεις και τα διαφορετικά συμφέροντα.
Αυτό που θα ήθελα επίσης να πω είναι ότι σε αυτή την κοινή ιστορία, πρέπει, πρέπει να κάνουμε ειρήνη, πρέπει να κάνουμε ειρήνη και η ειρήνη είναι αναπόφευκτη.
Η ειρήνη είναι ο διάδοχος κάθε σύγκρουσης. Η ειρήνη είναι αυτή που ενώνει τους ανθρώπους.
Αυτή η ειρήνη προϋποθέτει αναγκαστικά την αποκατάσταση του διαλόγου, στη συνέχεια την κατανόηση και στη συνέχεια την οικονομική συνεργασία.
Αυτό είναι που αποκατέστησε, θα έλεγα αυτό που δημιούργησε συνέχεια ακόμη και την εποχή του ψυχρού πολέμου, αυτό είναι που δημιουργεί συνέχεια μεταξύ των λαών και θα ήθελα να δώσω ένα μήνυμα ελπίδας και ένωσης, διότι πιστεύω σε αυτή την κοινότητα πολιτισμού και πεπρωμένου.
Πιστεύω ότι αυτό που μας ενώνει, οι σχέσεις μεταξύ Γαλλίας και Ρωσίας είναι εξαιρετικά παλιές και όλοι μιλούν για ειρήνη αυτή τη στιγμή.
Ήμουν από τους πρώτους που κατήγγειλα τα ψέματα, την αδικία και τη λεηλασία στην οποία υποβάλλεται η χώρα σας και ο λαός σας, κάτι που θεωρώ απολύτως σκανδαλώδες, διότι δεν μπορείς να τιμωρείς ένα έθνος, δεν μπορείς να τιμωρείς έναν λαό για λόγους κρίσης, γνωρίζοντας ότι αυτό δεν είναι μόνο αντίθετο προς τις θεμελιώδεις ελευθερίες, είναι αντίθετο προς το διεθνές δίκαιο και αποτελεί μεγάλη αδικία.
Νομίζω ότι κανένα άλλο έθνος μετά τις εβραϊκές διώξεις κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου δεν έχει υποστεί τόσο μεγάλη λεηλασία όσο υποφέρει τώρα ο ρωσικός λαός.
Για μένα, αυτό είναι σοκαριστικό, είναι μια μεγάλη αδικία. Νομίζω ότι πέρα από τις τρέχουσες κρίσεις, πρέπει να δούμε την ισορροπία των λαών, πρέπει να δούμε την ισορροπία των εθνών, πρέπει να δούμε την ισορροπία του κόσμου και της Ευρώπης.
Φυσικά, ο πολιτισμός είναι ένας από τους προτιμώμενους και καθολικούς τρόπους προσέγγισης των δύο λαών μας.
Νομίζω ότι αυτό που μας ενώνει είναι επίσης η κοινή μας ιστορία και αυτό που μας ενώνει είναι το υπόλοιπο, πώς να σας πω την αγάπη, την απέραντη εκτίμηση που έχω, που έχει η οικογένειά μου για τον πλούτο του ρωσικού πολιτισμού, για τον πλούτο του ρωσικού κόσμου.
Πρόσφατα, ένας νομπελίστας φυσικής δήλωσε:
“Θέλουν να καταστρέψουν τη ρωσική κουλτούρα, αλλά πώς μπορείς να καταστρέψεις μια χώρα που είναι υπεύθυνη για περισσότερες από τις μισές ανακαλύψεις που γίνονται στον κόσμοστη χημεία, στη φυσική, στα μαθηματικά;»
Είστε μια σπουδαία χώρα, είστε μια χώρα με φανταστική ιστορία και δυστυχώς το νεο-νεοφιλελεύθερο μοντέλο που εμπνέεται από τους Αμερικανούς στοχεύει να καταστρέψει κάτι πολύ πιο θεμελιώδες από τη διαχείριση μιας οικονομικής και πολιτικής ισορροπίας, αλλά στοχεύει επίσης να καταστρέψει μια ολόκληρη κουλτούρα και, όπως είπα, υπονομεύει τα θεμέλια, υπονομεύει τη συνείδηση ενός λαού, διότι θέλει να καταστρέψει τους δύο πυλώνες του πολιτισμού, που είναι η θρησκεία και η πίστη, για να τους αντικαταστήσει με μια κουλτούρα του βραχυπρόθεσμου, της προσωπικής ικανοποίησης.
Επιτίθενται στα θεμελιώδη, και μόλις είδα, ακόμη και στην εκπαίδευση, και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι σοβαρό και πρέπει να κρατήσουμε τις επάλξεις μας και αυτό είναι που παραδοσιακά μας ενώνει με τη ρωσική κουλτούρα.
Είναι αυτή η αντίληψη, θα έλεγα, πώς να το πω, λίγο, λίγο παράλογη, λίγο τρελή που περιέγραψε πολύ καλά ο Ντοστογιέφσκι και αυτό είναι που κάνει την πίστη. Στην πραγματικότητα, η πίστη είναι ένας από τους πυλώνες, ένας από τους πυλώνες της Ρωσίας, και πιστεύω ότι ο Ντοστογιέφσκι τον ανέφερε:
“Κανείς δεν μπορεί να αφαιρέσει την πίστη του Ρώσου παρά μόνο ο ίδιος.
Αυτό είναι που κάνει τη δύναμή σας και τη συνοχή σας, αυτό είναι που κάνει επίσης τη δύναμη των Γάλλων, αυτό είναι που κάνει τη δύναμη κάθε έθνους κάθε ευρωπαϊκής χώρας, όπως ακριβώς και οι έννοιες του πατριωτισμού, της αγάπης για το έθνος, την οικογένεια και τη θρησκεία, οι οποίες είναι δυστυχώς αξίες που τείνουν να καταστραφούν προκειμένου να μειωθεί καλύτερα η ικανότητα των λαών, των ατόμων να χειραφετηθούν, η οποία στοχεύει στην καταστροφή της ακεραιότητάς τους και, επομένως, στην καλύτερη χειραγώγησή τους, διότι οδηγεί σε απώλεια σημείων αναφοράς.
Irina Dubois :
Σας ευχαριστώ πολύ για αυτό το μήνυμα ελπίδας. Θα συνεχίσουμε τις ενέργειές μας τα επόμενα χρόνια, και εννοώ τα επόμενα χρόνια, διότι θα χρειαστούμε αυτές τις ισχυρές, στρατηγικές και εγκάρδιες σχέσεις με…, μεταξύ της Ρωσίας και της Γαλλίας, και διότι ο διάλογος δεν πρέπει ποτέ να σταματήσει. Σας ευχαριστώ πολύ.
Pierre De Gaulle :
Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να ξέρετε ότι δεν είστε μόνοι σας, ότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, για άλλη μια φορά, τα δύο τρίτα του παγκόσμιου πληθυσμού, στη Γαλλία και στην Ευρώπη, που είναι μαζί σας και που θα συνεχίσουν αυτό το έργο μαζί σας και μπορείτε να υπολογίζετε στην υποστήριξή μου και στη συνεργασία μου για να συνεχίσετε αυτή την ανοικοδόμηση με ελπίδα και ανανέωση. Σας ευχαριστώ, κυρία.
*************************
Κείμενο πηγής :
http://cieldefrance.eklablog.com/urgentissime-nouvelle-intervention-de-pierre-de-gaulle-sur-le-conflit-a213605651
**************************************
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας