Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ο γρίφος της ρωσικής αντεπίθεσης και ο «νέος» ουκρανικός στρατός

Δημοσιεύτηκε στις

Καθώς η Μόσχα αγωνίζεται να ανατρέψει το ρεύμα ενός πολέμου που μέχρι στιγμής έχει αποτύχει σε μεγάλο βαθμό, οι Ουκρανοί, σύμφωνα με αναλυτικό ρεπορτάζ της Washington Post, προετοιμάζονται για την αντεπίθεση του Κρεμλίνου. Πού όμως ακριβώς θα επιδιώξει η Ρωσία να ξεκινήσει το χτύπημά της παραμένει ένα μυστήριο, αναγκάζοντας το Κίεβο να προετοιμάσει τα στρατεύματά του κατά μήκος ενός ποικίλου και απειλητικού μετώπου που εκτείνεται από τη Λευκορωσία έως τη Μαύρη Θάλασσα.

Από τους βαλτώδεις βόρειους υγρότοπους μέχρι τις μανιασμένες οδομαχίες στα ανατολικά και την άδενδρη στέπα στον νοτο, κάθε περιοχή παρουσιάζει τις δικές της προκλήσεις και ευκαιρίες για τους Ρώσους εισβολείς και τους Ουκρανούς που σκοπεύουν να τους εκδιώξουν.

Ουκρανοί αξιωματούχοι προειδοποιούν ότι η Ρωσία ενδέχεται να ξεκινήσει την επίθεσή της εντός εβδομάδων, ακόμα και ωρών, καθώς το ημερολόγιο πλησιάζει προς την πρώτη επέτειο της εισβολής στις 24 Φεβρουαρίου.

Ο γρίφος της ρωσικής αντεπίθεσης και ο «νέος» ουκρανικός στρατός-1
©Reuters

Μια κούρσα φαίνεται πλέον να διεξάγεται μεταξύ των ρωσικών δυνάμεων που στοχεύουν να ικανοποιήσουν την απαίτηση του προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν να ανακτήσουν τη δυναμική τους –και να καταλάβουν περισσότερα ουκρανικά εδάφη– και την άφιξη πρόσθετων δυτικών όπλων που θα μπορούσαν και πάλι να βοηθήσουν τους Ουκρανούς να καταπνίξουν τη ρωσική επίθεση.

Η Ουκρανία είναι ανυποχώρητη στις φιλοδοξίες της να απωθήσει τη Ρωσία και να ανακαταλάβει όλα τα εδάφη της, συμπεριλαμβανομένης της χερσονήσου της Κριμαίας που έχει καταλάβει παράνομα η Μόσχα από το 2014. Αλλά μέχρι να φτάσουν τα πρόσφατα υπεσχημένα άρματα μάχης, πυρομαχικά και συστήματα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένων άνω των 2,5 δισ. δολαρίων σε όπλα που υποσχέθηκε η Ουάσιγκτον, στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες λένε ότι οι ουκρανικές μονάδες είναι πιθανό να παραμείνουν ακινητοποιημένες σε αμυντικές θέσεις στις οποίες εγκαταστάθηκαν αφού ανάγκασαν τον εχθρό σε υποχώρηση στο Χάρκοβο και τη Χερσώνα το περασμένο φθινόπωρο.

«Εχουμε ένα αίσθημα αναμονής», είπε ο Αντρι, ένας στρατιώτης στην ανατολική περιοχή του Ντονέτσκ, τον οποίο η Washington Post αναφέρει μόνο με το μικρό όνομά του λόγω κινδύνου για την ασφάλειά του.

Το πιο προφανές μέρος που θα μπορούσε να είναι η αιχμή του δόρατος μιας νέας ρωσικής επίθεσης είναι μερικές δεκάδες χιλιόμετρα βόρεια από το σημείο όπου βρίσκεται ο Αντρι, στο κέντρο του ρωσόφωνου Ντονμπάς, σύμφωνα με τον υποστράτηγο Κύριλλο Μπουντάνοφ, επικεφαλής της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών της Ουκρανίας.

Η Μόσχα διοχετεύει μεγάλο μέρος της διογκούμενης δύναμής της –η οποία ο Μπουντάνοφ εκτιμά ότι έχει ξεπεράσει τους 326.000 στρατιώτες– σε σημεία της περιοχής που ελέγχει η Ρωσία μέσω ρωσόφωνων για σχεδόν μία δεκαετία.

Πολλά από αυτά τα στρατεύματα κατευθύνθηκαν στις μανιώδεις μάχεις για την κατάκτηση του Μπαχμούτ, μια πόλη που βρίσκεται στο μονοπάτι προς τον μακροπρόθεσμο στόχο του Πούτιν να κατακτήσει το Ντονμπάς, το οποίο περιλαμβάνει τις περιοχές Ντονέτσκ και Λουγκάνσκ.

«Το μοναδικό τους καθήκον αυτή τη στιγμή είναι να φτάσουν στα διοικητικά σύνορα των περιοχών του Ντονέτσκ και του Λουγκάνσκ», είπε ο Μπουντάνοφ σε συνέντευξή του με την Washington Post.

Ο γρίφος της ρωσικής αντεπίθεσης και ο «νέος» ουκρανικός στρατός-2
Οι κρατήρες που αφήνουν οι πύραυλοι στην πρώτη γραμμή κοντά στο Μπαχμούτ. (©AP Photo/Libkos)

Οι Ρώσοι θα μπορούσαν επίσης να κατευθύνουν την επίθεσή τους σε άλλα εδάφη που παράνομα προσάρτησαν πέρυσι στις νότιες περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνα, τμήματα των οποίων συμβάλλουν στη δημιουργία της πολυπόθητης «χερσαίας γέφυρας» του Πούτιν μεταξύ ηπειρωτικής Ρωσίας και Κριμαίας, στην οποία εισέβαλε και παράνομα η Ρωσία προσάρτησε το 2014.

Ακόμα και μια σημαντική ώθηση στη δυτική περιοχή του Ρίβνε, η οποία θα επέτρεπε στη Μόσχα να εμποδίσει τη ροή των δυτικών όπλων που εισέρχονται από την Πολωνία, είναι ένα σενάριο που εξετάζουν οι στρατηγοί.

Οι Ουκρανοί στρατιωτικοί έχουν τα μάτια τους δεκατέσσερα σε κάθε σημείο, ανυπόμονοι να αποκρυπτογραφήσουν εάν τα σημάδια μιας επιθετικής έκρηξης από τη Λευκορωσία προς τα βόρεια ή από την παράκτια Χερσώνα στον νότο είναι παραπλανητικά στοιχεία ή αποτελούν πραγματικά σχέδια επίθεσης, που απαιτούν γρήγορη εκτροπή των υπερασπιστών από άλλα σημεία του μετώπου.

Είναι μια σύνθετη αμυντική στάση. Ωστόσο, οι 50 εβδομάδες πολέμου –κατά τη διάρκεια του οποίου η Ουκρανία έχει σχεδόν τετραπλασιάσει το μέγεθος της συνολικής μαχητικής της δύναμης– και τα δισεκατομμύρια σε δωρεές όπλων έχουν κάνει τη χώρα πιο ικανή να ανταποκριθεί στον μακρύ ορίζοντα των απειλών απ’ ό,τι πριν από έναν χρόνο.

«Δεν μοιάζει με το τέλος Φεβρουαρίου του 2022, όταν είχαμε έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού και χρειαζόμασταν να επιβάλουμε προτεραιότητες», δήλωσε ο Μίκολα Μπιελιέσκοφ, ερευνητής στο Εθνικό Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών του Κιέβου, ένα ερευνητικό ινστιτούτο χρηματοδοτούμενο από την κυβέρνηση που συμβουλεύει το γραφείο του Ουκρανού προέδρου για την ασφάλεια και άλλα ζητήματα.

«Με 1 εκατομμύριο άνδρες τώρα στις ουκρανικές δυνάμεις ασφαλείας και άμυνας, η Ρωσία δεν μπορεί εύκολα να βρει ένα άνοιγμα, ακόμα κι αν χτυπήσει εκεί όπου δεν υπάρχουν καθόλου ουκρανικά στρατεύματα», είπε ο Μπιελιέσκοφ.

Η Ουκρανία ετοιμάζεται να αμυνθεί έναντι μιας επίθεσης που είναι πιθανό να συμβεί σε μία από τις παρακάτω τις περιοχές.

Ανατολή

Ο γρίφος της ρωσικής αντεπίθεσης και ο «νέος» ουκρανικός στρατός-3
Μέλη της Ενωσης Εθελοντών του Ντονμπάς, που ιδρύθηκε στη Ρωσία το 2015 για να ενώσει και να υποστηρίξει εθελοντές που μάχονται κατά των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή του Ντονμπάς, παρευρίσκονται στο συγκέντρωση της Ενωσης, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης Ρωσίας-Ουκρανίας στη Μαριούπολη, που ελέγχεται από τη Ρωσία. (©Reuters/Alexander Ermochenko)

Η έναρξη της επίθεσης σε μέρος ή τμήματα του μετώπου του Ντονμπάς, μήκους 450 χιλιομέτρων, θα επέτρεπε στη Μόσχα να αξιοποιήσει τις δυνάμεις, τον εξοπλισμό και την υποδομή που έχει συγκεντρώσει εδώ και εννέα χρόνια πολέμου στην ανατολική Ουκρανία. Οι αναλυτές σημειώνουν ότι θα φέρει τη μέγιστη δύναμη πυρός για να υποστηρίξει την προαναφερθείσα εντολή του Πούτιν να κατακτήσει όλο το Ντονμπάς μέχρι τα τέλη Μαρτίου.

Η Ρωσία είναι βαθιά σκαμμένη, έχοντας μεταμορφώσει την πλευρά της στο μέτωπο σε ένα τοπίο από χωμάτινα εμπόδια, βαθιά χαρακώματα και πυκνές σειρές των αντιαρματικών γνωστών ως δόντια δράκου. Αυτά τους δίνουν εναλλακτικά καταφύγια στην Πόπασνα και σε άλλα χωριά και τους επιτρέπουν να συνεχίσουν να πιέζουν προς τα δυτικά.

Από εκείνη την πλευρά, αντιμετωπίζουν το ποιμενικό πεδίο μάχης της Ουκρανίας, με τα λιβάδια, τα λασπωμένα από το χιόνι πεδία του Λουγκάνσκ και του Ντονέτσκ να διασταυρώνονται με τις γραμμές των χαρακωμάτων και να είναι γεμάτα με πυκνές παγίδες τανκς.

Για να φτάσουν όμως οι Ρώσοι ακόμη και σε αυτή την έκταση θα απαιτούσε να διασχίσουν μια συστάδα πόλεων όπου οι Ουκρανοί έχουν ήδη κρυφτεί σε στρατιωτικές βάσεις, εγκαταλελειμμένα σπίτια και υπόγεια – συμπεριλαμβανομένων των Τσάσιβ Γιαρ, Κοστιαντινίβκα, Ντουζκίβκα, Σλοβιάνσκ και Κραματόρσκ.

Μέχρι στιγμής, στον πόλεμο, η ρωσική πρόοδος μέσα από τα πεδία των αστικών μαχών ήταν εξαντλητική και αιματηρή, ιδιαίτερα όσον αφορά τον συνεχιζόμενο αγώνα για την κατάκτηση του Μπαχμούτ, όπου σημειώθηκαν βαριές απώλειες για κάθε πλευρά.

Οι Ουκρανοί μαχητές λένε ότι ο ρυθμός των εχθρικών βομβαρδισμών έχει επιβραδυνθεί γύρω από την πόλη, πιθανώς επειδή τα αποθέματα πυρομαχικών έχουν εξαντληθεί. Αντίθετα, οι Ρώσοι στέλνουν κύματα μαχητών σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτα από τεθωρακισμένα οχήματα, μια πρόγευση του πώς θα μπορούσε να μοιάζει μια μεγάλη επίθεση στην περιοχή.

«Δεν έχουμε αρκετά πυρομαχικά για να σκοτώσουμε όλους τους μαχητές που στέλνουν», είπε η Ιρίνα Ριμπάκοβα, εκπρόσωπος της 93ης μηχανοκίνητης ταξιαρχίας στο Μπαχμούτ. «Δεν φαίνεται να έχουν απομείνει πολλά αποθέματα όλμων και οβίδων  για να μας εκτοξεύσουν, αλλά έχουν απεριόριστο ανθρώπινο δυναμικό».

Νότος

Ο γρίφος της ρωσικής αντεπίθεσης και ο «νέος» ουκρανικός στρατός-4
Ουκρανός στρατιώτης με εκτοξευτή αντιαρματικών χειροβομβίδων RPG-7 κατά τη διάρκεια ασκήσεων, στη Ζαπορίζια. (©Reuters/Stringer)

Ο ελικοειδής ποταμός Δνείπερος διασχίζει τις νότιες περιοχές Ζαπορίζια και Χερσώνα, τις οποίες ο Πούτιν ισχυρίζεται ότι έχει προσαρτήσει, σχηματίζοντας ένα φυσικό φράγμα που σε πολλά σημεία αποτελεί πρώτη γραμμή του μετώπου.

Για μήνες τα ρωσικά στρατεύματα είχαν καταλάβει τη Χερσώνα, ενώ εντέλει απωθήθηκαν τον Νοέμβριο έπειτα από ουκρανική αντεπίθεση. Η Ρωσία έχει ορκιστεί να επιστρέψει, αλλά θα πρέπει να αντιμετωπίσει τις ομάδες επιτήρησης drone που… αγαπούν τις επίπεδες παράκτιες πεδιάδες, όπου τα εχθρικά στρατεύματα συχνά δυσκολεύονται να κινηθούν απαρατήρητα.

«Οι ουκρανικές δυνάμεις δεν σταθμεύουν σε πόλεις στη Ζαπορίζια. Η γραμμή του μετώπου περνά κυρίως μέσα από χωράφια», δήλωσε ο Ολέξι Ντμιτρασκίβσκι, στρατιωτικός εκπρόσωπος για τις περιοχές Ντονέτσκ και Ζαπορίζια. «Αυτό μας βοηθά. Εχουμε φτιάξει πολλά οχυρά σε αυτές τις πεδιάδες.

Ακόμη και μετά την υποχώρησή της, η Ρωσία ελέγχει αρκετά εδάφη από τη Ζαπορίζια και τη Χερσώνα για να διατηρήσει τη χερσαία γέφυρα προς την Κριμαία. Το Κρεμλίνο, ωστόσο, επέμεινε ότι θα «απελευθερώσει» και τις δύο περιοχές.

Η Ουκρανία εντόπισε συσσώρευση στρατευμάτων στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένων δύο νέων τακτικών ταγμάτων, αλλά πολύ λιγότερα από αυτά που συγκεντρώνονται βορειότερα, είπε ο Ντμιτρασκίβσκι.

Ο Λιμαρένκο και η μονάδα του, η οποία ανήκει στην Εδαφική Αμυντική Δύναμη της Ζαπορίζια, εκπαιδεύονται στην περιοχή και επιθυμούν να πολεμήσουν εδώ. Η περιοχή θεωρείται ένα από τα πιθανά σημεία για την επόμενη μεγάλη επίθεση της ίδιας της Ουκρανίας, ίσως για την απελευθέρωση της Μελιτόπολης –από όπου κατάγονται αρκετοί από τους μαχητές του– και για να κόψει τη χερσαία γέφυρα της Ρωσίας.

Οι Ρώσοι όμως έχουν τρυπώσει σε πιο εδραιωμένες θέσεις και οι αναλυτές δεν περιμένουν μια μεγάλη ουκρανική ώθηση εν μέσω χειμερινής λάσπης. Οι άνδρες του Λιμαρένκο γνωρίζουν ότι μπορούν να αναπτυχθούν οπουδήποτε απαιτεί η ρωσική επίθεση.

«Εχουμε ήδη μετεγκατασταθεί 15 φορές», είπε ο Λιμαρένκο καθώς οι άνδρες του εξασκούνταν στην εύρεση διεξόδου μέσα από μια τάφρο με το είδος των εκρηκτικών συρμάτων που προτιμούν οι Ρώσοι.

Βορράς

Ο γρίφος της ρωσικής αντεπίθεσης και ο «νέος» ουκρανικός στρατός-5
Ουκρανός στρατιώτης προσγειώνει ένα drone κατά τη διάρκεια επίδειξης κοντά στα σύνορα με τη Λευκορωσία. Τα αναγνωριστικά drones πετούν πολλές φορές την ημέρα από τις ουκρανικές θέσεις πέρα από τα σύνορα στη Λευκορωσία, έναν στενό Ρώσο σύμμαχο, ψάχνοντας για σημάδια προβλημάτων από την άλλη πλευρά. Οι ουκρανικές μονάδες παρακολουθούν τα σύνορα των ελών και των δασών μήκους 1.000 χιλιομέτρων για μια πιθανή αιφνιδιαστική επίθεση από τον βορρά, μια επανάληψη της ανεπιτυχούς ρωσικής ώθησης προς το Κίεβο στην αρχή του πολέμου πριν από σχεδόν ένα χρόνο. (©AP Photo/Daniel Cole)

Αν και τα βασικά σχέδια του Πούτιν επικεντρώνονται στις τέσσερις περιοχές της νοτιοανατολικής Ουκρανίας, η Μόσχα ενδέχεται να επαναλάβει μία από τις βασικές εναρκτήριες κινήσεις της εισβολής της πριν από έναν χρόνο, όταν έστειλε δυνάμεις που ξεχύνονται στα σύνορα από τη Λευκορωσία προς την πόλη Τσερνίχιβ και από τη Ρωσία προς την πόλη Σούμι.

Οι Ουκρανοί επιμένουν ότι είναι έτοιμοι να σταματήσουν τους Ρώσους.

«Τον Φεβρουάριο του 2022 ήμασταν ένας στρατός σε καιρό ειρήνης», είπε ο συνταγματάρχης Γιεβγκένι Σίλκιν, επικεφαλής στρατηγικών επικοινωνιών για τον αρχηγό του επιτελείου της Ουκρανίας. «Επειτα από έναν χρόνο, έχουμε νέα στρατεύματα, νέες ταξιαρχίες. Είμαστε πλήρως ικανοί να σταματήσουμε μια επίθεση από τον βορρά».

Η περιοχή των λιμνών και των υγροτόπων έχει μείνει λασπωμένη από έναν συνήθως ήπιο χειμώνα, όπως ήταν πέρυσι, όταν ορισμένα ρωσικά στρατεύματα κόλλησαν στους βάλτους κατά την προέλασή τους προς το Κίεβο. Αλλα, προσπαθώντας να περικυκλώσουν το Σούμι, ανασχέθηκαν από δυνάμεις εδαφικής άμυνας.

Οι Ουκρανοί στρατιωτικοί αναλυτές δεν βλέπουν τον βορρά ως την πιο πιθανή τοποθεσία για επίθεση και λένε ότι η Ρωσία δεν έχει συγκεντρώσει σημαντικά στρατεύματα στην περιοχή. Η Ρωσία όμως βομβάρδισε το Σούμι και το Τσερνίχιβ τις τελευταίες ημέρες και έχει σταθμεύσει αεροσκάφη στη Λευκορωσία έπειτα από τις πρόσφατες κοινές ασκήσεις.

«Γνωρίζουμε ότι έχουν αφήσει αεροπλάνα και ελικόπτερα στη Λευκορωσία, αλλά δεν ξέρουμε για ποιον σκοπό», είπε ο Σίλκιν. Αυτές οι από Βορρά προσεγγίσεις εξακολουθούν να προσφέρουν πλεονεκτήματα στη Ρωσία, κυρίως τις μικρές διαδρομές ανεφοδιασμού που προσφέρει προς και από τη μητέρα πατρίδα. Η Ουκρανία περικλείει την περιοχή με χαρακώματα, παγίδες τανκς, τσιμεντένια φράγματα και άλλα αμυντικά εργαλεία.

«Εχουμε εξορύξει κάθε δρόμο και δεντροστοιχία», είπε ο Σίλκιν, καθώς και μεγάλο μέρος των συνόρων μεταξύ των τριών χωρών. «Δεν πρόκειται να είμαστε φιλικοί με τη Ρωσία ή τη Λευκορωσία», είπε.

Πηγή: Washington Post

Αναδημοσίευση από την Καθημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις14 λεπτά πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...

Απόψεις29 λεπτά πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...

Αναλύσεις44 λεπτά πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα2 ώρες πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Δημοφιλή