Αναλύσεις

Τουρκία: Αφασία της εξουσίας και κατασκευαστικά εγκλήματα

Δημοσιεύτηκε στις

22 Φεβρουαρίου 2023 στις 15:30

από τον

ΧΑΚ

του Λεωνίδα Κουμάκη*

Οι σεισμοί της 6^ης Φεβρουαρίου 2023 σε Τουρκία και Συρία έχουν προκαλέσει παγκόσμια συγκίνηση, με δεκάδες χώρες να σπεύδουν σε βοήθεια και συμπαράσταση – από τις πρώτες η Ελληνική Δημοκρατία και η Κυπριακή Δημοκρατία (η βοήθεια της οποίας όπως είναι γνωστό απορρίφθηκε).

Για την Συρία η κατάσταση είναι περιπλεγμένη: Από τον Μάρτιο του 2011 η χώρα βρίσκεται στην δίνη εμφυλίου πολέμου, με την ανάμειξη Ρώσων, Περσών, Αμερικανών, Τούρκων, Ισλαμιστών αλλά και πολλών άλλων φατριών, από την οποία δεν έχει καταφέρει ακόμα να ξεφύγει. Οι σεισμόπληκτες περιοχές δεν βρίσκονται υπό τον απόλυτο έλεγχο της Συριακής κυβέρνησης και η παροχή βοήθειας σε αυτές παρουσιάζει μεγάλες δυσκολίες καταδικάζοντας στον θάνατο απροσδιόριστο αριθμό αβοήθητων ανθρώπων.

Δυστυχώς το ίδιο περίπου συνέβη και στην Τουρκία για ένα εκ διαμέτρου αντίθετο λόγο: Ο ασφυκτικός έλεγχος του ενός ανθρώπου, με τις συμμορίες – εξαπτέρυγα οι οποίες δραστηριοποιούνται σε κάθε τομέα της πολιτικής και οικονομικής ζωής της σημερινής Τουρκίας, έχουν περάσει μια θηλιά θανάτου σε εκατομμύρια ανυποψίαστων πολιτών, ένα δείγμα της οποίας βλέπουμε σήμερα μετά τους σεισμούς της 6^ης Φεβρουαρίου 2023.

Για να αντιληφθούμε καλύτερα πως λειτουργεί το αόρατο δίχτυ που παγίδεψε εκατομμύρια ανθρώπων σε ολόκληρη την Τουρκία, ας γυρίσουμε πίσω στο έτος 2003.

Σύμφωνα με τον Τούρκο (αυτοεξόριστο) δημοσιογράφο Cevheri Guven, ο εργολάβος Yusuf Korkmaz (άνθρωπος του ΑΚΡ και του στενού κύκλου Ερντογάν), έστησε μια πολυώροφη οικοδομή με σάπια υλικά στο Bingol. Για κακή του τύχη, την πρωτομαγιά του 2003 σημειώθηκε ένας σεισμός 6,4 της κλίμακας Ρίχτερ ισοπεδώνοντας την νέα, πολυώροφη οικοδομή του και στέλνοντας στον θάνατο τα 37 από τα 176 συνολικά θύματα που είχε ο σεισμός σε ολόκληρη την πόλη.

Ο αξιότιμος κύριος εργολάβος όμως δεν παρέμεινε ούτε μια μέρα στην φυλακή. Παραπέμφθηκε στην τουρκική «δικαιοσύνη», καταδικάστηκε σε 1,5 χρόνο φυλακή, πλήρωσε το χρηματικό πρόστιμο από την μετατροπή της ποινής και αφέθηκε ελεύθερος. Σε πολιτισμένα κράτη, όταν υπάρχει ρητή παράβαση των υποχρεώσεων ενός επαγγελματία, σε περίπτωση καταδίκης, στερείται την δυνατότητα να ασκήσει το ίδιο επάγγελμα τουλάχιστον για μια δεκαετία. Στην Τουρκία όμως ο Yusuf Korkmaz δεν αντιμετώπισε κανένα απολύτως πρόβλημα, συνεχίζοντας απρόσκοπτα το «θεάρεστο» έργο του. Και όχι μόνο αυτό. Έγινε και τηλεοπτικός αστέρας στο κρατικό ΤRT σε μια προπαγανδιστική τηλεοπτική σειρά (Kurtulus Osman), φωτογραφήθηκε με πλείστες όσες «προσωπικότητες» του ΑΚΡ (από τον αρχηγό της στρατο-χωροφυλακής μέχρι πολιτικούς της εξουσίας), ώστε να γνωριστεί καλύτερα με το κοινό και να πουλάει ευκολότερα τα κατασκευαστικά του εγκλήματα. Αυτό ακριβώς είναι το «πνεύμα» της κυβερνητικής «ομάδας» γενικότερα απέναντι στον «δικό της» κατασκευαστικό κλάδο.

Σταδιακά, ο έλεγχος για τις οικοδομές και τα σπίτια που έμεναν οι πολίτες μεταφέρθηκε στους δήμους και στα υπουργεία, δηλαδή στο έλεος της κυβερνητικής σπείρας. Η Ένωση Επιμελητηρίων Τούρκων Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων – TMMOB (είχε προειδοποιήσει ότι η κατασκευή του αεροδρομίου Χατάι πάνω στην αποξηραμένη λίμνη Αμίκ ήταν ολέθριο λάθος και δικαιώθηκε με την αχρήστευση του αεροδρομίου από τον σεισμό) καταργήθηκε και τα διάφορα επιμελητήρια απενεργοποιήθηκαν.

Στήθηκαν οι διάφορες συμμορίες κατασκευαστών (η συμμορία των πέντε είναι η πιο διάσημη απ΄ όλες) και η χρυσή εποχή των κατασκευών στην Τουρκία ξεκίνησε.

Δημόσια γη και δημόσια περιουσία, ακίνητη περιουσία του δημοσίου, μεγάλα πάρκα, τεράστια άλση, δάση, ιστορικά κτίρια ακόμα και τζαμιά, μπήκαν στο στόχαστρο της «ιδιωτικοποίησης», της εμπορικής «αξιοποίησης», της δημιουργίας εμπορικών κέντρων, αεροδρομίων, δρόμων και φυσικά πολυτελών παλατιών για τις «ανάγκες» του άπληστου ψευτο-σουλτάνου και της νεόπλουτης συζύγου του.

Η ευκολία «νομιμοποίησης» μαύρου χρήματος μέσα από τις κατασκευές και η «σύνδεση» του κλάδου απ΄ ευθείας με το παλάτι, αύξησε την ευκολία του πλιάτσικου σε δημόσιες εκτάσεις και εκτόξευσε στα ύψη τα «κέρδη» του κλάδου αλλά και του «συνεργαζόμενου» παλατιού.

Έχοντας λοιπόν υπ΄όψη όλο το παραπάνω πλαίσιο, φθάνουμε στην 6^η Φεβρουαρίου 2023.

Σύμφωνα με τον (αυτοεξόριστο) Τούρκο δημοσιογράφο Memduh Bayraktaroğlu, στις 4.15 τα χαράματα γίνεται η πρώτη ισχυρή δόνηση στις δέκα επαρχίες της νοτιοανατολικής Τουρκίας. Οι ευρισκόμενοι σε υπηρεσία ολόκληρο το 24ωρο, στο εθνικό ίδρυμα Αντιμετώπισης Καταστροφών της Προεδρίας Διαχείρισης Καταστροφών και Έκτακτης Ανάγκης (AFAD), καταγράφουν την πολύ ισχυρή σεισμική δόνηση. Συντάσσουν αμέσως μια αρχική εκτίμηση της καταστροφής και την προωθούν στις 5 υπηρεσιακά στο καθ΄ ύλη αρμόδιο Υπουργείο Εσωτερικών, σύμφωνα με όσα όριζε το νέο (Σεπτέμβριος 2022 με υπογραφή Ερντογάν) σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων κινδύνων («Türkiye Afet Müdahale Planı») το οποίο ρύθμιζε με κάθε λεπτομέρεια τον ρόλο που αναλογούσε σε κάθε ένα από τους εμπλεκόμενους στο σχέδιο στο οποίο ο στρατός υποβαθμίστηκε, εξ αιτίας των «φόβων ανατροπής» που διατηρεί ο Ρ. Τ. Ερντογάν.

Οι εργαζόμενοι στο Υπουργείο Εσωτερικών ειδοποιούν αμέσως τον Υπουργό στις 5.15 το πρωί. Ο Υπουργός Σουλειμάν Σοιλού επικοινωνεί με τον ΥΠΕΘΑ Χουλουσί Ακάρ και τον Υπουργό Πολιτισμού και Τουρισμού Μεχμέτ Νουρί Έρσοι. Ρυθμίζουν αμέσως μεταξύ τους μια έκτακτη σύσκεψη στις 6.30, όπου λαμβάνεται η απόφαση να δοθούν οι απαραίτητες εντολές σε διοικήσεις στρατοφυλακής και διοικητές στρατοπέδων στις σεισμόπληκτες επαρχίες, ώστε να στείλουν άμεσα προσωπικό στους τόπους καταστροφής.

Κάπου μια ώρα αργότερα, αμέσως μετά την πρωινή προσευχή, ενημερώθηκε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Έξαλλος, τηλεφωνεί αμέσως και στους τρεις Υπουργούς τους οποίους βρίζει με πολύ βαριές εκφράσεις και προσβλητικούς χαρακτηρισμούς, ουρλιάζοντας πως αυτό είναι πραξικόπημα (να παίρνουν δηλαδή αποφάσεις χωρίς την συγκατάθεση του και να στέλνουν στρατό και δυνάμεις ασφαλείας στο τόπο της καταστροφής).

Ο Ρ. Τ. Ερντογάν αιφνιδιασμένος, πανικόβλητος από τις μόνιμες ανησυχίες για την ασφάλεια του, καταργεί στην πράξη το σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων κινδύνων που υπέγραψε ο ίδιος τον Σεπτέμβριο του 2022 και δίνει εντολή ακύρωσης όλων των αποφάσεών των τριών υπουργών του.

Ο δημοσιογράφος Memduh Bayraktaroğlu που έκανε τις αποκαλύψεις, τόνισε ότι η «πηγή» του ήταν «σίγουρη» (πολλοί λένε πως ήταν ο ίδιος ο Σοιλού που τρέμει τις συνέπειες της αδράνειας μετά τους σεισμούς και τους χιλιάδες νεκρούς) και ότι αν υπάρξουν διαψεύσεις όσων αποκαλύπτει τόσο από τον Πρόεδρο όσο και από τους τρεις Υπουργούς, θα ζητήσει συγνώμη.

Με τις πληροφορίες όμως αυτές συμπληρώνεται πλήρως η εικόνα που παρουσιάστηκε στην αρχή της βιβλικής καταστροφής: Επί σχεδόν 48 ώρες μετά τους σεισμούς δεν εμφανίστηκε ούτε ψυχή από το τουρκικό κράτος στον τόπο της καταστροφής και όσοι από τους καταπλακωμένους στα ερείπια, απελπισμένους πολίτες μπορούσαν, έστελναν μηνύματα περιγράφοντας το σημείο που ήταν παγιδευμένοι ελπίζοντας σε κάποια βοήθεια και βρίζοντας την κυβέρνηση για την πλήρη απουσία οποιασδήποτε κρατικής βοήθειας.

Μετά από δύο ημέρες κατά την διάρκεια των οποίων θα μπορούσαν να είχαν διασωθεί εκατοντάδες (αν όχι χιλιάδες) ανθρώπινες ζωές και αφού εν τω μεταξύ κήρυξε για τρεις μήνες κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλες τις σεισμόπληκτες επαρχίες απαγορεύοντας την λειτουργία του Twitter για να πνιγούν οι φωνές διαμαρτυρίας, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν εμφανίστηκε στον τόπο της καταστροφής.

Μαζί του, σύσσωμη η γνωστή κουστωδία «ημετέρων» (πρώτος και καλύτερος δίπλα του ο πρώην «πρωθυπουργός – μαριονέτα» Μπιναλί Γιλντιρίμ, της οικογένειας μεγαλέμπορων ναρκωτικών και σήμερα ζάμπλουτος από άφραγκος όταν τον «παρέλαβε» ο Ερντογάν).

Ο Τούρκος Πρόεδρος με ένα βλοσυρό ύφος έβρισε όλους τους πολίτες που εξέφραζαν αγανάκτηση για το ανύπαρκτο κράτος σαν «αισχρούς», «ανήθικους» κ.α. και απείλησε όσους διαμαρτύρονται, λέγοντας «για όλα κρατούνται σημειώσεις».

Όλα αυτά αποκαλύπτουν την πλήρη αφασία της συμμορίας που κυβερνάει την Τουρκία, αρκεί να μην θέσει σε κίνδυνο οτιδήποτε συνδέεται με την γενικότερη ασφάλεια της και την πάση θυσία διατήρηση του «θρόνου» στο παλάτι των χιλίων δωματίων.

Οι νεκροί που βρίσκονται κάτω από τα ερείπια στον τόπο της καταστροφής είναι περισσότεροι από τον αριθμό των θυμάτων που έχει ανακοινωθεί επισήμως (στην Τουρκία 40.000 νεκροί, 18/2/2023). Άλλωστε, οι κυβερνητικοί «υπεύθυνοι» που έχουν φτάσει στον τόπο της καταστροφής δεν προσμετρούν στους νεκρούς όσα πτώματα είναι αδύνατο να αναγνωριστούν, εφαρμόζοντας σχετικές εντολές της «κεντρικής διοίκησης».

Ο σεισμολόγος καθηγητής Dr. Övgün Ahmet Ercan υπολογίζει ότι υπάρχουν ακόμα 90.000 έως 100.000 άνθρωποι κάτω από ερείπια στις δέκα επαρχίες της σεισμόπληκτης περιοχής. Τα συνεργεία όμως των μεγαλοεργολάβων ανυπομονούν να «πιάσουν δουλειά» αναγκάζοντας ομάδες διάσωσης από το εξωτερικό να εγκαταλείψουν την Τουρκία.

Όπως δήλωσε στον κρατικό τηλεοπτικό σταθμό της Ισπανίας (15/2/2023) ο Pedro Frutos από την ισπανική ομάδα διάσωσης «Η τουρκική κυβέρνηση αποφάσισε να μπει στα ερείπια με οικοδομικό εξοπλισμό…… Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι πολλοί άνθρωποι θα πεθάνουν. Δεν θα συμμετάσχουμε σε αυτό». Μαζί με την Ισπανική ομάδα διάσωσης την Τουρκία εγκατέλειψε για τον ίδιο λόγο και η ομάδα διάσωσης της Σλοβακίας.

Οι μεγαλοεργολάβοι ανυπομονούν να συνεχίσουν τα κατασκευαστικά τους εγκλήματα. Τα χρήματα που είχαν συγκεντρωθεί μετά το 1999 (φόρος σεισμού) έχουν εξαφανιστεί μυστηριωδώς από τα κρατικά ταμεία, αλλά όλοι οι «άνθρωποι του προέδρου» σε Τράπεζες, Ιδρύματα, Δημόσιους Οργανισμούς, Εταιρίες κλπ πρόσφεραν αμέσως το 89% των 115 δισεκατομμυρίων Τ.Λ. που συγκεντρώθηκαν σε τηλε-μαραθώνιο 200 τηλεοπτικών καναλιών και 500 ραδιοφωνικών σταθμών.

O Sedat Savaş στο τμήμα Μηχανικής, του τομέα Κατασκευών του Πανεπιστημίου του Ευφράτη μελετώντας δείγματα των κτιρίων που κατέρρευσαν στο Ντιγιαρμπακίρ, αποκάλυψε ότι η αντοχή σκυροδέματος σε θλίψη ήταν 3 έως 4 Megapascal έναντι 35 που θα έπρεπε να είναι για ένα σεισμό των 7,5 Ρίχτερ. Πέρα όμως από αυτό, διαπιστώθηκε ότι αντί για χαλίκι χρησιμοποιήθηκε λάσπη από κοντινό ποταμό για την οικοδόμηση κτιρίων!

Το ξενοδοχείο που φιλοξενούσε την μαθητική ομάδα βόλεϊ από τα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Αντιγιαμάν, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος θάβοντας κάτω από τα ερείπια 35 άτομα της μαθητικής αποστολής. Το ξενοδοχείο σχεδιάστηκε για πέντε ορόφους αλλά ανεγέρθηκαν επτά, τα δε υλικά που χρησιμοποιήθηκαν, σύμφωνα με την σχετική έκθεση, ήταν τα «καλύτερα»: Χαμηλή ποιότητα σκυροδέματος με χρήση βοτσάλων και άμμου ρέματος, κακή μέτρηση στην κατανομή του χαλικιού και της άμμου στο σκυρόδεμα ώστε να διασκορπίζεται εύκολα με το χέρι. Με δυο λόγια: Το ξενοδοχείο θα είχε καταρρεύσει ακόμη και σε σεισμούς πολύ χαμηλότερης έντασης!

Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α Τ Α: Μπροστά στις αδυσώπητες αυτές αλήθειες, ο πανικόβλητος Ερντογάν εξαπολύει διώξεις και συλλήψεις. Σύμφωνα με ανακοίνωση της Γενικής Διεύθυνσης Ασφαλείας (17/2/2023) «Εντοπίστηκαν 651 διαχειριστές λογαριασμών που θεωρήθηκε ότι έκαναν προκλητικές αναρτήσεις για να δημιουργήσουν φόβο και πανικό στους πολίτες μας» …. «Κινήθηκαν νομικές διαδικασίες κατά 330 διαχειριστών λογαριασμών, συνελήφθησαν 110 άτομα από τα οποία 21 κρατούνται».

Οι συλλήψεις επεκτείνονται με μαζική δημοσιότητα των ελεγχόμενων ΜΜΕ και σε «ημέτερους εργολάβους» για στάχτη στα μάτια της λαϊκής αγανάκτησης για όλα τα κατασκευαστικά εγκλήματα.

Οι έξι ηγέτες της αντιπολίτευσης σε κοινή δήλωση (18/2/2023) στηλιτεύουν την κατάσταση, υπογραμμίζοντας «την παταγώδη αποτυχία εφαρμογής του σχεδίου αντιμετώπισης έκτακτων κινδύνων με κρυστάλλινα στην μέση τα μεγάλα σφάλματα, τις ελλείψεις, τα ελαττώματα και τις παραλείψεις».

Όσο φουντώνει η λαϊκή αγανάκτηση τόσο πληθαίνουν οι φωνές των διάφορων εξαπτέρυγων του συστήματος για «αναβολή των εκλογών», κάτι που απαγορεύεται από το τουρκικό σύνταγμα (επιτρέπεται μόνο για κήρυξη πολέμου) και ήδη προκαλεί την αντίδραση της αντιπολίτευσης.

Τι να περιμένει όμως κανείς από μια χώρα με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μιας βιβλικής καταστροφής, στην οποία δεν υπάρχει ούτε μια παραίτηση κάποιου από τους εκατοντάδες «υπευθύνους»;

Δεν συζητάμε βέβαια για τον ίδιο τον Ρ. Τ. Ερντογάν που έχει αυτό-διοριστεί αρμόδιος επί παντός θέματος, αλλά εντελώς ανεύθυνος για όλα τα εγκλήματα που κάνει…

* Λεωνίδας Κουμάκης: Νομικός, Συγγραφέας, Αρθρογράφος-Αναλυτής, μέλος του International Hellenic Association. Το αυτοβιογραφικό, διαχρονικό βιβλίο του «Το Θαύμα-Μια πραγματική ιστορία», το οποίο αναφέρεται στην μεθοδική εξολόθρευση του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης από το τουρκικό κράτος, υπάρχει εντελώς δωρεάν στην ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του ΙΗΑ, τόσο στην Ελληνική όσο και στην Αγγλική γλώσσα.

Σχετικά θέματα

ΧΑΚ

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το Ιράν ή οι Χούθι θα αισθάνονται ολοένα και πιο ενθαρρυμένοι να επιτίθενται σε πολιτικούς και στρατιωτικούς στόχους.

Δημοσιεύτηκε

11 λεπτά πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Από τον Μάρτιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν σταθμεύσει δώδεκα βομβαρδιστικά μεγάλου βεληνεκούς B-1 Lancer στη βάση RAF Fairford στη νότια Αγγλία, προς υποστήριξη του αεροπορικού τους πολέμου εναντίον του Ιράν. Τα αεροσκάφη αυτά είναι ιδιαίτερα πολύτιμα επειδή μπορούν να πετούν με υπερηχητικές ταχύτητες μεταφέροντας τεράστια φορτία κατευθυνόμενων και μη κατευθυνόμενων όπλων. Τα βομβαρδιστικά που είχαν σταθμεύσει στο Fairford αποτιμώνται σε περίπου 3,8 δισεκατομμύρια δολάρια και αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο του στόλου B-1 της Ουάσιγκτον.

Κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου της 3ης Οκτωβρίου, στρατιωτικοί διοικητές απομάκρυναν αιφνιδιαστικά ολόκληρο τον στόλο των B-1 από το Fairford, λόγω φόβων για επικείμενη ιρανική επίθεση. Η εντολή απομάκρυνσης ήταν τόσο ξαφνική ώστε το Πεντάγωνο φέρεται να μην διέθετε αεροσκάφη εναέριου ανεφοδιασμού για τα βομβαρδιστικά τη στιγμή που αυτά απογειώνονταν. Όπως το περιέγραψε ένας δημοσιογράφος:

«Ήταν απλώς μια λογική του τύπου “βγάλτε τα από το Fairford τώρα και θα βρούμε αργότερα πώς θα τα ανεφοδιάσουμε για να περάσουν τον Ατλαντικό και να επιστρέψουν στις Ηνωμένες Πολιτείες”.»

Τι ήταν αυτό που ανησύχησε τόσο το Πεντάγωνο;

Ευαίσθητες πληροφορίες των υπηρεσιών πληροφοριών υπεδείκνυαν ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) σχεδίαζε μια σύνθετη, πολυφασική επίθεση με drones εναντίον της βάσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, σχεδίαζαν να χρησιμοποιήσουν βαν χωρίς σήμανση, σταθμευμένα σε απόσταση περίπου τετρακοσίων μέτρων από την περίφραξη του Fairford, για την εκτόξευση οπλισμένων drones εναντίον των B-1, τα οποία βρίσκονταν εκτεθειμένα σε ανοικτούς χώρους, καθώς και εναντίον των αρκετών εκατοντάδων Αμερικανών στρατιωτικών που υπηρετούσαν στη βάση.

Η ιρανική επιχείρηση παρουσίαζε εντυπωσιακές ομοιότητες με μια παρόμοια προσπάθεια που πραγματοποίησε η Ουκρανία πέρυσι εναντίον της Ρωσίας, γνωστή ως «Operation Spider’s Web» (Επιχείρηση Ιστός της Αράχνης).

Ουκρανοί πράκτορες πέρασαν λαθραία εξαρτήματα drones σε δύο συνεργάτες τους στην βιομηχανική πόλη Τσελιάμπινσκ, περίπου 1.450 χιλιόμετρα ανατολικά της Μόσχας. Οι δύο πράκτορες συναρμολόγησαν τα εξαρτήματα δημιουργώντας 150 drones και προσέλαβαν ανυποψίαστους οδηγούς φορτηγών για να μεταφέρουν τα αεροσκάφη σε τοποθεσίες κοντά σε πέντε διαφορετικές ρωσικές αεροπορικές βάσεις που βρίσκονταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά.

Την προκαθορισμένη χρονική στιγμή, απομακρυσμένοι χειριστές εξαπέλυσαν ταυτόχρονα τα drones προς τους στόχους τους.

Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά. Σύμφωνα με πληροφορίες, σαράντα ένα ρωσικά αεροσκάφη επλήγησαν και δώδεκα καταστράφηκαν ολοσχερώς, μεταξύ των οποίων επτά στρατηγικά βομβαρδιστικά Tu-95 με δυνατότητα μεταφοράς πυρηνικών όπλων.

Συνολικά, η Ουκρανία εξουδετέρωσε το 20% του επιχειρησιακού στόλου βομβαρδιστικών μεγάλου βεληνεκούς της Ρωσίας, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων, χρησιμοποιώντας τοπικά παραγόμενα τετρακόπτερα Osa που κόστιζαν λιγότερο από 1.000 δολάρια το καθένα.

Η Ουκρανία δεν ήταν η μόνη χώρα που πραγματοποίησε μια τέτοια επιχείρηση. Μόλις λίγες εβδομάδες μετά την Επιχείρηση Ιστός της Αράχνης, το Ισραήλ εξαπέλυσε την «Operation Rising Lion» στο Ιράν.

Για μήνες, η Μοσάντ είχε τοποθετήσει κρυφά οπλισμένα drones και εκρηκτικά μέσα σε συνηθισμένα οχήματα, με στόχο στρατιωτικούς αξιωματούχους, πυρηνικούς επιστήμονες και ανώτερα στελέχη του IRGC.

Με το προκαθορισμένο σήμα, το Ισραήλ ενεργοποίησε τα όπλα, εξαπολύοντάς τα εναντίον στόχων που βρίσκονταν «ακόμη στα κρεβάτια τους, στα σπίτια τους», όπως δήλωσε Ισραηλινός αξιωματούχος στην Washington Post.

Η αποστολή σημείωσε μεγάλη τακτική επιτυχία, οδηγώντας στον θάνατο του στρατηγού Μοχαμάντ Μπαγκερί, του ανώτατου στρατιωτικού αξιωματικού του Ιράν, του στρατηγού Χοσεΐν Σαλαμί, επικεφαλής του IRGC, και του Μοχαμάντ Μεχντί Τεχραντσί, ενός από τους κορυφαίους πυρηνικούς επιστήμονες του Ιράν. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις εξελίξεις, το Πεντάγωνο θεώρησε ότι δεν μπορούσε να διακινδυνεύσει μια αντίστοιχη ιρανική επίθεση εναντίον των βομβαρδιστικών B-1.

Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι αναγνωρίζουν, αλλά δεν παραδέχονται δημόσια, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αντιμετωπίζουν αυξανόμενες ευπάθειες απέναντι σε μικρότερους και πιο ευέλικτους αντιπάλους.

Τι εξηγεί αυτή τη μεταβολή και ποιες είναι οι επιπτώσεις της;

Η εξήγηση είναι απλή:

Οι στρατιωτικές καινοτομίες διαδίδονται ταχύτερα από ποτέ.

Οι οργανισμοί μπορούν πλέον να αποκτούν γνώση και τεχνογνωσία με πρωτοφανή ταχύτητα. Μπορούν να κατεβάσουν σχέδια drones από το διαδίκτυο ή να χρησιμοποιήσουν ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης για να δημιουργήσουν εξειδικευμένα σχέδια και στη συνέχεια να τα περάσουν σε έναν τρισδιάστατο εκτυπωτή ώστε να παράγουν προσαρμοσμένα οπλικά συστήματα.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ένα ευρύ φάσμα δρώντων διαθέτει ολοένα και περισσότερο τα μέσα για να αμφισβητήσει την κυριαρχία των μεγάλων δυνάμεων.

Η διάδοση των στρατιωτικών καινοτομιών δεν είναι κάτι νέο, αλλά οι συνθήκες αλλάζουν

Η στρατιωτική διάχυση δεν αποτελεί νέα έννοια. Όπως περιγράφω στο βιβλίο μου Bytes and Bullets, είναι βαθιά ριζωμένη στην ιστορία και έχει διαμορφώσει τον τρόπο με τον οποίο τα έθνη αναδείχθηκαν ή κατέρρευσαν στο πέρασμα των αιώνων.

Από τη χρήση του αγγλικού μακρού τόξου από τον βασιλιά Ερρίκο Ε΄ εναντίον της γαλλικής αριστοκρατίας στη μάχη του Αζενκούρ το 1415, μέχρι την ανάπτυξη ταχύπλοων θωρηκτών με βαριά πυροβόλα από το ιαπωνικό ναυτικό το 1905, που συνέτριψαν τον ρωσικό στόλο της Βαλτικής, οι αυτοκρατορίες και τα κράτη αποκτούσαν βραχυπρόθεσμα πλεονεκτήματα μέσω νέων τεχνολογιών, μόνο για να τα χάσουν αργότερα όταν οι αντίπαλοί τους μελετούσαν τις μεθόδους τους και κάλυπταν το τεχνολογικό χάσμα.

Σε πρακτικό επίπεδο, η διάχυση είναι μια διαδικασία καινοτομίας, μίμησης και προσαρμογής που ξεκινά όταν μια σημαντική καινοτομία, όπως τα drones, φτάνει σε ένα κρίσιμο στάδιο ανάπτυξης και αναγνωρίζεται από μια ευρύτερη κοινότητα.

Αυτό εγκαινιάζει έναν κύκλο τριών σταδίων.

Η διάχυση ξεκινά σταδιακά, καθώς οι πρώτοι χρήστες αξιοποιούν την καινοτομία στην πράξη. Το 2010, μόνο λίγες χώρες, μεταξύ των οποίων το Ηνωμένο Βασίλειο, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, χρησιμοποιούσαν συστηματικά οπλισμένα drones στις στρατιωτικές τους επιχειρήσεις.

Με την πάροδο του χρόνου, η υιοθέτηση εξαπλώνεται και φτάνει σε κρίσιμη μάζα καθώς περισσότεροι δρώντες εφαρμόζουν την καινοτομία.

Μέχρι το 2019, χώρες όπως το Ιράν και η Τουρκία είχαν κατακτήσει τη διαδικασία παραγωγής drones και διέδιδαν φθηνά μοντέλα, από τα τουρκικά TB2 που χρησιμοποιήθηκαν από το Αζερμπαϊτζάν εναντίον των αρμενικών δυνάμεων μέχρι τα ιρανικά Shahed που αναπτύχθηκαν από τους αντάρτες Χούθι εναντίον των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων της Saudi Aramco.

Στο τρίτο στάδιο, ακόμη και οι πιο καθυστερημένοι ή μεταγενέστεροι χρήστες υιοθετούν την καινοτομία. Καθώς αυτή εξαπλώνεται, οι χρήστες την τροποποιούν ώστε να ανταποκρίνεται στις δικές τους ανάγκες και συνθήκες.

Οι προσαρμογές που προέκυψαν από τον πόλεμο Ρωσίας-Ουκρανίας αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της τρίτης φάσης.

Όταν οι ρωσικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ουκρανία το 2022, η Ουκρανία διέθετε ελάχιστη βιομηχανία παραγωγής drones. Κατά τους πρώτους μήνες του πολέμου βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό σε στρατιωτικές εισαγωγές από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Τουρκία και άλλες χώρες για να συνεχίσει την αντίσταση απέναντι στις δυνάμεις της Μόσχας.

Σύντομα, όμως, άρχισε να δημιουργεί τη δική της βιομηχανική βάση παραγωγής drones.

Ουκρανοί μηχανικοί τροποποίησαν εμπορικά τετρακόπτερα και δοκίμασαν σε πραγματικές συνθήκες μάχης νέα σχέδια, όπως:

drones πρώτου προσώπου (FPV),
μη επανδρωμένα αεροσκάφη οπτικών ινών,
ακόμη και αεροσκάφη κρούσης μεγάλου βεληνεκούς.

Με την πάροδο του χρόνου, οι προσαρμογές αυτές όχι μόνο επέτρεψαν στην Ουκρανία να αντέξει τις ρωσικές επιθέσεις, αλλά ενέπνευσαν και άλλους να τις μιμηθούν σε ολόκληρο τον κόσμο, από τη Μιανμάρ μέχρι το Μάλι.

Σήμερα, η διαδικασία καινοτομίας και προσαρμογής έχει επιταχυνθεί, με πολλούς δρώντες να μπορούν να αξιοποιήσουν ισχυρές τεχνολογικές δυνατότητες μέσα σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Μπορούν να χρησιμοποιήσουν την τρισδιάστατη εκτύπωση (3D printing) για να δημιουργήσουν «στιγμιαίες αλυσίδες εφοδιασμού», κατασκευάζοντας ηλεκτρονικά εξαρτήματα, drones και ακόμη και πυρομαχικά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποίησε τρισδιάστατη εκτύπωση για να παράγει τη νέα πολεμική κεφαλή BRAKER, μια βόμβα διάτρησης οχυρωμένων στόχων που προσαρμόζεται σε drone αυτοκτονίας.

Τα προηγμένα μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης αποτελούν έναν ακόμη καταλύτη αυτής της διάδοσης.

Για παράδειγμα, η έκθεση πληροφοριών απειλών της εταιρείας Anthropic τον Σεπτέμβριο του 2026 αποκάλυψε πώς μια ομάδα μηχανικών των Χούθι χρησιμοποίησε το Claude Code για να αναπτύξει πολυβάθμιους βαλλιστικούς πυραύλους και κατευθυνόμενες ρουκέτες, φτάνοντας τελικά μέχρι τη δοκιμαστική εκτόξευση πυραύλου ακριβείας.

Φαίνεται μάλιστα ότι η δοκιμή απέτυχε και η ομάδα επέστρεψε στο Claude Code για να καταλάβει τι είχε πάει στραβά.

Παράλληλα, στο Μάλι, ένα μόνο άτομο που εργαζόταν για την εθνική υπηρεσία ασφαλείας χρησιμοποίησε το Claude για να δημιουργήσει μια «πλατφόρμα μαζικών υποκλοπών», ικανή να παρακολουθεί επικοινωνίες από όλους τους παρόχους κινητής τηλεφωνίας της χώρας και να καταρτίζει λίστες στόχων.

Ό,τι άλλοτε απαιτούσε μια ολόκληρη ομάδα μηχανικών για να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί, συχνά με τη βοήθεια κρατών όπως η Κίνα, μπορεί πλέον να πραγματοποιηθεί από έναν μόνο σύμβουλο που πειραματίζεται με ένα μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης.

Η διάχυση λειτουργεί ολοένα και περισσότερο με αποκεντρωμένη λογική

Ιστορικά, οι ειδικοί θεωρούσαν ότι η τεχνολογική καινοτομία ακολουθούσε μια πορεία από πάνω προς τα κάτω.

Οι καινοτομίες αναπτύσσονταν αρχικά στις προηγμένες οικονομίες και στη συνέχεια εξαπλώνονταν προς την περιφέρεια.

Τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη θεωρούνταν ωφελημένα επειδή εισέρχονταν αργότερα στο παιχνίδι, αξιοποιώντας καινοτομίες που είχαν ήδη αναπτυχθεί από άλλους.

Ωστόσο, ένα αναδυόμενο σώμα ερευνών αμφισβητεί την άποψη ότι οι καινοτομίες ρέουν κυρίως από τους τεχνολογικούς πρωτοπόρους προς τους υπόλοιπους.

Αντίθετα, λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη αλλά και μη κρατικοί δρώντες έχουν δημιουργήσει δικά τους οικοσυστήματα καινοτομίας, τα οποία επέτρεψαν σε οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ ή οι Χούθι να φτάσουν σε «σημεία καμπής δυνατοτήτων».

Σύμφωνα με τον αναλυτή Πίτερ Σάλισμπερι, σε αυτά τα σημεία η «εσωτερική γνώση, τα δίκτυα και η πρόσβαση στις αλυσίδες εφοδιασμού» συνενώνονται σε συστήματα που προσφέρουν σε αυτές τις οργανώσεις μακροχρόνια ανθεκτικότητα και τη δυνατότητα να αμφισβητούν πολύ ισχυρότερες δυνάμεις.

Τι σημαίνει αυτό για το περιστατικό με τα B-1;

Ο επικεφαλής της βρετανικής υπηρεσίας εσωτερικών πληροφοριών MI5, Κεν ΜακΚάλουμ, προειδοποιεί ότι «η ένταση, η κλίμακα και η μορφή» αυτών των απειλών «μεταβάλλονται αυτή τη στιγμή».

Στη νέα εποχή της τεχνολογικής διάχυσης, δεν είναι πλέον ασυνήθιστο:

μαχητές των Χούθι να χρησιμοποιούν το Claude για να σχεδιάζουν drones και πυραύλους,
το Ιράν να απειλεί αμερικανικά βομβαρδιστικά B-1 που βρίσκονται βαθιά στην αγγλική ύπαιθρο,
ή μαχητές της Χεζμπολάχ στο νότιο Λίβανο να χρησιμοποιούν drones οπτικών ινών, εξελιγμένα στα πεδία μάχης της Ουκρανίας, για να επιτίθενται σε Ισραηλινούς στρατιώτες.

Ο κόσμος πρέπει να αναμένει περισσότερες συγκρούσεις, εντονότερο ανταγωνισμό και αυξανόμενα κόστη που θα βρίσκονται όλο και πιο πέρα από τον έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους.

Τι σημαίνει αυτό για τους Αμερικανούς υπεύθυνους χάραξης πολιτικής;

Οι εξελίξεις αυτές επιβάλλουν δύσκολες συζητήσεις.

Καθώς το στρατηγικό περιβάλλον μεταβάλλεται, μπορεί άραγε οι Ηνωμένες Πολιτείες να προσαρμοστούν;

Μέχρι στιγμής, η απάντηση είναι αποθαρρυντική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να επενδύουν σε εξαιρετικά ακριβά, υψηλής τεχνολογίας οπλικά συστήματα των οποίων η χρησιμότητα μειώνεται στη νέα εποχή της διάχυσης.

Η πρόταση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για ένα αντιπυραυλικό σύστημα «Golden Dome», του οποίου το κόστος θα μπορούσε να ξεπεράσει τα 500 δισεκατομμύρια δολάρια, καθώς και η προώθηση ενός πυρηνοκίνητου θωρηκτού «Trump-class», μιας πλατφόρμας πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που θεωρείται ξεπερασμένη, προκαλούν απορία.

Το Πεντάγωνο θα εξυπηρετούνταν καλύτερα εάν επένδυε τους πόρους του στο να μετατραπεί σε έναν πιο προσαρμοστικό και πειραματικό οργανισμό, ικανότερο να αντιμετωπίζει τις απειλές που προέρχονται από ανερχόμενες δυνάμεις και αποκεντρωμένες ομάδες-πληρεξούσιους.

Άλλες χώρες κινούνται ήδη προς αυτή την κατεύθυνση.

Ένα από τα βασικά διδάγματα του πολέμου με το Ιράν ήταν ότι τα χαμηλού κόστους, αναλώσιμα συστήματα αντιμετώπισης drones, όπως αυτά που αναπτύχθηκαν στην Ουκρανία, αποδείχθηκαν πολύ αποτελεσματικότερα στην αποτροπή ιρανικών επιθέσεων με drones και στην προστασία κρίσιμων υποδομών από ό,τι τα ακριβότερα αμερικανικά συστήματα.

Το παγκόσμιο περιβάλλον ασφαλείας υφίσταται έναν βαθύ μετασχηματισμό. Η διάδοση της τεχνολογίας, η τεχνητή νοημοσύνη, η τρισδιάστατη εκτύπωση και οι ταχύτατα εξελισσόμενες αλυσίδες καινοτομίας επιτρέπουν πλέον σε μικρότερους δρώντες να αναπτύσσουν στρατιωτικές δυνατότητες που άλλοτε ήταν αποκλειστικό προνόμιο των μεγάλων δυνάμεων. Το περιστατικό με τα B-1 στην Αγγλία αποτελεί ένα ισχυρό σημάδι αυτής της αλλαγής.

Και, σύμφωνα με τον συγγραφέα, εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν προσαρμοστούν εγκαίρως στη νέα αυτή πραγματικότητα, ενδέχεται να πληρώσουν βαρύ τίμημα στο μέλλον.

Steve Feldstein

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα δηλώνει ότι ο σχεδιασμός για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ προχωρά κανονικά

Δημοσιεύτηκε

1 ώρα πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

Κλιμακώνει την ένταση η Τουρκία, εκδίδοντας αντι-NAVTEX λίγες ώρες μετά την ελληνική οδηγία για τη διεξαγωγή πολυεθνικής άσκησης στη θαλάσσια περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Άγκυρα ισχυρίζεται ότι πρόκειται για περιοχή δικής της δικαιοδοσίας, προκαλώντας νέα ένταση στο πεδίο των θαλάσσιων ζωνών.

Το ενεργειακό έργο και οι αδειοδοτήσεις

Η περιοχή όπου εκδίδονται οι οδηγίες συμπίπτει με το θαλάσσιο δρομολόγιο όπου πρόκειται να περάσει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ. Από ελληνικής πλευράς τονίζεται ότι οποιαδήποτε τουρκική ενέργεια που επιχειρεί να μπλοκάρει δραστηριότητες στην περιοχή συνιστά παραβίαση του διεθνούς δικαίου και δεν πρόκειται να επηρεάσει τον εθνικό προγραμματισμό.

Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, για τις εν λόγω εργασίες απαιτείται άδεια μόνο από δύο ελληνικές αρχές: το Υπουργείο Εξωτερικών και το Λιμενικό, καθώς πρόκειται για δραστηριότητες που θα εκτελεστούν από ξένο πλοίο.

Τουρκικές αξιώσεις και δημοσιεύματα

Η Άγκυρα εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει υψηλούς τόνους, αξιώνοντας λόγο για το έργο. Δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Χουριέτ αναφέρει ότι ζητείται «γραπτός συντονισμός» για εργασίες σε περιοχές που η Τουρκία θεωρεί δική της υφαλοκρηπίδα, με αναφορές και προς τη Γαλλία για έγγραφες διαβεβαιώσεις περί συντονισμού. Δεν έχει αποσαφηνιστεί ποια θα είναι η στάση του γαλλικού κράτους στο σκέλος αυτό.

Μήνυμα Δένδια από Σαουδική Αραβία

Από τη Σαουδική Αραβία, όπου επισκέφθηκε τη βάση που φιλοξενεί την ελληνική πυροβολαρχία Patriot, ο Νίκος Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή σχετίζεται με την άμυνα της χώρας και ότι η παρουσία του προσωπικού εκεί προσφέρει πολύτιμη επιχειρησιακή εμπειρία. «Η Ελλάδα δεν είναι μια χώρα που δεν αντιμετωπίζει απειλές. Η γειτονιά μας δεν είναι η γειτονιά των αγγέλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Ο υπουργός Άμυνας ανέφερε επίσης ότι συζητήθηκαν ζητήματα που αφορούν την παράταση της παραμονής της ελληνικής πυροβολαρχίας στο Γιαμπού, συμπεριλαμβανομένων τεχνικών θεμάτων. Οι αποφάσεις για το μέλλον της αποστολής θα ληφθούν από το ΚΥΣΕΑ.

ethnos.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.

Δημοσιεύτηκε

2 ώρες πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Geopolitico team

«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.

Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.

«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.

Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».

Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.

Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.

Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο

Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.

Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.

Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.

Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.

Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό

Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.

Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.

Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.

«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»

Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.

Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.

Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.

Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό

Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.

Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.

Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.

Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες

Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.

Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.

Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.