Ακολουθήστε μας

Πολιτική

 Διπλωματία και στρατηγική: Οι ειδοποιοί διαφορές είναι η ουσία

Δημοσιεύτηκε στις

γράφει ο Παναγιώτης Ήφαιστος

Τίποτα δεν είναι γραμμικό στην διεθνή πολιτική, όλα συμπλέκονται και όλα εξελίσσονται δυναμικά. Η στρατηγική ενός κράτους απαιτείται να σταθμίζει και να συνάγει ορθολογιστικές εκτιμήσεις όσον αφορά τόσο τις νομικές όσο και τις πολιτικές όψεις του διεθνούς συστήματος και των διεθνών θεσμών. Πιο συγκεκριμένα, ισχύει ότι, ιδιαίτερα όταν το ενδιαφερόμενο κράτος αποδέχεται απίστευτα λανθασμένες ερμηνείες που βλάπτουν τα συμφέροντά του, τα άλλα κράτη να το θεωρούν αναλώσιμο και το εξαποστέλλουν στην κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών συναλλαγών. Έτσι μόνο μπορούν να ερμηνευτούν επιστολές συγχαρητηρίων προς τον νέο πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας (όπως) του Βρετανού πρωθυπουργού ο οποίος αντί αποκατάστασης της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας γράφει για «λύση» με «ΔΔΟ με πολιτική ισότητα» που καταργεί την ΚΔ και που καθιστά την Τουρκία επικυρίαρχο. Ταυτόχρονα, όποιος γνωρίζει στοιχειωδώς την Βρετανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο γνωρίζει ότι τέτοιες θέσεις εκπληρώνουν μακροχρόνιους σκοπούς του Λονδίνου.

Γιατί όμως οι τρίτοι να υιοθετούν διαφορετικές θέσεις όταν η ίδια η Ελληνική πλευρά δεν υιοθετεί πλήρως και αδιαπραγμάτευτα την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα! Οι στάσεις των τρίτων δεν πρέπει να εκπλήττουν, ιδιαίτερα εάν το θύμα μιας διεθνούς παρανομίας με τις θέσεις που υιοθετεί αποστέλλει το μήνυμα ότι αναλώσιμο. Γιατί αυτό σημαίνει η κατάργηση της ΚΔ και η δημιουργία ενός μη βιώσιμου κρατιδίου. Στην διεθνή πολιτική εάν έτσι στέκεται ο θιγόμενος τα άλλα κράτη υιοθετούν ερμηνείες που συμφέρουν τους στρατηγικούς τους σκοπούς.

Αναμφίβολα, η εφαρμογή της διεθνούς νομιμότητας σχετίζεται με πολλούς και συμπλεκόμενους παράγοντες που αφορούν τα αίτια πολέμου και τα αθέατα συμφέροντα που παρεμβάλλονται μεταξύ του τερματισμού των παράνομων τετελεσμένων και της σκληρής πραγματικότητας στην διεθνή πολιτική. Όπως έχει συχνά υποστηριχθεί, στην περίπτωση της Κύπρου όλα εξαρτώνται αφενός από την ισορροπία δυνάμεων (εξ ου και η υποστήριξη από καιρό του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου – ΕΑΧ μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου) και αφετέρου με την ακλόνητη και ασυμβίβαστη προσκόλληση της Ελληνικής πλευράς στην διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα.

Εάν το θύμα μιας παρανομίας δέχεται τα παράνομα τετελεσμένα, για τους τρίτους, υπερτερούν τα στρατηγικά τους συμφέροντα που διαρκώς επαναπροσδιορίζονται εν μέσω αδιάλειπτων στρατηγικών παιγνίων και που εάν ο ενδιαφερόμενος το αποδέχεται τα νομικά κριτήρια παρακάμπτονται. Αποτελεί κυριολεκτικά μυστήριο το γεγονός πως ενώ επί δεκαετίες διέξοδος δεν υπάρχει εάν παρακαμφτεί η διεθνής νομιμότητα η Ελληνική πλευρά ακόμη και όταν ευνοείται απόλυτα από υψηλές καταστατικές αρχές του διεθνούς δικαίου και των διεθνών θεσμών αποδέχεται ερμηνείες που ευνοούν εχθρικά αναθεωρητικά κράτη τα οποία αμφισβητούν την διεθνή τάξη. Το αποτέλεσμα πάντα είναι η αλλαγή η διεθνούς τάξης εις βάρος της Ελληνικής πλευράς η οποία ενώ δεν στερείται συντελεστές ισχύος δεν τους αξιοποιεί δεόντως λόγω ελλειμματικής γνώσης των πολιτικών και στρατηγικών όψεων του σύγχρονου διεθνούς συστήματος.  

Η θέση και ο ρόλος ενός κράτους στους διεθνείς συσχετισμούς ισχύος εξαρτώνται τόσο από τους οικείους συντελεστές ισχύος όσο και από το κατά πόσο οι συντελεστές αυτοί συνδυάζονται βέλτιστα με νομικά και θεσμικά κριτήρια και συμμαχίες μεγιστοποιώντας έτσι το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Μεταξύ άλλων, σημαίνουσας σημασίας είναι η ύπαρξη κρατικών επιτελείων, στρατηγικών σχεδίων και εναλλακτικών αποφάσεων ανάλογα με το πώς εξελίσσονται οι διεθνείς σχέσεις, η υιοθέτηση αποτελεσματικών εξισορροπητικών στρατηγικών επιλογών με άλλα κράτη και η ικανότητα επιτυχών συναλλαγών συμφερόντων με άλλα κράτη και κυρίως με τα εμπλεκόμενα ηγεμονικά κράτη. Σκοπός αυτών των συναλλαγών είναι πάντα η εκπλήρωση των ιεραρχημένων εθνικών συμφερόντων και η αντιμετώπιση των απειλών. Όταν η διεθνής νομιμότητα ευνοεί ένα κράτος, εξάλλου, προσκολλάται σε αυτή ακλόνητα και αδιαπραγμάτευτα.

Εξίσου σημαντικό κριτήριο, είναι η στρατηγική κουλτούρα στο επίπεδο των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών αλλά και στο επίπεδο των πολιτών. Μιλώντας και αποφασίζοντας για την διεθνή πολιτική γραμμικές ερμηνείες, γνώμες και αφορισμοί πάντα βλάπτουν. Η στρατηγική κουλτούρα συναρτάται πρωτίστως με καλή γνώση της διεθνούς πολιτικής του κρατοκεντρικού συστήματος, με επαρκή κατανόηση των (Θουκυδίδειων) αξιωμάτων στα θεμέλια αυτού του συστήματος και με κατανόηση των ειδοποιών διαφορών συγκεκριμένων ζητημάτων που αφορούν τόσο τις νομικές όσο και τις πολιτικές και στρατηγικές όψεις της διεθνούς πολιτικής.

 Υπό το πιο πάνω πρίσμα όσον αφορά την παράνομη εισβολή και την δημιουργία παράνομων τετελεσμένων στην Κύπρο εκτιμάται ότι εξ αντικειμένου απαιτείται ριζικός επαναπροσδιορισμός των θέσεων και των στρατηγικών της Ελληνικής πλευράς. Πιο συγκεκριμένα, τις θέσεις που υιοθετούνται όσον αφορά τις αποφάσεις των διεθνών θεσμών και ιδιαίτερα του Συμβουλίου Ασφαλείας (ΣΑ) του ΟΗΕ και της ΕΕ. Ποιες είναι οι ιεραρχήσεις των επιδιωκόμενων σκοπών, ποιες είναι οι θέσεις και ποιες οι κόκκινες γραμμές; Ποιες θέσεις υιοθετούνται στις διαπραγματεύσεις και στις συνομιλίες όχι μόνο με την Τουρκική πλευρά αλλά και με όλους τους άλλους; Πως διαχειρίζεται η Ελληνική και Κυπριακή διπλωματία τους εντεταλμένους ή αυτόκλητους μεσολαβητές; Τι ερμηνείες αποδέχεται όταν δηλώνονται αυθαίρετες νομικές ερμηνείες που όχι μόνο βλάπτουν τα εθνικά συμφέροντα αλλά επιπλέον οδηγούν σε κατάλυση του Κυπριακού κράτους;

Διαχρονικά παρατηρείται ότι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό των Ελληνικών θέσεων στο Αιγαίο και στην Κύπρο είναι παθητική στάση ή ακόμη και η αποδοχή απλουστευτικών, γραμμικών και ακραία βλαπτικών ερμηνειών επί ζητημάτων μείζονος σημασίας. Συνοπτικά και συντομογραφικά θα μπορούσαμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι σε αναφορά με την παραβίαση της διεθνούς τάξης και της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας στην Κύπρο.

Κατ’ αρχάς, επειδή οι υπάλληλοι των διεθνών θεσμών είναι εντολοδόχοι και όχι εντολείς των κρατών μελών, συχνά η Τουρκία αλλά και άλλα κράτη, επί ζητημάτων που τα ίδια ακόμη και όταν παρανομούν δεν αποδέχονται μεσολαβητές ή προτάσεις που δεν τα συμφέρουν. Το αντίθετο συμβαίνει με την Ελλάδα και την Κύπρο όταν αποδέχονται μεσολαβητές που εξ ορισμού θεσμικά και πολιτικά είναι εντολοδόχοι και όχι εντολείς των κρατών μελών του ΟΗΕ και οι οποίοι υπερβαίνοντας και παραβιάζοντας τις αρμοδιότητές τους και τις νομικές διατάξεις υιοθετούν καταχρηστικές θέσεις και υποβάλλουν προτάσεις που δεν αποκαθιστούν την διεθνή τάξη που ξεκάθαρα παραβιάστηκε αλλά εισηγούνται την αλλαγή της εις βάρος του θύματος.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η απόρριψη τέτοιων εισηγήσεων είναι απόλυτο νομικό και πολιτικό δικαίωμα ενός μη αναθεωρητικού κράτους και μάλιστα σε περιπτώσεις που όπως σπάνια συμβαίνει το Συμβούλιο Ασφαλείας ορίζει ότι είναι θύμα παράνομης άσκησης βίας και δημιουργίας παράνομων τετελεσμένων.

Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι τα παράνομα τετελεσμένα του 1974 στην Κύπρο όπως σπάνια συμβαίνει καταδικάστηκαν ρητά από αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ το 1974, 1975 και 1983. Εξίσου σημαντικό είναι ότι με την πράξη προσχώρησης της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΕΕ έγινε ρητά σαφές ότι τα ο Ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο ισχύει για όλη την Επικράτειά της ΚΔ συμπεριλαμβανομένου του ενός τρίτου το οποίο ελέγχεται παράνομα από την Τουρκία, διατηρώντας μάλιστα δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες και επιθετικά οπλικά συστήματα. Γνωστές είναι επίσης οι δημόσιες αναθεωρητικές θέσεις τούρκων ηγετών ότι θα ήθελαν να ελέγξουν την Κύπρο ακόμη και εάν δεν ζούσε εκεί έστω και ένας Τουρκοκύπριος.

Για την ΕΕ ερωτάται: Γιατί η Ελληνική πλευρά δεν απαιτεί ρητά και ξεκάθαρα η συλλογική στάση της ΕΕ να είναι η Ευρωπαϊκή νομιμότητα; Δηλαδή, η «λύση» να πληροί τις προϋποθέσεις του Ευρωπαϊκού νομικού κεκτημένου (το οποίο εξ αντικειμένου αποτελεί στέρεα βάση βιώσιμων ρυθμίσεων που διασφαλίζουν τα πολιτικά δικαιώματα όλων των πολιτών της ΚΔ). Παρενθετικά υπενθυμίζεται και τονίζεται ότι -παρά την αναφορά σε συμβατικές θέσεις για λόγους που αφορούν την περιρρέουσα πολιτική ατμόσφαιρα-, αυτή ακριβώς είναι η θέση του πρόεδρου της Κύπρου που εκλέχθηκε τον Φεβρουάριο του 2023. Εάν το Ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο που αποτελεί και νόμο των κρατών μελών της ΕΕ προταχθεί από την Κύπρο και την Ελλάδα εξ ορισμού αναιρεί τις αιτιάσεις που διχοτομούν το νησί και δημιουργούν ένα κρατίδιο υπό τουρκική ομηρία. Όμως ας μην περιμένεις κανείς ο πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης να επιμείνει εάν οι θέσεις αυτές δεν υιοθετηθούν από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα της Κύπρου και της Ελλάδας.

Να σταθούμε τώρα στο εξίσου και ίσως πιο σημαντικό ζήτημα των αποφάσεων το Συμβουλίου Ασφαλείας σε αναφορά με τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ και την διεθνή νομιμότητα. Πιο συγκεκριμένα οι αποφάσεις του ΣΑ είναι δεν είναι νόμιμες εάν αφορούν την ενδοκρατική τάξη των κρατών μελών, πολύ περισσότερο εάν αφορά το θύμα παράνομης επίθεσης που το ίδιο το ΣΑ όρισε ως τέτοια σε πολλές αποφάσεις που πάντα ισχύουν όσα χρόνια και να περάσουν.

Στην περίπτωση της παράνομης εισβολής και της δημιουργίας παράνομων τετελεσμένων η ΚΔ και η Ελλάδα διαθέτουν πανίσχυρα νομικά και κατ’ επέκακταση πολιτικά ερείσματα. Όσον αφορά το Ελληνικό κράτος, τόσο επειδή είναι εγγυήτρια δύναμη όσο και επειδή εκεί ζουν το ένα δέκατο του Ελληνισμού, το οποίο εάν τεθεί υπό τουρκική ομηρία μέσω μιας αποδοχής των παράνομων τετελεσμένων -με την περίφημη πολιτική ισότητα»-, θα θέσει μόνιμα και ανεπίστροφα την Μεγαλόνησο υπό τουρκική επικυριαρχία και το Ελληνικό κράτος υπό στρατηγική ομηρία. Για να το πούμε διαφορετικά, η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν απόλυτα θεμιτό και νομικό δικαίωμα να απαιτήσουν την εκπλήρωση της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας.

Στο σημείο αυτό, μπορούμε να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι για τις αρμοδιότητες του ΣΑ και τον ρόλο του ΟΗΕ όπως ορίζεται στον Καταστατικό Χάρτη. Οι αρμοδιότητές είναι επακριβώς προσδιορισμένες και αφορούν μόνο την διεθνή τάξη και την αποκατάστασή της όταν διαταραχθεί. Κεφάλαιο Ι άρθρο 2 παράγραφος 7 του Χάρτη του ΟΗΕ όπου ξεκαθαρίζονται οι δικαιοδοσίες του ΣΑ αλλά και τα όρια αυτών των δικαιοδοσιών:

«Καμιά διάταξη αυτού του Χάρτη δε θα δίνει στα Ηνωμένα Έθνη το δικαίωμα να επεμβαίνουν σε ζητήματα που ανήκουν ουσιαστικά στην εσωτερική δικαιοδοσία οποιουδήποτε κράτους και δε θα αναγκάζει τα Μέλη να υποβάλλουν τέτοια θέματα για ρύθμιση σύμφωνα με τους όρους αυτού του Χάρτη».

Αποτελεί απόδειξη λανθασμένης κατανόησης των διεθνών θεσμών, του διεθνούς δικαίου και του ρόλου του ΟΗΕ εάν δεν κατανοηθεί ότι ο αμυνόμενος, απειλούμενος και θύμα παράνομης επίθεσης δεν έχει καμιά νομική ή πολιτική υποχρέωση να δεχθεί τα παράνομα τετελεσμένα, λόγω παράνομης άσκησης βίας όπως έγινε το 1974. Οι αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας του 1974, 1975 και του 1983, αλλά προγενέστερα και του 1964, αυτό ακριβώς λένε. Ο ρόλος του ΟΗΕ έγκειται στη λήψη μέτρων τερματισμού της παράνομης κατοχής. Υπάρχουν αποφάσεις του ΣΑ για την Κύπρο οι οποίες είναι ρητές όπως σπάνια συμβαίνει: Οι αποφάσεις 186 / 1974, 360 / 74 και 541 / 1983, για παράδειγμα, καλούν όλους να σεβαστούν την κυριαρχία του μόνου αναγνωρισμένου κράτους, της ΚΔ, και ζητούν την αποκατάσταση της Συνταγματικής τάξης θεωρώντας την εισβολή απειλή για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. 

Η «διατάραξη της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας» στην οποία γίνεται αναφορά στο Κεφάλαιο 7, εξάλλου, στην περίπτωση της Κύπρου δεν αφορά το θύμα που εδώ είναι η Κυπριακή Δημοκρατία για την οποία, τόσο οι υψηλές αρχές του Καταστατικού Χάρτη όσο και οι αποφάσεις του ΣΑ συνηγορούν με την αποκατάσταση της διεθνούς τάξης και όχι με την παραβίασή της με αλλαγή του εσωτερικού καθεστώτος ενός κράτους μέλους του ΟΗΕ με όρους που νομιμοποιούν τα παράνομα τετελεσμένα της παράνομης εισβολής. Για να μην υπάρχει αμφιβολία παραθέτουμε χαρακτηριστικά αποσπάσματα των αποφάσεων το ΣΑ οι οποίες ζητούν τον τερματισμό των παράνομων τετελεσμένων και εμφατικά υπογραμμίζουν ότι τα παράνομα τετελεσμένα δεν θα αποτελέσουν βάση λύσης του κυπριακού. 

Οι αποφάσεις του ΣΑ είναι ρητές και, επαναλαμβάνεται και υπογραμμίζεται, όπως σπάνια συμβαίνει στην περίπτωση της Κύπρου: Καλούν όλους να σεβαστούν την κυριαρχία του μόνου αναγνωρισμένου κράτους, της ΚΔ και ζητούν την αποκατάσταση της Συνταγματικής τάξης θεωρώντας την εισβολή απειλή για την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. Εξίσου ρητά με μια εξαιρετικά σημαντική διατύπωση που αφορά ευθέως κάθε διαπραγμάτευση έκτοτε και στο μέλλον ζητούν «την αποχώρηση χωρίς καθυστέρηση όλου του στρατιωτικού προσωπικού», ενώ γίνεται σαφές ότι οι διαπραγματεύσεις επίλυσης της κρίσης «δεν θα επηρεαστούν από τα πλεονεκτήματα που αποκτήθηκαν από τις πολεμικές επιχειρήσεις».

Εξίσου σημαντική εάν όχι περισσότερο σημαντική και μεγάλο υπέρτερο και ακλόνητο έρεισμα για την ΚΔ είναι η απόφαση του ΣΑ 541 του 1983 μια δεκαετία μετά την παράνομη εισβολή και τα παράνομα τετελεσμένα: «Η απόπειρα να δημιουργηθεί μια τουρκοκυπριακή δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου είναι άκυρη, επιδεινώνει την κατάσταση της Κύπρου» και καλεί «την Τουρκική πλευρά να την αποσύρει». Διευκρινίζει επίσης για ακόμη μια φορά ότι υπάρχει ένα μόνο κράτος και μόνο μια κρατική κυριαρχία, αυτή της Κυπριακής Δημοκρατίας την οποία κανείς δεν μπορεί να καταλύσει παρά μόνο εάν η Ελληνική πλευρά αυτοκτονήσει κρατικά και αυτό ακριβώς θα συμβεί εάν γίνει αποδεκτή κατάλυση της ΚΔ και αποδοχή μιας εθνικά διαιρεμένης δομής όπου οι αποφάσεις είναι ανέφικτες και όπου λόγω «πολιτικής ισότητας» σε εθνική βάση η Τουρκία θα επιβάλει τα παράνομα τετελεσμένα και θα σταδιακά θα καταστεί επικυρίαρχος της Μεγαλονήσου. 

Επειδή πολύς λόγος γίνεται για «ΔΔΟ με πολιτική ισότητα» που αφορά την ενδοκρατική τάξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, το Συμβούλιο Ασφαλείας δεν έχει την παραμικρή δικαιοδοσία να ορίσει το εσωτερικό καθεστώς ενός κράτους-μέλους του ΟΗΕ. Η μόνη αρμοδιότητά του ΣΑ είναι η αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας και επειδή οι μόνες αποφάσεις οι οποίες με βάση τον Καταστατικό Χάρτη ισχύουν είναι αυτές του 1974,1975 και 1983 η άρνηση της Ελληνικής πλευράς να καταλυθεί η ΚΔ και να δημιουργηθεί ένα μη βιώσιμο κρατίδιο είναι νομικά και πολιτικά ακλόνητη και αδιαμφισβήτητη.

Το γεγονός ότι η Ελληνική πλευρά αντί να αξιώνει αδιαπραγμάτευτα την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας άφησε το Συμβούλιο Ασφαλείας να εκτρέπεται του ρόλου του με το να καταγράφει τις υποχωρήσεις του θύματος της παρανομίας, δεν αποτελεί νομική και πολιτική δέσμευση για την Ελληνική πλευρά. Η Ελληνική πλευρά μετά από δεκαετίες άγονων διαπραγματεύσεων έχει απόλυτο πολιτικό και νομικό δικαίωμα να απαιτήσει από το ΣΑ να εκπληρώσει τον ρόλο του ως όργανο συλλογικής ασφάλειας, να περιοριστεί σε θέσεις και ενέργειες τερματισμού των παράνομων τετελεσμένων και εάν τα μόνιμα μέλη του δεν συμφωνούν να περιοριστεί στις μόνες ισχύουσες αποφάσεις που πάρθηκαν μετά την εισβολή το 1974. Στην βάση γεγονότων που το ίδιο το Συμβούλιο Ασφαλείας κατέγραψε σε πολλά ψηφίσματα, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί νομικά και πολιτικά ότι την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια δεν την διατάραξε η Κυπριακή Δημοκρατία αλλά η Τουρκία μετά το υποκινούμενο από την CIA πραξικόπημα της αμερικανοκίνητης χούντας, όπως οι ίδιοι οι Αμερικανοί πλέον ομολογούν. Ο ρόλος του Λονδίνου, επίσης, είναι πολύ γνωστός και αδιαμφισβήτητος.

Συνεκτιμώντας τη διαπραγματευτική πρακτική όλων των κρατών στις διαπραγματεύσεις των διακρατικών διενέξεων, εάν και όταν διακοπούν, η νέα συνάντηση γίνεται από μηδενική βάση και όχι από εκεί όπου εξαρχής στέκεται αμετακίνητος ο επιτιθέμενος και δράστης παράνομων τετελεσμένων. Στο Κυπριακό ο δράστης της παρανομίας είναι η Τουρκία και όσοι συνέπραξαν ορατά ή αθέατα. Ο ρόλος του Συμβουλίου Ασφαλείας ορίζεται ρητά στον Χάρτη ότι είναι η αποκατάσταση της διεθνούς τάξης και ασφάλειας. Πάντα βέβαια η διεθνής τάξη αποκαθίσταται όταν συμφωνούν οι μεγάλες δυνάμεις που διαθέτουν δικαίωμα βέτο, εξ ου και οι αποφάσεις και ενέργειες προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ σπάνιες. Η Κύπρος, τονίζεται ξανά, έχει το μεγάλο πλεονέκτημα ότι το 1974,1975 και 1983 λήφθηκαν αποφάσεις του ΣΑ που ευνοούν τον τερματισμό των παράνομων τετελεσμένων και οι οποίες είναι οι μόνες που ισχύουν. Σε κάθε περίπτωση κανένας δεν έχει δικαίωμα, συμπεριλαμβανομένου του ΣΑ, να παρέμβει ή να υποδείξει το εσωτερικό καθεστώς ενός κυρίαρχου κράτους-μέλους, ιδιαίτερα όταν ξεκάθαρα είναι το θύμα παράνομης επίθεσης και παράνομων τετελεσμένων.

Καταληκτικά, ευρισκόμενη υπό εκβιασμό λόγω παράνομης εισβολής η ΚΔ σύρθηκε σε συζητήσεις γύρω από αμφιλεγόμενους και αδιευκρίνιστους όρους όπως η ΔΔΟ με πολιτική ισότητα που καταμαρτυρούμενα δεν οδήγησαν σε διέξοδο αλλά σε διαδοχικές υποχωρήσεις του θύματος και σε αδιέξοδο που ευνοεί την αποδοχή των παράνομων τετελεσμένων. Οι διαπραγματεύσεις πολλών δεκαετιών απέδειξαν πως δεν μπορεί να οριστεί το περιεχόμενο μιας τέτοιας «διευθέτησης» επειδή απλά οι «λύσεις» που προτείνονται είναι ανέφικτες. Στην βάση της αδιαμφισβήτητης διακρατικής πρακτικής μια οποιαδήποτε διαπραγμάτευση δεν δημιουργεί κάποια νομική δέσμευση εάν δεν υπάρξει συμφωνία που επικυρώθηκε με νέα Συνθήκη. Σε κάθε νέα διαπραγμάτευση τα εμπλεκόμενα μέρη και ιδιαίτερα το θύμα παραβίασης της διεθνούς τάξης έχει απόλυτο δικαίωμα να ζητήσει διαπραγματεύσεις από μηδενική βάση και στην βάση της διεθνούς νομιμότητας που στην περίπτωση της Κύπρου ορίστηκε ρητά και ξεκάθαρα με τα ψηφίσματα του ΣΑ μετά την εισβολή. Μείζονος σημασίας είναι επίσης ο τερματισμός του εποικισμού που με βάση την Συνθήκη της Γενεύης αποτελεί έγκλημα πολέμου και αξίωση να εφαρμοστεί σε όλη την Κύπρο το ευρωπαϊκό νομικό κεκτημένο όπως προβλέπει η πράξη προσχώρησης της ΚΔ στην ΕΕ.

Με λογικούς, ορθολογιστικούς και συμφέροντες όρους η μόνη και αδιαπραγμάτευτη θέση της Ελληνικής πλευράς μπορεί να είναι η εξής: Το μόνο μοναδικό νομικό και πολιτικό διαπραγματευτικό πλαίσιο τερματισμού της διατάραξης της διεθνούς τάξης στην Κύπρο είναι ο τερματισμός των παράνομων τετελεσμένων, αποκατάσταση της Συνταγματικής τάξης και εφαρμογή των προνοιών της Πράξης Προσχώρησης της ΚΔ στην ΕΕ οι οποίες αυτομάτως ακυρώνουν το αποικιοκρατικό διαίρει και βασίλευε και διασφαλίζουν μια βιώσιμη κυρίαρχη κρατική οντότητα. Τονίζεται ότι οι πρόνοιες της Πράξης Προσχώρησης ενώ αποτελούν υποχρεωτικό δίκαιο για την ΕΕ και τα μέλη της μετά το 1974 η Ελληνική πλευρά δεν αξίωσε πολιτικές και νομικές στάσεις που το επικυρώνουν. Η κατάργηση της ΚΔ, η αναγνώριση της παράνομης κατοχής στο ένα τρίτο της ΚΔ και διευθετήσεις που καθιστούν την Τουρκία επικυρίαρχο σε όλη την Κύπρο δεν είναι λύση αλλά αυτοκτονία και πρόδρομος νέων και μεγαλύτερων συμφορών και περιφερειακής αστάθειας.

ΠΗΓΗ: Φιλελεύθερος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Σταθμού Ηρακλείου. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την επανέναρξη των ερευνών της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, με το γαλλικής σημαίας πλοίο «Abeille Marengo».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο επεισόδιο στον ανταγωνισμό για τις θαλάσσιες αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η Τουρκία, αυτή τη φορά σε περιοχή από την οποία προβλέπεται να διέλθει το ερευνητικό σκάφος που θα πραγματοποιήσει εργασίες για το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.

Ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας εξέδωσε ναυτική αγγελία, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου σε θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου.

Η τουρκική ενέργεια σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX, με την οποία δεσμεύτηκε η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης πυρών «EUNOMIA», στις 19 Οκτωβρίου.

Η Άγκυρα απάντησε εκδίδοντας δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή εμπίπτει στη δική της ζώνη ευθύνης για την έκδοση ναυτικών αγγελιών.

Μάλιστα, προχώρησε στην επανέκδοση της αγγελίας για τη συμμαχική άσκηση, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες συντεταγμένες που είχαν περιληφθεί στην ελληνική ανακοίνωση.

Η κίνηση αυτή δεν αφορά την πραγματοποίηση διαφορετικής τουρκικής άσκησης, αλλά τη διεκδίκηση της αρμοδιότητας έκδοσης της σχετικής ναυτικής προειδοποίησης.

Το γαλλικό ερευνητικό και η επανεκκίνηση του Great Sea Interconnector

Το περιστατικό αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση καθώς συνδέεται χρονικά και γεωγραφικά με την προετοιμασία για την επανέναρξη των εργασιών του Great Sea Interconnector.

Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος 500 kV.

Στις 14 Οκτωβρίου, η γαλλική Nexans, ανάδοχος του καλωδίου, προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση NAVTEX, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής του γαλλικής σημαίας ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo».

Το συγκεκριμένο πλοίο πρόκειται να πραγματοποιήσει προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες στη διαδρομή μεταξύ της Κορακιάς Ηρακλείου και της Κύπρου.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη χαρτογράφηση του βυθού, την εξέταση της μορφολογίας του και τον προσδιορισμό της καταλληλότερης όδευσης για την τοποθέτηση των καλωδίων.

Η περιοχή νότια του Καστελλόριζου, στην οποία εκδηλώθηκε η νέα τουρκική αμφισβήτηση, περιλαμβάνεται στη σχεδιαζόμενη πορεία του ερευνητικού.

Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης των νέων ερευνών.

Το έγγραφο του Λιμενικού και η προθεσμία της 16ης Οκτωβρίου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026, το οποίο αφορά την αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου.

Σύμφωνα με το έγγραφο, το αίτημα είχε υποβληθεί στις 9 Οκτωβρίου από το ναυτικό πρακτορείο «Δ. Πατρίκιος ΙΚΕ», για λογαριασμό της ιταλικής Next Geosolutions Europe SpA.

Η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει τις προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της Nexans.

Η χρησιμοποίηση πρόσθετου ερευνητικού σκάφους κρίθηκε απαραίτητη εξαιτίας των ιδιαίτερα απαιτητικών τεχνικών χαρακτηριστικών της προβλεπόμενης όδευσης.

Συγκεκριμένα, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε περιοχές μεγάλου βάθους, με απότομες υποθαλάσσιες πλαγιές και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά που απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το Λιμενικό κάλεσε τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τους ναυτιλιακούς φορείς να διερευνήσουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα πλοία ελληνικής σημαίας με αντίστοιχες δυνατότητες.

Η προθεσμία για την υποβολή των σχετικών απαντήσεων λήγει σήμερα, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 13:00.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Οι έρευνες έχουν παράταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026

Σημαντική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι οι υποθαλάσσιες έρευνες είχαν αρχικά εγκριθεί από το υπουργείο Εξωτερικών τον Ιούνιο του 2024.

Με νεότερη απόφαση, τον Φεβρουάριο του 2026, δόθηκε παράταση της σχετικής έγκρισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Η επανέναρξη των εργασιών προϋποθέτει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών, ενώ προβλέπεται ενημέρωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας και της Διοίκησης Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την έναρξη των ερευνών.

Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού επιβεβαιώνει την υποβολή αίτησης για τη χρησιμοποίηση του «Abeille Marengo», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ήδη δοθεί η τελική έγκριση ή ότι το πλοίο έχει ξεκινήσει τις εργασίες του.

Η «EUNOMIA» και το γεωπολιτικό μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, το πρόγραμμα δραστηριοτήτων εκτείνεται από τις 16 έως τις 22 Οκτωβρίου, με επιπλέον δραστηριότητα στις 26 Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη NAVTEX που επικαλείται το Liberal αφορά άσκηση πυρών στις 19 Οκτωβρίου.

Η τουρκική παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή σημειώνεται σε περιοχή που συνδέεται με τον σχεδιασμό ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.

Η Άγκυρα δεν αμφισβητεί απλώς μια ναυτική ανακοίνωση. Επαναφέρει τη διεκδίκησή της περί αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX σε μια θαλάσσια ζώνη όπου η ελληνική πλευρά προετοιμάζει δραστηριότητες που αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση.

Πρέπει, ωστόσο, να διακρίνεται η αρμοδιότητα έκδοσης ναυτικών αγγελιών από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά ζητήματα και η έκδοση μιας NAVTEX δεν καθορίζει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.

Το κρίσιμο τεστ για την Αθήνα: Τι θα συμβεί όταν φτάσει το γαλλικό σκάφος;

Το πραγματικό ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στην επόμενη φάση.

Όταν ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και εκδοθεί η NAVTEX για τις έρευνες του «Abeille Marengo», θα διαπιστωθεί εάν η Τουρκία περιοριστεί σε νέα αμφισβήτηση μέσω ναυτικών αγγελιών ή προχωρήσει σε άλλες ενέργειες.

Το προηγούμενο των εντάσεων γύρω από τις έρευνες για το καλώδιο καθιστά το συγκεκριμένο ερώτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Επιπλέον, η συμμετοχή γαλλικής εταιρείας και πλοίου γαλλικής σημαίας προσδίδει στο θέμα ευρωπαϊκή διάσταση, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως στρατιωτική ή διπλωματική αντίδραση του Παρισιού.

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εργασιών και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων.

Η ουσία είναι ότι το Great Sea Interconnector επανέρχεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη αρχίσουν οι νέες έρευνες.

Η ελληνική πλευρά έχει ενεργοποιήσει τη διαδικασία για την επιστροφή του ερευνητικού σκάφους στη θάλασσα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επέλεξε να επαναφέρει την αμφισβήτηση της αρμοδιότητας του Ηρακλείου με αφορμή την άσκηση «EUNOMIA».

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι νέες έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς παρεμπόδιση ή εάν το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα αποτελέσει ξανά πεδίο έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.

Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.

Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.

Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.

Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».

Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου

Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.

Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit

Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.

Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.

Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας

Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».

Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.

Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.

Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.

Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους

Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.

Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός

Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.

Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις7 λεπτά πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Άμυνα37 λεπτά πριν

Παρέλαση από το μέλλον: Τα υπερσύγχρονα συστήματα «Spyder» και «David’s Sling»

Η φετινή παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου δεν θα έχει σχέση με τις προηγούμενες, αναφέρουν από το υπουργείο Εθνικής Αμυνας, καθώς...

Αναλύσεις1 ώρα πριν

Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση

Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»

Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία

Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...

Δημοφιλή