Γενικά θέματα
Τους σκοτώνει επιδεικτικά για παραδειγματισμό!Αυτοί είναι τα 39 «αυτοκτονημένα» μέλη της ρωσικής ελίτ που επέκριναν την εισβολή του Mad Vlad στην Ουκρανία
Μια πραγματική επιδημεία θανάτων μελών της ρωσικής ελίτ έχει ξεσπάσει από την μέρα της εισβολής του Πούτιν στην Ουκρανία. Ουσιαστικά πρόκειται για αριθμό που δεν μπορεί να υπολογιστεί με ακρίβεια, αλλά είναι τουλάχιστον 39.
Πρόκειται για στρατηγούς, ολιγάρχες, κορυφαίους επιστήμονες που είχαν το θάρρος να διαφωνήσουν με τις αποφάσεις του Πούτιν και να επισημάνουν δημόσια τις θέσεις τους.
Οι θάνατοι οι οποίοι στην συντριπτική τους πλειοψηφία αποδίδονται σε αυτοκτονίες ακόμη και στην περίπτωση που ο νεκρός έχει δεχθεί 5 σφαίρες σε διάφορα σημεία του σώματός του προκαλούν αποτροπιασμό. Αλλά σύμφωνα με διεθνείς αναλυτές είναι το μήνυμα του Mad Vlad, όπως αποκαλούν οι βρετανοί τον Πούτιν σε όποιον σύμμαχο ή ευεργατηθέντα από τον ίδιο θα ήθελε να αποστιρτήσει ή και να τον προχώσει.
Σε ρεπορτάζ του Χένρι Χόλογουεϊ στη SUN με τίτλο «MURDER INC. Ο αιμοδιψής «αφεντικό της μαφίας» Πούτιν σκοτώνει τη ρωσική ελίτ για να παραμείνει στην εξουσία καθώς 39 ολιγάρχες και αξιωματούχοι πεθαίνουν μυστηριωδώς» σημειώνονται τα εξή
Ο ΒΛΑΔΙΜΙΡ Πούτιν προεδρεύει σε ένα κράτος «μαφίας» όπου ο φόνος είναι ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται για να νικήσει τους εχθρούς του και να τρομάξει τους ανήσυχους συμμάχους του να κρατήσουν τη γραμμή.
Οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι θάνατοι τουλάχιστον 39 προσωπικοτήτων υψηλού προφίλ -από ολιγάρχες έως επιστήμονες και ακόμη και στρατηγούς- θα μπορούσαν να οφείλονται στο αιματοβαμμένο χέρι του Κρεμλίνου.
Δεκάδες προσωπικότητες υψηλού προφίλ έχουν πεθάνει από τότε που ο Πούτιν ξεκίνησε τον αιματηρό του πόλεμο στην Ουκρανία πριν από έναν χρόνο – με πολλούς σε περίεργες συνθήκες, όπως ξαφνικές «αυτοκτονίες» και πτώσεις από τα παράθυρα.
Ο Sergey Grishin -ο αποκαλούμενος ολιγάρχης “Scarface” που πούλησε τη Meghan και τον Harry την έπαυλή τους στην Καλιφόρνια- πέθανε αυτή την εβδομάδα από σηψαιμία αφού επέκρινε τον Πούτιν.
Ο Ρώσος επιστήμονας Αντρέι Μποτίκοφ -ο οποίος δημιούργησε το εμβόλιο “Sputnik V”- στραγγαλίστηκε με ζώνη στο διαμέρισμά του την περασμένη εβδομάδα.
Και οι δύο άνδρες ήταν δύο από τους τελευταίους που συμμετείχαν στον εκπληκτικό αριθμό θανάτων υψηλού προφίλ ανθρώπων που συνδέονται με τον Mad Vlad.
Ο Jon Sweet, ένας συνταξιούχος αξιωματικός των στρατιωτικών πληροφοριών του αμερικανικού στρατού, και ο Mark Toth, αναλυτής εθνικής ασφάλειας, περιέγραψαν τον Πούτιν ότι διαχειρίζεται τη «σύγχρονη έκδοση της FSB της Murder Inc».
Η Murder Inc. ήταν μια ομάδα οργανωμένου εγκλήματος που δρούσε στις ΗΠΑ – και πιστεύεται ότι ήταν υπεύθυνη για περισσότερες από 1.000 δολοφονίες εξ επαφής τη δεκαετία του 1930.
«Οποιοσδήποτε θεωρείται πιθανή απειλή φαίνεται να έχει έλξη σε ένα ανοιχτό παράθυρο», είπε ο Sweet στο The Sun Online.
Το καθεστώς του Πούτιν φυσικά δεν παραδέχτηκε ποτέ τίποτα – και πάντα αντιμετώπιζε τους θανάτους των εχθρών του με ένα ειρωνικό χαμόγελο.
Ωστόσο, ο σωρός των σορών φαίνεται να έχει αυξηθεί με ανησυχητικό ρυθμό τους τελευταίους 12 μήνες.
Η Sun Online μέτρησε συνολικά τουλάχιστον 39 θανάτους από τον Ιανουάριο του 2022.
Και ενώ όλοι οι θάνατοι δεν θα αφορούν το χέρι του Βλαντ -με κάποιους να έχουν πιο πεζές ή τραγικές εξηγήσεις- όλα τα βλέμματα παραμένουν στραμμένα στο Κρεμλίνο.
Ο καθηγητής Anthony Glees, ειδικός στις υπηρεσίες πληροφοριών από το Πανεπιστήμιο του Μπάκιγχαμ, είπε στη Sun Online ότι η δολοφονία των εχθρών του -και των συμμάχων του- είναι απλώς «συμπεριφορά» για τον Πούτιν.
Και επισημαίνει μια καίρια στιγμή τον τελευταίο χρόνο που θα μπορούσε να εξηγήσει την αύξηση των μυστηριωδών θανάτων, με τον Πούτιν να μαίνεται τον Μάρτιο του 2022 για την ύπαρξη «Πέμπτης Φάλαγγας» στη Ρωσία.
Η «Πέμπτη Φάλαγγα» είναι ένας ευρύς όρος που αναφέρεται σε εχθρούς μέσα στα έθνη – με τον Τρελό Βλαντ να λέει ότι υπάρχουν «αποβράσματα και προδότες» που πρέπει να «εκκαθαριστούν» και να «σκοτωθούν» στη Ρωσία.
Αυτή η μαινόμενη, δηλητηριώδης ομιλία που εκφωνήθηκε στις πρώτες μέρες της εισβολής ισοδυναμεί με μια ομολογία που εξηγεί πολλούς από τους μυστηριώδεις θανάτους έκτοτε;
Ενδεχομένως – αλλά είναι αδύνατο να γνωρίζουμε με βεβαιότητα.
Ο Πούτιν προέρχεται από ένα υπόβαθρο με μανδύα και στιλέτο – έχοντας υπηρετήσει στη βάναυση μυστική υπηρεσία της Σοβιετικής Ένωσης, την KGB.
Όταν ο Βλαντ ανέβηκε για πρώτη φορά στην εξουσία -που του παρέδωσε τη βασιλεία από τον Μπόρις Γέλτσιν την παραμονή της χιλιετίας- ουσιαστικά επανέφερε τη μυστική αστυνομία επικεφαλής της Ρωσίας, εξήγησε ο καθηγητής Γκλς.
Ο θάνατος είναι πάντα εκεί για να υπενθυμίζει στους φίλους του Πούτιν τα καθήκοντά τους.
«Υπάρχουν δύο είδη θυμάτων, όσο μπορούμε να πούμε: εκείνοι που αντιτίθενται στις πολιτικές του Πούτιν για την Ουκρανία, που εμπλέκονται συχνά σε μεγάλες ρωσικές εταιρείες», εξήγησε ο καθηγητής Glees.
«Και εκείνοι που πιστεύει ο Πούτιν ότι τον έχουν προδώσει, ολιγάρχες από τον κόσμο των επιχειρήσεων που πήραν τα χρήματα αλλά δεν δέχθηκαν την προσφορά του, είτε κράτησαν μετρητά που δεν προορίζονταν για αυτούς, είτε του εναντιώθηκαν πολιτικά, ή ίσως και τα δύο».
«Το μεγάλο ερώτημα για τους αναλυτές είναι αν αυτές οι δολοφονίες είναι «πολιτικές» δολοφονίες πολιτικών αντιπάλων που μπορεί να σχεδιάζουν να απαλλαγούν από τον Πούτιν ή δολοφονίες «μαφίας» που έχουν σχεδιαστεί για να «ενθαρρύνουν» αυτούς που πήραν το χρυσό του Πούτιν να μην ξεφύγουν, να καταλάβουν ότι τους δόθηκαν πολλά λεφτά – τα οποία στην πραγματικότητα δεν ανήκουν στον Πούτιν αλλά στον λαό της Ρωσίας – για να κάνουν όπως διατάζει ο Πούτιν, να μην ξοδεύουν για τον εαυτό τους.
«Κατά τη γνώμη μου, τα δύο πράγματα είναι τα ίδια: η Ρωσία υπό τον Πούτιν έχει γίνει ένα κράτος όπου οι πολιτικοί αντίπαλοι μπορούν και θα σκοτωθούν και η Ρωσία υπό τον Πούτιν είναι ένα κράτος μαφίας, ένα δίκτυο κακών εγκληματιών που πιστεύουν ότι αν δεν κρεμάσουν μαζί, τελικά θα κρέμονται χωριστά.
«Ο θάνατος είναι πάντα εκεί για να υπενθυμίζει στους φίλους του Πούτιν τα καθήκοντά τους».
Πολλοί από τους θανάτους είναι ιδιαίτερα περίεργοι – αλλά στη συνέχεια κρίνονται ως «αυτοκτονίες» και κλείνουν γρήγορα από τις ρωσικές αρχές.
Ο συνταγματάρχης Βαντίμ Μπόικο πυροβολήθηκε πέντε φορές στο γραφείο του.
Παρά το γεγονός ότι έμεινε γεμάτος σφαίρες, ο θάνατος του στρατιωτικού αρχηγού θεωρήθηκε ως αυτοπροκληθείς.
Και μετά υπάρχει η μυστηριώδης περίπτωση του Πάβελ Αντόφ, ο οποίος πέθανε μαζί με τον φίλο του Βλαντιμίρ Μπουντάνοφ.
Το δίδυμο πέθανε ενώ ο Antov, ένας εκατομμυριούχος μεγιστάνας και πολιτικός των αλλαντικών, γιόρταζε τα γενέθλιά του σε ένα ξενοδοχείο στην Odisha της Ινδίας.
Ο Μπουντάνοφ -που περιγράφεται ως σύντροφος του Αντόφ- βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του.
Και τότε λίγες μέρες αργότερα ο μεγιστάνας βρέθηκε νεκρός μέσα σε μια λίμνη αίματος έχοντας προφανώς πέσει από τον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου.
Φυσικά, ο θάνατός του ήρθε λίγες μέρες αφότου επέκρινε τον πόλεμο του Πούτιν στην Ουκρανία.
Και στη συνέχεια, σε διάστημα μόλις ενός μήνα, τρεις επιχειρηματίες -ο Βασίλι Μέλνικοφ, ο Βλάντισλαβ Αβάγιεφ και ο Σεργκέι Προτοσένια- πέθαναν μαζί με τις οικογένειές τους σε μια τριάδα προφανών «δολοφονιών-αυτοκτονιών».
Ο Τοθ είπε στη Sun Online: «Το Κρεμλίνο, οπωσδήποτε, είναι ο συνδετικός ιστός πίσω από τη σύγχρονη εκδοχή του Murder, Inc. από την FSB του Πούτιν, όταν πρόκειται για την τάση για την ελίτ της Ρωσίας να «πέφτει» από τα παράθυρα και να πεθαίνει από «καρδιακές προσβολές» ή να «αυτοκτονεί»».
«Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς πόσοι, αλλά οι περισσότεροι από αυτούς τους θανάτους δεν είναι άνθρωποι που πεθαίνουν από φυσικά αίτια ή αυτοτραυματισμό.
«Ο κεραυνός μπορεί να χτυπήσει δύο φορές στο ίδιο σημείο, αλλά στη Ρωσία, έχει χτυπήσει πάνω από 35 φορές.
«Γιατί είμαστε σίγουροι ότι είναι η FSB;
«Επειδή, ενώ δεν υπάρχει τίποτα «ήσυχο» σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι Ρώσοι επιστήμονες, βασικοί γραφειοκράτες, ολιγάρχες και στρατηγοί πεθαίνουν, αφού απορριφθούν, οι υποθέσεις τους γίνονται γρήγορα τόσο κρύες όσο ένας ρωσικός χειμώνας.
«Με άλλα λόγια, ο καθένας με τον τρόπο του, προορίζεται ως πολύ δυνατά μηνύματα που απευθύνονται σε κάποιο επίπεδο του καρτέλ της μαφίας του Πούτιν, αλλά η σιωπή που ακολουθεί αυτές τις δολοφονίες είναι ενδεικτική του πόσο επιδέξια έχουν σχεδιαστεί και εκτελεστεί».
Και συνέχισε: «Το Κρεμλίνο θέλει το ρωσικό κοινό να γνωρίζει ότι ο καθένας από αυτούς τους άνδρες έχει πεθάνει, αλλά δεν θέλουν να συνδέονται οι θάνατοι με τον Πούτιν – τουλάχιστον ανοιχτά».
«Ο Πούτιν θέλει και χρειάζεται οι θανατικές του ποινές να εκτεθούν εν ψυχρώ.
«Δεν θέλει τα θύματά του να το δουν να έρχεται. Αντίθετα, ο Πούτιν χρησιμοποιεί τον φόβο ότι μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή ως μέσο καταστολής της διαφωνίας.
«Κάνοντας τη δολοφονία μονόδρομο που πηγαίνει στην αντίθετη κατεύθυνση από το Κρεμλίνο, ο Πούτιν απομονώνεται».
Ο καθηγητής Glees εξήγησε ότι αυτή η πυραμίδα εξουσίας που χτίστηκε στα θεμέλια του φόνου είναι αυτό που κρατά τον Πούτιν στην κορυφή – και γιατί σημαίνει ότι είναι απίθανο να εκδιωχθεί σύντομα, ακόμη και αν αποτύχει στην Ουκρανία.
Τον συνέκρινε σε μη αβέβαιες στιγμές με τον Αδόλφο Χίτλερ το 1945 – ο οποίος παρέμεινε με ασφάλεια στην εξουσία έως ότου οι Σύμμαχοι βάδισαν στο Βερολίνο.
«Ήταν “σταθερή” η Γερμανία πριν από το θάνατο του Χίτλερ; Δυστυχώς, ναι», είπε ο καθηγητής Glees στη Sun Online.
«Ο Πούτιν το ξέρει αυτό: στο κάτω-κάτω, ο Χίτλερ νικήθηκε από τη στρατιωτική δύναμη των εχθρών του, όχι από το χέρι των δικών του ανθρώπων που παρέμειναν πιστοί μέχρι το τέλος.
«Με άλλα λόγια, η μαφιόζικη συμπεριφορά του, δολοφονίες και απειλές, μπορεί να του φαίνεται όχι ένδειξη αστάθειας αλλά απόδειξη ότι μπορεί να κάνει ό,τι θέλει με τη Ρωσία.
«Αυτό είναι που τον κάνει τόσο επικίνδυνο».
Ο Toth and Sweet πρόσθεσε: «Η ιστορία του 20ου αιώνα μας λέει ότι είναι δύσκολο να απαλλαγούμε από δικτάτορες και ο Πούτιν δεν αποτελεί εξαίρεση.
«Αυτό καθιστά δύσκολη τη μέτρηση της θέσης του. Ο Χίτλερ, σε τελική ανάλυση, επέζησε μέχρι και ένα μήνα πριν από το τέλος του [2ου Παγκόσμιου Πολέμου] και πιθανότατα θα μπορούσε να είχε επιβιώσει περισσότερο αν είχε μετατοπίσει το αρχηγείο του στη Βαυαρία.
«Κατά τη γνώμη μου, η ικανότητα του Πούτιν να επιβιώσει είναι πιθανώς ίση με την ικανότητά του να συνεχίζει να δολοφονεί».
Πρόσθεσαν: «Κανένα μέρος του καρτέλ του που μοιάζει με μαφία δεν είναι αρκετά ισχυρό για να τον ξεφορτωθεί – και αυτό είναι από σχέδιο».
Θάνατοι που συνδέονται με τη Ρωσία από τις αρχές του 2022
Δεκάδες άνθρωποι στην τροχιά του Κρεμλίνου έχουν πεθάνει από τις αρχές του 2022 – πόσοι από αυτούς έχουν σκοτωθεί από τον Βλαντ και τους συντρόφους του;
- Leonid Shulman – 30 Ιανουαρίου – Αφεντικό αερίου – Βρέθηκε νεκρός στο μπάνιο του με σημείωμα αυτοκτονίας
- Igor Nosov – 8 Φεβρουαρίου – Πρώην κυβερνήτης – Πέθανε μετά από ένα προφανές εγκεφαλικό στη Μόσχα
- Mikhail Watford – 28 Φεβρουαρίου – Επιχειρηματίας – Βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Surrey, UK – δεν βρέθηκαν στοιχεία εγκλήματος από τους αστυνομικούς
- Alexander Tyulakov – 25 Φεβρουαρίου – Αφεντικό αερίου – Βρέθηκε νεκρός στο γκαράζ του σε ύποπτη αυτοκτονία στην Αγία Πετρούπολη
- Βασίλι Μέλνικοφ – 23 Μαρτίου – Προϊστάμενος ιατρικής εταιρείας – Μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου μαζί με την οικογένειά του σε «δολοφονία-αυτοκτονία» στο Νίζνι Νόβγκοροντ
- Vladislav Avayev – 18 Απριλίου – Αφεντικό αερίου – Βρέθηκε νεκρός με όπλο στο χέρι μαζί με σύζυγο και κόρη στη Μόσχα
- Sergei Protosenya – 19 Απριλίου – Αφεντικό αερίου – Βρέθηκε κρεμασμένος μαζί με τη γυναίκα και την κόρη του που πέθαναν από τραύματα με τσεκούρι σε βίλα στο Lloret de Mar, Ισπανία
- Αντρέι Κρούκοφσκι – 2 Μαΐου – Αφεντικό αερίου – Έπεσε σε γκρεμό μέχρι θανάτου στο Σότσι
- Alexander Subbotin – 8 Μαΐου – Oil boss – Πέθανε από «καρδιακή προσβολή λόγω ναρκωτικών» κατά τη διάρκεια σαμανικού τελετουργικού στη Μόσχα
- Ντμίτρι Κοβτούν – 4 Ιουνίου – Πρώην πράκτορας της KGB συνδέεται με τη δολοφονία του Λιτβινένκο – Πέθανε στο νοσοκομείο από Covid στη Μόσχα
- Δόκτωρ Ντμίτρι Κόλκερ – 2 Ιουλίου – Επιστήμονας λέιζερ – Πεθαίνει αφού συνελήφθη για προδοσία και μεταφέρθηκε στη Μόσχα
- Γιούρι Βορόνοφ – 4 Ιουλίου – Αρχηγός ναυτιλίας – Πυροβολήθηκε νεκρός στην πισίνα στο Λένινγκραντ
- Νταν Ράποπορτ – 14 Αυγούστου – Επενδυτής και κριτικός Πούτιν – Πέθανε μετά από πτώση από ψηλό άνοδο 9 ορόφων στην Ουάσιγκτον DC
- Darya Dugina – 20 Αυγούστου – Κόρη του “Ρασπούτιν του Πούτιν” – Πέθανε σε βόμβα αυτοκινήτου στη Μόσχα
- Ραβίλ Μαγκάνοφ – 1 Σεπτεμβρίου – Ολιγάρχης πετρελαίου και κριτικός Πούτιν – Πέφτει από το μπαλκόνι ενώ καπνίζει ως «αυτοκτονία»
- Ivan Pechorin – 10 Σεπτεμβρίου – Αφεντικό αερίου – Βρέθηκε να επιπλέει στη θάλασσα κοντά στο Βλαδιβοστόκ
- Βλαντιμίρ Σουνγκόρκιν – 14 Σεπτεμβρίου – Εκδότης της «αγαπημένης εφημερίδας» του Πούτιν – Ξαφνικά υπέστη εγκεφαλικό ενώ γευματιζόταν και πέθανε στο Khabarovsk
- Anatoly Gerashchenko – 21 Σεπτεμβρίου – Αρχηγός αεροπορίας – Πέφτει κάτω από “αρκετές” πτήσεις αστέρων και πεθαίνει
- Pavel Pchelnikov – 28 Σεπτεμβρίου – στέλεχος του σιδηροδρόμου – Βρέθηκε πυροβολημένος νεκρός στο μπαλκόνι του στη Μόσχα
- Nikolay Petrunin – 12 Οκτωβρίου – Πολιτικός – Πέθανε από επιπλοκές του Covid
- Nikolai Mushegian – 28 Οκτωβρίου – Crypto boss – Πνίγηκε σε πισίνα στο Πουέρτο Ρίκο, ΗΠΑ
- Viktor Cherkesov – 8 Νοεμβρίου – ο μέντορας του Πούτιν – Πέθανε μετά από “σοβαρή ασθένεια” στην Αγία Πετρούπολη
- Συνταγματάρχης Βαντίμ Μπόικο – 16 Νοεμβρίου – Αρχηγός κινητοποίησης πολέμου στην Ουκρανία – Λένε ότι αυτοκτόνησε παρά το γεγονός ότι πυροβολήθηκε πέντε φορές στο Βλαδιβοστόκ
- Vyacheslav Taran – 25 Νοεμβρίου – Κρυπτοδισεκατομμυριούχος – Σκοτώθηκε σε συντριβή ελικοπτέρου σε αίθριο καιρό κοντά στο Μονακό
- Βλαντιμίρ Μακέι – 26 Νοεμβρίου – Υπουργός Εξωτερικών της Λευκορωσίας – Ο θάνατος αποφάνθηκε αυτοκτονία από αξιωματούχους του Μινσκ
- Grigory Kochenov – 7 Δεκεμβρίου – Τεχνικό αφεντικό – Πέθανε καθώς η αστυνομία έκανε έρευνα στο διαμέρισμά του στο Nizhny Novgorod
- Ντμίτρι Ζελένοφ – 9 Δεκεμβρίου – Μεγιστάνας ακινήτων – Πέθανε αφού χτύπησε το κεφάλι του αφού έπεσε από τις σκάλες στην Αντίμπ της Γαλλίας
- Vladimir Budanov – 22 Δεκεμβρίου – «Σύντροφος» του Pavel Antov – Βρέθηκε νεκρός στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του στην Odisha της Ινδίας
- Pavel Antov – 24 Δεκεμβρίου – Πολιτικός και επιχειρηματίας – Βρέθηκε νεκρός σε μια λίμνη αίματος στο ξενοδοχείο του λίγες μέρες μετά τον φίλο του Bidenov
- Αλεξάντερ Μπουζάκοφ – 24 Δεκεμβρίου – Αρχηγός ναυπηγείου – Πέθανε αφού παρευρέθηκε στα αποκαλυπτήρια ενός νέου υποβρυχίου – χωρίς αιτία θανάτου
- Στρατηγός Αλεξέι Μάσλοφ – 25 Δεκεμβρίου – Αρχηγός εταιρείας δεξαμενών – Ξαφνικά αρρώστησε και πέθανε αφού ο Πούτιν ακύρωσε την επίσκεψη στο εργοστάσιο στο Uralvagonzavod
- Vladimir Nesterov – 28 Δεκεμβρίου – Ντροπιασμένος μηχανικός πυραύλων – Η αιτία του θανάτου δεν αποκαλύφθηκε στη Ρωσία
- Magomed Abdulayev – 6 Ιανουαρίου – Πρώην περιφερειακός ηγέτης – κουρεμένος με αυτοκίνητο στη Μαχατσκάλα
- Dmitry Pawochka – 26 Ιανουαρίου – Διαστημικό αφεντικό – Κάηκε ζωντανός στο διαμέρισμά του στη Μόσχα
- Υποστράτηγος Βλαντιμίρ Μακάροφ – 14 Φεβρουαρίου – Αρχηγός της αστυνομίας – Βρέθηκε πυροβολημένος σε «αυτοκτονία» στο διαμέρισμά του στη Μόσχα
- Marina Yankina – 16 Φεβρουαρίου – Υπάλληλος Άμυνας – Βρέθηκε νεκρός μετά από πτώση από παράθυρο 16 ορόφων πολυκατοικίας στην Αγία Πετρούπολη
- Viatcheslav Rovneiko – 22 Φεβρουαρίου – Oil boss – Βρέθηκε αναίσθητος στο σπίτι του στη Μόσχα
- Andrey Botikov – 3 Μαρτίου – Sputnik V επιστήμονας – Στραγγαλίστηκε μέχρι θανάτου στο σπίτι του στη Μόσχα
- Sergey Grishin – 6 Μαρτίου – ολιγάρχης “Scarface” – Πέθανε στο νοσοκομείο από σήψη στη Μόσχα
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Αντι-NAVTEX της Τουρκίας ανοιχτά της Καρπάθου μετά την ελληνική οδηγία για άσκηση
Η Άγκυρα απάντησε στην ελληνική NAVTEX για πολυεθνική άσκηση με αντι-οδηγία, αξιώνοντας δικαιοδοσία στην περιοχή ανοιχτά της Καρπάθου. Η Αθήνα...
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας,...
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία,...
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για...
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας