Γενικά θέματα
Οι κυπριακές λίρες με την Ελισάβετ το 1955 και το «Ου περί χρημάτων» της ΕΟΚΑ
Ο Λάζαρος Α. Μαύρος για την 1η Απριλίου 2023
ΣΤΗΝ αγγλοκρατούμενη αποικία Κύπρο, τη δεκαετία του 1950 οι πιο υψηλόμισθοι καθηγητές του Παγκυπρίου Γυμνασίου αμείβονταν με 350 λίρες τον χρόνο. Κάτι λιγότερο από 30 λίρες τον μήνα. Ο μισθός ενός αστυνομικού της αποικιοκρατίας ήταν 12 λίρες τον μήνα. Με δύο λίρες μπορούσε να αγοράσει ένα καλό ποδήλατο. Ένα καινούργιο αυτοκίνητο 250 λίρες και ένα καινούργιο γεωργικό τρακτέρ 800 λίρες.
Χρήσιμα είναι τα αριθμητικά αυτά στοιχεία για να μετρηθεί χρηματικά και το ύψος της προδοσίας. Από τις αμοιβές που προσέφεραν δημοσίως οι Εγγλέζοι Αποικιοκράτες, εντεταλμένοι της κυβέρνησης της Χερ Μάτζεστι στην Colony of Cyprus, για να εξασφαλίσουν πληροφοριοδότες (προδότες) των καταζητουμένων από τους Άγγλους Αγωνιστών της ΕΟΚΑ τα χρόνια της Κυπριακής Επανάστασης 1955-1959. Καινούργια χαρτονομίσματα της τότε κυπριακής λίρας με τη μορφή της νέας τότε βασίλισσας της Βρετανίας Ελισάβετ Β΄ τύπωσαν οι αποικιοκράτες 1η Ιουνίου 1955…
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ του ένοπλου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα για την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, Παρασκευή 1η Απριλίου 1955, ο πρώτος καταζητούμενος που επικηρύχθηκε ήταν ο Έφεδρος Ανθυπολοχαγός του Ελληνικού Στρατού Γρηγόρης Πιερή Αυξεντίου από την Λύση. Διασώζονται οι αφίσες που τοιχοκολλούσαν οι Εγγλέζοι επικηρύσσοντάς τον με το ποσό των 5.000 λιρών. Με τρείς στην σειρά φωτογραφίες του Αυξεντίου, τυπωμένη στην αφίσα η επικήρυξη με την ορθογραφία της εποχής έγραφε:
«ΑΜΟΙΒΗ – REWARD – 5.000 – Ποσόν πέντε χιλιάδων λιρών θα καταβληθή εις μετρητά ως αμοιβή εις οιονδήποτε πρόσωπον το οποίον ήθελε παράσχη πληροφορίας δυναμένας να οδηγήσουν εις την ανακάλυψιν και σύλληψιν ζωντανού ή νεκρού του επικηρυγμένου τρομοκράτου και υπαρχηγού της Ε.Ο.Κ.Α. πρώην αξιωματικού το Ελληνικού Στρατού ΓΡΗΓΟΡΗ ΠΙΕΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ. [τρεις φωτογραφίες πορτραίτα του] ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: ΟΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΗΛΙΚΙΑΣ 29 ΕΤΩΝ, ΥΨΟΥΣ 5 ΠΟΔΩΝ ΚΑΙ ΔΕΚΑ ΙΝΤΖΩΝ, ΛΕΠΤΗΣ ΣΩΜΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΠΛΑΣΕΩΣ, ΜΕ ΜΑΥΡΑ ΜΑΛΙΑ, ΜΕΛΑΓΧΡΟΙΝΟΣ, ΜΕ ΜΑΥΡΟΝ ΜΥΣΤΑΚΑ. Πληροφορίαι δύνανται να παρασχεθούν προς οιονδήποτε Αστυνομικήν ή Στρατιωτικήν Αρχήν είτε προφορικώς είτε εγγράφως. Εις περίπτωσιν εγγράφων πληροφοριών δύναται να γίνει υπό του πληροφοριοδότου χρήσις ψευδωνύμου. Εις οιονδήποτε πρόσωπον το οποίον θα δώση πληροφορίας θα του παρασχεθή εάν το επιθυμή προστασία δια την ασφάλειαν του και ευθύς άμα τη συλλήψη του επικηρυγμένου τρομοκράτου θα του καταβληθή η ανωτέρω αμοιβή εις μετρητά και δωρεάν μεταφορά υπό Βρεττανικήν προστασίαν τόσον του ιδίου όσον και των μελών της οικογενείας του εις οιανδήποτε χώραν του εξωτερικού».
ΤΡΕΙΣ ΜΑΡΤΙΟΥ 1957 οι προδότες οδήγησαν μια ταξιαρχία των αγγλικών στρατευμάτων που περικύκλωσαν το Κρησφύγετο του ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ κοντά στο μοναστήρι της Παναγίας του Μαχαιρά. Τον κάλεσαν να παραδοθεί. Τους βροντοφώναξε ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ και τους έριξε τις θανατηφόρες ριπές του αυτομάτου όπλου του. Δέκα ώρες κράτησε η μάχη στον Μαχαιρά. Έριξαν από τα ελικόπτερα τους βενζίνη στο Κρησφύγετο και τον έκαναν ολοκαύτωμα. Μπροστά στα μάτια και τις κινηματογραφικές μηχανές των ξένων δημοσιογράφων τους οποίους οι ίδιοι οι Εγγλέζοι είχαν μεταφέρει εκεί από τα χαράματα.
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ του 1956, μετά από άλλη προδοσία οι Εγγλέζοι συνέλαβαν τον άλλο κορυφαίο της ΕΟΚΑ, τον ΚΥΡΙΑΚΟ ΜΑΤΣΗ, γεωπόνο πτυχιούχο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Το οδήγησαν στα φρικτά βασανιστήρια των ανακρίσεων του αστυνομικού σταθμού Ομορφίτας στη Λευκωσία. Δεν του απέσπασαν καμία πληροφορία.
Εκεί έσπευσε να τον δελεάσει ο αρχιδήμιος της αποικιοκρατίας κυβερνήτης της αποικίας στρατάρχης σερ Τζων Χάρντινγκ, ο οποίος είχε ήδη αποφασίσει να εξορίσει από την Κύπρο τον Εθνάρχη Αρχιεπίσκοπο Μακάριο Γ΄ και να συλλάβει ή να σκοτώσει τον Αρχηγό Διγενή προκειμένου να εξαλείψει τελειωτικά την επανάσταση της ΕΟΚΑ.
Έχοντας πλάι του πέντε ανακριτές στην Ομορφίτα, ο Χάρντινγκ προσέφερε στον Κυριάκο Μάτση 500.000 λίρες και χιλιάδες έκταση γης στην Αυστραλία ή στη Νέα Ζηλανδία, προκειμένου να τους καταδώσει πού κρυβόταν ο Αρχηγός της ΕΟΚΑ.
Ο Μάτσης σήκωσε το χέρι του, κτύπησε την γροθιά του στο τραπέζι και με θυμό είπε στον στρατάρχη:
«Εξοχότατε λυπούμαι γιατί δεν έχετε αντιληφθεί με ποιον συνομιλείτε. Πρέπει να ξέρετε ότι εμείς ού περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής».
«Και σηκώθηκε, άνοιξε την πόρτα προτού αντιδράσουν οι ανακριτές του και κατέβηκε από την σκάλα στο κελλί του». (Κλείτου Ιωαννίδη: ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ ΟΡΑΜΑΤΙΣΤΗΣ τόμος Α΄ εκδόσεις Αρμίδα 1998 σελ. 91).
Ο Κυριάκος Μάτσης απέδρασε τον Νοέμβριο 1956 από τα κρατητήρια Κοκκινοτριμιθιάς, ανέλαβε τομεάρχης των ανταρτών της ΕΟΚΑ στην επαρχία της Κερύνειας. Στις 19 Νοεμβρίου 1958 μετά από προδοσία ένα σύνταγμα του βρετανικού στρατού και Τούρκοι επικουρικοί περικύκλωσαν το Κρησφύγετό του στο Δίκωμο. Τον κάλεσαν να παραδοθεί. «Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας» τους απάντησε. Τον ανατίναξαν έχοντας στα χέρια του δύο αυτόματα όπλα.
ΕΚΕΙΝΟ το «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα», ο Μάτσης το θυμόταν από του αρχαίου Ηροδότου την Ιστορίη όπου περιέγραφε την ελληνική αντίσταση στους Πέρσες εισβολείς των Μηδικών Πολέμων του 480 προ Χριστού. Και γράφαμε προ ετών «Με τον Ηρόδοτο παραμάσχαλα»:
Μηδισμός: Όρος, όμοιος κι αναλλοίωτος στην ελληνική γλώσσα, επί 2500 χρόνια: Η προσχώρηση στον εχθρό (στους Μήδους, Πέρσες του Ξέρξη) εναντίον της ίδιας σου πατρίδας. Και, πάντως, η διαχωριστική γραμμή ήταν έκτοτε και είναι πάντοτε σαφής και ευδιάκριτη:
Οι Μηδίζοντες από την μια πλευρά
και οι Αντιστεκόμενοι από την άλλη.
Και η ειδοποιός διαφορά, η αληθέστερη ουσία,
τότε, έκτοτε και πάντοτε, μία:
«Ελευθερίης γλιχόμενοι, αμυνεύμεθα ούτως όκως αν και δυνώμεθα»
(η λαχτάρα της ελευθερίας μας παρακινεί να τον αντιμετωπίσουμε, να αμυνθούμε, με όση δύναμη έχουμε), απάντησαν οι αρχαίοι Αθηναίοι, στις δελεαστικές προτάσεις του Πέρση εισβολέα για συμβιβασμό.
Εκείνο το «ΕΛΕΥΘΕΡΙΗΣ ΓΛΙΧΟΜΕΝΟΙ» του VIII-143, της Ηροδότου Ιστορίης και την ανδρειωμένη δυναμική του, η οποία παρήγαγε, ως προϊόντα, τον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, το Αρτεμίσιο, τη Σαλαμίνα, τις Πλαταιές, το «πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ού φεισόμεθα της ζωής ημών» του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, το «οι Έλληνες δεν κάνουν ποτέ ειρήνη με τον οχτρό όπου κατακρατεί τον τόπο τους» του Ρήγα Φεραίου του Βελεστινλή, το Εικοσιένα, το 1912-13, την Πίνδο, τον Γοργοπόταμο, τον Μαχαιρά, το Δίκωμο, τον Αχυρώνα στο Λιοπέτρι, τις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες του 1974, το αντιλήφθηκε – μένοντας με ανοικτό το στόμα – και το είπε, με δικά του λόγια, ο πρωτοξάδελφος του Ξέρξη, γιος του Αρτάβανου, αδελφού του Δαρείου από την ίδια μάνα, την Υστάσπη, ο Τριτανταίχμης, στον Μαρδόνιο τον στρατάρχη:
«Κοίους επ’ άνδρας ήγαγες μαχησομένους ημέας οί ού περί χρημάτων τον αγώνα ποιεύνται, αλλά περί αρετής»
(με τι άνδρες μας έφερες να δώσουμε μάχη, με άνδρες που δεν αγωνίζονται για τα χρήματα, αλλά για να δείξουν τη λεβεντιά τους).
Την περσική εκείνη του Τριτανταίχμη διαπίστωση, περί των μη μηδισάντων Ελλήνων, είναι που θυμήθηκε κι αντέταξε κατάμουτρα στον στρατάρχη κυβερνήτη της Colony of Cyprus σερ Τζον Χάρντινγκ και στις χιλιάδες λίρες του, στα κρατητήρια-βασανιστήρια της Ομορφίτας ο της Ε.Ο.Κ.Α. Κυριάκος Μάτσης:
«ΟΥ ΠΕΡΙ ΧΡΗΜΑΤΩΝ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΟΙΟΥΜΕΘΑ»
Σε πρώτο πληθυντικό. Εμείς ποιούμεθα. Ποιοί εμείς;
– Όσοι… «ελευθερίης γλιχόμενοι»!
– Όσοι… δεν μηδίζουμε, αλλ’ αντιστεκόμεθα!
– Όσοι… οι «ου φεισόμεθα της ζωής ημών»!
Το «όσοι» δεν σημαίνει κατ’ ανάγκην «όλοι».
Ποτέ δεν συνέπιπταν τα δύο.
Και τίθεται, εκφέρεται, γράφεται και υπογραμμίζεται το «όσοι», ακριβώς για να δείξει και να εκθέσει και να διαπομπεύσει ότι «δεν είναι όλοι». Και «δεν είμαστε όλοι», διότι υπήρξαν και οι μηδίσαντες…
Για διαφορετικούς, βεβαίως, λόγους ο καθένας τους.
Τόσοι αιώνες πέρασαν, τόσες πράξεις, διαπράξεις, ενέργειες και παραλείψεις πρεπούμενων ενεργειών και εκ του εμφανούς και δόλιες, αφανείς, υποχθόνιες, στάσεις Μηδισμού γνωρίσαμε, οι «δικαιολογίες» θα έλειπαν;
«Κερδαλεώτερόν εστι ομολογέειν τω Πέρση μάλλον ή περ πολεμέειν» (πιο κερδοφόρα η συνθηκολόγηση με τον Πέρση, παρά αν τον πολεμούμε), ήξεραν και το έλεγαν οι αρχαίοι Αθηναίοι 480 π.Χρ. όταν οι ίδιοι αποφάσιζαν το δεύτερο, το «πολεμέειν». Και μάλιστα απαιτούσαν από τους άλλους Έλληνες να τους αναγνωρίζουν ότι «το ημέτερον φρόνημα σαφέως, ότι ουδαμά προδώσομεν την Ελλάδα». Έτσι, καθαρά και ξάστερα και χωρίς μισόλογα και χωρίς σεμνοτυφίες. Ελευθερίης γλιχόμενοι, πολεμέειν κι ας πάει στο διάολο το κεδραλεώτερον…
– Θέλει κανείς να θυμίσουμε τι ήταν το «κερδαλεώτερον»;
– Τι τους είχε υποσχεθεί ο κατοχικός ηγέτης Μαρδόνιος και ο Ξέρξης;
– Είναι να σου φύγει το καφάσι από τις… συμπτώσεις:
Τους υποσχέθηκε γερές αποζημιώσεις για τις περιουσίες τους.
Τους υποσχέθηκε χοντρά λεφτά για τις οικονομικές τους επιχειρήσεις.
Τους υποσχέθηκε και τις αγκάλες του.
Για τον αίσχιστο τον Εφιάλτη προδότη των Θερμοπυλών δεν έγινε γνωστό το ακριβές ποσόν του «κερδαλεώτερου» και αν ήσαν τριάκοντα ή μυριάκις τριάκοντα τα αργύρια. Γνωστό ήταν ότι καθώς πήγαινε αυτοπροσώπως στον Ξέρξη για να του προδώσει τη μυστική Ανοπαία Ατραπό, προσδοκούσε μεγάλη αμοιβή:
«Μέγα τι παρά βασιλέος δοκέων οίσεσθαι». Πόσο μέγα ήταν το καταβληθέν, παραμένει άγνωστο. Γνωστό είναι ότι, μετά τις Θερμοπύλες, οι Πυλαγόρες επικήρυξαν το κεφάλι του και ότι ο Αθηνάδης από την Τραχίνα τον ξεπάστρεψε…
ΟΙ ΜΗΔΙΣΑΝΤΕΣ – και οι έκτοτε μηδίζοντες – λοιπόν, από τη μια μεριά. Έκαστος για τους δικούς του, λιγότερο ή περισσότερο κερδαλεώτερους λόγους. Έκαστος με τη δική του σφοδρότητα ή αγκομαχητό, με τη δική του ποσότητα ή ελαχιστότητα και για το δικό του, έκαστος, χρονικό διάστημα. Ανεξαρτήτως της προκαλούμενης, εκάστοτε, πραγματικής ζημιάς, η διακύμανση παραμένει πάντα στους ίδιους τρεις βαθμούς: Από το αισχρό μέχρι το αίσχιστο.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ: Οι ου περί χρημάτων αλλά περί αρετής αγωνιζόμενοι. Οι αρνούμενοι να μηδίσουν. Οι απορρίπτοντες τον μηδισμό. Έκαστος για τους δικούς του λόγους, τιμής και αξιοπρέπειας. Έκαστος με όσες δύναται δικές του δυνάμεις, ελευθερίης γλιχόμενος.
Η ποσότητα και η ποιότητα, μετριέται.
Ιεραρχείται κατ’ αξίαν. Κατ’ ανδρείαν κυρίως η αρετή.
Και κάποιοι ξεχωρίζουν περισσότερο. Αριστεύουν.
Ακόμα και ανάμεσα στους αιωνίως αριστεύσαντες στις Θερμοπύλες, υπήρξαν και διακρίθηκαν οι πιο άριστοι των αρίστων. Απ’ όλους περισσότερο ο Διηνέκης ο Σπαρτιάτης. Εκείνος που, εκτός όλων των άλλων ανδραγαθημάτων του, έμεινε στην ιστορία επειδή, όταν άκουσε πως ήσαν τόσο πολλοί οι Μήδοι ώστε τα βέλη τους θα έκρυβαν τον ήλιο, απάντησε χαρούμενος ότι η μάχη θα διεξαγόταν υπό σκιά (ΥΠΟ ΣΚΙΗ), να μην τους παιδεύει κι ο ήλιος του Αυγούστου…
Άραγε, έτσι δεν γραφόταν πάντοτε, αιώνες τώρα, η ιστορία των
Ελλήνων; Έτσι δεν γραφόταν πάντοτε η ιστορία του Ανθρώπου;
Λάζαρος Α. Μαύρος για την 1η Απριλίου 2023
Γενικά θέματα
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.
Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.
Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής
Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.
Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.
«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.
«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.
Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία
Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.
Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.
Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα
Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.
«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.
Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.
Η επίσημη απάντηση του Προξενείου
Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.
Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».
Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.
Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών
Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.
Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.
Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού
Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.
Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο
Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την...
Καλεντερίδης: Η Ουκρανία στο έλεος του «διακόπτη» – Το μάθημα για την ελληνική άμυνα
Οι περιορισμοί στις δορυφορικές υπηρεσίες, η πίεση του Τραμπ στον Ζελένσκι και η ανάγκη για εγχώρια αμυντική παραγωγή στο επίκεντρο...
Ποιος είναι σκληρότερος; Η Προεκλογική μάχη Νετανιάχου – Άιζενκοτ
Ο Γκάντι Άιζενκοτ, κορυφαίος Ισραηλινός πολιτικός που ελπίζει να ανατρέψει τον Πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου στις εκλογές στα τέλη αυτού του...
Από την Τουρκία τα 60 νέα λεωφορεία των ΜΑΤ!
Ερωτήματα για την προμήθεια 60 λεωφορείων Mercedes-Benz που, σύμφωνα με δημοσίευμα, κατασκευάζονται στην Τουρκία και προορίζονται για τις ειδικές μονάδες...
Καμπουρίδης: Τι συμβαίνει με Τουρκία και Αλίεφ
Η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει την επιρροή της στο Μπακού, ο παράγοντας Ισραήλ και οι επιπτώσεις στις τουρκικές επιδιώξεις...
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας