Άμυνα
Για να μην ευχαριστούν οι ακρίτες των νησιών την Τουρκία…
Είναι μερικά πράγματα που αποφεύγω να τα φέρνω στον νου μου, γιατί στη σκέψη τους και μόνο τα μάτια μου βρέχονται χωρίς να το θέλω από δάκρυα πίκρας και συγκίνησης.
”Οι μέρες και οι νύχτες της μοναξιάς είναι ατελείωτες για τους μοναχικούς ανθρώπους”, σκέφτομαι, ”γιατί είναι βουβές και σκοτεινές, φορτωμένες με σύννεφα εγκατάλειψης και υγειονομικής ανασφάλειας που γεμίζουν με κακά προαισθήματα την ψυχή τους”.
Σκοτεινότερες όμως είναι για τους κατοίκους των απομονωμένων περιοχών της πατρίδας μας και, προπάντων, για τους κατοίκους των νησιών και των νησίδων του ΒΑ και Ανατολικού Αιγαίου, με πρώτα τα 152 της λίστας EGAYDAAK (25 νησιά και 127 νησίδες), τα οποία έχει χρωματίσει κόκκινα η Τουρκία και τα έχει ”βαφτίσει” με ονόματα τουρκικά στους χάρτες που διαφημίζει.
Σε πολλά απ’ τα ακριτικά μας νησιά που ”κοιτάζουν” την μικρασιατική παραλία, γιατί απέχουν λίγα χιλιόμετρα μόλις από αυτήν, έπαψαν να ακούγονται από χρόνια οι φωνές των παιδιών λόγω γήρανσης του πληθυσμού και υπογεννητικότητας.
Γεγονός που χτυπάει καμπάνες προειδοποιητικές για τον αφελληνισμό των Ελλήνων κατοίκων οι οποίοι έχουν απομείνει. Αφελληνισμό λόγω της υψηλής ραγδαιότητας των μεταναστευτικών ροών και των διεκδικητικών διαθέσεων της Τουρκίας.
Τα σχολεία στα έρημα από παιδιά μικρονήσια μας παραμένουν κλειστά και αναξιοποίητα απ’ την Πολιτεία, η οποία — ενώ θα μπορούσε να τα ξανανοίξει ως Κέντρα Αναλφαβητισμού για τους ηλικιωμένους — δεν το έχει αποτολμήσει ακόμα ή δεν το σκέφτηκε καν, με αποτέλεσμα να δείχνουν εγκαταλελειμμένα και ερειπωμένα τα περισσότερα.
Ερειπωμένα και μη προσεγγίσιμα ενίοτε, καθώς είναι περιζωσμένα από τσουκνίδες και άγρια χλόη, με μισοσκεβρωμένα και θηκωμένα στις κορνίζες παντζούρια, αποσαθρωμένα επιχρίσματα και κουφώματα και ξεδοντιασμένο τον καγκελόφραχτο αυλόγυρο, με άθικτο μόνο το τσιμεντένιο στηθαίο…
Και έτσι ακόμα όμως, για τους μεγάλους που έχουν φοιτήσει σ’ αυτά, τα παλιά σχολεία εξακολουθούν να εκπέμπουν την αίσθηση της γλυκιάς απαλότητας της εποχής τους, όπως τα παραδοσιακά σπίτια στα νησιά (λευκά ή χρωματιστά, σε πλαίσιο ομοιομορφίας) που εκπέμπουν λαϊκή καλαισθησία.
Εξακολουθούν να ζωντανεύουν στη μνήμη τους εικόνες απ’ το παρελθόν, αλλά και τον μόχθο των δασκάλων τους που τους μάθαιναν το ”καλύτερον”, όπως και την αγωνία τους να μη χάσουν οι μαθητές το πηγαίο γλωσσικό τους συναίσθημα και να κρατήσουν ζωντανά μέσα τους τα παραμύθια εντοπιότητας και τις παραλογές τους, γιατί διασώζουν νεκρές λέξεις και πλουτίζουν την παράδοση και τη γλώσσα μας.
Στα σχολεία πάλι που είναι ανοιχτά και λειτουργούν με μετρημένους μαθητές (ενίοτε και με έναν), τα παιδιά δεν παύουν να είναι παιδιά τα οποία απολαμβάνουν να ζουν στο φυσικό περιβάλλον. Απολαμβάνουν να πηγαίνουν πρωί στο σχολείο τους, να χτυπούν τις Κυριακές την καμπάνα της εκκλησίας (λειτουργεί ή δεν λειτουργεί αυτή) και να συνοδεύουν τους πατεράδες τους στη βοσκή ή το ψάρεμα.
Απολαμβάνουν να ονειρεύονται τη σχολική χρονιά που θα έχει πολλά παιδιά και θα πηγαίνουν στο σχολείο σιγοτραγουδώντας, αντί να ταλαιπωρούνται και να διακινδυνεύουν καθημερινά πηγαίνοντας με το καραβάκι στα κοντινά μεγαλόνησα.
Να ονειρεύονται, προπάντων, να μη σβήσει απ’ τον χάρτη το μικρό τους νησί, όπως έσβησαν προ πολλού άλλες νησίδες – βραχονησίδες του Αιγαίου (Βελοπούλα, Σμύρνα, Χρυσή, Άτοκος, Επτανήσιο, Δρίμα. Σαρία και Άγιος Μηνάς) ή ερημοποιήθηκαν (Τρίκερι [Αργοσαρωνικός], Πασάς [ΒΑ Αιγαίο], Τσουγκριά και Αδέρφι [Σποράδες] και οι Λέβιθα και Διάπορος στα Δωδεκάνησα).
Να ονειρεύονται τη ζωή στον τόπο τους με υγειονομική ασφάλεια, που δεν θα τους αναγκάζει να καταφεύγουν στην Τουρκία ζητώντας τη γιατρειά τους στα νοσοκομεία της μικρασιατικής παραλίας, που χτίστηκαν σκόπιμα — θαρρείς — για να προσελκύουν τους Έλληνες της απέναντι όχθης, ώστε να προλειάνουν το έδαφος για συμφιλίωσή τους με τον γείτονα που τα διεκδικεί…
”Εμείς λέμε το ‘Πιστεύω’ και το ‘Πάτερ Ημών’ κάθε μέρα, για να μην πάθουμε κάτι. Εγώ δεν είμαι φορολογούμενος πολίτης; Δεν πληρώνω την ασφάλεια του παιδιού μου; Είναι ντροπή. Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου την Τουρκία. Αυτό μόνο έχω να πω…”, αντηχεί ακόμα στ’ αυτιά μου η φορτωμένη από συγκίνηση και αγανάκτηση φωνή του Χρήστου Δούλου σε τηλεοπτική εκπομπή (βλ. ”Κοινωνία Ώρα MEGA).
Η φωνή του πατέρα που περιέγραφε προ ημερών την οδυνηρή περιπέτεια του τετράχρονου γιου του, όταν οι αγροτικοί γιατροί του Κέντρου Υγείας στο Καστελόριζο — αδυνατώντας να κάνουν κάτι παραπάνω από το να σταματήσουν την αιμορραγία στο χέρι του τραυματισμένου παιδιού — τον ”ανάγκασαν” να το μεταφέρει σε ιδιωτική κλινική στην Τουρκία, μιας και η επικοινωνία με το νοσοκομείο Ρόδου για να στείλει ελικόπτερο του ΕΚΑΒ, ήταν αδύνατη.
Κρύβω στις παλάμες το πρόσωπό μου από ντροπή για λογαριασμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους το οποίο αδυνατεί να περιθάλψει τους πολίτες του, αλλά έμαθε να τους συμπεριφέρεται διαχρονικά σαν χρήσιμους ηλίθιους της ιστορίας.
Χρήσιμους ηλίθιους έτοιμους να προσδώσουν νομιμότητα στους παραχαράκτες της ελληνικής ιστορίας (όπως έγινε ήδη στις Πρέσπες το ’18 με τους Σκοπιανούς) και να υποχωρήσουν στους ”καζάν-καζάν” διπλωματικούς τακτικισμούς των γειτόνων εξ Ανατολών επί των ελληνικών κεκτημένων στο Αιγαίο (όπως φημολογείται ότι θα γίνει σήμερα με τους Τούρκους), αφού διακομματικά και διακυβερνητικά οι ηγεσίες τους έμαθαν να κλίνουν σ’ όλες τις πτώσεις τη λέξη ”συνεκμετάλλευση”.
Κρύβω στις παλάμες το πρόσωπό μου από ντροπή για λογαριασμό του σύγχρονου ελληνικού κράτους, γιατί δείχνει πως δεν αγαπά τα παιδιά του. Γιατί τα παιδιά, ”εχτός από τα φορέματα και το φαῒ” — όπως έλεγε η αείμνηστη εκπαιδευτικός και συγγραφέας Κατίνα Παπά — ”θέλουν και λίγη στοργή”.
Συνελόντι ειπείν, δεν αρκεί το κράτος να παίζει τον ρόλο του ευσυνείδητου προστάτη και υποστηρικτή των Ελλήνων πολιτών (αν και όπου τον παίζει, γιατί ενίοτε δεν παίζει ούτε αυτόν), αλλά να σταθεί αρωγός στο πλευρό τους.
Να σταθεί στο πλευρό τους όχι σαν άστοργη μάνα, αλλά σαν στοργική που τους αγαπά και νοιάζεται για την υγειονομική τους ασφάλεια, πέραν όλων των άλλων, πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για ακρίτες φρουρούς των συνόρων μας.
Έλληνες πατριώτες των νησιών και νησίδων της ”άγονης γραμμής” του Αιγαίου, οι οποίοι — μη βρίσκοντας αυτό που ζητούν στην πατρίδα τους — ευχαριστούν την Τουρκία για τη θερμή ανταπόκρισή της στις έκτακτες ανάγκες υγείας τους.
Φευ! Η διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη, προφανώς, καλά κρατεί, αλλά αυτό δεν περιποιεί τιμή σε καμία κυβέρνηση, γιατί αφήνει βαριές σκιές στην Ελλάδα αποκαλύπτοντας την αδυναμία της να καλύψει νοσοκομειακά τις ανάγκες των πολιτών της, πολύ περισσότερο αυτών που διαβιούν στα διεκδικούμενα απ’ τους Τούρκους νησιά κατά μήκος της ελληνοτουρκικής μεθορίου…
Κρινιώ Καλογερίδου
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας