Άμυνα
Κρινιώ Καλογερίδου: Η ”πόρτα του φρενοκομείου” άνοιξε με διακύβευμα το Αιγαίο
Για την προϊούσα αρνητική εξελικτική πορεία του Κυπριακού βεβαιωθήκαμε από εικοσαετίας σχεδόν. Από το 2006, συγκεκριμένα, όταν δικαστήριο της Βρετανίας (του κακού δαίμονα της Κύπρου ιστορικά) είχε δικαιώσει το βρετανικό ζεύγος Όραμς που αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του Κύπριου ιδιοκτήτη Μελέτη Αποστολίδη στην Λάπηθο της κατεχόμενης Κύπρου.
Έκτοτε η παθητική στάση Ελλάδας και Κύπρου στο θέμα αυτό, σε συνδυασμό με την αδυναμία ανάληψης διπλωματικών πρωτοβουλιών εκ μέρους τους για προώθηση ελληνοκυπριακών θέσεων εθνικά συμφερότερων των υποδεικνυόμενων από τον ΟΗΕ (βλ. πρόταση του ΣΑ για”Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία”, με την αποδοχή ΗΠΑ και Βρετανίας) είναι δηλωτικά της έλλειψης αυτοπεποίθησης και των φοβικών συνδρόμων από τα οποία κατέχονται αμφότερες οι αδελφές χώρες έναντι της Τουρκίας.
Από κλιμακούμενα φοβικά σύνδρομα διακατέχονται διαχρονικά και οι εκάστοτε κυβερνήτες μας για τα απειλούμενα κεκτημένα μας στο Αιγαίο. Η πόρτα του φρενοκομείου, που φοβόταν ο γενάρχης Καραμανλής ότι θα ανοίξει για θέματα Εσωτερικής πολιτικής (με αφορμή τις συνθήκες παραλογισμού που επικρατούσαν περιοδικά στη χώρα), άνοιξε ήδη για την Εξωτερική μας πολιτική, με διακύβευμα των ”αλχημιστών” συμμάχων και εταίρων μας το Αιγαίο.
Έτσι μέσα στους φόβους που μας συνέχουν για το τελευταίο, με αφορμή το τι μέλλει γενέσθαι στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την 14η Μαῒου των τουρκικών εκλογών, προστέθηκαν δύο ακόμα: 1. Ο φόβος για τη στάση που θα κρατήσουν οι Δυτικοί–ΝΑΤΟϊκοί απέναντι στην Ελλάδα, αν βγει Πρόεδρος ο φιλοαμερικανός Κεμάλ Κιλιντσάρογλου ( Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα, CHP) και 2. Ο φόβος για τη στάση του ΝΑΤΟ σε περίπτωση τουρκικής εισβολής σε νησί μας.
Γιατί η Τουρκία, όποιον Πρόεδρο και να έχει, δεν θα εγκαταλείψει ποτέ το όνειρο της απόβασης σε ελληνικό νησί. Δεν θα εγκαταλείψει ποτέ το νεο-οθωμανικό δόγμα και το αλυτρωτικό όραμα που εξέφρασε ο Ταγίπ Ερντογάν για αλλαγή των συνόρων σε βάρος μας: ”Μία πατρίδα, μία κυβέρνηση, θα είμαστε ένα, θα είμαστε μεγάλοι, θα είμαστε όλοι μαζί η μεγάλη Τουρκία. Κανείς δεν μπορεί να φυλακίσει το όραμα της Τουρκίας στα 780.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα”…
Κι αυτό στην προέκτασή του σημαίνει ότι μύχιος πόθος της τουρκικής ηγεσίας (όποιο όνομα κι αν έχει αυτή μετεκλογικά) είναι να δημιουργήσει τετελεσμένα σε βάρος μας αρπάζοντας νησί του Αιγαίου (επέκταση των συνόρων της προς Δυσμάς) και, στην περίπτωση της Κύπρου, να προσαρτήσει τις κατεχόμενες περιοχές της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Με δεδομένα αυτά, μόνο σαν προεκλογικά πυροτεχνήματα δεν πρέπει να εκλαμβάνουμε την μόνιμη αμφισβήτηση εκ μέρους της Τουρκίας της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδος στην νησιωτική της επικράτεια, έστω κι αν μετά τον σεισμό έχει χαλαρώσει κάπως την πίεση που μας ασκούσε με τις καθημερινές παραβιάσεις της FIR Αθηνών και τις υπερπτήσεις μαχητικών και drones, πάνω από τα νησιά μας.
Η σχετική παραφιλολογία που δημιουργήθηκε περί αλλαγής στάσης της Τουρκίας απέναντί μας (βλ. ”διπλωματία των σεισμών) είναι, ως εκ τούτου, προσωρινή. Δεν έχει σχέση με τις πραγματικές διαθέσεις της Άγκυρας και θα είμαστε αφελείς στην Αθήνα, αν πιστεύουμε το αντίθετο στηριζόμενοι στις μετά σεισμόν διπλωματικές αβροφροσύνες Τσαβούσογλου – Δένδια (σ.σ: Η Ελλάδα στηρίζει την υποψηφιότητα της Τουρκίας για την γενική γραμματεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού και η Τουρκία την υποψηφιότητα της Ελλάδας ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας).
Έπειτα, η σημερινή Τουρκία δεν βρίσκεται στο εξοπλιστικό επίπεδο του ’74 και ’96. Έχει γίνει χώρα παραγωγής και εξαγωγής πολεμικού υλικού. Ας μην ξεχνάμε ότι τα τουρκικά drones συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό στην νίκη των Αζέρων κατά των Αρμενίων, ενώ στον ρωσο-ουκρανικό πόλεμο τα Bayraktar TB2 ευθύνονται για τους μαζικούς θανάτους Ρώσων στρατιωτών, αφού για ένα διάστημα έγιναν το κύριο επιθετικό όπλο στα χέρια των Ουκρανών.
Στα χρόνια ειδικά της πολιτικής ηγεμονίας του Ταγίπ Ερντογάν, η Τουρκία επιδίδεται σε φρενήρεις επανεξοπλισμούς, ενώ παράλληλα έχει επεκτείνει την επιρροή της ανά τον κόσμο δημιουργώντας βάσεις στο Κατάρ, τη Σομαλία, τη Λιβύη, τα Κατεχόμενα της Κύπρου (37% της Κυπριακής Δημοκρατίας) και την Αυλώνα της Αλβανίας.
Πέραν τούτου, με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις της σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη και δια των μισθοφόρων της στον πόλεμο Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο –Καραμπάχ, έδωσε τη δυνατότητα στο στρατό της να αποκτήσει μεγάλη πολεμική εμπειρία, την οποία εμείς δεν έχουμε μεταπολεμικά, ενώ η τελευταία της Κύπρου ήταν το οδυνηρό 1974.
Γιατί πρέπει να τα θυμόμαστε αυτά; Σίγουρα όχι για την πτώση του ηθικού μας, αλλά για την επανιεράρχηση των προτεραιοτήτων στη στρατηγική Ελλάδας και Κύπρου, αφού αμφότερες ακολουθούν την ίδια αναποτελεσματική, ”κατευναστική” πολιτική έναντι της Τουρκίας, η οποία υποκρύπτει ηττοπάθεια λόγω επιχειρησιακής ανετοιμότητας.
Πολιτική επίδειξης κούφιας ”ψυχραιμίας”, την οποία επικαλούνται συνήθως οι πάσχοντες από σύνδρομα φοβικότητας, ραγιαδισμού και… ”μινιμαλισμού”, όπως επιτάσσει η”Σχολή του Κατευνασμού” τον οποίο ακολουθούμε πιστά από το 1996… Πολιτική νομοταγούς μέλους που αντιδρά βάσει των διακρατικών… κανόνων ευγένειας με επιστολές, διαβήματα, καταγγελίες και επικλήσεις στο Διεθνές Δίκαιο, χωρίς αποτέλεσμα σε κάθε περίπτωση.
Γιατί αυτό κάνουμε διαχρονικά, χωρίς να έχουμε πετύχει ως τώρα κάτι θετικό επί του πρακτέου. Κάτι επί του πρακτέου στο Κυπριακό, λόγου χάρη, όπου όζουν τα λιμνάζοντα ύδατα επί 49 χρόνια. Σαρανταεννιά χρόνια αδράνειας και υποχωρητικότητας Ελλαδιτών και Ελληνοκυπρίων, με αποτέλεσμα την ανανέωση σε τακτά διαστήματα της πολιτικής… ”μη μου άπτου” των ”Μεγάλων” της Διεθνούς Κοινότητας (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΗΕ και ΗΠΑ) έναντι της Τουρκίας.
Αυτό το ”μη θετικό επί του πρακτέου” ανακινεί βάσιμες υποψίες, εντωμεταξύ, και για τα παιχνίδια που παίζονται σε βάρος των εθνικών συμφερόντων μας στο Αιγαίο με αυτουργούς ΗΠΑ, Ρωσία (ενδεχομένως) και ΕΕ (με επικεφαλής τη Γερμανία) και όχημα στρατηγικό τη ”συνεκμετάλλευση” των ελληνικών κεκτημένων με την Τουρκία.
Τα παιχνίδια ΗΠΑ και Γερμανίας που οδήγησαν σε άτακτη υποχώρηση το κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ στο Σκοπιανό το ’18, συνεχίστηκαν τρία χρόνια αργότερα επί κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, όταν η Ελλάδα παρέδωσε Γη και Ύδωρ σε βάσεις στους Αμερικανούς με την υπογραφή της ελληνοαμερικανικής συμφωνίας (14/10/’21), χωρίς να διασφαλίσει την φιλελληνική πολιτική τους στην πράξη.
Πολιτική που μας ξεγέλασε με τις διθυραμβικές φιλελληνικές δηλώσεις από τις ΗΠΑ (μετά την πρωθυπουργική ομιλία στο Κογκρέσο του Κυριάκου Μητσοτάκη, 17/5/’22) και που τώρα έχει απομυθοποιηθεί, καθώς βλέπουμε να εκδηλώνεται πάλι πισωγύρισμα της αμερικανικής πολιτικής με υιοθέτηση της παλιάς ρητορικής των ίσων αποστάσεων μεταξύ επιτιθέμενου και αμυνόμενου.
Εκεί παραπέμπουν τουλάχιστον οι πρόσφατες, αποκαλυπτικές δηλώσεις του Αμερικανού πρέσβη στην Αθήνα, οι οποίες πιστοποιούν το δίπορτο των Αμερικανών στις σχέσεις Ελλάδας-Τουρκίας:
”[…] ΗΠΑ και Τουρκία είχαν παραδοσιακά στενές σχέσεις”, είπε μεταξύ άλλων ο ελληνικής καταγωγής Τζορτζ Τσούνη στο πλαίσιο του 8oυ Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, που πραγματοποιήθηκε στους Δελφούς στις 26 – 29 Απριλίου.. ”Ελπίζουμε ότι θα επανέλθουμε σε εκείνες τις μέρες της στενής συνεργασίας… Η Ευρώπη θα πρέπει να συμπεριφερθεί στην Τουρκία καλύτερα. Θα πρέπει να μπορούμε να συνυπάρξιυμε ειρηνικά…”.
Όπερ σημαίνει (για τους ψυλλιασμένους) ότι εξυφαίνονται πολλά δυσάρεστα σε βάρος των εθνικών συμφερόντων μας πίσω απ’ την πλάτη του ελληνικού λαού, εν γνώσει ή ερήμην των ηγεσιών των τριών μεγάλων κομμάτων της χώρας, αν και το πιο πιθανό είναι να συμβαίνει το πρώτο και Τσίπρας-Ανδρουλάκης να αποφεύγουν προεκλογικά, να μιλήσουν αντιπολιτευτικά για τα εθνικά θέματα λόγω της συνενοχής τους στο θέμα ”συνεκμετάλλευσης” του Αιγαίου, για την οποία ήδη ο Αρχηγός της Αξιωματικής αντιπολίτευσης συγκατένευσε δημόσια (βλ. συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ)…
Τα γεγονότα, ως φαίνεται, τρέχουν ταχύτερα απ’ τη φαντασία μας και, αν πιστέψουμε στις φήμες που τα ακολουθούν, δεν απoκλείεται να δούμε ”αμερικανική μεσολάβηση διαμοιρασμού ΑΟΖ και Ανατολικής Μεσογείου” μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας-Κύπρου, όπως προανήγγειλε πρόσφατα η Deutsche Welle.
Η εν λόγω γερμανική εφημερίδα μίλησε καθαρά για παρέμβαση της Δύσης στα ελληνοτουρκικά, μετά τις εκλογές της 21ης Μαῒου στην Ελλάδα. Η ”πολιτική των προκλήσεων” του Ερντογάν (βλ. καθημερινές παραβιάσεις της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο) αποτελεί παρελθόν, κατ’ αυτήν, γιατί έχει γίνει στροφή στις ελληνοτουρκικές σχέσεις…
Προοίμιο αυτής της στροφής ήταν τα… ”μέλια” του Δένδια για τον ”φίλο Μεβλούτ” τον περασμένο Φεβρουάριο, που επανήλθαν δριμύτερα μετά τον σεισμό. ‘Έτσι εξηγείται η κλιμάκωση στο… μπαράζ προθύμων για ”συνεκμετάλλευση” από τη δική μας πλευρά (Ντόκος, Μπακογιάννη, Καιρίδης, Ν. Φίλης και τώρα Τσίπρας).
Έτσι αξιοποιούνται οι μυστικές τριμερείς σε Βερολίνο (2020) και Βρυξέλλες (2022) με διαμεσολαβητή τη Γερμανία, η οποία — από κοινού με τις ΗΠΑ — φαίνεται ότι βρήκαν τα ”παράθυρα ευκαιρίας” που ζητούσαν και ότι δρομολογούν ήδη συντονισμένα (μετά την φυσική καταστροφή στην Τουρκία τον περασμένο Φεβρουάριο) διπλωματικές εξελίξεις (επί τη βάσει της ”διπλωματίας των σεισμών”) για επίλυση των διαφορών των δύο χωρών στο Αιγαίο (βλ. ”συνεκμετάλλευση”, που ισοδυναμεί με μοιρασιά των ελληνικών δικαίων).
Αν, μάλιστα — ο μοι γένοιτο — αποδειχθούν αληθινά τα ευφάνταστα σενάρια που διαρρέονται στα ΜΜΕ και τα ΜΚΔ (ως συμπέρασμα από το Φόρουμ των Δελφών) περί ΝΑΤΟϊκής συνεργασίας Ελλάδας-Τουρκίας και αποστρατιωτικοποίησης ελληνικών νησιών ”εντός πλαισίου ΝΑΤΟ’, δεν αποκλείεται να δούμε κάποια από τα 152 διεκδικούμενα απ’ τους Τούρκους νησιά μας να χαρακτηρίζονται από ελληνικά ΝΑΤΟϊκά, άρα να ουσετεροποιούνται ως αποστρατιωτικοποιημένα!!!
Κι αν συμβεί αυτό, δεν αποκλείεται να πάμε τελικά σε ΝΑΤΟϊκή συνδιαχείριση ελληνικών νησιών του Αιγαίου, με την Βορειοατλαντική Συμμαχία σε ρόλο διαμεσολαβητή-”συνεκμεταλλευτή” με Ελλάδα -Τουρκία…
Κρινιώ Καλογερίδου
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας