Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Εργαλείο χάραξης εξωτερικής πολιτικής η τουρκική αμυντική βιομηχανία

Δημοσιεύτηκε στις

Τα τελευταία χρόνια, η Άγκυρα έχει μετατοπίσει τη στρατηγική της εστίαση προς την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας της ως κύριο συστατικό της εξωτερικής της πολιτικής.

Η απόφαση της τουρκικής κυβέρνησης να επενδύσει σε μεγάλο βαθμό σε αμυντικά έργα όχι μόνο ενίσχυσε την εθνική της ασφάλεια, αλλά την κατέστησε σημαντικό παράγοντα στην παγκόσμια αγορά όπλων.

Αυτή η σκόπιμη αλλαγή προτεραιοτήτων αντανακλά τη φιλοδοξία της Άγκυρας να επιβληθεί στη διεθνή σκηνή, μειώνοντας ταυτόχρονα την εξάρτησή της από ξένους αμυντικούς προμηθευτές.

Υπάρχει επίσης ένα άλλο γεγονός που μπορεί να είναι τουλάχιστον εξίσου πολύτιμο με τη στρατιωτική διάσταση της επιχείρησης, και ίσως και να την υπερβαίνει σε ορισμένους τομείς.

Τα στρατιωτικά συστήματα και οι πλατφόρμες που παράγονται με τοπικούς και εθνικούς πόρους έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη δύναμη επιρροής της Άγκυρας. Πιο συγκεκριμένα, η εμφάνιση προϊόντων αμυντικής βιομηχανίας στο προσκήνιο την καθιστά εργαλείο χάραξης εξωτερικής πολιτικής.

Επιπλέον, η εστίαση της Άγκυρας σε έργα αμυντικής βιομηχανίας δεν υποκινείται μόνο από λόγους εθνικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής, αλλά στοχεύει στην τόνωση της οικονομίας της και την αύξηση των εξαγωγών.

 Η Τουρκία έχει βάλει στόχο να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς άμυνας στον κόσμο

Αναπτύσσοντας αμυντικά συστήματα υψηλής τεχνολογίας, η Τουρκία μπορεί να ανταποκριθεί στην αυξανόμενη ζήτηση από διάφορες χώρες που αναζητούν αξιόπιστο και προηγμένο στρατιωτικό εξοπλισμό.

Η τουρκική αμυντική βιομηχανία έχει πλούσια ιστορία που χρονολογείται από τη δεκαετία του 1980, όταν η χώρα άρχισε να αναπτύσσει εγχώριες αμυντικές ικανότητες. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα έχει επιταχύνει πολύ τις προσπάθειές της ξεκινώντας φιλόδοξα έργα που στοχεύουν στην ενίσχυση της στρατιωτικής της αυτάρκειας.

Τους τελευταίους μήνες, γίναμε μάρτυρες της Τουρκίας να λανσάρει πολλά προϊόντα αμυντικής βιομηχανίας, ξεκινώντας από τις δοκιμές διαδρόμου του εθνικού μαχητικού πέμπτης γενιάς «Kaan», περνώντας από τις δοκιμές των μη επανδρωμένων «Kizil Elma» και «Phoenix-3». μαχητικά, και άλλων δοκιμών πυραυλικών συστημάτων και άλλων χερσαίων και θαλάσσιων συστημάτων.

Σε προηγούμενες αναφορές – γράφει το τούρκικο δημοσίευμα- εξετάσαμε πολλά από τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τις στρατιωτικές τεχνολογίες των προαναφερθέντων πλατφορμών.

Ωστόσο, όπως αναφέραμε στην αρχή της έκθεσης, αυτή τη φορά θα δούμε ένα διαφορετικό σημείο της διαδικασίας και θα αναζητήσουμε απάντηση στο ερώτημα πώς αυτές οι εξελίξεις μπορούν να συμβάλουν στην εξωτερική πολιτική της Άγκυρας.

 Για να βρει απάντηση σε αυτό το ερώτημα, το «TRT Haber» μίλησε με τον ειδικό σε θέματα αμυντικής πολιτικής Άρντα Μεβλούτογλου.

Ποια είναι η σχέση μεταξύ αμυντικών προϊόντων και εξωτερικής πολιτικής;

Ο Μεβλούτογλου ξεκινά ορίζοντας ότι τα οπλικά συστήματα έχουν πολιτικές και στρατηγικές αξίες που αυξάνονται ανάλογα με τις αποστολές, την πολυπλοκότητα και το κόστος τους. Οι πλατφόρμες που περιέχουν προηγμένη και πολύπλοκη τεχνολογία και απαιτούν εκτεταμένη εκπαίδευση και επενδύσεις για εγκατάσταση, συντήρηση και χρήση μπορούν να επιτελούν πολύ διαφορετικές λειτουργίες στις διεθνείς σχέσεις.

Αν και ακούμε συχνά για εναέριες πλατφόρμες τον τελευταίο καιρό, ο Μεβλούτογλου πιστεύει ότι το αεροπλανοφόρο TCG Anadolu είναι ένα καλό παράδειγμα.

«Το TCG Anadolu είναι ένα είδος πλωτής στρατιωτικής βάσης και εκτός από τον πόλεμο και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, θα μπορεί επίσης να εκτελεί καθήκοντα όπως η παροχή βοήθειας σε καταστάσεις όπως φυσικές καταστροφές, η εκκένωση τραυματιών ή επιζώντων και η υπηρεσία πλωτού νοσοκομείου», λέει.

Και προσθέτει, «Η χρήση του ως σκάφους διοίκησης/ελέγχου με τη συμμετοχή σε πολυεθνικές επιχειρήσεις που διεξάγονται υπό την ομπρέλα των Ηνωμένων Εθνών ή του ΝΑΤΟ σε στρατιωτική κλίμακα θα είναι χρήσιμη για την αύξηση της αποτελεσματικότητας και της προβολής της Τουρκίας στη διεθνή σκηνή στην αντιμετώπιση καταστροφών και σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης θα είναι χρήσιμο ως εργαλείο για τη δημόσια διπλωματία.

Με το παράδειγμα της TCG Anadolu, ο Άρντα Μεβλούτογλου αντιμετωπίζει το ζήτημα της χρήσης της αμυντικής βιομηχανίας ως στοιχείο της εξωτερικής πολιτικής.

 Σημειώνει ότι η «επιχειρησιακή ανεξαρτησία» των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων έχει αυξηθεί με τη χρήση προηγμένων συστημάτων που αναπτύχθηκε από την εθνική αμυντική βιομηχανία και την επιτυχία της στον τομέα των επιχειρήσεων.

Πρόσθεσε, «Η αύξηση της επιχειρησιακής ανεξαρτησίας είναι το πιο σημαντικό στοιχείο της στρατηγικής αυτονομίας της Τουρκίας ως περιφερειακής δύναμης. Έχουμε δει τη σημασία αυτού του ζητήματος πολλές φορές μέσω σιωπηρών και ρητών απαγορεύσεων και όρων χρήσης ή διάδοσης στις πωλήσεις όπλων. Η επιχειρησιακή ανεξαρτησία είναι απαραίτητη για την επιβίωση και την εφαρμογή μιας πολυεπίπεδης εξωτερικής πολιτικής».

«Σε μια γεωγραφική περιοχή που περιβάλλεται από κρίσεις. Από αυτή την άποψη, η εθνική αμυντική βιομηχανία είναι ζωτικής σημασίας ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής».

Μπορούν οι παραγωγικές πλατφόρμες να κερδίσουν νέους συμμάχους;

Η επιθυμία της Τουρκίας να παράγει πολεμικά αεροσκάφη με εγχώριους και εθνικούς πόρους είναι πολύ πολύτιμη, σύμφωνα με τον Μεβλούτογλου, ο οποίος είπε:

«Το μαχητικό Kaan βρίσκεται στην αρχή του δρόμου και υπάρχει πολύς δρόμος. Έχουμε δει παρόμοια διαδικασία στη διαδικασία Μη Επανδρωμένα Εναέρια Οχήματα, που έδωσαν ένα πολύ καλό τεστ σε τιμή και απόδοση, όχι μόνο ενίσχυσε τη θέση της Άγκυρας στο διπλωματικό τραπέζι, αλλά άνοιξε και νέες πόρτες σε διάφορες γεωγραφικές περιοχές.

Ο Μεβλούτογλου συνεχίζει: «Το κόστος και οι κίνδυνοι για την ανάπτυξη της νέας γενιάς πολεμικών εναέριων πλατφορμών είναι πολύ υψηλοί. Για το λόγο αυτό, σχεδόν όλες οι χώρες που υλοποιούν έργα στον τομέα αυτό στρέφονται τώρα σε μοντέλα διεθνούς συνεργασίας σε διάφορα επίπεδα».

Πρόσθεσε: «Μια ισχυρή, προβλέψιμη και σταθερή σχέση μεταξύ των χωρών είναι απαραίτητη για τη συνέχιση της συνεργασίας για μεγάλο χρονικό διάστημα. Επομένως, ο επιμερισμός του μεριδίου κόστους και εργασίας σε ένα έργο δεν είναι απλώς ένα βιομηχανικό ζήτημα, τα μακροπρόθεσμα σύνθετα έργα μπορούν μόνο να υλοποιείται μέσω στενής επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ των χωρών. Το επίπεδο της στρατιωτικής και πολιτικής γραφειοκρατίας, της βιομηχανίας, του ακαδημαϊκού και ακόμη και των κοινωνικών κύκλων… Από εδώ φτάνουμε σε μια άλλη στρατηγική αξία στην εξωτερική πολιτική των μεγάλων έργων που εκτελεί, επίσης, η τουρκική αμυντική βιομηχανία».

Ο Μεβλούτογλου κατέληξε: «Με την εγκαθίδρυση της στρατιωτικής-βιομηχανικής συνεργασίας, η σφαίρα επιρροής της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής μπορεί να επεκταθεί και να εμβαθύνει. επίσης συνολικά με διπλωματικές, οικονομικές, βιομηχανικές και πολιτιστικές διαστάσεις».

Μετάφραση: The Hellenic Information Team

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή