Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Οθωμανικό πόκερ με ανοικτά χαρτιά σε τρία διπλωματικά τραπέζια

Δημοσιεύτηκε στις

Η Άγκυρα σχεδιάζει τα επόμενα βήματα του «Ερντογανισμού»

Πώς και γιατί ο απεσταλμένος της ΕΕ μπορεί να εξελιχθεί από «εργάτης λύσης» σε εργαλείο διχοτομικών αποχρώσεων – Τι σημαίνουν τα ορόσημα του Προέδρου, τι προσδοκούν Αθήνα και Λευκωσία με την πολιτική τους και πώς η Άγκυρα σχεδιάζει τα επόμενα βήματα του «Ερντογανισμού»

Εκτός απροόπτου η ΝΔ θα καταφέρει σήμερα να κερδίσει την αυτοδυναμία στις ελληνικές εκλογές. Υπό αυτές τις συνθήκες σχηματίζεται το νέο σκηνικό στο τρίγωνο Λευκωσία, Άγκυρα και Αθήνα. Ως εκ τούτου αναμένονται εξελίξεις, αλλά το ερώτημα έχει ως εξής: Πώς και σε ποια κατεύθυνση θα κινηθούν το Κυπριακό και τα Ελλαδοτουρκικά; Ο Ερντογάν, πάντως, φαίνεται να παίζει οθωμανικό πόκερ με ανοικτά χαρτιά σε τρία διπλωματικά τραπέζια. Σε αυτό του ΝΑΤΟ και σε εκείνα της ΕΕ και του ΟΗΕ. Αλλά, όπως λέει, με τους δικούς του όρους. Την ίδια στιγμή, Αθήνα και Λευκωσία ανακατεύουν την τράπουλα και ψάχνουν για έναν «τουρκικό άσο καλής θελήσεως», ώστε να δείξουν -εσωτερικά τουλάχιστον- ότι υπάρχει ελπίδα. Η δε Λευκωσία θέλει να επενδύσει επί του ειδικού απεσταλμένου τής ΕΕ στο Κυπριακό, ο οποίος, όμως, θα ήταν δυνατό, εάν δεν είναι η βάση των συνομιλιών ορθή, αντί προς τη δημοκρατική λύση να καταστεί εργαλείο μιας από τις αποχρώσεις της διχοτόμησης.

  • Οι απειλές της Τουρκίας εντός ΝΑΤΟ και αντίδραση των Αθηνών
  • Υπάρχουν ενδείξεις για αλλαγή της τουρκικής στάσης ή όχι;
  • Πώς ο Πρόεδρος προσδοκά να φέρει σε δύσκολη θέση την Άγκυρα και να κερδίσει άλλοθι

Πέραν των συνόρων, ώς την Κίνα…

Τι σημαίνει η Άγκυρα παίζει πόκερ με οθωμανικά χαρτιά και μάλιστα ανοιχτά; Η Τουρκία:

Πρώτο, εκτείνεται εκτός των συνόρων της, εκτός των τειχών. Και αυτό περιλαμβάνει: Α. Τις τουρκικές Βάσεις στο Κατάρ, στη Σομαλία, στο Σουδάν, στη Λιβύη, στην Αλβανία, στην Κύπρο, στο Αζερμπαϊτζάν, στη Συρία, στο Βόρειο Ιράκ. Β. Τις στρατιωτικές αποστολές από τη Βοσνία ώς το Κοσσυφοπέδιο και το Αφγανιστάν. Γ. Τις περιοχές όπου υπάρχουν τουρκογενείς και τουρκόφωνοι πληθυσμοί, από τον Καύκασο ώς τους Ουιγούρους της Κίνας, καθώς και ώς τους μουσουλμάνους – Τούρκους της Βουλγαρίας. Όσο, δε, για την Ελλάδα, επιμένει ότι η μουσουλμανική μειονότητα είναι τουρκική (βλέπε σχετικό χάρτη).

Δεύτερο, έχει δύο πυλώνες δράσης. Τον θρησκευτικό – ιδεολογικό και τον γεωπολιτικό. Προβάλλει το μουσουλμανικό στοιχείο ως εργαλείο παραγωγής πολιτικής και ιδεολογίας και το εντάσσει στη λογική του «Ερντογανισμού», που θα χαρακτηρίζει τον νέο αιώνα της Τουρκίας, αφήνοντας πίσω τον Κεμαλισμό. Ο «Ερντογανισμός» χαρακτηρίζεται από τον νεο-Οθωμανισμό, την αυτοκρατορική συνείδηση και την πολιτική του εκκρεμούς, που σημαίνει ότι η Τουρκία ανήκει μεν στο ΝΑΤΟ, αλλά η πολιτική της καθορίζεται από την ίδια και αναλόγως των συμφερόντων της κινείται, άλλοτε προς τις ΗΠΑ και την ΕΕ και άλλοτε προς τη Ρωσία και την Κίνα. Μέσα σε αυτό το σκηνικό εκδηλώνει την πρόθεσή της να υλοποιήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα», που περιλαμβάνει τη διχοτόμηση της Κύπρου και του Αιγαίου.

Τρίτο, οικοδομεί μιαν αξιόπιστη πολεμική βιομηχανία, που ενισχύει αφενός την απεξάρτησή της από άλλες μεγάλες δυνάμεις και, αφετέρου, την εθνική της ανεξαρτησία.

Το αίνιγμα για την Τουρκία είναι η κακή οικονομική της κατάσταση. Αυτό, όμως, δεν συνιστά νέο φαινόμενο. Εμφανίζεται από καιρού εις καιρόν, αλλά δεν την εμποδίζει να υλοποιεί την αυτοκρατορική της πολιτική, προφανώς λόγω των διαπλεκομένων συμφερόντων με τη Δύση, αλλά και τη Ρωσία, υπό την έννοια ότι δεν συμφέρει σε κανέναν η κατάρρευσή της.

Η σύνδεση με την ΕΕ, ο απεσταλμένος και ο «άσος καλής θελήσεως»

Αθήνα και Λευκωσία αναμένουν έναν τουρκικό «άσο καλής θελήσεως», για να πιαστούν και να οικοδομήσουν διάλογο επίλυσης των προβλημάτων στο Αιγαίο και στο Κυπριακό. Η μεν Ελλάδα, διά του Νίκου Δένδια, ο οποίος μάλλον θα αναλάβει το Υπουργείο Άμυνας, τονίζει ότι εντός των επομένων τριών με τεσσάρων μηνών θα δείξει η Άγκυρα τις προθέσεις της. Πιο συγκεκριμένος ήταν ο Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης, την περασμένη Τρίτη, όταν αναφέρθηκε σε τρία χρονικά ορόσημα:

Το πρώτο ορόσημο αφορά στη Σύνοδο της ΕΕ τον Ιούνιο. Η πολιτική του Πρόεδρου θέλει να συνδέσει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας και δη το θέμα της απελευθέρωσης της βίζας στους Τούρκους πολίτες και την αναβαθμισμένη τελωνειακή ένωση: Α. Με την άρση του εμπάργκο, που θέτει η Άγκυρα επί των πλοίων και των αεροσκαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Β. Με την επανέναρξη των συνομιλιών. Γ. Με την περίληψη εντός των συμπερασμάτων του Συμβουλίου αναφοράς για την ενεργότερη εμπλοκή της ΕΕ υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και για τον διορισμό απεσταλμένου για το Κυπριακό. Επί τούτου, δηλαδή του απεσταλμένου και της νομοτεχνικής επεξεργασίας της λύσης, υπάρχουν δύο εκδοχές: 1) Να βοηθήσει ο απεσταλμένος και η νομική υπηρεσία της ΕΕ και δη της Επιτροπής στην άρση των τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής εφόσον η βάση λύσης θα στηρίζεται στην αναθεώρηση του παραβιασθέντος από την Τουρκία Συντάγματος του ενιαίου κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας, η οποία εντάχθηκε στην ΕΕ επί τη βάσει του πρωτοκόλλου 10 ολόκληρη αλλά με αναστολή του Κεκτημένου στο βόρειο τμήμα της λόγω κατοχής. 2) Να καταστούν ο απεσταλμένος της ΕΕ και οι νομικές υπηρεσίες της Επιτροπής σε εργαλεία για τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της εισβολής, δηλαδή του διοικητικού, πληθυσμιακού και διοικητικού διαχωρισμού της Κύπρου και τη μετατροπή της από ενιαίο κράτος σε σύνθετο, αποτελούμενο δηλαδή είτε από δύο ισότιμα συνιστώντα κράτη με πολιτική ισότητα είτε από δύο κράτη και ισότιμη κυριαρχία, όπως είναι η νέα τουρκική θέση. Έχουμε, δηλαδή, αποχρώσεις διχοτόμησης. Σε αυτήν τη δεύτερη περίπτωση ο πιθανός απεσταλμένος της ΕΕ δεν θα καταστεί φορέας δημοκρατικής λύσης, αλλά νομιμοποίησης των διχοτομικών τετελεσμένων της εισβολής και της κατοχής. Το θέμα δεν είναι πώς ο Πρόεδρος θα πωλήσει επικοινωνιακά τον ειδικό απεσταλμένο, αλλά ποια θα είναι η βάση των συνομιλιών και πού θα καταλήξουν (επί του θέματος θα επανέλθουμε αναλυτικότερα σε προσεχή ανάλυση).

Το δεύτερο ορόσημο αφορά στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βίλνιους της Λιθουανίας, στις 11 με 12 του Ιούλη και το τρίτο στη Νέα Υόρκη, όπου ο Πρόεδρος προσδοκά τον προσεχή Σεπτέμβριο ακόμη και σε μια τριμερή με τον κατοχικό ηγέτη ενώπιον του Αντόνιο Γκουτέρες.

Οι προσδοκίες και οι αλήθειες

Αθήνα και Λευκωσία θέλουν να προσδοκούν, παρότι η Άγκυρα παίζει πόκερ με ανοιχτά χαρτιά. Γιατί; Διότι:

1) Η Τουρκία εντός της ΕΕ ουδόλως θεωρεί ότι θα πρέπει να υποχωρήσει επί του Κυπριακού για να πάρει είτε την κατάργηση της βίζας είτε την αναβαθμισμένη τελωνειακή ένωση. Δεν εμπιστεύεται τις Βρυξέλλες, διότι αντιλαμβάνεται ότι τα ηγετικά κράτη τής ΕΕ δεν την θέλουν πλήρως συνδεδεμένη μαζί τους, καθώς και κάτι άλλο: Η Ευρώπη είναι κάτω από μια νέα ρωσική απειλή και η άμυνά της εξαρτάται από το ΝΑΤΟ, στο οποίο η Τουρκία έχει τον μεγαλύτερο, μετά τις ΗΠΑ, στρατό στη Συμμαχία, ενώ αποτελεί τον βασικό πυλώνα ανάσχεσης στη Μαύρη Θάλασσα και την περιοχή του Καυκάσου, ώς τη Μέση Ανατολή. Γιατί, άλλωστε, να υποχωρήσει στο Κυπριακό όταν γνωρίζει ότι δεν θα έχει κόστος, αφού ο Πρόεδρος προβάλλει μια πολιτική στην πρακτική εφαρμογή της οποίας υπόσχεται οφέλη στην Άγκυρα αντί κυρώσεις όπως στην περίπτωση της Ουκρανίας; Η Τουρκία εκλαμβάνει τη στάση του Προέδρου ως αδυναμία ακόμη και εντός της ΕΕ.

2) Η Τουρκία έχει προαναγγείλει μέσων των αξιωματούχων της ότι εντός του ΝΑΤΟ θα καταγγείλει την Κύπρο για το θέμα των εξοπλισμών της και έχει ήδη θέσει βέτο επί του θέματος των επιχειρησιακών χαρτών της Συμμαχίας για τις αναφορές στην Κύπρο ως αναγνωρισμένο κράτος, προωθώντας την υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αναβάθμιση του ψευδοκράτους. Και αυτή η τουρκική πολιτική είναι προφανώς αποτέλεσμα της ανοχής που δείχνει η Ελλάδα, με τη σύμφωνη γνώμη της Κύπρου, σε ό,τι αφορά την κατοχή. Ερώτημα, λοιπόν: Τι λογικά θα έπρεπε να αναμένει κάποιος από την Αθήνα και τη Λευκωσία στο ΝΑΤΟ αλλά και στην ΕΕ, εάν η Άγκυρα επιμείνει να καταγγέλλει την Κυπριακή Δημοκρατία ότι εξοπλίζεται, ότι κακώς ήρθη το στρατιωτικό αμερικανικό εμπάργκο και ότι ο διάλογος για λύση του Κυπριακού μπορεί να επαναρχίσει μόνο στη βάση των δύο κρατών; Θα θέσουν η Αθήνα στο ΝΑΤΟ και η Ελλάδα και Κύπρος εντός της ΕΕ, θέμα τερματισμού της κατοχής της Κύπρου από την Τουρκία όπως αξιώνεται από τη Ρωσία στην περίπτωση της Ουκρανίας; Και αν η Τουρκία σε μια κίνηση τακτικής θελήσει να εμπλακεί σε έναν διάλογο τεχνοκρατών με την Ελλάδα, αλλά επιμένει στα δύο κράτη στην Κύπρο, τι θα πράξει η Αθήνα; Θα αποσυνδέσει το Κυπριακό από το Αιγαίο υπό το πρόσχημα ότι εάν διευθετηθούν τα προβλήματα στο Αιγαίο θα προωθηθεί και η λύση του Κυπριακού; Υπό αυτές τις συνθήκες θα μείνει ή όχι το Κυπριακό παγωμένο; Και αν η Άγκυρα μπει σε διάλογο με την Αθήνα για να ροκανίσει τον χρόνο και για να γλιτώσει από τους όποιου «μπελάδες», ποιο θα είναι τελικά το αποτέλεσμα; Θα είναι ή όχι η εμπέδωση των τετελεσμένων στην Κύπρο και των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο; Η Άγκυρα πάντως λέει ναι στον διάλογο στα Ελλαδοτουρκικά, αλλά με τους δικούς της όρους, που περιλαμβάνουν τις διεκδικήσεις και την αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, καθώς και τη διχοτόμηση του Αιγαίου. Τι θα αλλάξει ώς τη Σύνοδο στο Βίλνιους σε 20 μέρες για να καταστεί ορόσημο θετικών εξελίξεων στο Κυπριακό και στα Ελλαδοτουρκικά;

Η δύναμη του Τατάρ και του Μπαχτσελί

Πέραν τούτων, τι μπορεί να αναμένει ο Πρόεδρος από τον κατοχικό ηγέτη να πει στον ΓΓ του ΟΗΕ για τη λύση τον προσεχή Σεπτέμβριο; Πιο ξεκάθαρος δεν μπορεί να είναι ο κ. Τατάρ. Καθημερινώς διευκρινίζει ότι δεν θα εμπλακεί σε συνομιλίες εάν η βάση τους δεν είναι αυτή των «δύο κρατών». Είχε ήδη διευκρινίσει πριν από τις εκλογές ότι, εάν η τουρκική κυβέρνηση άλλαζε πολιτική, θα παραιτείτο, οπότε θα προέκυπτε πολιτική κρίση εντός της Τουρκίας. Βεβαίως, κάτι τέτοιο δεν συνέβη και δεν αναμένεται να συμβεί, διότι ο Ερντογάν είναι ο ενορχηστρωτής για την προώθηση της λύσης των δύο κρατών, κλέβοντας τη σκυτάλη από τους Κεμαλιστές. Εάν αλλάξει πολιτική, θα είναι δώρο προς την αντιπολίτευση, ενώ θα κλονιστεί η συμμαχία του με τον Ντεβλέτ Μπαχτσελί. Πώς λοιπόν να αναμένει κάποιος αλλαγή της τουρκικής πολιτικής επί της ουσίας; Όσο, δε, για τον ΓΓ του ΟΗΕ, τι άλλο να πράξει εκτός από την πάγια ουδετερότητά του; Η όποια εξουσία ανήκει στο Σ. Ασφαλείας. Και εκεί το Κυπριακό δεν είναι ενταγμένο στο Κεφάλαιο 7, οπότε καμιά τιμωρία ή κυρώσεις δεν θα ήταν δυνατό να επιβληθούν στην Άγκυρα λόγω της απαράδεκτης στάσης της στο Κυπριακό.

Η λύση και το σχέδιο Β΄

Όταν πάντως ο Πρόεδρος ρωτήθηκε αν έχει σχέδιο Β΄ στην περίπτωση κατά την οποία δεν αποδώσουν τα τρία ορόσημα, απάντησε ότι θα συνεχίσει να υποστηρίζει τη λύση… Και ο νοών νοείτο. Εκ των πραγμάτων διαφαίνεται ότι ο Πρόεδρος θέλει να κερδίσει και εσωτερικά και διεθνώς άλλοθι για την έλλειψη λύσης του Κυπριακού. Και μπορεί τώρα να τάσσεται εναντίον ενός “blame game”, προσδοκώντας στον «τουρκικό άσο των συνομιλιών», αλλά στο μέλλον είτε δημόσια είτε μέσω διαρροών θα φορτώνει τις ευθύνες, που όντως έχει, στην Τουρκία. Και αν χρειαστεί ακόμη και σε αυτήν την ΕΕ, υπό την έννοια ότι δεν έπραξε αυτά τα οποία θα έπρεπε να πράξει για να έρθει η Άγκυρα στις συνομιλίες. Η ουσία, βεβαίως, δεν θα αλλάξει. Και ποια είναι η ουσία; Ότι η διχοτόμηση θα εμπεδωθεί είτε de facto είτε de jure, μέσω των δύο κρατών ή ακόμη και μέσω της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας των δύο ισότιμων συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα, όπως την είχε οραματιστεί ο Νιχάτ Ερίμ από το 1956. Και οι Τούρκοι, αφού την πέτυχαν και την κατοχύρωσαν στο Κραν Μοντανά, τώρα προχωρούν στο επόμενο βήμα. Επειδή, όμως, προχώρησαν στα δύο κράτη, ουδόλως μπορεί να δικαιολογηθεί η εξ ημών υιοθέτηση της προηγούμενης τουρκικής θέσης… Δικαιολογείται;

25.6 ΓΑΛΑΖΙΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ.jpg

«Γαλάζιοι Τούρκοι», «Γκρίζοι λύκοι» και η «σημαία» του Κεμάλ…

Αριστερά η τουρκική σημαία και δεξιά των Ουιγούρων, των Τούρκων δηλαδή της Κίνας. Σημειώνεται ότι ο Κεμάλ Ατατούρκ προβληματίστηκε κατά πόσον θα έκανε κόκκινη ή γαλάζια, όπως αυτήν των Ουιγούρων, τη σημαία του νέου τουρκικού κράτους. Μεταξύ των δύο σημαιών, ο γκρίζος λύκος από τον μύθο του «Εργκενεκόν» και την καταγωγή της τουρκικής φυλής από τις στέπες της Μογγολίας. Και δη τους πρώτους «Τούρκους νομάδες» με την ονομασία Κοκτούρκ ή Γκοκτούρκ, που θα πει «Γαλάζιοι Τούρκοι».

25.6.23 ΧΑΡΤΗΣ.jpg

Αυτός ο αναλυτικός χάρτης απεικονίζει τι ο Ερντογάν εννοεί όταν δηλώνει ότι η Τουρκία ξεπερνά τα κρατικά της σύνορα. Το έθνος είναι πέραν των κρατικών τειχών. Ο Χάρτης είναι αναλυτικός και αποτυπώνει τις τουρκικές Βάσεις στο εξωτερικό και τις αποστολές στις οποίες συμμετέχει ο τουρκικός στρατός. Η έννοια της Τουρκίας εκτός των συνόρων είναι συναφής με τη νεο-Οθωμανική αντίληψη και καλύπτει τους τουρκογενείς και άλλους μουσουλμανικούς πληθυσμούς από την Ευρώπη ώς τα Βαλκάνια, τον Καύκασο, ώς τους Ουιγούρους της Κίνας.

*Δρ των Διεθνών Σχέσεων

Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Απόψεις

Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία

Δημοσιεύτηκε

στις

Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας εντείνονται οι διαφωνίες για τη συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο.

Στις 14 Οκτωβρίου ξεκίνησε στο Αμβούργο η δίκη του Σέρχι Κουζνέτσοφ, πρώην αξιωματικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην επιχείρηση δολιοφθοράς που προκάλεσε τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream τον Σεπτέμβριο του 2022. Η γερμανική εισαγγελία αποδίδει στον κατηγορούμενο ρόλο στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της επίθεσης, ενώ αναβάθμισε τις κατηγορίες σε εγκλήματα πολέμου.

Ο ίδιος ομολόγησε ότι ενήργησε με κρατικές εντολές, «ό,τι έκανα, το έκανα κατόπιν εντολών», μετέφερε ο συνήγορός του. Το Κίεβο αρνείται την εμπλοκή του στην καταστροφή των αγωγών. Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα για τη Γερμανία, καθώς οι Nord Stream αποτελούσαν κρίσιμη υποδομή για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η καταστροφή τους επιβάρυνε το ήδη σύνθετο ενεργειακό περιβάλλον. Το ερώτημα που επανέρχεται είναι κατά πόσο η εξέλιξη της δικαστικής έρευνας θα επηρεάσει τις σχέσεις Βερολίνου–Κιέβου και τη γερμανική πολιτική απέναντι στον πόλεμο.

Η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και η οικονομική πίεση

Την ίδια ημέρα, στη Σαξονία-Άνχαλτ, το AfD και το BSW προώθησαν από κοινού πρόταση με τίτλο «Ειρηνευτικές συνομιλίες αντί επέκτασης του πολέμου στην Ουκρανία». Οι δύο πολιτικές δυνάμεις ζητούν άμεση κατάπαυση του πυρός, έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, άρση των οικονομικών κυρώσεων και τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, με εξαίρεση την ανθρωπιστική συνδρομή.

Η απόφαση έχει πολιτικό χαρακτήρα, καθώς η εξωτερική πολιτική και οι παραδόσεις όπλων δεν αποτελούν αρμοδιότητα ενός κρατιδίου. Αναδεικνύει, ωστόσο, την αυξανόμενη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Γερμανίας για τη στρατηγική που ακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς επιμένει ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας αποτελεί ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.

Η συζήτηση διεξάγεται ενώ τα γερμανικά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές πιέσεις και το Βερολίνο προωθεί μεταρρυθμίσεις στην ιδιωτική συνταξιοδότηση. Στις 16 Οκτωβρίου, η ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag) εξέτασε και ψήφισε το νομοσχέδιο για το πρόγραμμα Frühstartrente, το οποίο προβλέπει κρατική εισφορά 10 ευρώ τον μήνα για την ιδιωτική συνταξιοδοτική αποταμίευση παιδιών από την ηλικία των έξι ετών. Η παράλληλη συζήτηση για τις κοινωνικές δαπάνες και τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας τροφοδοτεί την πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τις προτεραιότητες του κρατικού προϋπολογισμού, την στιγμή που η Γερμανία έχει έλλειμα 34δις για φέτος.

Το χρηματοδοτικό βάρος για την Ευρώπη

Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η χρηματοδότηση της ουκρανικής άμυνας παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ζητήσει πρόσθετους πόρους για το 2027, εκτιμώντας ότι απαιτούνται επιπλέον 70 δισ. ευρώ. Το αίτημα αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διατηρήσει τη σημερινή κλίμακα στήριξης χωρίς να περιορίσει άλλες δημοσιονομικές προτεραιότητες, όπως η κοινωνική πολιτική, η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.

Παράλληλα, οι δημόσιες διαφωνίες μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού προέδρου για την πορεία του πολέμου εντείνουν την αβεβαιότητα γύρω από τη μελλοντική δυτική υποστήριξη. Οι καταγγελίες για διαφθορά στην Ουκρανία ενισχύουν, επίσης, τις φωνές που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο της διάθεσης των χρημάτων.

Η δίκη για το Nord Stream, έχει ήδη αναδείξει ένα ευρύτερο πολιτικό δίλημμα: πώς θα συνδυάσει η Γερμανία και η Ευρώπη την ενεργειακή τους ασφάλεια, τη στήριξη της Ουκρανίας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ενώ οι οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες του πολέμου εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες;

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Δημοσιεύτηκε

στις

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σαρέχ, στις 16 Ιουλίου 2025, με φόντο τις αιματηρές συγκρούσεις στη Σουεΐδα και την προστασία της δρούζικης κοινότητας.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο Νετανιάχου φέρεται να απαίτησε την άμεση αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τη Σουεΐδα, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το Ισραήλ θα ενίσχυε τα στρατιωτικά πλήγματά του.

«Θα είμαι λακωνικός. Φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έφτασε μέσω του μεσάζοντα όπως έπρεπε», φέρεται να είπε, επικαλούμενος τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ζητώντας την αποχώρηση των δυνάμεων έως τις 10:00. Ο αλ-Σαρέχ φέρεται να εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελισσόταν η επικοινωνία, ζητώντας παράλληλα προθεσμία 48 ωρών για την απομάκρυνση των δυνάμεών του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, απέρριψε το αίτημα, επιμένοντας ότι η απόσυρση έπρεπε να προηγηθεί οποιασδήποτε άλλης συζήτησης.

Η συνομιλία φέρεται να πραγματοποιήθηκε περίπου στις 13:30, στις 16 Ιουλίου 2025, ενώ ο Νετανιάχου βρισκόταν στην περιοχή Νταλιγιάτ αλ-Καρμέλ, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον σεΐχη Μοφίκ Ταρίφ, πνευματικό ηγέτη της δρούζικης κοινότητας στο Ισραήλ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη γραμμή επικοινωνίας συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ, ένας μη κατονομαζόμενος μεσολαβητής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ο σεΐχης Ταρίφ.

Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό, πλήττοντας, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις του συριακού Γενικού Επιτελείου και περιοχές κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Η στρατιωτική κλιμάκωση σημειώθηκε εν μέσω της κρίσης στη Σουεΐδα, όπου οι συγκρούσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές απώλειες και είχαν εντείνει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των Δρούζων.

Ο Νετανιάχου είχε αναφερθεί δημόσια στην παρέμβασή του προς τον Σύρο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι του ζήτησε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ότι η συριακή πλευρά συμμορφώθηκε. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι λεπτομέρειες των διαρροών, η συνομιλία αναδεικνύει το εύρος της ισραηλινής παρέμβασης στη συριακή κρίση και την ένταση των πιέσεων που ασκήθηκαν στη Δαμασκό.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.

Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.

Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».

166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.

Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.

Σύμφωνα με την αστυνομία του Παρισιού, περίπου 100 διαδηλωτές επιτέθηκαν στα κεντρικά γραφεία του τηλεοπτικού δικτύου CNews, που ανήκει στον όμιλο του συντηρητικού δισεκατομμυριούχου Βανσέν Μπολορέ, πετώντας αντικείμενα στα παράθυρα του κτιρίου.

Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.

Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών

Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.

Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.

Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.

Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.

Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.

Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.

Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.

Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.

Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.

Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.

Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.

Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.

Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.

Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.

Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.

Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία

Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.

Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.

Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.

Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.

Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.

Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.

Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές

Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.

Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.

Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.

Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Απόψεις9 λεπτά πριν

Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία

Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!

Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε...

Διεθνή2 ώρες πριν

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Δημοφιλή