Αναλύσεις
Βίλνιους, ΝΑΤΟ και ΟΗΕ στη σκιά των δύο κρατών και της εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας
Τι αναμένει ο Μητσοτάκης από τον Ερντογάν;
Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης
Ποιο ΝΑΤΟ; Αγγλικοί χάρτες με τουρκικές ονομασίες χρησιμοποιούνται από την ΕΦ και την Κυβέρνηση – Τι αναμένει ο Μητσοτάκης από τον Ερντογάν και ο Κόμπος από τον Γκουτέρες, όταν η Τουρκία συνεχίζει να χορεύει στους ρυθμούς της νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι χάρτες αλλοιώνουν τις θέσεις της ΕΦ.
Οι χάρτες του ΝΑΤΟ έχουν ανάψει φωτιές στην Κυπριακή Δημοκρατία διότι, κατόπιν τουρκικής αξίωσης, έχει μετατραπεί σε εκλιπούσα και τα Δαρδανέλλια ονομάζονται, πλέον, «τουρκικά στενά». Αντί ως Κύπρος, θα αναφερόμαστε στους επιχειρησιακούς σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ με τη μορφή συντεταγμένων. Είναι ακόμη μια προσπάθεια για την αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εφόσον δεν αναγνωρίζεται το ψευδοκράτος. Τι λέει η Τουρκία; Ή θα αναγνωριστεί το ψευδοκράτος ή θα εξαφανιστεί από τους χάρτες η Κυπριακή Δημοκρατία. Το προηγούμενο τουρκικό στάδιο ήταν εκείνο της διπλής ονομασίας επί των χαρτών του ΝΑΤΟ σε στρατηγικά σημεία της κατεχόμενης Κύπρου και δη σε ό,τι αφορά τα αεροδρόμια. Το τραγικό είναι ότι ανάλογους αγγλικούς και αμερικανικούς χάρτες χρησιμοποιεί και η Κυπριακή Δημοκρατία και δη η Εθνική Φρουρά και άλλες Υπηρεσίες.
- Ο σφετερισμός των ε/κ περιουσιών και οι ευθύνες των κυβερνήσεων
- Τα κονδύλια που δεν δόθηκαν για στρατιωτικούς χάρτες
- Τα τοπωνύμια στα κατεχόμενα, ο πολιτισμός και ο ποινικός κώδικας
Η πολιτική διάσταση των χαρτών
Δεν είναι, λοιπόν, μόνο το ΝΑΤΟ που χρησιμοποιούσε ώς τώρα χάρτες με στρατηγικά σημεία στην κατεχόμενη Κύπρο που αναγράφονται με τουρκικές ονομασίες, που επιδιώκουν να επιβάλουν διεθνώς οι κατοχικές «αρχές» και η Άγκυρα, αλλά και το ίδιο το κυπριακό κράτος. Αυτό συμβαίνει σε ασκήσεις της Εθνικής Φρουράς, ακόμη και στις συνομιλίες. Πρόκειται για αγγλικούς και αμερικανικούς στρατιωτικούς χάρτες, τους οποίους χρησιμοποιεί και το ΝΑΤΟ, το οποίο κατόπιν τουρκικής τώρα αξίωσης θα εμφανίζει την Κύπρο με τη μορφή συντεταγμένων για να μη γίνεται αναφορά στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Η επικαιροποίηση και κονδύλια
Παλαιότερα, η Εθνική Φρουρά χρησιμοποιούσε χάρτες της Ελληνικής Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού. Με την πάροδο όμως του χρόνου οι χάρτες δεν επικαιροποιήθηκαν. Το δε κράτος δεν προχώρησε στην αποδέσμευση κονδυλίου για να τρέξει πρόγραμμα στο Κτηματολόγιο, κατά τρόπον ώστε να φτιαχτούν επικαιροποιημένοι και δη στρατιωτικοί χάρτες ακριβείας. Ως αποτέλεσμα τούτου είναι ότι η Εθνική Φρουρά, αλλά και άλλες υπηρεσίες και δη όταν διεξάγονται συνομιλίες χρησιμοποιούν είτε βρετανικούς χάρτες είτε ακόμη και αυτούς των ΗΠΑ συνήθως όταν διεξάγονται αεροναυτικές ασκήσεις με άλλες χώρες. Οι στρατιωτικοί χάρτες έχουν μεγαλύτερη ακρίβεια και αποτυπώνουν για παράδειγμα το ανάγλυφο του εδάφους και τα συγκοινωνιακά δίκτυα, κύρια, δευτερεύοντα, αγροτικούς δρόμους κ.λπ. Σήμερα δημοσιεύουμε δυο στρατιωτικούς χάρτες, έναν αγγλικό και έναν αμερικανικό, καθώς και έναν άλλο χάρτη, τον οποίο χρησιμοποιούν άλλες υπηρεσίες του κράτους και η Κυβέρνηση στις συνομιλίες. Ο αγγλικός χάρτης, όχι μόνο χρησιμοποιείται από την Εθνική Φρουρά, αλλά αποτυπώνει λανθασμένα τις διατάξεις των ημέτερων και των κατοχικών δυνάμεων στη γραμμή αντιπαράταξης, με αποτέλεσμα να υπάρχει στρεβλή εικόνα και λανθάνουσα εξαγωγή συμπερασμάτων, που αφορά, εκτός των άλλων, στη «νεκρή ζώνη», ένα ζήτημα που ήταν και είναι συναφές με το εδαφικό και δη τα ποσοστά. Τονίζονται αυτά διότι ο αγγλικός χάρτης χρησιμοποιήθηκε και στο Σχέδιο Ανάν. Εάν, μάλιστα, κάποιος εξετάσει την έκδοση του ’78 και μετά θα διαπιστώσει την απόκλιση που υπάρχει στη διάταξη της Εθνικής Φρουράς και των κατοχικών δυνάμεων. Είναι εκ των πραγμάτων αντιληπτό ότι είναι σε βάρος των ενόπλων δυνάμεων της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η νομοθεσία και η πολιτιστική ταυτότητα
Το πρόβλημα που υπάρχει είναι πολλαπλό:
Πρώτο, ενώ γίνεται λόγος για το ΝΑΤΟ και ασκείται κριτική για τις αξιώσεις της Τουρκίας εντός της Συμμαχίας, που αρχικά απαιτούσαν την αναγραφή στρατηγικών σημείων, όπως τα κατεχόμενα αεροδρόμια της Κύπρου να μην αναγράφονται μόνο με τις επίσημες ελληνικές ονομασίες αλλά με τις τουρκικές, το ίδιο το κράτος και δη σε επίπεδο Εθνικής Φρουράς, χρησιμοποιεί «εξ ανάγκης» αγγλικούς χάρτες, που αναφέρονται σε Τύμπου/Ergan, Λευκόνοικο/Gecitkale (Βάση drones) και Αγύρτα/Pinarbashi (ελικοδρόμιο).
Δεύτερο, τα τοπωνύμια των κατεχόμενων εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας έχουν καταγραφεί και κατατεθεί στα Ην. Έθνη για να προστατευθεί η πολιτιστική κληρονομιά και η ταυτότητα του νησιού και του κράτους από τις αλλαγές στις οποίες προέβησαν οι κατοχικές Αρχές. Από το 2013 βρίσκεται σε ισχύ νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας περί της Διαδικασίας Τυποποίησης των Γεωγραφικών Ονομάτων. Επί τη βάσει αυτής της νομοθεσίας συνιστά ποινικό αδίκημα η αλλοίωση γεωγραφικών ονομάτων και τοπωνυμίων και η παράνομη έκδοση ή εισαγωγή, κυκλοφορία, προσφορά, διανομή και το εμπόριο χαρτών, βιβλίων ή άλλων εγγράφων με συμβατικό ή ψηφιακό τρόπο. Τι καθορίζεται ως αλλοίωση; Όταν αναγράφονται ονόματα και τοπωνύμια περιοχών της Δημοκρατίας, διαφορετικά από αυτά που ορίζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στον νόμο.
Έλλειψη συνεννόησης
Όταν εμείς οι ίδιοι διανέμουμε ή αποδεχόμαστε προς χρήση τους αγγλικούς χάρτες με τις ονομασίες στρατηγικών σημείων όπως τις έχει αλλάξει το κατοχικό καθεστώς, γεγονός που αποτελεί ποινικό αδίκημα, πώς μπορεί να δικαιολογηθεί μια διαμαρτυρία ή καταγγελία εντός του ΝΑΤΟ από την Ελλάδα, για παράδειγμα, για την τουρκική στάση; Επισημαίνονται αυτά, διότι ο μεν Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε την περασμένη Κυριακή για τη διαγραφή της Κύπρου από τους επιχειρησιακούς χάρτες του ΝΑΤΟ, κατόπιν τουρκικής αξίωσης, ότι δεν γνωρίζει(!), ο δε Υπουργός Εξωτερικών, Κωνσταντίνος Κόμπος, τόνισε ότι θα γίνουν διαβήματα κυρίως μέσω της Ελλάδας. Ερώτημα: Ποιος θα κάνει διαβήματα για τη χρήση αγγλικών χαρτών με τουρκικές ονομασίες επί στρατηγικών σημείων από το κράτος μας στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον Υπουργό Εξωτερικών και τον Υπουργό Άμυνας; Είναι, μάλιστα, το πρόβλημα βαθύτερο, διότι τα Ην. Έθνη στις εκθέσεις τους για τα θέματα π.χ. της γραμμής αντιπαράταξης και στην περίπτωση κάποιου άλλου συμβάντος δεν αναγράφουν τα τοπωνύμια όπως είναι κατοχυρωμένα από την Κυπριακή Δημοκρατία και δη στον ΟΗΕ, αλλά και με τις ονομασίες που παρανόμως έχουν δοθεί από τις κατοχικές «αρχές». Το γεγονός αυτό συνιστά ποινικό αδίκημα με βάση την κείμενη νομοθεσία.
Εμπλοκή ΕΕ για επανενσωμάτωση ή για διχοτόμηση
Όλα αυτά συμβαίνουν διαχρονικά. Τις επόμενες μέρες, στις 11 και 12 του μήνα, στο Βίλνιους της Λιθουανίας θα πραγματοποιηθεί η Σύνοδος του ΝΑΤΟ, την οποία ο Πρόεδρος θεωρεί ως το δεύτερο ορόσημο για το Κυπριακό, μετά τη Σύνοδο της ΕΕ στο τέλος Ιουνίου. Ταυτοχρόνως, στις 11 Ιουλίου αναμένεται η συνάντηση του Υπουργού Εξωτερικών Κωνσταντίνου Κόμπου με τον ΓΓ του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, του οποίου η έκθεση για το Κυπριακό προς το Σ. Ασφαλείας έχει ήδη κυκλοφορήσει στη βάση προσχεδίου με τη δυνατότητα αλλαγών. Ας ξετυλίξουμε το κουβάρι, για να πιάσουμε το νήμα από την αρχή:
Πρώτο, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ γίνεται λόγος για συνάντηση του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν. Στην ατζέντα, εκτός των Ελλαδοτουρκικών, μάλλον θα γίνει λόγος και για το Κυπριακό. Τι να πουν, όμως, για το Κυπριακό όταν η τουρκική πλευρά επιμένει στη λύση των δύο κρατών; Το ερώτημα είναι άλλο: Είναι συνδεδεμένη η έναρξη ελλαδοτουρκικού διαλόγου με την επανέναρξη λύσης του Κυπριακού και σε ποια βάση; Ή μήπως θα προχωρήσει χωρίς την Κύπρο; Θα προχωρήσει σε σύμφωνο π.χ. μη επιθέσεως, όταν η Κύπρος τελεί υπό κατοχή; Συζητά ή όχι τις θαλάσσιες ζώνες; Θα ξεκλειδώνει ή όχι με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα τις πύλες του Αιγαίου στην Τουρκία;
Δεύτερο, τι θα πει ο Υπουργός Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας στον ΓΓ του ΟΗΕ; Ότι είναι έτοιμος για διάλογο; Σε ποια βάση; Αυτήν της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας με πολιτική ισότητα; Μα, αυτή δεν είναι η προηγούμενη τουρκική θέση; Και όταν οι Τούρκοι πουν στον Γκουτέρες ότι θέλουν ως βάση τα δύο κράτη με ισότιμη κυριαρχία, τι θα πει ο ΓΓ του ΟΗΕ; Μήπως θα μας τονίσει, όπως το έχει ήδη πράξει, ότι θα τετραγωνίσει τον κύκλο; Και αν γίνει δεκτή η εμπλοκή της ΕΕ, την οποία ενδεχομένως να αποδέχεται ο ΟΗΕ για ζητήματα νομικής φύσεως, προς ποια λύση θα συνδράμει όταν και οι δύο βάσεις διευθέτησης που βρίσκονται επί τάπητος είναι τουρκικές και διχοτομικές; Δηλαδή αντί η ΕΕ να καταστεί εργαλείο λύσης θα εξελιχθεί σε εργαλείο διχοτόμησης;
Ο εκβιασμός για «λύση» μέσω σφετερισμού και τετελεσμένων
Πέραν των ανωτέρω, υπάρχει και κάτι άλλο: Το θέμα του σφετερισμού των ελληνοκυπριακών περιουσίων στα κατεχόμενα, που ήρθε εκ νέου στην επικαιρότητα και είναι συναφές με το εδαφικό και τη δημιουργία τετελεσμένων, τα οποία ανέχεται το κράτος και το σύνολο των κυβερνήσεων. Γιατί, άραγε; Μήπως για να μας πουν κάποια στιγμή το εξής: Τι να κάνουμε, εδώ που φτάσαμε, με τόσα τετελεσμένα στην πλάτη μας, δεν έχουμε άλλη επιλογή και, ως εκ τούτου, θα πρέπει να δεχθούμε ως λύση ό,τι μας υποδειχθεί ως «συμβιβασμός»… Και ποιος θα είναι αυτός ο «συμβιβασμός»; Θα είναι αυτός μεταξύ των δύο ισότιμων συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα από τη μια και των δυο κρατών με ισότιμη κυριαρχία από την άλλη. Εάν δεν είναι έτσι τα πράγματα και είναι αλλιώς, γιατί δεν γίνεται εντός της έκθεσης του ΓΓ του ΟΗΕ αναφορά στον σφετερισμό των ελληνοκυπριακών περιουσιών και για τον εποικισμό της Δερύνειας; Τα είπε ή δεν τα είπε ο Πρόεδρος ή ο Υπουργός Εξωτερικών στον εκπρόσωπο του ΓΓ του ΟΗΕ, Κόλιν Στιούαρτ; Ο ίδιος δεν τα γνωρίζει; Πρόσθετα, δε, διερωτάται κάποιος: Θα τεθεί το θέμα από τον κ. Κόμπο κατά τη συνάντησή του με τον Αντόνιο Γκουτέρες και από τον κ. Μητσοτάκη στο ΝΑΤΟ, και δη απευθείας στον Ταγίπ Ερντογάν; Διότι, πώς μπορεί να λέγεται ότι δεν γίνεται αποδοχή των τετελεσμένων όταν: Α) Το κράτος δεν έχει καθοδηγήσει τους πολίτες του και δεν τους έχει προστατεύσει στο θέμα του σφετερισμού και των δικαιωμάτων τους ενώπιον των ημεδαπών δικαστηρίων. Είναι ή όχι σταθμός η υπόθεση Αποστολίδης εναντίον Όραμς για να αποτρέπονται οι παρανομούντες; Β) Το κράτος έχει το δικαίωμα να εκδώσει μέσω της Γενικής Εισαγγελίας διατάγματα σύλληψης για τους παρανομούντες μέσω της Interpol και της Europol. Γιατί δεν το έπραξε ώς τώρα ως μορφή προστασίας του εαυτού του και των πολιτών του, καθώς και ως διαδικασία αποτροπής της κλιμάκωσης του σφετερισμού;
Κλίμα και προσδοκίες
Δημιουργείται κλίμα και προσδοκίες που είναι δυσανάλογα των θετικών εξελίξεων. Διότι, ακόμη και αν προκύψουν εξελίξεις, με βάση το υφιστάμενο σκηνικό και τις τουρκικές προθέσεις, δεν θα έχουν θετικό πρόσημο όσο και αν θέλουν, Αθήνα και Λευκωσία, να ωραιοποιούν τις καταστάσεις αφήνοντας «ουρίτσες» ασφαλείας. Ότι, δηλαδή, είναι πιθανό η Τουρκία να μην αλλάξει στάση. Και έτσι θα μπορούν να ισχυριστούν ότι έγινε το παν, αλλά ευθύνεται η Άγκυρα για την απουσία αποτελέσματος. Βεβαίως, ακόμη και αν προκύψει κινητικότητα, η Τουρκία θα εισπράξει νέα δώρα και θα μας πει μετά ότι αξιώνει κι άλλα και ότι εάν δεν της τα προσφέρουμε, θα προχωρήσει σε νέα τετελεσμένα. Ή ότι θα φύγει από τις συνομιλίες κατηγορώντας εμάς για αδιαλλαξία. Έτσι δεν έγινε πριν από και τώρα, μετά το Κραν Μοντανά; Και σε αυτήν την περίπτωση, ποιο είναι το σχέδιο Β΄; Απ’ ό,τι φαίνεται… σχέδιο Β΄ γιοκ. Μας έχουν εγκλωβίσει σε αποχρώσεις της διχοτόμησης.

Αγγλικός στρατιωτικός χάρτης, τον οποίο χρησιμοποιεί και η ΕΦ, καθώς και το κράτος ακόμη και στις συνομιλίες. Και αυτό συμβαίνει παρότι: 1) Η αλλοίωση των τοπωνυμίων στα κατεχόμενα συνιστά επί τη βάσει σχετικής νομοθεσίας του 2013 ποινικό αδίκημα. 2) Ο σχετικός χάρτης όπως και ο άλλος, ο αμερικανικός, τον οποίο δημοσιεύουμε, και αμφότεροι κυκλοφορούν στο ΝΑΤΟ, αναφέρει στρατηγικά σημεία της Κύπρου, όπως τα αεροδρόμια στα κατεχόμενα (Τύμπου, Λευκόνοικο, Αγύρτα) και με τα τουρκικά ονόματα, τα οποία, παρανόμως, χρησιμοποιούν οι κατοχικές «αρχές». Αυτή ήταν η προηγούμενη εντός του ΝΑΤΟ τουρκική αξίωση. Δηλαδή να μη γράφονται τα στρατηγικά σημεία στην κατεχόμενη Κύπρο, μόνο με τα ελληνικά επίσημα, αλλά και με τις παράνομες τουρκικές μετονομασίες τους. Τώρα η Άγκυρα ως επόμενο βήμα αξίωσε, όπως οι επιχειρησιακοί χάρτες εμφανίζουν την Κυπριακή Δημοκρατία όχι ως τέτοια, αλλά με συντεταγμένες. Όταν η Κυπριακή Δημοκρατία χρησιμοποιεί τους χάρτες αυτούς, πώς θα προβεί σε διαβήματα μέσω ΝΑΤΟ;

Αμερικανικός χάρτης, ο οποίος χρησιμοποιείται από πτητικά κυρίως μέσα του στρατού των ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ. Είναι ενσωματωμένος στα λογισμικά των αμερικανικών μαχητικών και χρησιμοποιείται και από την Εθνική Φρουρά σε αεροναυτικές ασκήσεις με άλλα κράτη.

Αγγλικός στρατιωτικός χάρτης απεικονίζει λανθασμένα τα όρια των θέσεων της Εθνικής Φρουράς και των κατοχικών δυνάμεων στην περιοχή της Αθηένου. Η χάραξη των θέσεων της ΕΦ είναι αυθαίρετη διότι είναι πολύ βορειότερα από τον τρόπο με τον οποίο απεικονίζεται στον Χάρτη, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε στο Σχέδιο Ανάν και συνεχίζει να χρησιμοποιείται στις συνομιλίες. Υπό αυτές τις συνθήκες επωφελείται η τουρκική πλευρά επί του εδαφικού, διότι ο χάρτης αποτυπώνει μια ουδέτερη ζώνη, η οποία είναι μεγαλύτερη σε έκταση απ’ ό,τι στην πραγματικότητα. Ως εκ τούτου διαπραγματευόμαστε στις συνομιλίες εδάφη που δεν τελούν υπό κατοχή και που δεν είναι στη «νεκρή ζώνη», με αποτέλεσμα να μειώνεται το πραγματικό ποσοστό επιστροφής εδαφών. Πρόσθετα, υπάρχει αλλοίωση της αληθούς θέσης της ΕΦ, γεγονός που έχει αντίκτυπο ακόμη και σε αυτές τις εκθέσεις του ΓΓ του ΟΗΕ σχετικά με τις παραβάσεις που σημειώνονται είτε από τη μια είτε από την άλλη πλευρά εντός της «νεκρής ζώνης».
*Δρ των Διεθνών Σχέσεων
Πηγή: Σημερινή
Αναλύσεις
Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!
Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε μία δεκαετία, μέσω του Στρατηγικού Επενδυτικού Συμφώνου Ινδίας-Ιαπωνίας του 2025, καθώς και οι προτεραιότητες σε κρίσιμα ορυκτά, πράσινη αμμωνία και φαρμακευτικά προϊόντα, θα μετατραπούν σε χρηματοδοτήσιμα έργα σε τρίτες χώρες και όχι απλώς σε ακόμη ένα κοινό έγγραφο στρατηγικής. Υπάρχει μια συνειδητή προσπάθεια επαναθεμελίωσης της σχέσης Ινδίας-Ιαπωνίας-Αφρικής σε ένα πιο συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο, εντάσσοντάς την στο όραμα του Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού (FOIP), αντί να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη στρατηγική για την Αφρική.
Αναδύεται ένας νέος άξονας στον παγκόσμιο ανταγωνισμό για τους φυσικούς πόρους και ο Ινδικός Ωκεανός λειτουργεί ως γέφυρα. Εξελίσσεται σε έναν κρίσιμο διάδρομο που συνδέει τον ορυκτό πλούτο της Αφρικής με τις βιομηχανικές φιλοδοξίες της Ασίας. Στο ένα άκρο αυτού του στρατηγικού διαδρόμου βρίσκεται η Αφρική και τα ορυκτά της μετατρέπονται στο νέο πεδίο γεωστρατηγικού ανταγωνισμού.
Η ήπειρος διαθέτει κρίσιμα ορυκτά απαραίτητα για την παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση, συμπεριλαμβανομένου:
- του 55% των παγκόσμιων αποθεμάτων κοβαλτίου,
- του 47,65% του μαγγανίου,
- του 21,6% του γραφίτη,
- του 5,9% του χαλκού,
- και του 0,6% του σιδηρομεταλλεύματος.
Η Αφρική αναδεικνύεται ήδη ως προτεραιότητα στις συνεχιζόμενες συζητήσεις Ινδίας-Ιαπωνίας για την οικονομική ασφάλεια και τις αλυσίδες εφοδιασμού. Όπως επιβεβαίωσαν η πρόσφατη σύνοδος κορυφής των δύο χωρών και η επακόλουθη Κοινή Διακήρυξη Ινδίας-Ιαπωνίας για τη Συνεργασία στην Οικονομική Ασφάλεια, η Αφρική αποτελεί πλέον αναπόσπαστο στοιχείο της επίσημης εταιρικής τους αρχιτεκτονικής.
Με την υποστήριξη του Κοινού Οικονομικού Φόρουμ Ινδίας-Ιαπωνίας, μιας νέας στρατηγικής έκθεσης της JETRO και της ανανεωμένης έμφασης στον Διάδρομο Ανάπτυξης Ασίας-Αφρικής (Asia-Africa Growth Corridor – AAGC), η Ινδία και η Ιαπωνία επιδιώκουν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους στους τομείς:
- των κρίσιμων ορυκτών,
- των ψηφιακών υποδομών,
- της υγειονομικής περίθαλψης,
- της πράσινης ενέργειας,
- και των ανθεκτικών αλυσίδων εφοδιασμού
σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο, τον οποίο αντιμετωπίζουν ως τη μεγάλη επενδυτική ευκαιρία της επόμενης φάσης.
Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η Αφρική, όπου ο αγώνας για τα κρίσιμα ορυκτά μετασχηματίζει τις οικονομικές συνεργασίες σε μακροπρόθεσμη γεωστρατηγική επιρροή.
Διαμορφώνοντας μια Τριμερή Συνεργασία για το Μέλλον των Κρίσιμων Ορυκτών της Αφρικής
Η Ινδία και η Ιαπωνία αναγνωρίζουν την αυξανόμενη παγκόσμια εξάρτηση από την Κίνα όσον αφορά τα κρίσιμα ορυκτά. Η Κίνα ελέγχει περίπου το 90% της παγκόσμιας διύλισης σπάνιων γαιών, ενώ έχει επίσης αποκτήσει σχεδόν μονοπωλιακό πλεονέκτημα στα προγράμματα αναπτυξιακής βοήθειας στην Αφρική.
Η διαπίστωση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η νέα κυβέρνηση Τραμπ, μέσω εκτελεστικού διατάγματος του Ιανουαρίου 2025 με τίτλο «Επανεξέταση και Αναπροσαρμογή της Εξωτερικής Βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών», ανέστειλε το σύνολο της αμερικανικής αναπτυξιακής βοήθειας στο εξωτερικό, θέτοντας σε κίνδυνο σειρά κοινωνικών και αναπτυξιακών προγραμμάτων στις αφρικανικές χώρες.
Υπό αυτές τις συνθήκες, τα αφρικανικά κράτη επιδιώκουν ενεργά τη διαφοροποίηση των διεθνών συνεργασιών τους.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Ινδία και η Ιαπωνία μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης της Αφρικής.
Η θεσμική συνεργασία των δύο χωρών με την Αφρική προηγείται τόσο του οράματος «Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού» (FOIP) όσο και του Διαδρόμου Ανάπτυξης Ασίας-Αφρικής (AAGC).
Τον Οκτώβριο του 2010, η Ινδία και η Ιαπωνία πραγματοποίησαν στο Τόκιο τον πρώτο τους Διάλογο για την Αφρική, ο οποίος ξεκίνησε έπειτα από επίσκεψη του Ιάπωνα υπουργού Εξωτερικών στην Ινδία νωρίτερα την ίδια χρονιά.
Ο διάλογος είχε ως στόχο τον συντονισμό των πολιτικών των δύο χωρών απέναντι στην Αφρική, σε μια περίοδο κατά την οποία η κινεζική παρουσία ενισχυόταν συνεχώς, αξιοποιώντας τα οικονομικά μέσα της Ιαπωνίας και το μοντέλο ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού της Ινδίας.
Ωστόσο, μια ιδιαίτερα σημαντική τριμερής σχέση αποτυπώθηκε στο Μνημόνιο Συνεργασίας που υπεγράφη τον Ιούνιο του 2025 μεταξύ της Pensana Plc και της Toyota Tsusho για την προμήθεια σπάνιων γαιών.
Η Toyota Tsusho, εμπορικός βραχίονας του Ομίλου Toyota, δεσμεύθηκε να προμηθεύεται έως και 20.000 τόνους μικτού ανθρακικού συμπυκνώματος σπάνιων γαιών ετησίως από το ορυχείο Longonjo της Pensana στην Αγκόλα.
Η επεξεργασία θα πραγματοποιείται στην εταιρεία Toyotsu Rare Earths India (TREI) στο Βισακαπατνάμ της Ινδίας, πριν την τελική παράδοση στους Ιάπωνες κατασκευαστές μαγνητών.
Η συμφωνία αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη μιας παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού σπάνιων γαιών και για την ενίσχυση και διαφοροποίηση της παγκόσμιας αλυσίδας αξίας του κλάδου.
Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και στο έργο LNG της Μοζαμβίκης, αξίας περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο ηγείται η γαλλική TotalEnergies.
Το έργο περιλαμβάνει δύο χερσαίες μονάδες παραγωγής με δυνατότητα παραγωγής περίπου 13 εκατομμυρίων τόνων LNG ετησίως.
Στο συγκεκριμένο εγχείρημα, ινδικές εταιρείες συνεργάζονται ήδη με τον ιαπωνικό όμιλο Mitsui.
Οι ινδικές κρατικές επιχειρήσεις:
- ONGC Videsh,
- Bharat Petroleum,
- Oil India,
κατέχουν συνολικά το 30% του έργου, ενώ η Mitsui κατέχει επιπλέον 20%.
Το συγκεκριμένο μοντέλο συνεργασίας θα μπορούσε να αναπαραχθεί και σε έργα εξόρυξης ορυκτών σε ολόκληρη την Ανατολική και Νότια Αφρική.
Παράλληλα:
- η Ιαπωνία έχει χρηματοδοτήσει την επέκταση του λιμανιού της Μομπάσα στην Κένυα,
- ενώ ινδικές εταιρείες έχουν συμβάλει στις σχετικές υποδομές logistics και εμπορίου.
Οι δύο χώρες συνεργάζονται επίσης για τη βελτίωση οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων σε κράτη όπως η Κένυα, η Τανζανία και η Μοζαμβίκη.
Η βασική αρχή που διέπει όλες αυτές τις συνεργασίες είναι ότι:
- η Ινδία προσφέρει τεχνογνωσία εφαρμογής, παραγωγικές δυνατότητες και δυνατότητες επεξεργασίας,
- η Ιαπωνία προσφέρει μακροπρόθεσμο κεφάλαιο, τεχνολογία και βιομηχανικά πρότυπα,
- ενώ οι αφρικανικές χώρες αποτελούν τον πυρήνα της βάσης φυσικών πόρων.
Τον Φεβρουάριο του 2026 η Ιαπωνία φιλοξένησε το Επιχειρηματικό Φόρουμ Ιαπωνίας-Ινδίας-Αφρικής στο Τόκιο.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ιαπωνίας (METI) σε συνεργασία με τον όμιλο Nikkei.
Περισσότεροι από 2.000 συμμετέχοντες από 46 χώρες και περιοχές συμμετείχαν στις εργασίες του φόρουμ.
Στόχος ήταν η διερεύνηση δυνατοτήτων συνεργασίας μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα της Ιαπωνίας, της Ινδίας και της Αφρικής.
Κατά τη διάρκεια του φόρουμ, η Ιαπωνία εγκαινίασε την Πρωτοβουλία Ιαπωνίας-Ινδίας για Βιώσιμη Οικονομική Ανάπτυξη στην Αφρική.
Η πρωτοβουλία επιδιώκει:
- να ενθαρρύνει τις ιαπωνικές επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν την Ινδία ως βιομηχανική βάση για το εμπόριο με την Αφρική,
- να αυξήσει τις ιδιωτικές επενδύσεις,
- να δημιουργήσει θέσεις εργασίας,
- να μεταφέρει τεχνογνωσία,
- και να ενισχύσει την ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού στην αφρικανική ήπειρο.
Μέσω της πρωτοβουλίας αυτής, η Ιαπωνία και η Ινδία επιδιώκουν να ενισχύσουν τις αλυσίδες εφοδιασμού ενσωματώνοντας τις αναπτυσσόμενες αγορές της Ινδίας και της Αφρικής στις οικονομικές δραστηριότητες της Ιαπωνίας, με ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας σε βασικούς τομείς, όπως τα κρίσιμα ορυκτά.
Τον Ιούλιο του 2026 πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί η 16η Ετήσια Σύνοδος Κορυφής Ινδίας-Ιαπωνίας, στο πλαίσιο της επίσκεψης της Ιαπωνίδας πρωθυπουργού Τακαΐτσι Σανάε στην Ινδία.
Η Συνομοσπονδία Ινδικής Βιομηχανίας (CII) και ο Ιαπωνικός Οργανισμός Εξωτερικού Εμπορίου (JETRO) διοργάνωσαν το Κοινό Οικονομικό Φόρουμ Ινδίας-Ιαπωνίας, το οποίο συγκέντρωσε περισσότερες από 150 ιαπωνικές και 80 ινδικές επιχειρήσεις.
Το φόρουμ ξεχώρισε επειδή έδωσε στην Αφρική σαφή και επίσημη θέση στο πλαίσιο της διμερούς αρχιτεκτονικής Ινδίας-Ιαπωνίας, υποδηλώνοντας την πρόθεση των δύο χωρών να μετατρέψουν τη συνεργασία τους σε αποτελεσματική συνεργασία σε τρίτες χώρες.
Μέσω αυτών και άλλων πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης της συνόδου Μόντι-Ισίμπα στο Τόκιο τον Αύγουστο του 2025 και του 18ου Στρατηγικού Διαλόγου Ινδίας-Ιαπωνίας στο Νέο Δελχί τον Ιανουάριο του 2026, οι δύο δημοκρατίες του Ινδο-Ειρηνικού έχουν αρχίσει να διαμορφώνουν μια παράλληλη και αλληλοσυνδεόμενη αρχιτεκτονική για τη συμμετοχή τους στην οικονομία ορυκτών της Αφρικής.
Η Ινδία βρίσκεται ήδη σε διαπραγματεύσεις με αρκετές αφρικανικές χώρες για την απόκτηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης κρίσιμων ορυκτών μέσω διακρατικών συμφωνιών.
Τον Αύγουστο του 2026, η Ινδία επανεκκίνησε συνομιλίες με τη Ζάμπια προκειμένου να διερευνήσει επενδυτικές ευκαιρίες στον χαλκό και άλλα κρίσιμα ορυκτά, καθώς το Νέο Δελχί αναζητά όλο και περισσότερο πρώτες ύλες στο εξωτερικό ώστε να καλύψει τις ανάγκες της ταχέως αναπτυσσόμενης οικονομίας του.
Στην Αφρική, ιδιαίτερα η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Ζάμπια μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην κάλυψη των αυξανόμενων αναγκών της Ινδίας σε χαλκό και κοβάλτιο.
Η Αφρική έχει καταστεί κρίσιμος εταίρος εξαιτίας της ανάγκης της Ινδίας να διαφοροποιήσει τις πηγές ενεργειακού εφοδιασμού της ώστε να επιτύχει τους στόχους της για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα ηλεκτρικά οχήματα (EV), καθώς και να υποστηρίξει τη βιομηχανική της στρατηγική «από τα ορυχεία στους μαγνήτες» (mines-to-magnets).
Καθώς η ζήτηση αναμένεται να αυξηθεί σχεδόν τετραπλάσια έως το 2030, ενώ η χώρα εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από εισαγωγές λιθίου και σπάνιων γαιών υψηλής καθαρότητας, η εξασφάλιση διαφοροποιημένων υπεράκτιων προμηθειών έχει εξελιχθεί σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Η αποστολή της Ινδίας για τη δημιουργία ενός βιώσιμου μέλλοντος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πρόσβαση στα κρίσιμα ορυκτά.
Η προσέγγιση του Νέου Δελχί δεν βασίζεται σε «εκμεταλλευτικά μοντέλα», αλλά στην οικοδόμηση μακροπρόθεσμων δυνατοτήτων, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και στη μεταφορά τεχνολογίας, ώστε οι αφρικανικές χώρες να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα αυτοτροφοδοτούμενο οικοσύστημα ανάπτυξης.
Οι ιστορικοί δεσμοί της Ινδίας με την Αφρική, σε συνδυασμό με την εμπειρία της σε θέματα εμπορίου και υλοποίησης έργων στην ήπειρο, αλλά και τα πλεονεκτήματα της Ιαπωνίας στη χρηματοδότηση και στις ποιοτικές υποδομές, μπορούν να προσφέρουν ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης για την Αφρική.
Παράλληλα, το Τόκιο εργάζεται από το κινεζικό εμπάργκο σπάνιων γαιών του 2010 για να απεξαρτηθεί από την εξάρτηση από μία μόνο πηγή προμηθειών.
Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώνεται ένα μοντέλο στο οποίο:
- Η Ινδία λειτουργεί ως βιομηχανικό και εφοδιαστικό κέντρο για το εμπόριο με την Αφρική.
- Η Ιαπωνία προσφέρει κεφάλαια, πρότυπα ποιότητας και τεχνολογία επεξεργασίας.
- Η Αφρική παρέχει τη βάση των φυσικών πόρων.
Από την Αρχιτεκτονική στην Πράξη: Πώς Θα Λειτουργήσει η Σύμπραξη Ινδίας – Ιαπωνίας – Αφρικής
Η αρχιτεκτονική αυτής της συνεργασίας αντικατοπτρίζει σημαντική πρόοδο, όμως ο σχεδιασμός από μόνος του δεν αρκεί για να εξασφαλίσει αποτελέσματα.
Παρότι η Ινδία επιθυμεί να διατηρήσει την επεξεργασία των ορυκτών στο εσωτερικό της χώρας, η Αφρική, μέσω της Στρατηγικής Πράσινων Ορυκτών της Αφρικανικής Ένωσης και των εθνικών της σχεδίων, επιδιώκει να διατηρήσει αυτή την επεξεργασία εντός της ηπείρου.
Η Ιαπωνία, ανεξαρτήτως της τελικής επιλογής, χρειάζεται πρόσβαση στους πόρους.
Η τελική δοκιμασία μιας τριμερούς συνεργασίας Ινδίας-Ιαπωνίας-Αφρικής θα είναι η ικανότητά της να μετατρέπει τις συμφωνίες σε απτά έργα, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις διαφορετικές και ορισμένες φορές ανταγωνιστικές προτεραιότητες όλων των εταίρων.
Μια Κοινή Ομάδα Εργασίας θα μπορούσε να συμβάλει στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ φιλοδοξιών και υλοποίησης.
Ωστόσο, καθώς δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί επίσημα μια τέτοια ομάδα, η αποτελεσματικότητά της παραμένει αδοκίμαστη.
Το αν οι σημερινές προσπάθειες θα μεταφραστούν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή τους στην πράξη.
Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε μία δεκαετία, μέσω του Στρατηγικού Επενδυτικού Συμφώνου Ινδίας-Ιαπωνίας του 2025, καθώς και οι προτεραιότητες σε κρίσιμα ορυκτά, πράσινη αμμωνία και φαρμακευτικά προϊόντα, θα μετατραπούν σε χρηματοδοτήσιμα έργα σε τρίτες χώρες και όχι απλώς σε ακόμη ένα κοινό έγγραφο στρατηγικής.
Υπάρχει μια συνειδητή προσπάθεια επαναθεμελίωσης της σχέσης Ινδίας-Ιαπωνίας-Αφρικής σε ένα πιο συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο, εντάσσοντάς την στο όραμα του Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού (FOIP), αντί να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη στρατηγική για την Αφρική.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το FOIP έχει εξελιχθεί στην ομπρέλα στρατηγική μέσω της οποίας το Τόκιο και το Νέο Δελχί οργανώνουν την κοινή τους οικονομική διπλωματία, από τη βορειοανατολική Ινδία και τον Ινδικό Ωκεανό έως την αφρικανική ήπειρο.
Το ιαπωνικό κεφάλαιο, οι βιομηχανικές και ψηφιακές δυνατότητες της Ινδίας, καθώς και το δημογραφικό και αγοραστικό δυναμικό της Αφρικής, λειτουργούν όλο και περισσότερο ως συμπληρωματικά και όχι ως ξεχωριστά πλεονεκτήματα.
Το στρατηγικό ερώτημα είναι αν αυτά τα πλεονεκτήματα μπορούν να ενσωματωθούν σε διαρκείς επενδυτικές σχέσεις και ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού.
Η πραγματική ευκαιρία είναι η μετατροπή αυτής της συμπληρωματικότητας σε μια νέα οικονομική αρχιτεκτονική, η οποία θα οδηγήσει τις σχέσεις Ινδίας και Ιαπωνίας πέρα από τη διπλωματική σύγκλιση και προς μια στρατηγική συν-επένδυση.
Η Αφρική αναδεικνύεται πλέον στο πεδίο όπου η διπλωματική σύγκλιση Ινδίας και Ιαπωνίας μπορεί να αποκτήσει πραγματικό εμπορικό και γεωοικονομικό βάρος.
thediplomat.com
Αναλύσεις
Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ναυπηγική Βιομηχανία ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το β΄ εξάμηνο του 2027.
Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ναυπηγική Βιομηχανία ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το β΄ εξάμηνο του 2027.
Με τίτλο «Η Ελλάδα ως Νότιος Πυλώνας της Ευρωπαϊκής Άμυνας – Πρόταση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ναυπηγικής Βιομηχανίας ενόψει Ελληνικής Προεδρίας ΕΕ β΄ εξάμηνο 2027», η ΕΕΝ υπέβαλε τις προτάσεις της στο πλαίσιο συνάντησης με την ειδική αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έλαβε χώρα στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ), υπό τον συντονισμό της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ).
Η πρόταση της ΕΕΝ περιλαμβάνει τους εξής 7 άξονες:
Καμία χώρα δεν κράτησε ναυπηγεία με ετήσιες αποφάσεις. Τουρκία, Κορέα, Ιταλία, Γαλλία λειτουργούν με ορίζοντα 15-20 ετών. Ζητούμε θεσμοθέτηση 15ετούς Εθνικού Προγράμματος Ναυπηγήσεων ως βέλτιστη πρακτική ΕΕ, με Εθνικό Συντονιστή (έναν Υπουργό) κατά το μοντέλο U.S. Maritime Administrator. Σήμερα, αρμοδιότητες για τη ναυπηγική έχουν οκτώ υπουργεία.
Ζητούμε ρητή πρόβλεψη στον νέο Κανονισμό που αντικαθιστά την Οδηγία 2009/81/ΕΚ:
- 000 θέσεις εργασίας σε όλη την επικράτεια.
- 200+ ΜμΕ χαρτογραφημένες από ΕΕΝ.
- Πιστοποίηση από Ειδική Επιτροπή ΥΠΕΘΑ, με δίκαιο σύστημα που μετρά και το εμπορικό έργο, ώστε να μη δημιουργηθούν ποτέ ξανά κρατικοδίαιτα ναυπηγεία.
ΑΞΟΝΑΣ 3: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ – ΑΥΣΤΗΡΑ KPIs ΚΑΙ PRIME ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ
Ζητούμε από την Ευρώπη στα χρηματοδοτικά εργαλεία EDF και SAFE να θεσπιστούν αυστηρά KPIs βιομηχανικής επιστροφής, παραγωγής και δημιουργίας υποδομής. Δεν αρκεί ο ρόλος του υπεργολάβου. Τα προγράμματα πρέπει να σχεδιαστούν ώστε και τα ελληνικά ναυπηγεία να μπορούν να αναλάβουν ρόλο prime contractor. Αυτό σημαίνει χρηματοδότηση όχι μόνο της αγοράς του πλοίου, η οποία μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε παραγωγή σε τρίτες χώρες, αλλά και της υποδομής του dry-dock, του Syncrolift, του εξοπλισμού, πλήρη ενεργοποίηση του δανεισμού από την ΕΤΕπ για τη ναυπήγηση, και κριτήρια που επιβραβεύουν την πραγματική παραγωγή στην Ευρώπη.
Στηρίζουμε: συντελεστή ενίσχυσης για εγχώριους προμηθευτές και ΜμΕ, ποσοστό απόκλισης από ανταγωνισμό αντιστρόφως ανάλογο προς το ΑΕΠ, διαλειτουργικότητα ως αυτόνομο λόγο διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση.
Το 70% δεν βγαίνει από λαμαρίνες. Βγαίνει από τον κύκλο ζωής.
β) Πλωτά Κοσμοδρόμια (Sea-Launch Platforms): Μοναδική ικανότητα ελληνικών ναυπηγείων στην Ευρώπη. Dual use για IRIS², responsive launch στρατιωτικών δορυφόρων και LNG FPUs. Ζητούμε αναγνώριση ως κρίσιμη υποδομή dual-use υπό SAFE/EDIP.
- Ισότιμη Καθιέρωση στην Ευρώπη: Ζητούμε επίσημη αναγνώριση της Ελλάδας ως του Νότιου Πυλώνα της ναυπηγικής αυτονομίας της Ευρώπης. Εθνικός στόχος είναι η καθιέρωση της χώρας ως κορυφαίας και ισότιμης δύναμης με Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, διεκδικώντας σταθερό μερίδιο των ευρωπαϊκών αμυντικών ναυπηγήσεων μέσω ολοκληρωμένων μονάδων (σχεδίαση, κατασκευή, υποστήριξη) – από το αρχικό σχέδιο μέχρι τα sea trials.
- Ειδικό Ταμείο Ανάκαμψης 2027-2035: Ζητούμε δημιουργία αυτόνομου, εξειδικευμένου ευρωπαϊκού ταμείου για το Ναυπηγείο του Μέλλοντος 2027-2035, με στόχο το άμεσο κλείσιμο του επενδυτικού χάσματος των προηγούμενων δεκαετιών. Χρηματοδότηση υποδομών, ψηφιοποίησης, πράσινης μετάβασης και δεξιοτήτων. Το σημερινό SAFE αποτυγχάνει – το 60-70% πάει στο Space, ενώ τα 15-17 δισ. € αδιάθετα πάνε εκτός ναυπηγικής. Ζητούμε δεσμευμένο 25% του SAFE για ναυπήγηση/MRO/dual-use λιμένες και ειδικό καθεστώς για χώρες που φυλάσσουν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, αντίστοιχο με αυτό της Ουκρανίας (ReArm/SAFE).
ΑΞΟΝΑΣ 6: ΔΙΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΝΑΥΠΗΓΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ & ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕΡΙΔΙΟ (ΔΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΑΣΙΑΣ)
- Κοινές Γραμμές Παραγωγής με ΗΠΑ: Υπογραφή διακρατικής συμφωνίας ναυπηγικής συνεργασίας (Transatlantic Shipbuilding Pact) με ΗΠΑ για κοινές γραμμές παραγωγής σε μεγάλα αμυντικά, εμπορικά και ενεργειακά projects.
Μοντέλο: η συμφωνία ONEX – Hanwha Ocean, στη διάθεση όλου του οικοσυστήματος ΕΕΝ. Αυτό είναι το Project TRIDENT.
- Ανάκτηση του 33% της Παγκόσμιας Ναυπήγησης: Μέσα από τη γεωστρατηγική σύμπραξη Ελλάδας-Ευρώπης-ΗΠΑ, τίθεται ως κεντρικός στόχος η ανάκτηση του 33% του παγκόσμιου μεριδίου ναυπήγησης, σπάζοντας το σημερινό ασιατικό μονοπώλιο και θωρακίζοντας τις δυτικές εφοδιαστικές αλυσίδες. Ένα πλοίο χτισμένο στην Ελλάδα είναι ευρωπαϊκό προϊόν και μπορεί να εξαχθεί με ευρωπαϊκούς πόρους.
ΑΞΟΝΑΣ 7: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ & ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ
β) ΕΤΕπ: Πλήρης ενεργοποίηση της ιστορικής απόφασης για χρηματοδότηση της άμυνας, χωρίς επιβάρυνση φορολογουμένου. Δεσμευτικό business plan με εξαγωγές.
Η ΕΕΝ δεν ζητά χάρη. Έχει έτοιμο, κοστολογημένο πλάνο. Η Ελλάδα είναι ο Νότιος Ναυπηγικός Πυλώνας της Ευρώπης, ισότιμος με Γαλλία-Ιταλία-Ισπανία, από το σχέδιο μέχρι τα sea trials.
navaldefence.gr
Αναλύσεις
Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία να με υποβάλουν σε μια παρεμβατική εξέταση για να αξιολογήσουν αν σχεδίαζα μια «εχθρική πράξη» εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου. Ένας αστυνομικός με πλησίασε και με έθεσε αμέσως υπό κράτηση, αφού τον ενημέρωσα ότι είχα παρευρεθεί σε ένα συνέδριο στη Ρωσία για να συζητήσω για τη γεωπολιτική. Δεν μου εξηγήθηκε γιατί κρατούμουν, παρά μόνο ότι ήθελε να μου κάνει «μερικές ερωτήσεις». Παράδοξα, επεσήμανε ότι οι «αντιτρομοκρατικές» εξουσίες που χρησιμοποιούσε «δεν είναι τόσο τρομακτικές όσο ακούγονται».
Η Βρετανία καταστέλλει ακόμα πιο σκληρά τους επικριτές που θεωρούν ότι η δυτική εξωτερική πολιτική υπήρξε μια καταστροφική αποτυχία. Πλησιάζουμε ταχέως στο σημείο όπου η έκφραση μιας εναλλακτικής άποψης μπορεί να σε οδηγήσει στη φυλακή. Το βράδυ της 2ας Οκτωβρίου, κατά την έξοδό μου από πτήση από τη Μόσχα μέσω Κωνσταντινούπολης, προσήχθην από τη βρετανική αντιτρομοκρατική αστυνομία για τρεις ώρες βάσει του Νόμου περί Αντιτρομοκρατίας και Ασφάλειας Συνόρων του 2026. Δεν είχα κανένα δικαίωμα σιωπής, το πρόσωπο και τα υπάρχοντά μου υποβλήθηκαν σε εξονυχιστική έρευνα, έδωσα δακτυλικά αποτυπώματα και δείγμα DNA, ενώ μου ζητήθηκε να παραδώσω τις ηλεκτρονικές μου συσκευές και να παράσχω τους κωδικούς πρόσβασης, διαφορετικά θα αντιμετώπιζα σύλληψη.
Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία να με υποβάλουν σε μια παρεμβατική εξέταση για να αξιολογήσουν αν σχεδίαζα μια «εχθρική πράξη» εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου.
Ένας αστυνομικός με πλησίασε και με έθεσε αμέσως υπό κράτηση, αφού τον ενημέρωσα ότι είχα παρευρεθεί σε ένα συνέδριο στη Ρωσία για να συζητήσω για τη γεωπολιτική. Δεν μου εξηγήθηκε γιατί κρατούμουν, παρά μόνο ότι ήθελε να μου κάνει «μερικές ερωτήσεις». Παράδοξα, επεσήμανε ότι οι «αντιτρομοκρατικές» εξουσίες που χρησιμοποιούσε «δεν είναι τόσο τρομακτικές όσο ακούγονται».
Είχα παρευρεθεί στο Διεθνές Συνέδριο της Λέσχης Συζητήσεων Βαλντάι στην περιοχή της Μόσχας από τις 27 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης της κεντρικής ομιλίας του Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Συμμετείχα μετά από πρόσκληση της Λέσχης Βαλντάι, η οποία κάλυψε τα εισιτήρια και τη διαμονή μου, όπως είθισται για τους ξένους προσκεκλημένους σε τέτοια διεθνή συνέδρια.
Η Λέσχη Βαλντάι, που ιδρύθηκε το 2004, είναι πρωτίστως μια συνάντηση ακαδημαϊκών από όλο τον κόσμο. Πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σε αυτήν συμμετείχαν ένας πρώην επικεφαλής της MI6, ο πρώην Βρετανός Πρέσβης στη Ρωσία Σερ Τόνι Μπρέντον και η Φιόνα Χιλ.
Η Βαλντάι έχει βρεθεί στο στόχαστρο της βρετανικής κυβέρνησης. Καθ’ όλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, πλήθος δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών έλαβαν επιστολές από το Υπουργείο Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου (Home Office), με τις οποίες καλούνταν να εγγραφούν στο Μητρώο Εγγραφής Ξένης Επιρροής, εάν «κατευθύνονται να διεξαγάγουν σχετικές δραστηριότητες στο Ηνωμένο Βασίλειο ως μέρος μιας συμφωνίας με μια ξένη δύναμη». Η μη συμμόρφωση με το καθεστώς αυτό θεωρείται ποινικό αδίκημα.
Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Μαίρη Ντετζέβσκι, η οποία ήταν διευθύντρια του γραφείου των Times στη Μόσχα τη δεκαετία του 1990, είναι η πιο πρόσφατη που έλαβε μια τέτοια επιστολή ως δημόσια καταγεγραμμένη συνεργάτης της Λέσχης Συζητήσεων Βαλντάι, αν και δεν έχει παρευρεθεί από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος. Η ιδέα ότι αν παρευρεθείς σε ένα ακαδημαϊκό συνέδριο κατευθύνεσαι από μια ξένη δύναμη είναι προφανώς παράλογη. Παρόλα αυτά, και δεδομένων των προφανών κινδύνων, πάλεψα με το δίλημμα αν έπρεπε να αποδεχτώ την πρόσκληση από τη Βαλντάι και να πραγματοποιήσω την πρώτη μου επίσκεψη στη Ρωσία από τότε που έφυγα οδικώς από τη χώρα αυτή τον Φεβρουάριο του 2019, στο τέλος της τετραμισάμιση ετών διπλωματικής μου αποστολής εκεί.
Ο κύριος ρόλος μου τότε ήταν ως Οικονομικός Σύμβουλος, υπεύθυνος μεταξύ άλλων για την πολιτική των κυρώσεων. Μετά την επιστροφή μου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενέκρινα περίπου 1.000 κυρώσεις κατά Ρώσων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών μετά την ξεσπάσματα του πολέμου.
Είχα κάποιες ανησυχίες ότι ο ρόλος μου στις κυρώσεις ενδεχομένως να μου δημιουργούσε προβλήματα μόλις βρισκόμουν εντός της Ρωσίας (πράγματι, υποβλήθηκα σε μια εξαιρετικά στρεσογόνα κράτηση και ανακρίσεις διάρκειας τεσσάρων και μισής ωρών από την FSB κατά την άφιξή μου στη Μόσχα).
Ο Σερ Τόνι Μπρέντον, με τον οποίο είχα συμβουλευτεί, μου πρότεινε να παρευρεθώ, λέγοντας ότι η Βαλντάι ήταν μια «εξαιρετική εκδήλωση». Κατόπιν συμβουλής του, ενημέρωσα το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών, τονίζοντας τη δέσμευσή μου να τηρήσω τις υποχρεώσεις μου βάσει του Νόμου περί Κρατικών Μυστικών (Official Secrets Act) πριν αναχωρήσω για τη Μόσχα. Αυτό περιλάμβανε την επιβεβαίωση ότι, ενώ η Βαλντάι είχε πληρώσει για τις πτήσεις μου, δεν είχα λάβει καμία πληρωμή για τη συμμετοχή μου.
Υπηρέτησα ως Βρετανός διπλωμάτης για 24 χρόνια και λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις συνεχείς δεσμεύσεις μου να διαφυλάξω τα μυστικά στα οποία είχα πρόσβαση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η υπόνοια ότι μπορεί να σχεδίαζα μια εχθρική πράξη εναντίον της Βρετανίας είναι προσβλητική και εσφαλμένη. Ωστόσο, από τη συνταξιοδότησή μου το 2023, υπήρξα οξύς επικριτής της κατεύθυνσης της εξωτερικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου προς τη Ρωσία, ιδιαίτερα της απομάκρυνσης από τη διπλωματία προς όφελος του πολέμου.
Προφυλάξεις που είχα λάβει, αν και σημαντικές και απαραίτητες, αποδείχθηκαν ανεπαρκείς για να αποτρέψουν την κράτησή μου με λιγότερα δικαιώματα από ό,τι αν είχα συλληφθεί επίσημα και μου είχαν απαγγελθεί κατηγορίες. Είμαι της άποψης ότι παράγοντες των υπηρεσιών ασφαλείας στο Λονδίνο είχαν εγκρίνει την ενέργεια εναντίον μου εκ των προτέρων. Πράγματι, ο αναλυτής ρωσικών θεμάτων Μαρκ Γκαλεότι άφησε να εννοηθεί στο podcast του ότι το σύστημα «έστελνε ένα μήνυμα» ενεργώντας με αυτόν τον τρόπο.
Η κράτησή μου αποτελεί την πιο πρόσφατη κλιμάκωση στον πόλεμο του βρετανικού κράτους κατά της ελευθερίας του λόγου. Όλο και περισσότερο, οι άνθρωποι που μιλούν δημόσια ενάντια στους «παντοτινούς πολέμους» (forever wars) — όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά και στη Μέση Ανατολή και αλλού — αντιμετωπίζονται ως απειλή για την εθνική ασφάλεια που πρέπει να κατασταλεί.
Οι κρατήσεις σε αεροδρόμια είναι, φυσικά, ένα βήμα πριν από την πλήρη φυλάκιση, αλλά αυτό το μοτίβο εκφοβισμού εξαπλώνεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια.
Ο Βρετανός συντηρητικός ακαδημαϊκός και συγγραφέας Τζον Λάφλαντ προσήχθη σε αεροδρόμιο για μία ώρα το 2022. Ο εκλιπών Ρόμπερτ Σκιντέλσκι, μέλος της Βουλής των Λόρδων και διακεκριμένος Βρετανός οικονομoλόγος, καθώς και ο ερευνητής δημοσιογράφος Κιτ Κλάρενμπεργκ, υποβλήθηκαν σε πιο μακροσκελείς και αυστηρές κρατήσεις το 2023. Στον Κλάρενμπεργκ δεν έχει επιστραφεί ακόμη μια κάρτα μνήμης SD που κατασχέθηκε τότε.
Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Σάκουα, Ομότιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, κρατήθηκε για τρεις ώρες στο Χίθροου το 2025· έκτοτε μπορέσε να επιστρέψει στη Ρωσία μόνο μετά από παρέμβαση του δικηγόρου του. Ο Τζορτζ Σάμουελι, ένας ουγγρικής καταγωγής Βρετανός πολιτικός αναλυτής, προσήχθη τον Μάρτιο του 2026.
Το 2023, ο Κρεγκ Μάρεϊ, πρώην Βρετανός πρέσβης στο Ουζμπεκιστάν, προσήχθη για μία ώρα στο αεροδρόμιο της Γλασκώβης βάσει των αυστηρότερων διατάξεων του Νόμου περί Τρομοκρατίας του 2000, ο οποίος αφορά δραστηριότητες σχετικές με τη διάπραξη, την προετοιμασία και την υποκίνηση τρομοκρατικών πράξεων. Το τηλέφωνό του δεν του επιστράφηκε στη συνέχεια.
Ο ερευνητής δημοσιογράφος Ρίτσαρντ Μέντχερστ συνελήφθη επειδή έκανε δηλώσεις υποστήριξης προς μια απαγορευμένη φιλοπαλαιστινιακή οργάνωση και κρατήθηκε για 24 ώρες πριν από την αποφυλάκισή του. Στη συνέχεια, το σπίτι και το γραφείο του στην Αυστρία δέχθηκαν έφοδο τον Φεβρουάριο του 2025 και κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη Χαμάς. Μέχρι σήμερα δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον του.
Ευρύτερα, στη Βρετανία, η ομάδα Palestine Action έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση μετά από ευρείες διαμαρτυρίες ενάντια στις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το ισραηλινό κράτος στη Γάζα. Ηλικιωμένοι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων επιζώντων του Ολοκαυτώματος, έχουν συλληφθεί σε διαδηλώσεις της Palestine Action για το «έγκλημα» ότι κρατούσαν χαρτονένια πανό.
Η πρακτική της κράτησης στα αεροδρόμια χωρίς να υπάρχει υπόνοια είναι ασυνήθιστη στα ευρωπαϊκά κράτη, αν και χρησιμοποιούνται εναλλακτικές, πιο ύπουλες μορφές καταστολής της ελευθερίας του λόγου. Ο πρώην αξιωματικός των ελβετικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών και συγγραφέας Ζακ Μπον παραμένει στις Βρυξέλλες, αποκλεισμένος από το τραπεζικό σύστημα (de-banked) και ανίκανος να ταξιδέψει στην πατρίδα του, έχοντας υποστεί κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για «φιλορωσική προπαγάνδα».
Την περασμένη εβδομάδα, ο ρωσικής καταγωγής δημοσιογράφος και πρώην ρεπόρτερ του BBC Λεονίντ Ραγκόζιν ανακηρύχθηκε persona non grata από τη Λετονία, όπου ζούσε από την απαρχή της κρίσης στην Ουκρανία. Έχοντας ασκήσει κριτική στην κατεύθυνση της δυτικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία, υπήρξε επίσης τακτικός επικριτής του Πούτιν και χαρακτήρισε την εισβολή στην Ουκρανία το 2022 ως «εγκληματική και παράλογη».
Αυτό το μοτίβο καταστολής της ελευθερίας του λόγου στη Βρετανία και ευρύτερα στην Ευρώπη διογκώνεται. Φοβάμαι ότι όσο γίνεται πιο προφανές ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν μπορεί να κερδηθεί από τη Δύση και ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να παραμείνει στο απυρόβλητο από τη διεθνή κατακραυγή για τις ενέργειές του στην Παλαιστίνη, οι ενέργειες του βρετανικού κράτους ενδέχεται να γίνουν ακόμη πιο σκληρές.
Φτάνουμε στο σημείο όπου το να εκφράσεις μια άποψη για την επικίνδυνη κατάσταση των εξωτερικών πολέμων της Δύσης μπορεί να σε οδηγήσει στη φυλακή.
Πίστευα ότι ήμουν προσεκτικός ενημερώνοντας τη βρετανική κυβέρνηση πριν από τη μοναδική μου επίσκεψη στη Ρωσία από το 2019. Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στο σημείο όπου πρώην διπλωμάτες μπορούν να κρατούνται και να κατάσχεται προσωρινά η περιουσία τους, τότε κανένας δεν είναι ασφαλής από το μακρύ χέρι του νομικού πολέμου (lawfare).
Με την επιστροφή μου από τη Βαλντάι, έγραψα ξανά στο Υπουργείο Εξωτερικών, προσφέροντας να τους ενημερώσω πλήρως για τα στοιχεία που συνέλεξα όσο βρισκόμουν στη Ρωσία. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν απαντήσει.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
