Διεθνή
Παιχνίδι για γερά νεύρα στα Βαλκάνια με επιπτώσεις στους Βορειοηπειρώτες
Η προσπάθεια να τιθασεύσει κανείς το αναρχικό πλεόνασμα των συνειρμών του είναι το ίδιο εξαντλητική με το να καταστήσει αντικειμενικό το υποκειμενικό και να προβάλλει προς τα έξω μια εσωτερική δημιουργία.
Αυτό το πισωγύρισμα στο παρελθόν, ειδικά όταν συνοδεύεται από ιστορική μνήμη και εθνική συνείδηση, είναι ικανό να συμπληρώσει τις αναδρομικές αναμνήσεις και να δώσει αξία στη διαδικασία σύνδεσης του παρελθόντος με το παρόν στο δρόμο για την αντικειμενική αλήθεια.
Αλήθεια που με οδηγεί προσωρινά στην επώδυνη αρχή της δεκαετίας του ’90. Δεκαετίας έμπλεης από συναισθηματικές εκρήξεις λόγω της κρίσης στο Σκοπιανό, καθώς είχαν πραγματοποιηθεί οι πρώτες πολυκομματικές εκλογές στη ”Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας” (μετά την απόσχισή της από την ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία), οι οποίες ανέδειξαν πρόεδρο της ΠΓΔΜ τον Κίρο Γκλιγκόροφ (Ιανουάριος 1991).
Τον Κίρο Γκλιγκόροφ ο οποίος (τον επόμενο μήνα) — μέσω της Βουλής των Σκοπίων — τροποποίησε το όνομά της χώρας του σε ”Δημοκρατία της Μακεδονίας”, αναγκάζοντας την κυβέρνηση Κωνσταντίνου Μητσοτάκη — δια του υπουργού Εξωτερικών Αντώνη Σαμαρά (που φαίνεται να αγνοούσε ότι είχε χαραχθεί διαφορετική γραμμή πλεύσης από την ηγεσία του κόμματός του για τη συνέχεια) — να απαντήσει στην πρόκληση του Γκλιγκόροφ.
Να απαντήσει δια της δημιουργίας ”Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων” με έδρα τη Θεσσαλονίκη (Οκτώβριος ’91) και να δηλώσει σθεναρά πως ”η Ελλάδα δεν είναι διατεθειμένη να αναγνωρίσει κράτος ανεξάρτητο που θα φέρει το ιστορικό ελληνικό όνομα της Μακεδονίας”. Κάτι που λησμονήσαμε 17 χρόνια αργότερα…
Η ιστορική αναδρομή τρέχει για να βγει απ’ τα σκονισμένα δωμάτια μιας προδιαγεγραμμένης και (σε ιδεοτυπική κλίμακα συνωμοσιολογίας) επισπεύδουσας ήττας σε βάρος της ελληνικότητας της Μακεδονίας στα μέσα της δεκαετίας του ’90.
Κατρακυλά μαζί με άλλες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή, οι οποίες κυοφορούσαν τότε μεγάλα γεγονότα έκρηξης βίας. Γεγονότα που προκαλούσαν αλυσιδωτές εμπόλεμες καταστάσεις και δικαιολογούσαν τον χαρακτηρισμό του βαλκανικού περίγυρου ως ”πυριτιδαποθήκης των Βαλκανίων”.
Ήταν η εποχή που το παιχνίδι για γερά νεύρα στα Δυτικά Βαλκάνια άρχισε να επεκτείνεται και να κλιμακώνεται δοκιμάζοντας τις αντοχές της βαλκανικής συνοχής. Η Σερβία και η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας είχαν βρεθεί σε πλήρη απομόνωση. Ο Μιλόσεβιτς προσπαθούσε μάταια να πιέσει για συμβιβασμό τον Σερβοβόσνιο ηγέτη Κάρατζιτς , γιατί — λόγω της συνεχιζόμενης καταπίεσης των Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο — η χώρα του υφίστατο δυτικές κυρώσεις και δεν είχε πρόσβαση στην ξένη οικονομική βοήθεια.
Μέχρι να ‘ρθει η ”συμφωνία του Ντέιτον” το ’95 (την οποία υπέγραψαν ο Σέρβος Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς, ο Κροάτης Φράνιο Τούτζμαν και ο Βόσνιος μουσουλμάνος Αλίγια Ιζετμπέκοβιτς) για άρση των κυρώσεων της Δύσης κατά της Σερβίας, το μόνο ανοιχτό διπλωματικό παράθυρο για το Βελιγράδι ήταν η Ελλάδα.
Η Ελλάδα ήταν, ουσιαστικά, η μόνη χώρα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (που μετονομάστηκε σε Ευρωπαϊκή Ένωση) η οποία διατηρούσε διπλωματικές σχέσεις με τη Σερβία με ενεργό και τον παράγοντα της φιλίας μεταξύ Μίλαν Μιλόσεβιτς–Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, πράγμα που δεν είχε διαφύγει της προσοχής της CIA.
Φιλία που έκανε το ’92 τον πρώτο να προτείνει με κάθε σοβαρότητα στον δεύτερο τη δημιουργία Συνομοσπονδίας μεταξύ Ελλάδας Γιουγκοσλαβίας με διαμοιρασμό των Σκοπίων στις δύο χώρες (κατά δήλωση του διαφωνούντα Σέρβου ΥΠΕΞ Βλάντισλαβ Γιοβάνοβιτς στο ”Nedeljnik”, εβδομαδιαίο ειδησεογραφικό περιοδικό του Βελιγραδίου).
Πρόταση που απορρίφθηκε με κομψό τρόπο από ελληνικής πλευράς, γιατί άλλα δρομολογούνταν ήδη υπερατλαντικά (βλ. ”συμφωνία του Ντέιτον”[Οχάιο ΗΠΑ], που έδωσε το ’95 το 51% των εδαφών της Γιουγκοσλαβίας στους Κροάτες και τους μουσουλμάνους και το 49% στους Σέρβους), με τελική κατάληξη τη διεθνή αναγνώριση της Σερβικής Δημοκρατίας ως οντότητας εντός της Βοσνίας Ερζεγοβίνης.
Έκτοτε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι της βαλκανικής ιστορίας. Από τους Νατοϊκούς βομβαρδισμούς κατά της Γιουγκοσλαβίας (Σερβία & Μαυροβούνιο) το ’99, που μας συγκλόνισαν συναισθηματικά όχι τόσο για τις υλικές καταστροφές που προκάλεσαν (29,6 δισ. δολάρια) όσο για τον θάνατο 2000 ανθρώπων και τον ανίερο πόλεμο των Δυτικών κατά χώρας συμμάχου τους σε δυο Παγκοσμίους Πολέμους.
Χώρας συμμάχου η οποία ηγείτο με την Ελλάδα στον Αγώνα Αντίστασης κατά του Άξονα (1941-’44), για να μην ανατρέξουμε στο μακρινό παρελθόν (1867) όπου Έλληνες και Σέρβοι — ως μέλη της Βαλκανικής Συμμαχίας (με υπογραφή του βασιλιά Γεώργιου Α’, του πρίγκιπα Ομπρένοβιτς και των πρωθυπουργών Κουμουνδούρου και Γκαράσανιν εκ μέρους της ανεξάρτητης Ελλάδας και των αυτόνομων ηγεμονιών Σερβίας-Μαυροβουνίου αντίστοιχα) — είχαν ενώσει τις δυνάμεις τους με κοινό στόχο την απελευθέρωση των βαλκανικών λαών από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το ποτάμι της ιστορίας ξανακύλησε επιβαρυμένο με άδικο αίμα και φερτά υλικά σύγκρουσης συμφερόντων που οδήγησαν τη Σερβία απ’ το αιματηρό παρελθόν στο γεμάτο εντάσεις παρόν του 2008 μετά την ανακήρυξη της ανεξαρτησίας του Κοσόβου (ανοιχτή πληγή στο σώμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας), το οποίο παραμένει ως σήμερα μερικώς αναγνωρισμένο.
Όχι προς ώρας από την Ελλάδα, ευτυχώς, αν και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη δέχεται έντονες πιέσεις από ΗΠΑ και Γερμανία για αναγνώριση του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητο κράτος, όπως είχε δεχθεί προ της ”Συμφωνίας των Πρεσπών” (2018) ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και υπέκυψε δυστυχώς.
Προσπάθειες για εξάλειψη των εντάσεων στα Δυτικά Βαλκάνια πάντα υπάρχουν, φυσικά, και αποσοβούνται με παρέμβαση της KFOR του ΝΑΤΟ και αστυνομικών της Σερβίας και του Κοσσυφοπεδίου. Όμως υπόγεια κουφοβράζουν τα πράγματα και αναζωπυρώνονται συναισθήματα μίσους, παρά την επίλυση της διαμάχης Βουλγαρίας-Σκοπίων για θέματα ιστορίας, γλώσσας και ταυτότητας και τη συνεύρεση σε διάλογο στην Αχρίδα τον περασμένο Μάρτιο του Αλεξάνταρ Βούτσιτς και του Άλμπιν Κούρτι.
Συνεύρεση σε διάλογο όπου συμφώνησαν ότι διαφωνούν οι συνδιαλεγόμενοι, αφού ο Σέρβος Πρόεδρος ξεκαθάρισε στον εθνικιστή Πρωθυπουργό του Κοσόβου ότι η χώρα του δεν θα το αναγνωρίσει de jure (ως νόμιμο και ηθικά ορθό), γιατί στο Κόσοβο και τα Μετόχια (που αποσχίστηκαν παράνομα το 2008 από το έδαφος της Σερβίας) βρίσκεται το λίκνο της εθνικής και θρησκευτικής ιστορίας του σερβικού λαού.
Τρεις μήνες μετά (Ιούνιος 2023) όχι μόνο δεν σημειώθηκε πρόοδος στις συνομιλίες Βούτσιτς-Κόντι παρουσία του Ύπατου Εκπροσώπου της ΕΕ Ζοζέπ Μπορέλ, αλλά η διαμάχη αιώνων που τους χωρίζει φαίνεται να αναζωπυρώθηκε, αφού ο εθνικιστής ηγέτης των Κοσσοβάρων κάνει ό,τι μπορεί για να προκαλέσει σύγκρουση ΝΑΤΟ-Σερβίας.
Να προκαλέσει αναβίωση του αιματηρού ”99 εκμεταλλευόμενος την αμήχανη στάση της Ενωμένης Ευρώπης, την προσήλωση των ΗΠΑ στον Ρωσο-ουκρανικό πόλεμο και τη διάθεση της Μεγάλης Βρετανίας να… αξιοποιήσει το ιστορικό επεμβάσεών της στην περιοχή βλέποντας ότι είναι έτοιμοι να το κάνουν και άλλοι.
Προφανώς οι άλλοι είναι οι Αμερικανοί (μετά τη διπλωματική εκστρατεία για μείωση της επιρροής της Μόσχας στα Βαλκάνια και, προπάντων, στην προστατευόμενή της Σερβία) και οι πάντα διεκδικητικοί Τούρκοι (σ.σ: Ήδη 500 καταδρομείς τους βρίσκονται στον σερβικό δήμο Ζούμπεν Πατόκ, μια από τις εστίες σύγκρουσης Αλβανών-Σέρβων).
Σημειωτέον ότι πρόσφατα η Βρετανή βουλευτής Αλίσια Κερνς έβαλε φωτιά στα Βαλκάνια δηλώνοντας ότι ”μεταφέρεται οπλισμός στις βόρειες περιοχές της αποσχισθείσας περιοχής του Κοσόβου από τη Σερβία μέσω ασθενοφόρων και αποθηκεύεται σε ορθόδοξους ναούς και μοναστήρια της περιοχής”, γεγονός απροσμέτρητης δολιότητας που στηρίζεται στην αντίληψη των Δυτικών ότι οι πιστοί Ρώσοι δεν θα βομβαρδίσουν εκκλησίες της Ορθοδοξίας, έστω κι αν κρύβουν αυτές όπλα θανάτου για τη Σερβία.
Είναι προφανές ότι οι ΝΑΤΟϊκοί ενοχλούνται πολύ από την προστατευτική στάση της Ρωσίας απέναντι στα σερβικά συμφέροντα στο Κόσοβο (βλ. σχετική δήλωση του εκπροσώπου του Ρωσικού Προεδρικού Γραφείου Ντμίτρι Πεσκόφ), αν και είναι δικαιολογημένη η ρωσική στάση λόγω της αλβανικής καταπίεσης σε βάρος των Σέρβων του Κοσόβου.
Καταπίεσης παρόμοιας με εκείνην που ασκεί κατά των Βορειοηπειρωτών ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, ο οποίος θέλει να κάνει σε βάρος τους ό,τι οι Αλβανοί του Κοσόβου στους Σέρβους, αφού — αν και αποτελούν οι πρώτοι το 4% μόνο του πληθυσμού — θέλουν να επιβάλουν τους δικούς τους δημάρχους στον σερβικό πληθυσμό αψηφώντας το Δίκαιο και την ομπρέλα προστασίας της Μόσχας..
Ομπρέλα προστασίας που δεν ξέρω μέχρι ποιου βαθμού είμαστε έτοιμοι να απλώσουμε εμείς, ως Ελλάδα, για την Ελληνική Εθνική Μειονότητα της Βορείου Ηπείρου (τη στιγμή που αδυνατούμε να βγάλουμε απ’ τη φυλακή τον Φρέντι Μπελέρη, αν και είναι ”κενή” η ποινική δικογραφία σε βάρος του) προς αναχαίτιση του σχεδίου δημιουργίας της Μεγάλης Αλβανίας.
Της Μεγάλης Αλβανίας την οποία ονειρεύονται οι Αλβανοτσάμηδες, που έχουν εμφιλοχωρήσει στα δύο μεγάλα κόμματα (Δημοκρατικό & Σοσιαλιστικό) της Αλβανίας και αναπτύσσουν ιδιαίτερη δυναμική μαζί με τους Κοσοβάρους απειλώντας την Βόρεια Ήπειρο και διεκδικώντας από την Ελλάδα — πέραν των υλικών αποζημιώσεων — και εδάφη της (βλ. Θεσπρωτία, την κατ’ αυτούς ”Τσαμουριά”)…
Κρινιώ Καλογερίδου
Απόψεις
Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία
Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή ασφάλεια, ενώ στο εσωτερικό της Γερμανίας εντείνονται οι διαφωνίες για τη συνέχιση της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς το Κίεβο.
Στις 14 Οκτωβρίου ξεκίνησε στο Αμβούργο η δίκη του Σέρχι Κουζνέτσοφ, πρώην αξιωματικού των ουκρανικών ενόπλων δυνάμεων, ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στην επιχείρηση δολιοφθοράς που προκάλεσε τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream τον Σεπτέμβριο του 2022. Η γερμανική εισαγγελία αποδίδει στον κατηγορούμενο ρόλο στον σχεδιασμό και στην εκτέλεση της επίθεσης, ενώ αναβάθμισε τις κατηγορίες σε εγκλήματα πολέμου.
Ο ίδιος ομολόγησε ότι ενήργησε με κρατικές εντολές, «ό,τι έκανα, το έκανα κατόπιν εντολών», μετέφερε ο συνήγορός του. Το Κίεβο αρνείται την εμπλοκή του στην καταστροφή των αγωγών. Η υπόθεση έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα για τη Γερμανία, καθώς οι Nord Stream αποτελούσαν κρίσιμη υποδομή για τη μεταφορά ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η καταστροφή τους επιβάρυνε το ήδη σύνθετο ενεργειακό περιβάλλον. Το ερώτημα που επανέρχεται είναι κατά πόσο η εξέλιξη της δικαστικής έρευνας θα επηρεάσει τις σχέσεις Βερολίνου–Κιέβου και τη γερμανική πολιτική απέναντι στον πόλεμο.
Η εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση και η οικονομική πίεση
Την ίδια ημέρα, στη Σαξονία-Άνχαλτ, το AfD και το BSW προώθησαν από κοινού πρόταση με τίτλο «Ειρηνευτικές συνομιλίες αντί επέκτασης του πολέμου στην Ουκρανία». Οι δύο πολιτικές δυνάμεις ζητούν άμεση κατάπαυση του πυρός, έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Ρωσία, άρση των οικονομικών κυρώσεων και τερματισμό της στρατιωτικής και οικονομικής βοήθειας προς την Ουκρανία, με εξαίρεση την ανθρωπιστική συνδρομή.
Η απόφαση έχει πολιτικό χαρακτήρα, καθώς η εξωτερική πολιτική και οι παραδόσεις όπλων δεν αποτελούν αρμοδιότητα ενός κρατιδίου. Αναδεικνύει, ωστόσο, την αυξανόμενη αντιπαράθεση στο εσωτερικό της Γερμανίας για τη στρατηγική που ακολουθεί η ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς επιμένει ότι η υποστήριξη της Ουκρανίας αποτελεί ζήτημα ευρωπαϊκής ασφάλειας.
Η συζήτηση διεξάγεται ενώ τα γερμανικά νοικοκυριά αντιμετωπίζουν αυξημένες οικονομικές πιέσεις και το Βερολίνο προωθεί μεταρρυθμίσεις στην ιδιωτική συνταξιοδότηση. Στις 16 Οκτωβρίου, η ομοσπονδιακή βουλή (Bundestag) εξέτασε και ψήφισε το νομοσχέδιο για το πρόγραμμα Frühstartrente, το οποίο προβλέπει κρατική εισφορά 10 ευρώ τον μήνα για την ιδιωτική συνταξιοδοτική αποταμίευση παιδιών από την ηλικία των έξι ετών. Η παράλληλη συζήτηση για τις κοινωνικές δαπάνες και τη χρηματοδότηση της Ουκρανίας τροφοδοτεί την πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με τις προτεραιότητες του κρατικού προϋπολογισμού, την στιγμή που η Γερμανία έχει έλλειμα 34δις για φέτος.
Το χρηματοδοτικό βάρος για την Ευρώπη
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η χρηματοδότηση της ουκρανικής άμυνας παραμένει μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι έχει ζητήσει πρόσθετους πόρους για το 2027, εκτιμώντας ότι απαιτούνται επιπλέον 70 δισ. ευρώ. Το αίτημα αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το κατά πόσο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να διατηρήσει τη σημερινή κλίμακα στήριξης χωρίς να περιορίσει άλλες δημοσιονομικές προτεραιότητες, όπως η κοινωνική πολιτική, η εκπαίδευση και οι επενδύσεις.
Παράλληλα, οι δημόσιες διαφωνίες μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού προέδρου για την πορεία του πολέμου εντείνουν την αβεβαιότητα γύρω από τη μελλοντική δυτική υποστήριξη. Οι καταγγελίες για διαφθορά στην Ουκρανία ενισχύουν, επίσης, τις φωνές που ζητούν αυστηρότερο έλεγχο της διάθεσης των χρημάτων.
Η δίκη για το Nord Stream, έχει ήδη αναδείξει ένα ευρύτερο πολιτικό δίλημμα: πώς θα συνδυάσει η Γερμανία και η Ευρώπη την ενεργειακή τους ασφάλεια, τη στήριξη της Ουκρανίας και τη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, ενώ οι οικονομικές και γεωπολιτικές συνέπειες του πολέμου εξακολουθούν να επιβαρύνουν τις ευρωπαϊκές κοινωνίες;
Διεθνή
Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό
Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του Ισραηλινού πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου και του Σύρου προέδρου Αχμάντ αλ-Σαρέχ, στις 16 Ιουλίου 2025, με φόντο τις αιματηρές συγκρούσεις στη Σουεΐδα και την προστασία της δρούζικης κοινότητας.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης, ο Νετανιάχου φέρεται να απαίτησε την άμεση αποχώρηση των συριακών δυνάμεων από τη Σουεΐδα, προειδοποιώντας ότι, σε διαφορετική περίπτωση, το Ισραήλ θα ενίσχυε τα στρατιωτικά πλήγματά του.
«Θα είμαι λακωνικός. Φαίνεται ότι το μήνυμα δεν έφτασε μέσω του μεσάζοντα όπως έπρεπε», φέρεται να είπε, επικαλούμενος τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ζητώντας την αποχώρηση των δυνάμεων έως τις 10:00. Ο αλ-Σαρέχ φέρεται να εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον τρόπο με τον οποίο εξελισσόταν η επικοινωνία, ζητώντας παράλληλα προθεσμία 48 ωρών για την απομάκρυνση των δυνάμεών του. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός, σύμφωνα με τις ίδιες αναφορές, απέρριψε το αίτημα, επιμένοντας ότι η απόσυρση έπρεπε να προηγηθεί οποιασδήποτε άλλης συζήτησης.
Η συνομιλία φέρεται να πραγματοποιήθηκε περίπου στις 13:30, στις 16 Ιουλίου 2025, ενώ ο Νετανιάχου βρισκόταν στην περιοχή Νταλιγιάτ αλ-Καρμέλ, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον σεΐχη Μοφίκ Ταρίφ, πνευματικό ηγέτη της δρούζικης κοινότητας στο Ισραήλ. Κατά τις ίδιες πληροφορίες, στη γραμμή επικοινωνίας συμμετείχαν επίσης ο Αμερικανός απεσταλμένος Τομ Μπάρακ, ένας μη κατονομαζόμενος μεσολαβητής από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και ο σεΐχης Ταρίφ.
Περίπου μιάμιση ώρα αργότερα, το Ισραήλ εξαπέλυσε αεροπορικές επιδρομές στη Δαμασκό, πλήττοντας, μεταξύ άλλων, εγκαταστάσεις του συριακού Γενικού Επιτελείου και περιοχές κοντά στο προεδρικό μέγαρο. Η στρατιωτική κλιμάκωση σημειώθηκε εν μέσω της κρίσης στη Σουεΐδα, όπου οι συγκρούσεις είχαν προκαλέσει σοβαρές απώλειες και είχαν εντείνει τις ανησυχίες για την ασφάλεια των Δρούζων.
Ο Νετανιάχου είχε αναφερθεί δημόσια στην παρέμβασή του προς τον Σύρο πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι του ζήτησε να σταματήσει τις επιθέσεις κατά των Δρούζων και ότι η συριακή πλευρά συμμορφώθηκε. Εφόσον επιβεβαιωθούν οι λεπτομέρειες των διαρροών, η συνομιλία αναδεικνύει το εύρος της ισραηλινής παρέμβασης στη συριακή κρίση και την ένταση των πιέσεων που ασκήθηκαν στη Δαμασκό.
Διεθνή
Πεδίο μάχης η Γαλλία για την ακρίβεια – Έφοδοι, δακρυγόνα και εκατοντάδες συλλήψεις
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Με επεισόδια μεταξύ διαδηλωτών και αστυνομίας γίνονται οι διαδηλώσεις στο Παρίσι όσο και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, στο πλαίσιο των κινητοποιήσεων κατά της ακρίβειας και της μείωσης της αγοραστικής δύναμης.
Εκτεταμένη χρήση δακρυγόνων έκανε η αστυνομία, που μέχρι το μεσημέρι προχώρησε σε 166 συλλήψεις, ενώ οι διαδηλωτές εισέβαλαν και στο λόμπι του δημαρχείου της Μασσαλίας, σπάζοντας την πόρτα.
Στις κινητοποιήσεις συμμετέχουν μαθητές λυκείου, αγρότες, ακτιβιστές για το κλίμα και υποστηρικτές του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων».
166 συλλήψεις και 140 διαδηλώσεις μέχρι το μεσημέρι
Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στον υπουργό Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, μέχρι το μεσημέρι οι αρχές είχαν καταγράψει 140 διαδηλώσεις, με τη συμμετοχή 32.800 ανθρώπων στις περιφέρειες, ενώ οι συλλήψεις σε εθνικό επίπεδο είχαν φτάσει τις 166.
Δεκάδες συλλήψεις πραγματοποιήθηκαν από τις πρωινές ώρες στο Παρίσι, όπου η αστυνομική παρουσία ήταν ιδιαίτερα έντονη, κυρίως κοντά σε εμβληματικά σημεία της πρωτεύουσας, όπως η Λεωφόρος των Ηλυσίων Πεδίων και η Αψίδα του Θριάμβου.
Για το συγκεκριμένο περιστατικό οι αρχές ανακοίνωσαν 21 συλλήψεις, ενώ ακόμη 40 άτομα συνελήφθησαν στην πρωτεύουσα, κυρίως για κατοχή προστατευτικού εξοπλισμού ή απαγορευμένων όπλων.
Συγκρούσεις στη Μασσαλία, δακρυγόνα στη Λυών
Επεισόδια σημειώθηκαν και στη Μασσαλία, όπου διαδηλωτές εκτόξευσαν αντικείμενα και οι αστυνομικές δυνάμεις απάντησαν με χρήση δακρυγόνων. Στην ίδια πόλη, ένα τοπικό αστυνομικό τμήμα έγινε στόχος διαδηλωτών.
Νωρίτερα, η κεντρική λεωφόρος Πραντό είχε αποκλειστεί προσωρινά με κάδους απορριμμάτων και πατίνια, προτού η αστυνομία διαλύσει τους συγκεντρωμένους.
Στην πόλη, δεκάδες διαδηλωτές έκαναν έφοδο στο λόμπι του δημαρχείου, στο Παλιό Λιμάνι, σπάζοντας πρώτα την είσοδο και φωνάζοντας «Επανάσταση! Καταλαμβάνουμε τη Βαστίλη!». Οι διαδηλωτές παρέμειναν για λίγη ώρα στον χώρο, προτού απομακρυνθούν από τις αστυνομικές δυνάμεις.
Στη Λυών, αστυνομικοί χρησιμοποίησαν δακρυγόνα για να διαλύσουν περίπου 300 άτομα που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά σε πανεπιστήμιο, σύμφωνα με το AFP.
Παράλληλα, περίπου 40 άτομα επιχείρησαν να διακόψουν την κυκλοφορία σε γέφυρα της πόλης, ενώ άλλοι διαδηλωτές προσπάθησαν να συγκεντρωθούν κοντά σε διυλιστήριο, σύμφωνα με τη νομαρχία.
Στην Τουλούζη, οι αστυνομικές δυνάμεις παρενέβησαν προκειμένου να αποτρέψουν αποκλεισμούς τρένων και ενός κυκλικού κόμβου.
Στη Ρεν της Βρετάνης, περίπου 20 άτομα έστησαν αυτοσχέδιο οδόφραγμα με κάδους απορριμμάτων κοντά σε μεγάλο εμπορικό κέντρο.
Στη Ρουέν της Νορμανδίας, πανεπιστημιακό κτίριο υπέστη ζημιές από φωτιά που εκδηλώθηκε νωρίς το πρωί και πιθανότατα οφείλεται σε εμπρησμό, σύμφωνα με πηγή κοντά στην έρευνα.
Πάντως, δημοσιογράφοι του AFP διαπίστωσαν ότι αρκετοί από τους αποκλεισμούς που είχαν προαναγγελθεί δεν πραγματοποιήθηκαν, όπως στον σταθμό διοδίων στη γέφυρα Ιλ ντε Ρε, στις ακτές του Ατλαντικού, και στο Μπορντό.
Στους δρόμους ξανά τα «Κίτρινα Γιλέκα»
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται με βασικό αίτημα την αντιμετώπιση της ακρίβειας, σε μια περίοδο κατά την οποία οι αυξημένες τιμές των καυσίμων και η μείωση της αγοραστικής δύναμης τροφοδοτούν την κοινωνική δυσαρέσκεια στη Γαλλία.
Στο επίκεντρο βρίσκεται και η επιστροφή υποστηρικτών του κινήματος των «Κίτρινων Γιλέκων», που είχε προκαλέσει μεγάλες κοινωνικές κινητοποιήσεις το 2018 και το 2019, κατά την πρώτη προεδρική θητεία του Εμανουέλ Μακρόν.
Το κίνημα, που είχε ξεκινήσει με αφορμή τις αυξήσεις στους φόρους καυσίμων, είχε πραγματοποιήσει εκτεταμένες διαδηλώσεις, με ορισμένες να συνοδεύονται από σοβαρά επεισόδια, ιδιαίτερα στη Λεωφόρο των Ηλυσίων Πεδίων.
Το νέο κάλεσμα για κινητοποιήσεις περιλαμβάνει αποκλεισμούς κυκλικών κόμβων και στρατηγικών σημείων, ενώ συμπίπτει με τις διαδηλώσεις μαθητών και φοιτητών που πραγματοποιούνται από τα μέσα Σεπτεμβρίου, με αιτήματα για καλύτερες συνθήκες σπουδών.
Για το Σάββατο είχαν ανακοινωθεί περίπου 1.500 δράσεις, διαδηλώσεις ή αποκλεισμοί σε ολόκληρη τη χώρα. Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Εσωτερικών, αναμένονταν περίπου 500 προγραμματισμένες δράσεις και περισσότερες από 90 προγραμματισμένες διαδηλώσεις.
Πριν από την έναρξη των κινητοποιήσεων, αστυνομική πηγή είχε εκτιμήσει ότι θα μπορούσαν να συμμετάσχουν περίπου 150.000 διαδηλωτές εκτός της μητροπολιτικής περιοχής του Παρισιού και άλλοι 40.000 στην πρωτεύουσα.
Ωστόσο, η πραγματική έκταση των διαδηλώσεων παρέμενε δύσκολο να προβλεφθεί, καθώς η σημερινή ημέρα συμπίπτει με την έναρξη των σχολικών διακοπών.
Έκκληση Μακρόν για ηρεμία, καταγγελίες για αστυνομική βία
Ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, μιλώντας την Παρασκευή από τις Βρυξέλλες, απηύθυνε έκκληση για ηρεμία, υπογραμμίζοντας ότι το δικαίωμα στη διαδήλωση πρέπει να συνοδεύεται από σεβασμό, χωρίς προσβολές και βανδαλισμούς.
Οι σημερινές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται έπειτα από εβδομάδες κοινωνικών εντάσεων, κατά τις οποίες έχουν καταγραφεί σοβαροί τραυματισμοί διαδηλωτών και αστυνομικών.
Η γαλλική αστυνομία έχει δεχθεί επικρίσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης προηγούμενων διαδηλώσεων, ενώ η αρμόδια υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου διερευνά τουλάχιστον 24 περιπτώσεις καταγγελιών για αστυνομική βία.
Μεταξύ των περιστατικών που έχουν προκαλέσει αντιδράσεις είναι ο τραυματισμός ενός 15χρονου, ο οποίος έχασε το χέρι του όταν εξερράγη στα χέρια του κροτίδα κρότου-λάμψης.
Μετά το περιστατικό, οι αρχές ανέστειλαν τη χρήση των συγκεκριμένων μέσων, ωστόσο ο υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν ξανά εφόσον χρειαστεί.
Από την πλευρά του, ο πρωθυπουργός Σεμπαστιάν Λεκορνί ανέφερε ότι περισσότεροι από 900 αστυνομικοί έχουν τραυματιστεί κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων των τελευταίων εβδομάδων.
Πολιτική αντιπαράθεση έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές
Οι κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται περίπου έξι μήνες πριν από τις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία, σε μια περίοδο αυξημένων κοινωνικών και πολιτικών εντάσεων.
Η κυβέρνηση κατηγορεί την «Ανυπότακτη Γαλλία» (LFI) της ριζοσπαστικής Αριστεράς ότι υποδαυλίζει τις κινητοποιήσεις. Όμως, το κόμμα αρνείται τις κατηγορίες.
Από την πλευρά του, ο Ζερόμ Ροντρίγκες, μία από τις γνωστότερες προσωπικότητες των «Κίτρινων Γιλέκων», ο οποίος έχασε το ένα του μάτι κατά τη διάρκεια διαδήλωσης στο Παρίσι τον Ιανουάριο του 2019, υποστήριξε ότι οι κινητοποιήσεις πρέπει να συνεχιστούν.
Στο μεταξύ, συνδικαλιστικές οργανώσεις έχουν ήδη καλέσει εργαζομένους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα σε νέα ημέρα διαδηλώσεων και απεργίας στις 5 Νοεμβρίου.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας