Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Τα γεγονότα του μαύρου καλοκαιριού του ’74 μέσα από βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα. ΜΕΡΟΣ Β’

Δημοσιεύτηκε στις

γράφει η Φανούλα Αργυρού*

ΜΕΡΟΣ Β’

Τουρκική εισβολή:  με τις  «ευλογίες» Λονδίνου -Μόσχας και την συμπόρευση της Ουάσιγκτον

20 Ιουλίου 1974 – Ο Δρ. Χένρι Κίσινγκερ παρόλες τις διαφωνίες του όπως αναφέρθηκε στο Α’ μέρος των παρουσιάσεων μας («Σ» 16/7/2023) , τελικά ακολούθησε την βρετανική πολιτική στο Κυπριακό, καθώς το Κυπριακό δεν ήταν και δεν είναι  αμερικανικό θέμα αλλά Βρετανικό/Κοινοπολιτειακό.  Και ότι έκανε ή δεν έκανε ο Κίσινγκερ το ξεκαθάριζε πρώτα με τον Τζέιμς Κάλλαχαν.  (Για το ρόλο Κίσινγκερ/Λονδίνου θα ακολουθήσει αναφορά στο τελευταίο κεφάλαιο).

Η τουρκική εισβολή με την υποστήριξη και της Μόσχας

  • Το ρωσικό πρακτορείο Tass στις 20 Ιουλίου 1974 ΄έδωσε μεγάλη δημοσιότητα στη διάσκεψη τύπου του  Ετσεβίτ  ότι «οι επιχειρήσεις» του  ήταν επιτυχείς και ότι  «αυτές δεν ήταν πράξεις εισβολής αλλά πράξεις εναντίον μιας εισβολής η οποία είχε ήδη λάβει μέρος». 
  • Αποκάλυψη του Arif  Hasan Tahsin (Arif Hodja) πρώην διοικητή της ΤΜΤ, δάσκαλο, συγγραφέα και αρθρογράφο στην «Αφρίκα» στα κατεχόμενα, στις 22.3.2011 από το δίγλωσσο πρόγραμμα του ΡΙΚ  Biz:

«Όταν η Τουρκία αποφάσισε να επέμβει επικοινώνησε με τους Σοβιετικούς και ο πρέσβης της Σ, Ένωση ρώτησε τον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας κατά πόσο μετά την εισβολή η Κύπρος θα παρέμενε μέλος του κινήματος των Αδεσμεύτων. Όταν πήρε θετική απάντηση έδωσε την συγκατάθεσή του για την επέμβαση…»

 (Αυτό είχε πεί  και ο Δρ. Χ. Κίσινγκερ στον Κινέζο συνάδελφό του « Η Μόσχα είπε στους Τούρκους να εισβάλουν» («Σημερινή»  14.1.1999). 

  • Επιβεβαίωση και από έγγραφο της αμερικανικής CIA ημερ. 22 Ιουλίου 1974 με τίτλο USSR-CYPRUS « Οι Σοβιετικοί έχουν εγκρίνει την τουρκική εισβολή της Κύπρου αλλά έφεραν ένσταση σε αλλαγή του πολιτικού στάτους κβο της Κύπρου…Επέκριναν την ελληνική «επιθετικότητα» αλλά δικαιολόγησαν την τουρκική επέμβαση ως αναγκαία για την προστασία της τουρκοκυπριακής κοινότητας…» (Πηγή – USIB United States Intelligence Board – Approved for Release 2007/03/28 – CIA- RDP).

(Για την  προετοιμασία μιας τουρκικής εισβολής επίσης στο τελευταίο κεφάλαιο των παρουσιάσεων μας).

20 Ιουλίου – Ο ψεύτης Ετσεβίτ  προς ΝΑΤΟ

Σε έγγραφο του που κυκλοφόρησε στο ΝΑΤΟ για τους στόχους της εισβολής στην Κύπρο ο ψεύτης και δόλιος Ετσεβίτ πούλησε ειρηνικούς σκοπούς ως εγγυήτρια η Τουρκία της νομιμότητας του κράτους, ότι οι Ελληνοκύπριοι που ήταν πιστοί στην ανεξαρτησία της Κύπρου να μην είχαν καμία ανησυχία και ο  κύριος σκοπός ήταν να επιτευχθεί η ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα δίχως διάκριση μεταξύ των δύο κοινοτήτων και αναφέρθηκε σε συνεταιρισμό…

Και αυτά όταν από τις 17 Ιουλίου 1974 είχε ήδη ενημερώσει τη βρετανική κυβέρνηση για τα πραγματικά του σχέδια εισβολής και στις 18 Ιουλίου 1974 τον Αμερικανό απεσταλμένο Τζόζεφ Σίσκο. Συγκεκριμένα  στην δεύτερη τους συνάντηση το απόγευμα απαίτησε από τον Σίσκο: δημιουργία δύο αυτόνομων προσωρινών κυβερνήσεων στην Κύπρο, μία για κάθε κοινότητα. Νέο νομικό καθεστώς με τους εγγυητές της συνθήκης. Η τουρκική κοινότητα θα είχε ελεύθερη πρόσβαση σε όλα τα αεροδρόμια και λιμάνια, ή όλα να διοικούνταν από κοινού…

Και στις  20 Ιουλίου ότι  « δεν θα σταματούσαν τις στρατιωτικές επιχειρήσεις προτού επιτευχθούν κάποιοι στόχοι. Ζήτησε  από την αμερικανική κυβέρνηση να αφήσει την Τουρκία να κάνει όπως ήθελε αντί να τη σταματούσαν από το να πολεμήσει όπως έκαναν το 1964…»

20 Ιουλίου Callaghan/Kissinger  –  Συμφώνησαν όχι στην ανάμειξη του ΝΑΤΟ…

Βρετανοί/Αμερικανοί πιέζουν την Αθήνα να μην αντιδράσει!

20 Ιουλίου – Η χούντα ισχυριζόταν ότι υπήρξε συμπαιγνία μεταξύ Λονδίνου και Άγκυρας και οι Βρετανοί προσπάθησαν με διάφορες δικαιολογίες να την καθησυχάσουν για το αντίθετο.

Εν τω μεταξύ συντονισμένοι Βρετανοί και Αμερικανοί πίεζαν ασφυκτικά τους Έλληνες να μην απαντήσουν στην τουρκική εισβολή,  δίδοντας ουσιαστικά χρόνο στην Τουρκία να παγιώσει την κατάσταση, ελπίζοντας ότι σε 48 ώρες θα κατάφερνε το στόχο της, όπως πίστευαν οι Βρετανοί και είχε απαιτήσει ο Ετσεβίτ…

Ο Σίσκο με την επιστροφή του από την Άγκυρα στην Αθήνα, μαζί με τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα Χένρι Τάσκα πήγαν στο ελληνικό Υπ. Άμυνας όπου παρευρέθηκαν σε συνεδρία  Συμβουλίου Πολέμου και έδωσαν αυστηρές προειδοποιήσεις εναντίον οποιασδήποτε ενέργειας προσπαθώντας να συγκρατήσουν (όπως έκανε και ο Βρετανός Πρέσβης στην Αθήνα Σερ Ρόπιν Χούπερ)  την χουντική κυβέρνηση από το να αντιδράσει στην τουρκική εισβολή… Υπήρξαν διαφωνίες μεταξύ των χουντικών… Ο αναπληρωτής Υπ. Εξωτερικών Κ. Κυπραίος δέχθηκε την εισβολή φτάνει να μην ξεπερνούσε  τις 24 με 48 ώρες!…

21.7.1974 τουρκική “Hurriyet” – Αυτό είναι μπαϊράμι, κρεμάστε σημαίες στα σπίτια σας – Νίκη, Νίκη – από αέρα και θάλασσα ο στρατός μας προχωρεί οι ρωμιοί παραδίδονται.

Πρωτοσέλιδο της ελληνόφωνης εφημερίδας ‘Ταχυδρόμος’ του Καίρου 21.7.1974

22 Ιουλίου –  Φόρειν ΄Οφις:  διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση

Στις 22 Ιουλίου ο Τζέιμς Κάλλαχαν  ζήτησε και πήρε επειγόντως αξιολόγηση από το Φόρειν ΄Οφις ως προς τον προσανατολισμό «λύσης» που έπρεπε να ακολουθήσει σχετικά και με τα βρετανικά συμφέροντα. Το έγγραφο ετοιμάστηκε με μεγάλη βιασύνη, όμως  το περιεχόμενό του είναι υψίστης σημασίας γιατί εκθέτει την συνοχή της βρετανο-τουρκικής πολιτικής από το 1955 μέχρι σήμερα. Αποφάνθηκαν διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή γεωγραφική λύση.  Μελέτησαν και μια άλλη ενδιαφέρουσα εναλλακτική λύση – που είχε ξανασυζητηθεί το 1958,  το 1964, αλλά και  πιο πριν μετά την Συνθήκη της Λοζάνης,  αλλά απορρίφθηκε  σε όλες τις περιπτώσεις – εκείνη της πλήρους μετακίνησης των Τουρκοκυπρίων από την Κύπρο…

22 Ιουλίου – Πρώτη συνάντηση Κίσινγκερ/Μακαρίου

Ο Κίσινγκερ συναντήθηκε ιδιωτικά με τον Μακάριο για 1 ώρα και 20 λεπτά. Ο Μακάριος παρέδωσε στον Κίσινγκερ χειρόγραφο σημείωμα με έξι προτάσεις  για επίλυση του Κυπριακού, συμπεριλαμβανομένων αιτημάτων για επιστροφή στην προηγούμενη κατάσταση πραγμάτων και τη δημιουργία μεικτής αστυνομικής δύναμης στο νησί με ίση εκπροσώπηση Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων… Τις προτάσεις του έδειξε και στον Βρετανό Πρέσβη στην Ουάσιγκτον  Σερ Πίτερ Ραμποθαμ,  που κάλυπταν και πρόθεση να κήρυττε την Εθνική Φρουρά παράνομη…

23 Ιουλίου – Οι Βρετανοί το μυαλό και οι Αμερικανοί τη γροθιά

Δύο αποκαλυπτικές τηλεφωνικές συνομιλίες  μεταξύ του Δρ. Κίσινγκερ  και του Βρετανού πρέσβη στην Ουάσιγκτον Σερ Ραμσποθαμ .

  • Όταν ο Κίσινγκερ ενημερώθηκε ότι ο Κάλλαχαν θα προχωρούσε την ίδια μέρα στη Γενεύη Ι δίχως την Ελλάδα , ενοχλημένος ρώτησε: «Μα γιατί τέτοια βιασύνη; : Καταρχήν ελπίζω να μην κάνετε τίποτα δίχως να μας μιλήσετε. Εμείς δεν κάναμε βήμα δίχως να σας μιλήσουμε. Έστω και αν αφήνουμε εσάς να βάζετε το μυαλό και εμείς τη πυγμή (γροθιά), θα ήταν καλό (να μας μιλήσετε πρώτα). Δεύτερον, δεν βλέπω αυτό το καταναγκασμό για αυτή τη συνάντηση… Kάντε το ξεκάθαρο στους ανθρώπους σας… Σίγουρα όλα τα μέρη πρέπει να παρευρεθούν προτού κάνουμε οτιδήποτε. Ότι και να συμβαίνει στην Ελλάδα πρέπει να δοθούν 48 ώρες να βρουν τα πόδια τους. Εξ΄όσων γνωρίζω δεν έχουν πρωθυπουργό… Δεν νομίζω   ο Ετσεβίτ  θα πεθάνει από καρδιακή προσβολή αν δεν υπάρξει διάσκεψη.» (Η υπογράμμιση της συγγραφέως.)

 «βρετανο/τουρκικό gang–up»

  • «Κίσινγκερ : Θέλω να ξέρεις ότι άρχισα να είμαι ανήσυχος με το Λονδίνο…. Μιλώντας με τον Ετσεβίτ μου είπε ότι έχει συμφωνήσει με τον Κάλλαχαν ότι θα είναι στη Γενεύη αύριο το βράδυ. Εκτός και αν ακούσει διαφορετικά από τους Έλληνες. Όμως οι Έλληνες δεν είναι εις θέση να απαντήσουν. Και δεν υπάρχει τρόπος να το διευθετήσετε αυτό δίχως εμάς και αν πάνε σόλο εμείς θα τραβήξουμε πίσω… Είναι απαράδεκτο η ελληνική δημοκρατική κυβέρνηση  να βρεθεί αντιμέτωπη με μια βρετανο/τουρκική επιβουλή (gang–up).  Το καλό που σου θέλω είναι να το ξεκαθαρίσεις στο Λονδίνο ότι νομίζω οι επικοινωνίες μεταξύ μας έχουν σπάσει πλήρως και υπενθύμισε τους ότι εγώ δεν έκανα βήμα δίχως να πάρω τη συγκατάθεση  του Κάλλαχαν (clearing it with Callaghan)…  Δεν θέλω Διάσκεψη δίχως τους ΄Έλληνες.

Δεν θα είμαστε εκεί και δεν θα έχουμε τίποτα να κάνουμε με μια βρετανο/τουρκική— (αφαιρέθηκε η  λέξη)… Είναι ανήθικο να ζητάς από μια νέα κυβέρνηση που δεν έχει ακόμα συγκροτηθεί να πάει εκεί να διαπραγματευτεί. Αυτή είναι η ανησυχία μας. Εφόσον το αποτέλεσμα δεν θα είναι καλό για την Ελλάδα δεν πρέπει σίγουρα να φαίνεται — και μάξιμουμ αδυναμία…  Όποια παραχώρηση κάνουν θα φαίνεται ως εκβιασμός. »

 ( Η υπογράμμιση της συγγραφέως.) (Πηγή: US Dept of State Review authority Robert H Miller Date/Case ID: 01 June 2006 200102979)

(Η λέξη gang–up μεταφράζεται ως «επιβουλή» εφόσον εμπεριέχει τη έννοια της δολιότητας/συνομωσίας.)

Γενεύη Ι

Τελικά,  ο υπουργός Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας της Βρετανίας -ως μίας από τις εγγυήτριες δυνάμεις διοργάνωσε την πρώτη Διάσκεψη στη Γενεύη, για να αποφασίσουν  κατάπαυση του πυρός. Ξεκίνησε  στις 25 Ιουλίου και ώρα 15.30 μ.μ. στο σπίτι του εκεί βρετανού πρέσβη, μεταξύ της βρετανικής αντιπροσωπίας από το Φόρεϊν Όφις με επικεφαλής τον Κάλλαχαν  και των αξιωματούχων του ΟΗΕ Roberto Guyer και Rémy Gorgé.  Συνεχίστηκαν με την τουρκική και ελληνική αντιπροσωπία, που αποτελούσαν ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας,  Τουράν Γκιουνές με τους συμβούλους του και ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Γεώργιος Μαύρος με τους δικούς του. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν συμμετείχε.

Διάσκεψη Γενεύης Ι στο κέντρο ο Τούρκος υπ. Εξωτερικών Turan Güneş

 

Στις  30 Ιουλίου ο Τζέιμς Κάλλαχαν , ο Γεώργιος Μαύρος και ο Τουράν Γκιουνές, υπέγραψαν μια νερόβραστη διακήρυξη ότι, για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση στην περιοχή της Δημοκρατίας που ήλεγχαν «αντίθετες στρατιωτικές δυνάμεις» (δεν ονόμαζαν τουρκικά στρατεύματα κατοχής), αυτές έπρεπε να σταματήσουν την προέλαση στις 30 Ιουλίου και ώρα 22.00 μ.μ.

Κατέγραψαν κάποιες ενέργειες που έπρεπε να γίνουν κ.τ.λ., αλλά το κυριότερο είναι η αναγνώριση τους ότι στη Δημοκρατία της Κύπρου υπήρχαν δύο αυτόνομες διοικήσεις  μία της ελληνοκυπριακής διοίκησης και μία της τουρκοκυπριακής, και ότι στην επόμενή τους συνεδρία, δίχως προκατάληψη, θα συζητούσαν τα προβλήματα που προέκυπταν από την ύπαρξη αυτών των αυτόνομων διοικήσεων! Όπως απαίτησε ο Ετσεβιτ στις 17/18 Ιουλίου στο Λονδίνο,  βάση του σχεδίου Δρ. Νιχάτ Εριμ του 1956…

Και αυτά ενόσω α)  οι τουρκικές προελάσεις, ο ξεριζωμός και οι αγριότητες των Τούρκων δεν σταμάτησαν. Oiπαραβιάσεις καταγράφονταν καθημερινά, τόσο από τα Ηνωμένα Έθνη όσο και από τους Βρετανούς καθώς και από ελλαδικής πλευράς προς το Φόρεϊν Όφις, τους Αμερικανούς και τα Ηνωμένα Έθνη και β) ο Τούρκος υπ. Εξωτερικών απαιτούσε όπως η Τουρκία δεν ονομάζεται ‘εισβολέας’, η Τουρκία  δεν είχε κάνει ‘εισβολή’!

Βρετανική “Evening Standard” 20.7.1974 « Η Τουρκία εισβάλει στη Κύπρο»

Αυτός ο χάρτης εκδόθηκε στην Κωνσταντινούπολη  το 1974 πριν τις τουρκικές εισβολές του 1974 σε έκδοση  κάρτ ποστάλ. Βρέθηκε στην κατοχή ενός Τούρκου αξιωματικού κατά τις δύο τουρκικές εισβολές

27 Ιουλίου 1974 – Ο Γλαύκος ΚΛΗΡΙΔΗΣ  δέχθηκε ΤΑ ΤΕΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΕΙΣΒΟΛΗΣ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΙΣΒΟΛΗ – έτοιμος να διαπραγματευθεί ομοσπονδιακή λύση. Δύο πιθανότητες υπήρχαν, είπε στον Βρετανό Υπ. Αρμοστή στη Λευκωσία:  Διχοτόμηση ή ομοσπονδιακή λύση, έτοιμος να διαπραγματευθεί ομοσπονδιακή λύση βασισμένη στον εδαφικό διαχωρισμό και το έβρισκε ρεαλιστικό. Ταύτιση με Φόρειν ΄Οφις.

Η συνέχεια στο επόμενο (και η  δεύτερη συνάντηση Μακαρίου/Κίσινγκερ). 

Τέλος Μέρους Β’.

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος

ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 24/7/2023                     

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!

Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε μία δεκαετία, μέσω του Στρατηγικού Επενδυτικού Συμφώνου Ινδίας-Ιαπωνίας του 2025, καθώς και οι προτεραιότητες σε κρίσιμα ορυκτά, πράσινη αμμωνία και φαρμακευτικά προϊόντα, θα μετατραπούν σε χρηματοδοτήσιμα έργα σε τρίτες χώρες και όχι απλώς σε ακόμη ένα κοινό έγγραφο στρατηγικής. Υπάρχει μια συνειδητή προσπάθεια επαναθεμελίωσης της σχέσης Ινδίας-Ιαπωνίας-Αφρικής σε ένα πιο συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο, εντάσσοντάς την στο όραμα του Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού (FOIP), αντί να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη στρατηγική για την Αφρική.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Αναδύεται ένας νέος άξονας στον παγκόσμιο ανταγωνισμό για τους φυσικούς πόρους και ο Ινδικός Ωκεανός λειτουργεί ως γέφυρα. Εξελίσσεται σε έναν κρίσιμο διάδρομο που συνδέει τον ορυκτό πλούτο της Αφρικής με τις βιομηχανικές φιλοδοξίες της Ασίας. Στο ένα άκρο αυτού του στρατηγικού διαδρόμου βρίσκεται η Αφρική και τα ορυκτά της μετατρέπονται στο νέο πεδίο γεωστρατηγικού ανταγωνισμού.

Η ήπειρος διαθέτει κρίσιμα ορυκτά απαραίτητα για την παγκόσμια ενεργειακή μετάβαση, συμπεριλαμβανομένου:

  • του 55% των παγκόσμιων αποθεμάτων κοβαλτίου,
  • του 47,65% του μαγγανίου,
  • του 21,6% του γραφίτη,
  • του 5,9% του χαλκού,
  • και του 0,6% του σιδηρομεταλλεύματος.

Η Αφρική αναδεικνύεται ήδη ως προτεραιότητα στις συνεχιζόμενες συζητήσεις Ινδίας-Ιαπωνίας για την οικονομική ασφάλεια και τις αλυσίδες εφοδιασμού. Όπως επιβεβαίωσαν η πρόσφατη σύνοδος κορυφής των δύο χωρών και η επακόλουθη Κοινή Διακήρυξη Ινδίας-Ιαπωνίας για τη Συνεργασία στην Οικονομική Ασφάλεια, η Αφρική αποτελεί πλέον αναπόσπαστο στοιχείο της επίσημης εταιρικής τους αρχιτεκτονικής.

Με την υποστήριξη του Κοινού Οικονομικού Φόρουμ Ινδίας-Ιαπωνίας, μιας νέας στρατηγικής έκθεσης της JETRO και της ανανεωμένης έμφασης στον Διάδρομο Ανάπτυξης Ασίας-Αφρικής (Asia-Africa Growth Corridor – AAGC), η Ινδία και η Ιαπωνία επιδιώκουν να εμβαθύνουν τη συνεργασία τους στους τομείς:

  • των κρίσιμων ορυκτών,
  • των ψηφιακών υποδομών,
  • της υγειονομικής περίθαλψης,
  • της πράσινης ενέργειας,
  • και των ανθεκτικών αλυσίδων εφοδιασμού

σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο, τον οποίο αντιμετωπίζουν ως τη μεγάλη επενδυτική ευκαιρία της επόμενης φάσης.

Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η Αφρική, όπου ο αγώνας για τα κρίσιμα ορυκτά μετασχηματίζει τις οικονομικές συνεργασίες σε μακροπρόθεσμη γεωστρατηγική επιρροή.

Διαμορφώνοντας μια Τριμερή Συνεργασία για το Μέλλον των Κρίσιμων Ορυκτών της Αφρικής

Η Ινδία και η Ιαπωνία αναγνωρίζουν την αυξανόμενη παγκόσμια εξάρτηση από την Κίνα όσον αφορά τα κρίσιμα ορυκτά. Η Κίνα ελέγχει περίπου το 90% της παγκόσμιας διύλισης σπάνιων γαιών, ενώ έχει επίσης αποκτήσει σχεδόν μονοπωλιακό πλεονέκτημα στα προγράμματα αναπτυξιακής βοήθειας στην Αφρική.

Η διαπίστωση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η νέα κυβέρνηση Τραμπ, μέσω εκτελεστικού διατάγματος του Ιανουαρίου 2025 με τίτλο «Επανεξέταση και Αναπροσαρμογή της Εξωτερικής Βοήθειας των Ηνωμένων Πολιτειών», ανέστειλε το σύνολο της αμερικανικής αναπτυξιακής βοήθειας στο εξωτερικό, θέτοντας σε κίνδυνο σειρά κοινωνικών και αναπτυξιακών προγραμμάτων στις αφρικανικές χώρες.

Υπό αυτές τις συνθήκες, τα αφρικανικά κράτη επιδιώκουν ενεργά τη διαφοροποίηση των διεθνών συνεργασιών τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ινδία και η Ιαπωνία μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης της Αφρικής.

Η θεσμική συνεργασία των δύο χωρών με την Αφρική προηγείται τόσο του οράματος «Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού» (FOIP) όσο και του Διαδρόμου Ανάπτυξης Ασίας-Αφρικής (AAGC).

Τον Οκτώβριο του 2010, η Ινδία και η Ιαπωνία πραγματοποίησαν στο Τόκιο τον πρώτο τους Διάλογο για την Αφρική, ο οποίος ξεκίνησε έπειτα από επίσκεψη του Ιάπωνα υπουργού Εξωτερικών στην Ινδία νωρίτερα την ίδια χρονιά.

Ο διάλογος είχε ως στόχο τον συντονισμό των πολιτικών των δύο χωρών απέναντι στην Αφρική, σε μια περίοδο κατά την οποία η κινεζική παρουσία ενισχυόταν συνεχώς, αξιοποιώντας τα οικονομικά μέσα της Ιαπωνίας και το μοντέλο ανάπτυξης ανθρώπινου δυναμικού της Ινδίας.

Ωστόσο, μια ιδιαίτερα σημαντική τριμερής σχέση αποτυπώθηκε στο Μνημόνιο Συνεργασίας που υπεγράφη τον Ιούνιο του 2025 μεταξύ της Pensana Plc και της Toyota Tsusho για την προμήθεια σπάνιων γαιών.

Η Toyota Tsusho, εμπορικός βραχίονας του Ομίλου Toyota, δεσμεύθηκε να προμηθεύεται έως και 20.000 τόνους μικτού ανθρακικού συμπυκνώματος σπάνιων γαιών ετησίως από το ορυχείο Longonjo της Pensana στην Αγκόλα.

Η επεξεργασία θα πραγματοποιείται στην εταιρεία Toyotsu Rare Earths India (TREI) στο Βισακαπατνάμ της Ινδίας, πριν την τελική παράδοση στους Ιάπωνες κατασκευαστές μαγνητών.

Η συμφωνία αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα για την ανάπτυξη μιας παγκόσμιας αλυσίδας εφοδιασμού σπάνιων γαιών και για την ενίσχυση και διαφοροποίηση της παγκόσμιας αλυσίδας αξίας του κλάδου.

Παρόμοια εικόνα παρατηρείται και στο έργο LNG της Μοζαμβίκης, αξίας περίπου 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο ηγείται η γαλλική TotalEnergies.

Το έργο περιλαμβάνει δύο χερσαίες μονάδες παραγωγής με δυνατότητα παραγωγής περίπου 13 εκατομμυρίων τόνων LNG ετησίως.

Στο συγκεκριμένο εγχείρημα, ινδικές εταιρείες συνεργάζονται ήδη με τον ιαπωνικό όμιλο Mitsui.

Οι ινδικές κρατικές επιχειρήσεις:

  • ONGC Videsh,
  • Bharat Petroleum,
  • Oil India,

κατέχουν συνολικά το 30% του έργου, ενώ η Mitsui κατέχει επιπλέον 20%.

Το συγκεκριμένο μοντέλο συνεργασίας θα μπορούσε να αναπαραχθεί και σε έργα εξόρυξης ορυκτών σε ολόκληρη την Ανατολική και Νότια Αφρική.

Παράλληλα:

  • η Ιαπωνία έχει χρηματοδοτήσει την επέκταση του λιμανιού της Μομπάσα στην Κένυα,
  • ενώ ινδικές εταιρείες έχουν συμβάλει στις σχετικές υποδομές logistics και εμπορίου.

Οι δύο χώρες συνεργάζονται επίσης για τη βελτίωση οδικών και σιδηροδρομικών δικτύων σε κράτη όπως η Κένυα, η Τανζανία και η Μοζαμβίκη.

Η βασική αρχή που διέπει όλες αυτές τις συνεργασίες είναι ότι:

  • η Ινδία προσφέρει τεχνογνωσία εφαρμογής, παραγωγικές δυνατότητες και δυνατότητες επεξεργασίας,
  • η Ιαπωνία προσφέρει μακροπρόθεσμο κεφάλαιο, τεχνολογία και βιομηχανικά πρότυπα,
  • ενώ οι αφρικανικές χώρες αποτελούν τον πυρήνα της βάσης φυσικών πόρων.

Τον Φεβρουάριο του 2026 η Ιαπωνία φιλοξένησε το Επιχειρηματικό Φόρουμ Ιαπωνίας-Ινδίας-Αφρικής στο Τόκιο.

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Υπουργείο Οικονομίας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Ιαπωνίας (METI) σε συνεργασία με τον όμιλο Nikkei.

Περισσότεροι από 2.000 συμμετέχοντες από 46 χώρες και περιοχές συμμετείχαν στις εργασίες του φόρουμ.

Στόχος ήταν η διερεύνηση δυνατοτήτων συνεργασίας μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα της Ιαπωνίας, της Ινδίας και της Αφρικής.

Κατά τη διάρκεια του φόρουμ, η Ιαπωνία εγκαινίασε την Πρωτοβουλία Ιαπωνίας-Ινδίας για Βιώσιμη Οικονομική Ανάπτυξη στην Αφρική.

Η πρωτοβουλία επιδιώκει:

  • να ενθαρρύνει τις ιαπωνικές επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν την Ινδία ως βιομηχανική βάση για το εμπόριο με την Αφρική,
  • να αυξήσει τις ιδιωτικές επενδύσεις,
  • να δημιουργήσει θέσεις εργασίας,
  • να μεταφέρει τεχνογνωσία,
  • και να ενισχύσει την ανάπτυξη ανθρώπινου δυναμικού στην αφρικανική ήπειρο.

Μέσω της πρωτοβουλίας αυτής, η Ιαπωνία και η Ινδία επιδιώκουν να ενισχύσουν τις αλυσίδες εφοδιασμού ενσωματώνοντας τις αναπτυσσόμενες αγορές της Ινδίας και της Αφρικής στις οικονομικές δραστηριότητες της Ιαπωνίας, με ιδιαίτερη έμφαση στη δημιουργία προστιθέμενης αξίας σε βασικούς τομείς, όπως τα κρίσιμα ορυκτά.

Τον Ιούλιο του 2026 πραγματοποιήθηκε στο Νέο Δελχί η 16η Ετήσια Σύνοδος Κορυφής Ινδίας-Ιαπωνίας, στο πλαίσιο της επίσκεψης της Ιαπωνίδας πρωθυπουργού Τακαΐτσι Σανάε στην Ινδία.

Η Συνομοσπονδία Ινδικής Βιομηχανίας (CII) και ο Ιαπωνικός Οργανισμός Εξωτερικού Εμπορίου (JETRO) διοργάνωσαν το Κοινό Οικονομικό Φόρουμ Ινδίας-Ιαπωνίας, το οποίο συγκέντρωσε περισσότερες από 150 ιαπωνικές και 80 ινδικές επιχειρήσεις.

Το φόρουμ ξεχώρισε επειδή έδωσε στην Αφρική σαφή και επίσημη θέση στο πλαίσιο της διμερούς αρχιτεκτονικής Ινδίας-Ιαπωνίας, υποδηλώνοντας την πρόθεση των δύο χωρών να μετατρέψουν τη συνεργασία τους σε αποτελεσματική συνεργασία σε τρίτες χώρες.

Μέσω αυτών και άλλων πρωτοβουλιών, συμπεριλαμβανομένης της συνόδου Μόντι-Ισίμπα στο Τόκιο τον Αύγουστο του 2025 και του 18ου Στρατηγικού Διαλόγου Ινδίας-Ιαπωνίας στο Νέο Δελχί τον Ιανουάριο του 2026, οι δύο δημοκρατίες του Ινδο-Ειρηνικού έχουν αρχίσει να διαμορφώνουν μια παράλληλη και αλληλοσυνδεόμενη αρχιτεκτονική για τη συμμετοχή τους στην οικονομία ορυκτών της Αφρικής.

Η Ινδία βρίσκεται ήδη σε διαπραγματεύσεις με αρκετές αφρικανικές χώρες για την απόκτηση δικαιωμάτων εκμετάλλευσης κρίσιμων ορυκτών μέσω διακρατικών συμφωνιών.

Τον Αύγουστο του 2026, η Ινδία επανεκκίνησε συνομιλίες με τη Ζάμπια προκειμένου να διερευνήσει επενδυτικές ευκαιρίες στον χαλκό και άλλα κρίσιμα ορυκτά, καθώς το Νέο Δελχί αναζητά όλο και περισσότερο πρώτες ύλες στο εξωτερικό ώστε να καλύψει τις ανάγκες της ταχέως αναπτυσσόμενης οικονομίας του.

Στην Αφρική, ιδιαίτερα η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Ζάμπια μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην κάλυψη των αυξανόμενων αναγκών της Ινδίας σε χαλκό και κοβάλτιο.

Η Αφρική έχει καταστεί κρίσιμος εταίρος εξαιτίας της ανάγκης της Ινδίας να διαφοροποιήσει τις πηγές ενεργειακού εφοδιασμού της ώστε να επιτύχει τους στόχους της για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα ηλεκτρικά οχήματα (EV), καθώς και να υποστηρίξει τη βιομηχανική της στρατηγική «από τα ορυχεία στους μαγνήτες» (mines-to-magnets).

Καθώς η ζήτηση αναμένεται να αυξηθεί σχεδόν τετραπλάσια έως το 2030, ενώ η χώρα εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από εισαγωγές λιθίου και σπάνιων γαιών υψηλής καθαρότητας, η εξασφάλιση διαφοροποιημένων υπεράκτιων προμηθειών έχει εξελιχθεί σε ζήτημα εθνικής ασφάλειας.

Η αποστολή της Ινδίας για τη δημιουργία ενός βιώσιμου μέλλοντος εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την πρόσβαση στα κρίσιμα ορυκτά.

Η προσέγγιση του Νέου Δελχί δεν βασίζεται σε «εκμεταλλευτικά μοντέλα», αλλά στην οικοδόμηση μακροπρόθεσμων δυνατοτήτων, στην ανάπτυξη δεξιοτήτων και στη μεταφορά τεχνολογίας, ώστε οι αφρικανικές χώρες να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα αυτοτροφοδοτούμενο οικοσύστημα ανάπτυξης.

Οι ιστορικοί δεσμοί της Ινδίας με την Αφρική, σε συνδυασμό με την εμπειρία της σε θέματα εμπορίου και υλοποίησης έργων στην ήπειρο, αλλά και τα πλεονεκτήματα της Ιαπωνίας στη χρηματοδότηση και στις ποιοτικές υποδομές, μπορούν να προσφέρουν ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης για την Αφρική.

Παράλληλα, το Τόκιο εργάζεται από το κινεζικό εμπάργκο σπάνιων γαιών του 2010 για να απεξαρτηθεί από την εξάρτηση από μία μόνο πηγή προμηθειών.

Στο πλαίσιο αυτό, διαμορφώνεται ένα μοντέλο στο οποίο:

  • Η Ινδία λειτουργεί ως βιομηχανικό και εφοδιαστικό κέντρο για το εμπόριο με την Αφρική.
  • Η Ιαπωνία προσφέρει κεφάλαια, πρότυπα ποιότητας και τεχνολογία επεξεργασίας.
  • Η Αφρική παρέχει τη βάση των φυσικών πόρων.

Από την Αρχιτεκτονική στην Πράξη: Πώς Θα Λειτουργήσει η Σύμπραξη Ινδίας – Ιαπωνίας – Αφρικής

Η αρχιτεκτονική αυτής της συνεργασίας αντικατοπτρίζει σημαντική πρόοδο, όμως ο σχεδιασμός από μόνος του δεν αρκεί για να εξασφαλίσει αποτελέσματα.

Παρότι η Ινδία επιθυμεί να διατηρήσει την επεξεργασία των ορυκτών στο εσωτερικό της χώρας, η Αφρική, μέσω της Στρατηγικής Πράσινων Ορυκτών της Αφρικανικής Ένωσης και των εθνικών της σχεδίων, επιδιώκει να διατηρήσει αυτή την επεξεργασία εντός της ηπείρου.

Η Ιαπωνία, ανεξαρτήτως της τελικής επιλογής, χρειάζεται πρόσβαση στους πόρους.

Η τελική δοκιμασία μιας τριμερούς συνεργασίας Ινδίας-Ιαπωνίας-Αφρικής θα είναι η ικανότητά της να μετατρέπει τις συμφωνίες σε απτά έργα, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις διαφορετικές και ορισμένες φορές ανταγωνιστικές προτεραιότητες όλων των εταίρων.

Μια Κοινή Ομάδα Εργασίας θα μπορούσε να συμβάλει στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ φιλοδοξιών και υλοποίησης.

Ωστόσο, καθώς δεν έχει ακόμη δημιουργηθεί επίσημα μια τέτοια ομάδα, η αποτελεσματικότητά της παραμένει αδοκίμαστη.

Το αν οι σημερινές προσπάθειες θα μεταφραστούν σε συγκεκριμένα αποτελέσματα θα εξαρτηθεί από την εφαρμογή τους στην πράξη.

Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε μία δεκαετία, μέσω του Στρατηγικού Επενδυτικού Συμφώνου Ινδίας-Ιαπωνίας του 2025, καθώς και οι προτεραιότητες σε κρίσιμα ορυκτά, πράσινη αμμωνία και φαρμακευτικά προϊόντα, θα μετατραπούν σε χρηματοδοτήσιμα έργα σε τρίτες χώρες και όχι απλώς σε ακόμη ένα κοινό έγγραφο στρατηγικής.

Υπάρχει μια συνειδητή προσπάθεια επαναθεμελίωσης της σχέσης Ινδίας-Ιαπωνίας-Αφρικής σε ένα πιο συνεκτικό θεσμικό πλαίσιο, εντάσσοντάς την στο όραμα του Ελεύθερου και Ανοιχτού Ινδο-Ειρηνικού (FOIP), αντί να παρουσιάζεται ως ανεξάρτητη στρατηγική για την Αφρική.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, το FOIP έχει εξελιχθεί στην ομπρέλα στρατηγική μέσω της οποίας το Τόκιο και το Νέο Δελχί οργανώνουν την κοινή τους οικονομική διπλωματία, από τη βορειοανατολική Ινδία και τον Ινδικό Ωκεανό έως την αφρικανική ήπειρο.

Το ιαπωνικό κεφάλαιο, οι βιομηχανικές και ψηφιακές δυνατότητες της Ινδίας, καθώς και το δημογραφικό και αγοραστικό δυναμικό της Αφρικής, λειτουργούν όλο και περισσότερο ως συμπληρωματικά και όχι ως ξεχωριστά πλεονεκτήματα.

Το στρατηγικό ερώτημα είναι αν αυτά τα πλεονεκτήματα μπορούν να ενσωματωθούν σε διαρκείς επενδυτικές σχέσεις και ανθεκτικές αλυσίδες εφοδιασμού.

Η πραγματική ευκαιρία είναι η μετατροπή αυτής της συμπληρωματικότητας σε μια νέα οικονομική αρχιτεκτονική, η οποία θα οδηγήσει τις σχέσεις Ινδίας και Ιαπωνίας πέρα από τη διπλωματική σύγκλιση και προς μια στρατηγική συν-επένδυση.

Η Αφρική αναδεικνύεται πλέον στο πεδίο όπου η διπλωματική σύγκλιση Ινδίας και Ιαπωνίας μπορεί να αποκτήσει πραγματικό εμπορικό και γεωοικονομικό βάρος.

thediplomat.com

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ναυπηγική Βιομηχανία ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το β΄ εξάμηνο του 2027.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά με την Ευρωπαϊκή Αμυντική Ναυπηγική Βιομηχανία ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κατά το β΄ εξάμηνο του 2027.

Με τίτλο «Η Ελλάδα ως Νότιος Πυλώνας της Ευρωπαϊκής Άμυνας – Πρόταση της Ευρωπαϊκής Αμυντικής Ναυπηγικής Βιομηχανίας ενόψει Ελληνικής Προεδρίας ΕΕ β΄ εξάμηνο 2027», η ΕΕΝ υπέβαλε τις προτάσεις της στο πλαίσιο συνάντησης με την ειδική αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έλαβε χώρα στη Λέσχη Αξιωματικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΛΑΕΔ), υπό τον συντονισμό της Γενικής Διεύθυνσης Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων (ΓΔΑΕΕ).

Η πρόταση της ΕΕΝ περιλαμβάνει τους εξής 7 άξονες:

Καμία χώρα δεν κράτησε ναυπηγεία με ετήσιες αποφάσεις. Τουρκία, Κορέα, Ιταλία, Γαλλία λειτουργούν με ορίζοντα 15-20 ετών. Ζητούμε θεσμοθέτηση 15ετούς Εθνικού Προγράμματος Ναυπηγήσεων ως βέλτιστη πρακτική ΕΕ, με Εθνικό Συντονιστή (έναν Υπουργό) κατά το μοντέλο U.S. Maritime Administrator. Σήμερα, αρμοδιότητες για τη ναυπηγική έχουν οκτώ υπουργεία.

Ζητούμε ρητή πρόβλεψη στον νέο Κανονισμό που αντικαθιστά την Οδηγία 2009/81/ΕΚ:

  • 000 θέσεις εργασίας σε όλη την επικράτεια.
  • 200+ ΜμΕ χαρτογραφημένες από ΕΕΝ.
  • Πιστοποίηση από Ειδική Επιτροπή ΥΠΕΘΑ, με δίκαιο σύστημα που μετρά και το εμπορικό έργο, ώστε να μη δημιουργηθούν ποτέ ξανά κρατικοδίαιτα ναυπηγεία.

ΑΞΟΝΑΣ 3: ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ – ΑΥΣΤΗΡΑ KPIs ΚΑΙ PRIME ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΑΥΠΗΓΕΙΑ

Ζητούμε από την Ευρώπη στα χρηματοδοτικά εργαλεία EDF και SAFE να θεσπιστούν αυστηρά KPIs βιομηχανικής επιστροφής, παραγωγής και δημιουργίας υποδομής. Δεν αρκεί ο ρόλος του υπεργολάβου. Τα προγράμματα πρέπει να σχεδιαστούν ώστε και τα ελληνικά ναυπηγεία να μπορούν να αναλάβουν ρόλο prime contractor. Αυτό σημαίνει χρηματοδότηση όχι μόνο της αγοράς του πλοίου, η οποία μπορεί να καταλήξει ακόμα και σε παραγωγή σε τρίτες χώρες, αλλά και της υποδομής του dry-dock, του Syncrolift, του εξοπλισμού, πλήρη ενεργοποίηση του δανεισμού από την ΕΤΕπ για τη ναυπήγηση, και κριτήρια που επιβραβεύουν την πραγματική παραγωγή στην Ευρώπη.

Στηρίζουμε: συντελεστή ενίσχυσης για εγχώριους προμηθευτές και ΜμΕ, ποσοστό απόκλισης από ανταγωνισμό αντιστρόφως ανάλογο προς το ΑΕΠ, διαλειτουργικότητα ως αυτόνομο λόγο διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση.

Το 70% δεν βγαίνει από λαμαρίνες. Βγαίνει από τον κύκλο ζωής.

β) Πλωτά Κοσμοδρόμια (Sea-Launch Platforms): Μοναδική ικανότητα ελληνικών ναυπηγείων στην Ευρώπη. Dual use για IRIS², responsive launch στρατιωτικών δορυφόρων και LNG FPUs. Ζητούμε αναγνώριση ως κρίσιμη υποδομή dual-use υπό SAFE/EDIP.

  • Ισότιμη Καθιέρωση στην Ευρώπη: Ζητούμε επίσημη αναγνώριση της Ελλάδας ως του Νότιου Πυλώνα της ναυπηγικής αυτονομίας της Ευρώπης. Εθνικός στόχος είναι η καθιέρωση της χώρας ως κορυφαίας και ισότιμης δύναμης με Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία, διεκδικώντας σταθερό μερίδιο των ευρωπαϊκών αμυντικών ναυπηγήσεων μέσω ολοκληρωμένων μονάδων (σχεδίαση, κατασκευή, υποστήριξη) – από το αρχικό σχέδιο μέχρι τα sea trials.
  • Ειδικό Ταμείο Ανάκαμψης 2027-2035: Ζητούμε δημιουργία αυτόνομου, εξειδικευμένου ευρωπαϊκού ταμείου για το Ναυπηγείο του Μέλλοντος 2027-2035, με στόχο το άμεσο κλείσιμο του επενδυτικού χάσματος των προηγούμενων δεκαετιών. Χρηματοδότηση υποδομών, ψηφιοποίησης, πράσινης μετάβασης και δεξιοτήτων. Το σημερινό SAFE αποτυγχάνει – το 60-70% πάει στο Space, ενώ τα 15-17 δισ. € αδιάθετα πάνε εκτός ναυπηγικής. Ζητούμε δεσμευμένο 25% του SAFE για ναυπήγηση/MRO/dual-use λιμένες και ειδικό καθεστώς για χώρες που φυλάσσουν τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, αντίστοιχο με αυτό της Ουκρανίας (ReArm/SAFE).

ΑΞΟΝΑΣ 6: ΔΙΑΤΛΑΝΤΙΚΟ ΝΑΥΠΗΓΙΚΟ ΣΥΜΦΩΝΟ & ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΜΕΡΙΔΙΟ (ΔΥΣΗ ΕΝΑΝΤΙ ΑΣΙΑΣ)

  • Κοινές Γραμμές Παραγωγής με ΗΠΑ: Υπογραφή διακρατικής συμφωνίας ναυπηγικής συνεργασίας (Transatlantic Shipbuilding Pact) με ΗΠΑ για κοινές γραμμές παραγωγής σε μεγάλα αμυντικά, εμπορικά και ενεργειακά projects.

Μοντέλο: η συμφωνία ONEX – Hanwha Ocean, στη διάθεση όλου του οικοσυστήματος ΕΕΝ. Αυτό είναι το Project TRIDENT.

  • Ανάκτηση του 33% της Παγκόσμιας Ναυπήγησης: Μέσα από τη γεωστρατηγική σύμπραξη Ελλάδας-Ευρώπης-ΗΠΑ, τίθεται ως κεντρικός στόχος η ανάκτηση του 33% του παγκόσμιου μεριδίου ναυπήγησης, σπάζοντας το σημερινό ασιατικό μονοπώλιο και θωρακίζοντας τις δυτικές εφοδιαστικές αλυσίδες. Ένα πλοίο χτισμένο στην Ελλάδα είναι ευρωπαϊκό προϊόν και μπορεί να εξαχθεί με ευρωπαϊκούς πόρους.

ΑΞΟΝΑΣ 7: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ & ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ

β) ΕΤΕπ: Πλήρης ενεργοποίηση της ιστορικής απόφασης για χρηματοδότηση της άμυνας, χωρίς επιβάρυνση φορολογουμένου. Δεσμευτικό business plan με εξαγωγές.

Η ΕΕΝ δεν ζητά χάρη. Έχει έτοιμο, κοστολογημένο πλάνο. Η Ελλάδα είναι ο Νότιος Ναυπηγικός Πυλώνας της Ευρώπης, ισότιμος με Γαλλία-Ιταλία-Ισπανία, από το σχέδιο μέχρι τα sea trials.

navaldefence.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία να με υποβάλουν σε μια παρεμβατική εξέταση για να αξιολογήσουν αν σχεδίαζα μια «εχθρική πράξη» εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου. Ένας αστυνομικός με πλησίασε και με έθεσε αμέσως υπό κράτηση, αφού τον ενημέρωσα ότι είχα παρευρεθεί σε ένα συνέδριο στη Ρωσία για να συζητήσω για τη γεωπολιτική. Δεν μου εξηγήθηκε γιατί κρατούμουν, παρά μόνο ότι ήθελε να μου κάνει «μερικές ερωτήσεις». Παράδοξα, επεσήμανε ότι οι «αντιτρομοκρατικές» εξουσίες που χρησιμοποιούσε «δεν είναι τόσο τρομακτικές όσο ακούγονται».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Βρετανία καταστέλλει ακόμα πιο σκληρά τους επικριτές που θεωρούν ότι η δυτική εξωτερική πολιτική υπήρξε μια καταστροφική αποτυχία. Πλησιάζουμε ταχέως στο σημείο όπου η έκφραση μιας εναλλακτικής άποψης μπορεί να σε οδηγήσει στη φυλακή.  Το βράδυ της 2ας Οκτωβρίου, κατά την έξοδό μου από πτήση από τη Μόσχα μέσω Κωνσταντινούπολης, προσήχθην από τη βρετανική αντιτρομοκρατική αστυνομία για τρεις ώρες βάσει του Νόμου περί Αντιτρομοκρατίας και Ασφάλειας Συνόρων του 2026. Δεν είχα κανένα δικαίωμα σιωπής, το πρόσωπο και τα υπάρχοντά μου υποβλήθηκαν σε εξονυχιστική έρευνα, έδωσα δακτυλικά αποτυπώματα και δείγμα DNA, ενώ μου ζητήθηκε να παραδώσω τις ηλεκτρονικές μου συσκευές και να παράσχω τους κωδικούς πρόσβασης, διαφορετικά θα αντιμετώπιζα σύλληψη.

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία να με υποβάλουν σε μια παρεμβατική εξέταση για να αξιολογήσουν αν σχεδίαζα μια «εχθρική πράξη» εναντίον του Ηνωμένου Βασιλείου.

Ένας αστυνομικός με πλησίασε και με έθεσε αμέσως υπό κράτηση, αφού τον ενημέρωσα ότι είχα παρευρεθεί σε ένα συνέδριο στη Ρωσία για να συζητήσω για τη γεωπολιτική. Δεν μου εξηγήθηκε γιατί κρατούμουν, παρά μόνο ότι ήθελε να μου κάνει «μερικές ερωτήσεις». Παράδοξα, επεσήμανε ότι οι «αντιτρομοκρατικές» εξουσίες που χρησιμοποιούσε «δεν είναι τόσο τρομακτικές όσο ακούγονται».

Είχα παρευρεθεί στο Διεθνές Συνέδριο της Λέσχης Συζητήσεων Βαλντάι στην περιοχή της Μόσχας από τις 27 Σεπτεμβρίου έως την 1η Οκτωβρίου, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης της κεντρικής ομιλίας του Προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν. Συμμετείχα μετά από πρόσκληση της Λέσχης Βαλντάι, η οποία κάλυψε τα εισιτήρια και τη διαμονή μου, όπως είθισται για τους ξένους προσκεκλημένους σε τέτοια διεθνή συνέδρια.

Η Λέσχη Βαλντάι, που ιδρύθηκε το 2004, είναι πρωτίστως μια συνάντηση ακαδημαϊκών από όλο τον κόσμο. Πριν από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, σε αυτήν συμμετείχαν ένας πρώην επικεφαλής της MI6, ο πρώην Βρετανός Πρέσβης στη Ρωσία Σερ Τόνι Μπρέντον και η Φιόνα Χιλ.

Η Βαλντάι έχει βρεθεί στο στόχαστρο της βρετανικής κυβέρνησης. Καθ’ όλη τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, πλήθος δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών έλαβαν επιστολές από το Υπουργείο Εσωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου (Home Office), με τις οποίες καλούνταν να εγγραφούν στο Μητρώο Εγγραφής Ξένης Επιρροής, εάν «κατευθύνονται να διεξαγάγουν σχετικές δραστηριότητες στο Ηνωμένο Βασίλειο ως μέρος μιας συμφωνίας με μια ξένη δύναμη». Η μη συμμόρφωση με το καθεστώς αυτό θεωρείται ποινικό αδίκημα.

Η Βρετανίδα δημοσιογράφος Μαίρη Ντετζέβσκι, η οποία ήταν διευθύντρια του γραφείου των Times στη Μόσχα τη δεκαετία του 1990, είναι η πιο πρόσφατη που έλαβε μια τέτοια επιστολή ως δημόσια καταγεγραμμένη συνεργάτης της Λέσχης Συζητήσεων Βαλντάι, αν και δεν έχει παρευρεθεί από τότε που ξεκίνησε ο πόλεμος. Η ιδέα ότι αν παρευρεθείς σε ένα ακαδημαϊκό συνέδριο κατευθύνεσαι από μια ξένη δύναμη είναι προφανώς παράλογη. Παρόλα αυτά, και δεδομένων των προφανών κινδύνων, πάλεψα με το δίλημμα αν έπρεπε να αποδεχτώ την πρόσκληση από τη Βαλντάι και να πραγματοποιήσω την πρώτη μου επίσκεψη στη Ρωσία από τότε που έφυγα οδικώς από τη χώρα αυτή τον Φεβρουάριο του 2019, στο τέλος της τετραμισάμιση ετών διπλωματικής μου αποστολής εκεί.

Ο κύριος ρόλος μου τότε ήταν ως Οικονομικός Σύμβουλος, υπεύθυνος μεταξύ άλλων για την πολιτική των κυρώσεων. Μετά την επιστροφή μου στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενέκρινα περίπου 1.000 κυρώσεις κατά Ρώσων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών μετά την ξεσπάσματα του πολέμου.

Είχα κάποιες ανησυχίες ότι ο ρόλος μου στις κυρώσεις ενδεχομένως να μου δημιουργούσε προβλήματα μόλις βρισκόμουν εντός της Ρωσίας (πράγματι, υποβλήθηκα σε μια εξαιρετικά στρεσογόνα κράτηση και ανακρίσεις διάρκειας τεσσάρων και μισής ωρών από την FSB κατά την άφιξή μου στη Μόσχα).

Ο Σερ Τόνι Μπρέντον, με τον οποίο είχα συμβουλευτεί, μου πρότεινε να παρευρεθώ, λέγοντας ότι η Βαλντάι ήταν μια «εξαιρετική εκδήλωση». Κατόπιν συμβουλής του, ενημέρωσα το Βρετανικό Υπουργείο Εξωτερικών, τονίζοντας τη δέσμευσή μου να τηρήσω τις υποχρεώσεις μου βάσει του Νόμου περί Κρατικών Μυστικών (Official Secrets Act) πριν αναχωρήσω για τη Μόσχα. Αυτό περιλάμβανε την επιβεβαίωση ότι, ενώ η Βαλντάι είχε πληρώσει για τις πτήσεις μου, δεν είχα λάβει καμία πληρωμή για τη συμμετοχή μου.

Υπηρέτησα ως Βρετανός διπλωμάτης για 24 χρόνια και λαμβάνω σοβαρά υπόψη τις συνεχείς δεσμεύσεις μου να διαφυλάξω τα μυστικά στα οποία είχα πρόσβαση κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η υπόνοια ότι μπορεί να σχεδίαζα μια εχθρική πράξη εναντίον της Βρετανίας είναι προσβλητική και εσφαλμένη. Ωστόσο, από τη συνταξιοδότησή μου το 2023, υπήρξα οξύς επικριτής της κατεύθυνσης της εξωτερικής πολιτικής του Ηνωμένου Βασιλείου προς τη Ρωσία, ιδιαίτερα της απομάκρυνσης από τη διπλωματία προς όφελος του πολέμου.

Προφυλάξεις που είχα λάβει, αν και σημαντικές και απαραίτητες, αποδείχθηκαν ανεπαρκείς για να αποτρέψουν την κράτησή μου με λιγότερα δικαιώματα από ό,τι αν είχα συλληφθεί επίσημα και μου είχαν απαγγελθεί κατηγορίες. Είμαι της άποψης ότι παράγοντες των υπηρεσιών ασφαλείας στο Λονδίνο είχαν εγκρίνει την ενέργεια εναντίον μου εκ των προτέρων. Πράγματι, ο αναλυτής ρωσικών θεμάτων Μαρκ Γκαλεότι άφησε να εννοηθεί στο podcast του ότι το σύστημα «έστελνε ένα μήνυμα» ενεργώντας με αυτόν τον τρόπο.

Η κράτησή μου αποτελεί την πιο πρόσφατη κλιμάκωση στον πόλεμο του βρετανικού κράτους κατά της ελευθερίας του λόγου. Όλο και περισσότερο, οι άνθρωποι που μιλούν δημόσια ενάντια στους «παντοτινούς πολέμους» (forever wars) — όχι μόνο στην Ουκρανία, αλλά και στη Μέση Ανατολή και αλλού — αντιμετωπίζονται ως απειλή για την εθνική ασφάλεια που πρέπει να κατασταλεί.

Οι κρατήσεις σε αεροδρόμια είναι, φυσικά, ένα βήμα πριν από την πλήρη φυλάκιση, αλλά αυτό το μοτίβο εκφοβισμού εξαπλώνεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Ο Βρετανός συντηρητικός ακαδημαϊκός και συγγραφέας Τζον Λάφλαντ προσήχθη σε αεροδρόμιο για μία ώρα το 2022. Ο εκλιπών Ρόμπερτ Σκιντέλσκι, μέλος της Βουλής των Λόρδων και διακεκριμένος Βρετανός οικονομoλόγος, καθώς και ο ερευνητής δημοσιογράφος Κιτ Κλάρενμπεργκ, υποβλήθηκαν σε πιο μακροσκελείς και αυστηρές κρατήσεις το 2023. Στον Κλάρενμπεργκ δεν έχει επιστραφεί ακόμη μια κάρτα μνήμης SD που κατασχέθηκε τότε.

Ο καθηγητής Ρίτσαρντ Σάκουα, Ομότιμος Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κεντ, κρατήθηκε για τρεις ώρες στο Χίθροου το 2025· έκτοτε μπορέσε να επιστρέψει στη Ρωσία μόνο μετά από παρέμβαση του δικηγόρου του. Ο Τζορτζ Σάμουελι, ένας ουγγρικής καταγωγής Βρετανός πολιτικός αναλυτής, προσήχθη τον Μάρτιο του 2026.

Το 2023, ο Κρεγκ Μάρεϊ, πρώην Βρετανός πρέσβης στο Ουζμπεκιστάν, προσήχθη για μία ώρα στο αεροδρόμιο της Γλασκώβης βάσει των αυστηρότερων διατάξεων του Νόμου περί Τρομοκρατίας του 2000, ο οποίος αφορά δραστηριότητες σχετικές με τη διάπραξη, την προετοιμασία και την υποκίνηση τρομοκρατικών πράξεων. Το τηλέφωνό του δεν του επιστράφηκε στη συνέχεια.

Ο ερευνητής δημοσιογράφος Ρίτσαρντ Μέντχερστ συνελήφθη επειδή έκανε δηλώσεις υποστήριξης προς μια απαγορευμένη φιλοπαλαιστινιακή οργάνωση και κρατήθηκε για 24 ώρες πριν από την αποφυλάκισή του. Στη συνέχεια, το σπίτι και το γραφείο του στην Αυστρία δέχθηκαν έφοδο τον Φεβρουάριο του 2025 και κατηγορήθηκε για συμμετοχή στη Χαμάς. Μέχρι σήμερα δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον του.

Ευρύτερα, στη Βρετανία, η ομάδα Palestine Action έχει χαρακτηριστεί ως τρομοκρατική οργάνωση μετά από ευρείες διαμαρτυρίες ενάντια στις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από το ισραηλινό κράτος στη Γάζα. Ηλικιωμένοι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένων επιζώντων του Ολοκαυτώματος, έχουν συλληφθεί σε διαδηλώσεις της Palestine Action για το «έγκλημα» ότι κρατούσαν χαρτονένια πανό.

Η πρακτική της κράτησης στα αεροδρόμια χωρίς να υπάρχει υπόνοια είναι ασυνήθιστη στα ευρωπαϊκά κράτη, αν και χρησιμοποιούνται εναλλακτικές, πιο ύπουλες μορφές καταστολής της ελευθερίας του λόγου. Ο πρώην αξιωματικός των ελβετικών στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών και συγγραφέας Ζακ Μπον παραμένει στις Βρυξέλλες, αποκλεισμένος από το τραπεζικό σύστημα (de-banked) και ανίκανος να ταξιδέψει στην πατρίδα του, έχοντας υποστεί κυρώσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση για «φιλορωσική προπαγάνδα».

Την περασμένη εβδομάδα, ο ρωσικής καταγωγής δημοσιογράφος και πρώην ρεπόρτερ του BBC Λεονίντ Ραγκόζιν ανακηρύχθηκε persona non grata από τη Λετονία, όπου ζούσε από την απαρχή της κρίσης στην Ουκρανία. Έχοντας ασκήσει κριτική στην κατεύθυνση της δυτικής εξωτερικής πολιτικής απέναντι στον πόλεμο στην Ουκρανία, υπήρξε επίσης τακτικός επικριτής του Πούτιν και χαρακτήρισε την εισβολή στην Ουκρανία το 2022 ως «εγκληματική και παράλογη».

Αυτό το μοτίβο καταστολής της ελευθερίας του λόγου στη Βρετανία και ευρύτερα στην Ευρώπη διογκώνεται. Φοβάμαι ότι όσο γίνεται πιο προφανές ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν μπορεί να κερδηθεί από τη Δύση και ότι το Ισραήλ δεν μπορεί να παραμείνει στο απυρόβλητο από τη διεθνή κατακραυγή για τις ενέργειές του στην Παλαιστίνη, οι ενέργειες του βρετανικού κράτους ενδέχεται να γίνουν ακόμη πιο σκληρές.

Φτάνουμε στο σημείο όπου το να εκφράσεις μια άποψη για την επικίνδυνη κατάσταση των εξωτερικών πολέμων της Δύσης μπορεί να σε οδηγήσει στη φυλακή.

Πίστευα ότι ήμουν προσεκτικός ενημερώνοντας τη βρετανική κυβέρνηση πριν από τη μοναδική μου επίσκεψη στη Ρωσία από το 2019. Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο βρίσκεται στο σημείο όπου πρώην διπλωμάτες μπορούν να κρατούνται και να κατάσχεται προσωρινά η περιουσία τους, τότε κανένας δεν είναι ασφαλής από το μακρύ χέρι του νομικού πολέμου (lawfare).

Με την επιστροφή μου από τη Βαλντάι, έγραψα ξανά στο Υπουργείο Εξωτερικών, προσφέροντας να τους ενημερώσω πλήρως για τα στοιχεία που συνέλεξα όσο βρισκόμουν στη Ρωσία. Μέχρι σήμερα, δεν έχουν απαντήσει.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Απόψεις12 λεπτά πριν

Nord Stream: Η δίκη στο Αμβούργο, οι πολιτικές αντιδράσεις στη Γερμανία και το κόστος της στήριξης προς την Ουκρανία

Η έναρξη της δίκης για τις εκρήξεις στους αγωγούς Nord Stream επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για την ευρωπαϊκή ενεργειακή...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Αφρική: Ινδία και Ιαπωνία κυνηγούν τα ορυκτά του μέλλοντος!

Αυτό περιλαμβάνει και το κατά πόσο η ιαπωνική δέσμευση για επενδύσεις ύψους 10 τρισεκατομμυρίων γεν (68 δισεκατομμύρια δολάρια) μέσα σε...

Διεθνή2 ώρες πριν

Αποκαλύψεις για την τηλεφωνική αντιπαράθεση Νετανιάχου – αλ-Σαρέχ: Το τελεσίγραφο για τη Σουεΐδα και οι ισραηλινές επιδρομές στη Δαμασκό

Διαρροές που αποδίδονται στα ισραηλινά μέσα i24NEWS και Channel 12 φέρονται να αποκαλύπτουν το περιεχόμενο μιας έντονης συνομιλίας μεταξύ του...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Ελληνικά Ναυπηγεία: Το Σχέδιο των 7 Αξόνων για 12.000 Θέσεις Εργασίας και Ισότιμο Ρόλο στην ΕΕ

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ελληνικών Ναυπηγείων (ΕΕΝ) υιοθέτησε ομόφωνα την πρόταση του Προέδρου της ΕΕΝ κ. Πάνου Ξενοκώστα σχετικά...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Πρώην διπλωμάτης του Ηνωμένου Βασιλείου: «Με αντιμετώπισαν σαν απειλή επειδή επέστρεψα από τη Μόσχα»

Αυτή ήταν μια κράτηση «χωρίς υπόνοια» (suspicionless detention). Δεν ήμουν ύποπτος για τίποτα, κι όμως οι αστυνομικοί είχαν την εξουσία...

Δημοφιλή