Γενικά θέματα
Τα ζητούμενα της Τουρκίας στη Μέση Ανατολή
Kerim Uras
Ο KERIM URAS είναι πρέσβης της Τουρκίας στην Ελλάδα. Το κείμενο αυτό αποτελεί προσαρμογή της ομιλίας του Τούρκου πρέσβη K. Uras, στο 21o Διεθνές Συμπόσιο της Ελληνικής Ένωσης για την Ατλαντική και Ευρωπαϊκή Συνεργασία (GAAEC).
Η «Διατλαντική Ασφάλεια» μιλάει για την διαρκή μας ετοιμότητα ως Σύμμαχοι να είμαστε ικανοί και έτοιμοι για το σήμερα καθώς και για το αύριο. Ο δεσμός που συνδέει έντονα τους συμμάχους εκατέρωθεν του Ατλαντικού είναι η αλληλεγγύη μας και η συλλογική βούληση να προστατεύσουμε τους λαούς μας, τα εδάφη μας και τις κοινές αξίες. Αυτό, σε συνδυασμό με την ακατάπαυστη προσπάθειά μας να προετοιμαζόμαστε για να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις που βρίσκονται μπροστά μας και την ικανότητά μας να προσαρμοζόμαστε γρήγορα στις συνεχώς μεταβαλλόμενες συνθήκες είναι ακριβώς εκείνα που κάνουν το ΝΑΤΟ την πιο επιτυχημένη αμυντική συμμαχία στην ιστορία.
Το 2012 ήταν πραγματικά μια ιδιαίτερη χρονιά για την Ελλάδα και την Τουρκία, καθώς και οι δύο γιορτάσαμε την 60ή επέτειο της ένταξής μας στην Συνθήκη του Βορειοατλαντικού Οργανισμού. Κατά τη διάρκεια των έξι δεκαετιών από την ένταξή τους στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα και η Τουρκία έχουν κάνει σημαντικές συνεισφορές στην αλληλεγγύη της Συμμαχίας, την συλλογική άμυνα και τις συμμαχικές προσπάθειες για τη διατήρηση της διατλαντικής ασφάλειας. Αυτό συνεχίζεται μέχρι και σήμερα.
Από διμερή, τουρκο-ελληνική άποψη, το ΝΑΤΟ βοήθησε τα δύο σημαντικά μέλη της να έρθουν κοντά για κοινές αιτίες εντός της Συμμαχίας και, παρά τις κάποιες διαφορές σχετικά με διάφορα θέματα, τα έχει καταστήσει τους σημερινούς συμμάχους. Τα στρατεύματά μας υπηρέτησαν σε κοινούς συμμαχικούς στόχους σε μια σειρά από περιοχές επιχειρήσεων, όπως στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, το Κοσσυφοπέδιο και το Αφγανιστάν.
Σήμερα, ο διατλαντικός δεσμός είναι σταθερός όσο ποτέ. Το ΝΑΤΟ συμφώνησε στη νέα του Στρατηγική Αντίληψη στη Λισαβόνα το Νοέμβριο του 2010. Σε αυτό το βασικό έγγραφο, οι Σύμμαχοι επανέλαβαν με τον πιο έντονο τρόπο ότι «το ΝΑΤΟ παραμένει το μοναδικό και ουσιαστικό διατλαντικό φόρουμ για διαβουλεύσεις σχετικά με όλα τα θέματα που επηρεάζουν την ασφάλεια των μελών του, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 της Συνθήκης της Ουάσινγκτον». Αυτή η απλή αλλά συμπαγής δήλωση αποδείχθηκε ότι είναι εξαιρετικά σημαντική, μόλις ένα μήνα μετά τη Σύνοδο Κορυφής της Λισαβόνας, καθώς ήδη τον Δεκέμβριο του 2010, η νεολαία της Τυνησίας ξεκίνησε μια αλυσιδωτή αντίδραση σε όλη τη Μέση Ανατολή, προκαλώντας την «Αραβική Άνοιξη».
Το ΝΑΤΟ ήταν άμεσο απαντώντας στην διεθνή έκκληση για μια παρέμβαση στις εξελίξεις στη Λιβύη. Η εμπλοκή του εκεί ολοκληρώθηκε με επιτυχία δίνοντας στους Λίβυους την ευκαιρία να απελευθερωθούν από τα δεσμά της τυραννίας.
Πριν αγγίξω το θέμα της Συρίας, θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις σχετικά με τις τρέχουσες εξελίξεις όσον αφορά την Ειρηνευτική Διαδικασία στη Μέση Ανατολή, καθώς δεν πιστεύουμε ότι αυτό θα μπορούσε να απομονωθεί από το πεδίο της συνολικής σφαίρας της διατλαντικης ασφάλειας και έχει πολύ εκτεταμένες δυνητικές συνέπειες.
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μια διαρκής ειρήνη στη Μέση Ανατολή θα έχει θετικό παγκόσμιο πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα. Η Τουρκία και η συντριπτική πλειοψηφία των εθνών υποστηρίζουν μια λύση δύο κρατών που θα μπορούσε να δημιουργήσει ένα Παλαιστινιακό κράτος που να ζει σε συνθήκες ειρήνης και ασφάλειας πλάι – πλάι με το κράτος του Ισραήλ. Από την άποψη αυτή, το ψήφισμα που εγκρίθηκε με συντριπτική πλειοψηφία από τα μέλη του ΟΗΕ για τη χορήγηση καθεστώτος «μη μέλους κράτους – παρατηρητή» στην Παλαιστίνη στις 29 Νοεμβρίου, είναι μια σημαντική εξέλιξη. Το νέο καθεστώς που χορηγείται στην Παλαιστίνη είναι μια σαφής εντολή προς τη διεθνή κοινότητα να εντείνει τις κοινές προσπάθειες για την αναβίωση της Ειρηνευτικής Διαδικασίας στη Μέση Ανατολή. Ωστόσο, αν και αναγνωρίζουμε το δικαίωμα του Ισραήλ να ζει σε ασφάλεια, πιστεύουμε ακράδαντα ότι οι διαρκώς διευρυνόμενες εποικιστικές δραστηριότητες και η συνεχιζόμενη κατοχή παραμένουν τα κύρια εμπόδια για την ειρήνη. Πρέπει να γίνει καλά κατανοητό ότι η σταθερότητα και η ασφάλεια μπορούν να διατηρηθούν μόνο με μια δίκαιη και συνολική ειρήνη μεταξύ του Ισραήλ και της Παλαιστίνης.
Υπάρχουν, επίσης, αξιοσημείωτες εξελίξεις σε άλλα μέρη της Μέσης Ανατολής οι οποίες ενδιαφέρουν στενά την συλλογική μας ασφάλεια. Η Τουρκία συνορεύει με τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν. Γειτονεύει, επίσης, με τα τρία τέταρτα των παγκόσμιων αποθεμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου. Ως εκ τούτου, ενδιαφερόμαστε πολύ για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή και για την ενεργειακή ασφάλεια. Πράγματι, η Τουρκία γίνεται όλο και περισσότερο ένας κόμβος μεταφοράς ενέργειας και το εμπόριό μας αυξάνεται με την περιοχή της Μέσης Ανατολής, καθώς οι οικονομίες της ΕΕ αντιμετωπίζουν παρατεταμένες δυσκολίες. Για να σας δώσω μια ιδέα, το εξωτερικό μας εμπόριο ήταν κατά 55% με την ΕΕ πριν από μερικά χρόνια, τώρα έχει πέσει στο 37%, με το εμπόριο και τις εξαγωγές στη Μέση Ανατολή να αυξάνονται μέρα με τη μέρα.
Στο πολιτικό μέτωπο, ανησυχούμε με την αύξηση των τριβών μεταξύ του KRG (Kurdistan Regional Government) και της κεντρικής ιρακινής κυβέρνησης και τις τελευταίες αρνητικές εξελίξεις αναφορικά με το Κιρκούκ.
Σχετικά με το Ιράν, επιτρέψτε μου να είμαι πολύ σαφής: Αποδίδουμε ύψιστη σημασία για να βεβαιωθούμε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν είναι ειρηνικό και ότι θα παραμένει έτσι. Η Τουρκία σίγουρα δεν θέλει έναν γείτονα με πυρηνικά όπλα. Από την άλλη πλευρά, ανησυχούμε επίσης ότι οι κυρώσεις βλάπτουν τους γείτονες όσο και την χώρα που στοχεύουν. Ενώ κατανοούμε πλήρως το σκεπτικό πίσω από τις κυρώσεις, δεν θέλουμε να δούμε μια επανάληψη του τυφλού καθεστώτος κυρώσεων κατά του Ιράκ που έκανε την Τουρκία να χάσει ξαφνικά τον δεύτερο σε μέγεθος εμπορικό εταίρο της για πολλά πολλά χρόνια. Αυτή τη φορά, μαζί, πρέπει να βρούμε καινοτόμους τρόπους για να αποφευχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις των κυρώσεων στις γειτονικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας.
Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ
Η συμμαχική αλληλεγγύη και η ουσιαστική φύση του ΝΑΤΟ ως «το» διατλαντικό φόρουμ έχει τεθεί σε δοκιμασία και πάλι καθώς η κατάσταση κατά μήκος των νοτιο-ανατολικών συνόρων του ΝΑΤΟ είναι εξαιρετικά ασταθής. Η κατάσταση στη Συρία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, καθώς ο πρόεδρος Άσαντ είναι ανένδοτος στο να εμποδίζει την επιδίωξη των πολιτών του για δημοκρατία, χρησιμοποιώντας καταπιεστικά και βίαια μέσα. Η Τουρκία έχει επωμιστεί ένα τεράστιο βάρος τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ο αριθμός των Σύρων που βρίσκουν καταφύγιο στη χώρα μας είναι τώρα κοντά στους 150.000 και συνεχίζει να αυξάνεται με ανησυχητικό ρυθμό. Το οικονομικό κόστος για τη χώρα μας πλησιάζει στο μισό δισεκατομμύριο δολάρια. Ένας καταυλισμός χτίζεται μέσα σε ένα μήνα, αλλά γεμίζει μόνο σε λίγες μέρες και ξοδεύουμε 10 εκατομμύρια δολάρια την ημέρα για τη διατροφή και την ευημερία των προσφύγων.
Η ασυδοσία του συριακού καθεστώτος έχει γίνει επίσης μια πηγή σοβαρής ανησυχίας για την Τουρκία καθώς το έδαφός μας έχει κατ’ επανάληψη παραβιαστεί από συριακές δυνάμεις. Σε αυτό το πλαίσιο, η Τουρκία έχει επικαλεστεί δύο φορές στους τελευταίους έξι μήνες το άρθρο 4 της Συνθήκης της Ουάσινγκτον και ζήτησε να γίνουν διαβουλεύσεις με τους συμμάχους της. Το Βορειοατλαντικό Συμβούλιο, κατέστησε σαφές μετά από τα δύο αιτήματα ότι οι σύμμαχοι στέκονται αλληλέγγυοι με την Τουρκία και είμαστε ευγνώμονες για αυτή την ενωτική υποστήριξη.
Μόλις στις αρχές Δεκεμβρίου, κατά τη συνεδρίασή τους στις Βρυξέλλες, οι υπουργοί Εξωτερικών του ΝΑΤΟ επανέλαβαν την αποφασιστικότητά τους να αποτρέψουν τις απειλές και να υπερασπιστούν την Τουρκία. Σε απάντηση στο αίτημά μας, ως ένα αμυντικό μέτρο, το ΝΑΤΟ αποφάσισε να αυξήσει τις εναέριες αμυντικές δυνατότητες της Τουρκίας. Συστοιχίες πυραύλων Patriot θα μας παρασχεθούν, κάτι που σίγουρα θα συμβάλλει στην αποκλιμάκωση της κρίσης κατά μήκος των συνόρων της Συμμαχίας.
Η συλλογική ελπίδα μας είναι, φυσικά, να τελειώσουν γρήγορα οι ταραχές στη Συρία, παράγοντας μια ελεύθερη, ενωμένη και δημοκρατική χώρα, σε ειρήνη με τον εαυτό της και τους γείτονές της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βία στη Συρία αποτελεί μια σοβαρή απειλή για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην περιοχή, όχι μόνο για την Τουρκία αλλά και για την Ελλάδα, η οποία είναι επιφυλακτική όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση.
Με την ευκαιρία αυτή, επιτρέψτε μου να αναφερθώ σύντομα στο ζήτημα της παράνομης μετανάστευσης που συγκεντρώνει δικαίως πολλή προσοχή. Η Τουρκία και η Ελλάδα έχουν εντατική συνεργασία σε αυτόν τον τομέα. Κατά τα τελευταία 15 χρόνια, σχεδόν 900 χιλιάδες παράνομοι μετανάστες και 12 χιλιάδες διακινητές ανθρώπων συνελήφθησαν από τις τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι αριθμοί είναι 200 χιλιάδες και 5 χιλιάδες, αντίστοιχα. Οι προσπάθειες της τουρκικής ακτοφυλακής, μαζί με την ελληνική ακτοφυλακή και την Frontex, έχουν διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη μείωση της παράνομης μεταναστευτικής ροής μέσω του Αιγαίου κατά 70%. Σε συνδυασμό με αυτό, ως αποτέλεσμα της εντατικής συνεργασίας μεταξύ των τουρκικών και των ελληνικών αρχών, η ροή των παράνομων μεταναστών από την περιοχή του Έβρου έχει μειωθεί σχεδόν στο μηδέν. Όπως όλοι γνωρίζουμε, η παράνομη μετανάστευση είναι ένα δυναμικό φαινόμενο και οι προσπάθειες των παράνομων μεταναστών έχουν μετατοπιστεί και πάλι στο Αιγαίο. Η τουρκική ακτοφυλακή έχει πληθύνει τις περιπολίες της μετά την πρόσφατη αύξηση. Φυσικά, έχουμε ακόμα κοινή δουλειά να κάνουμε και θα συνεχίσουμε να την κάνουμε.
Η ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΚΑΙ Η ΕΕ
Το ΝΑΤΟ έχει μια υπέροχη αρετή: Ξέρει πώς να παραμένει επίκαιρο. Σίγουρα, αυτό δεν είναι ο θεμελιώδης σκοπός του, per se, αλλά οι σύμμαχοι αντλούν εμπιστοσύνη από το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ ήταν και θα είναι εκεί στο μέλλον για να προβάλλει ασφάλεια στους Συμμάχους και, επίσης, να προβάλλει σταθερότητα σε ένα ασταθές περιβάλλον. Με βάση τις κοινές αξίες και αρχές, το ΝΑΤΟ ήταν και εξακολουθεί να είναι το βασικό ευρωατλαντικό φόρουμ διαβούλευσης για θέματα ασφάλειας και άμυνας.
Υπάρχουν προκλήσεις που θα κυριαρχήσουν στην ατζέντα του ΝΑΤΟ κατά τα επόμενα χρόνια. Η Αραβική Άνοιξη και το πώς συνεχίζει να εξελίσσεται είναι κάτι πολύ σημαντικό για το ευρωατλαντικό περιβάλλον ασφαλείας. Η εμπλοκή μας στο Αφγανιστάν ωριμάζει και η μετάβαση πρέπει να είναι επιτυχής. Μετά από χρόνια συμμαχικής παρουσίας και υποστήριξης, χρειαζόμαστε διαρκή σταθερότητα στα Δυτικά Βαλκάνια, ιδιαίτερα στο Κοσσυφοπέδιο και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη. Η διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής και των μέσων διανομής τους, συνεχίζουν να είναι μια σημαντική ανησυχία σε οποιαδήποτε εκτίμηση των απειλών. Ο μετασχηματισμός των στρατιωτικών μας μέσων και των δυνατοτήτων μας αλλά και η αύξηση της δυνατότητας ανάπτυξης των δυνάμεών μας, εξακολουθούν να αποτελούν σοβαρές προκλήσεις.
Μια ιδιαίτερη πρόκληση την οποία δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει σήμερα από την άποψη της ασφάλειας, είναι η σκληρή οικονομική πραγματικότητα. Αυτό έχει εκτεταμένες συνέπειες για τις αμυντικές ικανότητες και ως εκ τούτου την ικανότητα των εθνών να προβάλλουν ασφάλεια σε απόσταση, τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Οι παγκόσμιες και ευρωπαϊκές οικονομίες βρίσκονται σε δυσκολία. Οι αμυντικοί προϋπολογισμοί έχουν συρρικνωθεί σημαντικά κατά την τελευταία δεκαετία και φαίνεται ότι αυτή η τάση θα συνεχιστεί αναπόφευκτα για κάποιο χρονικό διάστημα. Η συλλογική προσπάθεια για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος τα τελευταία δύο χρόνια ονομάζεται «Έξυπνη Άμυνα». Η Τουρκία, κάνει αυτά που της αναλογούν. Έχουμε τις δεύτερες μεγαλύτερες ένοπλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ, περίπου 700 χιλιάδες άνδρες, και διαθέτουμε το 1,8% του ΑΕΠ για την άμυνα μας, με περισσότερο από το 20% να διατίθεται για εκσυγχρονισμό. Είμαστε, έτσι, κοντά στα κριτήρια του ΝΑΤΟ.
Το πρωτοφανές περιβάλλον ειρήνης και σταθερότητας στην Ευρώπη είναι ένας θετικός παράγοντας για να είναι κανείς αισιόδοξος. Η εικόνα αυτή δεν ήταν ρόδινη στη δεκαετία του 1990. Αυτή η νέα πραγματικότητα βοηθάει το ΝΑΤΟ να επικεντρώσει τις προσπάθειές του περισσότερο στη διαχείριση κρίσεων γύρω και πέρα από τα σύνορά του, αλλά και στην συνεργατική ασφάλεια. Αυτό αντικατοπτρίζεται στη νέα Στρατηγική Αντίληψη. Η έμφαση στη συλλογική άμυνα παραμένει. Και, πράγματι, θα πρέπει να παραμείνει σταθερή. Ωστόσο, έχουμε πλέον την πολυτέλεια, έστω και με περιορισμένους πόρους, να αντιμετωπίσουμε κοινές προκλήσεις ασφαλείας που βρίσκονται πολύ μακριά από το κατώφλι μας, οι οποίες ωστόσο μπορεί να έχουν επιπτώσεις στις πατρίδες μας.
Οι συνεργασίες του ΝΑΤΟ αποτελούν επίσης ένα βασικό συστατικό για το όραμα του ΝΑΤΟ. Στις δύο τελευταίες δεκαετίες, συνεργασίες που ήδη άκμαζαν έγιναν ένα σημαντικό στοιχείο που παρέχει ασφάλεια σε όλους τους εμπλεκόμενους. Υπάρχει τώρα ακόμη μεγαλύτερη έμφαση σε αυτό.
Κατά συνέπεια, είναι προσδοκία του ΝΑΤΟ, βέβαια, ότι όλοι οι εταίροι γνωρίζουν και αποδέχονται εκ των προτέρων ότι η αλληλεπίδραση και η συνεργασία τους με τη Συμμαχία εξαρτάται από τη φύση των σχέσεών τους με όλους τους Συμμάχους και το σεβασμό τους στο διεθνές δίκαιο. Οι συνεργασίες εντός της Συμμαχίας βασίζονται στην αρχή της αμοιβαιότητας, του αμοιβαίου οφέλους και του αμοιβαίου σεβασμού.
Η συνεργασία μεταξύ ΝΑΤΟ και ΕΕ, όπως συμφωνήθηκε, είναι ένα από τα σημαντικά συστατικά του δικτύου των συνεργασιών του ΝΑΤΟ. Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, η ΕΕ συμβάλλει στη διεθνή ασφάλεια, μέσω της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΚΠΑΑ, Common Security and Defence Policy, CSDP). Η Τουρκία υποστηρίζει αυτή τη φιλοδοξία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η υποστήριξη αυτή ήταν το αποτέλεσμα μιας στρατηγικής απόφασης που ελήφθη από την Τουρκία από την αρχή. Η δέσμευση της Τουρκίας στην ΚΠΑΑ δεν είναι μόνο ένα άμεσο παράγωγο της διαδικασίας ένταξής της στην ΕΕ, αλλά επίσης μια φυσική αντανάκλαση της γενικής προσέγγισής της στην υποστήριξη των πρωτοβουλιών που θα συμβάλλουν στην περιφερειακή και διεθνή ειρήνη και ασφάλεια. Είναι, επίσης, συνεπής με την πολύπλευρη εξωτερική πολιτική της. Η Τουρκία έχει θέσει αυτήν την υποστήριξη στην πράξη με το να συμβάλει σημαντικά στις δραστηριότητες, τις αποστολές και τις επιχειρήσεις της ΕΕ στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας (EUFOR-ALTEA, ΕΕ-PM, EULEX). Από την πλευρά της, η Τουρκία αναμένει να συμπεριληφθεί καλύτερα στην διαδικασία λήψεως αποφάσεων στην ΕΕ, καθώς η πληρέστερη συμμετοχή των συμμάχων μη μελών της ΕΕ στις προσπάθειες της ΕΕ για την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων ασφάλειας, είναι καθοριστικής σημασίας για μια πραγματική στρατηγική συνεργασία μεταξύ του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αποδίδουμε επίσης μεγάλη σημασία στη συνέχιση της διαδικασίας διεύρυνσης, η οποία έχει ένα αποδεδειγμένο σταθεροποιητικό παράγοντα στην Ευρώπη. Από αυτή την άποψη, θα πρέπει να εστιάσουμε στα Δυτικά Βαλκάνια, όπου υποψήφιες χώρες όπως η Βοσνία και Ερζεγοβίνη κάνουν μεγάλες προσπάθειες προς την ένταξη.
ΟΜΟΙΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ
Πού ταιριάζει, όμως, η Τουρκία σε αυτή τη συνολική εικόνα; Από τα πρώτα χρόνια της Δημοκρατίας, η άμυνα της Τουρκίας και οι πολιτικές της για την ασφάλεια έχουν χαρακτηριστεί από τον διάλογο, την συνεργασία και την πολυμέρεια. Η ένταξη της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ είναι μια μαρτυρία για το γεγονός αυτό. Επιπλέον, είναι ένα στέρεο σύμβολο του δυτικού προσανατολισμού της Τουρκίας και της επιλογής της να γίνει μέρος των δημοκρατικών κοινωνιών, που διέπονται από σύγχρονες αξίες. Θα συνεχίσουμε να αποδίδουμε υψίστη σημασία στον διατλαντικό δεσμό.
Η Τουρκία βρίσκεται στην καρδιά ενός τεράστιου γεωγραφικού χώρου στον οποίο το ΝΑΤΟ έχει δεσμευτεί μέσω επιχειρήσεων και μηχανισμών συνεργασίας. Κατά τα τελευταία 60 χρόνια ως μέλος της Συμμαχίας, η Τουρκία έχει επωφεληθεί όχι μόνο από την ομπρέλα ασφάλειας του ΝΑΤΟ, αλλά έχει επίσης συμβάλει ενεργά στην ασφάλεια των συμμάχων της και στις προσπάθειες του ΝΑΤΟ να προβάλλει ασφάλεια στην ευρωατλαντική γεωγραφία.
Με χιλιάδες στρατιωτών που έχουν αναπτυχθεί στις συνεχιζόμενες αποστολές και επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ και με εκτενείς συνεισφορές για την «ήπια ασφάλεια» όσον αφορά το άνοιγμα προς ορισμένες βασικές περιοχές όπως η Μέση Ανατολή, η Βόρεια Αφρική, η Κεντρική Ασία και ο Καύκασος, η Τουρκία έχει αποδειχθεί ότι είναι ένθερμο μέλος της Συμμαχίας και μια καθαρή εισφορέας τόσο στην περιφερειακή όσο και την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια.
Με την ευκαιρία της 60ης επετείου της ένταξης της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ, θα ήθελα να τονίσω τη δέσμευσή μας για τη συνεχιζόμενη επιτυχία και την σημασία της Συμμαχίας. Αυτό δεν είναι μόνο θέμα αρχής, αλλά και μια έμφυτη πτυχή της υποστήριξης της Τουρκίας στις ενεργέςς πολιτικές για την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της αειφόρου ανάπτυξης σε όλο τον κόσμο. Εν ολίγοις, το ΝΑΤΟ παραμένει στο κέντρο της τουρκικής προοπτικής για την διατλαντική ασφάλεια.
Πριν από λίγες εβδομάδες, μια ομάδα νέων από το τουρκικό στρατιωτικό προσωπικό επισκέφθηκε την Ελλάδα, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης μεταξύ των χωρών μας. Αυτή τη φορά, η οικοδόμηση εμπιστοσύνης ήταν μέσω του αθλητισμού: Διοργανώθηκαν παιχνίδια μπάσκετ, βόλεϊ και ποδοσφαίρου μεταξύ μικτών τουρκικών και ελληνικών ομάδων. Καθώς τα παιχνίδια άρχισαν και διαμορφώνονταν οι μικτές ομάδες, μου είπαν ότι οι Τούρκοι και οι Έλληνες διοικητές των ομάδων δεν ήταν πλέον σε θέση να διακρίνουν τους παίκτες τους, καθώς έμοιαζαν τόσο πολύ, όπως μπορεί να δει κανείς, επίσης, στις δημοφιλείς τηλεοπτικές σειρές! Έτσι είναι λίγο-πολύ το πώς βλέπουμε το ΝΑΤΟ. Είναι μια μεγάλη οικογένεια εθνών. Παίρνουν αποφάσεις με συμμαχική αλληλεγγύη. Και όταν επιδιώκουν να πετύχουν κοινούς στόχους, δεν είναι δυνατόν να διακρίνει κανείς τον ένα σύμμαχο από τον άλλο. Αυτό είναι το πνεύμα που διέπει την προοπτική μας!
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας