Αναλύσεις
Φανούλα Αργυρού: Ναι, Πρόεδρε Χριστοδουλίδη, είναι πράγματι θέμα αξιοπρέπειας πλέον! Και «Επιτροπή Αλήθειας»…
Μεγάλες κουβέντες, αδιάβαστες, ανιστόρητες, επικίνδυνες, ακούμε ολοένα και πιο πολύ τον τελευταίο καιρό στην Κύπρο, προσβάλλοντας την ιστορία. Η οποία, όπως και να το θέλουν όμως, δεν αλλάζει. Η αλήθεια είναι πιο δυνατή από κάθε διαστρέβλωση στη «Μπανανία» (βλέπε Κυπριακή Δημοκρατία) κατά τον μ. Γλαύκο Κληρίδη.
Αναφέρομαι στην εγκωμιαστικά παραφουσκωμένη ομιλία του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στο μνημόσυνο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ για το πρόσωπο του τελευταίου στην Ιερά Βασιλική και Σταυροπηγιακή Μονή Κύκκου, 30.7.2023.
«Ήταν ο ηγέτης που χρειαζόταν ο λαός» παραλάλησε ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης.
«…Υπερήφανος, οραματιστής, ανυποχώρητος … Η ζωή και το έργο του ταυτίστηκαν με τις μεγάλες, ιστορικές στιγμές της πατρίδας μας, με τον ένδοξο απελευθερωτικό αγώνα της ΕΟΚΑ και τη σύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ήταν ο ηγέτης που χρειαζόταν…» είπε.
Aπέφυγε όμως να ξεκαθαρίσει ότι ο ένδοξος απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ 1955-59 ήταν για Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα και όχι για … σύσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και ότι ο «ηγέτης» αυτός – ιερωμένος όντως – είχε δώσει ΟΡΚΟ για Ένωση με την Ελλάδα, στην Εκκλησία της Φανερωμένης. Αλλά ο πρώτος που τον καταπάτησε. Τέτοια μισόλογα δεν σας τιμούν κ. Χριστοδουλίδη.
Για να δούμε ποιος ήταν αυτός ο «ηγέτης που χρειαζόταν ο λαός».
Δηλώσεις αδυναμίας και υπονόμευσης του αγώνα από τον Μακάριο προς αγγλικανό Αρχιδιάκονο
Στις 27 Ιουνίου 1955 προτού αποχωρήσει από την αποικία Κύπρο ο αγγλικανός Αρχιδιάκονος Goldie επισκέφθηκε τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο. Η συνάντηση εκείνη αποκάλυψε τις αδυναμίες του Μακαρίου και την αμφίβολη υποστήριξή του προς τον σκοπό της Ένωσης για τον οποίο τόσες πολλές ζωές θα θυσιάζονταν και πρώτος είχε ορκιστεί μεγαλοφώνως στη Φανερωμένη.
Στο βιβλίο του «Britain and the Revolt in Cyprus 1954-1959» «o εκ των κορυφαίων μελετητών της βρετανικής αποικιακής πολιτικής στην Κύπρο, Καθηγητής Ρόμπερτ Χόλλαντ» έγραψε και αυτά για τον Μακάριο: «Η πρώτη ένδειξη ότι η θέση του Μακαρίου δεν ήταν και τόσο αδιάλλακτη φάνηκε κατά την συνάντησή του με τον αγγλικανό Αρχιδιάκονο λίγες μέρες πριν την επίσκεψη του υπουργού Αποικιών Lennoxd-Boyd όταν του είπε ότι εκτιμούσε πλήρως το πόσο στείρο είχε καταντήσει το σύνθημα «Ένωσης και μόνον Ένωσης» και ότι «ήταν σίγουρος ότι η σωστή απάντηση σε όλα αυτά τα ερωτήματα μπορούσε να δοθεί αν μόνο η βρετανική κυβέρνηση μετακινιόταν από τη θέση «καμία αλλαγή» και του διδόταν κάποια ευελιξία για διαπραγμάτευση». Εξηγώντας στον αρχιδιάκονο τις δυσκολίες που αντιμετώπισε του είπε και κάτι άλλο: «Ότι δεν μπορούσε ανοικτά να αποκηρύξει τη βία της ΕΟΚΑ δίχως να θέτει τη ζωή του σε κίνδυνο». Αργότερα ο Μακάριος θα αναφερόταν σε διάφορες περιπτώσεις για αυτές τις δυσκολίες σε συνομιλίες του με άλλους διαπραγματευτές», έγραψε ο βρετανός καθηγητής. (Ο υπουργός έφθασε στην Κύπρο στις 9 Ιουλίου 1955).
Ήταν πλέον η απαρχή μιας επικίνδυνης και επιπόλαιης διαχείρισης του Κυπριακού μέχρι το τέλος της ζωής του…
Στις 9 Ιουνίου 1955 ο Βρετανός Υπουργός ανέφερε ότι υπήρχε επίσης τουρκικό ενδιαφέρον για την Κύπρο και ότι δεν μπορούσε να αγνοηθεί το γεγονός ότι ιστορικά ήταν από τους Τούρκους που η Βρετανία πήρε την διοίκηση της νήσου…Στο θέμα της βίας ο Μακάριος είπε ότι δεν μπορούσε να την καταδικάσει γιατί θα ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον λαό, θα έχανε την υποστήριξη του λαού του αν διαμαρτυρόταν και ότι έπαιρνε μέτρα και για την προσωπική του προστασία. Ο Μακάριος ρώτησε κατά πόσον, αν οι Τούρκοι με το Σύνταγμα έπαιρναν αντιπροσώπευση βάση της αριθμητικής τους αναλογίας θα ικανοποιούνταν, ο υπουργός Αποικιών απάντησε ότι έπρεπε να πάρουν εγγυημένη αντιπροσώπευση ενώ ο κυβερνήτης Sir Robert Armitage πρόσθεσε πως με το Σύνταγμα η μία κοινότητα δεν θα αναμειγνυόταν στα εσωτερικά θέματα της άλλης…
Έτσι οι Βρετανοί … πρόσφεραν τη διέξοδο που χρειαζόταν ο Μακάριος, προετοιμάζοντας την «εξορία» του με τον κυβερνήτη των Σεϋχελλών από τον Αύγουστο του 1955…
«Ο άγιος Όρκος της Φανερωμένης» για «Ένωση και μόνον ΄Ενωση»
Θα παραμείνωμεν πιστοί έως θανάτου εις το εθνικόν μας αίτημα. Άνευ υποχωρήσεων. Άνευ παραχωρήσεων…
«Στις 22 Αυγούστου 2014 συμπληρώθηκαν 60 χρόνια από τον «όρκο της Φανερωμένης», τον λόγο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄ ενώπιον μιας τεράστιας συγκέντρωσης, μια από τις πιο σημαντικές ομιλίες που εκφωνήθηκαν στην Κύπρο στη διάρκεια της Αγγλοκρατίας, έγραψε ο Δρ Πέτρος Παπαπολυβίου παραθέτοντας την ομιλία.
«Κύπριοι αδελφοί,
Στώμεν καλώς. Ουδείς ας ορρωδήση. Ουδείς ας προδώση τας αρχάς και τας πεποιθήσεις του. Είμεθα Έλληνες και μετά των Ελλήνων επιθυμούμεν να ζήσωμεν.
Υπό τους ιερούς αυτούς θόλους ας δώσωμεν σήμερον τον άγιον όρκον: Θα παραμείνωμεν πιστοί έως θανάτου εις το εθνικόν μας αίτημα. Άνευ υποχωρήσεων. Άνευ παραχωρήσεων. Άνευ συναλλαγών. Θα περιφρονήσωμεν την βίαν και την τυραννίαν. Με θάρρος θα υψώσωμεν το ηθικόν παράστημά μας υπεράνω των μικρών και εφημέρων κωλυμάτων, εν και μόνον επιδιώκοντες, εις εν και μόνον αποβλέποντες τέρμα, την Ένωσιν και μόνον την Ένωσιν.
Διά vα πρoχωρήση ανενόχλητος εις τα πολιτικά της σχέδια διά την Κύπρov η βρετταvική κυβέρνησις προέβη την 2αv Αυγούστου εις την καταπληκτικήν δήλωσιν ότι θα εφαρμόζεται εις το μέλλον ατovήσαv άρθρov του ποινικού κώδικος, συμφώνως προς το οποίον παν πρόσωπον διωκόμενον διά στασιαστικήv εvέργειαv υπόκειται εις φυλάκισιv µέχρι πέvτε ετώv. Δι’ επεξηγηματικής δηλώσεως καθίστατο επί πλέον σαφές ότι έκφρασις επιθυμίας προς μεταβολήν του καθεστώτος της νήσου αποτελεί στασιαστικήν ενέργειαν. Από το κυπριακόv λεξιλόγιον θέλουν οι κυρίαρχοι να σβήσωμεν την λέξιν «ελευθερία». Θέλουν να μας μάθουν να είμεθα δούλοι ευτελείς και να λησμονήσωμεν ότι είμεθα Έλληνες. Ουδέποτε αι διεθνείς αρχαί και διακηρύξεις υπέστησαν τοιούτον κόλαφον, όπως κατά τας ημέρας αυτάς εις την vήσov µας. Τι παρέμεινε λοιπόν ορθόν εις την θέσιv τoυ, εάν και αυτή ακόμη η έννοια της ελευθερίας ανετράπη μέσα εις την συνείδησιν των ιθυνόντων σήμερov την ανθρωπότητα λαών, και η ευγενής ορμή προς απόκτησιν και διατήρησιv αυτής θεωρείται έγκλημα; Ήσαν λοιπόν λέξεις κεvαί όλα εκείνα τα ευγενή συνθήματα εν ονόματι των οποίων οι λαοί της ανθρωπότητος εκλήθησαν διά να χύσουν το αίμα των και να θυσιάσουν την ζωήν των;
Εν ονόματι της Ελλάδος και της ελευθερίας μάς εκάλουν προ ολίγων ετών να πολεμήσωµεv παρά το πλευρόν των. «Ελλάς» και «ελευθερία» ήσαν διά τους Άγγλους τότε τα προσφιλέστερα ονόματα. Σήμερον όμως, η προς τας λέξεις αυτάς επίκλησις εκ μέρους Έλληνος Κυπρίου αποτελεί έγκλημα προδοσίας, έγκλημα στάσεως. Ο απαίσιος φασισμός, o οποίος επoλεμήθη διά θυσιών πολλών και απέθανε και ετάφη εις τα πεδία των μαχών του τελευταίου παγκοσμίου πολέμου, εξήλθεν ως βρυκόλαξ εκ του τάφου και αναζή σήμερον εις την νήσoν µας. Τι απέγιναν όλαι εκείvαι αι διακηρύξεις περί κατοχυρώσεως των βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του ανθρώπου, τας οποίας εκ των πρώτων υπέγραψεν η κυρίαρχoς δύvαµις;
(…) Η Μεγάλη Βρετταvία ηθέτησε την υπογραφήν και παρεβίασε τας υποσχέσεις της. Όχι μόνον δεν διησφάλισε τας ελευθερίας ταύτας του κυπριακού λαού, αλλ’ απεναντίας τας κατέπνιξεν. Εφίμωσε την φωνήν του και ηγνόησε την θέλησιv του. Περιφρόνησε τα εθνικά του δίκαια και εστραγγάλισε τα δικαιώματα και τας ελευθερίας του. Και όλα αυτά, διότι θέλει να τον απoστερήση από την κορωνίδα πασών των ελευθεριών και τον αδάμαντα πάντων των δικαιωμάτων. Ηθέλησε να τον αποστερήση από το δικαίωμα της αυτοδιαθέσεως, το oπoίoν εις την περίπτωσιν ημών των Κυπρίων είναι ισοδύναμον µε την εθνικήν ελευθερίαν µας.
Άνευ του δικαιώματος αυτού ουδέν δικαίωμα εν τω κόσμω έχει αξίαν. Άνευ της ελευθερίας αυτής ουδεμία ελευθερία έχει υπόστασιν.
Αυτήν την ελευθερίαν ζητούμεν. Προς αυτήν ατεvίζoμεν μετά θρησκευτικής ευλαβείας και πίστεως. Αυτή αποτελεί δι’ ημάς και τα τέκνα µας την ελπίδα του παρόντος και την χαρμονήν του μέλλοντος. Με το όραμα αυτής έζησαν και απέθανον αι γεvεαί των προγόνων µας. Υπέρ αυτής θα αγωvισθώμεν µε όλας τας δυνάμεις µας.
Ο Κυρίαρχος εθέσπισε καταπιεστικούς νόμους διά να ανακόψη τον αγώνα µας, εχαρακτήρισε την έφεσιν µας προς αυτoδιάθεσιν ως αδίκημα και την oρμήν μας προς την ελευθερίαν ως στάσιν. Ημείς τουναντίον πιστεύoμεν ακραδάντως ότι o αγών του κυπριακού λαού προς ανάκτησιν της ελευθερίας του δεν αποτελεί στασιαστικήν ενέργειαν, αλλ’ υπόθεσιν ιεράν και καθήκον επιβαλλόμενοv υπό του αγράφου ηθικού νόμου. Του καθήκοντος τούτου δεν θα αποστώμεν, έστω και αν πρόκειται να πληρώσωµεv την επιτέλεσιν του διά βαρυτάτου τιμήματος. Διά να περιφρουρήσουν τα υψηλά ιδεώδη της δικαιοσύνης, της αυτοδιαθέσεως και της ελευθερίας, εκατομμύρια ανθρώπων έχυσαν το αίμα των. Και δι’ αυτά τα ιδεώδη σεμνύνεται o πολιτισμός µας σήμερον και εις πάσαν επίσημον εκδήλωσιν τα ιδεώδη αυτά προβάλλονται ως η ευγενεστέρα επιδίωξις και το ευγενέστερον εντρύφημα της ανθρωπότητος.
Τα ιδεώδη αυτά δεν δυνάμεθα κατά μείζονα λόγον να τα πρoδώσωμεν ημείς, οι οποίοι είμεθα απόγονοι εκείνων, οίτινες πρώτοι τα καθιέρωσαν και διά συνεχών θυσιών και αγώνων τα επέβαλαν και τα διετήρησαν μέχρι σήμερον.»
https://papapolyviou.com/2014/08/25/60-hronia-apo-ton-orko-tis-faneromenis/
Αναγκαίες επισημάνσεις – οι προδότες!
Ακολουθούν ορισμένες «εξάρσεις» του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου υπέρ της Ενώσεως και τις φοβέρες του προς τους νέους της Κύπρου. Που πίστεψαν σε ένα αγώνα, θυσιάζοντας τις ζωές τους πριν καλά καλά τις γνωρίσουν, για ένα σκοπό που ο ίδιος έδωσε σημεία στους Βρετανούς, εβδομάδες μετά την 1η Απριλίου 1955, ότι μπορούσε να τον εγκατέλειπε… Φοβερίζοντας ότι θα αμαύρωναν όσους εγκατέλειπαν τον στόχο της Ενώσεως ως προδότες και δεν θα μπορούσε να τους προστατεύσει από την οργή του λαού.
24 Ιουνίου 1951 στο χωριό Λύση. «Θέλουμε ΄Ενωση. Ποτέ δεν θα κατεβάσουμε τη σημαία της Ένωσης. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα αγονάτιστοι».
30 Ιανουαρίου 1952, Λευκωσία. «Ήδη καλά οργανωμένοι σε όλο το νησί, οι νέοι μας θα δώσουν νέα υποστήριξη στην Ένωση. Αφήστε τους νέους της Κύπρου να κρατήσουν ψηλά το επίπεδο του αγώνα… Θα ξανακτυπήσουμε τη πόρτα των κυβερνώντων. Αν δεν την ανοίξουν, θα ξανακτυπήσουμε και πάλι μέχρι να σπάσει και να ανοίξει».
10 Ιανουαρίου 1955, Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιωάννη Λευκωσία. «Δεν θα συμβιβαστούμε με τον δυνάστη. Δεν θα συνεργαστούμε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες μαζί του. Θα συνεχίσουμε τον αδυσώπητο αγώνα μας μέχρι τέλους, απορρίπτοντας συνταγματικές παγίδες».
16 Ιανουαρίου 1955 Εκκλησία Φανερωμένης (και πάλι!) Λευκωσία. «Το ξεκαθαρίσαμε για ακόμα μια φορά ότι θα απορρίψουμε το σύνταγμα και κάθε συνεργασία με την κυβέρνηση και ότι θα θεωρούμε ως εχθρούς του εθνικού μας στόχου εκείνους που θα ενδώσουν στις συνταγματικές πιέσεις της κυβέρνησης. Θα αποκαλέσουμε τέτοια πρόσωπα ως προδότες και δεν θα μπορούμε να τους προστατεύσουμε από την οργή του λαού».
Ο πρώτος όμως προδώσας «πιστοί έως θανάτου εις το εθνικόν μας αίτημα». Δίδοντας ενυπογράφως στον Βρετανό πρέσβη στην Αθήνα τη μεταστροφή από την Ένωση στην ψευτο-ανεξαρτησία. Δίχως καμία διαβούλευση με τον λαό, μονομερώς εγκαταλείποντας τόσους νέους και νέες και λαό στη μοίρα τους. που θυσιάζονταν τραγουδώντας τον Ελληνικό Εθνικό Ύμνο στις φυλακές και κρεμάλες των αποικιοκρατών, για Ένωση με την Ελλάδα…
«Η πιο επίκαιρή του παρακαταθήκη»!
Χριστοδουλίδης: «H μεγαλύτερη και πιο επίκαιρή του παρακαταθήκη (Μακαρίου) είναι: Η υποχρέωσή μας να αναζητούμε, να επιδιώκουμε και να αγωνιζόμαστε για τη δικαίωση των μόχθων και των θυσιών του λαού μας, στο πλαίσιο, όμως, πάντα του ρεαλισμού και με στόχο μια εφικτή, βιώσιμη και λειτουργική λύση για ολόκληρο τον λαό της μαρτυρικής μας νήσου. Άλλωστε αυτή ήταν η επιδίωξή του και η ιστορική επιταγή που άφησε σε όλους. Μια επιταγή που ξεκινάει με την προσφιλή του φράση «προπαντός αξιοπρέπεια»… ο αγωνιστικός ρεαλισμός του…».
Η πιο επικίνδυνη και τελευταία του «παρακαταθήκη», λέω εγώ, πάνω στην οποία συσσωρεύτηκαν όλες οι προηγούμενες υποχωρήσεις και παραχωρήσεις του τις οποίες ακολούθησε ο θάνατός του, ήταν ο διζωνικός χάρτης, που ετοίμασε μαζί με συνεργάτες του, ξεπουλώντας την Κερύνεια πίσω από τη ράχη του λαού και των Κερυνειωτών πρωτίστως αντί να στεκόταν θαρραλέα για την ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της πατρίδας. Τον οποίο έδωσαν στους Τούρκους στη Βιέννη τέλος Μαρτίου 1977 ο μ. Τάσος Παπαδόπουλος και πήραν αέρα… Και τον οποίο ο Μακάριος είχε έτοιμο στο συρτάρι του γραφείου του όταν τον επισκέφθηκε ο Κλάρκ Κλίφφορτ. Του τον έδειξε και ζήτησε να μην πει τίποτα σε κανένα! Οι μόνοι που διαφώνησαν τότε με την ετοιμασία του χάρτη ήταν οι μ. Σπύρος Κυπριανού και Βάσος Λυσσαρίδης…
Ένα κατάπτυστο χάρτη διά χειρός θύματος προς τον θύτη κύριε Χριστοδουλίδη, που δεν είχε κανένας σας μέχρι σήμερα τον απαιτούμενο πραγματικό αγωνιστικό ρεαλισμό για ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της κατεχόμενης γης μας, να αποσύρει από τα βρετανικά συρτάρια του Φόρειν Όφις. Αντί να υπακούει υποτακτικά στις παροτρύνσεις και πιέσεις των για περισσότερα δώρα προς τους κατακτητές…
“It was in the name of enosis that destruction came”
Στις δε 29.10.1974 δήλωσε στην Chicago Tribune πως «Ήταν εν ονόματι της Ενώσεως που ήλθε η καταστροφή».
«Ήταν εν ονόματι της Ενώσεως που ήλθε η καταστροφή».
(Πηγές από το Βρετανικό Εθνικό Αρχείο, στο βιβλίο της γράφουσας «Διζωνική vs Δημοκρατία», Λεμεσός 2019)
Αυτός είναι ο ηγέτης που άξιζε αυτός ο λαός κύριε Χριστοδουλίδη;


Το λιμανάκι της κατεχόμενης Κερύνειας Ο ‘διζωνικός’ χάρτης 3.4.1977 στη «Σημερινή»
Τα είπατε όλα αυτά τα ανιστόρητα για να καταλήξετε στο βάφτισμα ως «αγωνιστικό ρεαλισμό» την επιμονή σας για επιστροφή εκεί που μείνατε στο Κραν Μοντανά;
«Επιτροπή Αλήθειας»
Αξιολογεί ως θετική (ο Αχιλλέας Δημητριάδης) την κίνηση του Προέδρου Χριστοδουλίδη να προτείνει στον Τατάρ τη σύσταση Επιτροπής Αλήθειας για τους αγνοούμενους…ως αρχή της μεταβατικής δικαιοσύνης σε κοινωνίες που θέλουν να επουλώσουν πληγές, έγραψε η αγαπητή Ανδρούλα Ταραμουντά στο άρθρο της «Χρειάζονται δραστικές ενέργειες για την Επιτροπή Αλήθειας» στον «Φιλελεύθερο», 6.8.2023.
Ναι, οπωσδήποτε χρειάζεται μια τέτοια, αμερόληπτη και αξιόλογη Επιτροπή Αλήθειας γενικά για όλο το φάσμα του Κυπριακού όχι μόνο για τους «αγνοούμενους»…
Ιδού λοιπόν και μια επίκαιρη απάντηση:
«Των νεότερων γενιών ψηφοφόρων, «κόβκει παραπάνω ο νους τους» (άρθρο Λάζαρου Μαύρου).
«…Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ 2023 δεν βρίσκεται σε τέτοια κατάπτωση και παρακμή ώστε να αποδεχθεί «λύση» απώλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και αντικατάστασης – διαδοχής – κληρονόμησής της, από ένα υπό δοκιμή «συνεταιρικό» με τους Τούρκους διζωνικό κρατικό μόρφωμα δύο ισότιμων, ισοκυρίαρχων «συνιστώντων» κρατών (πολιτειών – στέητς – οντοτήτων), που θα συνεπάγεται κατ’ ουσίαν τημετατροπή ολόκληρης της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο, με την Τουρκία «αφέντη στον βορρά και συνέταιρο στον νότο».
Άρα είναι πιθανότερο να προκύψει η επιδίωξη αναστήλωσης των παραγκωνισμένων αξιών της απελευθέρωσης της σκλαβωμένης πατρίδας και η εκσυγχρονισμένη επανεφεύρεση του αρχέγονου «εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον κρίναντες» (Θουκυδίδης Β-43). Λ. Μαύρος
Αυτά τα ελάχιστα προς το παρόν… (Επίσης βλέπε τρέχοντες συνέχειες άρθρα Φ.Α. στη «Σημερινή» που θα ολοκληρωθούν με δύο ακόμα συνέχειες):
Τα γεγονότα του μαύρου καλοκαιριού του ’74 μέσα από βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα «Σ» 16.7.2023, ΜΕΡΟΣ Α΄ (https://simerini.sigmalive.com/article/2023/7/16/ta-gegonota-tou-maurou-kalokairiou-tou-74-mesa-apo-bretanika-kai-amerikanika-eggrapha/)
Τα γεγονότα του μαύρου καλοκαιριού του 74′ μέσα από βρετανικά και αμερικανικά έγγραφα «Σ» 24.7.2023, ΜΕΡΟΣ Β’ (https://simerini.sigmalive.com/article/2023/7/24/ta-gegonota-tou-maurou-kalokairiou-tou-74-mesa-apo-bretanika-kai-amerikanika-eggraphab9f0b6c0-74db-4e69-9de8-54750a11d556/)
Κίσινγκερ: Υπάρχουν πολλοί μάγειροι – Μακάριος: Εγώ προτιμώ Αμερικάνο μάγειρα – Το Αεροδρόμιο Λευκωσίας «Σ» 3/8/2023, ΜΕΡΟΣ Γ’ (https://simerini.sigmalive.com/article/2023/8/3/analuse-binteo-kindunos-apodokhes-tou-pseudokratous-meso-tes-ekdeloses-gia-ten-ammokhosto110af58c-eaa1-4550-86f3-331fb053ccdb/)
Η Αμμόχωστος ήταν απαρχής στα σχέδια των Τούρκων
Αρμάδα βρετανικών, αμερικανικών και σοβιετικών πλοίων στη Μεσόγειο «Σημερινή» 8.8.2023 «Σ», ΜΕΡΟΣ Δ’(https://www.onisilos.gr/?p=36809), από Σημερινή 6.8.2023.
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
Λονδίνο
ΠΗΓΗ: ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Αναλύσεις
Εγκολφόπουλος: «Δεν χρειάζεται καμία ενημέρωση της Τουρκίας για το καλώδιο»
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
Την πεποίθηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει στην προβλεπόμενη διαδρομή, χωρίς να απαιτείται ενημέρωση ή συναίνεση της Τουρκίας, εξέφρασε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος στη «Ναυτεμπορική». Συνέδεσε την εκτίμησή του με τα μηνύματα Ρούμπιο, τον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό στην Ανατολική Μεσόγειο και τα κοινά συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου.
«Θα προχωρήσει κανονικότατα». Με αυτή τη φράση ο Γιάννης Εγκολφόπουλος έδωσε το στίγμα της παρέμβασής του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμώντας ότι η Άγκυρα δεν θα μπορέσει να εμποδίσει την υλοποίηση του καλωδίου Ελλάδας–Κύπρου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υποστήριξε ότι το έργο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο διεθνή σχεδιασμό για την ενεργειακή ασφάλεια και τη δημιουργία εναλλακτικών διαδρομών τροφοδοσίας της Ευρώπης. Κατά την ανάλυσή του, η Τουρκία δεν βρίσκεται απέναντι μόνο στην Ελλάδα, αλλά σε ένα πλέγμα κρατικών συμφερόντων που συγκλίνουν στην Ανατολική Μεσόγειο.
«Καμία» πρόσθετη ενημέρωση προς την Τουρκία
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε στο ερώτημα εάν η συνέχιση των εργασιών προϋποθέτει κάποια συνεννόηση με την Άγκυρα.
Όπως υποστήριξε, θα ακολουθηθούν οι προβλεπόμενες αναγγελίες από την ελληνική και την κυπριακή πλευρά, χωρίς να απαιτείται πρόσθετη ενημέρωση, ανακοίνωση ή ερώτημα προς την Τουρκία. Στη σχετική ερώτηση του δημοσιογράφου, η απάντησή του ήταν μονολεκτική: «Καμία».
Αναφερόμενος στον χάρτη που παρουσιαζόταν στην εκπομπή, επέμεινε ότι το καλώδιο θα ακολουθήσει τη συγκεκριμένη διαδρομή. Υποστήριξε ότι η χάραξη έχει ήδη επιλεγεί με σημαντικές τεχνικές και οικονομικές παραμέτρους και δεν μπορεί να ανατρέπεται εξαιτίας τουρκικών απαιτήσεων, τις οποίες χαρακτήρισε αυθαίρετες.
Σημείωσε, παράλληλα, ότι μια συνεργατική Τουρκία θα μπορούσε να συμμετέχει σε ενεργειακές υποδομές της περιοχής. Το πρόβλημα, κατά τον ίδιο, είναι η προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλλει τις θέσεις της στους υπόλοιπους.
Πώς ερμηνεύει τα μηνύματα Ρούμπιο
Κεντρικό σημείο της παρέμβασής του αποτέλεσε η ερμηνεία των τοποθετήσεων του Μάρκο Ρούμπιο κατά την επίσκεψή του στην Ελλάδα.
Ο κ. Εγκολφόπουλος απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην ομιλία στην Πνύκα, την οποία προσέγγισε ως τοποθέτηση με μακροπρόθεσμο στρατηγικό ορίζοντα. Κατά την εκτίμησή του, η επιλογή της Ελλάδας και του συγκεκριμένου ιστορικού χώρου συνδεόταν με ένα ευρύτερο μήνυμα για το μέλλον της Δύσης.
Στο ζήτημα του καλωδίου, υποστήριξε ότι η προσεκτική δημόσια διατύπωση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών αντανακλούσε την ανάγκη διπλωματικών χειρισμών. Δεν θεώρησε, δηλαδή, ότι η αποφυγή μιας ευθείας δημόσιας αντιπαράθεσης με την Τουρκία σήμαινε εγκατάλειψη του έργου.
Αντιθέτως, ερμήνευσε τις αναφορές στην ασφάλεια της μεταφοράς ενέργειας ως μήνυμα που αφορά και την Ανατολική Μεσόγειο. Στην ίδια συλλογιστική ενέταξε το σχήμα «3+1» και τη σημασία της Αιγύπτου για τις περιφερειακές ισορροπίες.
Το καλώδιο μέσα στον ευρύτερο ενεργειακό σχεδιασμό
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου με τη συζήτηση για εναλλακτικούς ενεργειακούς διαδρόμους και με την προοπτική επανενεργοποίησης του σχεδίου EastMed.
Κατά την προσέγγισή του, οι πολεμικές συγκρούσεις και η ανασφάλεια στις υφιστάμενες οδούς μεταφοράς αυξάνουν την ανάγκη αναζήτησης νέων διαδρομών. Η Ελλάδα, υποστήριξε, μπορεί να αποκτήσει ενισχυμένο ρόλο στη μεταφορά ενέργειας προς την ευρωπαϊκή αγορά.
Στη βάση αυτή επέμεινε ότι η Άγκυρα δεν μπορεί να ανατρέψει έναν σχεδιασμό στον οποίο εμπλέκονται πολλά κράτη. Το καλώδιο, όπως το παρουσίασε, αποτελεί κρίσιμο τμήμα αυτής της ευρύτερης αρχιτεκτονικής.
«Πολλά γίνονται και δεν λέγονται»
Ερωτηθείς για το ενδεχόμενο νέας τουρκικής ναυτικής παρεμπόδισης, ο κ. Εγκολφόπουλος προέβλεψε ότι η Τουρκία θα αποφύγει μια τέτοια κίνηση.
Υποστήριξε, μάλιστα, ότι έχουν ήδη μεταφερθεί μηνύματα προς την τουρκική ηγεσία από την αμερικανική πλευρά. Η συγκεκριμένη αναφορά διατυπώθηκε ως δική του εκτίμηση για τις παρασκηνιακές διεργασίες.
Επιστρατεύοντας τη φράση ότι «πολλά γίνονται και δεν λέγονται», περιέγραψε μια διπλωματική διαδικασία που, κατά την άποψή του, εξελίσσεται πέρα από τις δημόσιες δηλώσεις.
Στο ίδιο πλαίσιο ξεχώρισε τις προσωπικές σχέσεις Τραμπ–Ερντογάν από τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως υποστήριξε, η προσωπική οικειότητα μεταξύ ηγετών δεν αρκεί για να παραμεριστούν ευρύτερες κρατικές επιδιώξεις.
Ελλάδα, Ισραήλ και Αίγυπτος στον ίδιο υπολογισμό
Με αιχμηρό τόνο, ο κ. Εγκολφόπουλος αμφισβήτησε την εικόνα μιας Τουρκίας που μπορεί να επιβάλλεται στρατιωτικά σε κάθε περιφερειακή κρίση.
Εκτίμησε ότι, εάν η Άγκυρα επέλεγε την αντιπαράθεση για το καλώδιο, θα ερχόταν αντιμέτωπη και με τα συμφέροντα του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Προέβλεψε ότι οι δύο χώρες θα στήριζαν την ελληνική πλευρά, συνδέοντας αυτή τη θέση με τη σύγκλιση συμφερόντων στην περιοχή.
Πρόκειται για πρόβλεψη του ίδιου ως προς τη στάση των συγκεκριμένων κρατών σε ένα υποθετικό σενάριο κρίσης.
Αναφερόμενος, επίσης, στην Κύπρο, απέδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα σε δηλώσεις που επικαλέστηκε από την αμερικανική διπλωματική πλευρά, τις οποίες ερμήνευσε ως μήνυμα αποτροπής έναντι απειλών κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η πραγματική ισχύς και οι συμμαχίες
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο αντιναύαρχος ε.α. επέμεινε ότι η σύγκριση Ελλάδας–Τουρκίας απαιτεί σοβαρή αποτίμηση των πραγματικών στρατιωτικών δυνατοτήτων και του περιφερειακού περιβάλλοντος.
Υποστήριξε ότι οι συμμαχίες και τα κοινά συμφέροντα επηρεάζουν καθοριστικά τον συσχετισμό ισχύος. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε πρόχειρες συγκρίσεις που παράγονται με εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης από πληροφορίες ανοικτών πηγών, χωρίς επαρκή αξιολόγηση.
Η βασική του πρόβλεψη παρέμεινε σαφής: το καλώδιο θα προχωρήσει και η Τουρκία θα αποφύγει να μετατρέψει την αντίδρασή της σε ουσιαστική παρεμπόδιση. Μια εκτίμηση που ο ίδιος συνέδεσε με το βάρος των ενεργειακών συμφερόντων και τη διαμόρφωση των συμμαχιών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Αναλύσεις
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ και «Made in Europe» στην Τουρκία
Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Γράφει ο Κώστας Μαυρίδης, Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D)
Η «σύγκρουση» στην κορυφή της ΕΕ για τον προϋπολογισμό (ο οποίος χρηματοδοτείται από εισφορές των κρατών-μελών) για την επταετία 2028-34, έφερε στο προσκήνιο τη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Συνοπτικά, για έγκριση του προϋπολογισμού απαιτείται η συνεργασία των κορυφαίων οργάνων της ΕΕ, που έχουν δυσανάλογο μερίδιο ισχύος. Πρώτα η Ευρ. Επιτροπή υποβάλλει συνολική πρόταση με τις δαπάνες ανά τομέα, προς το Συμβούλιο (υπουργοί κρατών-μελών) και στο Ευρωκοινοβούλιο. Στο Συμβούλιο, τα κράτη μέλη έχουν δικαίωμα βέτο, δηλαδή καθένα μπορεί να μπλοκάρει τη διαδικασία. Τελευταίο είναι η έγκριση από το Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο δεν επιλέγει μια-μια δαπάνη για απόρριψη ή αποδοχή, αλλά συναινεί ή απορρίπτει τον προϋπολογισμό ως σύνολο.
Αυτή τη φορά, ως Ευρωκοινοβούλιο ζητάμε σημαντική αύξηση των δαπανών, περίπου 10% σε σύγκριση με την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, εφόσον «για να έχουμε ευρωπαϊκές λύσεις χρειάζονται ανάλογα χρηματοδοτικά εργαλεία.» Τις προάλλες, είχαμε την αντι-πρόταση της Ιρλανδικής Προεδρίας στο Συμβούλιο, με σημαντικές περικοπές, η οποία βρήκε απέναντι της «τοίχο» από τις δύο μεγάλες πολιτικές ομάδες του Ευρωκοινοβουλίου (ανάμεσα τους και η δική μου), με στήριξη από δύο μικρότερες Αυτή είναι η «σύγκρουση» με το Ευρωκοινοβούλιο να ζητά δισεκατομμύρια επιπλέον για την άμυνα, την ανταγωνιστικότητα και τα παραδοσιακά προγράμματα της ΕΕ, ενώ διάφορες Κυβερνήσεις πιέζουν για σαφώς πιο περιορισμένο προϋπολογισμό.
Για την Κύπρο, το αποτέλεσμα της μάχης θα καθορίσει το ύψος των κονδυλίων που της αναλογούν κυρίως για την περιφερειακή ανάπτυξη/συνοχή, απασχόληση, κοινωνική πολιτική, την άμυνα, τη γεωργία, τις υποδομές και την πράσινη μετάβαση. Αυτή τη φορά όμως έχουμε και το φλέγον θέμα της στέγασης μαζί με τα έργα υποδομής ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας λόγω του συνεχιζόμενου τουρκικού επεκτατισμού.
Αυτή την εβδομάδα όμως, είχαμε και κάτι άλλο που πέρασε στα ψηλά των ΜΜΕ και αφορά τις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Η Τουρκία «καίγεται» για να διευρύνει τις εμπορικές της σχέσεις με την ΕΕ μέσω της Τελωνειακής Ένωσης, με απώτερη επιδίωξη να ενταχθεί στο «Made in Europe», που είναι μια υπό κατασκευή κοινή σήμανση προϊόντων παραγωγής στην Ευρώπη. Η συμμετοχή της Τουρκίας στην Ευρωάμυνα και η διεύρυνση των εμπορικών της σχέσεων, αποτελούν στην πραγματικότητα το υποκατάστατο της πλήρους ένταξης στην ΕΕ. Μάλιστα, η Τουρκία προέβαλε στον αρμόδιο Επίτροπο της ΕΕ, ως σημαντική επιτυχία την υφιστάμενη Τελωνειακή Ένωση ΕΕ-Τουρκίας, για την οποία η Τουρκία αρνείται να σεβαστεί την δέσμευσή της από το 2005 προς την ΕΕ και να εφαρμόσει όσα αφορούν την Κυπριακή Δημοκρατία.
Όταν πριν μήνες είχαμε την Έκθεση για την Τουρκία στο Ευρωκοινοβούλιο, είχα πρωτοστατήσει στην ανάδειξη αυτών των σοβαρών αρνητικών, που κάποιοι συνάδελφοι εισάκουσαν και άλλοι όχι. Όταν όμως και σήμερα, πολιτειακοί αξιωματούχοι (Κυβέρνησης και Βουλής) σε Κύπρο κι Ελλάδα προωθούν την «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία, αντί να απαιτούν κυρώσεις, επαναλαμβάνοντας το τετριμμένο ότι «πρέπει οι εταίροι μας να αντιληφθούν την κατάσταση», αυτό καταδεικνύει ότι είναι οι «δικοί» μας που ΔΕΝ θέλουν να κατανοήσουν την κατάσταση. Κι είναι οι ίδιοι που πρωτοστατούσαν στις κυρώσεις κατά της Ρωσίας!
Αναλύσεις
Ινδικά πολεμικά πλοία στην Κύπρο; Οι πληροφορίες και το νέο αμυντικό σκηνικό
Πληροφορίες για παρεμβάσεις Ισραήλ και Εμιράτων απέναντι στις πιέσεις της Άγκυρας παρουσίασε το «Direct News». Στο επίκεντρο οι συζητήσεις για συμπαραγωγή LORA, η συνεργασία με την Ινδία και η αμυντική ενίσχυση της Κύπρου.
Ένα έντονο διπλωματικό παρασκήνιο γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο, με επίκεντρο την ανατολική Λιβύη και την οικογένεια Χαφτάρ, περιέγραψε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζοντας πληροφορίες του Directus.gr. Σύμφωνα με όσα μετέφερε, η Τουρκία πιέζει για την κοινοβουλευτική επικύρωση του μνημονίου, ενώ το Ισραήλ επιδιώκει να αποτρέψει αυτή την εξέλιξη, αξιοποιώντας και τη σχέση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με την πλευρά Χαφτάρ.
Στην ανάλυσή του, το λιβυκό μέτωπο συνδέεται με τον ευρύτερο ανταγωνισμό στην Ανατολική Μεσόγειο. Παράλληλα, παρουσίασε πληροφορίες για εξοπλιστικές συζητήσεις με το Ισραήλ και για την ανάπτυξη της αμυντικής συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας.
Πιέσεις στον Χαφτάρ και ισραηλινές παρεμβάσεις
Κατά τον παρουσιαστή, η Άγκυρα επιδιώκει να αξιοποιήσει την επιρροή του Σαντάμ Χαφτάρ στην ανατολική Λιβύη, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία επικύρωσης του τουρκολιβυκού μνημονίου. Ο ίδιος συνέδεσε την κινητικότητα με τις μεταβολές που περιέγραψε στην τοπική πολιτική ισορροπία και με την τουρκική προσπάθεια να αποκτήσει ευνοϊκότερους συνομιλητές.
Στον αντίποδα, επικαλούμενος επαφές με πηγές από το Ισραήλ, υποστήριξε ότι βρίσκονται σε εξέλιξη συνεννοήσεις με τα Εμιράτα, ώστε το Αμπού Ντάμπι να ασκήσει πρόσθετη επιρροή στην οικογένεια Χαφτάρ για την αποτροπή της επικύρωσης.
«Το Ισραήλ θα κάνει ό,τι μπορεί για να μην επικυρωθεί η συμφωνία», ανέφερε, μεταφέροντας την εικόνα που, όπως είπε, είχε από τις πηγές του. Στην ίδια εξίσωση τοποθέτησε την Αίγυπτο, εκτιμώντας ότι ούτε το Κάιρο επιθυμεί μια τέτοια εξέλιξη.
Το συμπέρασμά του για την Αθήνα ήταν σαφές: η σύμπτωση συμφερόντων με άλλες περιφερειακές δυνάμεις δημιουργεί περιθώρια δράσης, τα οποία η ελληνική διπλωματία οφείλει να αξιοποιήσει.
Το ευρωπαϊκό χαρτί της Αθήνας
Ο Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στη δυνατότητα αξιοποίησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όπως υποστήριξε, η ανάγκη της Λιβύης για επενδύσεις, χρηματοδότηση και συνεργασία στο μεταναστευτικό προσφέρει στην Ελλάδα διαπραγματευτικά εργαλεία.
Κατά την προσέγγισή του, η Αθήνα πρέπει να συνδέσει τις ευρωπαϊκές σχέσεις με τη Λιβύη με την προάσπιση των ελληνικών συμφερόντων. Η παρέμβαση τρίτων χωρών χρειάζεται, επομένως, να συνοδεύεται από ενεργή ελληνική παρουσία και συγκεκριμένες διπλωματικές πρωτοβουλίες.
LORA: Πληροφορίες για συμπαραγωγή στην Ελλάδα
Στο εξοπλιστικό σκέλος, ο παρουσιαστής μετέφερε πληροφορίες για συζητήσεις με το Ισραήλ σχετικά με το πυραυλικό σύστημα LORA. Όπως ανέφερε, το ενδιαφέρον περιλαμβάνει την προοπτική μεταφοράς τεχνογνωσίας και δημιουργίας παραγωγικής υποδομής στην Ελλάδα.
Στην εκπομπή έγινε λόγος για δυνατότητα πληγμάτων ακριβείας σε αποστάσεις έως 500 χιλιομέτρων. Ο Μουντζουρούλιας εκτίμησε ότι, εφόσον προχωρήσει η συνεργασία που περιέγραψε, θα ενισχυθούν τόσο οι δυνατότητες αποτροπής όσο και η ελληνική αμυντική βιομηχανία.
Η συγκεκριμένη αναφορά παρουσιάστηκε ως πληροφορία για διαπραγματεύσεις και σχεδιασμό. Ο ίδιος έθεσε την υλοποίηση της συμφωνίας ως προϋπόθεση για τις επιχειρησιακές δυνατότητες που ανέλυσε.
Ινδία: Κοινές παραγωγές και ναυπηγική συνεργασία
Εκτενή αναφορά έκανε και στην προσέγγιση με την Ινδία. Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι επαφές επικεντρώνονται στην κατάρτιση οδικού χάρτη βιομηχανικής συνεργασίας, με προοπτική κοινοπραξιών, συμπαραγωγής αμυντικών προϊόντων και ανάπτυξης τεχνολογιών.
Ανάμεσα στα πεδία ενδιαφέροντος ανέφερε τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισής τους, τους πυραύλους και τα στρατιωτικά οχήματα. Ιδιαίτερη θέση απέδωσε στη ναυπηγική συνεργασία και στη σύνδεση της ελληνικής τεχνογνωσίας με την ινδική βιομηχανία.
Στην ανάλυσή του, οι σχέσεις Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ και Ινδίας μπορούν να διαμορφώσουν ένα πλέγμα συνεργασίας από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδικό Ωκεανό, με πρακτικό περιεχόμενο στην άμυνα, στην εκπαίδευση και στη θαλάσσια ασφάλεια.
Η Κύπρος και η προοπτική ινδικών πλοίων
Για την Κύπρο, ο Μουντζουρούλιας παρουσίασε πληροφορίες για ινδική υποστήριξη στη ναυτική εκπαίδευση, στην τεχνική υποστήριξη και στην ανάπτυξη επιχειρησιακών δυνατοτήτων.
Πρόσθεσε ότι εξετάζεται από την ινδική πλευρά η διάθεση μεταχειρισμένων πολεμικών πλοίων σε προσιτό κόστος. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αναμένει περισσότερα στοιχεία για τον τύπο των πλοίων και για το εάν η σκέψη αυτή θα προχωρήσει.
Σχολιάζοντας παράλληλα τις απειλητικές δηλώσεις του Ερχάν Αρικλί, υποστήριξε ότι η Λευκωσία ενισχύει τις διεθνείς συνεργασίες της και ότι τα σημερινά δεδομένα διαφέρουν από εκείνα του 1974.
Δορυφόροι, ναυτικές μονάδες και νέα όπλα
Στην εκπομπή παρουσιάστηκαν επίσης τουρκικά δημοσιεύματα για τις ελληνικές δυνατότητες δορυφορικής επιτήρησης. Ο παρουσιαστής στάθηκε στην αξία της συλλογής πληροφοριών και στην προοπτική καλύτερης παρακολούθησης στρατιωτικών δραστηριοτήτων.
Αναφέρθηκε ακόμη σε συζητήσεις για δύο ιταλικά ναρκοθηρευτικά, σε παρουσίαση των συστημάτων SPEAR και SPEAR EW στην Πολεμική Αεροπορία, καθώς και στο γερμανικό ενδιαφέρον για προγράμματα υποβρυχίων και τεθωρακισμένων.
Για τα υποβρύχια, υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να αξιοποιήσει τον ανταγωνισμό των προμηθευτών, επιδιώκοντας την καλύτερη επιχειρησιακή λύση και ισχυρότερους όρους συνεργασίας.
Κλείνοντας, σχολίασε την επίσκεψη Δένδια στη Σαουδική Αραβία, σημειώνοντας ότι δεν διέθετε ακόμη το περιεχόμενο των συναντήσεων. Συνέδεσε ως εκτίμηση την κινητικότητα με την ελληνική παρουσία μέσω των Patriot και με τις περιφερειακές αμυντικές συνεννοήσεις.
Το βασικό μήνυμα της εκπομπής ήταν ότι οι διπλωματικές συνεργασίες αποκτούν ουσία όταν συνοδεύονται από παραγωγικές συμφωνίες, τεχνογνωσία και ενίσχυση της αποτροπής. Για τον Μουντζουρούλια, η Ελλάδα έχει μπροστά της ευκαιρίες που απαιτούν ενεργή διπλωματία και συνέχεια στην υλοποίηση.
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας